Adhyaya 9

Verse 1

इति श्रीकूर्मपुराणे षट्साहस्त्र्यां संहितायां पूर्वविभागे ऽष्टमो ऽध्यायः सूत उवाच एतच्छ्रुत्वा तु वचनं नारदाद्या महर्षयः / प्रणम्य वरदं विष्णुं पप्रच्छुः संशयान्विता

ດັ່ງນັ້ນ ໃນ «ກູຣະມະປູຣານະ» ອັນສັກສິດ ໃນສັງຫິຕາ 6,000 ຄຳກອນ ໃນພາກປູຣະວະ ບົດທີ 8 ຈົບລົງ. ສູຕະກ່າວວ່າ: ເມື່ອໄດ້ຟັງຖ້ອຍຄຳນັ້ນ ມະຫາລຶສີນາຣະດະແລະອື່ນໆ ໄດ້ນົບນ້ອມກົດຫົວບູຊາ ພຣະວິສນຸຜູ້ປະທານພອນ ແລ້ວທູນຖາມ ດ້ວຍຄວາມສົງໄສຍັງຄ້າງຢູ່.

Verse 2

ऋषय ऊचुः कथितो भवता सर्गो मुख्यादीनां जनार्दन / इदानीं संशयं चेममस्माकं छेत्तुमर्हसि

ພວກລຶສີກ່າວວ່າ: “ໂອ ຈະນາຣະດະນະ! ທ່ານໄດ້ກ່າວເຖິງການສ້າງ ເລີ່ມຈາກ ມະຫັດ (ຫຼັກການໃຫຍ່) ແລະອື່ນໆ. ບັດນີ້ ຂໍໃຫ້ທ່ານຂັດຂ້ອງຄວາມສົງໄສນີ້ຂອງພວກເຮົາໃຫ້ຫມົດໄປ.”

Verse 3

कथं स भगवानीशः पूर्वजो ऽपि पिनाकधृक् / पुत्रत्वमगच्छंभुर्ब्रह्मणो ऽव्यक्तजन्मनः

“ແລ້ວເປັນແນວໃດ ພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າອັນປະເສີດ—ອີສະ ຊຳພູ ຜູ້ຖືຄັນທະນູປິນາກະ—ແມ່ນທັງເກົ່າແກ່ດັ້ງເດີມ ແລະກ່ອນທຸກສິ່ງ ແຕ່ກັບຖືກເວົ້າວ່າເປັນບຸດຂອງພຣະພຣະຫມາ ຜູ້ມີກຳເນີດອັນບໍ່ປາກົດ?”

Verse 4

कथं च भगवाञ्जज्ञे ब्रह्मा लोकपितामहः / अण्डजो जगतामीशस्तन्नो वक्तुमिहार्हसि

“ແລ້ວພຣະພຣະຫມາ ປິຕາມະຫະແຫ່ງໂລກ ຜູ້ເກີດຈາກໄຂ່ຈັກກະວານ (ອັນດະ) ແລະເປັນເຈົ້າແຫ່ງສັດທັງປວງ ເກີດຂຶ້ນແນວໃດ? ຂໍໃຫ້ທ່ານກ່າວໃຫ້ພວກເຮົາຟັງໃນນີ້.”

Verse 5

श्रीकूर्म उवाच शृणुध्वमृषयः सर्वे शङ्करस्यामितौजसः / पुत्रत्वं ब्रह्मणस्तस्य पद्मयोनित्वमेव च

ພຣະກູຣະມະກ່າວວ່າ: “ຈົ່ງຟັງເຖີດ ທ່ານລຶສີທັງຫມົດ, ເລື່ອງຂອງພຣະຊັງກະຣະຜູ້ມີພະລັງອັນຫາຂອບບໍ່ໄດ້—ວ່າເຫດໃດຈຶ່ງຖືກກ່າວວ່າ ‘ເປັນບຸດຂອງພຣະພຣະຫມາ’, ແລະອີກທັງວ່າພຣະພຣະຫມາເປັນ ‘ຜູ້ເກີດຈາກດອກບົວ’ (ປັດມະໂຢນິ) ດ້ວຍ.”

Verse 6

अतीतकल्पावसाने तमोभूतं जगत् त्रयम् / आसीदेकार्णवं सर्वं न देवाद्या न चर्षयः

ໃນທ້າຍກັບປະເກົ່າ ໂລກສາມພາກຖືກຄຸ້ມຄອງດ້ວຍຄວາມມືດ. ທັງໝົດເປັນມະຫາສະໝຸດອັນດຽວ—ບໍ່ມີເທວະ ແລະບໍ່ມີລຶສີ.

Verse 7

तत्र नारायणो देवो निर्जने निरुपप्लवे / आश्रित्य शेषशयनं सुष्वाप पुरुषोत्तमः

ທີ່ນັ້ນ ພຣະນາຣາຍະນະ ອົງເທວະຜູ້ເປັນຈອມເຈົ້າ ຢູ່ໃນຄວາມສະຫງົບສັນຕິບໍ່ມີຄວາມປັ່ນປ່ວນ ອາໄສບ່ອນນອນຂອງເສດະ ແລະພຣະບຸລຸດສູງສຸດເຂົ້າສູ່ຍົກນິດຣາ.

Verse 8

सहस्त्रशीर्षा भूत्वा स सहस्त्राक्षः सहस्त्रपात् / सहस्त्रबाहुः सर्वज्ञश्चिन्त्यमानो मनीषिभिः

ພຣະອົງຜູ້ສູງສຸດນັ້ນ ປາກົດເປັນພັນຫົວ ພັນຕາ ພັນຕີນ; ພັນແຂນ ແລະຮູ້ທຸກສິ່ງ—ເປັນອົງທີ່ນັກປັນຍາພາວະນາຄິດຄຳນຶງ.

Verse 9

पीतवासा विशालाक्षो नीलजिमूतसन्निभः / महाविभूतिर्योगात्मा योगिनां हृदयालयः

ພຣະອົງນຸ່ງຜ້າສີເຫຼືອງ ມີດວງຕາກວ້າງ ດຳຄ້າຍເມກຝົນ. ພຣະອົງມີອຳນາດທິບອັນຍິ່ງໃຫຍ່ ເປັນຈິດວິນຍານແຫ່ງໂຍກະ ແລະສະຖິດໃນດວງໃຈຂອງໂຍກີ.

Verse 10

कदाचित् तस्य सुप्तस्य लीलार्थं दिव्यमद्भुतम् / त्रैलोक्यसारं विमलं नाभ्यां पङ्कजमुद्वभौ

ຄັ້ງໜຶ່ງ ໃນຂະນະທີ່ພຣະອົງຢູ່ໃນຍົກນິດຣາ ເພື່ອລີລາອັນທິບອັນອັດສະຈັນ ດອກບົວອັນບໍລິສຸດໄຮ້ມົນທິນ ໄດ້ຜຸດຂຶ້ນຈາກສະດື—ງາມພິສົດ ແລະເປັນສານະຂອງໂລກສາມ.

Verse 11

शतयोजनविस्तीर्णं तरुणादित्यसन्निभम् / दिव्यगन्धमयं पुण्यं कर्णिकाकेसरान्वितम्

ແຜ່ກວ້າງເຖິງຮ້ອຍໂຍຊະນະ ສະຫວ່າງດັ່ງຕາເວັນພຶ້ງຂຶ້ນ ເປັນສິ່ງບຸນສັກສິດ ຫອມກິ່ນທິບ ມີກາງດອກແລະເສັ້ນເກສອນລ້ອມຮອບ.

