Adhyaya 62

Verse 1

इति श्रीलिङ्गमहापुराणे पूर्वभागे ग्रहसंख्यावर्णनं नामैकषष्टितमो ऽध्यायः ऋषय ऊचुः कथं विष्णोः प्रसादाद्वै ध्रुवो बुद्धिमतां वरः मेढीभूतो ग्राहाणां वै वक्तुमर्हसि सांप्रतम्

ດັ່ງນັ້ນ ໃນ «ສຣີລິງຄະມະຫາປຸຣານະ» ພາກຕົ້ນ ເລີ່ມບົດຊື່ «ການນັບຈໍານວນດາວເຄາະ». ບັນດາລຶສີກ່າວວ່າ: «ບັດນີ້ ຂໍທ່ານຈົ່ງກ່າວໃຫ້ພວກເຮົາຟັງ—ໂດຍພຣະກະລຸນາຂອງ ວິສນຸ, ດຣຸວະ ຜູ້ປັນຍາດີທີ່ສຸດ ໄດ້ກາຍເປັນຈຸດຍຶດທີ່ຄົງທີ່ (ແກນຈັກກະວານ) ສໍາລັບດາວເຄາະທັງຫຼາຍ ແນວໃດ?»

Verse 2

सूत उवाच एतमर्थं मया पृष्टो नानाशास्त्रविशारदः मार्कण्डेयः पुरा प्राह मह्यं शुश्रूषवे द्विजाः

ສູຕະກ່າວວ່າ: ເມື່ອຂ້າພະເຈົ້າຖາມເຖິງເລື່ອງນີ້ ພຣະລິສີມາຣະກັນເດຍ ຜູ້ຊໍານານໃນຊາສະຕຣາຫຼາຍປະການ ໄດ້ເຄີຍອະທິບາຍໃຫ້ຂ້າພະເຈົ້າຟັງ ໂອ ທ່ານດວິຊະຜູ້ຮູ້, ໃນຂະນະທີ່ຂ້າພະເຈົ້າຟັງດ້ວຍຈິດບັກຕິອັນເຄົາລົບ.

Verse 3

मार्कण्डेय उवाच सार्वभौमो महातेजाः सर्वशस्त्रभृतां वरः उत्तानपादो राजा वै पालयामास मेदिनीम्

ມາຣະກັນເດຍກ່າວວ່າ: ພຣະຣາຊາອຸດຕານະປາດະ ເປັນຈອມອານາຈັກ ມີລັດສະມີເຕຊະອັນຍິ່ງ ແລະເປັນຜູ້ປະເສີດສຸດໃນຫມູ່ຜູ້ຖືອາວຸດ ໄດ້ປົກປ້ອງແລະປົກຄອງແຜ່ນດິນໂລກນີ້ແທ້ໆ.

Verse 4

तस्य भार्याद्वयम् अभूत् सुनीतिः सुरुचिस् तथा अग्रजायामभूत्पुत्रः सुनीत्यां तु महायशाः

ພຣະອົງມີມະຫາມະເຫສີສອງພຣະອົງ ຄື ສຸນີຕິ ແລະ ສຸຣຸຈິ. ຈາກມະເຫສີຜູ້ເປັນພຣະອົງໃຫຍ່ ໄດ້ມີພຣະໂອຣສອົງໜຶ່ງ; ແລະຈາກສຸນີຕິ ກໍໄດ້ມີພຣະໂອຣສຜູ້ມີກຽດຍົດອັນຍິ່ງ.

Verse 5

ध्रुवो नाम महाप्राज्ञः कुलदीपो महामतिः कदाचित् सप्तवर्षे ऽपि पितुरङ्कम् उपाविशत्

ມີເດັກນ້ອຍຊື່ ທຣຸວະ ເປັນຜູ້ມີປັນຍາຍິ່ງ ເປັນແສງປະທີບແຫ່ງວົງຕະກູນ ແລະມີຈິດໃຈແນ່ວແນ່. ຄັ້ງໜຶ່ງ ແມ່ນແຕ່ອາຍຸເພີງເຈັດປີ ກໍໄດ້ໄປນັ່ງເທິງຕັກຂອງພຣະບິດາ.

