Adhyaya 66

Verse 1

इति श्रीलिङ्गमहापुराणे पूर्वभागे रुद्रसहस्रनामकथनं नाम पञ्चषष्टितमो ऽध्यायः सूत उवाच त्रिधन्वा देवदेवस्य प्रसादात्तण्डिनस् तथा अश्वमेधसहस्रस्य फलं प्राप्य प्रयत्नतः

ດັ່ງນີ້ໃນ «ສຣີລິງຄະມະຫາປຸຣານະ» ພາກຕົ້ນ ບົດທີ 65 ຊື່ວ່າ “ການເລົ່ານາມພັນຂອງຣຸດຣະ” ໄດ້ສິ້ນສຸດ. ສູຕະກ່າວວ່າ: ໂດຍພຣະປະສາດຂອງເທວະເທວະ, ຕຣິທະນວາ ແລະ ຕັນດິນ ກໍໄດ້ບັນລຸຜົນບຸນເທົ່າກັບອັສວເມທະພັນຄັ້ງ ໂດຍຄວາມພາກພຽນຢ່າງແທ້ຈິງ.

Verse 2

गाणपत्यं दृढं प्राप्तः सर्वदेवनमस्कृतः आसीत्त्रिधन्वनश्चापि विद्वांस्त्रय्यारुणो नृपः

ພະຣາຊາອົງນັ້ນ ເປັນຜູ້ຮູ້ແຈ້ງໃນເວດະສາມ ແລະໄດ້ຕັ້ງມັ່ນແນ່ນອນໃນວິທີການຂອງຄະນະປັດຍະ (Gaṇapatya)។ ທວະທັງປວງກໍນົບນ້ອມສັກກາລະພຣະອົງ ແລະພຣະອົງຍັງຖືກເອີ້ນວ່າ ຕຣິທະນວະນາ ແລະ ຕຣັຍຍາຣຸນ ເປັນກະສັດຜູ້ປັນຍາ।

Verse 3

तस्य सत्यव्रतो नाम कुमारो ऽभून्महाबलः तेन भार्या विदर्भस्य हृता हत्वामितौजसम्

ຈາກພຣະອົງນັ້ນ ໄດ້ມີພຣະຣາຊະກຸມານຜູ້ມີກຳລັງຍິ່ງ ຊື່ ສັດຍະວຣະຕະ (Satyavrata) ເກີດຂຶ້ນ. ລາວໄດ້ສັງຫານຜູ້ມີພະລັງອັນຫາທຽບບໍ່ໄດ້ ແລະລັກພາເມຍຂອງກະສັດແຫ່ງວິດັຣພະ—ດ້ວຍອະທັມນັ້ນ ໄດ້ຮັດແນ່ນຂຶ້ນຊຶ່ງບາສະ (pāśa) ທີ່ຜູກມັດປະຊຸ (ວິນຍານມີຮ່າງ) ໃຫ້ຫ່າງຈາກພະປະຕິ (Pati) ອົງຜູ້ເປັນເຈົ້າ.

Verse 4

पाणिग्रहणमन्त्रेषु निष्ठाम् अप्रापितेष्विह तेनाधर्मेण संयुक्तं राजा त्रय्यारुणो ऽत्यजत्

ເນື່ອງຈາກລາວຍັງບໍ່ໄດ້ບັນລຸຄວາມຕັ້ງມັ່ນໃນມັນຕຣາຂອງພານິຄຣາຫະນະ (pāṇigrahaṇa) ພິທີເວດະແຫ່ງການຈັບມືເຈົ້າສາວ, ກະສັດຕຣັຍຍາຣຸນ ຈຶ່ງຕິດພັນຢູ່ໃນອະທັມນັ້ນເອງ; ແລະເມື່ອຖືກຜູກມັດດ້ວຍຄວາມບໍ່ຊອບທຳນັ້ນ ພຣະອົງກໍລະທິ້ມຊີວິດນີ້ໄປ.

Verse 5

पितरं सो ऽब्रवीत् त्यक्तः क्व गच्छामीति वै द्विजाः पिता त्वेनमथोवाच श्वपाकैः सह वर्तय

ເມື່ອຖືກປະຖິ້ມ ລາວໄດ້ກ່າວກັບພໍ່ວ່າ: «ໂອ ທ່ານຜູ້ເກີດສອງຄັ້ງ (ດວິຈະ) ຂ້າພະເຈົ້າຈະໄປໃສ?» ພໍ່ຈຶ່ງຕອບວ່າ: «ຈົ່ງຢູ່ຮ່ວມກັບພວກສະວະປາກະ (śvapāka) ຜູ້ນອກວັນນະ ຜູ້ປຸງເນື້ອໝາ».

Verse 6

इत्युक्तः स विचक्राम नगराद्वचनात् पितुः स तु सत्यव्रतो धीमाञ् छ्वपाकावसथान्तिके

ເມື່ອຖືກກ່າວດັ່ງນັ້ນ ລາວກໍອອກເດີນທາງຈາກນະຄອນ ຕາມຄຳສັ່ງຂອງພໍ່. ສັດຍະວຣະຕະ ຜູ້ມີປັນຍາ ແລະຕັ້ງມັ່ນໃນຄວາມຈິງ ໄດ້ໄປໃກ້ທີ່ຢູ່ຂອງພວກສະວະປາກະ—ຍຶດຫມັ້ນໃນທຳມະ ແມ່ນແຕ່ເມື່ອທຳມະນັ້ນນຳໃຫ້ຂ້າມຂອບເຂດສັງຄົມ.

Verse 7

पित्रा त्यक्तो ऽवसद्वीरः पिता चास्य वनं ययौ सर्वलोकेषु विख्यातस् त्रिशङ्कुरिति वीर्यवान्

ຖືກພໍ່ທອດທິ້ງ ເຈົ້າຊາຍຜູ້ກ້າຫານຢູ່ຕໍ່ໃນຄວາມອັບອາຍ; ພໍ່ຂອງລາວກໍໄປສູ່ປ່າ. ແຕ່ຜູ້ມີພະລັງນັ້ນກັບໂດງດັງໃນທຸກໂລກດ້ວຍນາມ «ຕຣິຊັງກຸ»—ຊະຕາກຳຊີ້ວ່າ ລາຊະອຳນາດໂລກີຍທີ່ຖືກຜູກດ້ວຍປາຊະ (ພັນທະ) ຈະຫວ່າງໄຫວ ຫາກບໍ່ສອດຄ່ອງກັບປະຕິ ພຣະສິວະ ຜູ້ຄຸ້ມຄອງທຳມະພາຍໃນ।

Verse 8

वसिष्ठकोपात्पुण्यात्मा राजा सत्यव्रतः पुरा विश्वामित्रो महातेजा वरं दत्त्वा त्रिशङ्कवे

ໃນການກ່ອນ ເນື່ອງຈາກຄວາມໂກດຂອງວະສິດຖະ ກະສັດຜູ້ມີບຸນທຳ ຊື່ສັດຍະວຣະຕະ (ຜູ້ຕໍ່ມາໄດ້ນາມວ່າ ຕຣິຊັງກຸ) ໄດ້ຮັບພອນຈາກວິສະວາມິດຕຣະ ຜູ້ມີຕະເຈົາສະຫວ່າງໄສຢ່າງຍິ່ງ।

Verse 9

राज्ये ऽभिषिच्य तं पित्र्ये याजयामास तं मुनिः मिषतां देवतानां च वसिष्ठस्य च कौशिकः

