Adhyaya 5

Verse 1

सूत उवाच यदा स्रष्टुं मतिं चक्रे मोहश्चासीन्महात्मनः द्विजाश् च बुद्धिपूर्वं तु ब्रह्मणो ऽव्यक्तजन्मनः

ສູຕະໄດ້ກ່າວວ່າ: ເມື່ອພຣະພຣະຫມາຜູ້ມີຈິດໃຫຍ່ ຜູ້ມີກຳເນີດຈາກອະວະຍັກຕະ (ອັນບໍ່ປາກົດ) ຕັ້ງໃຈຈະເລີ່ມການສ້າງ ມ່ານແຫ່ງມົວມົນກໍເກີດຂຶ້ນ; ແລ້ວບັນດາດວິຊະ (ຜູ້ເກີດສອງຄັ້ງ) ຜູ້ມີປັນຍາເປັນທີ່ນຳ ຈຶ່ງພາກພຽນເຂົ້າໃຈຈິດປະສົງຂອງຜູ້ສ້າງ।

Verse 2

तमो मोहो महामोहस् तामिस्रश्चान्धसंज्ञितः अविद्या पञ्चधा ह्येषा प्रादुर्भूता स्वयम्भुवः

ຄວາມມືດ, ຄວາມຫຼົງ, ຄວາມຫຼົງຢ່າງໃຫຍ່, ຕາມິສຣະ (ຄວາມມືດທີ່ບອດບັງ), ແລະສິ່ງທີ່ເອີ້ນວ່າ ‘ອັນທະ’ (ຄວາມບອດ)—ອະວິດຍານີ້ປາກົດເປັນຫ້າປະການ ເກີດຂຶ້ນຈາກສະວະຍັມພູ (ຜູ້ເກີດເອງ). ໂດຍມັນ ປະຊຸ (ວິນຍານທີ່ຖືກຜູກ) ຖືກປິດບັງ ແລະຖືກຮັດໄວ້ໃນປາຊະ (ພັນທະ) ຈົນກວ່າຈະຫັນໃຈໄປຫາປະຕິ—ພຣະສິວະ ຜູ້ເປັນເຈົ້າ—ເພື່ອການປົດປ່ອຍ।

Verse 3

अविद्यया मुनेर्ग्रस्तः सर्गो मुख्य इति स्मृतः असाधक इति स्मृत्वा सर्गो मुख्यः प्रजापतिः

ການສ້າງທີ່ຖືກອະວິດຍາ (avidyā) ກົດກັ້ນ ຖືກຈື່ຈຳວ່າເປັນ ‘ມຸກຍະ’ (mukhya) ຄືການສ້າງຫຼັກ; ແລະຖືກເຂົ້າໃຈວ່າເປັນສິ່ງທີ່ບໍ່ນຳໄປສູ່ການບັນລຸທີ່ແທ້ (asādhaka). ດັ່ງນັ້ນຈຶ່ງເອີ້ນວ່າການສ້າງມຸກຍະ ອັນເປັນຂອງປຣະຈາປະຕິ (Prajāpati).

Verse 4

अभ्यमन्यत सो ऽन्यं वै नगा मुख्योद्भवाः स्मृताः त्रिधा कण्ठो मुनेस्तस्य ध्यायतो वै ह्यवर्तत

ຕໍ່ມາ ພຣະອົງໄດ້ຄິດຕັ້ງໃຈອີກຢ່າງໜຶ່ງ. ຈາກການພິຈາລະນານັ້ນ ພູເຂົາອັນສູງສົງທີ່ສຸດໄດ້ເກີດຂຶ້ນ ດັ່ງທີ່ຈື່ຈຳສືບມາ. ແລະເມື່ອມຸນີນັ້ນຍັງຄົງເຮັດສະມາທິ ບ່ອນຄໍຂອງທ່ານປາກົດເປັນສາມພາກ ຕາມທັດສະນະພາຍໃນ.

Verse 5

प्रथमं तस्य वै जज्ञे तिर्यक्स्रोतो महात्मनः ऊर्ध्वस्रोतः परस्तस्य सात्त्विकः स इति स्मृतः

ຈາກພຣະອົງຜູ້ມີຈິດໃຈຍິ່ງໃຫຍ່ (ປະຕິ) ນັ້ນ ກ່ອນອື່ນເກີດຂຶ້ນແມ່ນສາຍກະແສຂອງສັດທີ່ໄຫຼໄປທາງຂ້າງ ຄືພວກສັດແລະພູມຕ່ຳ. ຕໍ່ມາ ຈາກພຣະອົງເກີດຂຶ້ນສາຍກະແສທີ່ໄຫຼຂຶ້ນເທິງ ອັນເປັນລຳດັບສາດຕະວິກ ດັ່ງທີ່ຈື່ຈຳສືບມາ.

