Adhyaya 3

Verse 1

श्री शुक उवाच: द‍ृष्ट्वात्मनि जये व्यग्रान् नृपान् हसति भूरियम् । अहो मा विजिगीषन्ति मृत्यो: क्रीडनका नृपा: ॥ १ ॥

ພຣະສຸກະເທວ ໂກສະວາມີ ກ່າວວ່າ: ເມື່ອເຫັນບັນດາກະສັດຫມົກມຸ່ນຈະພິຊິດນາງ ແຜ່ນດິນນີ້ກໍຫົວເຮາະ ແລະກ່າວວ່າ: “ເບິ່ງເຖີດ! ກະສັດເຫຼົ່ານີ້ເປັນແຕ່ຂອງຫຼິ້ນໃນມືຄວາມຕາຍ ແຕ່ກັບປາຖະໜາຈະພິຊິດຂ້ອຍ”

Verse 2

काम एष नरेन्द्राणां मोघ: स्याद् विदुषामपि । येन फेनोपमे पिण्डे येऽतिविश्रम्भिता नृपा: ॥ २ ॥

ໂອ ກະສັດແຫ່ງມະນຸດ! ຕັນຫາໂລກີນີ້ເຮັດໃຫ້ແມ່ນແຕ່ຜູ້ຮູ້ກໍຜິດຫວັງ. ເພາະຕັນຫາ ກະສັດຈຶ່ງຝາກຄວາມຫວັງໃນຮ່າງກາຍອັນບໍ່ຖາວອນ ດຸດຟອງນ້ຳ.

Verse 3

पूर्वं निर्जित्य षड्‌वर्गं जेष्यामो राजमन्त्रिण: । तत: सचिवपौराप्तकरीन्द्रानस्य कण्टकान् ॥ ३ ॥ एवं क्रमेण जेष्याम: पृथ्वीं सागरमेखलाम् । इत्याशाबद्धहृदया न पश्यन्त्यन्तिकेऽन्तकम् ॥ ४ ॥

ກະສັດແລະນັກການເມືອງຄິດວ່າ: “ກ່ອນອື່ນຈະພິຊິດສັດຕູຫົກປະການ (ອິນທຣີ-ໃຈ); ແລ້ວຈຶ່ງຄວບຄຸມລັດຖະມົນຕີໃຫຍ່ ແລະກຳຈັດ ‘ໜາມ’ ຄື ທີ່ປຶກສາ ປະຊາຊົນ ມິດຍາດ ແລະຄົນເລີ້ຍງຊ້າງ; ຈາກນັ້ນຈະພິຊິດໂລກທີ່ມີທະເລເປັນຂອບເຂດ.” ແຕ່ໃຈທີ່ຖືກຜູກດ້ວຍຄວາມຫວັງ ບໍ່ເຫັນຄວາມຕາຍທີ່ຢູ່ໃກ້.

Verse 4

पूर्वं निर्जित्य षड्‌वर्गं जेष्यामो राजमन्त्रिण: । तत: सचिवपौराप्तकरीन्द्रानस्य कण्टकान् ॥ ३ ॥ एवं क्रमेण जेष्याम: पृथ्वीं सागरमेखलाम् । इत्याशाबद्धहृदया न पश्यन्त्यन्तिकेऽन्तकम् ॥ ४ ॥

ກະສັດແລະນັກການເມືອງຄິດວ່າ: “ກ່ອນອື່ນຈະພິຊິດສັດຕູຫົກປະການ (ອິນທຣີ-ໃຈ); ແລ້ວຈຶ່ງຄວບຄຸມລັດຖະມົນຕີໃຫຍ່ ແລະກຳຈັດ ‘ໜາມ’ ຄື ທີ່ປຶກສາ ປະຊາຊົນ ມິດຍາດ ແລະຄົນເລີ້ຍງຊ້າງ; ຈາກນັ້ນຈະພິຊິດໂລກທີ່ມີທະເລເປັນຂອບເຂດ.” ແຕ່ໃຈທີ່ຖືກຜູກດ້ວຍຄວາມຫວັງ ບໍ່ເຫັນຄວາມຕາຍທີ່ຢູ່ໃກ້.

Verse 5

समुद्रावरणां जित्वा मां विशन्त्यब्धिमोजसा । कियदात्मजयस्यैतन्मुक्तिरात्मजये फलम् ॥ ५ ॥

ເມື່ອພິຊິດແຜ່ນດິນທີ່ຖືກທະເລລ້ອມແລ້ວ ກະສັດຜູ້ຫຍິ່ງຜະຍອງເຫຼົ່ານີ້ຍັງບຸກເຂົ້າທະເລດ້ວຍກຳລັງ ຮາວກັບຈະພິຊິດທະເລດ້ວຍ. ການຂ່ມຕົນເພື່ອຫາຜົນທາງການເມືອງຈະມີປະໂຫຍດອັນໃດ? ຜົນແທ້ຂອງການຊະນະຕົນແມ່ນ ໂມກສະ—ຄວາມຫຼຸດພົ້ນ.

Verse 6

यां विसृज्यैव मनवस्तत्सुताश्च कुरूद्वह । गता यथागतं युद्धे तां मां जेष्यन्त्यबुद्धय: ॥ ६ ॥

ໂອ ຜູ້ປະເສີດໃນວົງກຸຣຸ! ໃນອະດີດ ມະນຸ ແລະລູກຫຼານຂອງລາວໄດ້ປະລະຂ້າພະເຈົ້າໄປ ອອກຈາກໂລກນີ້ໃນສົງຄາມຢ່າງບໍ່ມີທີ່ພຶ່ງ ເຫມືອນຕອນທີ່ພວກເຂົາມາ; ແຕ່ຈົນທຸກມື້ນີ້ ຄົນໂງ່ຍັງພະຍາຍາມຈະພິຊິດຂ້າພະເຈົ້າ.

