Adhyaya 49

Verse 1

इति श्रीकूर्मपुराणे षट्साहस्त्र्यां संहितायां पूर्वविभागे अष्टचत्वारिंशो ऽध्यायः ऋषय ऊचुः अतीतानागतानीह यानि मन्वन्तराणि तु / तानि त्वं कथयास्माकं व्यासांश्च द्वापरे युगे

ດັ່ງນັ້ນ ໃນ «ສີຣີກູຣະມະປູຣານະ» ສັງຫິຕາ 6,000 ຄຳກອນ ໃນພາກຕົ້ນ ບົດທີ 48 ເລີ່ມຕົ້ນ. ພວກລຶສີກ່າວວ່າ: «ຂໍທ່ານເລົ່າເຖິງມັນວັນຕະຣະທີ່ຜ່ານໄປ ແລະທີ່ຈະມາ ພ້ອມທັງການປາກົດຂອງວະຍາສະໃນຍຸກດວາປະຣະ».

Verse 2

वेदशाखाप्रणयनं देवदेवस्य धीमतः / तथावतारान् धर्मार्थमीशानस्य कलौ युगे

ໃນຍຸກກະລິ ພຣະເຈົ້າແຫ່ງພຣະເທວະທັງປວງ ຜູ້ມີປັນຍາ ຊົງຈັດຕັ້ງສາຂາຕ່າງໆ ຂອງເວດະ; ແລະຊົງອະວະຕາຣະລົງມາ ເພື່ອຄ້ຳຈຸນທັມມະໃຫ້ດຳລົງຢູ່.

Verse 3

कियन्तो देवदेवस्य शिष्याः कलियुगेषु वै / एतत् सर्वं समासेन सूत वक्तुमिहार्हसि

ໃນບັນດາຍຸກກະລິ ສາວົກຂອງພຣະເຈົ້າແຫ່ງພຣະເທວະທັງປວງ ຈະມີຈຳນວນເທົ່າໃດ? ໂອ ສູຕະ, ຂໍທ່ານກ່າວທັງໝົດນີ້ໃຫ້ພວກເຮົາຟັງ ໂດຍຫຍໍ້.

Verse 4

सूत उवाच मनुः स्वायंभुवः पूर्वं ततः स्वारोचिषो मनुः / उत्तमस्तामसश्चैव रैवतश्चाक्षुषस्तथा

ສູຕະກ່າວວ່າ: ກ່ອນອື່ນແມ່ນ ສະວາຍັມພູວະ ມະນຸ; ຕໍ່ມາແມ່ນ ສະວາໂຣຈິສະ ມະນຸ. ຕໍ່ຈາກນັ້ນມີ ອຸຕຕະມະ, ຕາມະສະ, ໄຣວະຕະ, ແລະ ຈາກຊຸສະ (ມະນຸ) ເຊັ່ນກັນ.

Verse 5

षडेते मनवो ऽतीताः सांप्रतं तु रवेः सुतः / वैवस्वतो ऽयं यस्यैतत् सप्तमं वर्तते ऽन्तरम्

ມະນຸທັງຫົກນີ້ໄດ້ຜ່ານໄປແລ້ວ; ບັດນີ້ ບຸດແຫ່ງພຣະອາທິດ ຄື ໄວວັສວະຕະ ປົກຄອງຢູ່. ພາຍໃຕ້ທ່ານນີ້ ມັນວັນຕະຣະທີ 7 ກຳລັງດຳເນີນຢູ່.

Verse 6

स्वायंभुवं तु कथितं कल्पादावन्तरं मया / अत ऊर्ध्वं निबोधध्वं मनोः स्वारोचिषस्य तु

ເຮົາໄດ້ກ່າວແລ້ວເຖິງມັນວັນຕະຣະ ສະວາຍັມພູວະ ທີ່ເກີດໃນຕົ້ນກັລປະ. ບັດນີ້ ຈົ່ງຟັງຕໍ່ໄປ ເມື່ອເຮົາຈະກ່າວເຖິງມັນວັນຕະຣະຂອງມະນຸ ສະວາໂຣຈິສະ.