Verse 6

अर्वाक्स्रोतो ऽनुग्रहश् च तथा भूतादिकः पुनः ब्रह्मणो महतस्त्वाद्यो द्वितीयो भौतिकस् तथा

ຈາກຫຼັກການຍິ່ງໃຫຍ່ (Mahat) ທີ່ສຳພັນກັບພຣະພຣະຫມາ ມີການກ່າວເຖິງສາຍກະແສປະຖົມສອງຢ່າງ: ຢ່າງທຳອິດ ການສ້າງທີ່ໄຫຼລົງລຸ່ມ ແລະພຣະກະລຸນາອະນຸຄຣະຫະ (anugraha). ແລະອີກຢ່າງ ການເລີ່ມຕົ້ນຂອງທາດທັງຫຼາຍ (bhūtādi) ເປັນອັນທີສອງ ຄືການປາກົດແບບທາດ (bhautikā).

Verse 7

सर्गस्तृतीयश्चैन्द्रियस् तुरीयो मुख्य उच्यते तिर्यग्योन्यः पञ्चमस्तु षष्ठो दैविक उच्यते

“ອັນທີສາມແມ່ນການສ້າງທາງອິນທຣີ (aindriya-sarga). ອັນທີສີ່ເອີ້ນວ່າການສ້າງຫຼັກ. ອັນທີຫ້າແມ່ນການສ້າງແຫ່ງຄັນສັດ (tiryag-yoni). ອັນທີຫົກຖືກປະກາດວ່າເປັນການສ້າງແຫ່ງເທວະ.”

Verse 8

सप्तमो मानुषो विप्रा अष्टमो ऽनुग्रहः स्मृतः नवमश्चैव कौमारः प्राकृता वैकृतास्त्विमे

ໂອ ພຣາຫມັນທັງຫຼາຍ, ອັນທີເຈັດແມ່ນການສ້າງມະນຸດ. ອັນທີແປດຖືກຈື່ຈຳວ່າເປັນການສ້າງທີ່ເກີດຈາກພຣະກະລຸນາ (anugraha). ອັນທີເກົ້າແທ້ໆແມ່ນການສ້າງແບບເກົາມາຣະ (Kaumāra). ເຫຼົ່ານີ້ແມ່ນຮູບແບບທຳມະຊາດ (prākṛta) ແລະຮູບແບບປ່ຽນແປງ/ສືບຕໍ່ (vaikṛta) ຂອງການປາກົດ.

Verse 9

पुरस्तादसृजद्देवः सनन्दं सनकं तथा सनातनं मुनिश्रेष्ठा नैष्कर्म्येण गताः परम्

ໃນປະຖົມການ ພຣະເຈົ້າໄດ້ສ້າງ ສານັນດະ, ສານະກະ, ແລະ ສານາຕະນະ—ບັນດາມຸນີຜູ້ຍິ່ງ—ຜູ້ບັນລຸພຣະສູງສຸດ ໂດຍສະພາວະແຫ່ງການຮູ້ແຈ້ງທີ່ບໍ່ຕິດກຳ (naiṣkarmya).

Verse 10

मरीचिभृग्वङ्गिरसः पुलस्त्यं पुलहं क्रतुम् दक्षमत्रिं वसिष्ठं च सो ऽसृजद्योगविद्यया

ໂດຍພະລັງແຫ່ງວິຊາໂຍຄະ ພຣະອົງໄດ້ສ້າງ ມະຣີຈິ, ພຣຶກຸ, ອັງຄິຣະສ, ປຸລັສຕະຍະ, ປຸລະຫະ, ກຣະຕຸ, ທັກສະ, ອະຕຣິ, ແລະ ວະສິດຖະ—ຣິຊີບູຮານຜູ້ສືບຕໍ່ການປະກົດໂລກ ຕາມພຣະປະຕິ (Pati).

Verse 11

नवैते ब्रह्मणः पुत्रा ब्रह्मज्ञा ब्राह्मणोत्तमाः ब्रह्मवादिन एवैते ब्रह्मणः सदृशाः स्मृताः

ທັງເກົ້ານີ້ແມ່ນບຸດຂອງພຣະພຣະຫມາ (Brahmā) ເປັນຜູ້ຮູ້ພຣະພຣະຫມັນ (Brahman) ແລະເປັນພຣາຫມະນະຜູ້ຍິ່ງ. ພວກເຂົາແມ່ນຜູ້ປະກາດພຣະພຣະຫມັນ ແລະຖືກຈື່ຈຳວ່າມີສະພາວະຄ້າຍພຣະພຣະຫມາເອງ.

Verse 12

संकल्पश्चैव धर्मश् च ह्य् अधर्मो धर्मसंनिधिः द्वादशैव प्रजास्त्वेता ब्रह्मणो ऽव्यक्तजन्मनः

ສັງກັນປະ (Saṅkalpa), ທັມມະ (Dharma), ອະທັມມະ (Adharma) ແລະ «ທີ່ສະຖິດ/ຄວາມສະນິດຂອງທັມມະ»—ເຫຼົ່ານີ້ແມ່ນປະຈາ (prajā) ສິບສອງຂອງພຣະພຣະຫມາ ຜູ້ມີກຳເນີດຈາກອະວິຍັກຕະ (ອັນບໍ່ປະກົດ). ດັ່ງນັ້ນ ຈັກກະວານຈຶ່ງຄ່ອຍໆຄລີ່ຄາຍອອກຕາມລະບຽບຂອງທັມມະ ແລະການປະຕິເສດຂອງມັນ; ແຕ່ພຣະປະຕິ (Pati) ຍັງເປັນພະຍານພາຍໃນ ເຫນືອການປະກົດທັງປວງ.