Verse 6

सुरुचिस्तं विनिर्धूय स्वपुत्रं प्रीतिमानसा न्यवेशयत्तं विप्रेन्द्रा ह्य् अङ्कं रूपेण मानिता

ສຸຣຸຈິໄດ້ຜັກໄສທຣຸວະອອກ ແລ້ວດ້ວຍໃຈຍິນດີ ນາງໄດ້ໃຫ້ພຣະໂອຣສຂອງນາງນັ່ງເທິງຕັກຂອງນາງ. ໂອ ທ່ານດວິຊະຜູ້ປະເສີດ, ນາງຜູ້ໄດ້ຮັບການນັບຖືເນື່ອງດ້ວຍຄວາມງາມ ກໍເປັນທີ່ເຄົາລົບສັກກາລະໃນຫມູ່ພຣາຫມະນະຜູ້ສູງສຸດ.

Verse 7

अलब्ध्वा स पितुर्धीमान् अङ्कं दुःखितमानसः मातुः समीपमागम्य रुरोद स पुनः पुनः

ເພາະບໍ່ອາດໄດ້ຮັບອ້ອມກອດຈາກພໍ່ຜູ້ມີປັນຍາ ໃຈຖືກຄວາມໂສກກົດທັບ. ລາວເຂົ້າໄປໃກ້ແມ່ ແລະຮ້ອງໄຫ້ຊ້ຳໆ।

Verse 8

रुदन्तं पुत्रमाहेदं माता शोकपरिप्लुता सुरुचिर्दयिता भर्तुस् तस्याः पुत्रो ऽपि तादृशः

ແມ່ຜູ້ຖືກຄວາມໂສກລົມລວມ ໄດ້ເວົ້າດັ່ງນີ້ກັບລູກຊາຍທີ່ກຳລັງຮ້ອງໄຫ້. ນາງແມ່ນສຸຣຸຈິ ຜູ້ເປັນທີ່ຮັກຂອງສາມີ ແລະລູກຂອງນາງກໍມີນິໄສຄ້າຍນາງເຊັ່ນກັນ।

Verse 9

मम त्वं मन्दभाग्याया जातः पुत्रो ऽप्यभाग्यवान् किं शोचसि किमर्थं त्वं रोदमानः पुनः पुनः

ລູກເອີຍ ເຈົ້າເປັນລູກຂອງແມ່ ເກີດຈາກແມ່ຜູ້ມີວາສະນາບໍ່ດີ ແລະເຈົ້າກໍອັບໂຊກເຊັ່ນກັນ. ເຈົ້າໂສກເພາະຫຍັງ? ເປັນຫຍັງຈຶ່ງຮ້ອງໄຫ້ຊ້ຳໆ?

Verse 10

संतप्तहृदयो भूत्वा मम शोकं करिष्यसि स्वस्थस्थानं ध्रुवं पुत्र स्वशक्त्या त्वं समाप्नुयाः

ຖ້າເຈົ້າມີໃຈຖືກໄຟແຫ່ງຄວາມທຸກເຜົາ ເຈົ້າຈະເປັນເຫດໃຫ້ແມ່ໂສກ. ແຕ່ໂອ້ລູກເອີຍ ໂດຍພະລັງພາຍໃນຂອງເຈົ້າເອງ ເຈົ້າຈະໄດ້ບັນລຸຖານະອັນໝັ້ນຄົງ ແລະທີ່ພັກອັນຖາວອນຂອງເຈົ້າແນ່ນອນ।

Verse 11

इत्युक्तः स तु मात्रा वै निर्जगाम तदा वनम् विश्वामित्रं ततो दृष्ट्वा प्रणिपत्य यथाविधि

