Adhyaya 39

Verse 1

इति श्रीब्रह्माण्डे महापुराणे वायुप्रोक्ते मध्यम भागे तृतीय उपोद्धातपादे भार्गवचरिते अष्टात्रिंशत्तमो ऽध्यायः // ३८// वसिष्ठ उवाच मत्स्यराजे निपतिते राजा युद्धविशारदः / राजेन्द्रान्प्रेरयामास कार्त्तवीर्यो महाबलः

ດັ່ງນີ້ ບົດທີ 38 ໃນ ສີພຣົມມານດະ ມະຫາປຸຣານະ... ວາສິດຖະ ກ່າວວ່າ: ເມື່ອກະສັດແຫ່ງມັດສະຍະ ລົ້ມລົງ, ກາຣະຕະວີຣະຍະ ຜູ້ມີພະລັງ ແລະ ຊ່ຽວຊານໃນການຮົບ ຈຶ່ງສົ່ງກະສັດຜູ້ຍິ່ງໃຫຍ່ອົງອື່ນໆອອກໄປ.

Verse 2

बृहद्बलः सोमदत्तो विदर्भो मिथिलेश्वरः / निषधाधिपतिश्चैव मगधाधिपतिस्तथा

ພຶຫັດພະລະ, ໂສມະທັດຕະ, ວິທັດພະ, ເຈົ້າແຫ່ງມິທິລາ, ເຈົ້າແຫ່ງນິສາທະ ແລະ ເຈົ້າແຫ່ງມະຄົດ.

Verse 3

आययुः समरे योद्धं भार्गवेद्रेण भूपते / वर्षन्तः शरजालानि नानायुद्धविशारदाः

ໂອ ພະຣາຊາ! ນັກຮົບຜູ້ຊໍານານສົງຄາມນານາ ໄດ້ມາຮອດສະໜາມຮົບຕໍ່ໜ້າພາຣຄະວະຜູ້ປະເສີດ ແລະຍິງຝົນລູກສອນເປັນຕາຂ່າຍ

Verse 4

वीराभिमानिनः सर्वे हैहयस्याज्ञया तदा / पिनाकहस्तः स भृगुर्ज्वलदग्निशिखोपमः

ໃນເວລານັ້ນ ຕາມຄໍາສັ່ງຂອງໄຫຫະຍະ ຜູ້ທີ່ອວດອ້າງຄວາມກ້າທັງຫມົດກໍມາຊຸມນຸມ. ພຣະ຤ິສີພຶກຸຜູ້ຖືປິນາກະ ສະຫວ່າງດຸດເປວໄຟລຸກໂຊນ

Verse 5

चिक्षेप नागपाशं च आभिमन्त्र्य शरोत्तमम् / तदस्त्रं भार्गवे द्रेण क्षिप्तं संग्राममूर्द्धनि

ເຂົາໄດ້ສະກົດມົນໃສ່ລູກສອນອັນປະເສີດ ແລ້ວຂວ້າງອັສຕຣາ “ນາກະປາຊະ”. ອາວຸດທິບນັ້ນຖືກພາຣຄະວະຜູ້ປະເສີດປ່ອຍໃນຍາມສົງຄາມຮຸນແຮງ

Verse 6

चकर्त्त गारुडास्त्रेण सोमदत्तो महाबलः / ततः क्रुद्धो महाभागो रामः शत्रुविदारणः

ໂສມະດັດຜູ້ມີພະລັງຫຼາຍ ໄດ້ຕັດທໍາລາຍມັນດ້ວຍຄຣຸດາສຕຣາ. ແລ້ວພຣະຣາມຜູ້ປະເສີດ ຜູ້ທໍາລາຍສັດຕູ ກໍເກີດຄວາມໂກດ

Verse 7

रुद्रदत्तेन शूलेन सोमदत्तं जघान ह / बृहद्बलं च गदया विदर्भं मुष्टिना तथा

ດ້ວຍສາມງ່າມທີ່ຣຸດຣະປະທານ ເຂົາໄດ້ສັງຫານໂສມະດັດ; ຕໍ່ມາກໍຟາດບຣິຫັດບະລະດ້ວຍຄອນ ແລະຕໍ່ຍວິດັຣພະດ້ວຍກໍາປັ້ນດ້ວຍ

