Adhyaya 97

Verse 1

इति श्रीलिङ्गमहापुराणे पूर्वभागे शरभप्रादुर्भावो नाम षण्णवतितमो ऽध्यायः ऋषय ऊचुः जलन्धरं जटामौलिः पुरा जम्भारिविक्रमम् कथं जघान भगवान् भगनेत्रहरो हरः

ດັ່ງນີ້ ໃນ «ສຣີລິງຄະມະຫາປຸຣານະ» ພາກຕົ້ນ (Pūrva-bhāga) ເລີ່ມບົດທີ 97 ຊື່ «ການປະກົດຕົວຂອງ ສາຣະພະ (Śarabha)». ບັນດາລິສີກ່າວວ່າ: “ພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າ ຫະຣະ—ຜູ້ມີມວຍຜົມຈະຕາ, ຜູ້ທີ່ເຄີຍຖອນດວງຕາຂອງ ພະຄະ (Bhaga), ແລະຜູ້ທີ່ຄວາມກ້າຫານເຄີຍເກີນແມ່ນແຕ່ອິນທຣະ ສັດຕູຂອງ ຈັມພະ—ໄດ້ສັງຫານ ຈະລັນທະຣະ ແນວໃດ?”

Verse 2

वक्तुमर्हसि चास्माकं रोमहर्षण सुव्रत सूत उवाच जलन्धर इति ख्यातो जलमण्डलसंभवः

“ທ່ານເໝາະສົມທີ່ຈະອະທິບາຍໃຫ້ພວກເຮົາ, ໂອ ໂຣມະຫະຣະສະນະ, ຜູ້ຖືວັດດີ” ພວກເຂົາກ່າວ. ສູຕະກ່າວວ່າ: “ລາວເປັນທີ່ຮູ້ຈັກວ່າ ຈະລັນທະຣະ, ເກີດຈາກມວນນ້ໍາ ແຫ່ງວົງນ້ໍາ.”

Verse 3

आसीदन्तकसंकाशस् तपसा लब्धविक्रमः तेन देवाः सगन्धर्वाः सयक्षोरगराक्षसाः

ລາວປາກົດດັ່ງອັນຕະກະ (ຄວາມຕາຍ) ເອງ ໂດຍໄດ້ອຳນາດອັນບໍ່ອາດຕ້ານທານໄດ້ຈາກຕະປະສະຍາ. ເນື່ອງຈາກລາວ ພວກເທວະ ພ້ອມດ້ວຍຄັນທະວະ, ຢັກສະ, ນາກ, ແລະຣາກສະ ຕົກຢູ່ໃນຄວາມຫວາດກົວ ແລະຄວາມທຸກຮ້ອນ.

Verse 4

निर्जिताः समरे सर्वे ब्रह्मा च भगवानजः जित्वैव देवसंघातं ब्रह्माणं वै जलन्धरः

ໃນສະໜາມຮົບ ທຸກຜູ້ຖືກປະລາຍ—ແມ່ນແຕ່ພຣະພຣະຫມາ ອະຊະ ຜູ້ເກີດດ້ວຍຕົນເອງ. ເມື່ອຊະນະກອງເທວະທັງປວງແລ້ວ ຈະລັນທະຣະ ກໍໄດ້ຊະນະແມ່ນແຕ່ພຣະພຣະຫມາ.

Verse 5

जगाम देवदेवेशं विष्णुं विश्वहरं गुरुम् तयोः समभवद्युद्धं दिवारात्रम् अविश्रमम्

ລາວໄດ້ໄປຫາພຣະວິສນຸ—ເທວະເທວະເອດ, ຜູ້ຄ້ຳຈຸນສາກົນ ແລະຄູບາອາຈານອັນນ່າເຄົາລົບ. ລະຫວ່າງທັງສອງ ການຮົບໄດ້ເກີດຂຶ້ນ ຕໍ່ເນື່ອງທັງກາງວັນກາງຄືນ ບໍ່ມີພັກ.

Verse 6

जलन्धरेशयोस्तेन निर्जितो मधुसूदनः जलन्धरो ऽपि तं जित्वा देवदेवं जनार्दनम्

ໂດຍລາວ ມະທຸສູດະນະ (ວິສນຸ) ຖືກກົດຂີ່ໃນການປະລະກັບເຈົ້າແຫ່ງຈະລັນທະຣະ. ຈະລັນທະຣະເອງ ເມື່ອຊະນະຈະນາຣະດະນະ ເທວະເທວະ ກໍຢືນຢັນໃນຊັຍຊະນະ.