ເມື່ອໄດ້ຮັບຄຳສອນຈາກແມ່ແລ້ວ ລາວກໍອອກເດີນທາງເຂົ້າປ່າ. ເມື່ອເຫັນວິສວາມິດຣະ ລາວກໍກົ້ມກາບລົງຢ່າງເຕັມທີ່ຕາມພິທີ ເພື່ອນົບນ້ອມຕໍ່ຄູອາຈານ ແລະຕໍ່ທຳອັນບໍລິສຸດ ທີ່ຊຳລະປາຊຸ (paśu) ຜູ້ຖືກຜູກມັດ ດ້ວຍວິນັຍແຫ່ງການປະພຶດປະຕິບັດ।

Verse 12

उवाच प्राञ्जलिर्भूत्वा भगवन् वक्तुमर्हसि सर्वेषामुपरिस्थानं केन प्राप्स्यामि सत्तम

ເຂົາໄດ້ປະນົມມືດ້ວຍຄວາມເຄົາລົບ ແລ້ວກ່າວວ່າ: «ໂອ ພຣະພະຄະວານ ຂໍພຣະອົງເມດຕາບອກຂ້າພະເຈົ້າ—ໂດຍວິທີໃດ ໂອ ຜູ້ປະເສີດໃນຜູ້ມີຄຸນທຳ ຂ້າພະເຈົ້າຈຶ່ງຈະໄດ້ບັນລຸສະຖານະທີ່ຢູ່ເທິງສຸດເໜືອທຸກສິ່ງ?»

Verse 13

पितुरङ्के समासीनं माता मां सुरुचिर्मुने व्यधूनयत्स तं राजा पिता नोवाच किंचन

ໂອ ມຸນີ, ເມື່ອຂ້າພະເຈົ້ານັ່ງຢູ່ໃນຕັກຂອງພໍ່ ແມ່ຊື່ ສຸຣຸຈີ ໄດ້ຜັກຂ້າພະເຈົ້າອອກ; ແລະກະສັດ—ພໍ່ຂອງຂ້າພະເຈົ້າ—ກໍບໍ່ໄດ້ເວົ້າຫຍັງກັບນາງເລີຍ.

Verse 14

एतस्मात् कारणाद् ब्रह्मंस् त्रस्तो ऽहं मातरं गतः सुनीतिराह मे माता मा कृथाः शोकमुत्तमम्

ດ້ວຍເຫດນີ້ແທ້ໆ ໂອ ພຣາຫມັນ, ຂ້າພະເຈົ້າຈຶ່ງຢ້ານ ແລ້ວໄປຫາແມ່. ແມ່ຊື່ ສຸນີຕິ ໄດ້ກ່າວກັບຂ້າພະເຈົ້າວ່າ: «ລູກເອີຍ, ຢ່າໃຫ້ຕົນຈົມຢູ່ໃນຄວາມໂສກເສົ້າອັນເລິກທີ່ສຸດ»

Verse 15

स्वकर्मणा परं स्थानं प्राप्तुमर्हसि पुत्रक तस्या हि वचनं श्रुत्वा स्थानं तव महामुने

«ດ້ວຍກຳດີຂອງເຈົ້າເອງ ລູກເອີຍ, ເຈົ້າສົມຄວນຈະໄດ້ບັນລຸສະຖານະອັນສູງສຸດ. ໂອ ມະຫາມຸນີ, ແທ້ຈິງແລ້ວ ເມື່ອໄດ້ຟັງຖ້ອຍຄຳຂອງນາງ ສະຖານະທີ່ກຳນົດໄວ້ສຳລັບເຈົ້າ ຈະເປັນຂອງເຈົ້າ»

Verse 16

प्राप्तो वनमिदं ब्रह्मन्न् अद्य त्वां दृष्टवान्प्रभो तव प्रसादात् प्राप्स्ये ऽहं स्थानमद्भुतमुत्तमम्

ໂອ ພຣາຫມັນ, ມື້ນີ້ຂ້າພະເຈົ້າໄດ້ມາຮອດປ່ານີ້ ແລະໄດ້ເຫັນທ່ານ ໂອ ພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າ. ໂດຍພຣະກະລຸນາຂອງທ່ານເທົ່ານັ້ນ ຂ້າພະເຈົ້າຈະໄດ້ບັນລຸສະຖານະອັນອັດສະຈັນ ແລະສູງສຸດ.

