Adhyaya 7

Verse 1

इति श्रीकूर्मपुराणे षटसाहस्त्र्यां संहितायां पूर्वविभागे षष्ठो ऽध्यायः श्रीकूर्म उवाच सृष्टिं चिन्तयतस्तस्य कल्पादिषु यथा पुरा / अबुद्धिपूर्वकः सर्गः प्रादुर्भूतस्तमोमयः

ດັ່ງນັ້ນ ໃນ «ສຣີກູຣະມະປູຣານະ» ໃນ «ສັດສາຫັດສຣີ ສັມຫິຕາ» ພາກປູຣະວະ (Pūrva-bhāga) ຈົບບົດທີ 6. ພຣະກູຣະມະກ່າວວ່າ: ເມື່ອພຣະອົງພິຈາລະນາການສ້າງ ເຊັ່ນໃນອະດີດຕອນເລີ່ມກັລປະ ການສ້າງອັນບໍ່ມີແສງແຫ່ງປັນຍາ ເຕັມໄປດ້ວຍຕະມັສ (ຄວາມມືດ/ການປິດບັງ) ໄດ້ປາກົດຂຶ້ນກ່ອນ.

Verse 2

तमो मोहो महामोहस्तामिस्त्रश्चान्धसंज्ञितः / अविद्या पञ्चपर्वैषा प्रादुर्भूता महात्मनः

ຄວາມມືດ (tamas), ຄວາມຫຼົງ (moha), ຄວາມຫຼົງຢ່າງໃຫຍ່ (mahāmoha), ຄວາມມືດບອດຕາທີ່ເອີ້ນວ່າ Tāmisra, ແລະສະພາບທີ່ເອີ້ນວ່າ Andhasa—ນີ້ແມ່ນອະວິດຍາມີຫ້າຂໍ້/ຫ້າປົກ ທີ່ປາກົດໃນຜູ້ມີກາຍ, ໂອ ມະຫາອາດມານ.

Verse 3

पञ्चधावस्थितः सर्गो ध्यायतः सो ऽभिमानिनः / संवृतस्तमसा चैव बीजकम्भुवनावृतः

ການສ້າງອັນຕັ້ງຢູ່ໃນຫ້າສະພາບ ໄດ້ເກີດຂຶ້ນແກ່ຫຼັກທີ່ຍຶດ “ຂ້ອຍ” (abhimānin) ເມື່ອມັນ “ພິຈາລະນາ”; ແຕ່ມັນຍັງຖືກປົກຄຸມດ້ວຍຕະມັສ ເຫມືອນເມັດພັນທີ່ຖືກຫໍ້ຫຸ້ມ ແລະໂລກທັງຫຼາຍຍັງຖືກປິດບັງຢູ່.

Verse 4

वर्हिरन्तश्चाप्रकाशः स्तब्धो निः संज्ञ एव च / मुक्या नगा इति प्रोक्ता मुख्यसर्गस्तु स स्मृतः

ພວກນັ້ນຖືກພັນລະນາວ່າ ການເຕີບໂຕດັ່ງຫຍ້າແຕ່ຫັນເຂົ້າຂ້າງໃນ, ບໍ່ມີແສງ, ນິ່ງສະຫງົບ, ແລະເຫມືອນບໍ່ມີສະຕິ. ພວກນີ້ເອີ້ນວ່າ «ມຸກຍາ ນະກາຫ໌» (ຜູ້ຢູ່ນິ່ງດັ່ງຫີນໃນຂັ້ນຕົ້ນ) ແລະການສ້າງນັ້ນຖືກຈື່ຈຳວ່າ «ມຸກຍະ-ສັຣກະ» ຄືການສ້າງຫຼັກອັນດັ້ງເດີມ.

Verse 5

तं दृष्ट्वासाधकं सर्गममन्यदपरं प्रभुः / तस्याभिध्यायतः सर्गस्तिर्यक्स्त्रोतो ऽभ्यवर्तत

ເມື່ອພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າເຫັນວ່າ ການສ້າງນັ້ນບໍ່ເໝາະສົມຕໍ່ຈຸດປະສົງ ພຣະອົງຈຶ່ງດຳຣິສ້າງອີກຢ່າງໜຶ່ງ. ເມື່ອພຣະອົງພິຈາລະນາ ການສ້າງທີ່ເອີ້ນວ່າ «tiryak-srotas» ກໍປາກົດ—ເປັນຫມູ່ສັດທີ່ກະແສຊີວິດໄຫຼໄປທາງຂວາງ, ຄືໂລກສັດເດີນສີ່ຕີນແລະສັດທັງຫຼາຍ.

Verse 6

यस्मात् तिर्यक् प्रवृत्तः स तिर्यक्स्त्रोतस्ततः स्मृतः / पश्वादयस्ते विख्याता उत्पथग्राहिणो द्विजाः

ເນື່ອງຈາກກະແສຂອງພວກເຂົາໄຫຼໄປຢ່າງອ້ອມຂ້າງ ດັ່ງນັ້ນຈຶ່ງຖືກຈື່ຈຳວ່າ «ຕິຣະຍັກ-ສໂຣຕະ»—ສັດທີ່ກະແສໄຫຼໄປຂ້າງ. ພວກນັ້ນເປັນທີ່ຮູ້ຈັກດີວ່າເປັນສັດແລະອື່ນໆ, ໂອ ທະວິຊະ, ເພາະພວກເຂົາຈັບທາງຜິດ.

Verse 7

तमप्यसाधकं ज्ञात्वा सर्गमन्यं ससर्ज ह / ऊर्ध्वस्त्रोत इति प्रोक्तो देवसर्गस्तु सात्त्विकः

ເມື່ອຮູ້ວ່າການສ້າງນັ້ນກໍບໍ່ເໝາະຕໍ່ຈຸດປະສົງ ພຣະອົງຈຶ່ງສ້າງການສ້າງອື່ນອີກ. ນີ້ເອີ້ນວ່າ «ອູຣດະວະ-ສໂຣຕະ»—ການສ້າງທີ່ໄຫຼຂຶ້ນເທິງ; ແທ້ຈິງແມ່ນການສ້າງຂອງເທວະ (ເທວະ-ສັກກະ) ທີ່ມີສັດຕະວະເປັນຫຼັກ.

