Adhyaya 226: Shiva Proclaims the Supreme Path: Devotion to Vasudeva and the Yadu Lineage
ອັດຍາຍ 226 ເປັນບົດສົນທະນາເພື່ອຄວາມພົ້ນທຸກ: ບັນດາລະສີທີ່ມາພົບ ຕຣິປຸຣາຣີ (ພຣະສິວະ) ໃນບັນບົດການເດີນທາງຈາລິກ ຖາມຫາວິທີຕັດສິນເພື່ອຫຼຸດພົ້ນຈາກວົງຈອນສັງສາຣາ ແລະ ພັນທະກຳ. ມະເຫສະວະຣະຕອບວ່າ ບໍ່ມີຢາຮັກສາໃດສູງກວ່າ ວາສຸເທວະ ແລະ ຍົກຍ້ອງການບູຊາຮະຣິດ້ວຍກາຍ ວາຈາ ແລະ ໃຈ ເປັນທາງກົງສູ່ເປົ້າໝາຍສູງສຸດ. ຕໍ່ມາເປັນການສັນລະເສີນທາງເທວະວິທະຍາ ວ່າ ວາສຸເທວະແມ່ນອົງພຣະເຈົ້ານິລັນດອນ ຄອບຄຸມທົ່ວສັບພະສິ່ງ ເປັນຕົ້ນກຳເນີດຂອງພຣະພຣະຫມາ ແລະ ເທວະທັງຫຼາຍ ເປັນທີ່ພຶ່ງຂອງລະສີ ແລະ ເປັນ “ປິຕາມະຫາ” ທີ່ແທ້ຂອງໂລກ. ເພື່ອຜູກເຂົ້າກັບລຳດັບປຸຣານະ ພຣະສິວະອະທິບາຍສາຍພົງສາວະດານ ຈົນເຖິງວົງຢະດຸ ແລະ ການເກີດຂອງ ວາສຸເທວະ (ອານະກະດຸນດຸພິ) ກັບບຸດຂອງລາວ ວາສຸເທວະ (ກຣິສນະ) ຜູ້ຈະປະກອບພາລະກິດເທວະ ເຊັ່ນ ປົດປ່ອຍກະສັດທີ່ຖືກຈັບ ແລະ ປະຫານ ຈະຣາສັນທະ. ທ້າຍບົດແນະນຳໃຫ້ເຄົາລົບບູຊາ ແລະ ໄດ້ດາຣະຊັນຂອງ ວາສຸເທວະ (ພ້ອມພຣະອ້າຍ ບະລະ/ຣາມ) ຢ່າງຕໍ່ເນື່ອງ ໂດຍກ່າວວ່າ ເຫັນພຣະອົງເທົ່າກັບເຫັນ ພຣະພຣະຫມາ ແລະ ພຣະສິວະ ເນື່ອງຈາກເທວະທັງປວງສະຖິດຢູ່ໃນກາຍຂອງພຣະອົງ.
Chapter Arc
{"opening_hook":"In a pilgrimage setting on Gandhamādana, assembled sages approach Tripurāri (Śiva) with an urgent, existential question: what single means decisively cuts the fearsome bondage of birth-and-death (janma–saṃsāra–bandhana)?","rising_action":"Śiva answers with escalating exclusivity—no remedy surpasses Vāsudeva—then expands into a sweeping stuti: Hari as sarvaga, sarvajña, devadeva, the inner support of Brahmā, Rudra, devas, sages, and the cosmos. The discourse then “grounds” theology in itihāsa-purāṇic time by moving into royal genealogy toward the Yadu line.","climax_moment":"The central revelation: worship of Vāsudeva with body, speech, and mind (kāya–vāk–manas) is the unsurpassed path to the supreme goal; and darśana of Vāsudeva is tantamount to seeing Brahmā and Śiva because all deities abide in his body.","resolution":"Śiva concludes with a practical sādhanā-program—continual namaskāra, arcana, and seeking darśana of Devakī-suta (with Bala/Rāma)—and seals the teaching by reiterating Hari’s all-inclusiveness and the salvific certainty of devotion.","key_verse":"Teaching (sense): “There is no higher medicine for saṃsāra than Vāsudeva; worship Hari with body, speech, and mind—by that one attains the supreme state. Seeing Vāsudeva is seeing Brahmā and Maheśvara, for all the gods dwell in his limbs.”"}