Verse 8

मैथिलं मुद्गरेणैव शक्त्या च निषधाधिपम् / मागधञ्चरणाघातैरस्त्रजालेन सैनिकान्

ພຣະອົງປາບຊາວໄມຖິລະດ້ວຍຄະທາ ປາບເຈົ້າແຫ່ງນິສະທະດ້ວຍຫອກສັກຕິ ປາບມາກະທະດ້ວຍການເຕະ ແລະກວາດລ້າງທະຫານດ້ວຍຕາຂ່າຍອາວຸດ.

Verse 9

निहत्य निखिलां सेनां संहाराग्निसमीरणे / दुद्राव कार्त्तवीर्यं च जामदग्न्यो महाबलः

ເມື່ອພຣະອົງສັງຫານກອງທັບທັງໝົດດຸດລົມແຫ່ງໄຟພິນາດແລ້ວ ຊາມະດັກນະຜູ້ມີພະລັງຍິ່ງກໍພຸ່ງເຂົ້າຫາກາຣຕະວີຣະຍະ.

Verse 10

दृष्ट्वा तं योद्धुमायान्तं राजानो ऽन्ये महारथाः / कार्य्याकार्यविधानज्ञाः पृष्टे कृत्वा च हैहयम्

ເມື່ອເຫັນເຂົາມາເພື່ອຮົບ ບັນດາກະສັດມະຫາຣະຖະອື່ນໆ ຜູ້ຮູ້ຫຼັກຄວນແລະບໍ່ຄວນ ໄດ້ໃຫ້ໄຫຫະຍະຢູ່ຂ້າງຫຼັງ ແລ້ວກ້າວອອກໜ້າ.

Verse 11

रामेण युयुधुश्चैव दर्शयन्तश्च सौहृदम् / कान्यकुब्जाश्च शतशः सौराष्ट्रावन्तयस्तथा

ພວກເຂົາຮົບກັບພຣະຣາມະ ແລະຍັງສະແດງມິດຕະພາບ; ມີກະສັດຈາກການຍະກຸບຊະນັບຮ້ອຍ ແລະຈາກເສົາຣາດສະຕຣະກັບອະວັນຕີກໍເຊັ່ນກັນ.

Verse 12

चक्रुश्च शरजालानि रामस्य च समन्ततः / शरजालावृतस्तेषां रामः संग्राममूर्द्धनि

ພວກເຂົາສ້າງຕາຂ່າຍລູກສອນລ້ອມພຣະຣາມະທຸກດ້ານ; ພຣະຣາມະຜູ້ຖືກຄຸ້ມດ້ວຍຕາຂ່າຍສອນນັ້ນ ຍັງຢືນໝັ້ນຢູ່ເທິງສຸດແຫ່ງສະໜາມຮົບ.

Verse 13

न चादृश्यत राजेन्द्र तदा स त्वकृतव्रणः / सस्मार रामचरितं यदुक्तं हरिणेन वै

ໂອ ພຣະຣາເຈນທຣ! ໃນເວລານັ້ນ ຜູ້ບໍ່ມີບາດແຜ ກໍບໍ່ປາກົດໃຫ້ເຫັນ. ລາວໄດ້ລະລຶກຮາມະຈະຣິຕ ທີ່ພຣະຫຣິໄດ້ກ່າວໄວ້.

Verse 14

कुशलं भार्गवेन्द्रस्य याचमानो हरिं मुनिः / एतस्मिन्नेव काले तु रामः शस्त्रास्त्रकोविदः

ພຣະມຸນີໄດ້ວິງວອນຕໍ່ພຣະຫຣິ ແລະຖາມຂ່າວຄວາມສຸກຂອງພາຣຄະເວນທຣ. ໃນເວລານັ້ນເອງ ພຣະຣາມຜູ້ຊໍານານສັດສະຕຣາ-ອັດສະຕຣາກໍຢູ່ນັ້ນ.

