Shloka 336
Śrāddha-Kalpa: Pitṛ-Pūjā and Tithi-Phala (श्राद्धकल्पः पितृपूजा च तिथिफलम्)
नैवात्मनो5थ लघुतां जामदग्न्यो5ध्यगच्छत । यद्यपि अश्वमेध यज्ञ समस्त प्राणियोंको पवित्र करनेवाला तथा तेज और कान्तिको बढ़ानेवाला है तथापि उसके फलसे तेजस्वी परशुरामजी सर्वथा पापमुक्त न हो सके। इससे उन्होंने अपनी लघुताका अनुभव किया
naivātmano ’tha laghutāṃ jāmadagnyo ’dhyagacchat | yady api aśvamedha-yajñaḥ samasta-prāṇināṃ pāvanaḥ tathā tejaḥ-kānti-vardhanaḥ, tathāpi tasya phalena tejasvī paraśurāmaḥ sarvathā pāpa-mukto na babhūva | tasmād asau svāṃ laghutām anubabhāva |
ພີສະມະກ່າວວ່າ: ບຸດຂອງຈະມະດັກນິ (ປາຣະຊຸຣາມະ) ບໍ່ໄດ້ບັນລຸຄວາມເບົາບາງແຫ່ງຈິດ ຫຼືຄວາມຍົກສູງພາຍໃນຢ່າງແທ້ຈິງ. ແມ່ນແມ່ນວ່າພິທີອັສວະເມດະ (Aśvamedha) ໂດງດັງວ່າເປັນຍັດຍະທີ່ຊຳລະສັດທັງປວງ ແລະເພີ່ມພູນຕະເຈະກັບຄວາມສະຫວ່າງໄສ ແຕ່ຜົນຂອງມັນກໍບໍ່ອາດເຮັດໃຫ້ປາຣະຊຸຣາມະຜູ້ສະຫວ່າງໄສ ພົ້ນບາບໄດ້ຢ່າງສິ້ນເຊີງ. ຈາກນັ້ນລາວຈຶ່ງຮູ້ສຶກເຖິງຄວາມນ້ອຍຕ່ຳຂອງຕົນ—ຄວາມບໍ່ພໍພຽງທາງທຳມະ—ແລະເກີດຄວາມຖ່ອມຕົນຕໍ່ຂໍ້ຮຽກຮ້ອງອັນສູງສົ່ງຂອງທຳມະ.
भीष्म उवाच
Educational Q&A
Ritual merit, even from exalted sacrifices like the Aśvamedha, is not a mechanical guarantee of complete moral purification; inner fault and past wrongdoing require deeper ethical transformation, leading the wise to humility rather than pride.
Bhishma comments on Parashurama’s experience: despite performing or relying upon the famed purificatory power of the Aśvamedha, Parashurama does not become wholly sinless, and this failure makes him recognize his own moral limitation (laghutā).