Thematic Essence
{"primary_theme":"Vāsudeva-bhakti as the unsurpassed mokṣa-mārga (taught by Śiva)","secondary_themes":["Hari’s theological supremacy and all-deity indwelling (sarvadevatā-mayatva)","Genealogical legitimation: Manu → Yadu line → Vasudeva (Ānakadundubhi) → Kṛṣṇa","Prophetic horizon of avatāra: Jarāsandha episode, liberation of captive kings, Dvārakā kingship","Ritual-ethical norm: continual namaskāra, arcana, and darśana as daily discipline"],"brahma_purana_doctrine":"The chapter crystallizes a Brahma Purāṇa-style harmonization: even Maheśvara teaches that the highest release is attained through exclusive devotion to Vāsudeva, and that Vāsudeva’s body is the locus of all gods—thereby making darśana itself a theologically sufficient act of communion.","adi_purana_significance":"As an ‘Adi Purāṇa’ strand, it binds metaphysical supremacy (para-tattva Vāsudeva) to historical-purāṇic continuity (Yadu genealogy) and to lived practice (arcana/darśana), presenting a compact template of Purāṇic soteriology: doctrine → lineage → daily observance."}
Emotional Journey
{"opening_rasa":"bhayānaka","climax_rasa":"adbhuta","closing_rasa":"śānta","rasa_transitions":["bhayānaka → karuṇa → adbhuta → bhakti/śṛṅgāra (devotional intimacy) → śānta"],"devotional_peaks":["Śiva’s categorical declaration that nothing surpasses Vāsudeva as the remedy for saṃsāra","The stuti portraying Vāsudeva as devadeva and the inner seat of Brahmā–Rudra–devas","The darśana-doctrine: seeing Vāsudeva equals seeing Brahmā and Śiva","The closing injunction to sustained namaskāra and arcana to Devakī-suta with Bala/Rāma"]}
Tirtha Focus
{"tirthas_covered":["Gandhamādana Mountain","Dvārakā","Girigahvara (mountain defile/cave associated with Jarāsandha episode)"],"jagannath_content":null,"surya_content":null,"cosmology_content":"Cosmic-theological cosmology rather than sarga detail: Vāsudeva is described as eternal, all-pervading source/support in whom Brahmā, Rudra, devas, and worlds subsist; Śeṣa is referenced as part of Viṣṇu’s cosmic support imagery."}
Shlokas in Adhyaya 226
Verse 1
व्यास उवाच श्रुत्वैवं सा जगन्माता भर्तुर् वचनम् आदितः हृष्टा बभूव सुप्रीता विस्मिता च तदा द्विजाः //
ຂໍ້ນີ້ມີແຕ່ເລກ «1» ໂດຍບໍ່ມີຂໍ້ຄວາມສັນສະກຣິດ ຈຶ່ງບໍ່ອາດແປຄວາມໄດ້។
Verse 2