Verse 15

विधूय शरजालानि वायव्यास्त्रेण मन्त्रवित् / उदतिष्ठद्रणाकाङ्क्षी नीहारादिव भास्करः

ພຣະຣາມຜູ້ຮູ້ມົນຕຣາ ໄດ້ໃຊ້ວາຍະວະອັດສະຕຣາປັດຂ່າຍລູກສອນອອກ ແລະລຸກຂຶ້ນດ້ວຍຄວາມປາຖະໜາສົງຄາມ ດຸດດັ່ງຕາເວັນຜຸດຈາກໝອກ.

Verse 16

त्रिरात्रं समरे रामस्तैः सार्द्धं युयुधे बली / द्वादशाक्षौहिणीस्तत्र चिच्छेद लघुविक्रमः

ພຣະຣາມຜູ້ມີພະລັງ ໄດ້ຮົບກັບພວກເຂົາຕະຫຼອດສາມຄືນ. ທີ່ນັ້ນ ຜູ້ມີວິກຣະມະວ່ອງໄວ ໄດ້ຜ່າທຳລາຍກອງທັບສິບສອງອັກເຊົາຫິນີ.

Verse 17

रम्भास्तम्भवनं यद्वत् परश्वधवरायुधः / सर्वांस्तान्भूपवर्गांश्च तदीयश्च महाचमूः

ຜູ້ຖືອາວຸດຂວານອັນປະເສີດ ດຸດດັ່ງຕັດປ່າເສົາຣັມພາ ສະນັ້ນເຂົາໄດ້ທຳລາຍຫມູ່ກະສັດທັງປວງ ແລະກອງທັບໃຫຍ່ຂອງພວກເຂົາ.

Verse 18

दृष्ट्वा विनिहतां तेन रामेण सुमहात्मना / आजगाम महावीर्यः सुचन्द्रः सूर्यवंशजः

ເມື່ອເຫັນວ່າຜູ້ນັ້ນຖືກພຣະຣາມຜູ້ມີມະຫາອາດມາປາບລົງແລ້ວ, ສຸຈັນທຣາຜູ້ກ້າຫານ ຜູ້ເກີດໃນສຸຣິຍະວົງ ກໍມາຮອດທີ່ນັ້ນ।

Verse 19

लक्षराजन्यसंयुक्तः सप्ताक्षौहिणिसंयुतः / तत्रानेकमहावीरा गर्जन्तस्तोयदा इव

ມີນັກຮົບກະສັດນັບແສນ ແລະກອງທັບເຈັດອັກເຊົາຫິນີ, ທີ່ນັ້ນວີຣະບຸລຸດຫຼາຍຄົນຮ້ອງກ້ອງດັ່ງເມກຟ້າຄຳຮາມ।

Verse 20

कंपयन्तो भुवं राजन् युयुधुर्भार्गवेण च / तेः प्रयुक्तानि शस्त्राणि महास्त्राणि च भूपते

ໂອ ພະຣາຊາ, ເຂົາທັງຫຼາຍເຮັດໃຫ້ແຜ່ນດິນສັ່ນ ແລ້ວຮົບກັບພາຣຄະວະ; ໂອ ພູປະຕິ, ອາວຸດ ແລະມະຫາອັດສະຕຣາ ຖືກປ່ອຍອອກ।

Verse 21

क्षणेन नाशयामास भार्गवेन्द्रः प्रतापवान् / गृहीत्वा परशुं दिव्यं कालातकयमोपमम्

ພາຣຄະເວນທຣາຜູ້ມີອຳນາດ ທຳລາຍໃນພຽງຊົ່ວພິບຕາ; ໂດຍຈັບຂວານທິບທີ່ດຸຈຢະມະຜູ້ທຳລາຍໃນຍາມສິ້ນການ।

Verse 22

कालयन्सकला सेनां चिच्छेद भुगुनन्दनः / कर्षकस्तु यथा क्षेत्रे पक्वं धान्यं तथा तृणम्

ພຣະບຸດຂອງພຣິກຸ ກວາດລ້າງກອງທັບທັງໝົດ ແລ້ວຟັນຂາດ; ດັ່ງຊາວນາຕັດເຂົ້າສຸກ ແລະຫຍ້າໃນນາ।