Verse 8

ते सुखप्रतिबहुला बहिरन्तश्च नावृताः / प्रकाशा बहिरन्तश्च स्वभावाद् देवसंज्ञिताः

ພວກເຂົາມີຄວາມສຸກຫຼາຍລົ້ນ; ບໍ່ຖືກກັ້ນຂວາງທັງພາຍນອກແລະພາຍໃນ. ສະຫວ່າງໄສທັງນອກທັງໃນໂດຍທໍາມະຊາດ ດັ່ງນັ້ນຈຶ່ງໄດ້ຊື່ວ່າ ເທວະ.

Verse 9

ततो ऽबिधायायतस्तस्य सत्याभिध्यायिनस्तदा / प्रादुरासीत् तदाव्यक्तादर्वाक्स्त्रोतस्तु साधकः

ຕໍ່ມາ ເມື່ອພຣະອົງດໍາເນີນຕໍ່ໄປ ໂດຍພິຈາລະນາສັດຈະ, ໃນເວລານັ້ນ ຈາກອະວະຍັກຕະ (ອັນບໍ່ປາກົດ) ກໍປາກົດຂຶ້ນ «ອັຣວາກ-ສໂຣຕະ»—ກະແສໄຫຼລົງ—ອັນເປັນສາທະກະ.

Verse 10

ते च प्रकाशबहुलास्तमोद्रिक्ता रजोधिकाः / दुः खोत्कटाः सत्त्वयुता मनुष्याः परिकीर्तिता

ມະນຸດເຫຼົ່ານັ້ນຖືກກ່າວວ່າ ມີຄວາມແຈ້ງແລະແສງສະຫວ່າງຫຼາຍ ແຕ່ຍັງຖືກແຕະຕ້ອງໂດຍຄວາມມືດ (ຕະໂມ). ຣະໂຈ (ຄວາມກະຕືລືລົ້ນ) ເປັນໃຫຍ່ ຈຶ່ງເອົາໃຈໃສ່ທຸກຂ໌ຮຸນແຮງ ແຕ່ກໍຍັງມີສັດຕະວະປະກອບຢູ່ບາງສ່ວນ.

Verse 11

तं दृष्ट्वा चापरं सर्गममन्यद् भगवानजः / तस्याभिध्यायतः सर्गं सर्गो भूतादिको ऽभवत्

ເມື່ອພຣະອົງອະຊະ—ຜູ້ບໍ່ເກີດ—ເຫັນການສ້າງກ່ອນ ພຣະອົງຈຶ່ງດໍາລິການແຜ່ອອກອີກແບບໜຶ່ງ. ເມື່ອພຣະອົງພິຈາລະນາການສ້າງນັ້ນ ການສ້າງ ‘ພູຕາດິ’ ກໍເກີດຂຶ້ນ—ການປາກົດຂອງທາດດັ້ງເດີມ ແລະຫຼັກລະອຽດຂອງມັນ.

Verse 12

ते ऽपरिग्राहिणः सर्वे संविभागरताः पुनः / खादनाश्चाप्यशीलाश्च भूताद्याः परिकीर्तिताः / इत्येते पञ्च कथिताः सर्गा वै द्विजपुङ्गवाः

ພວກນັ້ນທັງໝົດເປັນຜູ້ບໍ່ຍຶດຄອງ ແລະຍິນດີໃນການແບ່ງປັນກັນ. ແຕ່ກໍມັກກິນກັນ ແລະຂາດວິໄນ—ພວກທີ່ເລີ່ມດ້ວຍ ‘ພູຕາດິ’ ຖືກກ່າວໄວ້ດັ່ງນີ້. ດັ່ງນັ້ນ ໂອ ຜູ້ດີເລີດໃນບັນດາຜູ້ເກີດສອງຄັ້ງ, ການສ້າງທັງຫ້າໄດ້ຖືກປະກາດແລ້ວ.

Verse 13

प्रथमो महतः सर्गो विज्ञेयो ब्रह्मणस्तु सः / तन्मात्राणां द्वितीयस्तु भूतसर्गो हि स स्मृतः

ການສ້າງທຳອິດ ພຶງຮູ້ວ່າແມ່ນການປາກົດຂອງ ‘ມະຫັດ’ (ປັນຍາຈັກກະວານ) ອັນເປັນຂອງພຣະພຣະຫມັນ (Brahman). ການສ້າງທີສອງແມ່ນຂອງ ‘ຕັນມາຕຣະ’ (ທາດລະອຽດ) ແລະຖືກຈື່ຈໍາຕາມປະເພນີວ່າເປັນ ‘ພູຕະ-ສັກ’ ຄືການສ້າງແຫ່ງສັດ/ທາດ.

Verse 14

वैकारिकस्तृतीयस्तु सर्ग ऐन्द्रियकः स्मृतः / इत्येष प्राकृतः सर्गः संभूतो ऽबुद्धिपूर्वकः

ການແຜ່ອອກທີສາມ ເອີ້ນວ່າ ‘ໄວກາຣິກະ’ (ການປ່ຽນແປງ) ແລະຈື່ຈໍາວ່າເປັນ ‘ໄອນດຣິຍະກະ’ ຄືການເກີດຂອງອິນທຣິຍະ (ອະວັຍະຮັບຮູ້). ດັ່ງນັ້ນ ນີ້ແມ່ນການສ້າງແບບປຣາກຣິຕະ (prākṛta) ເກີດຈາກປຣະກຣິຕິ ບໍ່ໄດ້ເກີດຈາກປັນຍາຄິດໄຕ່ ແຕ່ເກີດຂຶ້ນໂດຍທໍາມະຊາດດັ້ງເດີມ.

Verse 15

मुख्यसर्गश्चतुर्थस्तु मुख्या वै स्थावराः स्मृताः / तिर्यक्स्त्रोतस्तु यः प्रोक्तस्तिर्यग्योन्यः स पञ्चमः

ການສ້າງທີສີ່ ເອີ້ນວ່າ ‘ມຸຂຍະ-ສັກ’ (ການສ້າງຫຼັກ) ໃນນັ້ນຜູ້ເປັນຫຼັກແມ່ນພວກສະຖາວະຣະ (ຢືນນິ່ງ) ເຊັ່ນ ພືດພັນທັງຫຼາຍ. ການສ້າງທີຫ້າ ທີ່ກ່າວວ່າ ‘ຕິຣຍັກ-ສໂຣຕັສ’ (ກະແສຂວາງ) ແມ່ນການສ້າງຂອງຜູ້ເກີດເປັນສັດ (ຕິຣຍັກ-ໂຍນິ).