ເມື່ອໄດ້ປະພິທີອະພິເສກຕັ້ງລາວເປັນກະສັດແລ້ວ ມຸນີເກົາຊິກະ (ວິສະວາມິດຕຣະ) ກໍໃຫ້ລາວປະກອບພິທີບູຊາບັນພະບຸລຸດ; ໃນຂະນະທີ່ເທວະທັງຫຼາຍເບິ່ງຢູ່ ແລະວະສິດຖະກໍເປັນພະຍານດ້ວຍ।

Verse 10

सशरीरं तदा तं वै दिवमारोपयद्विभुः तस्य सत्यव्रता नाम भार्या कैकयवंशजा

ໃນເວລານັ້ນ ພຣະຜູ້ຍິ່ງໃຫຍ່ຜູ້ແຜ່ຊາຍທົ່ວທຸກສິ່ງ ໄດ້ຍົກລາວຂຶ້ນສູ່ສະຫວັນ ພ້ອມດ້ວຍຮ່າງກາຍຂອງລາວເອງ. ພັນລະຍາຂອງລາວຊື່ «ສັດຍະວຣະຕາ» ເກີດໃນວົງສາໄກກະຍະ।

Verse 11

कुमारं जनयामास हरिश्चन्द्रमकल्मषम् हरिश्चन्द्रस्य च सुतो रोहितो नाम वीर्यवान्

ຈາກກຸມາຣະ ໄດ້ເກີດຮະຣິຊັນດຣະ ຜູ້ບໍ່ມີມົນທິນ; ແລະບຸດຂອງຮະຣິຊັນດຣະ ຊື່ ໂຣຫິຕະ ເປັນຜູ້ກ້າຫານມີພະລັງ।

Verse 12

हरितो रोहितस्याथ धुन्धुर्हारित उच्यते विजयश् च सुतेजाश् च धुन्धुपुत्रौ बभूवतुः

ຕໍ່ມາ ຮະຣິຕະ ເກີດຈາກ ໂຣຫິຕະ; ແລະ ທຸນທຸ ກໍຖືກເອີ້ນວ່າ «ຮາຣິຕະ» ດ້ວຍ. ວິຊະຍະ ແລະ ສຸເຕຊະ ເປັນບຸດສອງຄົນຂອງ ທຸນທຸ.

Verse 13

जेता क्षत्रस्य सर्वत्र विजयस्तेन स स्मृतः रुचकस्तस्य तनयो राजा परमधार्मिकः

ລາວເປັນຜູ້ພິຊິດຊະນະຊົນຊັ້ນກະສັດຮົບ (ກະສັດຕຣິຍະ) ທົ່ວທຸກແຫ່ງ; ດັ່ງນັ້ນຈຶ່ງຖືກຈື່ຈຳວ່າ «ວິຊະຍະ» ຜູ້ມີໄຊ. ບຸດຂອງລາວຄື ຣຸຈະກະ ເປັນກະສັດຜູ້ຖືທຳມະຢ່າງສູງສຸດ.

Verse 14

रुचकस्य वृकः पुत्रस् तस्माद्बाहुश् च जज्ञिवान् सगरस्तस्य पुत्रो ऽभूद् राजा परमधार्मिकः

ຣຸຈະກະ ມີບຸດຊື່ ວຶກະ; ຈາກນັ້ນ ບາຫຸ ເກີດຂຶ້ນ. ແລະ ສະກະຣະ ບຸດຂອງ ບາຫຸ ໄດ້ເປັນກະສັດຜູ້ຊອບທຳຢ່າງສູງສຸດ, ຜູ້ທຳນຸບຳລຸງທຳມະດ້ວຍພັກຕິຕໍ່ ພະປະຕິ (ອົງພຣະເຈົ້າ).

Verse 15

द्वे भार्ये सगरस्यापि प्रभा भानुमती तथा ताभ्यामाराधितः पूर्वम् और्वो ऽग्निः पुत्रकाम्यया

ກະສັດ ສະກະຣະ ກໍມີມະເຫສີສອງອົງ: ປະພາ ແລະ ພານຸມະຕີ. ໃນອະດີດ ເມື່ອປາຖະໜາບຸດ, ທັງສອງໄດ້ບູຊາອາຣາທະນາ ອໍຣະວະ-ອັກນິ ຤ິສີໄຟອັນເດືອດຮ້ອນ ເພື່ອຂໍບຸດຊາຍ.

Verse 16

और्वस्तुष्टस्तयोः प्रादाद् यथेष्टं वरमुत्तमम् एका षष्टिसहस्राणि सुतमेकं परा तथा

ອໍຣະວະ ຤ິສີ ພໍໃຈຕໍ່ທັງສອງ ແລະໄດ້ປະທານພອນອັນສູງສຸດຕາມທີ່ປາຖະໜາ: ອົງໜຶ່ງໄດ້ບຸດຫົກສິບພັນ, ອີກອົງໜຶ່ງໄດ້ບຸດພຽງຄົນດຽວ.

Verse 17

अगृह्णाद् वंशकर्तारं प्रभागृह्णात्सुतान्बहून् एकं भानुमतिः पुत्रम् अगृह्णाद् असमञ्जसम्

ພຣະອົງໄດ້ໃຫ້ກໍ່ເກີດຜູ້ສືບສາຍວົງສາ; ພຣະນາງປຣະພາກໍ່ໄດ້ປະສູດບຸດຫຼາຍອົງ. ຈາກພານຸມະຕີ ມີບຸດອົງດຽວ—ອະສະມັນຈະສະ.

Verse 18

ततः षष्टिसहस्राणि सुषुवे सा तु वै प्रभा खनन्तः पृथिवीं दग्धा विष्णुहुङ्कारमार्गणैः

ຕໍ່ມາ ປຣະພາໄດ້ປະສູດບຸດຫົກສິບພັນອົງແທ້ໆ. ເມື່ອພວກເຂົາຂຸດແຜ່ນດິນ ກໍຖືກເຜົາໄໝ້ ໂດຍພະລັງດັ່ງອາວຸດຈາກຮຸງກາຣະ (huṅkāra) ອັນກັງວານຂອງພຣະວິສນຸ—ພະລັງທີ່ປາຊຸ (ຜູ້ຖືກຜູກມັດ) ບໍ່ອາດຕ້ານທານ.

Verse 19

असमञ्जस्य तनयः सो ऽंशुमान्नाम विश्रुतः तस्य पुत्रो दिलीपस्तु दिलीपात्तु भगीरथः

ບຸດຂອງອະສະມັນຈະສະ ມີນາມວ່າ ອັງຊຸມານ ອັນໂດ່ງດັງ. ບຸດຂອງລາວແມ່ນ ດິລີປ; ແລະຈາກດິລີປ ເກີດ ພະກີຣະຖະ.

Verse 20

येन भागीरथी गङ्गा तपः कृत्वावतारिता भगीरथसुतश्चापि श्रुतो नाम बभूव ह

ໂດຍຕະປະສະ (tapas) ອັນເຂັ້ມງວດຂອງພຣະອົງ ຈຶ່ງໄດ້ນໍາພາ ຄົງຄາ ພາກີຣະຖີ (Bhāgīrathī Gaṅgā) ໃຫ້ອະວະຕານລົງສູ່ໂລກ. ແລະບຸດຂອງພະກີຣະຖະ ກໍໂດ່ງດັງດ້ວຍນາມ ຊຣຸຕະ (Śruta).