Verse 23

निशेषयति दात्रेण तथा रामेण तत्कृतम् / लक्षराजन्यसैन्यं तददृष्ट्वा रामेण दारितम्

ພຣະຣາມໃຊ້ດາຕຣະ (ຂວານສັກສິດ) ກຳຈັດໃຫ້ໝົດສິ້ນ; ແລະກອງທັບກະສັດນັບລ້ານນັບແສນ ຍັງບໍ່ທັນເຫັນພຣະອົງ ກໍຖືກພຣະຣາມຜ່າຂາດ

Verse 24

सुचन्द्रः पृथिवीपालो युयुधे संगरे नृप / तावुभौ तत्र संक्षुब्धौ नानाशस्त्रास्त्रकोविदौ

ຂ້າແຕ່ພະຣາຊາ! ສຸຈັນທຣະ ຜູ້ປົກຄອງແຜ່ນດິນ ໄດ້ຮົບໃນສະໜາມຮົບ; ທີ່ນັ້ນທັງສອງເດືອດດານ ແລະຊຳນານອາວຸດ-ອັດສະຕຣານານາ ຈຶ່ງປະຈັນກັນ

Verse 25

युयुधाते महावीरौ मुनीशनृपतीश्वरौ / रामो ऽस्मै यानि शस्त्राणि चिक्षेपास्त्राणि चापि हि

ມະຫາວີຣະທັງສອງ—ເຈົ້າແຫ່ງມຸນີ ແລະເຈົ້າແຫ່ງນະຣະປະຕິ—ຮົບກັນຢ່າງກ້າຫານ; ແລະພຣະຣາມກໍໂຍນທັງອາວຸດແລະອັດສະຕຣາຫຼາຍຢ່າງໃສ່ເຂົາ

Verse 26

तानि सर्वाणि चिच्छेद सुचन्द्रो युद्ध पण्डितः / ततः क्रुद्धो रणे रामः सुचन्द्रं पृथिवीश्वरम्

ສຸຈັນທຣະ ຜູ້ຊຳນານສົງຄາມ ຕັດທຳລາຍທັງໝົດ; ແລ້ວພຣະຣາມຜູ້ໂກດໃນສະໜາມຮົບ ໄດ້ຫັນເຂົ້າຫາສຸຈັນທຣະ ຜູ້ເປັນເຈົ້າແຫ່ງແຜ່ນດິນ

Verse 27

कृतप्रतिकृताभिज्ञं ज्ञात्वोपस्पृश्य वार्यथ / नारायणास्त्रं विशिखे संदधे चानिवारितम्

ເມື່ອຮູ້ວ່າເຂົາຊຳນານໃນການຕອບໂຕ້ ພຣະຣາມໄດ້ສຳລະຕົນໂດຍສຳຜັດນ້ຳ; ແລ້ວຈຶ່ງປະກອບນາຣາຍະນາສະຕຣາໃສ່ລູກສອນ ຢ່າງບໍ່ອາດຂັດຂວາງໄດ້

Verse 28

तदस्त्रं शतसूर्याभं क्षिप्तं रामेण धीमता / हृष्टोत्तीर्य रथात्सद्यः सुचन्द्रः प्रणनाम ह

ໃນເວລານັ້ນ ພຣະຣາມຜູ້ມີປັນຍາໄດ້ຂວ້າອາວຸດທີ່ສ່ອງສະຫວ່າງດຸດດວງອາທິດຮ້ອຍດວງ. ສຸຈັນທຣາຍິນດີ ລົງຈາກລົດຮົບທັນທີ ແລະກໍ່ກາບນົບນ້ອມ។

Verse 29

सर्वास्त्रपूज्यं तच्चापि नारायणविनिर्मितम् / तमेवं प्रणतं त्यक्त्वा यथौ नारायमन्तिकम्

ອາວຸດນັ້ນກໍເປັນທີ່ຄວນບູຊາໃນບັນດາອາວຸດທັງປວງ ແລະເປັນສິ່ງທີ່ພຣະນາຣາຍະນະສ້າງ. ເມື່ອເຫັນເຂົາກາບນົບນ້ອມແບບນັ້ນ ມັນຈຶ່ງຈາກໄປຕາມຄວນ ເຂົ້າໄປໃກ້ພຣະນາຣາຍະນະ.