Verse 13

ऋभुं सनत्कुमारं च ससर्जादौ सनातनः तावूर्ध्वरेतसौ दिव्यौ चाग्रजौ ब्रह्मवादिनौ

ໃນປະຖົມການ ພຣະອົງຜູ້ນິລັນດອນ (Sanātana) ໄດ້ສ້າງ ຣຶພຸ (Ṛbhu) ແລະ ສະນັດກຸມາຣະ (Sanatkumāra). ທັງສອງນັ້ນ—ເປັນທິບພະ, ເກີດກ່ອນ, ແລະຕັ້ງມັ່ນໃນວຣະຕະແຫ່ງພະລັງຊີວິດທີ່ໄຫຼຂຶ້ນ—ເປັນຜູ້ປະກາດພຣະພຣະຫມັນ ແລະອຸທິດໃຈຕໍ່ສັດຈະສູງສຸດ.

Verse 14

कुमारौ ब्रह्मणस् तुल्यौ सर्वज्ञौ सर्वभाविनौ वक्ष्ये भार्याकुलं तेषां मुनीनामग्रजन्मनाम्

ກຸມາຣະສອງພະອົງ ເທົ່າທຽມພຣະພຣະຫມາ ເປັນຜູ້ຮູ້ທົ່ວທັງ ແລະຮູ້ສະພາວະທັງປວງ. ບັດນີ້ ຂ້າພະເຈົ້າຈະພັນລະນາເຮືອນເຮືອນພ້ອມພຣະຍາ ຂອງມຸນີຜູ້ເກີດກ່ອນທັງຫມົດ.

Verse 15

समासतो मुनिश्रेष्ठाः प्रजासम्भूतिमेव च शतरूपां तु वै राज्ञीं विराजमसृजत्प्रभुः

ໂດຍຫຍໍ້, ໂອ ມຸນີຜູ້ປະເສີດ, ພຣະອົງໄດ້ບັງເກີດ «ປຣະຊາສຳພູຕິ» ແລະພຣະນາງ «ສະຕະຣູປາ» ຜູ້ເປັນຣາຊິນີ; ທັງ «ວິຣາຊ» ຜູ້ມີອານຸພາບ ກໍປາກົດຈາກພຣະອົງນັ້ນເຊັ່ນກັນ.

Verse 16

स्वायम्भुवात्तु वै राज्ञी शतरूपा त्वयोनिजा लेभे पुत्रद्वयं पुण्या तथा कन्याद्वयं च सा

ຈາກສະວາຍັມພູວະມະນຸ, ພຣະນາງສະຕະຣູປາ—ຜູ້ບໍ່ໄດ້ເກີດຈາກຄັນ—ເປັນຜູ້ມີຄຸນທຳແລະບຸນຍາ, ໄດ້ມີບຸດສອງຄົນ ແລະທິດາສອງຄົນເຊັ່ນກັນ.

Verse 17

उत्तानपादो ह्यवरो धीमाञ्ज्येष्ठः प्रियव्रतः ज्येष्ठा वरिष्ठा त्वाकूतिः प्रसूतिश्चानुजा स्मृता

ໃນພວກນັ້ນ, ອຸຕຕານະປາດະ ເວົ້າກັນວ່າເປັນຜູ້ນ້ອຍ, ແຕ່ ປຣິຍະວຣະຕະ ຜູ້ມີປັນຍາ ເປັນຜູ້ໃຫຍ່. ສ່ວນທິດາ, ອາກູຕິ ຖືກຈື່ຈຳວ່າເປັນຜູ້ໃຫຍ່ສຸດແລະປະເສີດ, ແລະ ປຣະສູຕິ ເປັນນ້ອງສາວ.

Verse 18

उपयेमे तदाकूतिं रुचिर्नाम प्रजापतिः प्रसूतिं भगवान्दक्षो लोकधात्रीं च योगिनीम्

ແລ້ວຕໍ່ມາ, ປຣະຊາປະຕິນາມວ່າ ຣຸຈິ ໄດ້ຮັບ ອາກູຕິ ເປັນພຣະຍາ. ແລະ ພຣະດັກສະ ຜູ້ນ່າເຄົາລົບ ໄດ້ຮັບ ປຣະສູຕິ—ຜູ້ຄ້ຳຈຸນໂລກ ແລະເປັນໂຍຄິນີ—ເປັນຄູ່ຄອງ.

