Shloka 46
Adhyāya 152 — Bhīṣma’s Authorization for Yudhiṣṭhira’s Return to the Capital (नगरप्रवेशानुज्ञा)
शुश्रूषां परिचर्या च करोत्यविमना: सदा । सुप्रतीता विनीता च सा नारी धर्मभागिनी
śuśrūṣāṃ paricaryā ca karoty avimanāḥ sadā | supratītā vinītā ca sā nārī dharmabhāginī ||
ພຣະມະເຫສະວະກ່າວວ່າ: ນາງໃດທີ່ດ້ວຍໃຈບໍ່ຫມອງໝົດ ຄອຍເຮັດການດູແລຮັບໃຊ້ຢ່າງໃສ່ໃຈ ແລະຈັດການເຮືອນເຮືອນຢ່າງຖືກຄວນເປັນນິດ ມີຄວາມເຊື່ອໃຈເຕັມທີ່ ແລະປະພຶດດ້ວຍຄວາມຖ່ອມຕົນ—ນາງນັ້ນເປັນຜູ້ຮ່ວມແບ່ງທຳ ແລະຜົນຂອງມັນ. ຄຳກອນນີ້ວາງຄວາມສັດຊື່ໃນຊີວິດຄູ່ ແລະການຮັບໃຊ້ດ້ວຍໃຈສະໝັກ—ທີ່ເຮັດດ້ວຍໃຈແຈ້ມໃສ ແລະຄວາມຖ່ອມຕົນ—ເປັນທາງວິໄນທາງຈິດໃຈໃນລະບຽບເຮືອນ ອັນນໍາໄປສູ່ບຸນກຸສົນສູງສຸດ.
श्रीमहेश्वर उवाच
Educational Q&A
The verse teaches that steady, willing service and care within marriage—done without resentment, with trust and humility—constitute a dharmic discipline through which a woman becomes a participant in religious merit (dharma-phala).
Śrī Maheśvara is instructing on household dharma, describing the qualities and conduct by which a wife is said to attain the best fruits of dharma: constant service (śuśrūṣā), practical care (paricaryā), inner cheer, trust, and modest behavior.