Shloka 46
Droṇa’s Ācārya-Dakṣiṇā: Capture of Drupada and Division of Pāñcāla (द्रोण-आचार्यदक्षिणा)
स्वयमुत्थाय चैवाथ हृदयेन क्षुरोपम: । स वाचामृतकल्पश्च भ्रातृवच्च सुहृदू यथा
vaiśampāyana uvāca | svayam utthāya caivātha hṛdayena kṣurōpamaḥ | sa vācāmṛtakalpaś ca bhrātṛvac ca suhṛd yathā ||
ໄວສັມປາຍະນະ ກ່າວວ່າ: ຈາກນັ້ນ ເຂົາລຸກຂຶ້ນເອງ—ໃຈຂອງເຂົາແຫຼມຄົມດັ່ງມີດໂກນ ແຕ່ຄໍາເວົ້າກັບຫວານດັ່ງນ້ໍາອະມຣິຕ. ແລະດັ່ງພີ່ນ້ອງແທ້ ແລະ ມິດຜູ້ປາຖະໜາດີ ເຂົາໄດ້ບໍລິການອາຫານຫຼາຍຢ່າງໃຫ້ ພີມະເສນະ ດ້ວຍມືຂອງຕົນ. ພີມະ ບໍ່ຮູ້ເຖິງຄວາມຜິດປົກກະຕິໃນອາຫານນັ້ນ ຈຶ່ງກິນທຸກຢ່າງທີ່ ດຸຣະໂຢທະນະ ຈັດວາງໃຫ້. ເຫັນເຊັ່ນນັ້ນ ດຸຣະໂຢທະນະ ຜູ້ຈິດຕໍ່າ ດັ່ງຫົວເຮາະຢູ່ໃນໃຈ ກໍຄິດວ່າຕົນໄດ້ສໍາເລັດແຜນການແລ້ວ.
वैशम्पायन उवाच
Educational Q&A
The verse highlights the ethical danger of hypocrisy: sweet speech and outward friendliness can conceal a cruel, harmful intent. It warns that dharma requires inner sincerity, not merely pleasing words or gestures.
Duryodhana, hiding malice behind affectionate behavior, personally serves Bhīma abundant food and speaks kindly. Bhīma, unsuspecting, eats everything; Duryodhana inwardly rejoices, believing his scheme is succeeding.