Verse 7

प्रोवाचेदं दितेः पुत्रान् न्यायधीर्जेतुमीश्वरम् सर्वे जिता मया युद्धे शङ्करो ह्यजितो रणे

ແລ້ວນັ້ນ ນະຍາຍທີຣະ (ຜູ້ຊຳນານໃນກົນລະຍຸດແລະການຕັດສິນ) ໄດ້ກ່າວກັບບຸດຂອງດິຕິວ່າ: “ຂ້າໄດ້ຊະນະທຸກຜູ້ໃນສົງຄາມ; ແຕ່ຊັງກະຣະ ພຣະເຈົ້າ ແມ່ນຜູ້ບໍ່ອາດຊະນະໄດ້ໃນສະໜາມຮົບ.”

Verse 8

तं जित्वा सर्वमीशानं गणपैर् नन्दिना क्षणात् अहमेव भवत्वं च ब्रह्मत्वं वैष्णवं तथा

ເມື່ອໄດ້ຊະນະ ອີສານະຜູ້ແຜ່ຊຶມທົ່ວທັງປວງ ໂດຍກອງຄະນະພາຍໃຕ້ນັນດິນ ໃນພຽງຊົ່ວພິບຕາ ລາວໄດ້ປະກາດວ່າ: «ຂ້າແຕ່ຜູ້ດຽວ ຈະເປັນພາວະ (ພຣະສິວະ) ແລະຈະຖືຕຳແໜ່ງພຣະພຣະຫມາ ແລະພຣະວິສະນຸດ້ວຍ»។

Verse 9

वासवत्वं च युष्माकं दास्ये दानवपुङ्गवाः जलन्धरवचः श्रुत्वा सर्वे ते दानवाधमाः

«ແລະພວກເຈົ້າ—ຜູ້ເປັນຫົວໜ້າໃນດານະວະ—ຈະໄດ້ສະຖານະວາສະວະ (ອິນທຣະ) ໂດຍການຮັບໃຊ້» ດັ່ງນັ້ນ. ເມື່ອໄດ້ຍິນຄຳຂອງຈະລັນທະຣະ ດານະວະຜູ້ຕ່ຳຊ້າທັງຫມົດນັ້ນ ກໍຮັບຄຳສັ່ງຂອງລາວ।

Verse 10

जगर्जुरुच्चैः पापिष्ठा मृत्युदर्शनतत्पराः दैत्यैरेतैस्तथान्यैश् च रथनागतुरङ्गमैः

ດາຍຕະຜູ້ຊົ່ວຮ້າຍຢ່າງຍິ່ງນັ້ນ ຮ້ອງຄຳຮາມດັງກ້ອງ ດ້ວຍໃຈມຸ່ງໃຫ້ຄວາມຕາຍປາກົດຕໍ່ໜ້າສັດຕູ; ພ້ອມກັບອະສຸຣະອື່ນໆ ພວກເຂົາພຸ້ງອອກໄປ ດ້ວຍລົດຮົບ, ຊ້າງ, ແລະມ້າວ່ອງໄວ।

Verse 11

संनद्धैः सह संनह्य शर्वं प्रति ययौ बली भवो ऽपि दृष्ट्वा दैत्येन्द्रं मेरुकूटमिव स्थितम्

ຜູ້ມີພະລັງນັ້ນ ສວມອາວຸດພ້ອມ ແລະພາກອງທະຫານທີ່ຕຽມພ້ອມດີ ເດີນໜ້າໄປຫາຊັຣວະ. ແມ່ນແຕ່ພາວະ ເມື່ອເຫັນຈອມເຈົ້າແຫ່ງດາຍຕະ ຢືນໝັ້ນດັ່ງຍອດເຂົາເມຣຸ ກໍເຫັນລາວເປັນມວນພະລັງອັນບໍ່ຫວັ່ນໄຫວ।

Verse 12

अवध्यत्वम् अपि श्रुत्वा तथान्यैर् भगनेत्रहा ब्रह्मणो वचनं रक्षन् रक्षको जगतां प्रभुः

