Shloka 7
मातङ्ग–शक्रसंवादः
Mataṅga–Śakra Dialogue on Tapas, Status, and Moral Qualities
स्थूलाक्ष: शबलाक्षश्न कण्वो मेधातिथि: कृश: । नारद: पर्वतश्चैव सुधन्वाथैकतो द्विज:
vaiśampāyana uvāca |
sthūlākṣaḥ śabalākṣaś ca kaṇvo medhātithiḥ kṛśaḥ |
nāradaḥ parvataś caiva sudhanvāthaikato dvijaḥ ||
ໄວສັມປາຍະນະ ກ່າວວ່າ: «ໃນບັນດາລະສີເຫຼົ່ານັ້ນ ມີ ສະຖູລາກສະ, ສະບະລາກສະ, ກັນວະ, ເມທາຕິຖິ, ແລະ ກຣິສະ; ທັງຍັງມີ ນາຣະດະ ແລະ ປະຣະວະຕະ ພ້ອມດ້ວຍ ສຸທັນວາ ແລະ ພຣາຫມະນ ເອກະຕະ»។ ຕອນນີ້ ມະຫາກາບຍະສືບຕໍ່ລຽນນາມລະສີຜູ້ຍິ່ງໃຫຍ່ດ້ວຍຄວາມເຄົາລົບ—ຜູ້ຝຶກຕະປະສະຍາ ແລະ ຮັກສາຄວາມຮູ້ສັກສິດ ຜູ້ສືບທອດທັມມະ—ເພື່ອຊີ້ວ່າ ອໍານາດທາງສິນທຳໃນ «ມະຫາພາຣະຕະ» ຕັ້ງຢູ່ເທິງຄໍາພະຍານ ແລະ ການປະຈັກຂອງນັກເຫັນຄວາມຈິງ.
वैशम्पायन उवाच
Educational Q&A
By naming revered ṛṣis, the text reinforces that dharma is preserved and authenticated through the lives and testimony of realized sages; ethical instruction (anuśāsana) is presented as rooted in an authoritative sacred lineage rather than mere opinion.
Vaiśampāyana continues a catalogue of eminent sages present/remembered in the context of instruction, listing Sthūlākṣa, Śabalākṣa, Kaṇva, Medhātithi, Kṛśa, Nārada, Parvata, Sudhanvā, and Ekata.