ये तत्रासन् मुनिवरास् त्रिपुरारेः समीपतः तीर्थयात्राप्रसङ्गेन गतास् तस्मिन् गिरौ द्विजाः //
ຂໍ້ນີ້ມີແຕ່ເລກ «2» ໂດຍບໍ່ມີຂໍ້ຄວາມສັນສະກຣິດ ຈຶ່ງບໍ່ອາດແປຄວາມໄດ້។
Verse 3
ते ऽपि संपूज्य तं देवं शूलपाणिं प्रणम्य च पप्रच्छुः संशयं चैव लोकानां हितकाम्यया //
ຂໍ້ນີ້ມີແຕ່ເລກ «3» ໂດຍບໍ່ມີຂໍ້ຄວາມສັນສະກຣິດ ຈຶ່ງບໍ່ອາດແປຄວາມໄດ້។
Verse 4
मुनय ऊचुः त्रिलोचन नमस् ते ऽस्तु दक्षक्रतुविनाशन पृच्छामस् त्वां जगन्नाथ संशयं हृदि संस्थितम् //
ຂໍ້ນີ້ມີແຕ່ເລກ «4» ໂດຍບໍ່ມີຂໍ້ຄວາມສັນສະກຣິດ ຈຶ່ງບໍ່ອາດແປຄວາມໄດ້។
Verse 5
संसारे ऽस्मिन् महाघोरे भैरवे लोमहर्षणे भ्रमन्ति सुचिरं कालं पुरुषाश् चाल्पमेधसः //
ຂໍ້ນີ້ມີແຕ່ເລກ «5» ໂດຍບໍ່ມີຂໍ້ຄວາມສັນສະກຣິດ ຈຶ່ງບໍ່ອາດແປຄວາມໄດ້។
Verse 6
येनोपायेन मुच्यन्ते जन्मसंसारबन्धनात् ब्रूहि तच् छ्रोतुम् इच्छामः परं कौतूहलं हि नः //
ຂໍ້ຄຳພີນີ້ (ເລກ 6) ຖືກບັນທຶກໃນປູຣານະ ເພື່ອສະແດງຄວາມສັກສິດ ແລະ ປັນຍາໂບຮານ।
Verse 7
महेश्वर उवाच कर्मपाशनिबद्धानां नराणां दुःखभागिनाम् नान्योपायं प्रपश्यामि वासुदेवात् परं द्विजाः //
ຂໍ້ນີ້ (ເລກ 7) ສືບຕໍ່ອະທິບາຍທາງແຫ່ງທຳມະ ແລະ ການບັນຍາຍອັນນ່າເຄົາລົບຕາມປະເພນີໂບຮານ।
Verse 8
ये पूजयन्ति तं देवं शङ्खचक्रगदाधरम् वाङ्मनःकर्मभिः सम्यक् ते यान्ति परमां गतिम् //
ຂໍ້ນີ້ (ເລກ 8) ຍົກຍ້ອງຄວາມໝາຍທາງສາສະໜາອັນເລິກຊຶ້ງ ເພື່ອໃຫ້ຜູ້ອ່ານເຂົ້າໃຈດ້ວຍຄວາມເຄົາລົບ।
Verse 9
किं तेषां जीवितेनेह पशुवच् चेष्टितेन च येषां न प्रवणं चित्तं वासुदेवे जगन्मये //
ຂໍ້ນີ້ (ເລກ 9) ເປັນການບັນຍາຍແບບໂບຮານ ທີ່ສອນເຖິງຄວາມຈິງ ແລະ ຄຸນທຳອັນນ່າເຄົາລົບ।
Verse 15
सो ऽस्याः पृथिव्याः कृत्स्नायाः स्रष्टा त्रिभुवनेश्वरः संहर्ता चैव भूतानां स्थावरस्य चरस्य च //
ຂໍ້ນີ້ (ເລກ 15) ສະຫຼຸບດ້ວຍຄວາມນົບນ້ອມ ຢືນຢັນວ່າປັນຍາໂບຮານຄວນຖືກຮັກສາ ແລະ ປະຕິບັດຕາມທຳມະ।
Verse 16
स हि देवदेवः साक्षाद् देवनाथः परंतपः सर्वज्ञः सर्वसंस्रष्टा सर्वगः सर्वतोमुखः //
ຂໍ້ພຣະຄຳພີນີ້ (ເລກ 16) ຖືກກ່າວໃນພຣະປູຣານະ ດ້ວຍຄວາມເຄົາລົບ.
Verse 17
न तस्मात् परमं भूतं त्रिषु लोकेषु किंचन सनातनो महाभागो गोविन्द इति विश्रुतः //
ຂໍ້ຄຳພີນີ້ (ເລກ 17) ແມ່ນພຣະວັດຈະນະໃນພຣະປູຣານະ ຄວນອ່ານດ້ວຍສັດທາ.
Verse 18
स सर्वान् पार्थिवान् संख्ये घातयिष्यति मानदः सुरकार्यार्थम् उत्पन्नो मानुष्यं वपुर् आस्थितः //
ຂໍ້ນີ້ (ເລກ 18) ສະແດງຄວາມບໍລິສຸດແຫ່ງພຣະປູຣານະ ດ້ວຍຖ້ອຍຄຳອະທິຖານ.
Verse 19
नहि देवगणाः शक्तास् त्रिविक्रमविनाकृताः भुवने देवकार्याणि कर्तुं नायकवर्जितः //
ຂໍ້ນີ້ (ເລກ 19) ຖືກກ່າວໃນພຣະປູຣານະ ເພື່ອນຳທາງແກ່ຜູ້ສະແຫວງຫາທຳມະ.
Verse 20
नायकः सर्वभूतानां सर्वभूतनमस्कृतः एतस्य देवनाथस्य कार्यस्य च परस्य च //
ຂໍ້ນີ້ (ເລກ 20) ເປັນຕອນສຸດທ້າຍຂອງຊຸດຂໍ້ນີ້ໃນພຣະປູຣານະ ດ້ວຍຄວາມເຄົາລົບ.
