Adhyaya 10

Verse 1

इति श्रीकूर्मपुराणे षट्साहस्त्र्यां संहितायां पूर्वविभागे नवमो ऽध्यायः श्रीकूर्म उवाच गते महेश्वरे देवे स्वाधिवासं पितामहः / तदेव सुमहत् पद्मं भेजे नाभिसमुत्थितम्

ດັ່ງນີ້ໃນ «ສີຣີກູຣມະປຸຣານະ» ໃນ «ສັດສາຫັສຣີ ສັມຫິຕາ» ໃນ «ພູຣະວິພາກະ» ບົດທີ 9 ຈຶ່ງສິ້ນສຸດ. ພຣະກູຣມະກ່າວວ່າ: ເມື່ອພຣະເທວະມະເຫສະວະຣະເສດັດໄປສູ່ທີ່ປະທັບຂອງພຣະອົງ, ພິຕາມະຫະ (ພຣະພຣະຫມາ) ກໍໄດ້ເຂົ້າໄປສູ່ດອກບົວອັນໃຫຍ່ຫຼວງນັ້ນເອງ ທີ່ເກີດຂຶ້ນຈາກສະດືອ.

Verse 2

अथ दीर्घेण कालेन तत्राप्रतिमपौरुषौ / महासुरौ समायातौ भ्रातरौ मधुकैटभौ

ຕໍ່ມາ ຫຼັງຈາກເວລາຜ່ານໄປດົນນານ ທີ່ນັ້ນໄດ້ມີອະສຸຣະໃຫຍ່ສອງຕົນ ຜູ້ມີຄວາມກ້າຫານຫາຜູ້ເທົ່າບໍ່ໄດ້—ເປັນພີ່ນ້ອງ ມະດຸ ແລະ ໄກຕະພະ—ໄດ້ມາຮອດ.

Verse 3

क्रोधेन महताविष्टौ महापर्वतविग्रहौ / कर्णान्तरसमुद्भूतौ देवदेवस्य शार्ङ्गिणः

ພວກເຂົາຖືກຄວາມໂກດອັນໃຫຍ່ຫຼວງຄອບງໍາ ແລະມີຮ່າງກາຍດັ່ງພູເຂົາໃຫຍ່. ພວກເຂົາເກີດຂຶ້ນຈາກພາຍໃນຊ່ອງຫູ ຂອງ ຊາຣັງກິນ—ພຣະເຈົ້າແຫ່ງພຣະເທວະທັງປວງ ຜູ້ຖືຄັນທະນູ.

Verse 4

तावागतौ समीक्ष्याह नारायणमजो विभुः / त्रैलोक्यकण्टकावेतावसुरौ हन्तुमर्हसि

ເມື່ອເຫັນວ່າທັງສອງມາຮອດ ພຣະອົງຜູ້ບໍ່ເກີດ ແຜ່ຊາຍທົ່ວທຸກທີ່ ໄດ້ກ່າວຕໍ່ ນາຣາຍະນະວ່າ: «ອະສຸຣະສອງນີ້ເປັນໜາມຂອງໂລກສາມ—ຈົ່ງປາບພວກເຂົາ; ນັ້ນເໝາະສົມແກ່ທ່ານ»।

Verse 5

तस्य तद् वचनं श्रुत्वा हरिर्नारायणः प्रभुः / आज्ञापयामास तयोर्वधार्थं पुरुषावुभौ

ເມື່ອໄດ້ຟັງຖ້ອຍຄໍານັ້ນ ພຣະຫຣິ—ນາຣາຍະນະ ຜູ້ເປັນຈອມເຈົ້າ—ໄດ້ອອກພຣະບັນຊາ ໃຫ້ຜູ້ຮັບໃຊ້ທິບສອງອົງ ອອກໄປເພື່ອການປາບສັດຕູທັງສອງນັ້ນ।

Verse 6

तदाज्ञया महद्युद्धं तयोस्ताभ्यामभूद् द्विजाः / व्यनयत् कैटभं विष्णुर्जिष्णुश्च व्यनयन्मधुम्

ໂອ ທ່ານຜູ້ເກີດສອງຄັ້ງ, ໂດຍພຣະບັນຊານັ້ນ ສົງຄາມໃຫຍ່ໄດ້ເກີດຂຶ້ນລະຫວ່າງທັງສອງ. ພຣະວິສນຸໄດ້ປາບໄຄຕະພະ, ແລະ ຈິສນຸ—ຜູ້ຊະນະ—ກໍປາບມະທຸເຊັ່ນກັນ।

Verse 7

ततः पद्मासनासीनं जगन्नाथं पितामहम् / बभाषे मधुरं वाक्यं स्नेहाविष्टमना हरिः

ແລ້ວພາຍຫຼັງ ພຣະຫຣິ ຜູ້ມີໃຈເຕັມໄປດ້ວຍຄວາມຮັກ ໄດ້ກ່າວຖ້ອຍຄໍາອັນຫວານຊື່ນ ຕໍ່ພຣະປິຕາມະຫະ ຈອມເຈົ້າແຫ່ງສັບພະໂລກ (ຈະກັນນາຖ) ຜູ້ນັ່ງເທິງບັນລັງດອກບົວ।

Verse 8

अस्मान्मयोच्यमानस्त्वं पद्मादवतर प्रभो / नाहं भवन्तं शक्नोमि वोढुं तेजामयं गुरुम्

ໂອ ພຣະອົງຜູ້ເປັນຈອມເຈົ້າ, ເນື່ອງຈາກຂ້າພະອົງກໍາລັງກ່າວກັບພຣະອົງ ຂໍໃຫ້ພຣະອົງເສດັດລົງຈາກດອກບົວ. ຂ້າພະອົງບໍ່ອາດຮັບໄວ້ໄດ້ ພຣະອົງຜູ້ໜັກໜ່ວງ ແລະເປັນດັ່ງປະກາຍເທວະອັນເຜົາພິລາດ।

Verse 9

ततो ऽवतीर्य विश्वात्मा देहमाविश्य चक्रिणः / अवाच वैष्णवीं निद्रामेकीभूयाथ विष्णुना

ຕໍ່ມາ ພຣະອາຕະມາສາກົນ ໄດ້ລົງມາ ແລະເຂົ້າສູ່ພຣະກາຍຂອງພຣະອົງຜູ້ຖືຈັກຣ; ຮວມເປັນໜຶ່ງກັບພຣະວິດສະນຸ ແລ້ວເອີ້ນພະລັງນິດຣາວາຍສະນະວີໃຫ້ເຄື່ອນໄຫວ។

Verse 10

सहस्त्रशीर्षनयनः शङ्खचक्रगदाधरः / ब्रह्मा नारायणाख्यो ऽसौ सुष्वाप सलिले तदा

ໃນເວລານັ້ນ ພຣະພຣະຫມາ—ຜູ້ຖືພຣະນາມວ່າ ນາຣາຍະນະ—ມີຫົວແລະຕານັບພັນ ຖືສັງຂ໌ ຈັກຣ ແລະຄະດາ ໄດ້ນອນຢູ່ເທິງນ້ຳສາກົນໃນຂະນະນັ້ນ।

Verse 11

सो ऽनुभूय चिरं कालमानन्दं परमात्मनः / अनाद्यनन्तमद्वैतं स्वात्मानं ब्रह्मसंज्ञितम्

ເມື່ອໄດ້ປະສົບຄວາມປິຕິອັນສູງສຸດຂອງພຣະອາຕະມາບໍ່ມີຂອບເຂດເປັນເວລາດົນ, ພຣະອົງໄດ້ຮູ້ແຈ້ງຕົນເອງ—ທີ່ເອີ້ນວ່າ “ພຣະພຣະຫມັນ” —ເປັນອະດວິຕ, ບໍ່ມີຕົ້ນ ແລະບໍ່ມີທ້າຍ।