Verse 7

मत्कृते पितृपुत्राणां भ्रातृणां चापि विग्रह: । जायते ह्यसतां राज्ये ममताबद्धचेतसाम् ॥ ७ ॥

ເພື່ອຈະຊະນະເຮົາ ຜູ້ຫຼົງຕິດວັດຖຸຈຶ່ງຮົບກັນເອງ; ພໍ່ຕໍ່ຕ້ານລູກ ແລະພີ່ນ້ອງກໍສູ້ກັນ ເພາະໃຈຖືກຜູກມັດດ້ວຍຄວາມຍຶດອຳນາດລັດ.

Verse 8

ममैवेयं मही कृत्स्‍ना न ते मूढेति वादिन: । स्पर्धमाना मिथो घ्नन्ति म्रियन्ते मत्कृते नृपा: ॥ ८ ॥

ຜູ້ນຳທ້າທາຍກັນວ່າ “ແຜ່ນດິນທັງໝົດນີ້ເປັນຂອງຂ້ອຍ ບໍ່ແມ່ນຂອງເຈົ້າ ໂອ້ຄົນໂງ່!” ເພາະການແຂ່ງຂັນນັ້ນ ພວກເຂົາຈຶ່ງໂຈມຕີກັນ ແລະຕາຍເພາະເຮົາ.

Verse 9

श्रीशुक उवाच पृथु: पुरूरवा गाधिर्नहुषो भरतोऽर्जुन: । मान्धाता सगरो राम: खट्‌वाङ्गो धुन्धुहा रघु: ॥ ९ ॥ तृणबिन्दुर्ययातिश्च शर्याति: शन्तनुर्गय: । भगीरथ: कुवलयाश्व: ककुत्स्थो नैषधो नृग: ॥ १० ॥ हिरण्यकशिपुर्वृत्रो रावणो लोकरावण: । नमुचि: शम्बरो भौमो हिरण्याक्षोऽथ तारक: ॥ ११ ॥ अन्ये च बहवो दैत्या राजानो ये महेश्वरा: । सर्वे सर्वविद: शूरा: सर्वे सर्वजितोऽजिता: ॥ १२ ॥ ममतां मय्यवर्तन्त कृत्वोच्चैर्मर्त्यधर्मिण: । कथावशेषा: कालेन ह्यकृतार्था: कृता विभो ॥ १३ ॥

ພຣະສີສຸກະກ່າວວ່າ—ກະສັດເຊັ່ນ ປຣຶຖຸ, ປຸຣູຣະວາ, ຄາຘິ, ນະຫຸສ, ພະຣະຕະ, (ກາຣຕະວີຣຍະ) ອະຣຊຸນ, ມານຘາຕາ, ສະຄະຣະ, ຣາມະ, ຂັດວາງຄະ, ທຸນທຸຫາ, ຣະຄຸ; ຕຣຶນບິນດຸ, ຢະຢາຕິ, ຊະຣະຢາຕິ, ຊັນຕະນຸ, ຄະຢະ; ພະຄີຣະຖະ, ກຸວະລະຢາຊະວະ, ກະກຸດສະຖະ, ໄນສະຘະ, ນຶຣກ; ຮິຣັນຍະກະຊິປຸ, ວຶຣຕຣະ, ຣາວະນະຜູ້ເຮັດໃຫ້ໂລກຄຳຄວນ, ນະມຸຈິ, ຊັມບະຣະ, ພະອົມ, ຮິຣັນຍາກຊະ ແລະ ຕາຣະກະ—ພ້ອມດ້ວຍໄທຕະຍະ ແລະກະສັດຜູ້ມີອຳນາດອື່ນໆອີກຫຼາຍ—ລ້ວນຮູ້ຮອບ ກ້າຫານ ຊະນະທຸກຢ່າງ ແລະຍາກຈະພິຊິດ. ແຕ່ກໍຕາມ ໂອ ພຣະຜູ້ມີ຤ິດທານ, ແມ່ນແຕ່ພວກເຂົາຈະດຳລົງຊີວິດດ້ວຍມະມະຕາຢາກຄອບຄອງເຮົາ ການເວລາກໍເຮັດໃຫ້ເຫຼືອແຕ່ເລື່ອງເລົ່າ—ບໍ່ມີໃຜສ້າງອຳນາດໃຫ້ຍືນຍົງໄດ້.

Verse 10

श्रीशुक उवाच पृथु: पुरूरवा गाधिर्नहुषो भरतोऽर्जुन: । मान्धाता सगरो राम: खट्‌वाङ्गो धुन्धुहा रघु: ॥ ९ ॥ तृणबिन्दुर्ययातिश्च शर्याति: शन्तनुर्गय: । भगीरथ: कुवलयाश्व: ककुत्स्थो नैषधो नृग: ॥ १० ॥ हिरण्यकशिपुर्वृत्रो रावणो लोकरावण: । नमुचि: शम्बरो भौमो हिरण्याक्षोऽथ तारक: ॥ ११ ॥ अन्ये च बहवो दैत्या राजानो ये महेश्वरा: । सर्वे सर्वविद: शूरा: सर्वे सर्वजितोऽजिता: ॥ १२ ॥ ममतां मय्यवर्तन्त कृत्वोच्चैर्मर्त्यधर्मिण: । कथावशेषा: कालेन ह्यकृतार्था: कृता विभो ॥ १३ ॥