Verse 12

तस्यैवं सुचिरं कालं वर्तमानस्य शार्ङ्गिणः / हिरण्यगर्भो भगवांस्तं देशमुपचक्रमे

ເມື່ອພຣະສາຣັງກິນ (ພຣະວິສນຸ ຜູ້ຖືຄັນທະນູສາຣັງກະ) ຢູ່ທີ່ນັ້ນດົນນານແບບນັ້ນ ພຣະຮິຣັນຍະຄັຣພະ (ພຣະພຣະຫມາ) ຜູ້ເປັນພຣະຜູ້ມີພຣະຄຸນ ໄດ້ອອກເດີນທາງແລະເຂົ້າໄປຫາພື້ນທີ່ນັ້ນ.

Verse 13

स तं करेण विश्वात्मा समुत्थाप्य सनातनम् / प्रोवाच मधुरं वाक्यं मायया तस्य मोहितः

ແລ້ວພຣະວິສະວາດມາ ໄດ້ຍົກຜູ້ນັ້ນຜູ້ເປັນນິລັນດອນຂຶ້ນດ້ວຍພຣະຫັດ ແລະກ່າວຖ້ອຍຄຳອ່ອນຫວານ ໃນຂະນະທີ່ຜູ້ນັ້ນຖືກພຣະມາຍາຂອງພຣະອົງຫຼອກລວງ.

Verse 14

अस्मिन्नेकार्णवे घोरे निर्जने तमसावृते / एकाकी को भवाञ्छेते ब्रूहि मे पुरुषर्षभ

ໃນມະຫາສະຫມຸດອັນນ່າຢ້ານນີ້ ທີ່ໂດດດ່ຽວ ແລະຖືກຄວາມມືດປົກຄຸມ ເຈົ້າເປັນໃຜ ຈຶ່ງນອນຢູ່ນີ້ຜູ້ດຽວ? ຈົ່ງບອກຂ້ອຍເຖີດ ໂອ ຜູ້ປະເສີດໃນບັນດາມະນຸດ.

Verse 15

तस्य तद् वचनं श्रुत्वा विहस्य गरुडध्वजः / उवाच देवं ब्रह्माणं मेघगम्भीरनिः स्वनः

ເມື່ອໄດ້ຍິນຖ້ອຍຄຳນັ້ນ ພຣະນາຣາຍະນະ ຜູ້ມີທຸງຄຣຸດ ກໍຫົວເບົາໆ ແລະກ່າວຕໍ່ພຣະພຣະຫມາ ດ້ວຍສຽງລຶກດັ່ງເມກຟ້າຮ້ອງ.

Verse 16

भो भो नारायणं देवं लोकानां प्रभवाप्ययम् / महायोगेश्वरं मां त्वं जानीहि पुरुषोत्तमम्

ໂອ! ໂອ! ຈົ່ງຮູ້ວ່າ ຂ້າແມ່ນ ນາຣາຍະນະ—ພຣະເຈົ້າຜູ້ເປັນຕົ້ນກໍາເນີດ ແລະ ການສະລາຍຂອງໂລກທັງປວງ; ເປັນມະຫາໂຢເກສະວະຣະ; ເປັນ ປຸຣຸໂສດຕະມະ ຜູ້ສູງສຸດ.

Verse 17

मयि पश्य जगत् कृत्स्नं त्वां च लोकपितामहम् / सपर्वतमहाद्वीपं समुद्रैः सप्तभिर्वृतम्

ໃນຂ້າ ຈົ່ງເບິ່ງເຫັນຈັກກະວານທັງມວນ—ແລະ ຈົ່ງເບິ່ງເຫັນເຈົ້າດ້ວຍ ໂອ ປູ່ຜູ້ເປັນບິດາແຫ່ງໂລກ. (ເບິ່ງ) ມະຫາທະວີບພ້ອມພູເຂົາ ຖືກລ້ອມຮອບດ້ວຍມະຫາສະໝຸດ 7 ສາຍ.

Verse 18

एवमाभाष्य विश्चात्मा प्रोवाच पुरुषं हरिः / जानन्नपि महायोगी को भवानिति वेधसम्

ເມື່ອກ່າວດັ່ງນັ້ນແລ້ວ ຮະຣິ—ອາດຕະມາຜູ້ແຜ່ຊຶມທົ່ວຈັກກະວານ—ໄດ້ເອີ້ນກ່າວຕໍ່ບຸຣຸດຜູ້ສູງສຸດ. ແມ່ນແຕ່ເປັນມະຫາໂຢກີຜູ້ຮູ້ຢູ່ແລ້ວ ກໍຍັງຖາມ ເວທະສະ (ຜູ້ສ້າງ) ວ່າ: “ເຈົ້າແມ່ນໃຜ?”

Verse 19

ततः प्रहस्य भगवान् ब्रह्मा वेदनिधिः प्रभुः / प्रत्युवाचाम्बुजाभाक्षं सस्मितं श्लक्ष्णया गिरा

ແລ້ວພຣະພຣະພາກະວານ ພຣະບຣະຫມາ—ຜູ້ເປັນອະທິປະໄຕ ແລະ ຄັງສົມບັດແຫ່ງເວດ—ໄດ້ຫົວເຮາະຢ່າງເບົາໆ ແລະຕອບກັບພຣະອົງຜູ້ມີດວງຕາດັ່ງດອກບົວ ດ້ວຍສຽງອ່ອນໂຍນມີຮອຍຍິ້ມ.

Verse 20

अहं धाता विधाता च स्वयंभूः प्रपितामहः / मय्येव संस्थितं विश्वं ब्रह्माहं विश्वतोमुखः

“ຂ້າແມ່ນ ທາຕາ ແລະ ວິທາຕາ—ຜູ້ຄ້ຳຈຸນ ແລະ ຜູ້ຈັດຕັ້ງ; ເປັນ ສະວະຍັມບູ (ເກີດດ້ວຍຕົນເອງ), ເປັນ ປະປິຕາມະຫະ ຜູ້ເປັນບັນພະບຸລຸດໃຫຍ່. ຈັກກະວານທັງມວນນີ້ຕັ້ງຢູ່ໃນຂ້າແຕ່ຜູ້ດຽວ; ຂ້າແມ່ນ ບຣະຫມາ ຜູ້ມີໜ້າຫັນໄປທຸກທິດ (ວິສະວະໂຕມຸຂະ).”