Verse 12

ततः प्रभाते योगात्मा भूत्वा देवश्चतुर्मुखः / ससर्ज सृष्टिं तद्रूपां वैष्णवं भावमाश्रितः

ຕໍ່ມາ ໃນຍາມເຊົ້າ ພຣະເທວະສີ່ໜ້າ (ພຣະພຣະຫມາ) ຕັ້ງມັ່ນໃນຈິດຍະໂຍຄະ ແລ້ວສ້າງສັນສັບພະສິ່ງຕາມຮູບນັ້ນ ໂດຍອາໄສພາວະວາຍສະນະວະ ອັນເປັນພະລັງຄ້ຳຈຸນຂອງນາຣາຍະນະ।

Verse 13

पुरस्तादसृजद् देवः सनन्दं सनकं तथा / ऋभुं सनत्कुमारं च पुर्वजं तं सनातनम्

ໃນຕອນແລກ ພຣະເຈົ້າໄດ້ສ້າງ ສະນັນດະ ແລະ ສະນະກະ; ພ້ອມທັງ ຣິພຸ (Ṛbhu) ແລະ ສະນັດກຸມາຣະ—ຜູ້ເກົ່າແກ່ແຕ່ດັ້ງເດີມ, ຜູ້ເກີດກ່ອນ ແລະດຳລົງອະມະຕະຕະຫຼອດການ।

Verse 14

ते द्वन्द्वमोहनिर्मुक्ताः परं वैराग्यमास्थिताः / विदित्वा परमं भावं न सृष्टौ दधिरे मतिम्

ພວກເຂົາພົ້ນຈາກມົວມົນແຫ່ງຄູ່ຕໍ່ຕ້ານ ແລະສະຖິດໃນວິໄຣຍະອັນສູງສຸດ. ເມື່ອຮູ້ຈັກພາວະສູງສຸດ ກໍບໍ່ວາງໃຈໃນການສ້າງໂລກອີກຕໍ່ໄປ.

Verse 15

तेष्वेवं निरपेक्षेषु लोकसृष्टौ पितामहः / बभूव नष्टचेता वै मायया परमेष्ठिनः

ເມື່ອການສ້າງໂລກດຳເນີນໄປແບບບໍ່ຕ້ອງພຶ່ງພາ ພຣະປິຕາມະຫາ ພຣະພຣະຫມາ ກໍເກີດຄວາມຫຼົງງົດແທ້—ໃຈຖືກມາຍາຂອງພຣະຜູ້ສູງສຸດປົກຄຸມ.

Verse 16

ततः पुराणपुरुषो जगन्मूर्तिर्जनार्दनः / व्याजहारात्मनः पुत्रं मोहनाशाय पद्मजम्

ແລ້ວຈານາຣະດະນະ—ບຸລຸດບູຮານຜູ້ເປັນຮູບແຫ່ງຈັກກະວານ—ໄດ້ກ່າວຕໍ່ບຸດຂອງພຣະອົງ ພຣະພຣະຫມາຜູ້ເກີດຈາກດອກບົວ ເພື່ອທຳລາຍຄວາມຫຼົງ.

Verse 17

विष्णुरुवाच कच्चिन्न विस्मृतो देवः शूलपाणिः सनातनः / यदुक्तवानात्मनो ऽसौ पुत्रत्वे तव शङ्करः

ພຣະວິດສະນຸກ່າວວ່າ: «ເຈົ້າບໍ່ໄດ້ລືມພຣະເຈົ້ານິລັນດອນ ຜູ້ຖືຕຣິສູນບໍ? ຄືພຣະສັງກະຣະນັ້ນ ຜູ້ເຄີຍກ່າວວ່າ ພຣະອົງຢູ່ໃນສະພາບເປັນບຸດຕໍ່ເຈົ້າ»។

Verse 18

अवाप्य संज्ञां गोविन्दात् पद्मयोनिः पितामहः / प्रजाः स्त्रष्टुमनास्तेपे तपः परमदुश्चरम्

ເມື່ອໄດ້ຮັບນາມແລະການຮັບຮູ້ຈາກໂຄວິນດະ ພຣະປິຕາມະຫາ ຜູ້ເກີດຈາກດອກບົວ ມີໃຈຈະສ້າງສັດທັງຫຼາຍ ໄດ້ປະພຶດຕະປະອັນຍາກຢິ່ງ.

Verse 19

तस्यैवं तप्यमानस्य न किञ्चित् समवर्तत / ततो दीर्घेण कालेन दुः खात् क्रोधो ऽभ्यजायत

ເຂົາໄດ້ບໍາເນີນຕະປະສະຍາຢ່າງນັ້ນຕໍ່ໄປ ແຕ່ບໍ່ມີຜົນໃດເກີດຂຶ້ນ. ຕໍ່ມາເມື່ອເວລາຜ່ານໄປດົນ ຈາກຄວາມທຸກ ຄວາມໂກດໄດ້ເກີດຂຶ້ນໃນໃຈຂອງເຂົາ.

Verse 20

क्रोधाविष्टस्य नेत्राभ्यां प्रापतन्नश्रुबिन्दवः / ततस्तेभ्यो ऽश्रुबिन्दुभ्यो भूताः प्रेतास्तथाभवन्

ເມື່ອຖືກຄວາມໂກດຄອບງໍາ ນ້ໍາຕາເປັນຫຍອດໆຕົກຈາກດວງຕາ. ແລະຈາກຫຍອດນ້ໍາຕານັ້ນເອງ ໄດ້ເກີດຂຶ້ນເປັນສັດວິນຍານທີ່ເອີ້ນວ່າ ພູຕະ ແລະ ເປຣຕະ.

Verse 21

सर्वांस्तानश्रुजान् दृष्ट्वा ब्रह्मात्मानमनिन्दन / जहौ प्राणांश्च भगवान् क्रोधाविष्टः प्रजापतिः

ເມື່ອເຫັນພວກທີ່ເກີດຈາກນ້ໍາຕາທັງໝົດນັ້ນກໍາລັງຮ້ອງໄຫ້ ແລະເຫັນພຣະພຣະຫມາ ຜູ້ເປັນອາຕະມະອັນບໍ່ມີມົນທິນຂອງໂລກ, ພຣະພຣະຈາປະຕິ (ທັກສະ) ຜູ້ມີພຣະພາກ ຖືກຄວາມໂກດຄອບງໍາ ໄດ້ລະທິ້ງລົມຫາຍໃຈຊີວິດຂອງຕົນ.

Verse 22

तदा प्राणमयो रुद्रः प्रादुरसीत् प्रभीर्मुखात् / सहस्त्रादित्यसंकाशो युगान्तदहनोपमः

ໃນຂະນະນັ້ນ ຣຸດຣະ ຜູ້ເປັນຮູບແຫ່ງລົມຫາຍໃຈຊີວິດ ໄດ້ປາກົດອອກຈາກປາກອັນນ່າຢ້ານກົວ (ຂອງພຣະສາກົນ). ພຣະອົງສ່ອງສະຫວ່າງດັ່ງພຣະອາທິດນັບພັນ ເຫມືອນໄຟເຜົາຜານໃນວາລະສິ້ນຍຸກ.