Verse 21

नाभागस्तस्य दायादो भवभक्तः प्रतापवान् अंबरीषः सुतस्तस्य सिन्धुद्वीपस् ततो ऽभवत्

ຈາກພຣະອົງ ນາພາກ (Nābhāga) ເກີດຂຶ້ນເປັນຜູ້ສືບມໍລະດົກ. ບຸດຂອງລາວແມ່ນ ອຳບາຣີສ (Ambārīṣa) ຜູ້ກ້າແກ່ງ ແລະເປັນຜູ້ມີພະກະຕິຕໍ່ ພະພະວະ (Bhava—ພຣະສິວະ). ແລະຈາກອຳບາຣີສ ເກີດ ສິນທຸດວີປ (Sindhudvīpa).

Verse 22

नाभागेनांबरीषेण भुजाभ्यां परिपालिता बभूव वसुधात्यर्थं तापत्रयविवर्जिता

ໂດຍນາພາກາ ແລະ ອຳບະຣີສະ ປົກປ້ອງດ້ວຍແຂນອັນແຂງກ້າ ແຜ່ນດິນຈຶ່ງຖືກຄຸ້ມຄອງຢ່າງຍິ່ງ ແລະຢູ່ຢ່າງສະຫງົບ ປາດສະຈາກທຸກຂ໌ສາມປະການ—ຈາກຕົນເອງ, ຈາກສັດອື່ນ, ແລະຈາກອຳນາດແຫ່ງຈັກກະວານ।

Verse 23

अयुतायुः सुतस्तस्य सिन्धुद्वीपस्य वीर्यवान् पुत्रो ऽयुतायुषो धीमान् ऋतुपर्णो महायशाः

ຈາກສິນທຸດວີປະ ໄດ້ເກີດອະຍຸຕາຍຸ ຜູ້ກ້າຫານມີພະລັງ. ແລະຈາກອະຍຸຕາຍຸ ໄດ້ເກີດ ຣຶຕຸປັນນະ ຜູ້ສະຫຼາດ ມີຊື່ສຽງຍິ່ງໃຫຍ່।

Verse 24

दिव्याक्षहृदयज्ञो वै राजा नलसखो बली नलौ द्वावेव विख्यातौ पुराणेषु दृढव्रतौ

ແທ້ຈິງ ກະສັດຜູ້ມີພະລັງ—ມິດຂອງນະລະ—ເປັນຜູ້ຮູ້ເຖິງໃຈຄວາມລຶກຂອງ “ຜູ້ມີດວງຕາທິບ” (ພຣະສິວະ). ດັ່ງນັ້ນ ນະລະທັງສອງ ຈຶ່ງຖືກສັນລະເສີນໃນປຸຣານະ ວ່າເປັນຜູ້ຖືວຣະຕະອັນໝັ້ນຄົງ।

Verse 25

वीरसेनसुतश्चान्यो यश्चेक्ष्वाकुकुलोद्भवः ऋतुपर्णस्य पुत्रो ऽभूत् सार्वभौमः प्रजेश्वरः

ຈາກວີຣະເສນະ ມີຜູ້ສືບສາຍອີກຜູ້ໜຶ່ງ ເກີດໃນວົງສາອິກສະວາກຸ. ຜູ້ນັ້ນໄດ້ເປັນບຸດຂອງຣຶຕຸປັນນະ ຄື ສາຣະວະພາວມະ ຈອມກະສັດຜູ້ເປັນເຈົ້າເຫນືອບັນດາຜູ້ປົກຄອງ।

Verse 26

सुदासस्तस्य तनयो राजा त्विन्द्रसमो ऽभवत् सुदासस्य सुतः प्रोक्तः सौदासो नाम पार्थिवः

ບຸດຂອງລາວຄື ສຸດາສະ ເປັນກະສັດທີ່ກ່າວກັນວ່າມີລິດເທົ່າພຣະອິນທຣະ. ແລະໄດ້ກ່າວໄວ້ວ່າ ບຸດຂອງສຸດາສະ ແມ່ນກະສັດນາມ ສົາຸດາສະ.

Verse 27

ख्यातः कल्माषपादो वै नाम्ना मित्रसहश् च सः वसिष्ठस्तु महातेजाः क्षेत्रे कल्माषपादके

ພະອົງນັ້ນໄດ້ມີຊື່ສຽງວ່າ ກັລມາສະປາດະ ແລະຍັງຮູ້ຈັກດ້ວຍນາມ ມິຕຣະສະຫະ. ສ່ວນມະຫາລິສີ ວະສິດຖະ ຜູ້ມີຣັດສະຫມີອັນຍິ່ງ ປະທັບຢູ່ໃນເຂດສັກສິດ ກັລມາສະປາດະກະ.

Verse 28

अश्मकं जनयामास इक्ष्वाकुकुलवर्धनम् अश्मकस्योत्तरायां तु मूलकस्तु सुतो ऽभवत्

ພະອົງໄດ້ໃຫ້ກຳເນີດອັສມະກະ (Aśmaka) ຜູ້ເພີ່ມພູນວົງສາອິກສະວາກຸ (Ikṣvāku). ແລະຈາກພັນລະຍາພາຍຫຼັງຂອງອັສມະກະ ໄດ້ມີບຸດນາມ ມູລະກະ (Mūlaka) ເກີດຂຶ້ນ.

Verse 29

स हि रामभयाद्राजा स्त्रीभिः परिवृतो वने बिभर्ति त्राणमिच्छन्वै नारीकवचमुत्तमम्

ແທ້ຈິງແລ້ວ ກະສັດນັ້ນຢ້ານກົວພຣະຣາມະ (Rāma) ຈຶ່ງຢູ່ໃນປ່າ ໂດຍມີສະຕຣີຫ້ອມລ້ອມ. ເພື່ອປາຖະໜາການຄຸ້ມຄອງ ລາວໄດ້ສວມ «ເກາະແຫ່ງນາຣີ» ອັນປະເສີດ ເປັນເກາະປ້ອງກັນ.

Verse 30

मूलकस्यापि धर्मात्मा राजा शतरथः सुतः तस्माच्छतरथाज्जज्ञे राजा त्विलविलो बली

ຈາກມູລະກະ (Mūlaka) ໄດ້ເກີດກະສັດຜູ້ມີທຳ ຊະຕະຣະຖະ (Śataratha). ແລະຈາກຊະຕະຣະຖະ ຕໍ່ມາ ໄດ້ເກີດກະສັດຜູ້ກ້າແຂງ ອິລະວິລະ (Ilavila).

Verse 31

आसीत् त्वैलविलिः श्रीमान् वृद्धशर्मा प्रतापवान् पुत्रो विश्वसहस्तस्य पितृकन्या व्यजीजनत्

ເຄີຍມີຜູ້ມີສິຣີແລະອຳນາດກ້າຫານ ນາມ ວຶດທະສະຣະມັນ (Vṛddhaśarman) ເປັນບຸດຂອງ ວິສະວະສະຫະສຣະ (Viśvasahasra). ແລະທິດາແຫ່ງປິຕຣະ (Pitṛs) ໄດ້ໃຫ້ກຳເນີດເຂົາ ຜູ້ຮູ້ຈັກກັນວ່າ ທະໄວລະວິລິ (Tvailavili).

Verse 32

दिलीपस्तस्य पुत्रो ऽभूत् खट्वाङ्ग इति विश्रुतः येन स्वर्गाद् इहागत्य मुहूर्तं प्राप्य जीवितम्

ບຸດຂອງພຣະອົງແມ່ນ ດິລີປ; ແລະບຸດຂອງດິລີປໄດ້ມີຊື່ສຽງວ່າ ຂັດວາງຄະ—ຜູ້ທີ່ກັບຈາກສະຫວັນມາຍັງນີ້ ແລ້ວໄດ້ຮັບແຕ່ເວລາຊົ່ວຂະນະໜຶ່ງຂອງຊີວິດທີ່ເຫຼືອ.