Verse 19

दक्षिणासहितं यज्ञम् आकूतिः सुषुवे तथा दक्षिणा जनयामास दिव्या द्वादश पुत्रिकाः

ອາກູຕິໄດ້ໃຫ້ກໍ່ເກີດພຣະຍັດຍະ (Yajña) ພ້ອມກັບ ດັກຊິນາ; ແລະ ດັກຊິນາ ຜູ້ສ່ອງສະຫວ່າງດ້ວຍ຤ິດທິພາບທິບ ໄດ້ໃຫ້ກໍ່ເກີດທິດາສະຫວັນ 12 ອົງ।

Verse 20

प्रसूतिः सुषुवे दक्षाच् चतुर्विंशतिकन्यकाः श्रद्धां लक्ष्मीं धृतिं पुष्टिं तुष्टिं मेधां क्रियां तथा

ຈາກ ດັກສະ (Dakṣa) ພຣະນາງ ປຣະສູຕິ ໄດ້ໃຫ້ກໍ່ເກີດທິດາ 24 ອົງ—ສຣັດທາ (ສັດທາ), ລັກສະມີ (ສິຣິ), ທຣິຕິ (ຄວາມໝັ້ນຄົງ), ປຸດຕິ (ການຫຼ້ຽງດູ), ຕຸດຕິ (ຄວາມພໍໃຈ), ເມທາ (ປັນຍາ), ແລະ ກຣິຍາ (ກິດຈະກຳທາງທຳ) ເປັນຕົ້ນ।

Verse 21

बुद्धिं लज्जां वपुःशान्तिं सिद्धिं कीर्तिं महातपाः ख्यातिं शान्तिं च सम्भूतिं स्मृतिं प्रीतिं क्षमां तथा

ແລະພຣະອົງໄດ້ໃຫ້ກໍ່ເກີດ (ເປັນພຣະພອນທິບ) ພຸດທິ (ປັນຍາ), ລັດຊາ (ຄວາມອາຍ), ວະປຸ-ຊານຕິ (ຄວາມສະງົບແຫ່ງຮູບງາມ), ສິດທິ (ຄວາມສຳເລັດ), ກີຣຕິ (ຊື່ສຽງ), ມະຫາຕະປາ (ຕະປະອັນໃຫຍ່), ຄຽຕິ (ກຽດຕິ), ຊານຕິ (ສັນຕິ), ສັມພູຕິ (ການກໍ່ເກີດອັນມົງຄຸນ), ສະມຣິຕິ (ຄວາມຈື່ຈຳອັນສັກສິດ), ປຣີຕິ (ຄວາມປິຕິ), ແລະ ກະສະມາ (ຄວາມອົດທົນ-ໃຫ້ອະໄພ) ອີກດ້ວຍ।

Verse 22

संनतिं चानसूयां च ऊर्जां स्वाहां सुरारणिम् स्वधां चैव महाभागां प्रददौ च यथाक्रमम्

ແລະຕາມລຳດັບ ພຣະອົງໄດ້ມອບ (ໃນການອະພິເສກ/ການແຕ່ງຕັ້ງ) ທິດາຜູ້ມີພອນ—ສັນນະຕິ, ອະນະສູຍາ, ອູຣຈາ, ສະວາຫາ, ສຸຣາຣະນີ, ແລະ ສະວະທາ ຜູ້ສົງ່າງາມ—ແຕ່ລະອົງຕາມຖານະອັນຄວນຄ່າຂອງນາງ।

Verse 23

श्रद्धाद्याश्चैव कीर्त्यन्तास् त्रयोदश सुदारिकाः धर्मं प्रजापतिं जग्मुः पतिं परमदुर्लभाः

ເລີ່ມຈາກ ສຣັດທາ ແລະສິ້ນສຸດທີ່ ກີຣຕິ, ທິດາຜູ້ງາມ 13 ອົງ ໄດ້ເຂົ້າໄປຫາ ທັມມະ ຜູ້ເປັນ ປຣະຊາປະຕິ, ແລະໄດ້ບັນລຸພຣະອົງເປັນ ປະຕິ (ພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າ) ອັນຫາຍາກຢ່າງຍິ່ງ।

Verse 24

उपयेमे भृगुर्धीमान् ख्यातिं तां भार्गवारणिम् सम्भूतिं च मरीचिस्तु स्मृतिं चैवाङ्गिरा मुनिः

ພຣະລິດສີ ພຣຶກຸ ຜູ້ມີປັນຍາ ໄດ້ແຕ່ງງານກັບ ຄະຍາຕິ ຜູ້ໂດດເດັ່ນແຫ່ງວົງສາບາຣກະວະ; ມາຣີຈິ ໄດ້ຮັບ ສັມພູຕິ ເປັນພັນລະຍາ ແລະ ອັງກິຣະສ ມຸນີ ກໍໄດ້ແຕ່ງກັບ ສະມຣິຕິ ເຊັ່ນກັນ।

Verse 25

प्रीतिं पुलस्त्यः पुण्यात्मा क्षमां तां पुलहो मुनिः क्रतुश् च संनतिं धीमान् अत्रिस्तां चानसूयकाम्

ຜູ້ມີບຸນ ພຸລັສຕະຍະ ໄດ້ຮັບ ປຣີຕິ; ພຸລະຫະ ມຸນີ ໄດ້ຮັບ ກະສະມາ; ກຣະຕຸ ໄດ້ຮັບ ສັມນະຕິ; ແລະ ອັດຣິ ຜູ້ມີປັນຍາ ໄດ້ຮັບ ອະນະສູຍາ ຜູ້ເປັນທີ່ຮັກແຫ່ງຄວາມບໍ່ອິດສາ।