Verse 23

रुरोद सुस्वरं घोरं देवदेवः स्वयं शिवः / रोदमानं ततो ब्रह्मा मा रोदीरित्यभाषत / रोदनाद् रुद्र इत्येवं लोके ख्यातिं गमिष्यसि

ພຣະຊິວະເອງ ຜູ້ເປັນເທວະແຫ່ງເທວະ ໄດ້ຮ້ອງໄຫ້ດ້ວຍສຽງກັງວານແຕ່ກັງກອນຊັດເຈນ. ແລ້ວພຣະພຣະຫມາໄດ້ກ່າວກັບພຣະອົງທີ່ກໍາລັງຮ້ອງໄຫ້ວ່າ “ຢ່າຮ້ອງໄຫ້.” ແລະດ້ວຍການຮ້ອງໄຫ້ນັ້ນ ເຈົ້າຈະໂດງດັງໃນໂລກດ້ວຍນາມ “ຣຸດຣະ.”

Verse 24

अन्यानि सप्त नामानि पत्नीः पुत्रांश्चशाश्वतान् / स्थानानि चैषामष्टानां ददौ लोकपितामहः

ພຣະປິຕາມະຫາແຫ່ງໂລກ (ພຣະພຣະຫມາ) ໄດ້ປະທານແກ່ທັງແປດນັ້ນ ນາມອື່ນອີກເຈັດ, ຄູ່ຄອງ, ບຸດອັນຖາວອນ ແລະຕຳແໜ່ງປະຈຳຈັກກະວານຂອງເຂົາເຈົ້າ।

Verse 25

भवः शर्वस्तथेशानः पशूनां पतिरेव च / भीमश्चोग्रो महादेवस्तानि नामानि सप्त वै

ພະວະ, ສະຣະວະ, ອີສານະ ແລະ ປະສຸປະຕິ (ຈອມເຈົ້າແຫ່ງສັດທັງປວງ); ອີກທັງ ພີມະ, ອຸກຣະ, ມະຫາເທວະ—ນີ້ແມ່ນນາມເຈັດຢ່າງແທ້ຈິງ।

Verse 26

सूर्यो जलं मही वह्निर्वायुराकाशमेव च / दीक्षितो ब्राह्मणश्चन्द्र इत्येता अष्टमूर्तयः

ດວງອາທິດ, ນ້ຳ, ແຜ່ນດິນ, ໄຟ, ລົມ, ແລະ ອາກາດ; ຜູ້ຮັບດີກສາ (ຜູ້ບຳເນັດ), ພຣາຫມັນ, ແລະ ດວງຈັນ—ນີ້ແມ່ນອັດສະຕະມູຣຕິ ຂອງພຣະເຈົ້າ ທີ່ຖືກປະກາດໄວ້।

Verse 27

स्थानेष्वेतेषु ये रुद्रं ध्यायन्ति प्रणमन्ति च / तेषामष्टतनुर्देवो ददाति परमं पदम्

ຜູ້ໃດຢູ່ໃນສະຖານທີ່ສັກສິດເຫຼົ່ານີ້ ພິຈາລະນາຮູດຣະ ແລະ ກໍ່ກາບນົບດ້ວຍຄວາມເຄົາລົບ—ພຣະເທວະຜູ້ມີຮູບແປດ ຈະປະທານສະຖານະສູງສຸດ (ຫຼຸດພົ້ນ) ໃຫ້ເຂົາເຈົ້າ।

Verse 28

सुवर्चला तथैवोमा विकेशी च तथा शिवा / स्वाहा दिशश्च दीक्षा च रोहिणी चेति पत्नयः

ສຸວັຣຈະລາ ແລະ ອຸມາ; ວິເກສີ ແລະ ຊິວາ; ສະວາຫາ; ທິດທັງຫຼາຍ (ດິຊະ); ດີກສາ (ພິທີອຸປະນະຍະ/ການອຸທິດ); ແລະ ໂຣຫິນີ—ນີ້ແມ່ນຄູ່ຄອງທີ່ຖືກປະກາດໄວ້।

Verse 29

शनैश्चरस्तथा शुक्रो लोहिताङ्गो मनोजवः / स्कन्दः सर्गो ऽथ सन्तानो बुधश्चैषां सुताः स्मृताः

ຊະໄນສະຈະຣະ (ດາວເສົາ) ແລະ ຊຸກຣະ (ດາວສຸກ), ໂລຫິຕາງກະ (ກາຍແດງ) ແລະ ມະໂນຊະວະ (ໄວດັ່ງໃຈ) — ພ້ອມທັງ ສະກັນດະ, ສະຣະກະ, ສັນຕານະ, ແລະ ພຸດະ (ດາວພຸດ) ເຫຼົ່ານີ້ ຖືກຈື່ຈຳວ່າເປັນບຸດຂອງພວກເຂົາ।

Verse 30

एवंप्रकारो भगवान् देवदेवो महेश्वरः / प्रजाधर्मं च काम च त्यक्त्वा वैराग्यमाश्रितः

ດັ່ງນີ້ແຫຼະ ພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າ ມະເຫສະວະຣະ ພຣະເທວະເທວະ: ພຣະອົງລະທິ້ງທັງ ທຳແຫ່ງການປົກຄອງປະຊາ ແລະ ການໄລ່ຕາມກາມະ ແລ້ວສະຖິດຢູ່ໃນ ໄວຣາກະ (ຄວາມບໍ່ຍຶດຕິດ) ຢ່າງໝັ້ນຄົງ।

Verse 31

आत्मन्याध्य चात्मानमैश्वरं भावमास्थितः / पीत्वा तदक्षरं ब्रह्म शाश्वतं परमामृतम्

ເມື່ອພິຈາລະນາອາດຕະມັນໃນອາດຕະມັນ ແລະ ສະຖິດໃນພາວະໄອສະວະຣະ (ອຳນາດອັນເປັນເຈົ້າ) ຜູ້ນັ້ນຍ່ອມດື່ມຊຶມ ພຣະພຣະຫມັນອັນບໍ່ເສື່ອມສະລາຍ—ນິລັນດອນ ແລະ ເປັນນ້ຳອະມຣິຕະອັນສູງສຸດແຫ່ງອະມະຕະພາບ।

Verse 32

प्रजाः सृजेति चादिष्टो ब्रह्मणा नीललोहितः / स्वात्मना सदृशान् रुद्रान् ससर्ज मनसा शिवः

ຖືກພຣະພຣະຫມາສັ່ງການ ນີລະໂລຫິຕະ (ຣຸດຣະ) ວ່າ “ຈົ່ງສ້າງສັດທັງຫຼາຍ.” ແລ້ວ ພຣະສິວະ ໂດຍພະລັງແຫ່ງຈິດປະສົງຂອງພຣະອົງ ໄດ້ບັນດານໃຫ້ເກີດ ຣຸດຣະທີ່ຄ້າຍຄືພຣະອາດຕະມັນຂອງພຣະອົງ ດ້ວຍໃຈລ້ວນໆ।

Verse 33

कपर्दिनो निरातङ्कान् नीलकण्ठान् पिनाकिनः / त्रिशूलहस्तानृष्टिघ्नान् महानन्दांस्त्रिलोचनान्

ຂ້າພະເຈົ້ານະມັດສະການບູຊາ ພຣະເຈົ້າຜູ້ມີຜົມມັດ (ກະປັດດິນ) ຜູ້ບໍ່ຫວາດຫວັນ ແລະ ປອດພົ້ນທຸກໂທດ; ຜູ້ຄໍສີຟ້າ (ນີລະກັນຖະ) ຜູ້ຖືຄັນທະນູປິນາກະ; ຜູ້ຖືຕຣິຊູລໃນມື ຜູ້ທຳລາຍກຳລັງອະຄົມ, ຜູ້ສະຖິດໃນມະຫາອານັນດະ ແລະ ຜູ້ມີສາມຕາ।

