Shloka 47
Droṇa’s Ācārya-Dakṣiṇā: Capture of Drupada and Division of Pāñcāla (द्रोण-आचार्यदक्षिणा)
स्वयं प्रक्षिपते भक्ष्यं बहु भीमस्य पापकृत् प्रतीच्छितं सम भीमेन त॑ं वै दोषमजानता
vaiśampāyana uvāca | svayaṃ prakṣipate bhakṣyaṃ bahu bhīmasya pāpakṛt pratīcchitaṃ sama bhīmena taṃ vai doṣam ajānatā |
ໄວສັມປາຍະນະ ກ່າວວ່າ: ຜູ້ກໍ່ບາບນັ້ນ ໄດ້ປ້ອນອາຫານຈໍານວນຫຼາຍໃຫ້ ພີມະ ດ້ວຍມືຂອງຕົນເອງ. ພີມະ ບໍ່ຮູ້ເຖິງຄວາມຜິດ—ອັນຕະລາຍທີ່ຊ່ອນຢູ່—ໃນອາຫານນັ້ນ ຈຶ່ງຮັບເອົາຕາມທີ່ຖືກຖວາຍ ແລະ ກິນໝົດ. ດັ່ງນັ້ນ ດຸຣະໂຢທະນະ ຜູ້ມີໃຈແຫຼມຄົມດັ່ງດາບ ແຕ່ຄໍາເວົ້າຫວານ ໄດ້ປະພຶດພາຍນອກດັ່ງພີ່ນ້ອງແທ້ ແລະ ຜູ້ປາຖະໜາດີ; ແຕ່ພາຍໃນກັບຍິນດີ ຄິດວ່າກົນລະຍຸດຂອງຕົນສໍາເລັດແລ້ວ.
वैशम्पायन उवाच
Educational Q&A
Sweet speech and outward displays of affection can conceal grave adharma; ethical discernment requires judging actions and intentions, not merely pleasant words.
Duryodhana deceitfully serves Bhīma abundant food containing a hidden दोष (harm/poison). Bhīma, unaware, eats it all, while Duryodhana inwardly exults, believing his plot is working.