Verse 16

तथोर्ध्वस्त्रोतसां षष्ठो देवसर्गस्तु स स्मृतः / ततोर्ऽवाक्स्त्रोतसां सर्गः सप्तमः स तु मानुषः

ດັ່ງນັ້ນ ໃນບັນດາສັດທີ່ກະແສຊີວິດໄຫຼຂຶ້ນ ການສ້າງທີ່ 6 ຖືກຈື່ຈຳວ່າເປັນການສ້າງຂອງເທວະ. ຕໍ່ມາ ໃນບັນດາຜູ້ທີ່ກະແສໄຫຼລົງ ການສ້າງທີ່ 7 ແມ່ນການສ້າງຂອງມະນຸດ.

Verse 17

अष्टमो भौतिकः सर्गो भूतादीनां प्रकीर्तितः / नवमश्चैव कौमारः प्राकृता वैकृतास्त्विमे

ການສ້າງທີ່ 8 ຖືກປະກາດວ່າເປັນ “ພາວະທາດ” ຄືການປະກົດຂອງສັດທັງຫຼາຍ ເລີ່ມຈາກທາດຫຍາບ. ການສ້າງທີ່ 9 ແມ່ນ “ເກົາມາຣະ” (Kaumāra). ການສ້າງເຫຼົ່ານີ້ ກ່າວວ່າເປັນທັງ ປຣາກຣິຕະ (ເກີດຈາກປຣະກຣິຕິ) ແລະ ໄວກຣິຕະ (ເກີດຈາກການແປງປ່ຽນ).

Verse 18

प्राकृतास्तु त्रयः पूर्वे सर्गास्ते ऽबुद्धिपूर्वकाः / बुद्धिपूर्वं प्रवर्तन्ते मुख्याद्या मुनिपुङ्गवाः

ໂອ ມຸນີຜູ້ປະເສີດ, ການສ້າງສາມຢ່າງກ່ອນໜ້າເປັນ ປຣາກຣິຕະ ແລະເກີດໄປໂດຍບໍ່ມີປັນຍານຳໜ້າ. ແຕ່ການສ້າງທີ່ເລີ່ມຈາກ “ມຸກຍະ” ດຳເນີນໄປໂດຍມີປັນຍາເປັນຜູ້ນຳ.

Verse 19

अग्रे ससर्ज वै ब्रह्मा मानसानात्मनः समान् / सनकं सनातनं चैव तथैव च सनन्दनम् / ऋभुं सनात्कुमारं च पूर्वमेव प्रजापतिः

ໃນປະຖົມການ ປຣະຊາປະຕິ ພຣະພຣະຫມາ ໄດ້ສ້າງຂຶ້ນກ່ອນ ຈາກຈິດຂອງພຣະອົງເອງ—ຜູ້ມີສະພາບຄ້າຍພຣະອົງ—ເປັນມຸນີເກີດຈາກຈິດ: ສະນະກະ, ສະນາຕະນະ, ສະນັນດະນະ, ຣິພຸ (Ṛbhu) ແລະ ສະນັດກຸມາຣະ (Sanatkumāra).

Verse 20

पञ्चैते योगिनो विप्राः परं वैराग्यमास्थिताः / ईश्वरासक्तमनसो न सृष्टौ दधिरे मतिम्

ພຣາຫມະນະໂຍຄີທັງຫ້ານີ້ ຕັ້ງຢູ່ໃນຄວາມຄາຍຄວາມຍຶດຕິດອັນສູງສຸດ (vairāgya) ແລະມີໃຈຜູກພັນຢ່າງໝົດຈິດກັບ ອີສະວະຣະ (Īśvara) ຈຶ່ງບໍ່ໄດ້ນຳໃຈໄປສູ່ການສ້າງໂລກ.

Verse 21

तेष्वेवं निरपेक्षेषु लोकसृष्टौ प्रजापतिः / मुमोह मायया सद्यो मायिनः परमेष्ठिनः

ໃນຂະນະທີ່ໂລກທັງຫຼາຍຖືກປະກົດຂຶ້ນໂດຍຕົນເອງດັ່ງນັ້ນ ພຣະປະຊາປະຕິກໍຖືກມາຍາທຳໃຫ້ຫຼົງທັນທີ—ອຳນາດພາບລວງຂອງພຣະເຈົ້າສູງສຸດ ປະຣະເມດຖິນ ນັກມະນຕຣາອັນຍິ່ງໃຫຍ່।

Verse 22

तं बोधयामास सुतं जगन्मायो महामुनिः / नारायणो महायोगी योगिचित्तानुरञ्जनः

ແລ້ວນັ້ນ ນາຣາຍະນະ—ມະຫາມຸນີ, ມະຫາໂຢກີນ, ພະລັງອັນອັດສະຈັນຜູ້ປະຄອງມາຍາແຫ່ງຈັກກະວານ—ໄດ້ປຸກແລະສອນລູກຂອງພຣະອົງ ໃຫ້ຈິດໃຈຂອງໂຢກີທັງຫຼາຍເບີກບານ।

Verse 23

बोधितस्तेन विश्वात्मा तताप परमं तपः / स तप्यमानो भगवान् न किञ्चित् प्रतिपद्यत

ເມື່ອຖືກປຸກໂດຍພຣະອົງນັ້ນ ວິດສະວາດມາ (ພຣະເຈົ້າຜູ້ສະຖິດໃນທຸກສິ່ງ) ໄດ້ປະຕິບັດຕະປະອັນສູງສຸດ; ແຕ່ເຖິງແມ່ນພຣະພະຄະວານກຳລັງບຳເນັດ ກໍບໍ່ໄດ້ບັນລຸສິ່ງໃດ—ບໍ່ມີຜົນປາກົດ।

Verse 24

ततो दीर्घेण कालेन दुखात् क्रोधो व्यजायत / क्रोधाविष्टस्य नेत्राभ्यां प्रापतन्नश्रु बिन्दवः