ພຣະສີສຸກະກ່າວວ່າ—ກະສັດເຊັ່ນ ປຣຶຖຸ, ປຸຣູຣະວາ, ຄາຘິ, ນະຫຸສ, ພະຣະຕະ, (ກາຣຕະວີຣຍະ) ອະຣຊຸນ, ມານຘາຕາ, ສະຄະຣະ, ຣາມະ, ຂັດວາງຄະ, ທຸນທຸຫາ, ຣະຄຸ; ຕຣຶນບິນດຸ, ຢະຢາຕິ, ຊະຣະຢາຕິ, ຊັນຕະນຸ, ຄະຢະ; ພະຄີຣະຖະ, ກຸວະລະຢາຊະວະ, ກະກຸດສະຖະ, ໄນສະຘະ, ນຶຣກ; ຮິຣັນຍະກະຊິປຸ, ວຶຣຕຣະ, ຣາວະນະຜູ້ເຮັດໃຫ້ໂລກຄຳຄວນ, ນະມຸຈິ, ຊັມບະຣະ, ພະອົມ, ຮິຣັນຍາກຊະ ແລະ ຕາຣະກະ—ພ້ອມດ້ວຍໄທຕະຍະ ແລະກະສັດຜູ້ມີອຳນາດອື່ນໆອີກຫຼາຍ—ລ້ວນຮູ້ຮອບ ກ້າຫານ ຊະນະທຸກຢ່າງ ແລະຍາກຈະພິຊິດ. ແຕ່ກໍຕາມ ໂອ ພຣະຜູ້ມີ຤ິດທານ, ແມ່ນແຕ່ພວກເຂົາຈະດຳລົງຊີວິດດ້ວຍມະມະຕາຢາກຄອບຄອງເຮົາ ການເວລາກໍເຮັດໃຫ້ເຫຼືອແຕ່ເລື່ອງເລົ່າ—ບໍ່ມີໃຜສ້າງອຳນາດໃຫ້ຍືນຍົງໄດ້.

Verse 11

श्रीशुक उवाच पृथु: पुरूरवा गाधिर्नहुषो भरतोऽर्जुन: । मान्धाता सगरो राम: खट्‌वाङ्गो धुन्धुहा रघु: ॥ ९ ॥ तृणबिन्दुर्ययातिश्च शर्याति: शन्तनुर्गय: । भगीरथ: कुवलयाश्व: ककुत्स्थो नैषधो नृग: ॥ १० ॥ हिरण्यकशिपुर्वृत्रो रावणो लोकरावण: । नमुचि: शम्बरो भौमो हिरण्याक्षोऽथ तारक: ॥ ११ ॥ अन्ये च बहवो दैत्या राजानो ये महेश्वरा: । सर्वे सर्वविद: शूरा: सर्वे सर्वजितोऽजिता: ॥ १२ ॥ ममतां मय्यवर्तन्त कृत्वोच्चैर्मर्त्यधर्मिण: । कथावशेषा: कालेन ह्यकृतार्था: कृता विभो ॥ १३ ॥

ພຣະສີສຸກະກ່າວວ່າ—ກະສັດເຊັ່ນ ປຣຶຖຸ, ປຸຣູຣະວາ, ຄາຘິ, ນະຫຸສ, ພະຣະຕະ, (ກາຣຕະວີຣຍະ) ອະຣຊຸນ, ມານຘາຕາ, ສະຄະຣະ, ຣາມະ, ຂັດວາງຄະ, ທຸນທຸຫາ, ຣະຄຸ; ຕຣຶນບິນດຸ, ຢະຢາຕິ, ຊະຣະຢາຕິ, ຊັນຕະນຸ, ຄະຢະ; ພະຄີຣະຖະ, ກຸວະລະຢາຊະວະ, ກະກຸດສະຖະ, ໄນສະຘະ, ນຶຣກ; ຮິຣັນຍະກະຊິປຸ, ວຶຣຕຣະ, ຣາວະນະຜູ້ເຮັດໃຫ້ໂລກຄຳຄວນ, ນະມຸຈິ, ຊັມບະຣະ, ພະອົມ, ຮິຣັນຍາກຊະ ແລະ ຕາຣະກະ—ພ້ອມດ້ວຍໄທຕະຍະ ແລະກະສັດຜູ້ມີອຳນາດອື່ນໆອີກຫຼາຍ—ລ້ວນຮູ້ຮອບ ກ້າຫານ ຊະນະທຸກຢ່າງ ແລະຍາກຈະພິຊິດ. ແຕ່ກໍຕາມ ໂອ ພຣະຜູ້ມີ຤ິດທານ, ແມ່ນແຕ່ພວກເຂົາຈະດຳລົງຊີວິດດ້ວຍມະມະຕາຢາກຄອບຄອງເຮົາ ການເວລາກໍເຮັດໃຫ້ເຫຼືອແຕ່ເລື່ອງເລົ່າ—ບໍ່ມີໃຜສ້າງອຳນາດໃຫ້ຍືນຍົງໄດ້.