Verse 33

त्रयो ऽग्नयस्त्रयो लोका बुद्ध्या सत्येन वै जिताः दीर्घबाहुः सुतस्तस्य रघुस्तस्मादजायत

ດ້ວຍປັນຍາຮູ້ທັນ ແລະຄວາມສັດຈິງອັນໝັ້ນຄົງ ອັກຄີສັກສິດສາມດວງ ແລະໂລກສາມພົບພາກ ຖືກຄອບຄອງໄດ້. ຈາກພຣະອົງນັ້ນເກີດບຸດຊື່ ດີຣຄະບາຮຸ; ແລະຈາກດີຣຄະບາຮຸ ເກີດ ຣະຄຸ.

Verse 34

अजः पुत्रो रघोश्चापि तस्माज्जज्ञे च वीर्यवान् राजा दशरथस्तस्माच् छ्रीमानिक्ष्वाकुवंशकृत्

ອະຊະ ແມ່ນບຸດຂອງຣະຄຸດ້ວຍ. ຈາກອະຊະ ເກີດພຣະຣາຊາ ດະຊະຣະຖະ ຜູ້ກ້າຫານ; ແລະຈາກພຣະອົງຜູ້ຮຸ່ງເຮືອງນັ້ນ ວົງສາອິກສະວາກຸ ໄດ້ຖືກສ້າງໃຫ້ຮຸ່ງເຮືອງ ແລະໂດ່ງດັງຍິ່ງຂຶ້ນ.

Verse 35

रामो दशरथाद्वीरो धर्मज्ञो लोकविश्रुतः भरतो लक्ष्मणश्चैव शत्रुघ्नश् च महाबलः

ຣາມະ ບຸດຜູ້ກ້າຫານຂອງດະຊະຣະຖະ—ຜູ້ຮູ້ທັນທຳມະ ແລະໂດ່ງດັງໃນທົ່ວໂລກ—ພ້ອມດ້ວຍ ພະຣະຕະ, ລັກສະມະນະ, ແລະ ສະຕຣຸຄນະ ຜູ້ມີພະລັງອັນໃຫຍ່ ຖືກລະລຶກເຖິງເປັນແບບຢ່າງອັນຮຸ່ງເຮືອງ.

Verse 36

तेषां श्रेष्ठो महातेजा रामः परमवीर्यवान् रावणं समरे हत्वा यज्ञैरिष्ट्वा च धर्मवित्

ໃນບັນດາພວກນັ້ນ ຜູ້ຍິ່ງໃຫຍ່ທີ່ສຸດແມ່ນ ຣາມະ ຜູ້ມີລັດສະໝີອັນໃຫຍ່ ແລະວິຣະຍະອັນຫາທຽບບໍ່ໄດ້. ພຣະອົງສັງຫານ ຣາວະນະ ໃນສົງຄາມ ແລ້ວປະກອບຍັດຍະຕາມເວດ; ເປັນຜູ້ຮູ້ທັນທຳມະ ພຣະອົງທຳໃຫ້ລະບຽບແຫ່ງຄວາມຖືກຕ້ອງດຳລົງຢູ່—ເປັນແບບຢ່າງວ່າ ປະຊຸ (ວິນຍານຜູ້ມີຮ່າງ) ຊຳລະພາສະ (ພັນທະ) ໄດ້ ໂດຍການກະທຳອັນມີວິໄນ ທີ່ຖວາຍແດ່ ປະຕິ ພຣະເຈົ້າສູງສຸດ ຄື ພຣະສິວະ.

Verse 37

दशवर्षसहस्राणि रामो राज्यं चकार सः रामस्य तनयो जज्ञे कुश इत्यभिविश्रुतः

ເປັນເວລາສິບພັນປີ ພຣະຣາມາໄດ້ປົກຄອງອານາຈັກ. ພຣະຣາມາມີພຣະຣາຊະບຸດເກີດຂຶ້ນ ມີນາມລືຊາ «ກຸຊາ».

Verse 38

लवश् च सुमहाभागः सत्यवान् अभवत् सुधीः अतिथिस्तु कुशाज्जज्ञे निषधस्तस्य चात्मजः

ລະວະກໍເປັນຜູ້ມີວາສະນາຍິ່ງ ຊື່ສັດ ແລະ ມີປັນຍາ. ຈາກກຸຊາເກີດອະຕິຖິ ແລະ ນິສະທະເປັນບຸດຂອງລາວ.

Verse 39

नलस्तु निषधाज्जातो नभस्तस्मादजायत नभसः पुण्डरीकाख्यः क्षेमधन्वा ततः स्मृतः

ຈາກນິສະທະເກີດນະລະ; ຈາກນະລະເກີດນະພັສ. ຈາກນະພັສເກີດຜູ້ມີນາມວ່າ ປຸນດະຣີກະ; ແລະຕໍ່ຈາກນັ້ນແມ່ນ ກເຊມະທັນວະ ດັ່ງທີ່ຈື່ຈຳໃນສາຍວົງສາ.

Verse 40

तस्य पुत्रो ऽभवद् वीरो देवानीकः प्रतापवान् अहीनरः सुतस् तस्य सहस्राश्वस्ततः परः

ຈາກທ່ານນັ້ນເກີດບຸດຜູ້ກ້າຫານ ຄື ເທວານີກະ ຜູ້ມີລິດເດດ. ບຸດຂອງລາວແມ່ນ ອະຮີນະຣະ ແລະຕໍ່ຈາກນັ້ນແມ່ນ ສະຫັດສະຣາອັສວະ.

Verse 41

शुभश्चन्द्रावलोकश् च तारापीडस्ततो ऽभवत् तस्यात्मजश्चन्द्रगिरिर् भानुचन्द्रस् ततो ऽभवत्

ຈາກທ່ານນັ້ນເກີດ ສຸພະ ແລະ ຈັນທຣາວະໂລກ; ຕໍ່ມາເກີດ ຕາຣາປີດະ. ບຸດຂອງລາວແມ່ນ ຈັນທຣະຄິຣິ ແລະຈາກທ່ານນັ້ນເກີດ ພານຸຈັນທຣະ.

Verse 42

श्रुतायुरभवत्तस्माद् बृहद्बल इति स्मृतः भारते यो महातेजाः सौभद्रेण निपातितः

ຈາກພຣະອົງນັ້ນ ເກີດມີ ສຣຸຕາຍຸ; ດັ່ງນັ້ນຈຶ່ງຖືກຈື່ຈຳວ່າ «ບຣິຫັດບະລະ». ໃນສົງຄາມພາຣະຕະ ຜູ້ມີຣັດສະຫມີຍິ່ງໃຫຍ່ນັ້ນ ຖືກ ສໍາບັດຣະ (ອະພິມັນຍຸ) ປະຫານລົງ.

Verse 43

एते इक्ष्वाकुदायादा राजानः प्रायशः स्मृताः वंशे प्रधाना एतस्मिन् प्राधान्येन प्रकीर्तिताः

ເຫຼົ່ານີ້ແມ່ນກະສັດຜູ້ສືບສາຍຈາກ ອິກສະວາກຸ ທີ່ຜູ້ຄົນມັກຈື່ຈຳ. ໃນວົງສານີ້ ພວກເຂົາເປັນຜູ້ໂດດເດັ່ນທີ່ສຸດ ແລະຈຶ່ງຖືກສັນລະເສີນຢູ່ນີ້ຕາມຄວາມເປັນຫົວໜ້າຂອງພວກເຂົາ.