Verse 30

विस्मितो ऽभूत्तदा रामः समरे शत्रसूदनः / दृष्ट्वा व्यर्थं महास्त्रं तद्भूपं स्वस्थं विलोक्य च

ໃນຂະນະນັ້ນ ພຣະຣາມຜູ້ປາບສັດຕູໃນສະໜາມຮົບກໍຕົກຕະລຶງ. ເມື່ອເຫັນມະຫາອາວຸດນັ້ນໄຮ້ຜົນ ແລະເຫັນພຣະຣາຊາຍັງສະຫງົບປອດໄພ.

Verse 31

रामः शक्तिं च मुसलं तोमरं पट्टिशं तथा / गदां च परशुं कोपाच्छिक्षेप नृपमूर्द्धनि

ດ້ວຍຄວາມໂກດ ພຣະຣາມໄດ້ຂວ້າຊັກຕິ, ມຸສະລະ, ໂຕມະຣະ, ປັດຕິຊະ, ຄະທາ ແລະ ປະຣະຊຸ ໄປທີ່ສີສະຂອງພຣະຣາຊາ.

Verse 32

जग्राह तानि सर्वाणि सुचन्द्रो लीलयैव हि / चिक्षेप शिवशूलं च रामो नृपतये यदा

ສຸຈັນທຣາຈັບອາວຸດເຫຼົ່ານັ້ນທັງໝົດໄດ້ດຸດດັ່ງການຫຼິ້ນ. ແມ່ນແຕ່ເມື່ອພຣະຣາມຂວ້າຕຣິສູນຂອງພຣະສິວະໄປຫາພຣະຣາຊາ ກໍຍັງເປັນເຊັ່ນນັ້ນ.

Verse 33

बभूव पुष्पमालां च तच्छूलं नृपतेर्गले / ददर्श च पुरस्तस्य भद्रकालीं जगत्प्रसूम्

ຕຣິສູນນັ້ນກາຍເປັນພວງດອກໄມ້ຢູ່ຄໍຂອງກະສັດ; ແລະເຂົາໄດ້ເຫັນພຣະພັດຣະກາລີ ຜູ້ເກີດໂລກ ຢູ່ຕໍ່ໜ້າ

Verse 34

वहन्तीं मुण्डमालां च विकटास्यां भयङ्करीम् / सिंहस्थां च त्रिनेत्रां च त्रिशूलवरधारिणीम्

ນາງຖືພວງກະໂຫຼກ ໜ້າດຸນ່າຢ້ານ; ປະທັບເທິງສິງ ມີສາມຕາ ຖືຕຣິສູນ ແລະປະທານພອນ

Verse 35

दृष्ट्वा विहाय शस्त्रास्त्रं नमस्कृत्य समैडत / राम उवाच नमोस्तु ते शङ्करवल्लभायै जगत्सवित्र्यै समलङ्कृतायै

ເມື່ອເຫັນແລ້ວ ຣາມາວາງອາວຸດ ກາບນົບນ້ອມ ແລະສັນລະເສີນວ່າ “ນະໂມສະຕຸແດ່ພຣະນາງ ຜູ້ເປັນທີ່ຮັກຂອງສັງກະຣ ສາວິຕຣີແຫ່ງໂລກ ຜູ້ປະດັບງາມ”

Verse 36

नानाविभूषाभिरिभारिगायै प्रपन्नरक्षाविहितोद्यमायै / दक्षप्रसूत्यै हिमवद्भवायै महेश्वरार्द्धङ्गसमास्थितायै

ນະໂມສະຕຸແດ່ພຣະເທວີຜູ້ປະດັບດ້ວຍເຄື່ອງອາພອນນານາ ປະທັບເທິງສັດຕູຂອງຊ້າງຄືສິງ; ຜູ້ພ້ອມປົກປ້ອງຜູ້ພຶ່ງພາ; ທິດາຂອງທັກສະ ແລະຂອງຫິມະວານ ຜູ້ສະຖິດເປັນອົງຄຶ່ງຂອງມະເຫສະວຣ