Verse 12

श्रीशुक उवाच पृथु: पुरूरवा गाधिर्नहुषो भरतोऽर्जुन: । मान्धाता सगरो राम: खट्‌वाङ्गो धुन्धुहा रघु: ॥ ९ ॥ तृणबिन्दुर्ययातिश्च शर्याति: शन्तनुर्गय: । भगीरथ: कुवलयाश्व: ककुत्स्थो नैषधो नृग: ॥ १० ॥ हिरण्यकशिपुर्वृत्रो रावणो लोकरावण: । नमुचि: शम्बरो भौमो हिरण्याक्षोऽथ तारक: ॥ ११ ॥ अन्ये च बहवो दैत्या राजानो ये महेश्वरा: । सर्वे सर्वविद: शूरा: सर्वे सर्वजितोऽजिता: ॥ १२ ॥ ममतां मय्यवर्तन्त कृत्वोच्चैर्मर्त्यधर्मिण: । कथावशेषा: कालेन ह्यकृतार्था: कृता विभो ॥ १३ ॥

ພຣະສຸກະເທວະກ່າວວ່າ—ກະສັດເຊັ່ນ ປຣຶຖຸ, ປຸຣູຣະວາ, ກາທິ, ນະຫຸສ, ພະຣະຕະ, ກາຣຕະວີຣຍະ ອະຣຊຸນ, ມານທາຕາ, ສະກະຣະ, ຣາມະ, ຄັດວາງຄະ, ທຸນທຸຫາ, ຣະຄຸ, ຕຣຶນບິນດຸ, ຢະຢາຕິ, ຊະຣະຢາຕິ, ຊານຕະນຸ, ກະຢະ, ພະຄີຣະຖະ, ກຸວະລະຢາຊະວະ, ກະກຸດສະຖະ, ໄນສະທະ, ນຣຶກ, ຮິຣັນຍະກະຊິປຸ, ວຣຶຕຣະ, ຣາວະນະຜູ້ເຮັດໃຫ້ໂລກຄ່ຳຄວນ, ນະມຸຈິ, ຊັມບະຣະ, ພະອົມ, ຮິຣັນຍາກຊະ ແລະ ຕາຣະກະ—ພ້ອມອະສູຣະ ແລະ ກະສັດຜູ້ມີອຳນາດອື່ນໆອີກຫຼາຍ—ລ້ວນມີປັນຍາ ກ້າຫານ ຊະນະທຸກສິ່ງ ແລະ ຍາກຈະຊະນະ. ແຕ່ກໍຕາມ ໂອ ພຣະຜູ້ມີ຤ິດທິ໌ສູງສຸດ ເພາະຢູ່ໃຕ້ອຳນາດເວລາ ພວກເຂົາຜູ້ຍຶດມັ່ນຈະຄອບຄອງຂ້າພະອົງ ຈຶ່ງເຫຼືອແຕ່ເປັນເລື່ອງເລົ່າ; ບໍ່ມີໃຜສ້າງອຳນາດໃຫ້ຍືນຍົງໄດ້

Verse 13

श्रीशुक उवाच पृथु: पुरूरवा गाधिर्नहुषो भरतोऽर्जुन: । मान्धाता सगरो राम: खट्‌वाङ्गो धुन्धुहा रघु: ॥ ९ ॥ तृणबिन्दुर्ययातिश्च शर्याति: शन्तनुर्गय: । भगीरथ: कुवलयाश्व: ककुत्स्थो नैषधो नृग: ॥ १० ॥ हिरण्यकशिपुर्वृत्रो रावणो लोकरावण: । नमुचि: शम्बरो भौमो हिरण्याक्षोऽथ तारक: ॥ ११ ॥ अन्ये च बहवो दैत्या राजानो ये महेश्वरा: । सर्वे सर्वविद: शूरा: सर्वे सर्वजितोऽजिता: ॥ १२ ॥ ममतां मय्यवर्तन्त कृत्वोच्चैर्मर्त्यधर्मिण: । कथावशेषा: कालेन ह्यकृतार्था: कृता विभो ॥ १३ ॥

ພຣະສຸກະເທວະກ່າວວ່າ—ກະສັດເຊັ່ນ ປຣຶຖຸ, ປຸຣູຣະວາ, ກາທິ, ນະຫຸສ, ພະຣະຕະ, ກາຣຕະວີຣຍະ ອະຣຊຸນ, ມານທາຕາ, ສະກະຣະ, ຣາມະ, ຄັດວາງຄະ, ທຸນທຸຫາ, ຣະຄຸ, ຕຣຶນບິນດຸ, ຢະຢາຕິ, ຊະຣະຢາຕິ, ຊານຕະນຸ, ກະຢະ, ພະຄີຣະຖະ, ກຸວະລະຢາຊະວະ, ກະກຸດສະຖະ, ໄນສະທະ, ນຣຶກ, ຮິຣັນຍະກະຊິປຸ, ວຣຶຕຣະ, ຣາວະນະຜູ້ເຮັດໃຫ້ໂລກຄ່ຳຄວນ, ນະມຸຈິ, ຊັມບະຣະ, ພະອົມ, ຮິຣັນຍາກຊະ ແລະ ຕາຣະກະ—ພ້ອມອະສູຣະ ແລະ ກະສັດຜູ້ມີອຳນາດອື່ນໆອີກຫຼາຍ—ລ້ວນມີປັນຍາ ກ້າຫານ ຊະນະທຸກສິ່ງ ແລະ ຍາກຈະຊະນະ. ແຕ່ກໍຕາມ ໂອ ພຣະຜູ້ມີ຤ິດທິ໌ສູງສຸດ ເພາະຢູ່ໃຕ້ອຳນາດເວລາ ພວກເຂົາຜູ້ຍຶດມັ່ນຈະຄອບຄອງຂ້າພະອົງ ຈຶ່ງເຫຼືອແຕ່ເປັນເລື່ອງເລົ່າ; ບໍ່ມີໃຜສ້າງອຳນາດໃຫ້ຍືນຍົງໄດ້