Verse 7

पारावताश्च तुषिता देवाः स्वारोचिषे ऽन्तरे / विपश्चिन्नाम देवेन्द्रो बभूवासुरसूदनः

ໃນມັນວັນຕະຣະ ສະວາໂຣຈິສະ ພວກເທວະແມ່ນ ປາຣາວະຕາ ແລະ ຕຸສິຕາ; ແລະຈອມເທວະ (ອິນທຣະ) ມີນາມວ່າ ວິປັດຈິດ ເປັນຜູ້ປາບອະສຸຣະ.

Verse 8

ऊर्जस्तम्भस्तथा प्राणो दान्तो ऽथ वृषभस्तथा / तिमिरश्चार्वरीवांश्च सप्त सप्तर्षयो ऽभवन्

ອູຣະຈະສະຕັມພະ, ປຣານະ, ດານຕະ, ວຶຣະສະພະ, ຕິມິຣະ, ແລະ ອາຣະວະຣີວານ—ພ້ອມອີກຜູ້ໜຶ່ງ—ໄດ້ເປັນສັບຕະຣິຊິ ເຈັດອົງ.

Verse 9

चैत्रकिंपुरुषाद्याश्च सुताः स्वारोचिषस्य तु / द्वितीयमतदाख्यातमन्तरं शृणु चोत्तरम्

ໄຈຕຣະ, ກິມປຸຣຸສະ ແລະອື່ນໆ ແມ່ນບຸດຂອງສະວາໂຣຈິສະ. ເມື່ອໄດ້ກ່າວອະທິບາຍມັນວັນຕະຣະທີສອງນີ້ແລ້ວ, ຈົ່ງຟັງຕໍ່ເຖິງເລື່ອງຖັດໄປ.

Verse 10

तृतीये ऽप्यन्तरे विप्रा उत्तमो नाम वै मनुः / सुशान्तिस्तत्र देवेन्द्रो बभूवामित्रकर्षणः

ໂອ ພຣາຫມະນະທັງຫຼາຍ, ໃນມັນວັນຕະຣະທີສາມນັ້ນ ມະນຸມີນາມວ່າ ອຸດຕະມະ. ໃນຍຸກນັ້ນ ສຸສານຕິ ໄດ້ເປັນອິນທຣະ ຈອມເທວະ, ຜູ້ປາບປະລາຍສັດຕູ.

Verse 11

सुधामानस्तथा सत्याः शिवाश्चाथ प्रतर्दनाः / वशवर्तिनश्च पञ्चैते गणा द्वादशकाः स्मृताः

ເຊັ່ນດຽວກັນ Sudhāmāna, Satya, Śiva, Pratardana ແລະ Vaśavartin—ທັງຫ້ານີ້ ຖືກຈື່ຈຳວ່າເປັນ «ຄະນະ» ທິບພະ ແຕ່ລະຄະນະມີ 12 ອົງ.

Verse 12

रजोर्ध्वश्चोर्ध्वबाहुश्च सबलश्चानयस्तथा / सुतपाः शुक्र इत्येते सप्त सप्तर्षयो ऽभवन्

Rajōrdhva, Ūrdhvabāhu, Sabala, Anaya, Sutapā ແລະ Śukra—ພວກນີ້ໄດ້ເປັນມະຫາ຤ິສີ 7 (Saptarṣi).

Verse 13

तामसस्यान्तरे देवाः सुरा वाहरयस्तथा / सत्याश्च सुधियश्चैव सप्तविंशतिका गणाः

ໃນມັນວັນຕະຣະຂອງ Tāmasa ບັນດາຫມູ່ເທວະມີ Sura, Vāharaya ແລະຍັງມີ Satya ກັບ Sudhiya—ທັງໝົດນີ້ເປັນຄະນະ (gaṇa) 27 ກຸ່ມ.

Verse 14

शिबिरिन्द्रस्तथैवासीच्छतयज्ञोपलक्षणः / बभूव शङ्करे भक्तो महादेवार्चने रतः

ເຊັ່ນດຽວກັນ Śibirindra ໂດດເດັ່ນວ່າເປັນຜູ້ປະກອບຍັດ 100 ຄັ້ງ; ທ່ານໄດ້ເປັນຜູ້ພັກດີຕໍ່ Śaṅkara ແລະຫມົດໃຈໃນການບູຊາ Mahādeva ຢ່າງສະເໝີ.