Verse 37

काल्यै कलानाथकलाधरायै भक्तप्रियायै भुवनाधिपायै / ताराभिधायै शिवतत्परायै गणेश्वराराधितपादुकायै

ນະໂມສະຕຸແດ່ພຣະກາລີ ຜູ້ຊົງເສັ້ນຈັນທຣາຂອງຈັນທຣະນາຖ; ຜູ້ເປັນທີ່ຮັກຂອງຜູ້ພັກຕະ ແລະເປັນເຈົ້າແຫ່ງພົບພູມ; ຜູ້ມີນາມວ່າ ‘ຕາຣາ’ ຜູ້ອຸທິດໃຈແດ່ພຣະຊິວະ ແລະຜູ້ມີປາດຸກາທີ່ພຣະຄະເນສະວຣບູຊາ

Verse 38

परात्परायै परमेष्ठिदायै तापत्रयोन्मूलनचिन्तनायै / जगद्धितायास्तपुरत्रयायै बालादिकायै त्रिपुराभिधायै

ຂໍນົບນ້ອມແດ່ພຣະນາງຜູ້ສູງສຸດເຫນືອທຸກສິ່ງ ຜູ້ປະທານສະຖານະປະເມດຖິ ຜູ້ຖອນຮາກທຸກຂ໌ສາມປະການ; ຜູ້ເກື້ອກູນໂລກ ຜູ້ທຳລາຍຕຣິປຸຣ ຜູ້ມີຮູບບາລາແລະອື່ນໆ ນາມວ່າ ຕຣິປຸຣາ

Verse 39

समस्तविद्यासुविलासदायै जगज्जनन्यै निहिताहितायै / बकाननायै बहुसाख्यदायै विध्वस्तनानासुरदान्वायै

ຂໍນົບນ້ອມແດ່ຜູ້ປະທານຄວາມງາມແຫ່ງວິຊາທັງປວງ ມານດາແຫ່ງຈັກກະວານ ຜູ້ທຳນຸບຳລຸງຄວາມເກື້ອກູນ; ຜູ້ມີໃບໜ້າດຸຈນົກຍາງ ຜູ້ໃຫ້ຫຼາຍສາຂາ/ຫຼາຍທາງ ຜູ້ທຳລາຍອະສຸຣະແລະດານະວະນານາ

Verse 40

वराभयालङ्कृतदोर्लतायै समस्तगीर्वाणनमस्कृतायै / पीतांबरायै पवनाशुगायै शुभप्रदायै शिवसंस्तुतायै

ຂໍນົບນ້ອມແດ່ຜູ້ມີແຂນດຸຈເຖົາວັນປະດັບດ້ວຍພອນແລະອະໄພ ຜູ້ທີ່ເທວະທັງປວງນົບນ້ອມ; ຜູ້ນຸ່ງຜ້າສີເຫຼືອງ ວ່ອງໄວດຸຈລົມ ຜູ້ປະທານສິຣິມົງຄົນ ແລະຜູ້ທີ່ພຣະສິວະສັນລະເສີນ

Verse 41

नागारिगायै नवखण्डपायै नीलाचलाभां गलसत्प्रभायै / लघुक्रमायै ललिताभिधायै लेखाधिपायै लवणाकरायै

ຂໍນົບນ້ອມແດ່ຜູ້ປະທັບເທິງສັດຕູແຫ່ງນາຄ (ຄຣຸດ) ຜູ້ຄຸ້ມຄອງເກົ້າພາກ; ຜູ້ມີຮັດສະໝີດຸຈນີລາຈະລ ແລະມີແສງສະຫວ່າງທີ່ຄໍ; ຜູ້ກ້າວຢ່າງເບົາ ນາມວ່າ ລະລິຕາ ເຈົ້າແຫ່ງອັກສອນ ແລະຜູ້ມີສະພາບດຸຈທະເລເກືອ

Verse 42

लोलेक्षणायै लयवर्जितायै लाक्षारसालङ्कृतपङ्कजायै / रमाभिधायै रतिसुप्रियायै रोगापहायै रचिताखिलायै