Verse 26

ऊर्जां वसिष्ठो भगवान् वरिष्ठो वारिजेक्षणाम् विभावसुस् तथा स्वाहां स्वधां वै पितरस् तथा

ເຂົາທັງຫຼາຍຍັງໄດ້ສັນລະເສີນພຣະອົງສູງສຸດ ວ່າເປັນ ອູຣຈາ (Ūrjā); ເປັນ ວະສິດຖະ (Vasiṣṭha) ຜູ້ປະເສີດທີ່ສຸດ; ເປັນຜູ້ມີດວງຕາດັ່ງດອກບົວ; ເປັນ ວິພາວະສຸ (Vibhāvasu) ໄຟອັນສະຫວ່າງ; ເປັນ ສະວາຫາ (Svāhā) ແລະ ສະວະທາ (Svadhā); ແລະເປັນ ພິຕຣິ (Pitṛs) ອຳນາດແຫ່ງບັນພະບຸລຸດ ດ້ວຍ।

Verse 27

पुत्रीकृता सती या सा मानसी शिवसम्भवा दक्षेण जगतां धात्री रुद्रमेवास्थिता पतिम्

ນາງ ສະຕີ (Satī) ຜູ້ທີ່ ທັກສະ (Dakṣa) ຮັບເປັນບຸດຣີ ແມ່ນເກີດຈາກຈິດ ແລະກໍເກີດຈາກ ພຣະສິວະ (Śiva)؛ ແມ່ນແມ່ນຖືກເອີ້ນວ່າ ຜູ້ຄ້ຳຈຸນໂລກ ແຕ່ນາງໄດ້ເລືອກ ຣຸດຣະ (Rudra) ແຕ່ພຽງອົງດຽວ ເປັນພຣະສາມີ (Pati) ແລະຕັ້ງມັ່ນຢູ່ໃນພຣະອົງນັ້ນ।

Verse 28

अर्धनारीश्वरं दृष्ट्वा सर्गादौ कनकाण्डजः विभजस्वेति चाहादौ यदा जाता तदाभवत्

ໃນຍາມເລີ່ມຕົ້ນແຫ່ງການສ້າງ ພຣະພຣະຫມາ (Brahmā) ຜູ້ເກີດຈາກຄຳ ໄດ້ເຫັນ ອັດທະນາຣີອີສະວະຣະ (Ardhanārīśvara) ພຣະອົງຜູ້ເປັນຄື່ງຍິງ. ໃນຕອນເລີ່ມຕົ້ນທີ່ສຸດ ພຣະອົງໄດ້ກ່າວວ່າ “ຈົ່ງແບ່ງພຣະອົງເອງ!” ແລະໃນຂະນະນັ້ນ ພຣະສັກຕິ (Śakti) ກໍປາກົດ ຄວາມແຍກຈຶ່ງຖືກສະຖາປະນາ।

Verse 29

तस्याश्चैवांशजाः सर्वाः स्त्रियस्त्रिभुवने तथा एकादशाविधा रुद्रास् तस्य चांशोद्भवास् तथा

ແມ່ຍິງທັງປວງໃນສາມໂລກ ແທ້ຈິງເກີດຈາກສ່ວນອົງຂອງນາງ; ແລະ ຣຸດຣາ 11 ປະເພດ ກໍເກີດຈາກການປາກົດເປັນສ່ວນອົງຂອງພຣະອົງເຊັ່ນກັນ.

Verse 30

स्त्रीलिङ्गमखिलं सा वै पुंलिङ्गं नीललोहितः तं दृष्ट्वा भगवान् ब्रह्मा दक्षमालोक्य सुव्रताम्

ນາງໄດ້ເປັນນິມິດແຫ່ງຄວາມເປັນຍິງທັງປວງ (ໂຢນີ—ຫຼັກສັກຕິ); ແລະ ນີລະໂລຫິຕະ ໄດ້ເປັນນິມິດແຫ່ງຄວາມເປັນຊາຍ (ລິງຄະ—ຫຼັກສິວະ). ເມື່ອເຫັນດັ່ງນັ້ນ ພຣະພຣະມາຜູ້ເປັນພຣະເຈົ້າ ໄດ້ເບິ່ງໄປຫາ ທັກສະ ແລະຜູ້ມີວຣະຕະດີ (ແລ້ວດຳເນີນຕາມນິມິດນັ້ນ).

Verse 31

भजस्व धात्रीं जगतां ममापि च तवापि च पुन्नाम्नो नरकात्त्राति इति पुत्रीत्विहोक्तितः

ຈົ່ງບູຊາພຣະມານດາຜູ້ຄ້ຳຈຸນສັບພະໂລກ ເພື່ອຂ້ອຍດ້ວຍ ແລະເພື່ອເຈົ້າດ້ວຍ. ເພາະໄດ້ກ່າວໄວ້ທີ່ນີ້ວ່າ ລູກສາວ ໂດຍຄວາມເປັນລູກສາວຂອງນາງ ຍ່ອມຊ່ວຍກູ້ (ວົງຕະກູນ) ຈາກນະລົກຊື່ “ປຸນນາມ”.