Verse 15

ज्योतिर्धर्मा पृथुः काव्यश्चैत्रोग्निर्वनकस्तथा / पीवरस्त्वृषयो ह्येते सप्त तत्रापि चान्तरे

Jyotirdharmā, Pṛthu, Kāvya, Caitrogni, Vanaka ແລະ Pīvara—ພວກນີ້ແມ່ນ຤ິສີ 7 ຜູ້ຢູ່ທີ່ນັ້ນດ້ວຍ ໃນຊ່ວງອັນຕະຣະນັ້ນ.

Verse 16

पञ्चमे चापि विप्रेन्द्रा रैवतो नाम नामतः / मनुर्वसुश्च तत्रेन्द्रो बभूवासुरमर्दनः

ໂອ ພຣາຫມັນຜູ້ປະເສີດ, ໃນມັນວັນຕະຣະທີ 5 ມະນຸມີນາມ ໄຣວະຕະ; ໃນການນັ້ນ ວະສຸ ເປັນອິນທຣະ ຜູ້ບົດຂະຍີ້ອະສຸຣະ.

Verse 17

अमिताभा भूतरया वैकुण्ठाः स्वच्छमेधसः / एते देवगणास्तत्र चतुर्दश चतुर्दश

ທີ່ນັ້ນ (ໃນໄວກຸນຖະ) ມີຫມູ່ເທວະທີ່ເອີ້ນວ່າ ອະມິຕາພາ, ພູຕະຣະຍາ, ແລະ ໄວກຸນຖາ—ຜູ້ມີປັນຍາບໍລິສຸດ. ແຕ່ລະຫມູ່ນັ້ນນັບເປັນ 14 ແລະ 14.

Verse 18

हिरण्यरोमा वेदश्रीरूर्ध्वबाहुस्तथैव च / वेदबाहुः सुधामा च पर्जन्यश्च महामुनिः / एते सप्तर्षयो विप्रास्तत्रासन् रैवते ऽन्तरे

ຫິຣັນຍະໂຣມາ, ເວທະສຣີ, ແລະ ອູຣດວະບາຫູ; ເວທະບາຫູ, ສຸທາມາ, ແລະ ປັຣຊັນຍະ ມະຫາມຸນີ—ເຫຼົ່ານີ້ແມ່ນຣິສີ 7 ອົງ, ໂອ ພຣາຫມັນ, ຜູ້ຢູ່ໃນມັນວັນຕະຣະໄຣວະຕະ.

Verse 19

स्वारोचिषश्चोत्तमश्च तामसो रैवतस्तथा / प्रियव्रतान्वया ह्येते चत्वारो मनवः स्मृताः

ສະວາໂຣຈິສະ, ອຸດຕະມະ, ຕາມະສະ, ແລະ ໄຣວະຕະ—ມະນຸທັງສີ່ນີ້ ຖືກຈື່ຈຳວ່າ ຢູ່ໃນສາຍວົງຂອງ ປຣິຍະວຣະຕະ.

Verse 20

षष्ठे मन्वन्तरे चासीच्चाक्षुषस्तु मनुर्द्विजाः / मनोजवस्तथैवेन्द्रो देवानपि निबोधतः

ໂອ ທ່ານທັງຫຼາຍຜູ້ເກີດສອງຄັ້ງ, ໃນມັນວັນຕະຣະທີ 6 ມະນຸມີນາມ ຈາກຊຸສະ; ແລະ ອິນທຣະ ມີນາມ ມະໂນຈະວະ. ບັດນີ້ ຈົ່ງເຂົ້າໃຈຫມູ່ເທວະໃນການນັ້ນດ້ວຍ.