Verse 17

इत्युक्तः स मुनिः श्रीमान् प्रहसन्न् इदम् अब्रवीत् राजपुत्र शृणुष्वेदं स्थानमुत्तममाप्स्यसि

ເມື່ອຖືກກ່າວດັ່ງນັ້ນ ພະມຸນີຜູ້ມີສິຣິສົມບູນ ຍິ້ມອ່ອນໆ ແລ້ວກ່າວວ່າ: «ໂອ ລູກເຈົ້າຊາຍ, ຈົ່ງຟັງນີ້; ໂດຍສິ່ງນີ້ ເຈົ້າຈະໄດ້ບັນລຸຖິ່ນພຳນັກອັນສູງສຸດ»។

Verse 18

आराध्य जगतामीशं केशवं क्लेशनाशनम् दक्षिणाङ्गभवं शंभोर् महादेवस्य धीमतः

ໄດ້ບູຊາອາຣາທະນາ ເກສະວະ ຜູ້ເປັນຈອມເຈົ້າແຫ່ງສັບພະໂລກ ແລະຜູ້ທຳລາຍຄວາມທຸກຍາກ—ຜູ້ບັງເກີດເປັນອະວະຂ້າງຂວາຂອງ ສຳພູ—ພະມະຫາເທວະຜູ້ມີປັນຍາ ປະທານພຣະກະລຸນາ.

Verse 19

जप नित्यं महाप्राज्ञ सर्वपापविनाशनम् इष्टदं परमं शुद्धं पवित्रममलं परम्

ໂອ ຜູ້ມີປັນຍາຍິ່ງ, ຈົ່ງສວດຈະປະເປັນນິດ; ຈະປະນີ້ທຳລາຍບາບທັງປວງ, ປະທານສິ່ງທີ່ປາຖະໜາ, ແລະບໍລິສຸດຢ່າງສູງສຸດ—ພະວິດທະສຸດ, ໄຮ້ມົນທິນ, ແລະເຫນືອກວ່າທຸກສິ່ງ.

Verse 20

ब्रूहि मन्त्रमिमं दिव्यं प्रणवेन समन्वितम् नमो ऽस्तु वासुदेवाय इत्येवं नियतेन्द्रियः

ເມື່ອຄວບຄຸມອິນທຣີຍໃຫ້ນິ່ງ ຈົ່ງສວດມັນຕຣາອັນທິບພະນີ້ ປະກອບດ້ວຍປຣະນະວະ: «ໂອມ—ນະໂມ ອັສຕຸ ວາສຸເທວາຍ»। ດ້ວຍວິໄນອັນໝັ້ນຄົງນີ້ ປາຊຸ (ວິນຍານທີ່ຖືກຜູກມັດ) ຖືກຕຽມເພື່ອພັກຕິ ແລະສຸດທ້າຍນຳໄປສູ່ການຮູ້ຈັກພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າສູງສຸດ (ປະຕິ).

Verse 21

ध्यायन्सनातनं विष्णुं जपहोमपरायणः इत्युक्तः प्रणिपत्यैनं विश्वामित्रं महायशाः

ເມື່ອພິຈາລະນາພຣະວິດສະນຸຜູ້ນິລັນດອນ ແລະອຸທິດຕົນໃນຈະປະກັບໂຮມະ, ຜູ້ມີກຽດສູງນັ້ນ ເມື່ອກ່າວຈົບແລ້ວ ກໍກົ້ມກາບພຣະວິສະວາມິດຕະ ຜູ້ມີຈິດໃຫຍ່.