Verse 21

श्रुत्वा वाचं स भगवान् विष्णुः सत्यपराक्रमः / अनुज्ञाप्याथ योगेन प्रविष्टो ब्रह्मणस्तनुम्

ເມື່ອຟັງພຣະວາຈານັ້ນແລ້ວ ພຣະວິສນຸຜູ້ເປັນພຣະຜູ້ມີພາກ—ຜູ້ກ້າຫານຕັ້ງຢູ່ໃນສັດຈະ—ໄດ້ປະທານອະນຸຍາດ ແລະເຂົ້າສູ່ພຣະກາຍຂອງພຣະພຣະຫມາດ້ວຍພະລັງຍະໂຄະ।

Verse 22

त्रलोक्यमेतत् सकलं सदेवासुरमानुषम् / उदरे तस्य देवस्य दृष्ट्वा विस्मयमागतः

ເມື່ອເຫັນໃນພຣະອຸດອນຂອງເທວະນັ້ນ ທັງສາມໂລກທັງປວງ—ພ້ອມດ້ວຍເທວະ, ອະສຸຣະ, ແລະມະນຸດ—ທ່ານກໍເກີດຄວາມພິສົດອັນໃຫຍ່ຫຼວງ।

Verse 23

तदास्य वक्त्रान्निष्क्रम्य पन्नगेन्द्रनिकेतनः / अजातशत्रुर्भगवान् पितामहमथाब्रवीत्

ແລ້ວພຣະອົງອອກມາຈາກພຣະໂອດຂອງພຣະອົງ (ຈາກພຣະປາກ) ພຣະຜູ້ເປັນຈອມເທວະ—ຜູ້ສະຖິດໃນວິຫານຂອງນາຄະຣາຊາ, ຜູ້ບໍ່ມີສັດຕູ (ອະຊາຕະສັດຕຣຸ)—ໄດ້ກ່າວຕໍ່ພຣະປິຕາມະຫາ ຄື ພຣະພຣະຫມາ।

Verse 24

भवानप्येवमेवाद्य शाश्वतं हि ममोहरम् / प्रविश्य लोकान् पश्यैतान् विचित्रान् पुरुषर्षभ

ໂອ ຜູ້ເປັນຍອດແຫ່ງບຸລຸດ! ໃນວັນນີ້ ເຈົ້າກໍຈົ່ງເຂົ້າໄປເຊັ່ນນັ້ນ ໃນຄວາມອັດສະຈັນອັນຖາວອນ ແລະຊັກຊວນໃຈນີ້ຂອງເຮົາ ແລ້ວເບິ່ງໂລກທັງຫຼາຍເຫຼົ່ານີ້ ອັນຫຼາກຫຼາຍນ່າພິສົດ।

Verse 25

ततः प्रह्लादनीं वाणी श्रुत्वा तस्याभिनन्द्य च / श्रीपतेरुदरं भूयः प्रविवेश कुशध्वजः

ແລ້ວເມື່ອໄດ້ຟັງພຣະວາຈາອັນໃຫ້ຄວາມປິຕິນັ້ນ ແລະຖວາຍຄວາມນົບນ້ອມຮັບຮອງ ຄຸສະທະວະຊະ ກໍເຂົ້າໄປໃນພຣະອຸດອນຂອງສຣີປະຕິ (ພຣະອົງແຫ່ງພຣະລັກສະມີ) ອີກຄັ້ງໜຶ່ງ।

Verse 26

तानेव लोकान् गर्भस्थानपश्यत् सत्यविक्रमः / पर्यटित्वा तु देवस्य ददृशे ऽन्तं न वै हरेः

ສັດຕະຍະວິກຣະມະໄດ້ເຫັນໂລກເຫຼົ່ານັ້ນສະຖິດຢູ່ໃນຄັນຄອດແຫ່ງຈັກກະວານ. ແມ່ນແຕ່ເດີນທ່ອງໄປໃນອານາເຂດຂອງພຣະເຈົ້າ ກໍບໍ່ເຫັນຂອບເຂດຂອງຮະຣິ (ວິສນຸ) ເລີຍ.

Verse 27

ततो द्वाराणि सर्वाणि पिहितानि महात्मना / जनार्दनेन ब्रह्मासौ नाभ्यां द्वारमविन्दत

ຕໍ່ມາ ປະຕູທັງປວງຖືກປິດຜນຶກໂດຍຜູ້ມີຈິດໃຫຍ່ ຄື ຈະນາຣະດະນະ. ແລະພຣະພຣະຫມາ ກໍພົບທາງອອກຢູ່ທີ່ສະດື.

Verse 28

तत्र योगबलेनासौ प्रविश्य कनकाण्डजः / उज्जहारात्मनो रूपं पुष्कराच्चतुराननः

ທີ່ນັ້ນ ລາວເຂົ້າໄປດ້ວຍພະລັງໂຍຄະ; ແລະພຣະພຣະຫມາຜູ້ມີສີ່ໜ້າ—ເກີດຈາກໄຂ່ຄຳແຫ່ງຈັກກະວານ—ໄດ້ຊັກດຶງຮູບອົງຂອງຕົນອອກຈາກດອກບົວ.

Verse 29

विरराजारविन्दस्थः पद्मगर्भसमद्युतिः / ब्रह्मा स्वयंभूर्भगवान् जगद्योनिः पितामहः

ປະທັບນັ່ງເທິງດອກບົວ ສ່ອງສະຫວ່າງຮຸ່ງເຮືອງ ມີລັດສະໝີເທົ່າກັບຄັນດອກບົວນັ້ນ, ພຣະພຣະຫມາ—ຜູ້ເກີດດ້ວຍຕົນເອງ ຜູ້ເປັນພຣະຜູ້ຈະເລີນ—ປາກົດເປັນຄັນກໍ່ກຳເນີດແຫ່ງໂລກທັງປວງ ແລະເປັນປິຕາມະຫະແຫ່ງການສ້າງ.

Verse 30

समन्यमानो विश्वेशमात्मानं परमं पदम् / प्रोवाच पुरुषं विष्णुं मेघगम्भीरया गिरा

ເມື່ອນົບນ້ອມຍອມຮັບວ່າ ພຣະວິສນຸ ເປັນຈອມເຈົ້າແຫ່ງສາກົນ ເປັນອັດຕາສູງສຸດ ແລະເປັນທີ່ພັກພິງສູງສຸດ, ລາວຈຶ່ງກ່າວຕໍ່ພຣະປຸຣຸສະ ພຣະວິສນຸ ດ້ວຍສຽງເລິກດັ່ງເມກຟ້າຮ້ອງ.

Verse 31

किं कृतं भवतेदानीमात्मनो जयकाङ्क्षया / एको ऽहं प्रबलो नान्यो मां वै को ऽबिभविष्यति

ບັດນີ້ ເຈົ້າໄດ້ສຳເລັດຫຍັງດ້ວຍຄວາມປາຖະໜາຊະນະເພື່ອຕົນ? «ຂ້ອຍຜູ້ດຽວແຂງກ້າ; ບໍ່ມີຜູ້ອື່ນ—ໃຜຈະຊະນະຂ້ອຍໄດ້?»

Verse 32

श्रुत्वा नारायणो वाक्यं ब्रह्मणो लोकतन्त्रिणः / सान्त्वपूर्वमिदं वाक्यं बभाषे मधुरं हरिः

ເມື່ອໄດ້ຟັງຖ້ອຍຄຳຂອງພຣະພຣະຫມາ ຜູ້ຄຸ້ມຄອງລະບຽບໂລກ ແລ້ວ, ນາຣາຍະນະ ພຣະຫຣິ ໄດ້ກ່າວຄຳຕອບອ່ອນໂຍນ ຫວານຊື່ນ ເພື່ອປອບໃຈທ່ານ।

Verse 33

भवान् धाता विधाता च स्वयंभूः प्रपितामहः / न मात्सर्याभियोगेन द्वाराणि पिहितानि मे

ທ່ານແມ່ນຜູ້ຄ້ຳຈຸນ ແລະຜູ້ຈັດວາງ; ທ່ານແມ່ນຜູ້ເກີດດ້ວຍຕົນເອງ ແລະເປັນປິຕາມະຫາບູຮານ. ບໍ່ແມ່ນເພາະຄວາມອິດສາຫຼືພະຍາບາດ ທີ່ຂ້ອຍປິດປະຕູຂອງຂ້ອຍໄວ້।

Verse 34

किन्तु लीलार्थमेवैतन्न त्वां बाधितुमिच्छया / को हि बाधितुमन्विच्छेद् देवदेवं पितामहम्

ແຕ່ສິ່ງນີ້ເຮັດເພື່ອລີລາອັນທິບພະ ເທົ່ານັ້ນ, ບໍ່ແມ່ນດ້ວຍໃຈຈະຂັດຂວາງທ່ານ. ໃຜໜໍຈະຄິດຂັດຂວາງ ພຣະເທວະເທວະ—ປິຕາມະຫາບູຮານ?