Verse 21

आद्याः प्रसूता भाव्याश्च पृथुगाश्च दिवौकसः / महानुभावा लेख्याश्च पञ्चैते ह्यष्टका गणाः

ອາດຍາ, ປຣະສູຕາ, ພາວຍາ, ປຣຶຖຸກາ ແລະ ດິວະອຸກະສະ (ຜູ້ຢູ່ສະຫວັນ); ພ້ອມທັງ ມະຫານຸພາວາ ແລະ ເລກະຍາ—ເຫຼົ່ານີ້ແມ່ນກຸ່ມຄະນະສຳຄັນ ທີ່ຖືກນັບເປັນ ອັດຖະກາ (ກຸ່ມທິບພະ 8 ປະເພດ)។

Verse 22

सुमेधा विरजाश्चैव हविष्मानुत्तमो मधुः / अतिनामा सहिष्णुश्च सप्तासन्नृषयः शुभाः

ສຸເມທາ, ວິຣາຊາ, ຮະວິສະມານ, ອຸດຕະມະ, ມະທຸ, ອະຕິນາມາ ແລະ ສະຫິສະນຸ—ທັງເຈັດນີ້ແມ່ນລິສີຜູ້ມີມົງຄຸນ ແລະ ຄວາມດີງາມ.

Verse 23

विवस्वतः सुतो विप्राः श्राद्धदेवो महाद्युतिः / मनुः स वर्तते धीमान् सांप्रतं सप्तमे ऽन्तरे

ໂອ ພຣາຫມະນະທັງຫຼາຍ, ສຣາດທະເທວະ ຜູ້ມີລັດສະຫມີຍິ່ງ, ບຸດແຫ່ງ ວິວັສວານ, ແມ່ນມະນຸຜູ້ມີປັນຍາ ຜູ້ປົກຄອງຢູ່ໃນປັດຈຸບັນ ໃນມັນວັນຕະຣະທີ 7.

Verse 24

आदित्या वसवो रुद्रा देवास्तत्र मरुद्गणाः / पुरन्दरस्तथैवेन्द्रो बभूव परवीरहा

ໃນທີ່ນັ້ນມີ ອາດິຕະຍາ, ວະສຸ, ຣຸດຣະ ແລະ ກຸ່ມມະຣຸດ ຢູ່ໃນຫມູ່ເທວະ; ແລະທີ່ນັ້ນດ້ວຍ ອິນທຣະ—ປຸຣັນດະຣະ—ໄດ້ເປັນຜູ້ປະຫານວີຣະຊົນຂອງຝ່າຍຕໍ່ຕ້ານ.

Verse 25

वसिष्ठः कश्यपश्चात्रिर्जमदग्निश्च गौतमः / विश्वामित्रो भरद्वाजः सप्त सप्तर्षयो ऽभवन्

ວະສິດຖະ, ກັດຍະປະ, ອະຕຣິ, ຊະມະດັກນິ, ໂກຕະມະ, ວິສະວາມິດຕະ ແລະ ພະຣະດວາຊະ—ເຫຼົ່ານີ້ໄດ້ເປັນ ສັບຕະຣິສີ, ລິສີໃຫຍ່ທັງເຈັດ.

Verse 26

विष्णुशक्तिरनौपम्या सत्त्वोद्रिक्ता स्थिता स्थितौ / तदंशभूता राजानः सर्वे च त्रिदिवौकसः

ພະລັງອັນຫາທຽບບໍ່ໄດ້ (ສັກຕິ) ຂອງພຣະວິສນຸ ອຸດົມດ້ວຍສັດຕະວະ ດໍາລົງຢູ່ໃນພາວະແຫ່ງການຄ້ຳຈຸນ. ຈາກສ່ວນໜຶ່ງຂອງສັກຕິນັ້ນ ເກີດຂຶ້ນອໍານາດຜູ້ປົກຄອງທັງປວງ ພ້ອມທັງເທວະຜູ້ຢູ່ໃນສະຫວັນສາມຊັ້ນ.