Verse 22

प्राङ्मुखो नियतो भूत्वा जजाप प्रीतमानसः शाकमूलफलाहारः संवत्सरमतन्द्रितः

ຫັນໜ້າໄປທາງທິດຕາເວັນອອກ ດ້ວຍວິໄນ ແລະການຄວບຄຸມຕົນ ທ່ານໄດ້ເຮັດຈະປະ (japa) ດ້ວຍໃຈເຕັມໄປດ້ວຍພັກຕິ. ດຳລົງຊີວິດດ້ວຍຜັກ ຮາກ ແລະໝາກໄມ້ເທົ່ານັ້ນ ແລະປະຕິບັດຕໍ່ເນື່ອງຄົບໜຶ່ງປີ ບໍ່ປະມາດ—ນຳພະຊຸ (ວິນຍານປະຈຳຕົວ) ໃຫ້ມຸ່ງສູ່ພະປະຕິ (Pati) ພຣະສິວະ।

Verse 23

जजाप मन्त्रमनिशम् अजस्रं स पुनः पुनः वेताला राक्षसा घोराः सिंहाद्याश् च महामृगाः

ທ່ານສວດຈະປະມັນຕຣາຢ່າງບໍ່ຂາດສາຍ ຊ້ຳແລ້ວຊ້ຳອີກ ບໍ່ມີການຢຸດພັກ. ແລ້ວບັນດາເວຕາລາ ແລະຣາກສະສາອັນນ່າຢ້ານ ພ້ອມທັງສັດໃຫຍ່ເຊັ່ນສິງ ໄດ້ປາກົດເປັນອຸປະສັກ; ແຕ່ຕໍ່ໜ້າຄວາມໝັ້ນຄົງໃນມັນຕຣາ ພວກນັ້ນກໍກາຍເປັນບໍ່ມີອຳນາດ।

Verse 24

तमभ्ययुर्महात्मानं बुद्धिमोहाय भीषणाः जपन् स वासुदेवेति न किंचित् प्रत्यपद्यत

ພວກອັນນ່າຢ້ານໄດ້ພຸ້ນເຂົ້າຫາມະຫາອາດມານັ້ນ ເພື່ອໃຫ້ປັນຍາຂອງທ່ານຫຼົງມົວ. ແຕ່ທ່ານຍັງຈະປະວ່າ «ວາສຸເທວະ» ແລະບໍ່ຍອມຖອຍແມ່ນແຕ່ນ້ອຍໜຶ່ງ।

Verse 25

सुनीतिर् अस्य या माता तस्या रूपेण संवृता पिशाचि समनुप्राप्ता रुरोद भृशदुःखिता

ຕໍ່ມາ ມີພິສາຈີ (piśācī) ຜູ້ໜຶ່ງ ປອມຕົວເປັນຮູບຂອງສຸນີຕິ—ແມ່ຂອງທ່ານ—ແລ້ວມາຮອດ; ນາງຖືກຄວາມໂສກເສົ້າຫນັກຫນ່ວງຄອບງຳ ແລະຮ້ອງໄຫ້ດັງໆ।

Verse 26

मम त्वमेकः पुत्रो ऽसि किमर्थं क्लिश्यते भवान् मामनाथामपहाय तप आस्थितवानसि

«ເຈົ້າແມ່ນລູກຊາຍຄົນດຽວຂອງແມ່. ເປັນຫຍັງເຈົ້າຈຶ່ງທຳໃຫ້ຕົນເອງລຳບາກແບບນີ້? ປະຖິ້ມແມ່ຜູ້ບໍ່ມີທີ່ພຶ່ງ ແລ້ວເຈົ້າໄດ້ເຂົ້າສູ່ຕະປະ (tapas)»

Verse 27

एवमादीनि वाक्यानि भाषमाणां महातपाः अनिरीक्ष्यैव हृष्टात्मा हरेर्नाम जजाप सः

ເມື່ອຖ້ອຍຄໍາເຫຼົ່ານັ້ນກໍາລັງຖືກເວົ້າ ນັກຕະປະຜູ້ຍິ່ງໃຫຍ່—ບໍ່ແມ່ນແຕ່ຫັນກັບໄປເບິ່ງ—ໃຈຊື່ນບານເຕັມທີ່ ແລະເລີ່ມຈະປະນາມ «ຮະຣິ»។

