Shloka 12
धर्मनिन्दा–धर्मोपासनाफलम् तथा साध्वाचारलक्षणम्
Fruits of Disparaging vs. Observing Dharma; Marks of Good Conduct
तत्रासौ निरयं प्राप्तो वर्णभ्रष्टो बहिष्कृत: | ब्रह्मलोकात् परिश्रष्ट: शूद्र: समुपजायते
tatrāsau nirayaṁ prāpto varṇabhraṣṭo bahiṣkṛtaḥ | brahmalokāt pariśraṣṭaḥ śūdraḥ samupajāyate ||
ທີ່ນັ້ນ ເຂົາຕົກສູ່ນະລົກ ກາຍເປັນຜູ້ຫຼຸດຈາກວັນນະຂອງຕົນ ແລະຖືກຂັບໄລ່ອອກ. ຖືກຕັດຂາດຈາກການເຂົ້າເຖິງພຣະຫມໂລກ (Brahmaloka) ແລ້ວຕໍ່ມາເຂົາເກີດໃໝ່ເປັນຊູດຣະ. ຂໍ້ຄຳນີ້ວາງເລື່ອງນີ້ເປັນຜົນຕາມຈັນຍາຂອງການລະທິ້ງໜ້າທີ່ແລະຄວາມປະພຶດທີ່ກຳນົດໄວ້ ໂດຍຊູ້ວ່າ “ກຳ” ແລະ “ການເກີດໃໝ່” ແມ່ນຜູ້ຄຸ້ມຄອງສະຖານະທາງສັງຄົມແລະວິນຍານ.
श्रीमहेश्वर उवाच
Educational Q&A
The verse teaches that abandoning one’s prescribed dharma and conduct leads to spiritual and social downfall: loss of higher attainments (like Brahmaloka), suffering in hell, and an inferior rebirth. It presents karma as the mechanism linking ethical deviation to future consequences.
Maheśvara describes the post-mortem fate of a person who has become varṇabhraṣṭa and socially excluded: he falls into niraya, is cut off from Brahmaloka, and is subsequently reborn as a Śūdra.