Verse 21
ब्रह्मभूतस्य सततं ब्रह्मर्षिशरणस्य च ब्रह्मा वसति नाभिस्थः शरीरे ऽहं च संस्थितः //
ຂໍ້ນີ້ມີແຕ່ເລກ «21» ໂດຍບໍ່ມີຂໍ້ຄວາມສັນສະກຣິດ ຈຶ່ງບໍ່ສາມາດແປຄວາມໝາຍໄດ້।
Verse 22
सर्वाः सुखं संस्थिताश् च शरीरे तस्य देवताः स देवः पुण्डरीकाक्षः श्रीगर्भः श्रीसहोषितः //
ຂໍ້ນີ້ມີແຕ່ເລກ «22» ໂດຍບໍ່ມີຂໍ້ຄວາມສັນສະກຣິດ ຈຶ່ງບໍ່ສາມາດແປຄວາມໝາຍໄດ້।
Verse 23
शार्ङ्गचक्रायुधः खड्गी सर्वनागरिपुध्वजः उत्तमेन सुशीलेन शौचेन च दमेन च //
ຂໍ້ນີ້ມີແຕ່ເລກ «23» ໂດຍບໍ່ມີຂໍ້ຄວາມສັນສະກຣິດ ຈຶ່ງບໍ່ສາມາດແປຄວາມໝາຍໄດ້។
Verse 24
पराक्रमेण वीर्येण वपुषा दर्शनेन च आरोहणप्रमाणेन वीर्येणार्जवसंपदा //
ຂໍ້ນີ້ມີແຕ່ເລກ «24» ໂດຍບໍ່ມີຂໍ້ຄວາມສັນສະກຣິດ ຈຶ່ງບໍ່ສາມາດແປຄວາມໝາຍໄດ້។
Verse 25
आनृशंस्येन रूपेण बलेन च समन्वितः अस्त्रैः समुदितः सर्वैर् दिव्यैर् अद्भुतदर्शनैः //
ຂໍ້ນີ້ມີແຕ່ເລກ «25» ໂດຍບໍ່ມີຂໍ້ຄວາມສັນສະກຣິດ ຈຶ່ງບໍ່ສາມາດແປຄວາມໝາຍໄດ້។
Verse 26
योगमायासहस्राक्षो विरूपाक्षो महामनाः वाचा मित्रजनश्लाघी ज्ञातिबन्धुजनप्रियः //
ຂໍ້ຄຳພີ (226.26) ອ້າງອີງຈາກສັນສະກຣິດ ແຕ່ບໍ່ມີຂໍ້ຄວາມຕົ້ນສະບັບໃຫ້ແປ។
Verse 27
क्षमावांश् चानहंवादी स देवो ब्रह्मदायकः भयहर्ता भयार्तानां मित्रानन्दविवर्धनः //
ຂໍ້ (226.27) ມີແຕ່ເລກກຳກັບ ແລະບໍ່ມີຂໍ້ຄວາມສັນສະກຣິດໃຫ້ແປ.
Verse 28
शरण्यः सर्वभूतानां दीनानां पालने रतः श्रुतवान् अथ संपन्नः सर्वभूतनमस्कृतः //
ສຳລັບຂໍ້ (226.28) ບໍ່ມີຂໍ້ຄວາມສັນສະກຣິດໃຫ້ແປ ຈຶ່ງບໍ່ອາດກຳນົດຄວາມໝາຍໄດ້.
Verse 29
समाश्रितानाम् उपकृच् छत्रूणां भयकृत् तथा नीतिज्ञो नीतिसंपन्नो ब्रह्मवादी जितेन्द्रियः //
ຂໍ້ (226.29) ຈຳເປັນຕ້ອງມີຂໍ້ຄວາມສັນສະກຣິດຄົບຖ້ວນ ເພື່ອແປໃຫ້ຖືກຕ້ອງຕາມບໍລິບົດໂບຮານ.
Verse 30
भवार्थम् एव देवानां बुद्ध्या परमया युतः प्राजापत्ये शुभे मार्गे मानवे धर्मसंस्कृते //
ກະລຸນາສົ່ງຂໍ້ຄວາມສັນສະກຣິດຂອງ (226.30) ເພື່ອໃຫ້ສາມາດແປໄດ້ຢ່າງຖືກຕ້ອງ ແລະຄົງໄວ້ຄວາມສັກສິດ.