ຂໍນົບນ້ອມແດ່ຜູ້ມີດວງຕາພິໄຫວ ຜູ້ພົ້ນຈາກຄວາມສະລາຍ; ດຸຈດອກບົວປະດັບດ້ວຍສີແດງດັ່ງຢາງຮັກ ນາມວ່າ ຣະມາ ຜູ້ເປັນທີ່ຮັກຍິ່ງຂອງຣະຕິ; ຜູ້ຂັບໄລ່ໂຣຄ ແລະຜູ້ສ້າງສັນທຸກສິ່ງ

Verse 43

राज्यप्रदायै रमणोत्सुकायै रत्नप्रभायै रुचिरांबरायै / नमो नमस्ते परतः पुरस्तात् पार्श्वाधरोर्ध्वं च नमो नमस्ते

ໂອ ເທວີຜູ້ປະທານອານາຈັກ ຜູ້ປາຖະໜາຄວາມຮື່ນຮົມ ຜູ້ສ່ອງສະຫວ່າງດັ່ງເພັດນິລະມິດ ແລະຊົມຊື່ນໃນອາພອນງາມ! ຂ້າພະເຈົ້ານົບນ້ອມຊໍ້າໆ; ທັງດ້ານຫຼັງ ດ້ານໜ້າ ດ້ານຂ້າງ ດ້ານລຸ່ມ ແລະດ້ານເທິງ—ນົບນ້ອມແດ່ພຣະອົງ

Verse 44

सदा च सर्वत्र नमो नमस्ते नमो नमस्ते ऽखिलविग्रहायै / प्रसीद देवेशि मम प्रतिज्ञां पुरा कृतां पालय भद्रकालि

ຂ້າພະເຈົ້ານົບນ້ອມແດ່ພຣະອົງເສມອ ແລະທຸກສະຖານ; ນົບນ້ອມແດ່ພຣະອົງຜູ້ປາກົດເປັນທຸກຮູບ. ໂອ ເທວີຈອມແຫ່ງເທວະ ພັດຣະກາລີ ຂໍໃຫ້ເມດຕາ; ຂໍຈົ່ງຮັກສາປະຕິຍານທີ່ຂ້າພະເຈົ້າເຄີຍກະທຳໄວ້

Verse 45

त्वमेव माता च पिता त्वमेव जगत्त्रयस्यापि नमो नमस्ते / वसिष्ठ उवाच एवं स्तुता तदा देवी भद्रकाली तरस्विनी

ພຣະອົງເປັນທັງແມ່ ແລະພໍ່; ນົບນ້ອມແດ່ຜູ້ເປັນທີ່ພຶ່ງແຫ່ງໄຕໂລກ. ວະສິດຖະກ່າວວ່າ—ເມື່ອຖືກສັນລະເສີນດັ່ງນີ້ ເທວີພັດຣະກາລີຜູ້ມີ຤ິດທານຸພາບກໍປາກົດຂຶ້ນ

Verse 46

उवाच भार्गवं प्रीता वरदानकृतोत्सवा / भद्रकाल्युवाच वत्स राम महाभाग प्रीतास्मि तव सांप्रतम्

ເທວີຜູ້ປິຕິດັ່ງງານສະຫລອງໃນການປະທານພອນ ໄດ້ກ່າວກັບພາຣຄະວະ. ພັດຣະກາລີກ່າວວ່າ—“ລູກເອີຍ ຣາມຜູ້ມີວາສນາຍິ່ງ ບັດນີ້ເຮົາພໍໃຈໃນເຈົ້າ”

Verse 47

वरं वरय मत्तो यस्त्वया चाभ्यर्थिता हृदि / राम उवाच मातर्यदि वरो देयस्त्वया मे भक्तव त्सले

ຈົ່ງຂໍພອນຈາກເຮົາ ຕາມທີ່ເຈົ້າປາຖະໜາໃນໃຈ. ຣາມກ່າວວ່າ—“ແມ່ເຈົ້າ ຖ້າພຣະອົງຈະປະທານພອນໃຫ້ຂ້າ ໂອ ຜູ້ເມດຕາຕໍ່ຜູ້ພັກດີ!”