ແມ່ນແຕ່ໄດ້ຍິນວ່າ “ບໍ່ຄວນຖືກສັງຫານ” ແລະໄດ້ຍິນຄົນອື່ນເວົ້າຢ່າງດຽວກັນ ບະກະເນດຣະຫາ (ພຣະສິວະ ຜູ້ທຳລາຍຕາຂອງພະກະ) ພຣະເຈົ້າແຫ່ງໂລກທັງປວງ ຍັງຮັກສາພຣະວາຈາຂອງພຣະພຣະຫມາ ແລະດຳລົງເປັນຜູ້ປົກປ້ອງ ແລະຜູ້ອຸປະຖຳພະສັດທັງຫມົດ।

Verse 13

सांबः सनन्दी सगणः प्रोवाच प्रहसन्निव किं कृत्यमसुरेशान युद्धेनानेन सांप्रतम्

ສາມພະ ພ້ອມດ້ວຍນັນດີ ແລະຫມູ່ຄະນະ ໄດ້ເວົ້າດ້ວຍຮອຍຍິ້ມເບົາໆວ່າ: «ໂອ ຈອມເຈົ້າແຫ່ງອະສຸຣະ, ບັດນີ້ ສົງຄາມນີ້ມີເປົ້າໝາຍອັນໃດ?»

Verse 14

मद्बाणैर्भिन्नसर्वाङ्गो मर्तुमभ्युद्यते मुदा जलन्धरो ऽपि तद्वाक्यं श्रुत्वा श्रोत्रविदारणम्

«ຖືກລູກສອນຂອງຂ້າ ທະລຸອວຍະວະທົ່ວກາຍ ແຕ່ເຂົາກໍພຸ້ນໄປຫາຄວາມຕາຍດ້ວຍຄວາມຍິນດີ»। ເມື່ອຈະລັນທະຣະໄດ້ຍິນຄໍານັ້ນ ກໍຮ້ອງຄໍາຮາມດັງສະເທືອນຫູ ດ້ວຍຄວາມໂກດມືນມົນອັນເກີດຈາກປາຊະ (ພັນທະ).

Verse 15

सुरेश्वरमुवाचेदं सुरेतरबलेश्वरः वाक्येनालं महाबाहो देवदेव वृषध्वज

ສຸເຣສະວະຣະ ຈອມເຈົ້າແຫ່ງຫມູ່ເທວະ ໄດ້ເວົ້າຕໍ່ຜູ້ນໍາພະລັງອະສຸຣະວ່າ: «ພໍແລ້ວກັບຄໍາເວົ້າ, ໂອ ຜູ້ມີແຂນແຮງ. ໂອ ເທວະເທວະ, ໂອ ພຣະຜູ້ຊູງທຸງຮູບງົວ (ສິວະ)!»

Verse 16

चन्द्रांशुसन्निभैः शस्त्रैर् हर योद्धुमिहागतः निशम्यास्य वचः शूली पादाङ्गुष्ठेन लीलया महांभसि चकाराशु रथाङ्गं रौद्रमायुधम्

ຮະຣິ ມາເພື່ອຮົບ ຖືອາວຸດທີ່ສ່ອງສະຫວ່າງດັ່ງລໍາແສງຈັນ. ເມື່ອຊູລີ (ຜູ້ຖືຕຣິສູນ) ໄດ້ຍິນຄໍາຂອງເຂົາ ພຣະອົງໄດ້ກົດດ້ວຍນິ້ວໂປ້ງຕີນຢ່າງເລັ່ນໆ ແລະທັນໃດນັ້ນ ກໍສ້າງໃນນໍ້າອັນກວ້າງໃຫຍ່ ອາວຸດຮຸດຣະອັນນ່າຢ້ານ—ຣະຖາງຄະ (ດັ່ງຈັກ).