Verse 32

प्रशस्ता तव कान्तेयं स्यात् पुत्री विश्वमातृका तस्मात् पुत्री सती नाम्ना तवैषा च भविष्यति

ໂອ ຜູ້ເປັນທີ່ຮັກ, ລູກສາວຂອງເຈົ້ານີ້ຈະເປັນມົງຄຸນຢ່າງຍິ່ງ; ນາງຈະເປັນແມ່ແຫ່ງສາກົນ. ດັ່ງນັ້ນ ລູກສາວຂອງເຈົ້ານີ້ຈະມີນາມວ່າ “ສະຕີ”.

Verse 33

एवमुक्तस्तदा दक्षो नियोगाद्ब्रह्मणो मुनिः लब्ध्वा पुत्रीं ददौ साक्षात् सतीं रुद्राय सादरम्

ເມື່ອຖືກກ່າວດັ່ງນັ້ນ ໃນເວລານັ້ນ ມຸນີທັກສະ ປະຕິບັດຕາມຄຳສັ່ງຂອງພຣະພຣະມາ; ແລ້ວເມື່ອໄດ້ລູກສາວມາ ກໍໄດ້ມອບ “ສະຕີ” ໃຫ້ແກ່ ຣຸດຣະ ດ້ວຍຕົນເອງ ແລະດ້ວຍຄວາມເຄົາລົບ.

Verse 34

धर्मस्य पत्न्यः श्रद्धाद्याः कीर्तिता वै त्रयोदश तासु धर्मप्रजां वक्ष्ये यथाक्रममनुत्तमम्

ພຣະຍາຂອງທັມມະ ເລີ່ມຈາກ ສຣັດທາ (Śraddhā) ໄດ້ຖືກປະກາດວ່າມີທັງໝົດ ສິບສາມ. ບັດນີ້ ໃນບັນດານາງນັ້ນ ຂ້າພະເຈົ້າຈະພັນລະນາຕາມລຳດັບ ຖຶງລູກຫຼານອັນສູງສຸດຂອງທັມມະ।

Verse 35

कामो दर्पो ऽथ नियमः संतोषो लोभ एव च श्रुतस्तु दण्डः समयो बोधश्चैव महाद्युतिः

ກາມະ (ຄວາມປາຖະໜາ), ດັຣປະ (ຄວາມທະນົງ), ນິຍະມະ (ການຄວບຄຸມຕົນ), ສັນໂຕສະ (ຄວາມພໍໃຈ), ແລະ ໂລພະ (ຄວາມໂລບ); ສຣຸຕິ (ພຣະເວດ), ດັນຑະ (ອຳນາດແຫ່ງການລົງໂທດ), ສະມະຍະ (ຂົງເຂດທີ່ຖືກຕ້ອງ), ແລະ ໂບທະ (ປັນຍາຮູ້ແຈ້ງ) — ທັງໝົດນີ້ກໍປາກົດເປັນຄວາມສະຫວ່າງໃຫຍ່ ຄື ມະຫາດຍຸຕິ (Mahādyuti)។

Verse 36

अप्रमादश् च विनयो व्यवसायो द्विजोत्तमाः क्षेमं सुखं यशश्चैव धर्मपुत्राश् च तासु वै

ໂອ ທ່ານດວິໂຈດຕະມະ (ຜູ້ເກີດສອງຄັ້ງຜູ້ປະເສີດ), ຈາກວິໄນອັນດີເຫຼົ່ານັ້ນ ເກີດມີ ອະປຣະມາດະ (ຄວາມບໍ່ປະມາດ), ວິນະຍະ (ຄວາມຖ່ອມຕົນ), ແລະ ວະຍະວະສາຍະ (ຄວາມພາກພຽນໝັ້ນຄົງ). ແລະຈາກນັ້ນແທ້ໆ ເກີດມີ ກເຩມະ (ຄວາມສະຫງົບປອດໄພ), ສຸຂະ (ຄວາມສຸກ), ແລະ ຍະສະ (ກຽດສັກສີອັນດີ) — ເຫຼົ່ານີ້ແມ່ນບຸດທີ່ແທ້ຂອງທັມມະ।

Verse 37

धर्मस्य वै क्रियायां तु दण्डः समय एव च अप्रमादस् तथा बोधो बुद्धेर्धर्मस्य तौ सुतौ

ໃນຂອບເຂດຂອງທັມມະທີ່ປາກົດເປັນການກະທຳອັນຖືກຕ້ອງ (kriyā) ນັ້ນ, ດັນຑະ (daṇḍa) ແລະ ສະມະຍະ (samaya) ຖືກສະຖາປະນາໄວ້. ເຊັ່ນດຽວກັນ ອະປຣະມາດະ (apramāda) ແລະ ໂບທະ (bodha) ຖືກປະກາດວ່າເປັນບຸດສອງອົງທີ່ເກີດຈາກ ພຸດທິ (Buddhi) ເພື່ອທັມມະ।

Verse 38

तस्मात्पञ्चदशैवैते तासु धर्मात्मजास्त्विह भृगुपत्नी च सुषुवे ख्यातिर्विष्णोः प्रियां श्रियम्