Verse 35

न ते ऽन्यथावगन्तव्यं मान्यो मे सर्वथा भवान् / सर्वमन्वय कल्याणं यन्मयापहृतं तव

ທ່ານຢ່າເຂົ້າໃຈຜິດໄປ; ທ່ານເປັນຜູ້ຄວນແກ່ການນົບນ້ອມຂອງຂ້ອຍໃນທຸກປະການ. ຄວາມສິຣິມົງຄຸນໃດໆໃນວົງສານຂອງທ່ານ ທີ່ຂ້ອຍໄດ້ເອົາໄປ—ຂໍໃຫ້ກັບຄືນມາຄົບຖ້ວນ।

Verse 36

अस्माच्च कारणाद् ब्रह्मन् पुत्रो भवतु मे भवान् / पद्मयोनिरिति ख्यातो मत्प्रियार्थं जगन्मय

ດ້ວຍເຫດນີ້ແທ້ ໂອ ພຣະພຣະຫມັນ, ເຈົ້າຈົ່ງເປັນບຸດຂອງເຮົາ. ຈົ່ງໂດຍນາມ «ປັດມະໂຢນິ» (ເກີດຈາກດອກບົວ) ແລະແຜ່ຊຶມໄປທົ່ວຈັກກະວານ ຈົ່ງກໍ່ກຳເນີດໂລກເພື່ອຈຸດປະສົງອັນເປັນທີ່ຮັກຂອງເຮົາ.

Verse 37

ततः स भगवान् देवो वरं दत्त्वा किरीटिने / प्रहर्षमतुलं गत्वा पुनर्विष्णुमभाषत

ຕໍ່ມາ ພຣະເຈົ້າຜູ້ປະເສີດນັ້ນ ຜູ້ເປັນເທວະ ໄດ້ປະທານພອນແກ່ຜູ້ສວມມົງກຸດ ແລະເຂົ້າສູ່ຄວາມປິຕິຍິນດີອັນຫາທຽບບໍ່ໄດ້ ຈຶ່ງກ່າວກັບພຣະວິສນຸອີກຄັ້ງໜຶ່ງ.

Verse 38

भवान् सर्वात्मको ऽनन्तः सर्वेषां परमेश्वरः / सर्वभूतान्तरात्मा वै परं बह्म सनातनम्

ເຈົ້າແມ່ນອາດຕະອັນຄອບຄຸມທຸກສິ່ງ, ອະນັນຕະ—ເປັນພຣະເຈົ້າສູງສຸດແຫ່ງທຸກຜູ້. ແທ້ຈິງ ເຈົ້າແມ່ນອາດຕະພາຍໃນຂອງສັດທັງປວງ, ເປັນພຣະພຣະຫມັນສູງສຸດ ອັນດຳລົງນິລັນດອນ.

Verse 39

अहं वै सर्वलोकानामात्मा लोकमहेश्वरः / मन्मयं सर्वमेवेदं ब्रह्माहं पुरुषः परः

ເຮົາແຕ່ຜູ້ດຽວແມ່ນອາດຕະຂອງໂລກທັງປວງ, ເປັນມະເຫສວຣະແຫ່ງໂລກ. ຈັກກະວານທັງໝົດນີ້ຖືກແຜ່ຊຶມໂດຍເຮົາ ແລະເປັນຂອງເຮົາ; ເຮົາແມ່ນພຣະພຣະຫມັນ, ປຸຣຸສະອັນສູງສຸດເຫນືອທຸກສິ່ງ.

Verse 40

नावाभ्यां विद्यते ह्यन्यो लोकानां परमेश्वरः / एका मूर्तिर्द्विधा भिन्ना नारायणपितामहौ

ນອກຈາກສອງພຣະອົງນີ້ ບໍ່ມີພຣະເຈົ້າສູງສຸດແຫ່ງໂລກທັງປວງອື່ນໃດ. ຄວາມເປັນເທວະອັນດຽວ ປາກົດເຫມືອນແຍກເປັນສອງຮູບ—ນາຣາຍະນະ ແລະ ປິຕາມະຫະ (ພຣະພຣະຫມາ).

Verse 41

तेनैवमुक्तो ब्रह्माणं वासुदेवो ऽब्रवीदिदम् / इयं प्रतिज्ञा भवतो विनाशाय भविष्यति

ເມື່ອຖືກກ່າວດັ່ງນັ້ນ ວາສຸເທວະໄດ້ກ່າວຕໍ່ພຣະພຣະຫມາວ່າ: «ຄໍາປະຕິຍານນີ້ທີ່ທ່ານໄດ້ຕັ້ງ ຈະເປັນເຫດໃຫ້ທ່ານພິນາດ»।

Verse 42

किं न पश्यसि योगेशं ब्रह्माधिपतिमव्ययम् / प्रधानपुरुषेशानं वेदाहं परमेश्वरम्

ເປັນຫຍັງທ່ານຈຶ່ງບໍ່ເຫັນພຣະເຈົ້າແຫ່ງໂຍຄະ—ຜູ້ບໍ່ເສື່ອມສະລາຍ ເປັນອະທິປະຕິເຫນືອພຣະພຣະຫມາ—ຜູ້ເປັນອີສານແຫ່ງປຣະທານ (ທໍາມະຊາດດັ້ງເດີມ) ແລະ ປຸຣຸສະ (ອາຕະມາຜູ້ຮູ້)? ຈົ່ງຮູ້ພຣະອົງນັ້ນວ່າ ພຣະປະຣະເມສະວະຣະ ພຣະອົງສູງສຸດ।

Verse 43

यं न पश्यन्ति योगीन्द्राः सांख्या अपि महेश्वरम् / अनादिनिधनं ब्रह्म तमेव शरणं व्रज

ຜູ້ທີ່ແມ່ນແຕ່ບັນດາໂຍຄີຜູ້ຍິ່ງໃຫຍ່ກໍບໍ່ອາດເຫັນ—ແມ່ນແຕ່ຜູ້ຖືສາງຂະຍະກໍບໍ່ອາດຮູ້ເຫັນພຣະອົງເປັນມະເຫສະວະຣະ—ພຣະອົງນັ້ນແມ່ນພຣະພຣະຫມັນ ບໍ່ມີຕົ້ນ ບໍ່ມີທ້າຍ. ຈົ່ງໄປພຶ່ງພາພຣະອົງພຽງຜູ້ດຽວ।

Verse 44

ततः क्रुद्धो ऽम्बुजाभाक्षं ब्रह्मा प्रोवाच केशवम् / भवान् न नूनमात्मानं वेत्ति तत् परमक्षरम्

ແລ້ວພຣະພຣະຫມາໂກດຮ້າຍ ໄດ້ກ່າວຕໍ່ເກສະວະ ຜູ້ມີດວງຕາດັ່ງດອກບົວວ່າ: «ແນ່ນອນທ່ານບໍ່ຮູ້ຈັກອາຕະມາຂອງຕົນແທ້ໆ—ຄວາມຈິງອັກສອນສູງສຸດ ອັນບໍ່ເສື່ອມສະລາຍນັ້ນ»।