Verse 14

कथा इमास्ते कथिता महीयसां विताय लोकेषु यश: परेयुषाम् । विज्ञानवैराग्यविवक्षया विभो वचोविभूतीर्न तु पारमार्थ्यम् ॥ १४ ॥

ພຣະສຸກະເທວະກ່າວວ່າ: ໂອ ປຣີກຊິດຜູ້ກ້າຫານ, ຂ້າພະອົງໄດ້ເລົ່າໃຫ້ເຈົ້າຟັງເຖິງກະສັດຜູ້ຍິ່ງໃຫຍ່ເຫຼົ່ານັ້ນ ຜູ້ແຜ່ຊື່ສຽງໄປທົ່ວໂລກ ແລ້ວຈາກໄປ. ໂອ ພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າ, ຈຸດປະສົງແທ້ຂອງຖ້ອຍຄຳຂ້າພະອົງ ແມ່ນເພື່ອສອນປັນຍາທາງວິນຍານ ແລະ ຄວາມຄາຍຍຶດ (ໄວຣາກຍະ). ເລື່ອງຂອງກະສັດໃຫ້ຄວາມສົງ່າແກ່ການນິທານ, ແຕ່ບໍ່ແມ່ນສາລະສູງສຸດໂດຍຕົນມັນເອງ

Verse 15

यस्तूत्तम:श्लोकगुणानुवाद: सङ्गीयतेऽभीक्ष्णममङ्गलघ्न: । तमेव नित्यं श‍ृणुयादभीक्ष्णं कृष्णेऽमलां भक्तिमभीप्समान: ॥ १५ ॥

ຜູ້ໃດປາຖະໜາພະກຕິອັນບໍລິສຸດຕໍ່ພຣະກຣິດສະນະ ຄວນຟັງເລື່ອງລາວກ່ຽວກັບຄຸນອັນຮຸ່ງໂລດຂອງພຣະອຸດຕະມະສະໂລກະ ຢ່າງສະໝໍ້າເສມອ, ເພາະການສັງກີຣຕະນະຢ່າງຕໍ່ເນື່ອງຈະທຳລາຍອັບມົງຄົນທັງປວງ. ຜູ້ສັດທາຄວນຟັງສິ່ງນັ້ນເປັນນິດ ແລະ ຊ້ຳໆ ທັງໃນສະພາສັດສັງປະຈຳວັນ ແລະ ຕະຫຼອດທັງວັນ

Verse 16

श्रीराजोवाच केनोपायेन भगवन् कलेर्दोषान् कलौ जना: । विधमिष्यन्त्युपचितांस्तन्मे ब्रूहि यथा मुने ॥ १६ ॥

ພຣະຣາຊາປຣີກຊິດກ່າວວ່າ: ໂອ ພຣະພະຄະວານ, ຜູ້ຄົນໃນຍຸກກາລີຈະກຳຈັດຄວາມດ່າງພ້ອມແລະຄວາມເສື່ອມທີ່ສະສົມຂອງຍຸກນີ້ໄດ້ດ້ວຍວິທີໃດ? ໂອ ມຸນີຜູ້ຍິ່ງໃຫຍ່, ຂໍໃຫ້ທ່ານອະທິບາຍໃຫ້ຂ້າພະອົງຮູ້ຢ່າງຖືກຕ້ອງ

Verse 17

युगानि युगधर्मांश्च मानं प्रलयकल्पयो: । कालस्येश्वररूपस्य गतिं विष्णोर्महात्मन: ॥ १७ ॥

ຂໍກະລຸນາອະທິບາຍໃຫ້ຂ້າພະເຈົ້າຮູ້ເຖິງຍຸກຕ່າງໆ ລັກສະນະທຳມະຂອງແຕ່ລະຍຸກ ໄລຍະເວລາແຫ່ງການຄົງຢູ່ແລະການພິນາດຂອງຈັກກະວານ ແລະການເຄື່ອນໄຫວຂອງກາລະ ອັນເປັນຮູບປາກົດໂດຍກົງຂອງພຣະວິສນຸ ປະຣະມາຕະມາ

Verse 18

श्रीशुक उवाच कृते प्रवर्तते धर्मश्चतुष्पात्तज्जनैर्धृत: । सत्यं दया तपो दानमिति पादा विभोर्नृप ॥ १८ ॥

ພຣະສີສຸກເກດະເວ ໂກສວາມີ ກ່າວວ່າ: ໂອ ພຣະຣາຊາ, ໃນກຣິຕະ (ສັດຍະ) ຍຸກ ທຳມະດຳລົງຄົບສີ່ຂາ ແລະປະຊາຊົນຍຸກນັ້ນຮັກສາໄວ້ຢ່າງໝັ້ນຄົງ. ສີ່ຂາແຫ່ງທຳມະຄື ຄວາມສັດຊື່, ຄວາມເມດຕາ, ຕະປະ, ແລະທານ

Verse 19

सन्तुष्टा: करुणा मैत्रा: शान्ता दान्तास्तितिक्षव: । आत्मारामा: समद‍ृश: प्रायश: श्रमणा जना: ॥ १९ ॥

ຜູ້ຄົນໃນສັດຍະຍຸກໂດຍຫຼາຍເປັນຜູ້ພໍໃຈ ມີກະລຸນາ ເປັນມິດກັບທຸກຜູ້ ສະຫງົບ ສຳລວມ ແລະອົດທົນ. ພວກເຂົາຊື່ນຊົມຄວາມສຸກຈາກພາຍໃນ ເບິ່ງທຸກສິ່ງດ້ວຍຄວາມເທົ່າທຽມ ແລະພາກພຽນເພື່ອຄວາມສຳເລັດທາງວິນຍານ