ຕໍ່ມາ ຫຼັງຈາກເວລາຍາວນານ ຄວາມໂສກໄດ້ກ່ອນໃຫ້ເກີດຄວາມໂກດ; ແລະເມື່ອຖືກຄວາມໂກດຄອບງຳ ນ້ຳຕາເປັນຢອດໆກໍຕົກຈາກດວງຕາ।

Verse 25

भ्रुकुटीकुटिलात् तस्य ललाटात् परमेश्वरः / समुत्पन्नो महादेवः शरण्यो नीललोहितः

ຈາກໜ້າຜາກຂອງພຣະອົງ ທີ່ຍັບຍູ່ດ້ວຍການຂົມຄິ້ວ ໄດ້ປະກົດພຣະປະຣະເມສະວະຣະ—ມະຫາເທວະ, ຜູ້ໃຫ້ທີ່ພຶ່ງ, ນີລະໂລຫິຕະ (ຣຸດຣະສີຟ້າແດງ)។

Verse 26

स एव भगवानीशस्तेजोराशिः सनातनः / यं प्रपश्यन्ति विद्वांसः स्वात्मस्थं परमेश्वरम्

ພຣະອີສະວະຣະຜູ້ມີພຣະພາກນັ້ນແຕ່ຜູ້ດຽວ ເປັນກອງແສງທິບອັນນິລັນດອນ; ນັກປັນຍາເຫັນພຣະປະເມສະວອນຜູ້ສະຖິດໃນອາດຕະມາຂອງຕົນ.

Verse 27

ओङ्कारं समनुस्मृत्य प्रणम्य च कृताञ्जलिः / ताम भगवान् ब्रह्मा सृजेमा विविधाः प्रजाः

ເມື່ອລະລຶກຖຶງພະຍາງສັກສິດ “ໂອມ” ຢ່າງຖືກຕ້ອງ ແລະກ້ມກາບດ້ວຍຝາມືປະນົມ ພຣະພາກະວານ ພຣະພຣະຫມາ ຈຶ່ງເລີ່ມສ້າງສັດທັງຫຼາຍອັນຫຼາກຫຼາຍ.

Verse 28

निशम्य भगवान् वाक्यं शङ्करो धर्मवाहनः / स्वात्मना सद्शान् रुद्रान् ससर्ज मनसा शिवः / कपर्दिनो निरातङ्कांस्त्रिनेत्रान् नीललोहितान्

ເມື່ອໄດ້ຍິນຖ້ອຍຄໍານັ້ນ ພຣະພາກະວານ ສັງກະຣະ—ຜູ້ມີທຳເປັນພາຫະນະ—ພຣະສິວະ ໄດ້ໃຊ້ອໍານາດແຫ່ງອາດຕະມາ ບັນດານໃຈສ້າງຣຸດຣະທີ່ເໝືອນພຣະອົງ: ຜົມມັດ, ບໍ່ຫວາດຫວັນ, ສາມຕາ, ແລະສີຟ້າແດງ.

Verse 29

तं प्राह भगवान् ब्रह्मा जन्ममृत्युयुताः प्रजाः / सृजेति सो ऽब्रवीदीशो नाहं मृत्युजरान्विताः / प्रजाः स्त्रक्ष्ये जगन्नाथ सृज त्वमशुभाः प्रजाः

ພຣະພາກະວານ ພຣະພຣະຫມາ ກ່າວກັບພຣະອົງວ່າ: “ຈົ່ງສ້າງປະຊາທີ່ຜູກພັນກັບການເກີດແລະຄວາມຕາຍ.” ແຕ່ພຣະອີສະວະຣະຕອບວ່າ: “ໂອ ຈະກັນນາຖາ, ຂ້າພະເຈົ້າຈະບໍ່ສ້າງລູກຫຼານທີ່ຖືກທຸກຂ໌ໂດຍຄວາມຕາຍແລະຄວາມແກ່; ທ່ານເອງຈົ່ງສ້າງສັດອັນອະສຸພະ (ມະຕະ) ເຫຼົ່ານັ້ນ.”

Verse 30

निवार्य च तदा रुद्रं ससर्ज कमलोद्भवः / स्थानाभिमानिनः सर्वान् गदतस्तान् निबोधत

ແລ້ວໃນເວລານັ້ນ ພຣະກະມະໂລດພະວະ (ພຣະພຣະຫມາ) ໄດ້ຫ້າມຣຸດຣະ ແລະສ້າງອໍານາດປົກຄອງທັງປວງຜູ້ຍຶດຖືສະຖານະຂອງຕົນ; ຈົ່ງຟັງຖ້ອຍຄໍາທີ່ພຣະອົງຈະກ່າວເຖິງພວກເຂົາ.

Verse 31

अपो ऽग्निरन्तरिक्षं च द्यौर्वायुः पृथिवी तथा / नद्यः समुद्राः शैलाश्च वृक्षा वीरुध एव च

ນ້ຳ, ໄຟ, ອາກາດກາງ, ຟ້າ, ລົມ ແລະ ແຜ່ນດິນ; ແມ່ນ້ຳ, ທະເລ, ພູເຂົາ, ຕົ້ນໄມ້ ແລະ ເຄືອ-ສະຫມຸນໄພ—ທັງໝົດນີ້ຢູ່ໃນລຳດັບການປະກົດແຫ່ງສັດຕະວະສິ່ງສ້າງ.

Verse 32

लवाः काष्ठाः कलाश्चैव मुहूर्ता दिवसाः क्षपाः / अर्धमासाश्च मासाश्च अयनाब्दयुगादयः

ລະວາ, ກາດຖາ, ກະລາ ແລະ ມຸຫູຣຕະ; ກາງວັນ ແລະ ກາງຄືນ; ຄຶ່ງເດືອນ ແລະ ເດືອນ; ພ້ອມທັງ ອາຍະນະ (ຄຶ່ງປີ), ປີ, ຍຸກ ແລະ ອື່ນໆ—ເຫຼົ່ານີ້ແມ່ນການແບ່ງຂັ້ນຕາມລຳດັບຂອງເວລາ.