Verse 17

कृत्वार्णवांभसि सितं भगवान् रथाङ्गं स्मृत्वा जगत्त्रयमनेन हताः सुराश् च दक्षान्धकान्तकपुरत्रययज्ञहर्ता लोकत्रयान्तककरः प्रहसंतदाह

ພຣະຜູ້ມີພຣະພາກ ໄດ້ລະລຶກເຖິງໂລກທັງສາມ ແລະສ້າງໃນນໍ້າມະຫາສະໝຸດຈັກກະວານ ຣະຖາງຄະອັນຂາວສະຫວ່າງ. ດ້ວຍການກະທໍານັ້ນເອງ ເທວະທັງຫຼາຍກໍຖືກຟາດຟັນ. ພຣະອົງ—ຜູ້ທໍາລາຍດັກສະ, ຜູ້ສັງຫານອັນທະກະ, ຜູ້ຊິງຍັດຍັນ, ແລະຜູ້ທໍາລາຍເມືອງສາມ—ຜູ້ສາມາດທໍາໃຫ້ໂລກທັງສາມສິ້ນສຸດ—ແລ້ວພຣະອົງຫົວເຮາະ ແລະເວົ້າວ່າ.

Verse 18

पादेन निर्मितं दैत्य जलन्धर महार्णवे बलवान् यदि चोद्धर्तुं तिष्ठ योद्धुं न चान्यथा

ໂອ ໄດຕຍະ ຊະລັນທອນ, ຜູ້ຖືກສ້າງຂຶ້ນດ້ວຍພຣະບາດຂອງພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າໃນມະຫາສະໝຸດເອີຍ ຖ້າເຈົ້າມີລິດທານຸພາບແທ້ຈິງ ແລະ ຕ້ອງການຍົກຕົວເອງຂຶ້ນ ຈົ່ງຢືນຂຶ້ນເພື່ອຕໍ່ສູ້ເຖີດ ບໍ່ມີທາງອື່ນອີກແລ້ວ.

Verse 19

तस्य तद्वचनं श्रुत्वा क्रोधेनादीप्तलोचनः प्रदहन्निव नेत्राभ्यां प्राहालोक्य जगत्त्रयम्

ເມື່ອໄດ້ຍິນຄຳເວົ້ານັ້ນ, ດວງຕາຂອງລາວກໍລຸກເປັນໄຟດ້ວຍຄວາມໂກດແຄ້ນ ຈ້ອງເບິ່ງໂລກທັງສາມຄືກັບວ່າຈະເຜົາຜານດ້ວຍສາຍຕາ, ແລ້ວຈຶ່ງກ່າວອອກມາ.

Verse 20

जलन्धर उवाच गदामुद्धृत्य हत्वा च नन्दिनं त्वां च शङ्कर हत्वा लोकान्सुरैः सार्धं डुण्डुभान् गरुडो यथा

ຊະລັນທອນ ກ່າວວ່າ: “ຂ້າພະເຈົ້າຈະຍົກກະບອງຂຶ້ນ ແລະ ສັງຫານ ນັນທິນ ແລະ ທ່ານເຊັ່ນກັນ, ໂອ ພຣະສັງກອນ; ແລະ ຫຼັງຈາກທຳລາຍໂລກພ້ອມກັບເຫຼົ່າເທວະດາແລ້ວ, ຂ້າພະເຈົ້າຈະບົດຂຍີ້ພວກເຂົາ ເໝືອນດັ່ງ ພະຍາຄຸດ ບົດຂຍີ້ເຫຼົ່າງູຮ້າຍ.”

Verse 21

हन्तुं चराचरं सर्वं समर्थो ऽहं सवासवम् को महेश्वर मद्बाणैर् अच्छेद्यो भुवनत्रये

“ຂ້າພະເຈົ້າສາມາດທຳລາຍທຸກສິ່ງທີ່ເຄື່ອນທີ່ ແລະ ບໍ່ເຄື່ອນທີ່ ລວມທັງພຣະອິນ ແລະ ເຫຼົ່າເທວະດາ. ໂອ ພຣະມະເຫສວນ, ມີໃຜແດ່ໃນສາມໂລກນີ້ ທີ່ຈະບໍ່ຖືກຕັດຂາດດ້ວຍລູກທະນູຂອງຂ້າພະເຈົ້າ?”

Verse 22

बालभावे च भगवान् तपसैव विनिर्जितः ब्रह्मा बली यौवने वै मुनयः सुरपुङ्गवैः

ແມ້ແຕ່ໃນໄວເດັກ, ພຣະຜູ້ມີພຣະພາກເຈົ້າກໍບໍ່ມີໃຜເອົາຊະນະໄດ້—ຊະນະໄດ້ດ້ວຍຕະບະ (ການບຳເພັນພຽນ) ເທົ່ານັ້ນ. ໃນໄວໜຸ່ມ, ພຣະພົມຜູ້ຍິ່ງໃຫຍ່ກໍຖືກປາບລົງ; ເຊັ່ນດຽວກັນກັບເຫຼົ່າລືສີ ແລະ ເທວະດາຊັ້ນຜູ້ໃຫຍ່ກໍຖືກເອົາຊະນະ.