Verse 20

त्रेतायां धर्मपादानां तुर्यांशो हीयते शनै: । अधर्मपादैरनृतहिंसासन्तोषविग्रहै: ॥ २० ॥

ໃນເຕຣຕາຍຸກ ຂາແຕ່ລະຂາຂອງທຳມະຖືກຫຼຸດລົງທີລະໜ້ອຍເປັນໜຶ່ງໃນສີ່ ເນື່ອງຈາກອິດທິພົນຂອງສີ່ເສົາແຫ່ງອະທຳມະ: ຄຳຕົວະ, ຄວາມຮຸນແຮງ, ຄວາມບໍ່ພໍໃຈ, ແລະການທະເລາະ

Verse 21

तदा क्रियातपोनिष्ठा नातिहिंस्रा न लम्पटा: । त्रैवर्गिकास्त्रयीवृद्धा वर्णा ब्रह्मोत्तरा नृप ॥ २१ ॥

ໂອ ພຣະຣາຊາ, ໃນເຕຣຕາຍຸກ ຜູ້ຄົນຍຶດໝັ້ນໃນພິທີກຳແລະຕະປະ; ພວກເຂົາບໍ່ຮຸນແຮງເກີນໄປ ແລະບໍ່ຫມົກມຸ່ນໃນກາມສຸກ. ຄວາມສົນໃຈຫຼັກຂອງເຂົາຢູ່ໃນໄຕວັກ—ທຳມະ, ອັດຖະ, ແລະກາມະ—ແລະໂດຍປະຕິບັດຕາມບັນຍັດແຫ່ງວີດທັງສາມ ຈຶ່ງໄດ້ຄວາມຮຸ່ງເຮືອງ. ແມ່ນແຕ່ສັງຄົມແບ່ງເປັນສີ່ວັນນະ ແຕ່ຄົນສ່ວນໃຫຍ່ເປັນພຣາຫມັນ

Verse 22

तप:सत्यदयादानेष्वर्धं ह्रस्वति द्वापरे । हिंसातुष्टय‍नृतद्वेषैर्धर्मस्याधर्मलक्षणै: ॥ २२ ॥

ໃນຍຸກ ທວາປະຣະ, ຄຸນນະທໍາທາງສາສະຫນາ ເຊັ່ນ: ການບໍາເພັນຕົບະ, ຄວາມຈິງ, ຄວາມເມດຕາ ແລະ ການໃຫ້ທານ ໄດ້ຫຼຸດລົງເຄິ່ງຫນຶ່ງ ຍ້ອນຄວາມບໍ່ພໍໃຈ, ຄວາມບໍ່ຈິງ, ຄວາມຮຸນແຮງ ແລະ ຄວາມເປັນສັດຕູ.

Verse 23

यशस्विनो महाशीला: स्वाध्यायाध्ययने रता: । आढ्या: कुटुम्बिनो हृष्टा वर्णा: क्षत्रद्विजोत्तरा: ॥ २३ ॥

ໃນຍຸກ ທວາປະຣະ ຜູ້ຄົນສົນໃຈໃນຊື່ສຽງ ແລະ ມີກຽດສັກສີສູງສົ່ງ. ພວກເຂົາອຸທິດຕົນເພື່ອສຶກສາພຣະເວດ, ມີຄວາມຮັ່ງມີຫຼາຍ, ລ້ຽງດູຄອບຄົວໃຫຍ່ ແລະ ໃຊ້ຊີວິດຢ່າງມີຄວາມສຸກ. ໃນບັນດາສີ່ວັນນະ, ກະສັດ ແລະ ພາມ ມີຈໍານວນຫຼາຍທີ່ສຸດ.

Verse 24

कलौ तु धर्मपादानां तुर्यांशोऽधर्महेतुभि: । एधमानै: क्षीयमाणो ह्यन्ते सोऽपि विनङ्‌क्ष्यति ॥ २४ ॥

ໃນຍຸກ ກະລິຍຸກ ຫຼັກທໍາທາງສາສະຫນາຈະເຫຼືອພຽງແຕ່ຫນຶ່ງໃນສີ່ສ່ວນເທົ່ານັ້ນ. ສ່ວນທີ່ເຫຼືອສຸດທ້າຍນັ້ນຈະຫຼຸດລົງຢ່າງຕໍ່ເນື່ອງ ຍ້ອນຫຼັກອະທໍາທີ່ເພີ່ມຂຶ້ນເລື້ອຍໆ ແລະ ໃນທີ່ສຸດກໍຈະຖືກທໍາລາຍໄປ.

Verse 25

तस्मिन् लुब्धा दुराचारा निर्दया: शुष्कवैरिण: । दुर्भगा भूरितर्षाश्च शूद्रदासोत्तरा: प्रजा: ॥ २५ ॥

ໃນຍຸກ ກະລິຍຸກ ຜູ້ຄົນມັກຈະໂລບມາກ, ມີພຶດຕິກໍາທີ່ບໍ່ດີ ແລະ ບໍ່ມີຄວາມເມດຕາ, ແລະ ພວກເຂົາຕໍ່ສູ້ກັນໂດຍບໍ່ມີເຫດຜົນທີ່ດີ. ຜູ້ຄົນໃນຍຸກ ກະລິຍຸກ ເປັນຜູ້ໂຊກຮ້າຍ ແລະ ຫຼົງໄຫຼກັບຄວາມປາຖະຫນາທາງວັດຖຸ, ເກືອບທັງຫມົດແມ່ນ ສູດຣະ ແລະ ຄົນປ່າເຖື່ອນ.