Verse 45

ब्रह्माणं जगतामेकमात्मानं परमं पदम् / नावाभ्यां विद्यते ह्यन्यो लोकानां परमेश्वरः

ພຣະອົງນັ້ນແມ່ນພຣະພຣະຫມາ—ເປັນອາຕະມາອັນດຽວຂອງທຸກໂລກ ເປັນວິນຍານພາຍໃນອັນດຽວຂອງຈັກກະວານ ແລະເປັນບົດບາດສູງສຸດ. ນອກຈາກພຣະອົງ ບໍ່ມີພຣະເຈົ້າສູງສຸດອື່ນໃດເຫນືອໂລກທັງຫມົດເລີຍ।

Verse 46

संत्यज्य निद्रां विपुलां स्वमात्मानं विलोकय / तस्य तत् क्रोधजं वाक्यं श्रुत्वा विष्णुरभाषत

ພຣະວິສນຸສະຫຼະການນອນຫຼັບອັນເລິກລ້ຳ ແລ້ວຫັນຈິດໄປພິຈາລະນາອາດຕະຂອງພຣະອົງ; ໄດ້ຍິນຄຳທີ່ເກີດຈາກຄວາມໂກດນັ້ນ ແລ້ວຈຶ່ງຕັດພຣະວາຈາ.

Verse 47

मा मैवं वद कल्याण परिवादं महात्मनः / न मे ऽस्त्यविदितं ब्रह्मन् नान्यथाहं वदामिते

ໂອ ຜູ້ດີງາມແລະມີຈິດໃຫຍ່ ຢ່າເວົ້າແບບນີ້; ຢ່າກ່າວຄຳນິນທາຕໍ່ຜູ້ມີຈິດໃຫຍ່. ໂອ ພຣາຫມັນ, ບໍ່ມີສິ່ງໃດທີ່ຂ້າພະເຈົ້າບໍ່ຮູ້; ແລະຂ້າພະເຈົ້າບໍ່ເວົ້າກັບທ່ານນອກຈາກຄວາມຈິງ.

Verse 48

किन्तु मोहयति ब्रह्मन् भवन्तं पारमेश्वरी / मायाशेषविशेषाणां हेतुरात्मसमुद्भावा

ແຕ່ໂອ ພຣາຫມັນ, ພຣະນາງປຣະເມສະວະຣີ ຜູ້ເປັນອົງສູງສຸດ ຍ່ອມເຮັດໃຫ້ທ່ານຫຼົງ. ນາງເກີດຈາກອາດຕະ ແລະເປັນເຫດໃຫ້ເກີດມາຍາ ພ້ອມທັງຮູບແບບຈຳເພາະທີ່ເຫຼືອທັງປວງ.

Verse 49

एतावदुक्त्वा भगवान् विष्णुस्तूष्णीं बभूव ह / ज्ञात्वा तत् परमं तत्त्वं स्वमात्मानं महेश्वरम्

ເມື່ອພຣະພຣະອົງວິສນຸ ຕັດພຣະວາຈາແຕ່ພຽງເທົ່ານີ້ ກໍຢຸດນິ່ງສງົບ. ເພາະພຣະອົງໄດ້ຮູ້ແຈ້ງຕັດສິນຕັດທະວະອັນສູງສຸດ—ອາດຕະຂອງພຣະອົງເອງ—ວ່າເປັນພຣະມະເຫສະວະຣະ (ອົງມະຫາອົງ).

Verse 50

कुतो ऽप्यपरिमेयात्मा भूतानां परमेश्वरः / प्रसादं ब्रह्मणे कर्तुं प्रादुरासीत् ततो हरः

ແລ້ວຕໍ່ມາ ພຣະຫະຣະ (ຮະຣາ) ຜູ້ມີອາດຕະອັນຫາຂອບເຂດບໍ່ໄດ້ ແລະເປັນພຣະເຈົ້າສູງສຸດແຫ່ງສັດທັງປວງ ກໍປາກົດອອກມາຈາກບ່ອນທີ່ບໍ່ຮູ້ທີ່ມາ ເພື່ອປະທານພຣະກະຣຸນາແກ່ພຣະບຣະຫມາ.

Verse 51

ललाटनयनो ऽनन्तो जटामण्डलमण्डितः / त्रिशूलपाणिर्भगवांस्तेजसां परमो निधिः

ພຣະອົງຜູ້ມີດວງຕາຢູ່ກາງໜ້າຜາກ, ຜູ້ອະນັນຕະ, ປະດັບດ້ວຍວົງຜົມຊະຕາ; ພຣະພະຄະວານຜູ້ຖືຕຣິຊູນ—ເປັນຄັງອັນສູງສຸດແຫ່ງເຕຊະທັງປວງ.

Verse 52

दिव्यां विशालां ग्रथितां ग्रहैः सार्केन्दुतारकैः / मालामत्यद्भुताकारां धारयन् पादलम्बिनीम्

ພຣະອົງຊົງສວມມາລາອັນກວ້າງໃຫຍ່ ເປັນທິບ ແປກປະຫຼາດດ້ວຍຮູບຮ່າງ; ຮ້ອຍດ້ວຍດາວເຄາະທັງປວງ ພ້ອມດ້ວຍຕາເວັນ ຈັນ ແລະດາວ ຫ້ອຍລົງຮອດພຣະບາດ.

Verse 53

तं दृष्ट्वा देवमीशानं ब्रह्मा लोकपितामहः / मोहितो माययात्यर्थं पीतवाससमब्वीत्

ເມື່ອເຫັນພຣະເທວະອີຊານະນັ້ນ ພຣະພຣະຫມາ ປິຕາມະຫາແຫ່ງໂລກ ຖືກມາຍາຂອງພຣະອົງຫຼອກລວງຢ່າງຫນັກ; ແລ້ວຈຶ່ງກ່າວກັບພຣະອົງຜູ້ນຸ່ງຜ້າສີເຫຼືອງ.

Verse 54

क एष पुरुषो ऽनन्तः शूलपाणिस्त्रिलोचनः / तेजोराशिरमेयात्मा समायाति जनार्दन

“ຜູ້ບຸລຸດອະນັນຕະນີ້ແມ່ນໃຜ—ຜູ້ຖືຕຣິຊູນ ມີສາມດວງຕາ—ເປັນອາດຕະທີ່ຫາຂອບເຂດບໍ່ໄດ້, ເປັນກອງແຫ່ງແສງເຕຊະ—ຜູ້ກຳລັງເຂົ້າມາ, ໂອ ຈະນາຣະດະນ?”

Verse 55

तस्य तद् वचनं श्रुत्वा विष्णुर्दानवमर्दनः / अपश्यदीश्वरं देवं ज्वलन्तं विमले ऽम्भसि

ເມື່ອໄດ້ຍິນຄຳນັ້ນ ພຣະວິສນຸ ຜູ້ປະຫານດານະວະ ກໍໄດ້ເຫັນພຣະເທວະອີຊະວະຣະ ລຸກໂຊດເປັນໄຟໃນນ້ຳອັນບໍລິສຸດໃສສະອາດ.