Verse 34

जरामरणनिर्मुक्तान् महावृषभवाहनान् / वीतरागांश्च सर्वज्ञान् कोटिकोटिशतान् प्रभुः

ພຣະເຈົ້າໄດ້ທອດພຣະເນດເຫັນສັດສັກສິດນັບຮ້ອຍໂກດິລ້ານໂກດິ—ພົ້ນຈາກຊະລາແລະມໍຣະນະ ຂີ່ງົວໃຫຍ່ອັນມະຫາ ປາດສະຈາກຄວາມຍຶດຕິດ ແລະສົມບູນດ້ວຍປັນຍາຮູ້ທົ່ວທັງປວງ।

Verse 35

तान् दृष्ट्वा विविधान् रुद्रान निर्मलान् नीललोहितान् / जरामरणनिर्मुक्तान् व्याजहरा हरं गुरुः

ເມື່ອເຫັນຮູບພຣະຣຸດຣະຫຼາຍປະການ—ບໍລິສຸດ ມີສີນ້ຳເງິນປົນແດງ—ແລະພົ້ນຈາກຊະລາມໍຣະນະ ພຣະຄູຜູ້ນ່າເຄົາລົບໄດ້ກ່າວຕໍ່ຮະຣະ (ພຣະສິວະ) ດ້ວຍຖ້ອຍຄຳສັກກາລະ।

Verse 36

मा स्त्राक्षीरीदृशीर्देव प्रजा मृत्युविवर्जिताः / अन्याः सृजस्व भूतेश जन्ममृत्युसमन्विताः

«ຂໍຢ່າສ້າງເລີຍ ໂອ ພຣະເທວະ, ປະຊາທີ່ປາດສະຈາກຄວາມຕາຍເຊັ່ນນີ້. ໂອ ພຣະເຈົ້າແຫ່ງສັດທັງປວງ, ຈົ່ງສ້າງສັດອື່ນໆທີ່ມີທັງເກີດແລະຕາຍ»।

Verse 37

ततस्तमाह भगवान् कपर्दे कामशासनः / नास्ति मे तादृशः सर्गः सृज त्वमशुभाः प्रजाः

ແລ້ວພຣະຜູ້ເປັນພຣະພາກ—ຜູ້ຂົ່ມກາມະ—ໄດ້ກ່າວກັບກະປັຣດິນ (ຣຸດຣະ) ວ່າ: «ການສ້າງແບບນັ້ນບໍ່ມີສໍາລັບເຮົາ; ເຈົ້າເອງຈົ່ງສ້າງປະຊາອັນອະສຸພະ»।

Verse 38

ततः प्रभृति देवो ऽसौ न प्रसूते ऽशुभाः प्रजाः / स्वात्मजैरेव तै रुद्रैर्निवृत्तात्मा ह्यतिष्ठत / स्थाणुत्वं तेन तस्यासीद् देवदेवस्य शूलिनः

ນັບແຕ່ນັ້ນມາ ພຣະເທວະອົງນັ້ນບໍ່ໄດ້ກໍ່ເກີດສັດອະສຸພະອີກ. ພ້ອມກັບຣຸດຣະເຫຼົ່ານັ້ນ—ຜູ້ເກີດຈາກແກ່ນສານຂອງພຣະອົງເອງ—ພຣະອົງຢືນຢັນຢູ່ ໃຈຫັນກັບຈາກການສ້າງພາຍນອກ ແລະຕັ້ງມັ່ນໃນການສຳລວມພາຍໃນ. ເພາະສະນັ້ນ ພຣະເຈົ້າແຫ່ງເທວະທັງປວງ ຜູ້ຖືຕຣິສູນ ຈຶ່ງໄດ້ນາມວ່າ “ສະຖານຸ” ຄື “ຜູ້ມັ່ນຄົງ/ບໍ່ເຄື່ອນໄຫວ”।

Verse 39

ज्ञानं वैराग्यमैश्वर्यं तपः सत्यं क्षमा धृतिः / स्त्रष्टृत्वमात्मसंबोधो ह्यधिष्ठातृत्वमेव च

ປັນຍາ, ຄວາມບໍ່ຍຶດຕິດ, ອຳນາດເປັນເຈົ້າ, ຕະປະ, ຄວາມຈິງ, ຄວາມອະໄພ, ຄວາມອົດທົນໝັ້ນຄົງ, ພະລັງສ້າງ, ການຕື່ນຮູ້ອາດຕະມະ, ແລະພາລະກິດປົກຄອງສູງສຸດ—ເຫຼົ່ານີ້ແມ່ນຄຸນລັກສະນະຂອງພຣະອົງ।

Verse 40

अव्ययानि दशैतानि नित्यं तिष्ठन्ति शङ्करे / स एव शङ्करः साक्षात् पिनाकी परमेश्वरः

ຄຸນນາມອັນບໍ່ເສື່ອມສູນທັງສິບນີ້ ດຳລົງຢູ່ເປັນນິດໃນພຣະສັງກະຣະ. ພຣະອົງນັ້ນແທ້ໆແມ່ນສັງກະຣະ—ພິນາກີ, ພຣະປະຣະເມສະວະຣະ.

Verse 41

ततः स भगवान् ब्रह्मा वीक्ष्य देवं त्रिलोचनम् / सहैव मानसैः पुत्रैः प्रीतिविस्फारिलोचनः

ແລ້ວພຣະພຣະພຣະມາຜູ້ມີພຣະພອນ ເມື່ອເຫັນພຣະເທວະຜູ້ມີສາມຕາ (ພຣະສິວະ) ກໍພ້ອມກັບບຸດທີ່ເກີດຈາກໃຈ ເບິ່ງດ້ວຍດວງຕາທີ່ເປີດກວ້າງ ດ້ວຍຄວາມປິຕິແລະພັກຕິ.

Verse 42

ज्ञात्वा परतरं भावमैश्वरं ज्ञानचक्षुषा / तुष्टाव जगतामेकं कृत्वा शिरसि चाञ्जलिम्

ເມື່ອຮູ້ເຫັນດ້ວຍດວງຕາແຫ່ງປັນຍາ ຖຶງພາວະອັນສູງສຸດແລະອຳນາດເປັນເຈົ້າຂອງພຣະອົງ ທ່ານຈຶ່ງສັນລະເສີນພຣະເຈົ້າອົງດຽວແຫ່ງສັບພະໂລກ ພ້ອມຍົກຝາມືປະນົມໄວ້ເທິງສີສະເປັນການນົບນ້ອມ.

Verse 43

ब्रह्मोवाच नमस्ते ऽस्तु महादेव नमस्ते परमेश्वर / नमः शिवाय देवाय नमस्ते ब्रह्मरूपिणे

ພຣະພຣະມາກ່າວວ່າ: ຂໍນົບນ້ອມແດ່ພຣະມະຫາເທວະ; ຂໍນົບນ້ອມແດ່ພຣະປະຣະເມສະວະຣະ. ຂໍຄາລະວະແດ່ພຣະສິວະ ພຣະເທວະ; ຂໍນົບນ້ອມແດ່ພຣະອົງຜູ້ມີຮູບເປັນພຣະພຣະມັນ.

Verse 44

नमो ऽस्तु ते महेशाय नमः शान्ताय हेतवे / प्रधानपुरुषेशाय योगाधिपतये नमः

ນະໂມແດ່ພຣະມະເຫສະວະຣະ; ນະໂມແດ່ພຣະອົງຜູ້ສະງົບ ເປັນເຫດອັນສູງສຸດ. ນະໂມແດ່ພຣະອົງເຈົ້າແຫ່ງ ປຣາທານ ແລະ ປຸຣຸສ; ນະໂມແດ່ຈອມເຈົ້າແຫ່ງໂຍຄະ.