Verse 27

स्वायंभुवे ऽन्तरे पूर्वमाकूत्यां मानसः सुतः / रुचेः प्रजापतेर्यज्ञस्तदंशेनाभवद् द्विजाः

ໃນມັນວັນຕະຣະສະວາຍັມພູວະ ໃນກ່ອນການ, ໂອ ທ່ານຜູ້ເກີດສອງຄັ້ງ, ພຣະຍັດຍະ ຜູ້ເກີດເປັນບຸດຈາກໃຈໃນ ອາກູຕີ ແລະເປັນຂອງ ປຣະຊາປະຕິ ຣຸຈິ ໄດ້ປາກົດເປັນອະວະຕານສ່ວນໜຶ່ງ (ອັມສະ).

Verse 28

ततः पुनरसौ देवः प्राप्ते स्वारोचिषे ऽन्तरे / तुषितायां समुत्पन्नस्तुषितैः सह दैवतैः

ແລ້ວຕໍ່ມາ ເມື່ອມັນວັນຕະຣະສະວາໂຣຈິສະ ມາຮອດ, ພຣະເຈົ້າອົງນັ້ນເອງ ໄດ້ປາກົດໃນ ຕຸສິຕາ ພ້ອມກັບເທວະຕຸສິຕະທັງຫຼາຍ.

Verse 29

औत्तमे ऽप्यन्तरे विष्णुः सत्यैः सह सुरोत्तमैः / सत्यायामभवत् सत्यः सत्यरूपो जनार्दनः

ໃນມັນວັນຕະຣະອົດຕະມະ ດ້ວຍ, ພຣະວິສນຸ ພ້ອມກັບເທວະຜູ້ສູງສຸດທີ່ເອີ້ນວ່າ “ສັດຕະຍະ” ໄດ້ປາກົດໃນ ສັດຕະຍາ, ກາຍເປັນ “ສັດຕະຍະ” ເອງ—ຈະນາຣະດະນະ ຜູ້ມີຮູບແຫ່ງຄວາມຈິງ.

Verse 30

तामसस्यान्तरे चैव संप्राप्ते पुनरेव हि / हर्यायां हरिभिर्देवैर्हरिरेवाभवद्धरिः

ແລະອີກຄັ້ງ ເມື່ອມັນວັນຕະຣະຕາມະສະ ມາຮອດ, ໃນຊ່ວງທີ່ເອີ້ນວ່າ ຮະຣະຍາ, ທ່າມກາງເທວະທີ່ເອີ້ນວ່າ ຮະຣິ, ພຣະຮະຣິເອງ ໄດ້ປາກົດອີກເທື່ອ ເປັນ ທາຣິ (ຜູ້ຄ້ຳຈຸນ).

Verse 31

रैवते ऽप्यन्तरे चैव संभूत्यां मानसो ऽभवत् / संभूतो मानसैः सार्धं देवैः सह महाद्युतिः

ໃນມັນວັນຕະຣະ ຣາຍວະຕະ ດ້ວຍ, ໃນວົງຈັກທີ່ ສຳພູຕິ ປົກຄອງ, ພຣະມານະສາ ໄດ້ບັງເກີດ; ແລະ ສຳພູຕະ ຜູ້ມີຮັດສະມີຍິ່ງ ປາກົດພ້ອມກັບພຣະມານະສາທັງຫຼາຍ ແລະ ເທວະທັງປວງ।

Verse 32

चाक्षुषे ऽप्यन्तरे चैव वैकुण्ठः पुरुषोत्तमः / विकुण्ठायामसौ जज्ञे वैकुण्ठैर्दैवतैः सह

ໃນມັນວັນຕະຣະ ຈາກຊຸສະ ດ້ວຍ, ພຣະວາຍກຸນຖະ ຜູ້ເປັນ ປຸຣຸໂສຕຕະມະ (ພຣະບຸກຄົນສູງສຸດ) ໄດ້ປາກົດ; ພຣະອົງເກີດຈາກ ວິກຸນຖາ ພ້ອມກັບເທວະທີ່ເອີ້ນວ່າ ວາຍກຸນຖະທັງຫຼາຍ।

Verse 33

मन्वन्तरे ऽत्र संप्राप्ते तथा वैवस्वते ऽन्तरे / वामनः कश्यपाद् विष्णुरदित्यां संबभूव ह