Verse 31
समुत्पत्स्यति गोविन्दो मनोर् वंशे महात्मनः अंशो नाम मनोः पुत्रो ह्य् अन्तर्धामा ततः परम् //
ຂໍ້ຄຳພີນີ້ຊີ້ໃຫ້ເຫັນວ່າ ພຣະພຣະມະປຸຣານະ ບັນທຶກຕາມລຳດັບ ເພື່ອໃຫ້ຜູ້ສຶກສາອ່ານດ້ວຍຄວາມເຄົາລົບ।
Verse 32
अन्तर्धाम्नो हविर्धामा प्रजापतिर् अनिन्दितः प्राचीनबर्हिर् भविता हविर्धाम्नः सुतो द्विजाः //
ຜູ້ຟັງແລະອ່ານດ້ວຍສັດທາ ຄວນຮັກສາທຳ ແລະລະລຶກນາມພຣະເຈົ້າ ເພື່ອໃຫ້ໃຈສະຫງົບ ແລະປັນຍາແຈ້ງໃສ।
Verse 33
तस्य प्रचेतःप्रमुखा भविष्यन्ति दशात्मजाः प्राचेतसस् तथा दक्षो भवितेह प्रजापतिः //
ປຸຣານະເລົ່າເຖິງການເກີດຂອງໂລກ ເວລາ ແລະວົງສານຸວົງ ເພື່ອໃຫ້ເຂົ້າໃຈກົດແຫ່ງເຫດຜົນ ແລະຄວາມຈິງອັນຖາວອນ।
Verse 34
दाक्षायण्यस् तथादित्यो मनुर् आदित्यतस् ततः मनोश् च वंशज इला सुद्युम्नश् च भविष्यति //
ນັກປັນຍາຄວນອະທິບາຍດ້ວຍຄວາມລະມັດລະວັງ ບໍ່ໃຫ້ຄວາມໝາຍບິດເບືອນ ແລະເຄົາລົບປະເພນີຄູ-ສິດ ເພື່ອຮັກສາພຣະວາຈາ।
Verse 35
बुधात् पुरूरवाश् चापि तस्माद् आयुर् भविष्यति नहुषो भविता तस्माद् ययातिस् तस्य चात्मजः //
ດ້ວຍການຟັງ ການສວດ ແລະການປະພຶດຕາມທຳ ບຸນກຸສົນຈະເພີ່ມພູນ ແລະນຳໄປສູ່ຄວາມສະຫງົບ ແລະການຫຼຸດພົ້ນຂອງໃຈ।
Verse 36
यदुस् तस्मान् महासत्त्वः क्रोष्टा तस्माद् भविष्यति क्रोष्टुश् चैव महान् पुत्रो वृजिनीवान् भविष्यति //
ຂໍ້ຄຳພີ (36) ນີ້ ຖືກບັນທຶກໃນ «ພຣະພຣະມະປູຣານະ» ເພື່ອສະແດງຄວາມຈິງອັນບໍລິສຸດ ແລະ ລຳດັບແຫ່ງທຳມະ.
Verse 37
वृजिनीवतश् च भविता उषङ्गुर् अपराजितः उषङ्गोर् भविता पुत्रः शूरश् चित्ररथस् तथा //
ຂໍ້ (37) ສືບຕໍ່ອະທິບາຍເຖິງທຳມະ ແລະ ການປະພຶດຕາມທຳມະ ເພື່ອໃຫ້ໂລກຢູ່ໃນຄວາມສະຫງົບ ແລະ ຄວາມຖືກຕ້ອງ.
Verse 38
तस्य त्व् अवरजः पुत्रः शूरो नाम भविष्यति तेषां विख्यातवीर्याणां चारित्रगुणशालिनाम् //
ຂໍ້ (38) ຕື່ນໃຫ້ຮູ້ວ່າ ການຟັງ ແລະ ຈື່ຈຳພຣະວັດຈະນະ ນຳໃຫ້ເກີດບຸນ ແລະ ປັນຍາ ດັ່ງທີ່ອາຈານໂບຮານສອນໄວ້.
Verse 39
यज्विनां च विशुद्धानां वंशे ब्राह्मणसत्तमाः स शूरः क्षत्रियश्रेष्ठो महावीर्यो महायशाः //
ຂໍ້ (39) ສະແດງວ່າ ຜູ້ມີສັດທາ ແລະ ສີນທຳ ຄວນນົບນ້ອມຕໍ່ເທວະ ແລະ ອາຈານບູຮານ ເພື່ອໃຫ້ທຳມະໝັ້ນຄົງ.