Verse 28

ततः प्रशेमुः सर्वत्र विघ्नरूपाणि तत्र वै ततो गरुडमारुह्य कालमेघसमद्युतिः

ຈາກນັ້ນ ໃນບ່ອນນັ້ນ ຮູບແບບແຫ່ງອຸປະສັກທົ່ວທຸກທິດກໍຖືກປະລະງັບໃຫ້ສະຫງົບ. ຕໍ່ມາ ພຣະອົງຜູ້ມີສີດັ່ງເມກຄໍາຄືນ ໄດ້ຂຶ້ນຂີ່ກະຣຸດ ແລະເດີນທາງຈາກໄປ—ຊີ້ວ່າ ເມື່ອປະຕິ (ພຣະເຈົ້າ) ຖືກປະນີປະນອມ ພາສະ (ພັນທະ) ທີ່ເກີດເປັນວິຄະນະ ກໍຈະສະຫງົບໄປເອງ.

Verse 29

सर्वदेवैः परिवृतः स्तूयमानो महर्षिभिः आययौ भगवान्विष्णुः ध्रुवान्तिकम् अरातिहा

ພຣະວິສນຸ ຜູ້ເປັນພຣະຜູ້ມີພຣະພາກ—ຜູ້ທໍາລາຍສັດຕູ—ມາຮອດຕໍ່ໜ້າທ່ານດຣຸວະ ໂດຍມີເທວະທັງປວງຫ້ອມລ້ອມ ແລະຖືກສັນລະເສີນໂດຍມະຫາຣິສີ. ຕາມຄວາມເຂົ້າໃຈແບບໄສວະ ແມ່ນແຕ່ການເສດັດລົງອັນເທວະນີ້ກໍເກີດຕາມພຣະປະສົງຂອງປະຕິ (ພຣະສິວະ) ຜູ້ດຽວທີ່ຄາຍພາສະ ແລະປະທານຄວາມໝັ້ນຄົງແກ່ປະສຸ (ວິນຍານ).

Verse 30

समागतं विलोक्याथ को ऽसावित्येव चिन्तयन् पिबन्निव हृषीकेशं नयनाभ्यां जगत्पतिम्

ຕໍ່ມາ ເມື່ອເຫັນພຣະອົງເສດັດມາ ລາວຄິດວ່າ «ຜູ້ນີ້ແມ່ນໃຜໜໍ?» ແລະດ້ວຍຕາທັງສອງ ດັ່ງກໍາລັງດື່ມດ່ຳພຣະອົງ ລາວໄດ້ເບິ່ງເຫັນ ຮຣິສີເກສະ ພຣະເຈົ້າແຫ່ງໂລກທັງປວງ. ໃນການເບິ່ງເຫັນນັ້ນເອງ ປະສຸ (ວິນຍານທີ່ຖືກຜູກ) ຖືກດຶງເຂົ້າຫາ ປະຕິ (ພຣະຜູ້ສູງສຸດ) ເມື່ອອິນທຣີຍະຫັນເຂົ້າພາຍໃນ ແລະການຮູ້ຈັກຕື່ນຂຶ້ນ.

Verse 31

जपन् स वासुदेवेति ध्रुवस्तस्थौ महाद्युतिः शङ्खप्रान्तेन गोविन्दः पस्पर्शास्यं हि तस्य वै

ດຣຸວະ—ສ່ອງສະຫວ່າງດ້ວຍຣັດສະມີອັນຍິ່ງ—ຢືນຢູ່ໂດຍຈະປະມັນຕຣາ «ວາສຸເທວະ». ໂກວິນທະໄດ້ໃຊ້ປາຍສັງຂະຂອງພຣະອົງ ແຕະປາກຂອງດຣຸວະ ປະທານຖ້ອຍຄໍາອັນສັກສິດ ແລະພະລັງແຫ່ງການຮູ້ແຈ້ງ. ຕາມໄສວະສິດທານຕະ ນີ້ແມ່ນໝາຍແຫ່ງອະນຸກຣະຫະ (anugraha) ຈາກປະຕິ ທີ່ຄາຍພາສະຂອງປະສຸ ແລະເຮັດໃຫ້ຈະປະກາຍເປັນຍານປົດປ່ອຍ.