Verse 44

सर्वे पाशुपते ज्ञानम् अधीत्य परमेश्वरम् समभ्यर्च्य यथाज्ञानम् इष्ट्वा यज्ञैर्यथाविधि

ພວກເຂົາທັງໝົດໄດ້ຮຽນຮູ້ປັນຍາປາສຸປະຕະ ແລະນະມັດສະການ ພຣະປະຣະເມສະວະຣະ (ພຣະສິວະ) ຕາມຄວາມເຂົ້າໃຈຂອງຕົນ. ແລ້ວຕາມພິທີທີ່ກຳນົດ ພວກເຂົາໄດ້ປະກອບຍັດຍາກຳຢ່າງຖືກຕ້ອງ ໂດຍອຸທິດແດ່ «ປະຕິ» ພຣະສິວະ ຜູ້ປົດປ່ອຍປາຊຸ (ວິນຍານ) ຈາກປາຊະ (ເຊືອກຜູກ).

Verse 45

दिवं गता महात्मानः केचिन्मुक्तात्मयोगिनः नृगो ब्राह्मणशापेन कृकलासत्वम् आगतः

ບາງທ່ານເປັນມະຫາອາດມາ—ໂຍຄີຜູ້ມີອາດມາພາຍໃນພົ້ນພັນ—ໄດ້ເຖິງສະພາບສະຫວັນ. ແຕ່ກະສັດ ນຣະກະ (Nṛga) ເນື່ອງຈາກຄຳສາບຂອງພຣາຫມັນ ຈຶ່ງຕົກຢູ່ໃນສະພາບເປັນກິ່ງກ່າ (ກຣິກະລາສ). ນີ້ຊີ້ໃຫ້ເຫັນວ່າ ປາຊະ (ພັນທະ) ເກີດຂຶ້ນເມື່ອລະເມີດທຳມະຕໍ່ສິ່ງສັກສິດ.

Verse 46

धृष्टश् च धृष्टकेतुश् च यमबालश् च वीर्यवान् रणधृष्टश् च ते पुत्रास् त्रयः परमधार्मिकाः

ແລະມີ ທຣິສຕະ (Dhṛṣṭa), ທຣິສຕະເກຕຸ (Dhṛṣṭaketu), ແລະ ຢະມະບາລະ (Yama-bāla) ຜູ້ກ້າຫານ; ພ້ອມທັງ ຣະນະທຣິສຕະ (Raṇadhṛṣṭa) ອີກ. ເຫຼົ່ານີ້ແມ່ນບຸດສາມຄົນຂອງລາວ ຜູ້ຍຶດທຳມະຢ່າງສູງສຸດ ເຄື່ອນໄຫວຢູ່ໃນລະບຽບທີ່ «ປະຕິ» ພຣະສິວະ ຊົງຄ້ຳຈຸນ.

Verse 47

आनर्तो नाम शर्यातेः सुकन्या नाम दारिका आनर्तस्याभवत् पुत्रो रोचमानः प्रतापवान्

ຈາກ ຊາຣະຍາຕິ ໄດ້ເກີດບຸດຊື່ ອານັຣຕະ ແລະ ທິດາສາວຊື່ ສຸກັນຍາ. ຈາກ ອານັຣຕະ ໄດ້ເກີດບຸດຊື່ ໂຣຈະມານະ ຜູ້ມີສະຫງ່າງາມສ່ອງສະຫວ່າງ ແລະ ພະລັງວິລະຊົນ.

Verse 48

रोचमानस्य रेवो ऽभूद् रेवाद् रैवत एव च ककुद्मी चापरो ज्येष्ठपुत्रः पुत्रशतस्य तु

ຈາກ ໂຣຈະມານະ ເກີດ ເຣວາ (Reva); ຈາກ ເຣວາ ເກີດ ໄຣວະຕະ (Raivata). ໃນບັນດາບຸດຮ້ອຍຄົນຂອງຜູ້ສືບສາຍນັ້ນ ກະກຸດມີ (Kakudmī) ເປັນບຸດອາວຸໂສສຸດ—ດັ່ງນີ້ຈຶ່ງຈື່ຈຳສາຍວົງ.

Verse 49

रेवती यस्य सा कन्या पत्नी रामस्य विश्रुता नरिष्यन्तस्य पुत्रो ऽभूज् जितात्मा तु महाबली

ຈາກທ່ານນັ້ນ ເກີດທິດາຊື່ ເຣວະຕີ (Revatī) ຜູ້ໂດງດັງເປັນພຣະມະເຫສີຂອງ ຣາມະ (Rāma). ແລະ ຈາກ ນະຣິສະຍັນຕະ (Nariṣyanta) ເກີດບຸດຜູ້ຄວບຄຸມຕົນໄດ້ ແລະ ມີພະລັງອັນຍິ່ງໃຫຍ່.

Verse 50

नाभागादंबरीषस्तु विष्णुभक्तः प्रतापवान् ऋतस्तस्य सुतः श्रीमान् सर्वधर्मविदांवरः

ຈາກ ນາພາກະ (Nābhāga) ເກີດ ອຳບະຣີສະ (Ambarīṣa) ຜູ້ມີອຳນາດ ແລະ ຮຸ່ງເຮືອງ ເປັນຜູ້ມີພັກຕິຕໍ່ ວິສນຸ (Viṣṇu). ບຸດຂອງທ່ານຄື ຣິຕະ (Ṛta) ຜູ້ມີສິຣິມົງຄຸນ ແລະ ເປັນຍອດໃນຜູ້ຮູ້ທັງປວງແຫ່ງທັມມະ—ຜູ້ຄ້ຳຈຸນລະບຽບທັມມະ ອັນນຳພາປະສຸ (ວິນຍານ) ໃຫ້ເຂົ້າຫາ ປະຕິ (ອົງພຣະເຈົ້າ) ດ້ວຍພັກຕິອັນມີວິໄນ.

Verse 51

कृतस्तस्य सुधर्माभूत् पृषितो नाम विश्रुतः करूषस्य तु कारूषाः सर्वे प्रख्यातकीर्तयः

ຈາກທ່ານນັ້ນ ເກີດ ສຸທັມມາ (Sudharmā); ແລະ (ຈາກ ສຸທັມມາ) ເກີດ ປຣິສິຕະ (Pṛṣita) ຜູ້ໂດງດັງ. ຈາກ ກະຣູສະ (Karūṣa) ເກີດຊົນເຜົ່າ ກາຣູສະ (Kārūṣas) ທັງຫມົດ—ລ້ວນມີກຽດຊື່ອັນໂດງດັງ.

Verse 52

पृषितो हिंसयित्वा गां गुरोः प्राप सुकल्मषम् शापाच्छूद्रत्वम् आपन्नश् च्यवनस्येति विश्रुतः

ເພາະໄດ້ເຮັດຮ້າຍງົວຂອງຄູອາຈານ ພຣິສິຕະ (Pṛṣita) ຈຶ່ງຮັບບາບຫນັກ. ດ້ວຍອຳນາດແຫ່ງຄຳສາບ ລາວຕົກລົງເປັນສະພາບ Śūdra ແລະຖືກຮູ້ຈັກກວ້າງຂວາງວ່າ «ຜູ້ຂອງ Cyavana» ດ້ວຍຮອຍແຫ່ງການຕົກຕ່ຳນັ້ນ.