Verse 56

ज्ञात्वा तत्परमं भावमैश्वरं ब्रह्मभावनम् / प्रोवाचोत्थाय भगवान् देवदेवं पितामहम्

ເມື່ອຮູ້ແຈ້ງສະພາບສູງສຸດອັນເປັນອຳນາດ—ການພິຈາລະນາພຣະພຣະຫມັນເປັນພຣະເຈົ້າ—ພຣະຜູ້ມີພຣະພາກໄດ້ລຸກຂຶ້ນ ແລະກ່າວຕໍ່ພິຕາມະຫະ ພຣະພຣະຫມາ ບິດາແຫ່ງເທວະທັງປວງ।

Verse 57

अयं देवो महादेवः स्वयञ्ज्योतिः सनातनः / अनादिनिधनो ऽचिन्त्यो लोकानामीश्वरो महान्

ພຣະເຈົ້ານີ້ແມ່ນມະຫາເທວະ—ສະຫວ່າງໄສດ້ວຍຕົນເອງ ແລະອະມະຕະ; ບໍ່ມີຕົ້ນບໍ່ມີປາຍ, ເກີນກວ່າຈິດຈະຄິດໄດ້—ເປັນອົງອິດສະວອນຍິ່ງໃຫຍ່ແຫ່ງໂລກທັງປວງ।

Verse 58

शङ्करः शंभुरीशानः सर्वात्मा परमेश्वरः / भूतानामधिपो योगी महेशो विमलः शिवः

ພຣະອົງແມ່ນ ຊັງກະຣະ, ຊັມພູ, ແລະ ອີຊານະ—ເປັນອາດຕະມາຂອງສັດທັງປວງ, ເປັນພຣະເຈົ້າສູງສຸດ; ເປັນອະທິປະຕິແຫ່ງພູດທັງຫຼາຍ, ເປັນໂຢຄີຍິ່ງໃຫຍ່, ມະຫາເທວະ—ບໍ່ມີມົນທິນ, ສິວະຜູ້ເປັນມົງຄຸນ।

Verse 59

एष धाता विधाता च प्रधानपुरुषेश्वरः / यं प्रपश्यन्ति यतयो ब्रह्मभावेन भाविताः

ພຣະອົງແມ່ນຜູ້ຄ້ຳຈຸນ ແລະຜູ້ຈັດວາງ—ເປັນອົງອິດສະວອນເໜືອ ປະທານ (ທຳມະຊາດດັ້ງເດີມ) ແລະ ປຸຣຸສະ (ຈິດຮູ້). ນັກບຳເນັດຜູ້ມີຈິດອຸ່ມຊຸ່ມດ້ວຍພາວະພຣະພຣະຫມັນ ຍ່ອມເຫັນພຣະອົງຢ່າງແທ້ຈິງ।

Verse 60

सृजत्येष जगत् कृत्स्नं पाति संहरते तथा / कालो भूत्वा महादेवः केवलो निष्कलः शिवः

ພຣະອົງສ້າງຈັກກະວານທັງໝົດ, ຄ້ຳຈຸນມັນ, ແລະຖອນຄືນມັນເຊັ່ນດຽວກັນ. ເມື່ອເປັນເວລາເອງ, ມະຫາເທວະ—ສິວະ—ດຳລົງຢູ່ເປັນອົງດຽວ: ບໍ່ມີສ່ວນ, ບໍ່ມີຄຸນລັກສະນະ, ແລະບໍລິສຸດ।

Verse 61

ब्रह्माणं विदधे पूर्वं भवन्तं यः सनातनः / वेदांश्च प्रददौ तुभ्यं सो ऽयमायाति शङ्करः

ພຣະອົງຜູ້ເປັນນິລັນດອນ ແລະ ສະນາຕະນະ ຜູ້ເຄີຍສ້າງແຕ່ງເຈົ້າໃຫ້ເປັນພຣະພຣະຫມາ ແລະ ປະທານພຣະເວດໃຫ້ເຈົ້າ—ພຣະອົງນັ້ນແທ້ໆແມ່ນ ສັງກະຣະ (Śaṅkara) ຜູ້ບັດນີ້ມາຮອດນີ້।

Verse 62

अस्यैव चापरां मूर्ति विश्वयोनिं सनातनीम् / वासुदेवाभिधानां मामवेहि प्रपितामह

ໂອ ປະພິຕາມະຫະ (ປູ່ທວງ) ຈົ່ງຮູ້ເຖິງຂ້າພະເຈົ້າວ່າ ເປັນອີກຮູບອັນນິລັນດອນຂອງພຣະອົງນັ້ນ—ແມ່ຍອນີແຫ່ງສາກົນ—ຜູ້ມີນາມວ່າ ວາສຸເທວະ (Vāsudeva).

Verse 63

किं न पश्यसि योगेशं ब्रह्माधिपतिमव्ययम् / दिव्यं भवतु ते चक्षुर्येन द्रक्ष्यसि तत्परम्

ເຈົ້າເປັນຫຍັງຈຶ່ງບໍ່ເຫັນ ພຣະໂຍເຄສະ (Yogeśa) ຜູ້ເປັນອະທິປະຕິເໜືອພຣະພຣະຫມາ ຜູ້ບໍ່ເສື່ອມສະລາຍ? ຂໍໃຫ້ດວງຕາຂອງເຈົ້າເປັນທິບ ເພື່ອເຈົ້າຈະເຫັນຄວາມຈິງສູງສຸດນັ້ນ।

Verse 64

लब्ध्वा शैवं तदा चक्षुर्विष्णोर्लोकपितामहः / बुबुधे परमेशानं पुरतः समवस्थितम्

ແລ້ວພຣະປິຕາມະຫະແຫ່ງໂລກ ໄດ້ຮັບດວງຕາໄສວະອັນທິບ ທີ່ປະທານຜ່ານພຣະວິສະນຸ (Viṣṇu) ແລະ ໄດ້ຮູ້ແຈ້ງພຣະປະຣະເມສານ (Śiva) ຜູ້ຢືນຢູ່ຕໍ່ໜ້າຂອງຕົນໂດຍກົງ।

Verse 65

स लब्ध्वा परमं ज्ञानमैश्वरं प्रपितामहः / प्रपेदे शरणं देवं तमेव पितरं शिवम्

ພຣະປະພິຕາມະຫະ (ພຣະພຣະຫມາ) ໄດ້ບັນລຸປັນຍາສູງສຸດ ອັນເປັນຄວາມຮູ້ຂອງອີສະວະຣະ ແລະ ໄດ້ເຂົ້າພຶ່ງພາພຣະເທວະອົງນັ້ນ—ພຣະບິດາຂອງຕົນ—ຄື ພຣະສິວະ (Śiva).

Verse 66

ओङ्कारं समनुस्मृत्य संस्तभ्यात्मानमात्मना / अथर्वशिरसा देवं तुष्टाव च कृताञ्जलिः

ເມື່ອລະລຶກອົມກາຣອັນສັກສິດຢ່າງໝັ້ນຄົງ ແລະຂັບຄຸມຕົນໂດຍອາດຕະມາ ແລ້ວຈຶ່ງສັນລະເສີນພຣະເຈົ້າດ້ວຍບົດສັນລະເສີນ ອະທັຣວະສິຣະສະ ພ້ອມພະນົມມືຢືນຢູ່។

Verse 67

संस्तुतस्तेन भगवान् ब्रह्मणा परमेश्वरः / अवाप परमां प्रीतिं व्याजहार स्मयन्निव

ເມື່ອຖືກບຣະຫມາສັນລະເສີນດັ່ງນັ້ນ ພຣະພະຣະເມສະວະຣະຜູ້ມີພຣະພາກ ເຕັມໄປດ້ວຍຄວາມປິຕິສູງສຸດ ແລະຕຣັດດ້ວຍທ່າທີຄ້າຍຍິ້ມ.