Verse 32

ततः स परमं ज्ञानम् अवाप्य पुरुषोत्तमम् तुष्टाव प्राञ्जलिर्भूत्वा सर्वलोकेश्वरं हरिम्

ຈາກນັ້ນ ເຂົາໄດ້ບັນລຸປັນຍາອັນສູງສຸດ ຮູ້ແຈ້ງພຣະບຸລຸດສູງສຸດ (Purushottama) ແລ້ວຍືນປະນົມມື ສັນລະເສີນ ຮາຣິ (Hari) ຜູ້ເປັນຈອມເຈົ້າແຫ່ງໂລກທັງປວງ।

Verse 33

प्रसीद देवदेवेश शङ्खचक्रगदाधर लोकात्मन् वेदगुह्यात्मन् त्वां प्रपन्नो ऽस्मि केशव

ຂໍພຣະອົງໂປດເມດຕາ ໂອ ຈອມເຈົ້າແຫ່ງເທວະທັງປວງ (Devadeveśa) ຜູ້ຖືສັງຂ໌ ຈັກຣະ ແລະ ຄະດາ; ໂອ ວິນຍານແຫ່ງໂລກທັງປວງ ຜູ້ມີສະພາບແທ້ເປັນຄວາມລັບແຫ່ງເວດາ. ຂ້າພະເຈົ້າຂໍພຶ່ງພາພຣະອົງ ໂອ ເກຊະວະ (Keśava)។

Verse 34

न विदुस्त्वां महात्मानं सनकाद्या महर्षयः तत्कथं त्वामहं विद्यां नमस्ते भुवनेश्वर

ແມ່ນແຕ່ມະຫາລິສີຜູ້ຍິ່ງໃຫຍ່ ດັ່ງສະນະກະ ແລະທ່ານອື່ນໆ ກໍຍັງບໍ່ຮູ້ຈັກພຣະອົງຢ່າງແທ້ຈິງ, ໂອ ຜູ້ມີຈິດໃຈຍິ່ງໃຫຍ່. ແລ້ວຂ້າພະເຈົ້າຈະເຂົ້າໃຈພຣະອົງໄດ້ແນວໃດ? ຂໍນົບນ້ອມແດ່ພຣະອົງ, ໂອ ຈອມເຈົ້າແຫ່ງໂລກທັງປວງ।

Verse 35

तमाह प्रहसन्विष्णुर् एहि वत्स ध्रुवो भवान् स्थानं ध्रुवं समासाद्य ज्योतिषाम् अग्रभुग् भव

ພຣະວິດສະນຸ (Viṣṇu) ຍິ້ມແລ້ວກ່າວກັບເຂົາວ່າ: “ມາເຖີດ ລູກນ້ອຍ. ເຈົ້າຈະເປັນ ທຣຸວະ (Dhruva) ຢ່າງແນ່ນອນ. ເມື່ອໄດ້ບັນລຸສະຖານທີ່ອັນມັ່ນຄົງ ຈົ່ງເປັນຜູ້ນຳໜ້າໃນບັນດາດວງສະຫວ່າງ.”

Verse 36

मात्रा त्वं सहितस्तत्र ज्योतिषां स्थानमाप्नुहि मत्स्थानमेतत्परमं ध्रुवं नित्यं सुशोभनम्

ເຈົ້າພ້ອມມານດາ ຈົ່ງໄປບັນລຸທີ່ນັ້ນ ແລະໄດ້ຮັບສະຖານະໃນບັນດາດວງສະຫວ່າງແຫ່ງຟ້າ. ນີ້ແມ່ນພຣະສະຖານອັນສູງສຸດຂອງເຮົາເອງ—ທຣຸວະ (Dhruva) ອັນມັ່ນຄົງ, ນິລັນດອນ, ແລະສະຫວ່າງໄສຢ່າງງາມຍິ່ງ।