Verse 26

सत्त्वं रजस्तम इति द‍ृश्यन्ते पुरुषे गुणा: । कालसञ्चोदितास्ते वै परिवर्तन्त आत्मनि ॥ २६ ॥

ຄຸນລັກສະນະທາງວັດຖຸ ຄື ຄວາມດີ, ຄວາມຫຼົງໄຫຼ ແລະ ຄວາມໂງ່ຈ້າ ເຊິ່ງສັງເກດເຫັນໄດ້ພາຍໃນຈິດໃຈຂອງບຸກຄົນ, ຖືກຂັບເຄື່ອນດ້ວຍພະລັງແຫ່ງເວລາ.

Verse 27

प्रभवन्ति यदा सत्त्वे मनोबुद्धीन्द्रियाणि च । तदा कृतयुगं विद्याज्ज्ञाने तपसि यद् रुचि: ॥ २७ ॥

ເມື່ອໃຈ ປັນຍາ ແລະອິນທຣີທັງຫຼາຍ ຕັ້ງໝັ້ນໃນຄຸນຄວາມດີ (ສັດຕະວະ) ເວລານັ້ນພຶງຮູ້ວ່າເປັນສັດຕະຍຸກ; ຜູ້ຄົນຍິນດີໃນປັນຍາແລະຕະປະ.

Verse 28

यदा कर्मसु काम्येषु भक्तिर्यशसि देहिनाम् । तदा त्रेता रजोवृत्तिरिति जानीहि बुद्धिमन् ॥ २८ ॥

ໂອ ຜູ້ມີປັນຍາ ເມື່ອສັດທັງຫຼາຍອຸທິດຕົນໃນໜ້າທີ່ແຕ່ແຝງຄວາມປາຖະໜາຜົນ ແລະຫາຊື່ສຽງ ພຶງຮູ້ວ່ານັ້ນແມ່ນເຕຣຕາຍຸກ ທີ່ຣາຈະເດັ່ນ।

Verse 29

यदा लोभस्त्वसन्तोषो मानो दम्भोऽथ मत्सर: । कर्मणां चापि काम्यानां द्वापरं तद् रजस्तम: ॥ २९ ॥

ເມື່ອຄວາມໂລບ ຄວາມບໍ່ພໍໃຈ ຄວາມທະນົງຕົນ ຄວາມຫຼອກລວງ ແລະຄວາມອິດສາ ເດັ່ນຊັດ ພ້ອມກັບຄວາມຫຼົງໃນການກະທຳເພື່ອຕົນ ນັ້ນແມ່ນທະວາປະຣະຍຸກ ທີ່ຣາຈະ-ຕະມະປະປົນກັນເດັ່ນ।

Verse 30

यदा मायानृतं तन्द्रा निद्रा हिंसा विषादनम् । शोकमोहौ भयं दैन्यं स कलिस्तामस: स्मृत: ॥ ३० ॥

ເມື່ອການຫຼອກລວງ ຄຳເທັດ ຄວາມຂີ້ຄ້ານ ຄວາມງ່ວງນອນ ຄວາມຮຸນແຮງ ຄວາມເສົ້າໝອງ ຄວາມໂສກ ຄວາມຫຼົງ ຄວາມຢ້ານ ແລະຄວາມທຸກຍາກ ເດັ່ນຊັດ ນັ້ນແມ່ນກະລິຍຸກ ອັນເປັນຍຸກແຫ່ງຕະມະ (ຄວາມມືດ).

Verse 31

तस्मात् क्षुद्रद‍ृशो मर्त्या: क्षुद्रभाग्या महाशना: । कामिनो वित्तहीनाश्च स्वैरिण्यश्च स्त्रियोऽसती: ॥ ३१ ॥

ດັ່ງນັ້ນ ເນື່ອງຈາກໂທດແຫ່ງກະລິຍຸກ ມະນຸດຈະເປັນຄົນມອງສັ້ນ ອັບໂຊກ ຕະກະລະ ມັກກາມ ແລະຂາດຊັບ; ສະຕຣີຈະຂາດຄວາມສັດຊື່ ເປັນຜູ້ຕາມໃຈ ແລະພາກັນໄປຈາກຊາຍຄົນໜຶ່ງສູ່ອີກຄົນໜຶ່ງ।

Verse 32

दस्यूत्कृष्टा जनपदा वेदा: पाषण्डदूषिता: । राजानश्च प्रजाभक्षा: शिश्न‍ोदरपरा द्विजा: ॥ ३२ ॥

ບ້ານເມືອງຈະເຕັມໄປດ້ວຍໂຈນຜູ້ຮ້າຍ, ພຣະເວດຈະຖືກບິດເບືອນໂດຍພວກນອກຮີດ, ກະສັດຈະຂູດຮີດປະຊາຊົນ, ແລະ ພາມຈະຕົກເປັນທາດຂອງທ້ອງ ແລະ ກາມມະລົມ.

Verse 33

अव्रता बटवोऽशौचा भिक्षवश्च कुटुम्बिन: । तपस्विनो ग्रामवासा न्यासिनोऽत्यर्थलोलुपा: ॥ ३३ ॥

ພົມມະຈາລີຈະລະເລີຍຄຳສັດປະຕິຍານ ແລະ ບໍ່ບໍລິສຸດ, ຄະລຶຫັດຈະກາຍເປັນຂໍທານ, ຜູ້ຖືສັນໂດດຈະອາໄສຢູ່ໃນບ້ານ, ແລະ ນັກບວດຈະໂລບມາກໃນຊັບສິນ.

