Adhyaya 36
Prayāga-māhātmya and Ṛṇa-pramocana-tīrtha — Māgha-snāna, Austerities, and Release from Debts
ຫຼັງຈາກໝາຍປິດບົດກ່ອນ ມາຣະກັນເດຍ ໄດ້ຫັນມາສັນລະເສີນຄວາມສັກສິດຂອງປຣະຍາກໃນເດືອນມາຄະ ໂດຍຍົກຍ້ອງຈຸດບັນຈົບຂອງຄົງຄາ–ຍະມຸນາ ເປັນຜູ້ຊໍາລະບາບ ມີບຸນທຽບເທົ່າກັບທານໃຫຍ່ໆ ໂດຍສະເພາະການຖວາຍງົວ (go-dāna). ບົດນີ້ລຽນລໍາການຕະປະ ແລະພິທີກໍາໃນອັນຕະຣະເວດີ (ດິນແດນລະຫວ່າງແມ່ນ້ໍາ) ຮວມທັງວິໄນ kārṣāgni ແລະສະແດງຜົນເປັນວົງຈອນແຫ່ງການພົ້ນທຸກ: ຂຶ້ນສູ່ໂລກສະຫວັນ (ໂສມະໂລກ ແລະ ອິນທຣະໂລກ) ແລ້ວຕົກລົງ ເກີດໃໝ່ເປັນກະສັດຜູ້ທໍາມະ ເສບສຸກ ແລ້ວກັບມາທີ່ຕີຣຖະເດີມເພື່ອສະສົມບຸນແລະຊໍາລະ. ຕົວຢ່າງແຮງໆ—ການຈົມນ້ໍາທີ່ສັງຄົມ, ດື່ມນ້ໍາໂດຍຫົວກັບລົງ, ແລະການສະຫລະກາຍໃຫ້ນົກ—ຊີ້ວ່າ ຕະປະກັບຕີຣຖະຮ່ວມກັນ ປ່ຽນບາບແລະຂໍ້ຈໍາກັດກາຍເປັນຄຸນຄ່າທາງວິນຍານແລະສັງຄົມ. ຕໍ່ມາບົດນີ້ແນະນໍາ Ṛṇa-pramocana ຢູ່ຝັ່ງເໜືອຂອງຍະມຸນາ ທາງໃຕ້ຂອງປຣະຍາກ ສັນຍາວ່າພັກຄືນດຽວແລະອາບນ້ໍາກໍປົດໜີ້ໄດ້ ຈົນບັນລຸສູຣຍະໂລກ ແລະພົ້ນຈາກຄວາມເປັນໜີ້ຢ່າງຍືນຍົງ.
Shlokas
Verse 1
इति श्रीकूर्मपुराणे षट्साहस्त्र्यां संहितायां पूर्वविभागे पञ्चत्रिंशो ऽध्यायः मार्कण्डेय उवाच षष्टिस्तीर्थसहस्त्राणि षष्टिस्तीर्थशतानि च / माघमासे गमिष्यन्ति गङ्गायमुनसंगमम्
ດັ່ງນີ້ໃນ «ສີຣີກູຣະມະປຸຣານະ» ສັງຫິຕາ 6,000 ຄຳ, ພາກຕົ້ນ, ບົດທີ 35 ສິ້ນສຸດ. ມາຣະກັນເດຍ ກ່າວວ່າ: «ຕີຣຖະ 60,000 ແລະສະຖານທີ່ສັກສິດ 6,000 ໃນເດືອນມາຄະ ຈະໄປຫາຈຸດບັນຈົບຂອງຄັງຄາ–ຢະມຸນາ»।
Verse 2
गवां शतसहस्त्रस्य सम्यग् दत्तस्य यत् फलम् / प्रयागे माघमासे तु त्र्यहं स्नातस्य तत् फलम्
ຜົນບຸນທີ່ເກີດຈາກການຖວາຍງົວ 100,000 ຕົວຢ່າງຖືກຕ້ອງ ຜົນນັ້ນເທົ່າກັນກັບຜູ້ທີ່ອາບນ້ຳ 3 ມື້ ທີ່ປຣະຍາກະ ໃນເດືອນມາຄະ।
Verse 3
गङ्गायमुनयोर्मध्ये कार्षाग्निं यस्तु साधयेत् / अहीनाङ्गो ऽप्यरोगश्च पञ्चेन्द्रियसमन्वितः