Verse 53

दिष्टपुत्रस्तु नाभागस् तस्मादपि भलन्दनः भलन्दनस्य विक्रान्तो राजासीद् अजवाहनः

Nābhāga ແມ່ນບຸດຂອງ Diṣṭa; ຈາກລາວເກີດ Bhalandana. ຈາກ Bhalandana ປາກົດກະສັດ Ajavāhana ຜູ້ກ້າຫານ. ສາຍກະສັດນີ້ຖືກຈື່ຈຳວ່າເປັນສ່ວນໜຶ່ງໃນລຳດັບການຄືບຄາຍແຫ່ງການສ້າງສັນພາຍໃຕ້ພຣະເຈົ້າ (Pati) ໃນຂະນະທີ່ສັດມີຊີວິດ (paśu) ເຄື່ອນໄຫວຕາມການສືບຕໍ່ຂອງກຳ.

Verse 54

एते समासतः प्रोक्ता मनुपुत्रा महाभुजाः इक्ष्वाकोः पुत्रपौत्राद्या एलस्याथ वदामि वः

ດັ່ງນີ້ ໂດຍສັງລວມ ໄດ້ກ່າວເຖິງບຸດຂອງມະນຸ ຜູ້ມີແຂນແຮງກ້າ. ບັດນີ້ ຂ້ອຍຈະເລົ່າໃຫ້ພວກເຈົ້າຟັງເຖິງບຸດແລະຫຼານຂອງ Ikṣvāku ໂດຍເລີ່ມຈາກ Ela.

Verse 55

सूत उवाच ऐलः पुरूरवा नाम रुद्रभक्तः प्रतापवान् चक्रे त्वकण्टकं राज्यं देशे पुण्यतमे द्विजाः

Sūta ກ່າວວ່າ: ໂອ ທ່ານຜູ້ເກີດສອງຄັ້ງ (ດວິຊະ) ທັງຫຼາຍ, Aila ຜູ້ມີນາມວ່າ Purūravas ເປັນຜູ້ມີພັກຕິຕໍ່ Rudra ແລະມີລັດສະໝີອັນກ້າແຂງ. ໃນແຜ່ນດິນອັນບໍລິສຸດຍິ່ງນັ້ນ ລາວໄດ້ສ້າງອານາຈັກ “ປາສະຈາກໜາມ” ທີ່ກຳຈັດການກົດຂີ່ແລະອຸປະສັກອອກໄປ.

Verse 56

उत्तरे यमुनातीरे प्रयागे मुनिसेविते प्रतिष्ठानाधिपः श्रीमान् प्रतिष्ठाने प्रतिष्ठितः

ທີ່ຝັ່ງເໜືອຂອງແມ່ນ້ຳ Yamunā, ທີ່ Prayāga ອັນຖືກມຸນີທັງຫຼາຍບູຊາແລະຮັບໃຊ້, ພຣະອົງຜູ້ຮຸ່ງເຮືອງ ເຈົ້າແຫ່ງ Pratiṣṭhāna ປະທັບຢູ່ຢ່າງໝັ້ນຄົງໃນ Pratiṣṭhāna.

Verse 57

तस्य पुत्राः सप्त भवन् सर्वे वितततेजसः गन्धर्वलोकविदिता भवभक्ता महाबलाः

ພຣະອົງມີລູກຊາຍ 7 ອົງ ທຸກອົງສ່ອງສະຫວ່າງດ້ວຍເທຊະອັນແຜ່ກວ້າງ. ເຂົາເຈົ້າໂດ່ງດັງໃນໂລກຄັນທະວະ ແລະມີພະລັງອັນໃຫຍ່ ເປັນຜູ້ມີພັກຕິຕໍ່ ພະພະວະ (ພຣະສິວະ) ພະປະຕິ ຜູ້ປົດປ່ອຍປາຊຸຈາກປາຊະ.

Verse 58

आयुर् मायुर् अमायुश् च विश्वायुश्चैव वीर्यवान् श्रुतायुश् च शतायुश् च दिव्याश्चैवोर्वशीसुताः

ອາຍຸ, ມາຍຸ, ອະມາຍຸ, ແລະ ວິສະວາຍຸ—ພ້ອມດ້ວຍ ວີຣະຍະວານ ຜູ້ກ້າຫານ; ອີກທັງ ສຣຸຕາຍຸ, ສະຕາຍຸ, ແລະ ດິວຍະ—ເຫຼົ່ານີ້ແມ່ນລູກຊາຍທີ່ເກີດຈາກ ອຸຣະວະຊີ.

Verse 59

आयुषस्तनया वीराः पञ्चैवासन्महौजसः स्वर्भानुतनयायां ते प्रभायां जज्ञिरे नृपाः

ຈາກ ອາຍຸສະ ໄດ້ເກີດລູກຊາຍວິລະຊົນ 5 ອົງ ມີເທຊະອັນຍິ່ງໃຫຍ່. ກະສັດເຫຼົ່ານັ້ນເກີດຈາກ ປະພາ ທິດາຂອງ ສະວັຣພານຸ.

Verse 60

नहुषः प्रथमस्तेषां धर्मज्ञो लोकविश्रुतः नहुषस्य तु दायादाः षडिन्द्रोपमतेजसः

ໃນພວກນັ້ນ ນະຫຸສະ ເປັນຜູ້ເດັ່ນທີ່ສຸດ—ຮູ້ທັນທຳມະ ແລະໂດ່ງດັງໃນໂລກ. ສ່ວນທາຍາດຂອງ ນະຫຸສະ ມີ 6 ອົງ ສ່ອງສະຫວ່າງເທົ່າອິນທຣະ ເໝາະສົມຈະຄ້ຳຈຸນຣາຊະທຳ ເພື່ອຮັກສາລະບຽບແຫ່ງຈັກກະວານ ພາຍໃຕ້ ພະປະຕິ (ພຣະສິວະ).

Verse 61

उत्पन्नाः पितृकन्यायां विरजायां महौजसः यतिर्ययातिः संयातिर् आयातिः पञ्चमो ऽन्धकः

ຈາກ ວິຣະຈາ ທິດາຂອງ ປິຕຣະ ໄດ້ເກີດລູກຊາຍຜູ້ມີເທຊະອັນໃຫຍ່: ຢະຕິ, ຢະຢາຕິ, ສັມຢາຕິ, ອາຍາຕິ, ແລະ ອັນທະກະ ເປັນອົງທີ 5.