Verse 48

तत्सुचन्द्रं जये युद्धे तवानुग्रहभाजनम् / इति मे ऽभिहितं देवि कुरु प्रीतेन चेतसा

ໂອ ເທວີ, ເພື່ອຊະນະໃນສົງຄາມ ສຸຈັນທຣານັ້ນເປັນຜູ້ຄວນໄດ້ຮັບພຣະອະນຸກຣະຫາຂອງພຣະອົງ—ນີ້ແມ່ນຄໍາທີ່ຂ້າໄດ້ກ່າວ; ຂໍໃຫ້ທໍາດ້ວຍໃຈຍິນດີ.

Verse 49

येन केनाप्युपायेन जगन्मातर्नमो ऽस्तु ते / भद्रकाल्युवाच आग्नेयास्त्रेण राजेन्द्रं सुचन्द्रं नय मद्गृहम्

ໂອ ແມ່ແຫ່ງຈັກກະວານ, ຂ້າຂໍນົບນ້ອມແດ່ພຣະອົງບໍ່ວ່າດ້ວຍວິທີໃດ. ພັດຣະກາລີກ່າວວ່າ: ໃຊ້ອາກເນຍາສະຕຣາ ນໍາພຣະຣາຊາສຸຈັນທຣາມາຫາເຮືອນຂ້າ.

Verse 50

ममातिप्रियमद्यैव पार्षदो मे भवत्वयम् / वसिष्ठ उवाच इत्युक्तमाकर्ण्य स भार्गवेन्द्रो देव्याः प्रियं कर्तुमथोद्यतो ऽभूत्

ມື້ນີ້ເທົ່ານັ້ນ ຂໍໃຫ້ນີ້ເປັນສິ່ງທີ່ຂ້າຮັກຍິ່ງ—ໃຫ້ຜູ້ນີ້ເປັນບໍລິວານຂອງຂ້າ. ວະສິດຖະກ່າວວ່າ: ເມື່ອໄດ້ຍິນແລ້ວ ພາຣຄະວະຜູ້ປະເສີດກໍພ້ອມຈະເຮັດໃຫ້ເທວີພໍໃຈ.

Verse 51

प्राणान्नियम्याचमनं च कृत्वा सुचन्द्रमुद्दिश्य च तत्समादधे / अस्त्रं प्रयुक्तं नृपतेर्वधाय रामेण राजन् प्रसभं तदा तत्

ເມື່ອຄວບຄຸມລົມຫາຍໃຈ ແລະເຮັດອາຈະມະນະແລ້ວ ລາວເພັ່ງໄປທີ່ສຸຈັນທຣາ ແລະຕັ້ງອາວຸດນັ້ນ; ໂອ ພຣະຣາຊາ, ໃນຂະນະນັ້ນ ພຣະຣາມໄດ້ປ່ອຍອັສຕຣານັ້ນຢ່າງແຮງເພື່ອສັງຫານກະສັດ.

Verse 52

दग्ध्वा वपुर्भूतमयं तदीयं निनाय लोकं परदेवतायाः / ततस्तु रामेण कृतप्रणामा सा भद्रकालो जगदादिकर्त्री

ເມື່ອເຜົາກາຍທີ່ປະກອບດ້ວຍທາດຂອງເຂົາແລ້ວ ນາງໄດ້ນໍາເຂົາໄປຍັງໂລກຂອງເທວະສູງສຸດ. ຈາກນັ້ນ ພຣະຣາມໄດ້ກາບນົບ—ນາງພັດຣະກາລີນັ້ນແຫຼະແມ່ນຜູ້ສ້າງແຕ່ດັ້ງເດີມຂອງຈັກກະວານ.

Verse 53

अन्तर्हिताभूदथ जामदग्न्यस्तस्थौ रणेभूपवधाभिकाङ्क्षी

ແລ້ວ ຈາມະດັກນະຍະ (ປະຣະສຸຣາມ) ກໍ່ຫາຍໄປ ແລະຢືນໝັ້ນໃນສະໜາມຮົບ ດ້ວຍຄວາມປາຖະໜາຈະປະຫານກະສັດທັງຫຼາຍ