ຜູ້ໃດຢູ່ກາງລະຫວ່າງແມ່ນ້ຳຄັງຄາ ແລະ ຢະມຸນາ ປະຕິບັດຕະປະສະຍາ ‘ກາຣະສາກນິ’ ຢ່າງຖືກຕ້ອງ ຈະພົ້ນຈາກຄວາມບົກພ່ອງແລະໂລກໄພ ແລະມີອິນທຣີ 5 ຄົບຖ້ວນ।
Verse 4
जलप्रवेशं यः कुर्यात् संगमे लोकविश्रुते / राहुग्रस्तो यथा सोमो विमुक्तः सर्वपातकैः
ຜູ້ໃດຈົມຕົວລົງໃນນ້ຳ ທີ່ຈຸດສັກສິດບັນຈົບອັນໂດງດັງໃນໂລກ ຜູ້ນັ້ນຈະພົ້ນຈາກບາບທັງປວງ ເຫມືອນດວງຈັນຖືກຣາຫູກົດກິນ ແລ້ວຖືກປ່ອຍພົ້ນອີກຄັ້ງ।
Verse 5
ततः स्वर्गात् परिभ्रष्टो जम्बूद्वीपपतिर्भवेत् / स भुक्त्वा विपुलान् भोगांस्तत् तीर्थं भजते पुनः
ຕໍ່ຈາກນັ້ນ ເມື່ອຕົກຈາກສະຫວັນ ຜູ້ນັ້ນຈະເປັນກະສັດຜູ້ປົກຄອງແຫ່ງຊັມບູທະວີບ. ຫຼັງຈາກເສວຍສຸກອັນຫຼາຍ ກໍກັບໄປພຶ່ງພາຕີຣະຖະ (tīrtha) ອັນສັກສິດນັ້ນອີກຄັ້ງ।
Verse 7
सोमलोकमवाप्नोति सोमेन सह मोदते / षष्टिं वर्षसहस्त्राणि षष्टिं वर्षशतानि च
ຜູ້ນັ້ນບັນລຸເຖິງໂສມະໂລກ (ໂລກແຫ່ງຈັນທຣາ) ແລະຊື່ນບານກັບພຣະໂສມະ. ເປັນເວລາຫົກສິບພັນປີ ແລະອີກຫົກສິບຮ້ອຍປີ.
Verse 8
स्वर्गतः शक्रलोके ऽसौ मुनिगन्धर्वसेवितः / ततो भ्रष्टस्तु राजेन्द्र समृद्धे जायते कुले
ເມື່ອໄປເຖິງສະຫວັນ ໃນໂລກຂອງພຣະອິນທຣາ ຜູ້ນັ້ນມີມຸນີ ແລະ ຄັນທະວະ ຄອຍປະນົມຮັບໃຊ້. ແຕ່ເມື່ອຕົກຈາກນັ້ນ ໂອ ຈອມແຫ່ງກະສັດ ກໍເກີດໃໝ່ໃນຕະກູນອຸດົມສົມບູນ.
Verse 9
अधः शिरास्त्वयोधारामुर्ध्वपादः पिबेन्नरः / शतं वर्षसहस्त्राणि स्वर्गलोके महीयते
ຜູ້ໃດດື່ມນ້ຳທີ່ໄຫຼຢູ່ ໂດຍຢືນກັບຫົວ—ຫົວລົງ ຕີນຊູງ—ຜູ້ນັ້ນຈະໄດ້ຮັບການສັນລະເສີນໃນໂລກສະຫວັນ ເປັນເວລາໜຶ່ງແສນປີ.
Verse 10
तस्माद् भ्रष्टस्तु राजेन्द्र अग्निहोत्री भवेन्नरः / भुक्त्वा तु विपुलान् भोगांस्तत् तीर्थं भजते पुनः
ດັ່ງນັ້ນ ໂອ ຈອມແຫ່ງກະສັດ ຜູ້ທີ່ຕົກຈາກຄວາມປະພຶດອັນຖືກຕ້ອງ ຈະກາຍເປັນຜູ້ປະກອບອັກນິໂຫຕຣະ (Agnihotrin) ອີກຄັ້ງ. ຫຼັງຈາກເສວຍສຸກອັນຫຼາຍ ກໍກັບໄປພຶ່ງພາຕີຣະຖະ (tīrtha) ອັນສັກສິດນັ້ນອີກເທື່ອ.