Verse 45

नमः कालाय रुद्राय महाग्रासाय शूलिने / नमः पिनाकहस्ताय त्रिनेत्राय नमो नमः

ນະໂມແດ່ຣຸດຣະ—ຜູ້ເປັນເວລາເອງ, ຜູ້ກືນກິນອັນຍິ່ງໃຫຍ່, ແລະຜູ້ຖືຕຣິຊູລ. ນະໂມແດ່ຜູ້ຖືຄັນທະນູປິນາກະ, ພຣະອົງຜູ້ມີສາມຕາ—ນະໂມ ນະໂມ ອີກແລ້ວອີກເທື່ອ.

Verse 46

नमस्त्रिमूर्तये तुभ्यं ब्रह्मणो जनकाय ते / ब्रह्मविद्याधिपतये ब्रह्मविद्याप्रदायिने

ນະໂມແດ່ພຣະອົງຜູ້ເປັນຕຣິມູຣຕິ (Trimūrti). ນະໂມແດ່ພຣະອົງຜູ້ເປັນບິດາຜູ້ໃຫ້ກຳເນີດແກ່ພຣະພຣະຫມາ. ນະໂມແດ່ຈອມເຈົ້າແຫ່ງພຣະພຣະຫມະວິທະຍາ ແລະແດ່ຜູ້ປະທານພຣະພຣະຫມະວິທະຍາ.

Verse 47

नमो वेदरहस्याय कालकालाय ते नमः / वेदान्तसारसाराय नमो वेदात्ममूर्तये

ນະໂມແດ່ຄວາມລຶກລັບໃນໃຈກາງຂອງພຣະເວດ; ນະໂມແດ່ກາລະຜູ້ຢູ່ເຫນືອກາລະ. ນະໂມແດ່ສານະສຳຄັນຍິ່ງຂອງເວດານຕະ; ນະໂມແດ່ພຣະອົງຜູ້ມີຮູບເປັນອາດຕະຂອງພຣະເວດ.

Verse 48

नमो बुद्धाय शुद्धाय योगिनां गुरवे नमः / प्रहीणशोकैर्विविधैर्भूतैः वरिवृताय ते

ນະໂມແດ່ພຣະພຸດທະ—ຜູ້ຕື່ນຮູ້, ຜູ້ບໍລິສຸດ; ນະໂມແດ່ຄູບາອາຈານຂອງໂຍຄີທັງຫຼາຍ. ແດ່ພຣະອົງຜູ້ຖືກຫ້ອມລ້ອມ ແລະຮັບໃຊ້ໂດຍສັດຫຼາກຫຼາຍຜູ້ລະທິ້ງຄວາມໂສກ—ຂໍນົບນ້ອມ.

Verse 49

नमो ब्रह्मण्यदेवाय ब्रह्माधिपतये नमः / त्रियम्बकाय देवाय नमस्ते परमेष्ठिने

ນະໂມແດ່ພຣະເຈົ້າຜູ້ເມດຕາຕໍ່ພຣາຫມັນ; ນະໂມແດ່ອົງອະທິປະຕິແຫ່ງພຣະພຣະຫມັນ ແລະ ພຣະພຣະຫມາ. ຂໍນົບນ້ອມແດ່ພຣະເທວະຜູ້ມີສາມຕາ; ຂໍກາບໄຫວ້ແດ່ພຣະປະຣະເມດຖິນ ຜູ້ສູງສຸດເຫນືອທຸກສິ່ງ।

Verse 50

नमो दिग्वाससे तुभ्यं नमो मुण्डाया दण्डिने / अनादिमलहीनाय ज्ञानगम्याय ते नमः

ນະໂມແດ່ພຣະອົງຜູ້ນຸ່ງຫົ່ມດ້ວຍທິດທັງປວງ; ນະໂມແດ່ພຣະອົງຜູ້ໂກນສີສະ ແລະ ຖືຄັນທອນ. ນະໂມແດ່ພຣະອົງຜູ້ບໍ່ມີຕົ້ນກໍາເນີດ ແລະ ບໍ່ມີມົນທິນ; ຜູ້ຮູ້ເຖິງໄດ້ດ້ວຍປັນຍາອັນແທ້.

Verse 51

नमस्ताराय तीर्थाय नमो योगर्धिहेतवे / नमो धर्माधिगम्याय योगगम्याय ते नमः

ນະໂມແດ່ພຣະອົງ ‘ຕາຣາ’ ຜູ້ຊ່ວຍໃຫ້ພົ້ນ—ເປັນທີ່ຂ້າມອັນສັກສິດ (ຕີຣຖະ). ນະໂມແດ່ພຣະອົງ ຜູ້ເປັນເຫດໃຫ້ເກີດສິດທິ ແລະ ສຳເລັດຜົນແຫ່ງໂຍຄະ. ນະໂມແດ່ພຣະອົງ ຜູ້ຮູ້ເຖິງໄດ້ດ້ວຍທຳມະ ແລະ ເຂົ້າເຖິງໄດ້ດ້ວຍໂຍຄະ—ນະໂມອີກເທື່ອແລ້ວເທື່ອເລີຍ.

Verse 52

नमस्ते निष्प्रपञ्चाय निराभासाय ते नमः / ब्रह्मणे विश्वरूपाय नमस्ते परमात्मने

ນະໂມແດ່ພຣະອົງຜູ້ພົ້ນຈາກປະພັນຈະທັງປວງ; ນະໂມແດ່ພຣະອົງຜູ້ບໍ່ມີຮູບປາກົດອັນຈໍາກັດ. ນະໂມແດ່ພຣະອົງ—ພຣະພຣະຫມັນຜູ້ມີຮູບສາກົນ (ວິສະວະຣູປະ); ນະໂມແດ່ພຣະປະຣະມາຕະມັນ ອັດຕາສູງສຸດ.

Verse 53

त्वयैव सृष्टमखिलं त्वय्येव सकलं स्थितम् / त्वया संह्रियते विश्वं प्रधानाद्यं जगन्मय

ທຸກສິ່ງທັງປວງຖືກສ້າງໂດຍພຣະອົງແຕ່ຜູ້ດຽວ; ທຸກສິ່ງທັງປວງຕັ້ງຢູ່ໃນພຣະອົງແຕ່ຜູ້ດຽວ. ໂດຍພຣະອົງ ຈັກກະວານຖືກຖອນກັບ—ໂອ ຜູ້ແຜ່ຊຶມເຕັມໂລກ—ຮວມທັງປະທານາ (Pradhāna) ແລະ ທຸກສິ່ງທີ່ເລີ່ມຈາກມັນ.

Verse 54

त्वमीश्वरो महादेवः परं ब्रह्म महेश्वरः / परमेष्ठी शिवः शान्तः पुरुषो निष्कलो हरः

ພຣະອົງແມ່ນອີສະວະຣະ—ມະຫາເທວະ; ພຣະພຣະຫມັນສູງສຸດ; ມະເຫສະວະຣະ. ພຣະອົງແມ່ນປະຣະເມດຖິນ, ສິວະ, ຜູ້ສະງົບ; ປຸຣຸສະ ບໍ່ມີສ່ວນ ບໍ່ແບ່ງ—ຮະຣະ.

Verse 55

त्वमक्षरं परं ज्योतिस्त्वं कालः परमेश्वरः / त्वमेव पुरुषो ऽनन्तः प्रधानं प्रकृतिस्तथा

ພຣະອົງແມ່ນອັກສະຣະ ອັນບໍ່ເສື່ອມສະລາຍ, ແສງສູງສຸດ; ພຣະອົງແມ່ນເວລາເອງ, ໂອ ປະຣະເມສະວະຣະ. ພຣະອົງແຕ່ຜູ້ດຽວແມ່ນປຸຣຸສະອະນັນຕະ ແລະເປັນປະຣະທານ—ປະຣະກຣິຕິດ້ວຍ.