Verse 68

मत्समस्त्वं न संदेहो मद्भक्तश्च यतो भवान् / मयैवोत्पादितः पूर्वं लोकसृष्ट्यर्थमव्ययम्

ເຈົ້າເທົ່າທຽມກັບເຮົາ—ບໍ່ມີຄວາມສົງໄສ—ເພາະເຈົ້າເປັນຜູ້ພັກຕິຂອງເຮົາ. ແທ້ຈິງ ເຮົາໄດ້ກໍ່ໃຫ້ເຈົ້າເກີດຂຶ້ນແຕ່ເບື້ອງຕົ້ນ ເພື່ອການສ້າງໂລກທັງຫຼາຍ, ໂອ ຜູ້ບໍ່ເສື່ອມສະລາຍ.

Verse 69

त्वमात्मा ह्यादिपुरुषो मम देहसमुद्भवः / वरं वरय विश्वात्मन् वरदो ऽहं तवानघ

«ເຈົ້າແມ່ນອາດຕະມາແທ້—ປຸຣຸສະຜູ້ເປັນປະຖົມ—ເກີດຈາກພຣະກາຍຂອງເຮົາ. ຈົ່ງເລືອກພອນເຖີດ, ໂອ ວິສະວາດຕະມັນ; ເຮົາເປັນຜູ້ປະທານພອນໃຫ້ເຈົ້າ, ໂອ ຜູ້ບໍ່ມີບາບ».

Verse 70

स देवदेववचनं निशम्य कमलोद्भवः / निरीक्ष्य विष्णुं पुरुषं प्रणम्याह वृषध्वजम्

ເມື່ອໄດ້ຍິນພຣະວາຈາຂອງເທວະເທວະ ກະມະໂລດພະວະ (ບຣະຫມາ) ໄດ້ເບິ່ງໄປຫາພຣະວິສະນຸ ປຸຣຸສະຜູ້ສູງສຸດ; ແລ້ວກໍກົ້ມກາບດ້ວຍຄວາມເຄົາລົບ ແລະກ່າວຕໍ່ ວຣິສະທະວະຈະ (ສິວະ).

Verse 71

भगवन् भूतभव्येश महादेवाम्बिकापते / त्वामेव पुत्रमिच्छामि त्वया वा सदृशं सतम्

ໂອ ພຣະຜູ້ມີພຣະພອນ ຜູ້ເປັນເຈົ້າແຫ່ງອະດີດແລະອະນາຄົດ ມະຫາເທວາ ຄູ່ຄອງຂອງອຳບິກາ—ຂ້າພະເຈົ້າປາຖະນາໃຫ້ພຣະອົງເປັນບຸດຂອງຂ້າພະເຈົ້າ ຫຼືບຸດຜູ້ມີຄຸນທຳທີ່ຄ້າຍພຣະອົງແທ້ໆ।

Verse 72

मोहितो ऽस्मि महादेव मायया सूक्ष्मया त्वया / न जाने परमं भावं याथातथ्येन ते शिव

ໂອ ມະຫາເທວາ ຂ້າພະເຈົ້າຖືກທຳໃຫ້ຫຼົງໄຫຼໂດຍມາຍາອັນລະອຽດຂອງພຣະອົງ। ໂອ ສິວະ ຂ້າພະເຈົ້າບໍ່ຮູ້ຢ່າງແທ້ຈິງ—ຕາມທີ່ມັນເປັນ—ພາວະສູງສຸດຂອງພຣະອົງ।

Verse 73

त्वमेव देव भक्तानां भ्राता माता पिता सुहृत् / प्रसीद तव पादाब्जं नमामि शरणं गतः

ໂອ ເທວະ ພຣະອົງແຕ່ຜູ້ດຽວເປັນພີ່ນ້ອງ ເປັນແມ່ ເປັນພໍ່ ແລະເປັນມິດແທ້ ຂອງຜູ້ມີພັກຕິຕໍ່ພຣະອົງ। ຂໍພຣະອົງເມດຕາ; ຂ້າພະເຈົ້ານົບນ້ອມຕໍ່ດອກບົວແຫ່ງພຣະບາດ ໂດຍໄດ້ມາພຶ່ງພາເປັນທີ່ພັກພິງ।

Verse 74

स तस्य वचनं श्रुत्वा जगन्नाथो वृषध्वजः / व्याजहार तदा पुत्रं समालोक्य जनार्दनम्

ເມື່ອໄດ້ຍິນຄຳຂອງເຂົາ ພຣະເຈົ້າແຫ່ງສາກົນ—ຜູ້ຊູງທຸງມີຮູບງົວເປັນເຄື່ອງໝາຍ—ໄດ້ກ່າວໃນເວລານັ້ນຕໍ່ພຣະບຸດ ໂດຍເບິ່ງໄປຫາ ຈະນາຣະດະນ (Janārdana)។

Verse 75

यदर्थितं भगवता तत् करिष्यामि पुत्रक / विज्ञानमैश्वरं दिव्यमुत्पत्स्यति तवानघ

“ສິ່ງໃດທີ່ພຣະຜູ້ມີພຣະພອນໄດ້ຂໍໄວ້ ພໍ່ຈະເຮັດໃຫ້ສຳເລັດ ລູກນ້ອຍເອີຍ। ແລະໃນເຈົ້າ ໂອ ຜູ້ບໍ່ມີມົນທິນ ປັນຍາອັນທິບພະ ແລະອຳນາດແຫ່ງອີສະວະຣະ (aiśvara-vijñāna) ຈະເກີດຂຶ້ນ”।

Verse 76

त्वमेव सर्वभूतानामादिकर्ता नियोजितः / तथा कुरुष्व देवेश मया लोकपितामह

ພຣະອົງແຕ່ຜູ້ດຽວເປັນຜູ້ສ້າງດັ້ງເດີມແຫ່ງສັດທັງປວງ ແລະຖືກແຕ່ງຕັ້ງໃຫ້ຮັບພາລະກິດແຫ່ງຈັກກະວານນີ້. ດັ່ງນັ້ນ ໂອ ພຣະເຈົ້າແຫ່ງເທວະ ຂໍໃຫ້ກະທຳຕາມຄວນ ດັ່ງທີ່ຂ້າ ພຣະປິຕາມະຫາແຫ່ງໂລກ (ພຣະພຣະຫມາ) ໄດ້ກ່າວຊັກຊວນ।

Verse 77

एष नारायणो ऽनन्तो ममैव परमा तनुः / भविष्यति तवेशानो योगक्षेमवहो हरिः

ນາຣາຍະນະອົງນີ້—ອະນັນຕະ—ແທ້ຈິງແມ່ນພຣະຮູບອັນສູງສຸດຂອງຂ້າເອງ. ພຣະຫຣິຈະເປັນອົງເຈົ້າຂອງເຈົ້າ ແລະເປັນຜູ້ທີ່ອຸ້ມຊູຍໂຍກະແລະເກສະມະ—ຄວາມບັນລຸທາງຈິດວິນຍານ ແລະຄວາມສະຫງົບສຸກຂອງເຈົ້າ।

Verse 78

एवं व्याहृत्य हस्ताभ्यां प्रीतात्मा परमेश्वरः / संस्पृश्य देवं ब्रह्माणं हरिं वचनमब्रवीत्