Verse 62

विजातिश्चेति षडिमे सर्वे प्रख्यातकीर्तयः यतिर्ज्येष्ठश् च तेषां वै ययातिस्तु ततो ऽवरः

«ວິຊາຕິ» ແລະຜູ້ອື່ນໆ—ທັງຫົກນີ້ລ້ວນໂດດເດັ່ນດ້ວຍກິດຈະກໍາອັນມີກຽດສັກ. ໃນພວກເຂົາ ຍະຕິແມ່ນຜູ້ໃຫຍ່ສຸດແທ້ ແລະ ຍະຍາຕິ ອ່ອນກວ່າລາວ।

Verse 63

ज्येष्ठस्तु यतिर्मोक्षार्थो ब्रह्मभूतो ऽभवत्प्रभुः तेषां ययातिः पञ्चानां महाबलपराक्रमः

ໃນພວກເຂົາ ຜູ້ໃຫຍ່ສຸດຄື ຍະຕິ ມຸ່ງຫາໂມກສະ ແລະຕັ້ງຢູ່ໃນພຣະພຣະຫມັນ (Brahman) ຈົນເປັນຜູ້ມີອຳນາດທາງວິນຍານ. ໃນຫ້າຄົນນັ້ນ ຍະຍາຕິ ໂດດເດັ່ນດ້ວຍພະລັງອັນໃຫຍ່ ແລະຄວາມກ້າຫານ।

Verse 64

ययाति देवयानीमुशनसः सुतां भार्यामवाप सः शर्मिष्ठामासुरीं चैव तनयां वृषपर्वणः

ກະສັດ ຍະຍາຕິ ໄດ້ຮັບ ເທວະຍານີ ບຸດສາວຂອງ ອຸຊະນັສ (ຊຸກຣະ) ເປັນມະເຫສີ; ແລະຍັງຮັບ ຊາຣມິສຖາ ສາວອະສຸຣະ ບຸດສາວຂອງ ວຣິສະປັຣວັນ ອີກດ້ວຍ।

Verse 65

यदुं च तुर्वसुं चैव देवयानी व्यजायत तावुभौ शुभकर्माणौ स्तुतौ विद्याविशारदौ

ເທວະຍານີ ໄດ້ໃຫ້ກຳເນີດ ຢະດຸ ແລະ ຕຸຣວະສຸ; ທັງສອງມີຄວາມປະພຶດອັນມົງຄຸນ ໄດ້ຮັບການສັນລະເສີນທົ່ວໄປ ແລະຊໍານານໃນວິຊາອັນສັກສິດ।

Verse 66

द्रुह्यं चानुं च पूरुं च शर्मिष्ठा वार्षपर्वणी ययातये रथं तस्मै ददौ शुक्रः प्रतापवान्

ຊາຣມິສຖາ ບຸດສາວຂອງ ວຣິສະປັຣວັນ ໄດ້ໃຫ້ກຳເນີດ ດຣຸຫຍຸ, ອະນຸ, ແລະ ປູຣຸ ແກ່ ຍະຍາຕິ; ແລະ ຊຸກຣະ ຜູ້ມີລັດສະໝີອຳນາດ ໄດ້ມອບລົດສົງຄາມໃຫ້ແກ່ລາວ. ໃນສາຍກະສັດນີ້ ພຣະອົງຜູ້ເປັນປະຕິ ຊີ້ນຳກຳມະຢ່າງສະງົບ—ແລະເມື່ອທຳມະຖືກຮັກສາ ພຣະອົງຈະຜ່ອນຄາຍພາສະ (pāśa) ໃຫ້ແກ່ປະຊຸ (paśu) ຄືວິນຍານ।

Verse 67

तोषितस्तेन विप्रेन्द्रः प्रीतः परमभास्वरम् सुसंगं काञ्चनं दिव्यम् अक्षये च महेषुधी

ເມື່ອຖືກເຂົາເຮັດໃຫ້ພໍໃຈແລ້ວ ພຣະພຣາຫມັນຜູ້ປະເສີດກໍປິຕິສະຫວ່າງໄສ ແລະປະທານທານຄຳທິບອັນຮຸ່ງເຮືອງ ຕົກແຕ່ງງາມ ພ້ອມດ້ວຍສິ່ງສະໜອງທີ່ບໍ່ໝົດສິ້ນ; ນີ້ແມ່ນອານຸພາບໃຫຍ່ຂອງທານອັນສັກສິດ ເມື່ອຖວາຍດ້ວຍຄວາມເຄົາລົບແກ່ວິປຣະ ແລະອຸທິດແດ່ພຣະປະຕິ ພຣະມະຫາເທວາ (ພຣະສິວະ).

Verse 68

युक्तं मनोजवैर् अश्वैर् येन कन्यां समुद्वहन् स तेन रथमुख्येन षण्मासेनाजयन्महीम्

ເຂົາໄດ້ຜູກມ້າທີ່ໄວດັ່ງໃຈໄວ ເຂົ້າກັບລົດຮົບອັນປະເສີດນັ້ນ ທີ່ເຄີຍນຳນາງສາວໄປ; ແລະໂດຍລົດຄັນນັ້ນເອງ ເຂົາໄດ້ປາບພິພົບໃນເວລາຫົກເດືອນ.

Verse 69

ययातिर्युधि दुर्धर्षो देवदानवमानुषैः भवभक्तस्तु पुण्यात्मा धर्मनिष्ठः समञ्जसः

ຢະຍາຕິໃນສົງຄາມແຂງກ້າ ທັງເທວະ ດານະວະ ແລະມະນຸດກໍຍາກຈະຊະນະ; ແຕ່ເຂົາເປັນຜູ້ມີພັກຕິຕໍ່ພະພະວະ (ພຣະສິວະ) ເປັນຜູ້ມີຈິດບຸນ ຕັ້ງມັ່ນໃນທຳ ແລະປະພຶດສົມດຸນ.

Verse 70

यज्ञयाजी जितक्रोधः सर्वभूतानुकम्पनः कौरवाणां च सर्वेषां स भवद्रथ उत्तमः

ພະວະດຣະຖະເປັນຜູ້ປະກອບຍັດຍາ ຊະນະຄວາມໂກດ ແລະມີເມດຕາກະລຸນາຕໍ່ສັດທັງປວງ; ໃນບັນດາກົວຣະວະທັງໝົດ ເຂົາເປັນຜູ້ປະເສີດທີ່ສຸດ.

Verse 71

यावन्नरेन्द्रप्रवरः कौरवो जनमेजयः पूरोर्वंशस्य राज्ञस्तु राज्ञः पारिक्षितस्य तु

ຕາບໃດທີ່ພຣະຣາຊາຜູ້ປະເສີດ ຈະນະເມຊະຍະ ແຫ່ງວົງກຸຣຸ—ໂອຣົດຂອງພຣະຣາຊາປາຣິກຊິດ ຜູ້ປົກຄອງໃນວົງປູຣຸ—ຍັງດຳລົງຢູ່ໃນຊື່ສຽງແລະອຳນາດ, ວົງກະສັດນັ້ນກໍຖືກຈື່ຈຳວ່າໄດ້ຮັບການຄ້ຳຈຸນ.

Verse 72

जगाम स रथो नाशं शापाद्गर्गस्य धीमतः गर्गस्य हि सुतं बालं स राजा जनमेजयः

ດ້ວຍຄຳສາບຂອງລະສີຜູ້ມີປັນຍາ ກາກະ ລົດສົງຄາມນັ້ນຈຶ່ງພິນາດ. ແທ້ຈິງ ພະຣາຊາ ຈະນະເມຊະຍະ ໄດ້ກະທຳຜິດຕໍ່ລູກຊາຍນ້ອຍຂອງກາກະ ເປັນເດັກນ້ອຍຢູ່ ເຫດນັ້ນຄວາມພິນາດຈຶ່ງບັງເກີດແກ່ພຣະອົງ.

Verse 73

अक्रूरं हिंसयामास ब्रह्महत्यामवाप सः स लोहगन्धी राजर्षिः परिधावन्नितस्ततः

ເມື່ອພຣະອົງໄດ້ທຳຮ້າຍ ອະກຣູຣະ ພຣະອົງຈຶ່ງໄດ້ຮັບບາບ «ພຣະຫມະຫັດຍາ». ຣາຊະຣິຊິນັ້ນມີກິ່ນເຫຼັກ ແລະວິ່ງວົນໄປມາທົ່ວທິດ ຖືກມັດດ້ວຍບາສະແຫ່ງກຳຜິດອັນໜັກ ຈົນກວ່າຈະມີການຊຳລະໂດຍພຣະກະຣຸນາຂອງພຣະສິວະ.