Verse 33

स्थानाबिमानिनः सृष्ट्वा साधकानसृजत् पुनः / मरीचिभृग्वङ्गिरसं पुलस्त्यं पुलहं क्रतुम् / दक्षमत्रिं वसिष्ठं च धर्मं संकल्पमेव च

ເມື່ອພຣະອົງສ້າງບັນດາຜູ້ຄຸ້ມຄອງປະຈຳສະຖານະຜູ້ຖືກຖືກກ່ອນແລ້ວ, ພຣະອົງຈຶ່ງສ້າງຂຶ້ນອີກເທື່ອໜຶ່ງບັນດາປະຈາປະຕິຜູ້ສຳເລັດ—ມະຣີຈິ, ພຣຶກຸ, ອັງກິຣະສ, ປຸລັສຕະຍະ, ປຸລະຫະ, ກຣະຕຸ, ດັກສະ, ອະຕຣິ, ວະສິດຖະ, ແລະ ທັມມະ ພ້ອມທັງ ສັງກັລປະ.

Verse 34

प्राणाद् ब्रह्मासृजद् दक्षं चक्षुषश्च मरीचिनम् / शिरसो ऽङ्गिरसं देवो हृदयाद् भृगुमेव च

ຈາກລົມຫາຍໃຈແຫ່ງຊີວິດ (ປຣານະ) ພຣະພຣະຫມາໄດ້ສ້າງ ດັກສະ; ຈາກດວງຕາ ພຣະອົງໄດ້ໃຫ້ເກີດ ມະຣີຈິ. ຈາກສີສະ ພຣະເທວະໄດ້ກໍ່ເກີດ ອັງກິຣະສ, ແລະຈາກຫົວໃຈ ພຣະອົງໄດ້ກໍ່ເກີດ ພຣຶກຸ ດ້ວຍ.

Verse 35

श्रोत्राभ्यामत्रिनामानं धर्मं च व्यवसायतः / संकल्पं चैव संकल्पात् सर्वलोकपितामहः

ປິຕາມະຫະແຫ່ງທຸກໂລກ (ພຣະພຣະຫມາ) ໄດ້ໃຫ້ເກີດ຤ິສີນາມ ອະຕຣິ ຈາກຫູທັງສອງ; ຈາກຄວາມຕັ້ງໃຈແນ່ວແນ່ ພຣະອົງໄດ້ປະກົດ ທັມມະ; ແລະຈາກ ສັງກັລປະ (ເຈດຈຳນົງສ້າງ) ພຣະອົງໄດ້ສ້າງ ສັງກັລປະ ເອງ.

Verse 36

पुलस्त्यं च तथोदानाद् व्यनाच्च पुलहं मुनिम् / अपानात् क्रतुमव्यग्रं समानाच्च वसिष्ठकम्

ຈາກອຸດານະ ເກີດພຸລັດສະຕະ; ຈາກວະຍານະ ເກີດມຸນີພຸລະຫະ; ຈາກອະປານະ ເກີດກຣະຕຸ—ບໍ່ເມື່ອຍ ບໍ່ວຸ່ນວາຍ; ແລະຈາກສະມານະ ເກີດວະສິດຖະກະ।

Verse 37

इत्येते ब्रह्मणा सृष्टाः साधका गृहमेधिनः / आस्थाय मानवं रूपं धर्मस्तैः संप्रवर्तितः

ດັ່ງນັ້ນ ບັນດາຜູ້ຄອບຄົວ—ຜູ້ປະຕິບັດທາງຈິດ—ໄດ້ຖືກພຣະພຣະຫມາສ້າງຂຶ້ນ; ແລະທັມມະ ຮັບຮູບເປັນມະນຸດ ໄດ້ຖືກໃຫ້ເຄື່ອນໄຫວ ແລະດຳເນີນຜ່ານພວກເຂົາ।

Verse 38

ततो देवासुरपितृन् मनुष्यांश्च चतुष्टयम् / सिसृक्षुरम्भांस्येतानि स्वमात्मानमयूयुजत्

ຕໍ່ມາ ພຣະອົງປາດຖະນາຈະກໍ່ໃຫ້ເກີດຈະຕຸສະມູຫ—ເທວະ, ອະສຸຣະ, ປິຕຣະ, ແລະມະນຸດ—ຈຶ່ງຜູກພຣະອາຕະມັນຂອງພຣະອົງເຂົ້າໃນນ້ຳດັ່ງເດີມເຫຼົ່ານີ້ ເປັນຖານແຫ່ງການສ້າງ।

Verse 39

युक्तात्मनस्तमोमात्रा उद्रिक्ताभूत् प्रजापतेः / ततो ऽस्य जघनात् पूर्वमसुरा जज्ञिरे सुताः

ສຳລັບປະຊາປະຕິ ແມ່ນແມ່ນຈິດຖືກຜູກຮວມຢ່າງສົມດຸນ ແຕ່ອົງປະກອບທະມະ (tāmasic) ກັບເດັ່ນຂຶ້ນ. ດັ່ງນັ້ນ ຈາກດ້ານໜ້າຂອງກົ້ນຂອງພຣະອົງ ອະສຸຣະໄດ້ເກີດເປັນບຸດ।

Verse 40

उत्ससर्जासुरान् सृष्ट्वा तां तनुं पुरुषोत्तमः / सा चोत्सृष्टा तनुस्तेन सद्यो रात्रिरजायत / सा तमोबहुला यस्मात् प्रजास्तस्यांस्वपन्त्यतः

ເມື່ອສ້າງອະສຸຣະແລ້ວ ພຣະບຸຣຸສົດຕະມະໄດ້ປ່ອຍທິ້ງກາຍນັ້ນ. ໃນທັນທີທີ່ກາຍນັ້ນຖືກປ່ອຍທິ້ງ ຄືນກໍເກີດຂຶ້ນ. ເນື່ອງຈາກຄືນເຕັມໄປດ້ວຍຄວາມມືດ ສັດທັງຫຼາຍຈຶ່ງຫຼັບໃນນັ້ນ.