Verse 23

दग्धं क्षणेन सकलं त्रैलोक्यं सचराचरम् तपसा किं त्वया रुद्र निर्जितो भगवानपि

ໃນພຽງຊົ່ວພິບຕາ ທ່ານໄດ້ເຜົາໄໝ້ສາມໂລກທັງປວງ ທັງສິ່ງທີ່ເຄື່ອນໄຫວແລະບໍ່ເຄື່ອນໄຫວ. ໂອ ຣຸດຣາ, ດ້ວຍຕະປະສະຍາອັນໃດ ທ່ານຈຶ່ງຊະນະໄດ້ແມ່ນແຕ່ພຣະຜູ້ປະເສີດ?

Verse 24

इन्द्राग्नियमवित्तेशवायुवारीश्वरादयः न सेहिरे यथा नागा गन्धं पक्षिपतेरिव

ອິນທຣາ, ອັກນິ, ຍະມະ, ກຸເບຣາ (ເຈົ້າແຫ່ງຊັບ), ວາຍຸ, ວະຣຸນ, ອີສະວະຣະ ແລະອື່ນໆ ບໍ່ອາດທົນໄດ້—ເຫມືອນງູທີ່ທົນກິ່ນຫອມຂອງຄຣຸດ ເຈົ້າແຫ່ງນົກ ບໍ່ໄດ້.

Verse 25

न लब्ध्वा दिवि भूमौ च बाहवो मम शङ्कर समस्तान्पर्वतान्प्राप्य घर्षिताश् च गणेश्वर

ໂອ ຄະເນສະວະຣະ, ແຂນຂອງຂ້າພະເຈົ້າ—ເມື່ອບໍ່ອາດພົບ (ຂອບເຂດນັ້ນ) ທັງໃນຟ້າແລະໃນດິນ—ໄດ້ໄປຮອດພູທັງປວງ ແລະຖືກຂັດຖູຈົນຖອກເຈັບ, ໂອ ສັງກະຣະ.

Verse 26

गिरीन्द्रो मन्दरः श्रीमान् नीलो मेरुः सुशोभनः घर्षितो बाहुदण्डेन कण्डूनोदार्थम् आपतत्

ພູເຈົ້າ—ມັນດະຣະອັນຮຸ່ງເຮືອງ, ເມຣຸຜູ້ມີສີເຂັ້ມແລະງາມສະຫງ່າ—ຖືກຂັດຖູດ້ວຍທ່ອນແຂນດັ່ງໄມ້ຄ້ອນ; ແລະເພື່ອຫາຄວາມບັນເທົາຈາກອາການຄັນ ມັນຈຶ່ງພຸ່ງລົງຈາກທີ່ຕັ້ງຂອງຕົນ.

Verse 27

गङ्गा निरुद्धा बाहुभ्यां लीलार्थं हिमवद्गिरौ नारीणां मम भृत्यैश् च वज्रो बद्धो दिवौकसाम्

ເພື່ອຄວາມຫຼິ້ນສະໜຸກ ຢູ່ເທິງພູຫິມະວັດ ແມ່ນ້ຳຄັງຄາຖືກກັ້ນໄວ້ດ້ວຍ (ແຂນ) ຂອງລາວ. ແລະເພື່ອເຫດແຫ່ງນາງທັງຫຼາຍ ແມ່ນແຕ່ວັດຊະຣະຂອງອິນທຣາ ກໍຖືກຜູ້ຮັບໃຊ້ຂອງຂ້າພະເຈົ້າຜູກໄວ້ ໃນຫມູ່ເທວະດາຊາວຟ້າ.