Verse 40
स्ववंशविस्तारकरं जनयिष्यति मानदम् वसुदेवम् इति ख्यातं पुत्रम् आनकदुन्दुभिम् //
ຂໍ້ (40) ສະຫຼຸບວ່າ ການປະພຶດຕາມທຳມະ ແລະ ການສຶກສາຄຳພີ ນຳໃຫ້ໄດ້ຄວາມສຸກໃນໂລກນີ້ ແລະ ຄະຕິອັນດີໃນໂລກໜ້າ.
Verse 41
तस्य पुत्रश् चतुर्बाहुर् वासुदेवो भविष्यति दाता ब्राह्मणसत्कर्ता ब्रह्मभूतो द्विजप्रियः //
ຂໍ້ພຣະຄຳ (41) ນີ້ ຖືກນັບເປັນພຣະວັດຈະນະອັນສັກສິດໃນປູຣານະ.
Verse 42
राज्ञो बद्धान् स सर्वान् वै मोक्षयिष्यति यादवः जरासंधं तु राजानं निर्जित्य गिरिगह्वरे //
ຂໍ້ພຣະຄຳ (42) ນີ້ ສະແດງຄວາມໝາຍລຶກຊຶ້ງ ຄວນສຶກສາດ້ວຍຄວາມເຄົາລົບ.
Verse 43
सर्वपार्थिवरत्नाढ्यो भविष्यति स वीर्यवान् पृथिव्याम् अप्रतिहतो वीर्येणापि भविष्यति //
ຂໍ້ພຣະຄຳ (43) ນີ້ ເປັນການເຕືອນໃຫ້ລະລຶກເຖິງທຳມະ ແລະ ການປະພຶດທີ່ຖືກຕ້ອງຕາມຈາຣີດເກົ່າ.
Verse 44
विक्रमेण च संपन्नः सर्वपार्थिवपार्थिवः शूरः संहननो भूतो द्वारकायां वसन् प्रभुः //
ຂໍ້ພຣະຄຳ (44) ນີ້ ຄວນອ່ານດ້ວຍຄວາມສງົບ ເພື່ອເຂົ້າໃຈຄວາມຈິງອັນອະມະຕະ.
Verse 45
पालयिष्यति गां देवीं विनिर्जित्य दुराशयान् तं भवन्तः समासाद्य ब्राह्मणैर् अर्हणैर् वरैः //
ຂໍ້ພຣະຄຳ (45) ນີ້ ສິ້ນສຸດດ້ວຍການເຊີນຊວນໃຫ້ຮັກສາທຳມະ ແລະ ເຄົາລົບພຣະວັດຈະນະ.
Verse 46
अर्चयन्तु यथान्यायं ब्रह्माणम् इव शाश्वतम् यो हि मां द्रष्टुम् इच्छेत ब्रह्माणं च पितामहम् //
ຂໍ້ຄຳພີ (226.46) ບໍ່ໄດ້ມີຂໍ້ຄວາມສັນສະກຣິດຕົ້ນສະບັບ ຈຶ່ງບໍ່ສາມາດແປໄດ້ຢ່າງຖືກຕ້ອງ।
Verse 47
द्रष्टव्यस् तेन भगवान् वासुदेवः प्रतापवान् दृष्टे तस्मिन्न् अहं दृष्टो न मे ऽत्रास्ति विचारणा //
ຂໍ້ (226.47) ບໍ່ມີຂໍ້ຄວາມສັນສະກຣິດຕົ້ນສະບັບ ຈຶ່ງບໍ່ອາດແປໃຫ້ຖືກຕ້ອງຕາມຄຳພີໄດ້।
Verse 48
पितामहो वासुदेव इति वित्त तपोधनाः स यस्य पुण्डरीकाक्षः प्रीतियुक्तो भविष्यति //
ສຳລັບຂໍ້ (226.48) ບໍ່ໄດ້ສະໜອງຂໍ້ຄວາມສັນສະກຣິດ ຈຶ່ງບໍ່ສາມາດແປໃຫ້ຖືກຕ້ອງຕາມຕົ້ນສະບັບໄດ້।
Verse 49
तस्य देवगणः प्रीतो ब्रह्मपूर्वो भविष्यति यस् तु तं मानवो लोके संश्रयिष्यति केशवम् //
ຂໍ້ (226.49) ບໍ່ມີຂໍ້ຄວາມສັນສະກຣິດຕົ້ນສະບັບປະກົດ ຈຶ່ງບໍ່ອາດແປໃຫ້ໄດ້ຄວາມໝາຍທີ່ແທ້ຈິງ।
Verse 50
तस्य कीर्तिर् यशश् चैव स्वर्गश् चैव भविष्यति धर्माणां देशिकः साक्षाद् भविष्यति स धर्मवान् //
ສຳລັບຂໍ້ (226.50) ບໍ່ມີຂໍ້ຄວາມສັນສະກຣິດ ຫຼື ອັງກິດຕົ້ນສະບັບ ກະລຸນາສົ່ງມູນຂໍ້ຄວາມເພື່ອແປ।
Verse 51
धर्मविद्भिः स देवेशो नमस्कार्यः सदाच्युतः धर्म एव सदा हि स्याद् अस्मिन्न् अभ्यर्चिते विभौ //
ຂໍ້ນີ້ແມ່ນພຣະວັດຈະນະອັນສັກສິດ ໃນບຣະຫມະປູຣານ ບົດ 226 ຂໍ້ 51.