Verse 41

सत्त्वमात्रत्मिकां देवस्तनुमन्यामगृह्णत / ततो ऽस्य मुखतो देवा दीव्यतः संप्रजज्ञिरे

ພຣະເຈົ້າໄດ້ຮັບເອົາກາຍອື່ນອີກ ທີ່ປະກອບດ້ວຍສັດຕະວະ (sattva) ອັນບໍລິສຸດແຕ່ຢ່າງດຽວ. ຈາກພຣະໂອດຂອງພຣະອົງ ໃນຂະນະທີ່ສ່ອງສະຫວ່າງດ້ວຍລັດສະໝີທິບ ບັນດາເທວະດາກໍໄດ້ບັງເກີດຂຶ້ນ।

Verse 42

त्यक्ता सापि तनुस्तेन सत्त्वप्रायमभूद् दिनम् / तस्मादहो धर्मयुक्ता देवताः समुपासते

ແມ່ນແຕ່ກາຍນັ້ນເອງ ເມື່ອພຣະອົງປ່ອຍວາງແລ້ວ ກໍເຮັດໃຫ້ກາງວັນເປັນສັດຕະວະຫຼາຍ ຄືຄວາມບໍລິສຸດແລະຄວາມສະຫວ່າງ. ດັ່ງນັ້ນ—ນ່າອັດສະຈັນ—ເທວະດາຜູ້ຢູ່ໃນທຳມະ ຈຶ່ງນະມັດສະການກາງວັນ/ສະພາບນັ້ນດ້ວຍຄວາມເຄົາລົບສັດທາ।

Verse 43

सत्त्वमात्रात्मिकामेव ततो ऽन्यां जगृहे तनुम् / पितृवन्मन्यमानस्य पितरः संप्रजज्ञिरे

ຕໍ່ມາ ພຣະອົງໄດ້ຮັບເອົາກາຍອື່ນອີກ ທີ່ເປັນສັດຕະວະບໍລິສຸດແຕ່ຢ່າງດຽວ. ແລະເມື່ອພຣະອົງຖືຕົນເອງດັ່ງພໍ່ ບັນດາປິຕຣະ (ບັນພະບຸລຸດ) ກໍໄດ້ບັງເກີດຂຶ້ນຕາມຄວາມຄວນເປັນ।

Verse 44

उत्ससर्ज पितृन् सृष्ट्वा ततस्तामपि विश्वसृक् / सापविद्धा तनुस्तेन सद्यः सन्ध्या व्यजायत

ເມື່ອສ້າງປິຕຣະແລ້ວ ພຣະຜູ້ສ້າງສາກົນກໍປ່ອຍວາງກາຍນັ້ນອີກ. ຈາກຮູບກາຍທີ່ຖືກປະຖິ້ມນັ້ນ ສັນທະຍາ (Sandhyā) — ຍາມສົມທົບອັນສັກສິດ — ກໍເກີດຂຶ້ນທັນທີ।

Verse 45

तस्मादहर्देवतानां रात्रिः स्याद् देवविद्विषाम् / तयोर्मध्ये पितॄणां तु मूर्तिः सन्ध्या गरीयसी

ດັ່ງນັ້ນ ສິ່ງທີ່ເປັນ ‘ກາງວັນ’ ສຳລັບເທວະດາ ກໍກາຍເປັນ ‘ກາງຄືນ’ ສຳລັບຜູ້ທີ່ເປັນສັດຕູຕໍ່ເທວະດາ. ແລະລະຫວ່າງສອງນັ້ນ ຮູບອັນຄວນເຄົາລົບທີ່ສູງສຸດຂອງປິຕຣະ ແມ່ນ Sandhyā—ຍາມສົມທົບອັນສັກສິດ।

Verse 46

तस्माद् देवासुराः सर्वे मनवो मानवास्तथा / उपासते तदा युक्ता रात्र्यह्नोर्मध्यमां तनुम्

ດັ່ງນັ້ນ ເທວະ ແລະ ອະສຸຣະ ທັງປວງ, ມະນຸ ແລະ ມະນຸດທັງຫຼາຍດ້ວຍ—ເມື່ອຝຶກຝົນຕົນໃຫ້ຖືກທາງ—ຈຶ່ງນະມັດສະການ «ຮູບກາງ» (madhyamā tanu) ທີ່ຢູ່ລະຫວ່າງຄືນແລະວັນ ໃນເວລານັ້ນ।

Verse 47

रजोमात्रात्मिकां ब्रह्मा तनुमन्यामगृह्णत / ततो ऽस्य जज्ञिरे पुत्रा मनुष्या रजसावृताः

ຕໍ່ມາ ພຣະພຣະຫມາ (Brahmā) ໄດ້ຮັບເອົາກາຍອື່ນໜຶ່ງ ທີ່ປະກອບດ້ວຍຣະຈັສ (rajas) ລ້ວນໆ. ຈາກຮູບນັ້ນ ມະນຸດ—ລູກຫຼານຂອງພຣະອົງ—ໄດ້ເກີດຂຶ້ນ ຖືກປົກຄຸມ ແລະ ຖືກຂັບເຄື່ອນໂດຍຣະຈັສ.

Verse 48

तामप्याशु स तत्याज तनुं सद्यः प्रजापतिः / ज्योत्स्त्रा सा चाभवद्विप्राः प्राक्सन्ध्या याबिधीयते

ຕໍ່ມາ ພຣະປະຊາປະຕິ (Prajāpati) ໄດ້ປ່ອຍທິ້ງກາຍນັ້ນທັນທີ; ແລະນາງໄດ້ກາຍເປັນ “ຈະໂຢດສະນາ” (Jyotsnā) ຄືຄວາມສະຫວ່າງຮຸ່ງເຮືອງ. ໂອ ພຣາຫມະນທັງຫຼາຍ, ນາງນີ້ແມ່ນສິ່ງທີ່ເອີ້ນວ່າ ສັນທະຍາຍາມເຊົ້າ (prāk-sandhyā).

Verse 49

ततः स भगवान् ब्रह्मा संप्राप्य द्विजपुङ्गवाः / मूर्ति तमोरजः प्रायां पुनरेवाभ्ययूयुजत्

ຕໍ່ມາ ພຣະບຣະຫມາ ຜູ້ເປັນພຣະຜູ້ມີພາກ—ໂອ ຜູ້ເກີດສອງຄັ້ງຜູ້ປະເສີດ—ເມື່ອເຂົ້າມາໃກ້ພວກເຈົ້າແລ້ວ ກໍໄດ້ຜູກພັນຕົນອີກຄັ້ງກັບຮູບທີ່ມີຕະມັສ ແລະ ຣະຈັສ ເປັນຫຼັກ ເພື່ອໃຫ້ການປະກົດສັບພະສິ່ງດໍາເນີນຕໍ່ໄປ.