ເມື່ອກ່າວດັ່ງນັ້ນແລ້ວ ແລະເຮັດທ່າທາງດ້ວຍມືທັງສອງ ພຣະປະເມສະວອນຜູ້ສູງສຸດ ມີພຣະຫົວໃຈປິຕິ ໄດ້ແຕະຕ້ອງພຣະເທວະພຣະພຣະຫມາ ແລ້ວກ່າວຕໍ່ພຣະຫຣິດ້ວຍຖ້ອຍຄຳເຫຼົ່ານີ້।

Verse 79

तृष्टो ऽस्मि सर्वथाहन्ते भक्त्या तव जगन्मय / वरं वृणीष्वं नह्यावां विभिन्नौ परमार्थतः

ຂ້າພໍໃຈຢ່າງສິ້ນເຊີງຕໍ່ເຈົ້າ ເນື່ອງດ້ວຍພັກຕິຂອງເຈົ້າ, ໂອ ຜູ້ທີ່ເປັນອົງຮວມແຫ່ງຈັກກະວານ. ຈົ່ງເລືອກພອນເຖີດ; ເພາະໃນສັດຈະອັນສູງສຸດ ພວກເຮົາສອງອົງບໍ່ແຍກຈາກກັນ।

Verse 80

श्रुत्वाथ देववचनं विष्णुर्विश्वजगन्मयः / प्राह प्रसन्नया वाचा समालोक्य चतुर्मुखम्

ເມື່ອໄດ້ຍິນຖ້ອຍຄຳຂອງເທວະແລ້ວ ພຣະວິດສະນຸ ຜູ້ຊຶ່ງແຜ່ຊາຍທົ່ວຈັກກະວານ ແລະສະຖິດຢູ່ໃນໂລກທັງປວງ ໄດ້ກ່າວດ້ວຍສຽງອ່ອນໂຍນອັນສະຫງົບ ພ້ອມທັງເບິ່ງໄປຫາຜູ້ມີສີ່ໜ້າ (ພຣະພຣະຫມາ).

Verse 81

एष एव वरः श्लोघ्यो यदहं परमेश्वरम् / पश्यामि परमात्मानं भक्तिर्भवतु मे त्वयि

ນີ້ແຫຼະແມ່ນພອນອັນຄວນສັນລະເສີນ—ໃຫ້ຂ້າພະເຈົ້າໄດ້ເຫັນພຣະປະເມສວຣະ ແລະພຣະອາຕະມາສູງສຸດ; ຂໍໃຫ້ຄວາມພັກດີເກີດໃນຂ້າພະເຈົ້າຕໍ່ພຣະອົງ.

Verse 82

तथेत्युक्त्वा महादेवः पुनर्विष्णुमभाषत / भवान् सर्वस्य कार्यस्य कर्ताहऽमधिदैवतम्

ເມື່ອມະຫາເທວະກ່າວວ່າ “ເປັນເຊັ່ນນັ້ນ” ແລ້ວ ພຣະອົງກໍໄດ້ກ່າວກັບພຣະວິສນຸອີກຄັ້ງວ່າ: “ພຣະອົງແມ່ນຜູ້ກະທຳການງານທຸກຢ່າງ; ຂ້າພະເຈົ້າແມ່ນອະທິໄດວະຕະ ຜູ້ຄຸ້ມຄອງເທວະຂອງມັນ.”

Verse 83

मन्मयं त्वन्मयं चैव सर्वमेतन्न संशयः / भवान् सोमस्त्वहं सूर्यो भवान् रात्रिरहं दिनम्

ທຸກສິ່ງນີ້ຖືກແຜ່ຊຶມໂດຍຂ້າພະເຈົ້າ ແລະໂດຍພຣະອົງ—ບໍ່ມີຂໍ້ສົງໄສ. ພຣະອົງແມ່ນດວງຈັນ ແລະຂ້າພະເຈົ້າແມ່ນດວງອາທິດ; ພຣະອົງແມ່ນຄືນ ແລະຂ້າພະເຈົ້າແມ່ນວັນ.

Verse 84

भवान् प्रकृतिरव्यक्तमहं पुरुष एव च / भवान् ज्ञानमहं ज्ञाता भवान् मायाहमीश्वरः

ພຣະອົງແມ່ນປຣະກຣິຕິ—ອະວະຍັກຕະ ພື້ນຖານທີ່ບໍ່ປາກົດ; ແລະຂ້າພະເຈົ້າແມ່ນປຸຣຸສະແຕ່ຜູ້ດຽວ. ພຣະອົງແມ່ນຄວາມຮູ້ ແລະຂ້າພະເຈົ້າແມ່ນຜູ້ຮູ້; ພຣະອົງແມ່ນມາຍາ ແລະຂ້າພະເຈົ້າແມ່ນອີສວຣະ ຜູ້ຄອບຄອງມັນ.

Verse 85

भवान् विद्यात्मिका शक्तिः शक्तिमानहमीश्वरः / यो ऽहं सुनिष्कलो देवः सो ऽपि नारायणः परः

ພຣະອົງແມ່ນສັກຕິທີ່ມີວິທຍາເປັນແກ່ນ; ຂ້າພະເຈົ້າແມ່ນອີສວຣະ ຜູ້ຄອບຄອງສັກຕິນັ້ນ. ແລະເທວະຜູ້ເປັນຂ້າພະເຈົ້າ—ບໍ່ມີສ່ວນ ບໍ່ມີການແບ່ງ—ພຣະອົງນັ້ນແທ້ແມ່ນນາຣາຍະນະສູງສຸດ.

Verse 86

एकीभावेन पश्यन्ति योगिनो ब्रह्मवादिनः / त्वामनाश्रित्य विश्वात्मन् न योगी मामुपैष्यति / पालयैतज्जगत् कृत्स्नं सदेवासुरमानुषम्

ບັນດາໂຍຄີ ແລະນັກຮູ້ພຣະພຣະຫມັນ ເຫັນພຣະອົງໃນຄວາມເປັນໜຶ່ງ (ອະດວິຕ). ໂອ ວິສະວາດມາ, ຖ້າບໍ່ອາໄສພຣະອົງເປັນທີ່ພຶ່ງ ໂຍຄີໃດໆກໍບໍ່ອາດເຖິງຂ້າພະເຈົ້າ. ດັ່ງນັ້ນ ຂໍພຣະອົງປົກປ້ອງຈັກກະວານທັງປວງ ພ້ອມທັງເທວະ, ອະສຸຣ, ແລະມະນຸດ.

Verse 87

इतीदमुक्त्वा भगवाननादिः स्वमायया मोहितभूतभेदः / जगाम जन्मर्धिविनाशहीनं धामैकमव्यक्तमनन्तशक्तिः

ເມື່ອກ່າວດັ່ງນີ້ແລ້ວ ພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າຜູ້ບໍ່ມີຕົ້ນກໍາເນີດ ແລະມີພະລັງອັນຫາຂອບບໍ່ໄດ້—ຜູ້ທີ່ມາຍາຂອງພຣະອົງເຮັດໃຫ້ສັດມີກາຍເຫັນຄວາມແຕກຕ່າງ—ໄດ້ເສດັດໄປສູ່ທີ່ພໍານັກອັນດຽວ ອັນບໍ່ປາກົດ ເກີນການເກີດ ການເຕີບໃຫຍ່ ແລະການສູນສະລາຍ.