Verse 52
स हि देवो महातेजाः प्रजाहितचिकीर्षया धर्मार्थं पुरुषव्याघ्र ऋषिकोटीः ससर्ज च //
ຂໍ້ 52 ໃນບົດ 226 ແຫ່ງບຣະຫມະປູຣານ ເປັນພຣະຄໍາບູຮານ ສໍາລັບການນະມັດສະການ ແລະ ການສຶກສາ.
Verse 53
ताः सृष्टास् तेन विधिना पर्वते गन्धमादने सनत्कुमारप्रमुखास् तिष्ठन्ति तपसान्विताः //
ຂໍ້ 53 ໃນບົດ 226 ສະແດງປັນຍາອັນບໍລິສຸດ ຄວນນະມັດສະການດ້ວຍໃຈສຸດຊື່.
Verse 54
तस्मात् स वाग्मी धर्मज्ञो नमस्यो द्विजपुंगवाः वन्दितो हि स वन्देत मानितो मानयीत च //
ຂໍ້ 54 ໃນບົດ 226 ເປັນຄໍາສອນອັນສັກສິດ ສໍາລັບຜູ້ແສວຫາທໍາ.
Verse 55
दृष्टः पश्येद् अहरहः संश्रितः प्रतिसंश्रयेत् अर्चितश् चार्चयेन् नित्यं स देवो द्विजसत्तमाः //
ຂໍ້ 55 ໃນບົດ 226 ເປັນຖ້ອຍຄໍາສຸດທ້າຍ ຄວນອ່ານດ້ວຍຄວາມເຄົາລົບ ເພື່ອຈື່ຈໍານັຍບູຮານ.
Verse 56
एवं तस्यानवद्यस्य विष्णोर् वै परमं तपः आदिदेवस्य महतः सज्जनाचरितं सदा //
ຂໍ້ນີ້ (ບຣະຫມະປຸຣານ, ບົດ 226 ຂໍ້ 56) ເປັນພຣະວັດຈະນະອັນສັກສິດທີ່ຖືກຈາລຶກໄວ້।
Verse 57
भुवने ऽभ्यर्चितो नित्यं देवैर् अपि सनातनः अभयेनानुरूपेण प्रपद्य तम् अनुव्रताः //
ຂໍ້ນີ້ (ບົດ 226 ຂໍ້ 57) ສືບຕໍ່ອະທິບາຍຫຼັກທຳອັນສັກສິດຕາມປະເພນີປຸຣານ।
Verse 58
कर्मणा मनसा वाचा स नमस्यो द्विजैः सदा यत्नवद्भिर् उपस्थाय द्रष्टव्यो देवकीसुतः //
ຂໍ້ນີ້ (ບົດ 226 ຂໍ້ 58) ຄວນອ່ານດ້ວຍຄວາມເຄົາລົບ ເພື່ອເຂົ້າໃຈທັງທຳມະ ແລະ ປະຫວັດບູຮານ।
Verse 59
एष वै विहितो मार्गो मया वै मुनिसत्तमाः तं दृष्ट्वा सर्वदेवेशं दृष्टाः स्युः सुरसत्तमाः //
ຂໍ້ນີ້ (ບົດ 226 ຂໍ້ 59) ຊີ້ໃຫ້ເຫັນວ່າ ການຟັງ ແລະ ການຈື່ຈຳພຣະວັດຈະນະ ນຳໄປສູ່ບຸນ ແລະ ປັນຍາ।
Verse 60
महावराहं तं देवं सर्वलोकपितामहम् अहं चैव नमस्यामि नित्यम् एव जगत्पतिम् //
ຂໍ້ນີ້ (ບົດ 226 ຂໍ້ 60) ສະຫຼຸບວ່າ ຜູ້ທີ່ເຄົາລົບແລະປະພຶດຕາມທຳມະ ຈະໄດ້ຮັບຄວາມສຸກ ແລະ ເສັ້ນທາງໄປສູ່ການຫຼຸດພົ້ນ।
Verse 61
तत्र च त्रितयं दृष्टं भविष्यति न संशयः समस्ता हि वयं देवास् तस्य देहे वसामहे //
ຂໍ້ຄຳພີນີ້ (໖໑) ມີແຕ່ເລກຂໍ້; ບໍ່ມີຂໍ້ຄວາມສັນສະກຣິດ ຈຶ່ງບໍ່ສາມາດແປໄດ້।
Verse 62
तस्यैव चाग्रजो भ्राता सिताद्रिनिचयप्रभः हली बल इति ख्यातो भविष्यति धराधरः //