ເມື່ອມັນວັນຕະຣະນີ້ມາຮອດ—ໃນສະໄໝ ວາຍວັສວະຕະ—ພຣະວິສນຸ ໄດ້ບັງເກີດຈາກ ກັດຊະປະ ໃນ ອະດິຕິ ເປັນ ວາມະນະ (ອະວະຕາຣຮູບຄົນນ້ອຍ)។

Verse 34

त्रिभिः क्रमैरिमांल्लोकाञ्जित्वा येन महात्मना / पुरन्दराय त्रैलोक्यं दत्तं निहतकण्टकम्

ພຣະອົງຜູ້ມີຈິດໃຈຍິ່ງໃຫຍ່ ໄດ້ຊະນະໂລກເຫຼົ່ານີ້ດ້ວຍສາມກ້າວ; ແລະໄດ້ມອບໄຕໂລກະໃຫ້ ປຸຣັນດະຣະ (ອິນດຣະ) ໂດຍກຳຈັດໜາມຫນາມ—ອຸປະສັກສັດຕູ—ໃຫ້ສິ້ນ।

Verse 35

इत्येतास्तनवस्तस्य सप्त मन्वन्तरेषु वै / सप्त चैवाभवन् विप्रा याभिः संरक्षिताः प्रजाः

ດັ່ງນັ້ນ ໃນມັນວັນຕະຣະທັງເຈັດ ມີຮູບພະອົງຜູ້ຄ້ຳຈຸນທັງເຈັດຢ່າງແທ້; ແລະ ໂອ ພຣາຫມະນະທັງຫຼາຍ, ຍັງມີອີກເຈັດປະການ ທີ່ໂດຍມັນ ສັດທັງປວງຖືກຮັກສາ ແລະ ຄຸ້ມຄອງ।

Verse 36

यस्माद् विष्टमिदं कृत्स्नं वामनेन महात्मना / तस्मात् स वै स्मृतो विष्णुर्विशेर्धातोः प्रवेशनात्

ເນື່ອງຈາກພຣະວາມະນະ ຜູ້ມີຈິດໃຫຍ່ ໄດ້ເຂົ້າໄປສະຫຼອດຄອບຄຸມຈັກກະວານທັງປວງ ດັ່ງນັ້ນຈຶ່ງຖືກຈື່ຈຳວ່າ «ວິສນຸ» ຈາກຮາກຄຳ viś ໝາຍເຖິງ ເຂົ້າ/ຊຶມຊາບ ເພາະການເຂົ້ານັ້ນເອງ।

Verse 37

एष सर्वं सृजत्यादौ पाति हन्ति च केशवः / भूतान्तरात्मा भगवान् नारायण इति श्रुतिः

ພຣະອົງນີ້ແຫຼະ—ເກສະວະ—ໃນປະຖົມການ ສ້າງສັບພະສິ່ງ, ຮັກສາ, ແລະກໍນຳໄປສູ່ການສະລາຍ. ສຣຸຕິກ່າວວ່າ ພຣະພະຄະວານນີ້ແມ່ນ «ນາຣາຍະນະ» ອາດຕະມາພາຍໃນຂອງສັດທັງປວງ।

Verse 38

एकांशेन जगत् सर्वं व्याप्य नारायणः स्थितः / चतुर्धा संस्थितो व्यापी सगुणो निर्गुणो ऽपि च

ນາຣາຍະນະດຳລົງຢູ່ ໂດຍພຽງສ່ວນໜຶ່ງຂອງພຣະອົງ ແຕ່ກໍຊຶມຊາບຄອບຄຸມຈັກກະວານທັງປວງ. ພຣະຜູ້ລວມທົ່ວນີ້ຕັ້ງຢູ່ເປັນສີ່ປະການ—ທັງແບບມີຄຸນ (saguṇa) ແລະແບບເຫນືອຄຸນ (nirguṇa) ດ້ວຍ.