Verse 37

तपसाराध्य देवेशं पुरा लब्धं हि शङ्करात् वासुदेवेति यो नित्यं प्रणवेन समन्वितम्

ໂດຍການບຳເນັດຕະປະສະ ແລະ ບູຊາພຣະເຈົ້າແຫ່ງເທວະທັງປວງ ໃນການກ່ອນ ລາວໄດ້ຮັບຈາກ ສັງກະຣະ (Śaṅkara) ຖ້ອຍຄຳມົນຕຣາອັນສັກສິດ «ວາສຸເທວະ» ທີ່ສວດເປັນນິດ ພ້ອມກັບ ປຣະນະວະ «ໂອມ»।

Verse 38

नमस्कारसमायुक्तं भगवच्छब्दसंयुतम् जपेदेवं हि यो विद्वान् ध्रुवं स्थानं प्रपद्यते

ຜູ້ຮູ້ຜູ້ສະຫລາດຜູ້ໃດ ທີ່ເຮັດຈະປະ (japa) ຕາມນີ້—ພ້ອມກັບການນົບນ້ອມ (ນະມັສກາຣ) ແລະ ມີຄຳ «ພະຄະວານ» ປະກອບ—ຍ່ອມເຂົ້າຮອດສະຖານະອັນໝັ້ນຄົງແນ່ນອນ।

Verse 39

ततो देवाः सगन्धर्वाः सिद्धाश् च परमर्षयः मात्रा सह ध्रुवं सर्वे तस्मिन् स्थाने न्यवेशयन्

ຕໍ່ມາ ເທວະທັງປວງ ພ້ອມດ້ວຍ ຄັນທັຣວະ, ສິດທະ ແລະ ຣິສີຜູ້ສູງສຸດ ທັງໝົດ ໄດ້ສະຖາປະນາ ທຣຸວະ ພ້ອມມານດາ ໃຫ້ຢູ່ໃນສະຖານທີ່ນັ້ນ ດ້ວຍຄວາມເຫັນພ້ອມຂອງທິບພະ।

Verse 40

विष्णोराज्ञां पुरस्कृत्य ज्योतिषां स्थानमाप्तवान् एवं ध्रुवो महातेजा द्वादशाक्षरविद्यया

ໂດຍນຳພຣະບັນຊາຂອງ ວິສນຸ ໄວ້ເປັນຫົວໜ້າ ແລະ ຖືກຖວາຍກຽດ, ທຣຸວະ ໄດ້ບັນລຸສະຖານະໃນໝູ່ດາວແລະແສງຟ້າ. ດັ່ງນັ້ນ ທຣຸວະຜູ້ມີຣັດສະມີຍິ່ງ ໄດ້ເຖິງສະຖານະສູງສຸດ ໂດຍວິທະຍາມົນຕຣາສິບສອງພະຍາງ (dvādaśākṣara-vidyā).

Verse 41

अवाप महतीं सिद्धिम् एतत्ते कथितं मया

ລາວໄດ້ບັນລຸສິດທິອັນຍິ່ງໃຫຍ່. ນີ້ແມ່ນສິ່ງທີ່ຂ້ອຍໄດ້ເລົ່າໃຫ້ເຈົ້າຟັງແລ້ວ.

Verse 42

सूत उवाच तस्माद्यो वासुदेवाय प्रणामं कुरुते नरः स याति ध्रुवसालोक्यं ध्रुवत्वं तस्य तत्तथा

ສູຕະກ່າວວ່າ: ດັ່ງນັ້ນ ຜູ້ໃດກໍຕາມທີ່ກ້ອມກາບດ້ວຍຄວາມເຄົາລົບຕໍ່ ວາສຸເທວະ ຜູ້ນັ້ນຈະໄດ້ເຖິງສາໂລກຍະແຫ່ງທຣຸວະ ແລະໄດ້ຮັບຄວາມມັ້ນຄົງຖາວອນ (ທຣຸວັດວະ) ຢ່າງແທ້ຈິງ.