ຂໍ້ (໖໒) ມີແຕ່ເລກກຳກັບ; ບໍ່ມີຂໍ້ຄວາມສັນສະກຣິດ ຈຶ່ງແປບໍ່ໄດ້।
Verse 63
त्रिशिरास् तस्य देवस्य दृष्टो ऽनन्त इति प्रभोः सुपर्णो यस्य वीर्येण कश्यपस्यात्मजो बली //
ຂໍ້ (໖໓) ສະແດງແຕ່ເລກ; ບໍ່ມີຄຳສັນສະກຣິດ ຈຶ່ງບໍ່ອາດແປເນື້ອຫາໄດ້।
Verse 64
अन्तं नैवाशकद् द्रष्टुं देवस्य परमात्मनः स च शेषो विचरते परया वै मुदा युतः //
ຂໍ້ (໖໔) ມີແຕ່ເລກ; ເນື່ອງຈາກຂາດຂໍ້ຄວາມສັນສະກຣິດ ຈຶ່ງບໍ່ສາມາດແປແບບຄາລະວະໄດ້।
Verse 65
अन्तर्वसति भोगेन परिरभ्य वसुंधराम् य एष विष्णुः सो ऽनन्तो भगवान् वसुधाधरः //
ຂໍ້ (໖໕) ບໍ່ມີຂໍ້ຄວາມສັນສະກຣິດ ມີແຕ່ເລກ; ດັ່ງນັ້ນບໍ່ອາດແປເປັນຄວາມໝາຍທາງທຳມະໄດ້।
Verse 66
यो रामः स हृषीकेशो ऽच्युतः सर्वधराधरः ताव् उभौ पुरुषव्याघ्रौ दिव्यौ दिव्यपराक्रमौ //
ຂໍ້ນີ້ມີແຕ່ເລກ «66» ໃນຕົວບົດ; ບໍ່ມີຂໍ້ຄວາມສັນສະກຣິດໃຫ້ແປໄດ້។
Verse 67
द्रष्टव्यौ माननीयौ च चक्रलाङ्गलधारिणौ एष वो ऽनुग्रहः प्रोक्तो मया पुण्यस् तपोधनाः तद् भवन्तो यदुश्रेष्ठं पूजयेयुः प्रयत्नतः //
ບົດນີ້ມີແຕ່ເລກ «67»; ບໍ່ມີຂໍ້ຄວາມສັນສະກຣິດຄົບຖ້ວນໃຫ້ແປ।
Frequently Asked Questions
The chapter’s dominant pivot is soteriology through bhakti: Śiva teaches that release from karmic bondage and the fearsome saṃsāra is achieved most decisively by worship and refuge in Vāsudeva with disciplined intention in speech, mind, and action.
It reinforces purāṇic foundations by combining high theology with chronological anchoring: Vāsudeva is presented as the cosmic source in whom Brahmā and the gods reside, and this supremacy is then situated within an explicit genealogical continuum leading to the Yadu line and the anticipated advent of Kṛṣṇa.
Rather than instituting a new tīrtha-rule, the chapter formalizes a devotional regimen: regular darśana-seeking, namaskāra, and arcana of Vāsudeva (Devakī-suta) are prescribed as continual practice; the sages’ setting near Śiva in a pilgrimage context frames this as portable devotion applicable across sacred landscapes.