Verse 28

वडवाया मुखं भग्नं गृहीत्वा वै करेण तु तत्क्षणादेव सकलं चैकार्णवमभूदिदम्

ເມື່ອພຣະອົງຈັບເອົາ «ປາກທີ່ແຕກພັງ» ຂອງວະດະວາ (ພະລັງງານໜ້າມ້າ) ໄວ້ໃນພຣະຫັດ ໃນພຽງພິບຕາດຽວ ໂລກທັງປວງນີ້ກໍກາຍເປັນມະຫາສະມຸດອັນດຽວ (ເອການະວະ)។

Verse 29

ऐरावतादयो नागाः क्षिप्ताः सिन्धुजलोपरि सरथो भगवानिन्द्रः क्षिप्तश् च शतयोजनम्

ໄອຣາວະຕະ ແລະນາກຜູ້ມີລິດອື່ນໆ ຖືກໂຍນລົງເທິງນ້ຳທະເລ. ແມ່ນແຕ່ພຣະອິນທຣາຜູ້ມີພຣະພອນ ພ້ອມລົດສົງຄາມ ກໍຖືກສັດຖະວິ້ງໄປໄກຮ້ອຍໂຢຊະນະ—ຊີ້ໃຫ້ເຫັນວ່າ ເມື່ອພຣະຜູ້ເປັນປະຕິ (ອົງອະທິປະໄຕ) ຂັບເຄື່ອນລະບຽບຈັກກະວານ ອຳນາດທີ່ມີຮ່າງກາຍ (ປະຊຸ) ທັງປວງກໍຖືກຄອບງຳ.

Verse 30

गरुडो ऽपि मया बद्धो नागपाशेन विष्णुना उर्वश्याद्या मया नीता नार्यः कारागृहान्तरम्

“ແມ່ນແຕ່ກະຣຸດາກໍຖືກຂ້ອຍມັດໄວ້ດ້ວຍນາກະປາຊະ—ບ່ວງນາກຂອງພຣະວິສະນຸ; ແລະບັນດານາງທັງຫຼາຍ ເລີ່ມຈາກອຸຣະວະຊີ ຂ້ອຍໄດ້ນຳເຂົ້າໄປໃນເຮືອນຈຳຊັ້ນໃນ”।

Verse 31

कथंचिल्लब्धवान् शक्रः शचीमेकां प्रणम्य माम् मां न जानासि दैत्येन्द्रं जलन्धरमुमापते

“ຊັກຣະ (ອິນທຣາ) ພໍຈະໄດ້ຊາຈີກັບຄືນມາແຕ່ຜູ້ດຽວ ໂດຍການກົ້ມກາບຂ້ອຍ. ໂອ ພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າແຫ່ງອຸມາ! ທ່ານບໍ່ຮູ້ຈັກຂ້ອຍບໍ—ຈະລັນທະຣະ ຈອມເຈົ້າແຫ່ງໄດຕະຍະ?”

Verse 32

सूत उवाच एवमुक्तो महादेवः प्रादहद्वै रथं तदा तस्य नेत्राग्निभागैककलार्धार्धेन चाकुलम्

ສູຕະກ່າວວ່າ: ເມື່ອຖືກກ່າວດັ່ງນັ້ນ ພຣະມະຫາເທວະກໍເຜົາລົດນັ້ນໃນທັນທີ ໃຫ້ມັນຫວັ່ນໄຫວ ແລະຖືກກົດທັບ ດ້ວຍເພີງແຕ່ເສດສ່ວນນ້ອຍຍິ່ງຂອງໄຟຈາກພຣະເນດຂອງພຣະອົງ—ແມ່ນແຕ່ “ຄື່ງຂອງຄື່ງ” ຂອງສ່ວນດຽວ.

Verse 33

दैत्यानामतुलबलैर्हयैश् च नागैर् दैत्येन्द्रास् त्रिपुररिपोर् निरीक्षणेन नागाद् वैशसम् अनुसंवृतश् च नागैर् देवेशं वचनमुवाच चाल्पबुद्धिः

ບັນດາຈອມນາຍແຫ່ງພວກໄດຕະຍະ ຜູ້ອາໄສກຳລັງມ້າ ແລະ ກອງນາກອັນຫາທຽບບໍ່ໄດ້ ຖືກສັ່ນສະເທືອນດ້ວຍພຽງສາຍພະເນດຂອງຜູ້ທຳລາຍຕຣິປຸຣະ (ພຣະສິວະ). ຖືກນາກຫ້ອມລ້ອມ ແລະ ຕົກຢູ່ໃນຄວາມພິນາດ ຜູ້ປັນຍາຕື້ນນັ້ນໄດ້ກ່າວວາຈາຕໍ່ພຣະເຈົ້າແຫ່ງເທວະທັງປວງ।

