Shloka 29
Go-apahāra (Cattle Theft), Go-dāna (Cow-Gift), and Suvarṇa-dakṣiṇā (Gold Fee): Karmic Consequence and Purificatory Merit
अनुज्ञात: स कृष्णेन नमस्कृत्य जनार्दनम् | दिव्यमास्थाय पन्थानं ययौ दिवमरिंदम:,भगवान् श्रीकृष्णने उन्हें आज्ञा दे दी और वे शत्रुदमन नरेश उन्हें प्रणाम करके दिव्य मार्गका आश्रय ले स्वर्गलोकको चले गये
anujñātaḥ sa kṛṣṇena namaskṛtya janārdanam | divyam āsthāya panthānaṃ yayau divam ariṃdamaḥ ||
ໄດ້ຮັບອະນຸຍາດຈາກພຣະກຣິດສະນາແລ້ວ ລາວໄດ້ກ້ອມກາບນະມັດສະການຕໍ່ ຈະນາຣະດະນະ. ຈາກນັ້ນ ກະສັດຜູ້ປະຫານສັດຕູນັ້ນ ໄດ້ອາໄສເສັ້ນທາງທິບ ແລະເດີນທາງໄປສູ່ສະຫວັນ—ເປັນການຈາກໄປທີ່ຊີ້ໃຫ້ເຫັນວ່າ ຊີວິດທີ່ດໍາເນີນຕາມທຳມະ ຍ່ອມຈົບລົງດ້ວຍກຽດສັກສີ ແລະຄວາມມົງຄຸນ.
ब्राह्मण उवाच
Educational Q&A
The verse highlights the ethical and devotional ideal of taking leave properly, offering reverence to the divine, and attaining an auspicious end; respect (namaskāra) and dharmic conduct are portrayed as leading to a higher destiny.
After receiving Kṛṣṇa’s permission, the king bows to Janārdana and then departs by a ‘divine path’ to heaven, indicating a sanctioned and honored departure from the earthly scene.