Pūjya-namaskārya-prakaraṇa
On Those Worthy of Honor and Salutation
उसे गिरते देख सम्पूर्ण भूतोंके हितमें तत्पर रहनेवाले वर देनेमें समर्थ इन्द्रने दौड़कर पकड़ लिया ।।
śakra uvāca | mataṅga brāhmaṇatvaṃ te viruddham iha dṛśyate | brāhmaṇyaṃ durlabhataraṃ saṃvṛtaṃ paripanthibhiḥ ||
ເມື່ອເຫັນມາຕັງກາກຳລັງຕົກ ອິນທຣາ ຜູ້ສາມາດປະທານພອນ ແລະມຸ່ງໝັ້ນເພື່ອປະໂຫຍດຂອງສັດທັງປວງ ກໍ່ຮີບແລ່ນໄປຈັບໄວ້. ສັກຣະ (ອິນທຣາ) ກ່າວວ່າ: «ໂອ ມາຕັງກາ, ໃນຊີວິດນີ້ ການໄດ້ຮັບຄວາມເປັນພຣາຫມັນ ສຳລັບເຈົ້າ ເບິ່ງຄືຖືກກັ້ນຂວາງ. ຄວາມເປັນພຣາຫມັນນັ້ນຫາຍາກຢ່າງຍິ່ງ ແລະຖືກລ້ອມດ້ວຍໂຈນທາງ—ເຊັ່ນ ກາມ ແລະ ໂກຣດ—ຜູ້ຂັດຂວາງເສັ້ນທາງ»។
शक्र उवाच
True spiritual excellence (brāhmaṇya) is extremely hard to attain and is threatened by inner ‘robbers’—especially desire and anger—so self-mastery is essential for any higher dharmic goal.
Indra (Śakra), addressing Mataṅga, warns him that brahminhood is not attainable for him in this life and explains that the path to brahminical excellence is rare and obstructed by forces that derail conduct, such as lust and wrath.