Shloka 86
Puṣkara-Śapatha Itihāsa (Agastya–Indra Dispute at the Tīrthas) | पुष्कर-शपथ-आख्यानम्
कश्यप उवाच कुलं कुलं च कुवम: कुवम: कश्यपो द्विज: । काश्य: काशनिकाशत्वादेतन्मे नाम धारय
kaśyapa uvāca | kulaṃ kulaṃ ca ku-vamaḥ ku-vamaḥ kaśyapo dvijaḥ | kāśyaḥ kāśanikāśatvād etan me nāma dhāraya ||
ກັດສະຍະປະ ກ່າວວ່າ: «ຂ້າຖືກເອີ້ນວ່າ ກັດສະຍະປະ ເປັນພຣາຫມັນຜູ້ເກີດສອງຄັ້ງ, ແລະຍັງຖືກເອີ້ນວ່າ ກຸ-ວະມະ (Ku-vama) ອີກດ້ວຍ. ຂ້າເຂົ້າໄປໃນ ‘ກຸລະ’ ທຸກໆ—ໃນຮ່າງກາຍ ແລະສາຍຮ່າງກາຍທຸກໆ—ເປັນຜູ້ຄຸ້ມຄອງພາຍໃນ ແລະປົກປ້ອງມັນ; ດັ່ງນັ້ນຂ້າຈຶ່ງເປັນ ‘ກັດສະຍະປະ’—ຜູ້ຫຼ້ຽງຮັກສາ. ແລະເພາະຂ້າຍັງເປັນສະພາບຂອງຕາເວັນທີ່ເຮັດໃຫ້ຝົນຕົກລົງເທິງແຜ່ນດິນ, ຂ້າຈຶ່ງຖືກຮູ້ຈັກວ່າ ‘ກຸ-ວະມະ’ ດ້ວຍ. ເພາະລັດສະໝີກາຍຂອງຂ້າສະຫວ່າງໄສດັ່ງດອກກາສະ (kāśa), ຂ້າຍັງໂດງດັງວ່າ ‘ກາສະຍະ’. ນີ້ແມ່ນນາມຂອງຂ້າ—ຈົ່ງຮັບໄວ້ແລະຖືມັນ».
कश्यप उवाच
Educational Q&A
The verse teaches that a name can encode dharmic function: Kashyapa defines himself through protective indwelling presence (as an inner guardian of embodied beings) and through cosmic beneficence (sun and rain sustaining life). Identity is framed as service—sustaining, protecting, and nourishing.
Kashyapa is explaining the meanings and grounds of his epithets—Kaśyapa, Ku-vama, and Kāśya—using etymological and symbolic reasoning, and instructs the addressed listener to adopt/retain that name (or understanding of the name) as significant.