ດັ່ງນັ້ນ ຈາກນາງເຫຼົ່ານັ້ນ ໄດ້ເກີດມີບຸດຜູ້ຊອບທັມທັງ ສິບຫ້າ ໃນທີ່ນີ້. ແລະ ຄະຍາຕິ (Khyāti) ພຣະຍາຂອງ ພຣຶກຸ (Bhṛgu) ໄດ້ປະສູດ ສຣີ (Śrī) ຜູ້ເປັນທີ່ຮັກຂອງ ວິສນຸ (Viṣṇu) — ແມ່ນແຕ່ໃນການແຜ່ຂະຫຍາຍແຫ່ງການສ້າງ ຄວາມຮຸ່ງເຮືອງຂອງນາງກໍຖືກຄ້ຳຈຸນໂດຍພຣະກະລຸນາຂອງ ປະຕິ (Śiva)។

Verse 39

धातारं च विधातारं मेरोर्जामातरौ सुतौ प्रभूतिर्नाम या पत्नी मरीचेः सुषुवे सुतौ

ຈາກພຣະຍາຂອງມາຣີຈິ ຊື່ ປຣະພູຕິ ໄດ້ເກີດບຸດສອງຄົນ—ທາຕາ ແລະ ວິທາຕາ—ຕໍ່ມາເປັນລູກເຂີຍຂອງເມຣຸ. ດັ່ງນັ້ນ ໃນການແຜ່ຂອງການສ້າງ ພຣະອົງຜູ້ເປັນປະຕິ ຈັດວາງສາຍພົວພັນແລະສາຍພົວພັນດ້ວຍພັນທະ, ຜູກມັດປາຊຸ (paśu) ໃນຕາຂ່າຍປາຊະ (pāśa) ຈົນກວ່າຈະຫັນໄປຫາພຣະສິວະເພື່ອຄວາມຫຼຸດພົ້ນ.

Verse 40

पूर्णमासं तु मारीचं ततः कन्याचतुष्टयम् तुष्टिर्ज्येष्ठा च वै दृष्टिः कृषिश्चापचितिस् तथा

ຈາກມາຣີຈິ ເກີດພູນນະມາສາ; ແລ້ວຕໍ່ມາ ບຸດສາວເປັນກຸ່ມ—ຕຸດສະຕິ, ເຈຍດຖາ, ດຣິດສະຕິ, ກຣິສິ ແລະ ອະປະຈິຕິ—ປາກົດເປັນພະລັງສັກຕິໃນການແຜ່ອອກ. ດັ່ງນັ້ນ ປາຊຸ (paśu) ຜູ້ຖືກຜູກມັດ ເຂົ້າສູ່ປະສົບການອັນມີລຳດັບ ໂດຍພຣະອົງຜູ້ເປັນປະຕິ ທຳງານຜ່ານສັກຕິເຫຼົ່ານີ້.

Verse 41

क्षमा च सुषुवे पुत्रान् पुत्रीं च पुलहाच्छुभाम् कर्दमं च वरीयांसं सहिष्णुं मुनिसत्तमाः

ໂອ ມຸນີຜູ້ປະເສີດ, ກະສະມາ ໄດ້ເກີດບຸດຫຼາຍຄົນ ແລະ ບຸດສາວຜູ້ເປັນມົງຄຸນ ຈາກພຸລະຫາ—ຄື ກັດດະມະ, ສະຫິດສະນຸ ຜູ້ຍອດຢ່າງ, ແລະ ບຸດສາວງາມນາມ ຊຸພາ.

Verse 42

तथा कनकपीतां स पीवरीं पृथिवीसमाम् प्रीत्यां पुलस्त्यश् च तथा जनयामास वै सुतान्

ເຊັ່ນດຽວກັນ ພຸລັດສະຕະຍະ ໂດຍຄວາມຮັກໃຄ່ ໄດ້ໃຫ້ກຳເນີດບຸດຫຼາຍຄົນ ກັບ ປຣີຕິ ຜູ້ມີສີທອງ ອຸດົມສົມບູນ ແລະ ກວ້າງໃຫຍ່ດັ່ງແຜ່ນດິນ.

Verse 43

दत्तोर्णं वेदबाहुं च पुत्रीं चान्यां दृषद्वतीम् पुत्राणां षष्टिसाहस्रं संनतिः सुषुवे शुभा

ສຳນະຕິ ຜູ້ເປັນມົງຄຸນ ໄດ້ເກີດ ດັດໂຕຣະນະ ແລະ ເວດະບາຫຸ; ແລະຍັງເກີດບຸດສາວອີກຄົນ ຊື່ ດຣິສະດະວະຕີ. ນາງຍັງເກີດບຸດຫົກໝື່ນຄົນ—ເພື່ອຂະຫຍາຍສາຍພົວພັນໃນການແຜ່ຂອງສ້າງ ພາຍໃຕ້ພຣະປະສົງຂອງພຣະອົງ (ປະຕິ).