Verse 11
यः स्वदेहं विकर्तेद् वा शकुनिभ्यः प्रयच्छति / विहगैरुपभुक्तस्य शृणु तस्यापि यत्फलम्
ຜູ້ໃດຕັດຮ່າງກາຍຂອງຕົນ ແລ້ວຖວາຍໃຫ້ນົກ—ຈົ່ງຟັງຜົນບຸນທີ່ເກີດຂຶ້ນ ແມ່ນແຕ່ຜູ້ທີ່ເນື້ອຖືກສັດມີປີກກິນແລ້ວກໍຕາມ।
Verse 12
शतं वर्षसहस्त्राणि सोमलोके महीयते / ततस्तस्मात् परिभ्रष्टो राजा भवति धार्मिकः
ເປັນເວລາໜຶ່ງແສນປີ ຜູ້ນັ້ນໄດ້ຮັບການສັກກາລະໃນໂລກຂອງໂສມະ (ພຣະຈັນ). ແລ້ວເມື່ອຕົກຈາກພູມນັ້ນ ກໍເກີດໃໝ່ເປັນກະສັດຜູ້ທຳມະ.
Verse 13
गुणवान् रूपसंपन्नो विद्वान् सुप्रियवाक्यवान् / भुक्त्वा तु विपुलान् भोगांस्तततीर्थं भजते पुनः
ມີຄຸນຄ່າ ຮູບງາມ ຮູ້ທັນ ແລະເວົ້າຈາໄພພິມ—ໄດ້ເສບສຸກອັນຫຼາຍໃນໂລກ; ແຕ່ທ້າຍທີ່ສຸດ ກໍກັບໄປຫາຕີຣຖະອັນສັກສິດນັ້ນອີກ ເພື່ອຂໍພຶ່ງພາ ແລະບຸນກຸສົນອີກຄັ້ງ।
Verse 14
उत्तरे यमुनातीरे प्रयागस्य तु दक्षिणे / ऋणप्रमोचनं नाम तीर्थं तु परमं स्मृतम्
ຢູ່ຝັ່ງເໜືອຂອງແມ່ນ້ຳຢະມຸນາ ແລະຢູ່ທາງໃຕ້ຂອງປຣະຍາກ ມີຕີຣຖະຊື່ «ຣິນະ-ປຣະໂມຈະນະ» (ການປົດປ່ອຍຈາກໜີ້) ອັນຖືກຈື່ຈຳວ່າເປັນຕີຣຖະອັນຍອດຢ່າງຍິ່ງ।
Verse 15
एकरात्रोषितः स्नात्वा ऋणैस्तत्र प्रमुच्यते / सूर्यलोकमवाप्नोति अनृणश्च सदा भवेत्
ພັກຢູ່ທີ່ນັ້ນແຕ່ຄືນດຽວ ແລ້ວອາບນ້ຳ ກໍຖືກປົດປ່ອຍຈາກໜີ້ທັງປວງ; ໄດ້ບັນລຸໂລກຂອງພຣະອາທິດ ແລະຈະເປັນຜູ້ບໍ່ມີໜີ້ຕະຫຼອດໄປ।
Frequently Asked Questions
It elevates three days of bathing at Prayāga in Māgha as equivalent in merit to an immense go-dāna (gifting a hundred thousand cows), presenting the saṅgama as a premier purifier that destroys sin and generates lasting spiritual and worldly uplift.
It is placed on the northern bank of the Yamunā, to the south of Prayāga; staying one night and bathing there is said to release one from debts, grant attainment of Sūrya-loka, and establish enduring freedom from indebtedness.
Tapas (such as kārṣāgni and other severe observances) is portrayed as amplifying the tīrtha’s purificatory power, yielding health, sensory completeness, heavenly honor, and righteous rebirth—yet repeatedly redirecting the practitioner back to the tīrtha as the ongoing locus of dharmic renewal.