Srimad Bhagavatam — Ekadasha Skandha, Shloka 30
Bondage and Liberation Under Māyā; Two Birds Analogy; Marks of the Saintly Devotee
श्रीभगवानुवाच कृपालुरकृतद्रोहस्तितिक्षु: सर्वदेहिनाम् । सत्यसारोऽनवद्यात्मा सम: सर्वोपकारक: ॥ २९ ॥ कामैरहतधीर्दान्तो मृदु: शुचिरकिञ्चन: । अनीहो मितभुक् शान्त: स्थिरो मच्छरणो मुनि: ॥ ३० ॥ अप्रमत्तो गभीरात्मा धृतिमाञ्जितषड्गुण: । अमानी मानद: कल्यो मैत्र: कारुणिक: कवि: ॥ ३१ ॥ आज्ञायैवं गुणान् दोषान् मयादिष्टानपि स्वकान् । धर्मान् सन्त्यज्य य: सर्वान् मां भजेत स तु सत्तम: ॥ ३२ ॥
śrī-bhagavān uvāca kṛpālur akṛta-drohas titikṣuḥ sarva-dehinām satya-sāro ’navadyātmā samaḥ sarvopakārakaḥ
ພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າຕັດວ່າ: ໂອ້ ອຸດທະວະ, ຜູ້ສາທຸເປັນຜູ້ເມດຕາ ບໍ່ເຮັດຮ້າຍໃຜ ແລະອົດທົນຕໍ່ສັດທັງປວງ. ລາວຕັ້ງຢູ່ໃນຄວາມຈິງ ໃຈບໍລິສຸດ ເທົ່າທຽມໃນສຸກທຸກ ມຸ່ງເຮັດປະໂຫຍດແກ່ທຸກຄົນ; ປັນຍາບໍ່ຖືກກາມກວນ ຄວບຄຸມອິນຊີ ອ່ອນໂຍນ ສະອາດ ບໍ່ຍຶດຕິດ ກິນພອດປະມານ ສະຫງົບ ໝັ້ນຄົງ ແລະເອົາພຣະອົງເປັນທີ່ພຶ່ງດຽວ.
Verses 29-31 describe twenty-eight qualities of a saintly person, and verse 32 explains the highest perfection of life. According to Śrīla Bhaktisiddhānta Sarasvatī Ṭhākura, the seventeenth quality ( mat-śaraṇa, or taking complete shelter of Lord Kṛṣṇa) is the most important, and the other twenty-seven qualities automatically appear in one who has become a pure devotee of the Lord. As stated in Śrīmad-Bhāgavatam (5.18.12) , yasyāsti bhaktir bhagavaty akiñcanā sarvair guṇais tatra samāsate surāḥ. The twenty-eight saintly qualities may be described as follows.