Verse 50

अन्धकारे क्षुधाविष्टा राक्षसास्तस्य जज्ञिरे / पुत्रास्तमोरजः प्राया बलिनस्ते निशाचराः

ໃນຄວາມມືດ ຣາກຊະສະ (rākṣasa) ຜູ້ຖືກຄວາມຫິວໂຫຍຄອບງໍາ ໄດ້ເກີດຈາກພຣະອົງ. ສັດທີ່ທ່ອງທ່ຽວຍາມຄືນເຫຼົ່ານັ້ນ ສ່ວນໃຫຍ່ກໍເກີດຈາກຕະມັສ (tamas) ແລະກາຍເປັນລູກຫຼານຜູ້ມີພະລັງຂອງພຣະອົງ.

Verse 51

सर्पा यक्षास्तथा बूता गन्धर्वाः संप्रजज्ञिरे / रजस्तमोभ्यामाविष्टांस्ततो ऽन्यानसृजत् प्रभुः

ຕໍ່ມາ ງູທັງຫຼາຍ, ຢັກສະ, ພູຕະ ແລະ ຄັນທະວະ ກໍເກີດຂຶ້ນ. ຫຼັງຈາກນັ້ນ ພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າ (ປຣະພູ) ໄດ້ຊັກນໍາສັດອື່ນໆ ທີ່ຖືກຄອບງໍາໂດຍ ຣາຈັສ ແລະ ຕະມັສ ໃຫ້ເກີດຂຶ້ນອີກດ້ວຍ.

Verse 52

वयांसि वयसः सृष्ट्वा अवयो वक्षसो ऽसृजत् / मुखतो ऽजान् ससर्जान्यान् उदराद्गाश्चनिर्ममे

ພຣະອົງໄດ້ສ້າງນົກທັງຫຼາຍຈາກການໄຫຼຜ່ານຂອງເວລາ (ປີ). ຈາກອົກພຣະອົງ ກໍສ້າງແກະ. ຈາກພຣະໂອດ ພຣະອົງໃຫ້ເກີດແບ້ ແລະ ສັດອື່ນໆ; ຈາກທ້ອງ ພຣະອົງປັ້ນສ້າງງົວດ້ວຍ.

Verse 53

पद्भ्याञ्चाश्वान् समातङ्गान् रासभान् गवयान् मृगान् / उष्ट्रानश्वतरांश्चैव न्यङ्कूनन्यांश्व जातयः / औपध्यः फलमूलिन्यो रोमभ्यस्तस्य जज्ञिरे

ຈາກພຣະບາດ ເກີດມ້າ, ຊ້າງ, ລາ, ງົວປ່າ (gavaya) ແລະ ກວາງ; ທັງອູດ, ລາມ້າ (mule) ແລະ ສັດກວາງຊື່ nyaṅku ພ້ອມດ້ວຍຊະນິດອື່ນໆ. ແລະຈາກຂົນກາຍຂອງພຣະອົງ ກໍເກີດອານາຈັກພືດ—ພືດທີ່ໃຫ້ຜົນ ແລະ ຮາກ.

Verse 54

गायत्रं च ऋचं चैव त्रिवृत्साम रथन्तरम् / अग्निष्टोमं च यज्ञानां निर्ममे प्रथमान्मुखात्

ຈາກພຣະໂອດອັນທໍາອິດ ພຣະອົງໄດ້ປັ້ນສ້າງຉັນທະ Gayatrī ແລະ ບົດ Ṛk, ທັງ Trivṛt Sāman ແລະ ບົດຂັບ Rathantara; ພ້ອມທັງ Agniṣṭoma ອັນເປັນຍັດຍາທີ່ສູງສຸດໃນບັນດາຍັດຍາ.

Verse 55

यजूंषि त्रैष्टुभं छन्दः स्तोमं पञ्चदशं तथा / बृहत्साम तथोक्थं च दक्षिणादसृजन्मुखात्

ຈາກພຣະໂອດທາງໃຕ້ ພຣະອົງໄດ້ໃຫ້ເກີດບົດ Yajus, ຉັນທະ Triṣṭubh, ສໂຕມ 15 ປະການ, ບົດ Bṛhat Sāman ແລະ Uktha ອັນເປັນການສວດສະຫຼອງພຣະເວດ.

Verse 56

सामानि जागतं छन्दस्तोमं सप्तदशं तथा / वैरूपमतिरात्रं च पश्चिमादसृजन्मुखात्

ຈາກປາກທາງຕາເວັນຕົກ (ຂອງພຣະອົງສູງສຸດ) ພຣະອົງໄດ້ປະກົດບົດສາມັນ, ສັນທະຈັງຫວະຈາກາຕີ, ພິທີຈັນທະສໂຕມ 17, ແລະພິທີໂຊມະ ໄວຣູປ ກັບ ອະຕິຣາຕຣາ ດ້ວຍ។

Verse 57

एकविशमथर्वाणमाप्तोर्यामाणमेव च / अनुष्टुभं सवैराजमुत्तरादसृजन्मुखात्

ຈາກປາກທາງເໜືອ ພຣະອົງໄດ້ປະກົດອະຖັຣວະເວດະ ເປັນລຳດັບທີ 21 ພ້ອມກັບພິທີອາປໂຕຣຍາມ; ແລະຍັງປະກົດຈັງຫວະອະນຸສຕຸບ ຄູ່ກັບໄວຣາຊາ ດ້ວຍ.

Verse 58

उच्चावचानि भूतानि गात्रेभ्यस्तस्य जज्ञिरे / ब्रह्मणो हि प्रजासर्गं सृजतस्तु प्रजापतेः

ເມື່ອພຣະປຣະຊາປະຕິ ພຣະພຣະຫມາ ເລີ່ມສ້າງສາຍພົນປະຊາ, ຈາກອະວະຍະວະຂອງພຣະອົງ ສັດທັງຫຼາຍອັນຫຼາກຫຼາຍ—ທັງສູງແລະຕ່ຳ—ກໍເກີດຂຶ້ນ.