Verse 39

एका भगवतो मूर्तिर्ज्ञानरूपा शिवामला / वासुदेवाभिधाना सा गुणातीता सुनिष्कला

ມີພຣະມູຣຕິອົງດຽວຂອງພຣະພະຄະວານ—ເປັນຮູບແຫ່ງປັນຍາບໍລິສຸດ, ມົງຄຸນ ແລະປອດຈາກມົນທິນ. ພຣະມູຣຕິນັ້ນເອີ້ນວ່າ «ວາສຸເທວະ» ເຫນືອກຸນທັງປວງ ແລະບໍ່ມີສ່ວນແບ່ງໃດໆ.

Verse 40

द्वितीया कालसंज्ञान्या तामसी शेषसंज्ञिता / निहन्ति सकलं चान्ते वैष्णवी परमा तनुः

ພະລັງອົງທີສອງ ຮູ້ຈັກວ່າ «ກາລະ» (ເວລາ) ເປັນພະລັງທາມະສິກ ແລະຍັງເອີ້ນວ່າ «ເສສະ». ໃນປາຍການ ພຣະຕະນຸໄວສະນະວີອັນສູງສຸດ ຈະທຳລາຍຈັກກະວານທັງປວງ.

Verse 41

सत्त्वोद्रिक्ता तथैवान्या प्रद्युम्नेति च संज्ञिता / जगत् स्थापयते सर्वं स विष्णुः प्रकृतिर्ध्रुवा

ພະປຣະກຣິຕິອີກພາກໜຶ່ງ ທີ່ເດັ່ນດ້ວຍສັດຕະວະ ເອີ້ນວ່າ “ປຣັດຍຸມນະ”. ໂດຍທໍາມະຊາດອັນໝັ້ນຄົງນັ້ນ ພຣະວິດສະນຸສ້າງຕັ້ງ ແລະຄ້ຳຈຸນຈັກກະວານທັງປວງ—ພຣະອົງແມ່ນປຣະກຣິຕິອັນຖາວອນ ບໍ່ເສື່ອມສະລາຍ.

Verse 42

चतुर्थो वासुदेवस्य मूर्तिर्ब्राह्मीति संज्ञिता / राजसी चानिरुद्धाख्या प्रद्युम्नः सृष्टिकारिका

ມູຣຕິພາກທີ່ສີ່ຂອງພຣະວາສຸເທວ ເອີ້ນວ່າ “ບຣາຫມີ”. ພະລັງອັນເປັນຣາຊະສະ ເອີ້ນວ່າ “ອະນິຣຸດທະ”; ແລະ “ປຣັດຍຸມນະ” ແມ່ນເຫດປະຕິບັດທີ່ເຮັດໃຫ້ການສ້າງເຄື່ອນໄຫວເລີ່ມຕົ້ນ.

Verse 43

यः स्वपित्यखिलं भूत्वा प्रद्युम्नेन सह प्रभुः / नारायणाख्यो ब्रह्मासौ प्रिजासर्गं करोति सः

ພຣະເຈົ້າຜູ້ນັ້ນ ຜູ້ກາຍເປັນອາດຕະ ແລະເປັນບິດາຂອງສັບພະສິ່ງ ພ້ອມກັບປຣັດຍຸມນະ ຖືກເອີ້ນວ່າ “ນາຣາຍະນະ”—ພຣະອົງນັ້ນແທ້ແມ່ນພຣະບຣະຫມາ ແລະຊົງກໍ່ໃຫ້ເກີດການສ້າງສັດທັງປວງ (ການສ້າງສາຍພັນ).

Verse 44

या सा नारायणतनुः प्रद्युम्नाख्या मुनीश्वराः / तया संमोहयेद् विश्वं सदेवासुरमानुषम्

ໂອ ມຸນີຜູ້ປະເສີດທັງຫຼາຍ, ພຣະຕະນຸຂອງນາຣາຍະນະທີ່ເອີ້ນວ່າ “ປຣັດຍຸມນະ” ດ້ວຍພະລັງນັ້ນເອງ ພຣະອົງຊົງເຮັດໃຫ້ຈັກກະວານທັງປວງຫຼົງໄຫຼ ທັງເທວະ, ອະສຸຣະ, ແລະມະນຸດ.