Verse 44

क्रतोस्तु भार्या सर्वे ते वालखिल्या इति श्रुताः सिनीवालीं कुहूं चैव राकां चानुमतिं तथा

ຈາກພຣະຍາຂອງ ກຣະຕຸ ໄດ້ເກີດມາເປັນຫມູ່ສັດທິບທີ່ໄດ້ຍິນກັນວ່າ «ວາລະຂິລະຍາ» ແລະຍັງປາກົດມີ ສິນີວາລີ, ກຸຫູ, ຣາກາ, ແລະ ອະນຸມະຕີ ອີກດ້ວຍ।

Verse 45

स्मृतिश् च सुषुवे पत्नी मुनेश्चाङ्गिरसस् तथा लब्धानुभावमग्निं च कीर्तिमन्तं च सुव्रता

ແລະ ສະມຣິຕິ ຜູ້ເປັນພຣະຍາຜູ້ມີສິນທຳຂອງມຸນີ ອັງຄິຣະສ ໄດ້ໃຫ້ກຳເນີດ ອັກນິ ຜູ້ມີອານຸພາບທີ່ບັນລຸແລ້ວ; ແລະຍັງໃຫ້ກຳເນີດ ກີຣຕິມັນ ອີກດ້ວຍ—ນາງຜູ້ມີປະຕິຍານມັ່ນຄົງ।

Verse 46

अत्रेर्भार्यानसूया वै सुषुवे षट्प्रजास्तु याः तास्वेका कन्यका नाम्ना श्रुतिः सा सूनुपञ्चकम्

ອະນະສູຍາ ພຣະຍາຂອງ ອັດຣິ ແທ້ຈິງໄດ້ໃຫ້ກຳເນີດລູກຫົກຄົນ। ໃນນັ້ນມີນາງສາວຜູ້ໜຶ່ງຊື່ ສຣຸຕິ ແລະນາງໄດ້ໃຫ້ກຳເນີດລູກຊາຍຫ້າຄົນເປັນຫມູ່।

Verse 47

सत्यनेत्रो मुनिर्भव्यो मूर्तिरापः शनैश्चरः सोमश् च वै श्रुतिः षष्ठी पञ्चात्रेयास्तु सूनवः

ພຣະອົງເປັນຜູ້ມີດວງຕາແຫ່ງສັດຈະ; ເປັນມຸນີ; ເປັນຜູ້ມີສິຣິມົງຄຸນ. ຮູບອົງຂອງພຣະອົງແມ່ນນ້ຳ; ພຣະອົງແມ່ນ ຊະໄນສະຈະຣະ (ດາວເສົາ) ແລະແມ່ນ ໂສມະ (ດວງຈັນ). ພຣະອົງແມ່ນ ສຣຸຕິ (ເວທ) ແທ້; ແມ່ນຫຼັກທີ່ຫົກ; ແລະແມ່ນລູກຊາຍຫ້າຄົນຂອງອັດຣິ ດ້ວຍ।

Verse 48

ऊर्जा वसिष्ठाद्वै लेभे सुतांश् च सुतवत्सला ज्यायसी पुण्डरीकाक्षान् वासिष्ठान् वरलोचना

ອູຣຈາ ຜູ້ເປັນພຣະຍາຜູ້ໃຫຍ່ ຜູ້ຮັກລູກ ແລະມີດວງຕາງາມ ໄດ້ໃຫ້ກຳເນີດບຸດແກ່ ວະສິດຖະ—ບຸດທັງຫຼາຍຜູ້ເປັນວາສິດຖະ—ອັນລືຊື່ວ່າ «ປຸນຑະຣີກາກສະ». ດັ່ງນັ້ນສາຍສະກຸນຈຶ່ງສືບຕໍ່ໄປຕາມລຳດັບ ພາຍໃຕ້ພຣະປະຕິ ຜູ້ທຳນຸບຳລຸງທຳມະ।

Verse 49

रजः सुहोत्रो बाहुश् च सवनश्चानघस् तथा सुतपाः शुक्र इत्येते मुनेर्वै सप्त सूनवः

ຣະຈະ, ສຸໂຫຕຣະ, ບາຫຸ, ສະວະນະ ແລະ ອະນະຄະ, ສຸຕະປາ, ສຸກຣະ—ເຫຼົ່ານີ້ແມ່ນບຸດເຈັດຄົນຂອງມຸນີນັ້ນແທ້ໆ.

Verse 50

यश्चाभिमानी भगवान् भवात्मा पैतामहो वह्निरसुः प्रजानाम् स्वाहा च तस्मात्सुषुवे सुतानां त्रयं त्रयाणां जगतां हिताय

ແລະພຣະເຈົ້າຜູ້ເປັນປະທານນັ້ນ—ຜູ້ຮູ້ຕົນ (ອະພິມານີ) ມີສະພາບເປັນພະພະວະ (ພຣະສິວະ) ເປັນໄຟບັນພະບຸລຸດ ວະຫນິ ແລະເປັນລົມຫາຍໃຈຂອງສັດທັງປວງ—ໂດຍສະວາຫາ ໄດ້ກໍ່ກຳເນີດບຸດສາມອົງ ເພື່ອປະໂຫຍດແຫ່ງສາມໂລກ.