Verse 34

किं कार्यं मम युधि देवदैत्यसंघैर् हन्तुं यत्सकलमिदं क्षणात्समर्थः यत्तस्माद्भयमिहनास्ति योद्धुम् ईश वाञ्छैषा विपुलतरा न संशयो ऽत्र

“ໃນສົງຄາມນີ້ ຂ້າພະເຈົ້າຈະຈຳເປັນຫຍັງທີ່ຈະຖືກຂ້າໂດຍຝູງເທວະ ແລະ ໄດຕະຍະ ໃນເມື່ອຂ້າພະເຈົ້າສາມາດທຳລາຍກອງທັບນີ້ທັງໝົດໃນພຽງຊົ່ວພິບຕາ? ດັ່ງນັ້ນ ບໍ່ມີຄວາມຢ້ານໃນການຮົບພົບກັນທີ່ນີ້ ໂອ້ ພຣະອົງ. ຄວາມປາຖະໜາຂອງຂ້າພະເຈົ້າໃຫຍ່ຫຼາຍ—ບໍ່ມີຂໍ້ສົງໄສໃດໆ.”

Verse 35

तस्मात्त्वं मम मदनारिदक्षशत्रो यज्ञारे त्रिपुररिपो ममैव वीरैः भूतेन्द्रैर्हरिवदनेन देवसंघैर् योद्धुं ते बलमिह चास्ति चेद्धि तिष्ठ

ດັ່ງນັ້ນ ໂອ້ ສັດຕູແຫ່ງກາມະ, ຜູ້ທຳລາຍຄວາມທະນົງຂອງທັກສະ, ຜູ້ຕໍ່ຕ້ານຍັດຍະ, ຜູ້ທຳລາຍຕຣິປຸຣະ—ຖ້າທ່ານມີພະລັງຈິງໃນການຮົບທີ່ນີ້ ຈົ່ງຢືນຢັນໝັ້ນ ແລະ ປະເຊີນໜ້າກັບວີຣະຊົນຂອງຂ້າພະເຈົ້າ: ຈອມນາຍແຫ່ງພູຕະຜູ້ກ້າແກ່ນ, ຝູງເທວະ, ແລະ ພຣະຫຣິເປັນຫົວໜ້າ.”

Verse 36

इत्युक्त्वाथ महादेवं महादेवारिनन्दनः न चचाल न सस्मार निहतान्बान्धवान्युधि

ເມື່ອກ່າວດັ່ງນັ້ນຕໍ່ພຣະມະຫາເທວະແລ້ວ ບຸດຜູ້ກ້າຫານຂອງສັດຕູພຣະມະຫາເທວະນັ້ນ ຢືນຢູ່ຢ່າງບໍ່ໄຫວຕິງ; ບໍ່ຫວັ່ນໄຫວ ບໍ່ຫັນເຫັນ ແມ່ນແຕ່ບໍ່ລະລຶກເຖິງຍາດພີ່ນ້ອງທີ່ຖືກຂ້າໃນສົງຄາມ—ໃຈຂອງເຂົາແນ່ນິ່ງໃນຂະນະນັ້ນ.

Verse 37

दुर्मदेनाविनीतात्मा दोर्भ्यामास्फोट्य दोर्बलात् सुदर्शनाख्यं यच्चक्रं तेन हन्तुं समुद्यतः

ຖືກຄວາມຫຍິ່ງຍະໂສຊົ່ວຮ້າຍບັງຕາ ແລະ ຈິດໃຈບໍ່ມີວິໄນ ເຂົາຕີແຂນທັງສອງໃຫ້ດັງເພື່ອອວດອ້າງ; ແລ້ວອາໄສຈັກຣະນາມ “ສຸດັຣຊະນະ” ລຸກຂຶ້ນຫວັງຈະຂ້າຄູ່ຕໍ່ສູ້. ແຕ່ຄວາມຫຍິ່ງຍະໂສນັ້ນເອງແມ່ນ “ປາຊະ” ແຫ່ງພັນທະ ບໍ່ອາດຊະນະອຳນາດທິບພະຂອງ ປະຕິ—ພຣະອົງຜູ້ດຽວທີ່ກຳນົດຊະນະແລະພ່າຍແພ້.