Verse 45

सैव सर्वजगत्सूतिः प्रकृतिः परिकीर्तिता / वासुदेवो ह्यनन्तात्मा केवलो निर्गुणो हरिः

ນາງນັ້ນເອງ ຖືກສັນລະເສີນວ່າເປັນ “ປຣະກຣິຕິ” ແຫຼ່ງກໍ່ກໍາເນີດຂອງສັບພະໂລກທັງປວງ; ແລະພຣະວາສຸເທວ ຜູ້ມີອາດຕະອັນອະນັນຕະ ແມ່ນພຣະຫຣິແຕ່ຜູ້ດຽວ—ພຣະສູງສຸດອັນບໍລິສຸດ ປາສະຈາກຄຸນລັກສະນະ (ນິຣຄຸນ).

Verse 46

प्रधानं पुरुषः कालस्तत्त्वत्रयमनुत्तमम् / वासुदेवात्मकं नित्यमेतद् विज्ञाय मुच्यते

ປຣະທານ (ທໍາມະຊາດເດີມ), ປຸຣຸສະ (ອາດຕະຜູ້ຮູ້), ແລະ ກາລະ—ຕັດຕະວະສາມອັນສູງສຸດນີ້—ເປັນສະພາບຂອງ ວາສຸເທວະ ຕະຫຼອດການ. ຜູ້ໃດຮູ້ແຈ້ງ ຍ່ອມພົ້ນທຸກ (ມຸກຕິ).

Verse 47

एकं चेदं चतुष्पादं चतुर्धा पुनरच्युतः / बिभेद वासुदेवो ऽसौ प्रद्युम्नो हरिरव्ययः

ເວດະອັນດຽວນີ້ ແມ່ນມີ “ສີ່ຕີນ” ຕາມໂຄງສ້າງ ແຕ່ອີກຄັ້ງ ອະຈຸຕະ—ວາສຸເທວະເອງ, ປຣະດຍຸມນະ, ຮະຣິ ຜູ້ບໍ່ເສື່ອມ—ໄດ້ແບ່ງອອກເປັນສີ່ພາກ.

Verse 48

कृष्णद्वैपायनो व्यासो विष्णुर्नारायणः स्वयम् / अपान्तरतमाः पूर्वं स्वेच्छया ह्यभवद्धरिः

ກຣິດສະນະ-ດວຍປາຍະນະ ວຽສະ ແທ້ຈິງແມ່ນ ວິສນຸ—ນາຣາຍະນະ ເອງ. ໃນອະດີດ ພຣະອົງເຄີຍເປັນ ອະປານຕະຣະຕະມາ; ແລະ ຮະຣິ ໄດ້ປາກົດເປັນພຣະອົງນັ້ນດ້ວຍພຣະປະສົງຂອງພຣະອົງເອງ.

Verse 49

अनाद्यन्तं परं ब्रह्म न देवा नर्षयो विदुः / एको ऽयं वेद भगवान् व्यासो नारायणः प्रभुः

ພຣະພຣະຫມັນສູງສຸດ ບໍ່ມີຕົ້ນບໍ່ມີປາຍ ເທວະດາກໍບໍ່ຮູ້ໝົດ ຣິສີກໍບໍ່ຮູ້ໝົດ. ມີແຕ່ພຣະອົງດຽວນີ້ທີ່ຮູ້: ພຣະພະຄະວານ ວຽສະ, ຜູ້ເປັນນາຣາຍະນະເອງ, ພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າອະທິປະໄຕ.

Verse 50

इत्येतद् विष्णुमाहात्म्यमुक्तं वो मुनिपुङ्गवाः / एतत् सत्यं पुनः सत्यमेवं ज्ञात्वा न मुह्यति

ດັ່ງນີ້ແລ້ວ ໂອ ມຸນິຜູ້ຍິ່ງໃຫຍ່, ຄວາມມະຫາສົງ່າຂອງ ວິສນຸ ໄດ້ຖືກກ່າວແກ່ພວກເຈົ້າ. ນີ້ແມ່ນຄວາມຈິງ—ຈິງແທ້; ຜູ້ໃດຮູ້ຢ່າງນີ້ ຍ່ອມບໍ່ຫຼົງອີກ.