Verse 74

पौरजानपदैस्त्यक्तो न लेभे शर्म कर्हिचित् ततः स दुःखसंतप्तो न लेभे संविदं क्वचित्

ຖືກຊາວເມືອງແລະຊາວບ້ານປະຖິ້ມ ພຣະອົງບໍ່ເຄີຍໄດ້ພົບຄວາມສະຫງົບເລີຍ. ຕໍ່ມາ ຖືກຄວາມໂສກເຜົາໃຈ ພຣະອົງບໍ່ອາດໄດ້ຮັບປັນຍາ ຫຼືຄຳຊີ້ນຳອັນຖືກຕ້ອງຈາກທີ່ໃດ.

Verse 75

जगाम शौनकमृषिं शरण्यं व्यथितस्तदा इन्द्रेतिर् नाम विख्यातो यो ऽसौ मुनिरुदारधीः

ໃນເວລານັ້ນ ດ້ວຍຄວາມທຸກລຳບາກ ມຸນີຜູ້ມີໃຈອຸດົມ—ຜູ້ມີນາມລືຊາ «ອິນເດຣຕິ»—ໄດ້ໄປຫາ ຣິຊິ ຊອນະກະ ຜູ້ຄວນແກ່ການພຶ່ງພາ ເພື່ອຂໍທີ່ພັກພິ້ນ.

Verse 76

याजयामास चेन्द्रेतिस् तं नृपं जनमेजयम् अश्वमेधेन राजानं पावनार्थं द्विजोत्तमाः

ຕໍ່ມາ ອິນເດຣຕິ ພ້ອມດ້ວຍດວິຊະຜູ້ປະເສີດ ໄດ້ໃຫ້ພະຣາຊາ ຈະນະເມຊະຍະ ປະກອບພິທີຍາຊະນາ «ອັດສະວະເມດະ» ເພື່ອການຊຳລະບາບ. ໂດຍພິທີນັ້ນ ພຣະອົງໄດ້ຮັບການຊຳລະຕາມທັມມະ ແລະຖືກສະຖາປະນາໃຫ້ຢູ່ໃຕ້ອຳນາດອັນເງົາງຽບຂອງ ປະຕິ—ພຣະສິວະ.

Verse 77

स लोहगन्धान्निर्मुक्त एनसा च महायशाः यज्ञस्यावभृथे मध्ये यातो दिव्यो रथः शुभः

ພົ້ນຈາກກິ່ນເຫຼັກ ແລະພົ້ນຈາກບາບ ຜູ້ມີກຽດສຽງຍິ່ງນັ້ນ ໃນກາງພິທີອະວະພຣຶຖະຂອງຍັດຍະ (ອາບນ້ຳຊຳລະທ້າຍ) ໄດ້ເດີນທາງໄປໃນລົດທິບທີ່ສະຫວ່າງໄສ ແລະເປັນມົງຄຸນ។

Verse 78

तस्माद्वंशात्परिभ्रष्टो वसोश्चेदिपतेः पुनः दत्तः शक्रेण तुष्टेन लेभे तस्माद् बृहद्रथः

ກະສັດວະສຸ ແຫ່ງເຊດີ ຜູ້ຫຼຸດຫຼົງຈາກວົງສານັ້ນ ໄດ້ຖືກສັກຣະ (ອິນທຣະ) ຜູ້ພໍໃຈ ປະທານໃຫ້ຟື້ນຄືນອີກຄັ້ງ; ແລະຈາກທ່ານນັ້ນ ບຣຶຫັດຣະຖະ ໄດ້ເກີດຂຶ້ນ។

Verse 79

ततो हत्वा जरासंधं भीमस्तं रथमुत्तमम् प्रददौ वासुदेवाय प्रीत्या कौरवनन्दनः

ຕໍ່ມາ ພີມະ ຜູ້ເປັນຄວາມຊື່ນບານແຫ່ງວົງກຸຣຸ ໄດ້ສັງຫານ ຈະຣາສັນທະ ແລ້ວດ້ວຍຄວາມປິຕິ ໄດ້ຖວາຍລົດອັນປະເສີດນັ້ນແກ່ ວາສຸເທວະ. ຕາມຄວາມເຂົ້າໃຈແບບໄສວະ ການໃຫ້ທານອັນຊອບທຳຫຼັງຊະນະອະທັມ ເປັນການຊຳລະ ຜ່ອນຄາຍປາສະ (ພັນທະ) ໃຫ້ແກ່ປະຊຸ (ວິນຍານທີ່ຖືກຜູກ) ແລະໃຫ້ການກະທຳສອດຄ່ອງກັບພະປະຕິ (ອົງພຣະເຈົ້າ).

Verse 80

सूत उवाच अभ्यषिञ्चत्पुरुं पुत्रं ययातिर्नाहुषः प्रभुः कृतोपकारस्तेनैव पुरुणा द्विजसत्तमाः

ສູຕະ ກ່າວວ່າ: ໂອ ທ່ານຜູ້ປະເສີດໃນບັນດາທະວິຊະ, ກະສັດຢະຍາຕິ ພະຣາຊະບຸດອັນມີອຳນາດຂອງນະຫຸສະ ໄດ້ປະພິທີອະພິເສກ ຕັ້ງລູກຊາຍພູຣຸເປັນທາຍາດ; ເພາະພຣະອົງຕິດບຸນຄຸນຕໍ່ພູຣຸນັ້ນ ຈາກການຮັບໃຊ້ອັນຍິ່ງໃຫຍ່ທີ່ເຂົາໄດ້ກະທຳ.

Verse 81

अभिषेक्तुकामं च नृपं पुरुं पुत्रं कनीयसम् ब्राह्मणप्रमुखा वर्णा इदं वचनमब्रुवन्

ເມື່ອປະສົງຈະອະພິເສກ ຕັ້ງພູຣຸ ລູກຊາຍຄົນນ້ອຍເປັນກະສັດ, ບັນດາວັນນະທີ່ມີພຣາຫມະນະເປັນຫົວໜ້າ ໄດ້ກ່າວຖ້ອຍຄຳນີ້ເພື່ອແນະນຳ.

Verse 82

कथं शुक्रस्य नप्तारं देवयान्याः सुतं प्रभो ज्येष्ठं यदुमतिक्रम्य कनीयान्राज्यमर्हति

ໂອ ພຣະເຈົ້າ! ເປັນໄປໄດ້ແນວໃດທີ່ຈະຍົກຜູ້ນ້ອຍໃຫ້ຄວນແກ່ລາຊະສົມບັດ ໂດຍຂ້າມຍະດຸ—ຜູ້ເປັນລູກຫຼ້າຍອັນໃຫຍ່, ຫຼານຂອງ ສຸກຣະ ແລະ ລູກຂອງ ເທວະຍານີ?

Verse 83

एते संबोधयामस्त्वां धर्मं च अनुपालय

ດັ່ງນັ້ນ ພວກເຮົາຂໍເຕືອນທ່ານ: ຈົ່ງຕື່ນຮູ້ຕໍ່ໜ້າທີ່ ແລະ ຈົ່ງຮັກສາທຳມະໃຫ້ໝັ້ນຄົງ ເພື່ອໃຫ້ປະສຸ (paśu) ຜູ້ຖືກຜູກມັດ ຢູ່ສອດຄ່ອງກັບ ປະຕິ (Pati) ພຣະອົງ ດ້ວຍການປະພຶດຖືກທາງ.