Verse 38

दुर्धरेण रथाङ्गेन कृच्छ्रेणापि द्विजोत्तमाः स्थापयामास वै स्कन्धे द्विधाभूतश् च तेन वै

ໂອ ທ່ານດວິຊະອຸດຕະມະ, ດ້ວຍຄວາມລໍາບາກຢ່າງຫນັກ ລາວໄດ້ວາງຈັກຣະຣະທາງກະ (rathāṅga) ອັນທົນຍາກໄວ້ເທິງບ່າ; ແລະໂດຍການນັ້ນເອງ ມັນແຕກເປັນສອງສ່ວນ.

Verse 39

कुलिशेन यथा छिन्नो द्विधा गिरिवरो द्विजाः पपात दैत्यो बलवान् अञ्जनाद्रिरिवापरः

ໂອ ທ່ານດວິຊະທັງຫຼາຍ, ເຫມືອນພູໃຫຍ່ຖືກວັດຊະຣະ (vajra) ຟັນຂາດເປັນສອງ ແລ້ວລົ້ມລົງ, ດາຍຕະຜູ້ມີພະລັງນັ້ນກໍລົ້ມພັງເຊັ່ນດຽວກັນ—ດັ່ງອັນຈະນາດຣິອີກລູກໜຶ່ງຖືກທໍາລາຍ.

Verse 40

तस्य रक्तेन रौद्रेण सम्पूर्णम् अभवत्क्षणात् तद्रक्तमखिलं रुद्रनियोगान्मांसमेव च

ໃນພຽງຊົ່ວພິບຕາ ທຸກສິ່ງຖືກເຕັມໄປດ້ວຍເລືອດອັນດຸຮ້າຍເກີດແຕ່ຄວາມໂກດ; ແລະຕາມພຣະບັນຊາຂອງຣຸດຣະ ເລືອດນັ້ນທັງໝົດກໍກາຍເປັນເນື້ອດ້ວຍ.

Verse 41

महारौरवमासाद्य रक्तकुण्डमभूदहो जलन्धरं हतं दृष्ट्वा देवगन्धर्वपार्षदाः

ເມື່ອເຖິງມະຫາຣໍາຣະວະອັນນ່າຢ້ານ ມັນກໍກາຍເປັນຫຼຸມເລືອດ—ໂອ້! ເມື່ອເຫັນຈະລັນທະຣະຖືກສັງຫານ ເທວະ, ຄັນທະວະ ແລະບໍລິວານທິບພະທັງຫຼາຍ ຢືນເປັນພະຍານ—ເພາະພຣະສິວະ ຜູ້ເປັນປະຕິ ໄດ້ຕັດທໍາລາຍອໍານາດດຸດບາສະທີ່ຜູກມັດໂລກ.

Verse 42

सिंहनादं महत्कृत्वा साधु देवेति चाब्रुवन् यः पठेच्छृणुयाद्वापि जलन्धरविमर्दनम्

ເຂົາທັງຫຼາຍຮ້ອງສຽງສິງຫະນາດອັນໃຫຍ່ ແລ້ວກ່າວວ່າ «ສາທຸ! ໂອ ເທວະ!» ຜູ້ໃດອ່ານ ຫຼືແມ່ນແຕ່ຟັງ ເລື່ອງການປະຫານຈະລັນທະຣະນີ້ ຍ່ອມໄດ້ຮັບການຍົກຂຶ້ນໂດຍພຣະປະຕິ; ເພາະການຟັງ (śravaṇa) ແລະການອ່ານ (pāṭha) ນີ້ ຊ່ວຍຄາຍພາສະພັນທະທີ່ຜູກມັດປະຊຸ.

Verse 43

श्रावयेद्वा यथान्यायं गाणपत्यमवाप्नुयात्

ຫຼືຖ້າໃຫ້ມີການສວດທ່ອງຕາມພິທີອັນຖືກຕ້ອງ ຜູ້ນັ້ນຈະໄດ້ຮັບສະພາບເປັນຜູ້ສັງກັດພຣະຄະເນຊາ ແລະເໝາະສົມຕໍ່ການເປັນຄະນະຂອງພຣະສິວະ ໂດຍການປະພຶດຕາມວິໄນ।