Verse 56

भूमिरापो ऽनलो वायुर्व्योमाहङ्कार एव च / यस्य रूपं नमस्यामि भवन्तं ब्रह्मसंज्ञितम्

ດິນ, ນ້ຳ, ໄຟ, ລົມ, ອາກາດ, ແລະອະຫັງກາຣະ—ເຫຼົ່ານີ້ແມ່ນຮູບຂອງພຣະອົງ. ຂ້າພະເຈົ້າຂໍນົບນ້ອມຕໍ່ພຣະອົງ ຜູ້ຖືກເອີ້ນວ່າ ພຣະພຣະຫມັນ.

Verse 57

यस्य द्यौरभवन्मूर्धा पादौ पृथ्वी दिशो भुजाः / आकाशमुदरं तस्मै विराजे प्रणमाम्यहम्

ຂ້າພະເຈົ້າຂໍນົບນ້ອມຕໍ່ ວິຣາຊ ບຸຣຸດຈັກກະວານ—ຜູ້ທີ່ມີຟ້າເປັນສີສະ, ແຜ່ນດິນເປັນຕີນ, ທິດທັງຫຼາຍເປັນແຂນ, ແລະຟ້າກວ້າງເປັນທ້ອງ.

Verse 58

संतापयति यो विश्वं स्वभाभिर्भासयन् दिशः / ब्रह्मतेजोमयं नित्यं तस्मै सूर्यात्मने नमः

ຂໍນົບນ້ອມແດ່ ພຣະອົງຜູ້ມີດວງອາທິດເປັນອາດຕະມະນ—ຜູ້ໃຫ້ຄວາມຮ້ອນແກ່ຈັກກະວານທັງປວງ ແລະດ້ວຍລັດສະໝີຂອງພຣະອົງ ສ່ອງສະຫວ່າງທິດທັງຫຼາຍ—ຜູ້ປະກອບດ້ວຍພຣະຣັດສະໝີແຫ່ງພຣະພຣະຫມັນ (brahma-tejas) ຕະຫຼອດການ.

Verse 59

हव्यं वहति यो नित्यं रौद्री तेजोमयो तनुः / कव्यं पितृगणानां च तस्मै वह्न्यात्मने नमः

ນະມະສະການແດ່ພຣະອົງຜູ້ມີອາດຕະເປັນໄຟ (ອັກນິ): ຜູ້ຂົນສົ່ງຮະວະຍະ (havya) ໄປຫາເທວະດາເປັນນິດ, ມີກາຍເປັນປະກາຍແຫ່ງພະລັງຮຸດຣະ, ແລະຍັງນຳຄະວະຍະ (kavya) ໄປຫາຫມູ່ປິຕຣະດ້ວຍ।

Verse 60

आप्यायति यो नित्यं स्वधाम्ना सकलं जगत् / पीयते देवतासङ्घैस्तस्मै सोमात्मने नमः

ນະມະສະການແດ່ອາດຕະຜູ້ມີສະພາບເປັນໂສມະ: ຜູ້ຫຼ້ຽງດູບຳລຸງຈັກກະວານທັງປວງເປັນນິດ ດ້ວຍປະກາຍອັນເປັນທຳມະຊາດຂອງພຣະອົງ, ແລະຖືກຫມູ່ເທວະດາດື່ມເປັນໂສມະແຫ່ງຄວາມປິຕິ.

Verse 61

विभर्त्यशेषभूतानि यो ऽन्तश्चरति सर्वदा / शक्तिर्माहेश्चरी तुभ्यं तस्मै वाय्वात्मने नमः

ນະມະສະການແດ່ຜູ້ມີອາດຕະເປັນວາຍຸ: ຜູ້ຢູ່ພາຍໃນ ແລະເຄື່ອນໄຫວຢູ່ເສມອ, ຜູ້ຄ້ຳຈຸນສັດທັງປວງບໍ່ເຫຼືອ. ພະລັງມາເຫສະວະຣີ (ຊັກຕິແຫ່ງພຣະສິວະ) ເປັນຂອງພຣະອົງ; ດັ່ງນັ້ນ ນະມະສະການແດ່ວາຍຸ-ອາດຕະ.

Verse 62

सृजत्यशेषमेवेदं यः स्वकर्मानुरूपतः / स्वात्मन्यवस्थितस्तस्मै चतुर्वक्त्रात्मने नमः

ນະມະສະການແດ່ພຣະອົງຜູ້ມີສີ່ພັກ: ຜູ້ສະຖິດຢູ່ໃນອາດຕະຂອງພຣະອົງເອງ ແລະສ້າງສັນຈັກກະວານທັງປວງບໍ່ເຫຼືອ ຕາມກຳຂອງສັດທັງຫຼາຍ.

Verse 63

यः शेषशयने शेते विश्वमावृत्य मायया / स्वात्मानुभूतियोगेन तस्मै विश्वात्मने नमः

ນະມະສະການແດ່ອາດຕະແຫ່ງສາກົນ: ຜູ້ເອື້ອຍນອນເທິງເສສະ (Śeṣa) ແລະປົກຄຸມຈັກກະວານດ້ວຍມາຍາຂອງພຣະອົງ, ຜູ້ຖືກຮູ້ແຈ້ງໄດ້ດ້ວຍໂຍຄະແຫ່ງປະສົບການຕົງຕໍ່ອາດຕະ.

Verse 64

विभर्ति शिरसा नित्यं द्विसप्तभुवनात्मकम् / ब्रह्माण्डं यो ऽखिलाधारस्तस्मै शेषात्मने नमः

ຂໍນະມະສະການແດ່ພຣະອົງຜູ້ມີອາຕະມັນເປັນ ເສສະ ຜູ້ຄ້ຳຈຸນສາກົນ; ຜູ້ທີ່ທົນຖືບຣະຫມານະອັນເປັນໄຂ່ຈັກກະວານ ປະກອບດ້ວຍ 14 ໂລກ ໄວ້ເທິງສີສະເປັນນິດ ເປັນຖານແຫ່ງສິ່ງທັງປວງ।

Verse 65

यः परान्ते परानन्दं पीत्वा दिव्यैकसाक्षिकम् / नृत्यत्यनन्तमहिमा तस्मै रुद्रात्मने नमः

ຂໍນະມະສະການແດ່ພຣະຣຸດຣະຜູ້ເປັນອາຕະມັນເອງ; ຜູ້ມີມະຫິມາອັນອະນັນຕະ, ໃນວາລະສຸດທ້າຍ ໄດ້ ‘ດື່ມ’ ປຣະອານັນດະອັນສູງສຸດ ອັນເປັນພຣະສັກຂີດິວະອົງດຽວ ແລ້ວຟ້ອນລຳໃນຄວາມເຫນືອໂລກ।

Verse 66

यो ऽन्तरा सर्वभूतानां नियन्ता तिष्ठतीश्वरः / तं सर्वसाक्षिणं देवं नमस्ये भवतस्तनुम्

ຂ້າພະເຈົ້ານ້ອມນະມະສະການແດ່ພຣະເຈົ້າອິສວະຣະ ຜູ້ສະຖິດຢູ່ພາຍໃນສັດທັງປວງ ເປັນຜູ້ຄວບຄຸມພາຍໃນ; ພຣະເທວະຜູ້ເປັນສັກຂີທົ່ວສາກົນ. ຂ້າພະເຈົ້າຂໍຄາລະວະແດ່ພຣະຮູບນັ້ນຂອງພຣະອົງ.