Verse 59

सृष्ट्वा चतुष्टयं सर्गं देवर्षिपितृमानुषम् / ततो ऽसृजच्च भूतानि स्थावराणि चराणि च

ເມື່ອພຣະອົງສ້າງການກໍ່ກຳເນີດສີ່ປະເພດ—ເທວະ, ຣິສີ, ປິຕຣິ, ແລະມະນຸດ—ແລ້ວ, ຕໍ່ມາພຣະອົງຍັງສ້າງສັດທັງຫຼາຍ ທັງຢູ່ນິ່ງ (ສະຖາວະຣ) ແລະເຄື່ອນໄຫວ (ຈະຣ) ດ້ວຍ.

Verse 60

यक्षान् पिशाचान् गन्धर्वांस्तथैवाप्सरसः शुभाः / नरकिन्नररक्षांसि वयः पुशुमृगोरगान् / अव्ययं च व्ययं चैव द्वयं स्थावरजङ्गमम्

ຍັກສະ, ປິສາຈະ, ກັນທັຣວະ, ແລະອັບສະຣາອັນມົງຄຸນ; ນະຣະ, ກິນນະຣະ, ແລະຣາກສະສະ; ນົກ, ສັດລ້ຽງ, ສັດປ່າ, ແລະງູ—ດັ່ງນີ້ໂລກສອງພາກຖືກປະກາດ: ອະວະຍະ (ບໍ່ເສື່ອມ) ແລະ ວະຍະ (ເສື່ອມ), ເປັນສະຖາວະຣ ແລະ ຈັງກະມະ (ຢູ່ນິ່ງ-ເຄື່ອນໄຫວ).

Verse 61

तेषां ये यानि कर्माणि प्राक्सृष्टौ प्रतिपेदिरे / तान्येव ते प्रपद्यन्ते सृज्यमानाः पुनः पुनः

ກຳໃດໆທີ່ສັດທັງຫຼາຍເຄີຍຮັບໄວ້ໃນການສ້າງຄັ້ງກ່ອນ—ກຳນັ້ນເອງເຂົາເຈົ້າກໍກັບໄປຮັບອີກ ເມື່ອຖືກສ້າງໃໝ່ ຄັ້ງແລ້ວຄັ້ງເລົ່າ។

Verse 62

हिंस्त्राहिंस्त्रे मृदुक्रूरे धर्माधर्मावृतानृते / तद्भाविताः प्रपद्यन्ते तस्मात् तत् तस्य रोचते

ຈະເປັນຄວາມຮຸນແຮງຫຼືອະຫິງສາ, ຄວາມອ່ອນໂຍນຫຼືຄວາມໂຫດຮ້າຍ, ທຳມະຫຼືອະທຳມະ, ຄວາມຈິງຫຼືຄວາມຫຼອກລວງ—ສັດທັງຫຼາຍມຸ່ງໄປຫາສິ່ງທີ່ນິໄສໃນໃຈໄດ້ບໍ່ມີຢ່າງອື່ນປູກຝັງໄວ້; ດັ່ງນັ້ນ ສິ່ງນັ້ນເອງຈຶ່ງເປັນທີ່ພໍໃຈແກ່ເຂົາເຈົ້າ।

Verse 63

महाभूतेषु नानात्वमिन्द्रियार्थेषु मूर्तिषु / विनियोगं च भूतानां धातैव विदधात् स्वयम्

ຄວາມຫຼາກຫຼາຍໃນມະຫາພູດ, ໃນອາຣົມຂອງອິນທຣີ, ແລະໃນຮູບກາຍທີ່ມີຮູບ—ທັງການແບ່ງສັນຫນ້າທີ່ໃຫ້ແກ່ສັດທັງຫຼາຍ—ລ້ວນແຕ່ຖືກຈັດວາງໂດຍ ທາຕຣຶ (Dhātṛ) ຜູ້ຈັດລະບຽບສາກົນ ແຕ່ພຽງຜູ້ດຽວ ຕາມພຣະປະສົງຂອງພຣະອົງເອງ।

Verse 64

नामरूपं च भूतानां कृत्यानां च प्रपञ्चनम् / वेदशब्देभ्य एवादौ निर्ममे स महेश्वरः

ໃນຕອນເລີ່ມຕົ້ນທີ່ສຸດ ມະເຫສະວະຣະ (Maheśvara) ໄດ້ສ້າງພຣະປະຈັກທີ່ປາກົດ—ທັງນາມແລະຮູບຂອງສັດທັງຫຼາຍ ແລະການແຜ່ຂະຫຍາຍແຫ່ງກິດຈະກຳແລະພິທີກຳ—ໂດຍອາໄສສຽງແຫ່ງເວດາແຕ່ພຽງຢ່າງດຽວ।

Verse 65

आर्षाणि चैव नामानि याश्च वेदेषु दृष्टयः / शर्वर्यन्ते प्रसूतानां तान्येवैभ्यो ददात्यजः

ແລະນາມທີ່ຖືກຮັບຮອງໂດຍຣິສີ—ນາມທີ່ປາກົດໃນເວດາດ້ວຍ—ເມື່ອຖືກກຳນົດເວລາອັນສົມຄວນຫຼັງການເກີດຂອງເດັກນ້ອຍ ພຣະອະຈະ (Ajā) ຜູ້ບໍ່ເກີດ ກໍປະທານນາມເຫຼົ່ານັ້ນເອງໃຫ້ແກ່ເຂົາເຈົ້າ।

Verse 66

यथर्तावृतुलिङ्गानि नानारूपाणि पर्यये / दृश्यन्ते तानि तान्येव तथा भावा युगादिषु

ດັ່ງເຄື່ອງໝາຍຈໍາແນກຂອງລະດູການ ປາກົດເປັນຮູບແບບຫຼາຍຢ່າງເມື່ອວົງຈອນຫມຸນໄປ—ແຕ່ກໍເປັນເຄື່ອງໝາຍລະດູດຽວນັ້ນ—ສະພາບແຫ່ງພາວະກໍຫວນກັບມາໃນຍຸກ ແລະ ການແບ່ງເວລາອື່ນໆ ເຊັ່ນກັນ.