Verse 67

यं विनिन्द्रा जितश्वासाः संतुष्टाः समदर्शिनः / ज्योतिः पश्यन्ति युञ्जानास्तस्मै योगात्मने नमः

ຂໍນະມະສະການແດ່ອາຕະມັນສູງສຸດ ຜູ້ເປັນແກ່ນແທ້ແຫ່ງໂຍຄະ; ໂຍຄີຜູ້ບໍ່ຖືກຄວາມງ່ວງຄອບງຳ, ຜູ້ຊະນະລົມຫາຍໃຈ, ພໍໃຈພາຍໃນ ແລະເຫັນທຸກຜູ້ເທົ່າກັນ, ເມື່ອຈິດຖືກຜູກໃນສະມາທິ ຍ່ອມເຫັນພຣະອົງເປັນແສງສະຫວ່າງພາຍໃນ.

Verse 68

यया संतरते मायां योगी संक्षीणकल्मषः / अपारतरपर्यन्तां तस्मै विद्यात्मने नमः

ຂໍນະມະສະການແດ່ ວິດຍາອາຕະມັນ—ອາຕະມັນຜູ້ເປັນຄວາມຮູ້; ໂດຍພຣະອຳນາດນັ້ນ ໂຍຄີຜູ້ມົນທິນຫມົດສິ້ນ ຍ່ອມຂ້າມພົ້ນມາຍາ ໄປຮອດຝັ່ງອັນໄກທີ່ບໍ່ມີຂອບເຂດ.

Verse 69

यस्य भासा विभातीदमद्वयं तमसः परम् / प्रपद्ये तत् परं तत्त्वं तद्रूपं परमेश्वरम्

ຂ້າພະເຈົ້າຂໍພຶ່ງພາໃນຕັດຕະວະອັນສູງສຸດ—ພຣະປະຣະເມສະວະຣະ—ຜູ້ມີລັດສະມີເຮັດໃຫ້ຫຼັກອັດວະຍະນີ້ສ່ອງໄສ ແລະຢູ່ເຫນືອຄວາມມືດ (ຕະມັສ)។

Verse 70

नित्यानन्दं निराधारं निष्कलं परमं शिवम् / प्रपद्ये परमात्मानं भवन्तं परमेश्वरम्

ຂ້າພະເຈົ້າຂໍພຶ່ງພາໃນພຣະຊິວະອັນສູງສຸດ—ຜູ້ເປັນຄວາມສຸກນິລັນດອນ, ບໍ່ອາໄສຖານຮອງ, ບໍ່ມີສ່ວນແຍກ ແລະເຫນືອສຸດ; ໃນພຣະອາດມາສູງສຸດ—ພຣະເຈົ້າສູງສຸດ—ຄືພຣະອົງນັ້ນເອງ។

Verse 71

एवं स्तुत्वा महादेवं ब्रह्मा तद्भावभावितः / प्राञ्जलिः प्रणतस्तस्थौ गृणन् ब्रह्म सनातनम्

ດັ່ງນັ້ນ ເມື່ອໄດ້ສັນລະເສີນພຣະມະຫາເທວະແລ້ວ, ພຣະພຣະຫມາ ຜູ້ມີໃຈຖືກຫຼ້າດ້ວຍພາວະແຫ່ງພະພັກຕິນັ້ນ, ຢືນດ້ວຍຝາມືປະນົມ ແລະກົ້ມກາບ, ພ້ອມທັງສັນລະເສີນພຣະພຣະມັນນິລັນດອນຕໍ່ໄປ।

Verse 72

ततस्तस्मै महादेवो दिव्यं योगमनुत्तमम् / ऐश्वर्यं ब्रह्मसद्भावं वैराग्यं च ददौ हरः

ຕໍ່ມາ ພຣະມະຫາເທວະ—ຮະຣະ—ໄດ້ປະທານໂຍຄະທິບອັນສູງສຸດທີ່ຫາທຽບບໍ່ໄດ້, ພ້ອມດ້ວຍອຳນາດແຫ່ງອິດທິ (ໄອສະວະຣະຍະ), ຈິດໃຈອັນຕັ້ງຢູ່ໃນພຣະພຣະມັນ, ແລະຄວາມຄາຍຄວາມຍຶດຕິດ (ໄວຣາກະຍະ) ໃຫ້ແກ່ທ່ານນັ້ນ।

Verse 73

कराभ्यां सुशुभाभ्यां च संस्पृश्य प्रणतार्तिहा / व्याजहरा स्वयं देवः सो ऽनुगृह्य पितामहम्

ແລ້ວພຣະເຈົ້າດ້ວຍພຣະອົງເອງ—ຜູ້ດັບທຸກຂອງຜູ້ກົ້ມກາບ—ໄດ້ແຕະ (ທ່ານ) ດ້ວຍພຣະຫັດທັງສອງອັນງາມຍິ່ງ; ແລະເມື່ອຊົມເຊີຍພິຕາມະຫະ (ພຣະພຣະຫມາ) ແລ້ວ ພຣະອົງກໍໄດ້ຕັດຖ້ອຍຄຳທີ່ຂັບໄລ່ຄວາມຫວາດຫວັ່ນຂອງທ່ານ।

Verse 74

यत्त्वयाभ्यर्थितं ब्रह्मन् पुत्रत्वे भवतो मम / कृतं मया तत् सकलं सृजस्व विविधं जगत्

ໂອ ພຣະພຣະຫມາ (ພຣະບຣະຫມາ) ເຖິງສິ່ງທີ່ທ່ານໄດ້ອ້ອນວອນຂ້າພະເຈົ້າ—ໃຫ້ຂ້າພະເຈົ້າເປັນບຸດຂອງທ່ານ—ຂ້າພະເຈົ້າໄດ້ສຳເລັດຄົບຖ້ວນແລ້ວ. ບັດນີ້ ຂໍໃຫ້ທ່ານສ້າງໂລກອັນຫຼາກຫຼາຍໃນທຸກຮູບແບບເຖິງຄວາມຫຼາກຫຼາຍນັ້ນເທີດ।

Verse 75

त्रिधा भिन्नो ऽस्म्यहं ब्रह्मन् ब्रह्मविष्णुहराख्यया / सर्गरक्षालयगुणैर्निष्कलः परमेश्वरः

ໂອ ພຣະພຣະຫມານ, ຂ້າພະເຈົ້າຖືກເອີ້ນວ່າເປັນສາມພາກ—ດ້ວຍນາມ ພຣະບຣະຫມາ, ພຣະວິສນຸ, ແລະ ຮະຣະ—ຕາມຄຸນລັກສະນະແຫ່ງການສ້າງ, ການຄຸ້ມຄອງ, ແລະການລະລາຍ. ແຕ່ໂດຍຄວາມຈິງ ຂ້າພະເຈົ້າແມ່ນພຣະເຈົ້າສູງສຸດອັນບໍ່ມີສ່ວນແບ່ງ।

Verse 76

स त्वं ममाग्रजः पुत्रः सृष्टिहेतोर्विनिर्मितः / ममैव दक्षिणादङ्गाद् वामाङ्गात् पुरुषोत्तमः

ເຈົ້າແທ້ໆແມ່ນບຸດຜູ້ເກີດກ່ອນຂອງຂ້າພະເຈົ້າ ຖືກປັ້ນແຕ່ງເພື່ອເຫດແຫ່ງການສ້າງ. ຈາກກາຍຂອງຂ້າພະເຈົ້າເອງ ເຈົ້າໄດ້ອອກມາ—ຈາກອະວະຂວາ ແລະອະວະຊ້າຍ—ໂອ ປຸຣຸໂສຕຕະມະ ຜູ້ສູງສຸດ।

Verse 77

तस्य देवादिदेवस्य शंभोर्हृदयदेशतः / संबभूवाथ रुद्रो ऽसावहं तस्यापरा तनुः

ຈາກບ່ອນຫົວໃຈຂອງ ພຣະຊັມພູ (Śambhu) ຜູ້ເປັນເທວະເຫນືອເທວະ ໄດ້ບັງເກີດ ຣຸດຣະ (Rudra); ແລະຂ້າພະເຈົ້າແມ່ນຮ່າງອື່ນ ຫຼື ຮ່າງຮອງ ຂອງພຣະອົງນັ້ນ।

Verse 78

ब्रह्मविष्णुशिवा ब्रह्मन् सर्गस्थित्यन्तहेतवः / विभज्यात्मानमेको ऽपि स्वेच्छया शङ्करः स्थितः

ໂອ ພຣະພຣະຫມານ, ພຣະບຣະຫມາ, ພຣະວິສນຸ, ແລະ ພຣະຊິວະ ແມ່ນເຫດແຫ່ງການສ້າງ, ການດຳລົງຮັກສາ, ແລະການສິ້ນສຸດລະລາຍ. ແຕ່ພຣະເຈົ້າແມ່ນອົງດຽວ ກໍດຳລົງເປັນ ສັງກະຣະ (Śaṅkara) ໂດຍພຣະປະສົງຂອງພຣະອົງເອງ ແລະແບ່ງພຣະອາຕະມານໃຫ້ປາກົດເປັນຫຼາຍພາກ।

Verse 79

तथान्यानि च रूपाणि मम मायाकृतानि तु / निरूपः केवलः स्वच्छो महादेवः स्वभावतः

ດັ່ງນັ້ນ ຮູບອື່ນໆທີ່ປາກົດກໍເປັນຮູບທີ່ມາຍາຂອງເຮົາປັ້ນແຕ່ງ; ແຕ່ໂດຍສະພາບແທ້ ມະຫາເທວະເປັນອະຮູບ, ບໍລິສຸດ ແລະໃສສະອາດຕະຫຼອດການ.

Verse 80

एभ्यः परतरो देवस्त्रिमूर्तिः परमा तनुः / माहेश्वरी त्रिनयना योगिनां शान्तिदा सदा

ເຫນືອກວ່າທັງໝົດນີ້ ມີພຣະເທວະຜູ້ສູງສຸດ ຜູ້ມີກາຍອັນສູງສຸດເປັນຕຣິມູຣຕິ. ມະຫາເອສະວະຣີ—ຜູ້ມີສາມຕາ—ປະທານຄວາມສະຫງົບແກ່ໂຍຄີຢູ່ເສມອ.

Verse 81

तस्या एव परां मूर्ति मामवेहि पितामह / शाश्वतैश्वर्यविज्ञानतेजोयोगसमन्विताम्

ໂອ ພິຕາມະຫະ, ຈົ່ງຮູ້ວ່າ ເຮົາແມ່ນຮູບປາກົດອັນສູງສຸດຂອງພຣະສະພາບນັ້ນ; ພ້ອມດ້ວຍອຳນາດເຈົ້າເຫນືອອັນຖາວອນ, ປັນຍາອັນແທ້, ແສງທາງວິນຍານ ແລະ ໂຍກະ.

Verse 82

सो ऽहं ग्रसामि सकलमधिष्ठाय तमोगुणम् / कालो भूत्वा न तमसा मामन्यो ऽभिभविष्यति

ເຮົາກືນກິນຈັກກະວານທັງໝົດ ໂດຍຄອງຄຸນຕະມັດ. ເມື່ອເຮົາເປັນກາລະເອງແລ້ວ ບໍ່ມີຜູ້ໃດຈະຊະນະເຮົາດ້ວຍຄວາມມືດ (ຕະມັດ) ໄດ້.

Verse 83

यदा यदा हि मां नित्यं विचिन्तयसि पद्मज / तदा तदा मे सान्निध्यं भविष्यति तवानघ

ເມື່ອໃດກໍຕາມ ເຈົ້າຄິດຄຳນຶງຫາເຮົາຢ່າງສະເໝີ, ໂອ ຜູ້ເກີດຈາກດອກບົວ, ເມື່ອນັ້ນເມື່ອນັ້ນ ຄວາມຢູ່ໃກ້ຊິດຂອງເຮົາຈະປາກົດແກ່ເຈົ້າ, ໂອ ຜູ້ບໍ່ມີມົນທິນ.

Verse 84

एतावदुक्त्वा ब्रह्माणं सो ऽभिवन्द्य गुरुं हरः / सहैव मानसैः पुत्रैः क्षणादन्तरधीयत

ເມື່ອກ່າວໄດ້ພຽງເທົ່ານີ້ແກ່ພຣະພຣະຫມາ ພຣະຫຣະ (ພຣະສິວະ) ໄດ້ນົບນ້ອມວັນທາຄູອາຈານຂອງພຣະອົງ; ໃນພິບຕາດຽວ ພຣະອົງກໍຫາຍໄປຈາກສາຍຕາ ພ້ອມກັບບຸດທີ່ເກີດຈາກໃຈທັງຫມົດ।

Verse 85

सो ऽपि योगं समास्थाय ससर्ज विविधं जगत् / नारायणाख्यो भगवान् यथापूर्वं प्रिजापतिः

ພຣະອົງນັ້ນເອງກໍຕັ້ງມັ່ນໃນໂຍຄະ ແລ້ວສ້າງສັນຈັກກະວານອັນຫຼາກຫຼາຍ. ພຣະພະຄະວານ ຜູ້ມີນາມວ່າ ນາຣາຍະນະ ໄດ້ເປັນປຣະຊາປະຕິອີກຄັ້ງ ດັ່ງເກົ່າໃນວົງຈັກກ່ອນໆ।

Verse 86

मरीचिभृग्वङ्गिरसं पुलस्त्यं पुलहं क्रतुम् / दक्षमत्रिं वसिष्ठं च सो ऽसृजद् योगविद्यया

ດ້ວຍອຳນາດແຫ່ງວິຊາໂຍຄະ ພຣະອົງໄດ້ສ້າງຂຶ້ນ ມະຣີຈິ, ພຣຶກຸ, ອັງຄິຣະສ, ປຸລັດສະຕະ, ປຸລະຫະ, ກຣະຕຸ, ທັກສະ, ອັດຣິ, ແລະ ວະສິດຖະ.

Verse 87

नव ब्रह्माण इत्येते पुराणे निश्चयं गताः / सर्वे ते ब्रह्मणा तुल्याः साधका ब्रह्मवादिनः

ໃນປຸຣານະໄດ້ຢືນຢັນແນ່ນອນວ່າ ພວກນີ້ແມ່ນ “ບຣະຫມາທັງເກົ້າ”. ທຸກອົງເທົ່າທຽມກັບພຣະບຣະຫມາ—ເປັນຜູ້ສຳເລັດການປະຕິບັດ ແລະເປັນຜູ້ປະກາດພຣະບຣະຫມັນ.

Verse 88

संकल्पं चैव धर्मं च युगधर्मांश्च शाश्वतान् / स्थानाभिमानिनः सर्वान् यथा ते कथितं पुरा

ດັ່ງທີ່ເຄີຍກ່າວໄວ້ກ່ອນ ຂ້າພະເຈົ້າໄດ້ອະທິບາຍແລ້ວເຖິງ ສັງກັນປະ (ເຈດຕະນາແຫ່ງຈັກກະວານ), ທັມມະ, ທັມມະປະຈຳຍຸກອັນຖາວອນ, ແລະເທວະຜູ້ອຸປະຖຳທຸກສະຖານ (ສະຖານາພິມານິນ) ຜູ້ຖືກັບຖິ່ນພຳນັກຂອງຕົນ.