Verse 34

ह्रस्वकाया महाहारा भूर्यपत्या गतह्रिय: । शश्वत्कटुकभाषिण्यश्चौर्यमायोरुसाहसा: ॥ ३४ ॥

ແມ່ຍິງຈະມີຮ່າງກາຍນ້ອຍ, ກິນຫຼາຍ, ມີລູກຫຼາຍ ແລະ ບໍ່ມີຄວາມອາຍ. ພວກເຂົາຈະເວົ້າຈາຫຍາບຄາຍສະເໝີ ແລະ ມີນິໄສມັກລັກ, ຫຼອກລວງ ແລະ ກ້າເຮັດຜິດ.

Verse 35

पणयिष्यन्ति वै क्षुद्रा: किराटा: कूटकारिण: । अनापद्यपि मंस्यन्ते वार्तां साधु जुगुप्सिताम् ॥ ३५ ॥

ພໍ່ຄ້າຈະເຮັດການຄ້ານ້ອຍໆ ແລະ ຫາເງິນດ້ວຍການໂກງ. ເຖິງແມ່ນວ່າບໍ່ມີເຫດສຸກເສີນ, ຜູ້ຄົນກໍຈະຍອມຮັບອາຊີບທີ່ຕໍ່າຊ້າວ່າເປັນເລື່ອງປົກກະຕິ.

Verse 36

पतिं त्यक्ष्यन्ति निर्द्रव्यं भृत्या अप्यखिलोत्तमम् । भृत्यं विपन्नं पतय: कौलं गाश्चापयस्विनी: ॥ ३६ ॥

ຄົນຮັບໃຊ້ຈະຖິ້ມເຈົ້ານາຍທີ່ໝົດຕົວ ເຖິງວ່າເຈົ້ານາຍນັ້ນຈະເປັນຄົນດີກໍຕາມ. ເຈົ້ານາຍຈະຖິ້ມຄົນຮັບໃຊ້ທີ່ເຮັດວຽກບໍ່ໄດ້ ແລະ ງົວຈະຖືກຖິ້ມເມື່ອເຊົາໃຫ້ນົມ.

Verse 37

पितृभ्रातृसुहृज्ज्ञातीन् हित्वा सौरतसौहृदा: । ननान्‍द‍ृश्यालसंवादा दीना: स्त्रैणा: कलौ नरा: ॥ ३७ ॥

ໃນກາລີຍຸກ ຜູ້ຊາຍຈະຕົກຕໍ່າແລະຢູ່ໃຕ້ອຳນາດຂອງແມ່ຍິງ. ພວກເຂົາຈະລະທິ້ງພໍ່ ພີ່ນ້ອງ ໝູ່ ແລະຍາດ ແລ້ວຄົບຫາຍາດຝ່າຍເມຍ; ມິດຕະພາບຈະອີງແຕ່ສາຍກາມເທົ່ານັ້ນ.

Verse 38

शूद्रा: प्रतिग्रहीष्यन्ति तपोवेषोपजीविन: । धर्मं वक्ष्यन्त्यधर्मज्ञा अधिरुह्योत्तमासनम् ॥ ३८ ॥

ໃນກາລີຍຸກ ຄົນຫຍາບຊ້າຈະຮັບທານ ແລະຫາລ້ຽງຊີວິດດ້ວຍການສະແດງຕະບະ ນຸ່ງຫົ່ມເຄື່ອງນັກບວດ. ຜູ້ບໍ່ຮູ້ທຳຈະຂຶ້ນນັ່ງອາສນະສູງແລ້ວກ່າວສອນຫຼັກທາງສາສນາ.

Verse 39

नित्यमुद्विग्नमनसो दुर्भिक्षकरकर्शिता: । निरन्ने भूतले राजननावृष्टिभयातुरा: ॥ ३९ ॥ वासोऽन्नपानशयनव्यवायस्न‍ानभूषणै: । हीना: पिशाचसन्दर्शा भविष्यन्ति कलौ प्रजा: ॥ ४० ॥

ໃນກາລີຍຸກ ໃຈຂອງປະຊາຊົນຈະກະວົນກະວາຍຢູ່ເທື່ອ. ຂ້າແຕ່ພະຣາຊາ ພວກເຂົາຈະຜອມແຫ້ງເນື່ອງຈາກອຶດຢາກແລະພາສີ ແລະຖືກລົບກວນໂດຍຄວາມຢ້ານກົວໄພແຫ້ງແລ້ງ. ຂາດເສື້ອຜ້າ ອາຫານນ້ຳ ທີ່ນອນ ຄວາມສຸກສົມສຳພັນ ການອາບນ້ຳ ແລະເຄື່ອງປະດັບ ຈົນຄ່ອຍໆ ດູຄືຜີສາງ.

Verse 40

नित्यमुद्विग्नमनसो दुर्भिक्षकरकर्शिता: । निरन्ने भूतले राजननावृष्टिभयातुरा: ॥ ३९ ॥ वासोऽन्नपानशयनव्यवायस्न‍ानभूषणै: । हीना: पिशाचसन्दर्शा भविष्यन्ति कलौ प्रजा: ॥ ४० ॥

ໃນກາລີຍຸກ ປະຊາຊົນຈະຂາດເສື້ອຜ້າ ອາຫານນ້ຳ ທີ່ນອນ ຄວາມສຸກສົມສຳພັນ ການອາບນ້ຳ ແລະເຄື່ອງປະດັບ. ຮ່າງກາຍຈະຜອມແຫ້ງ ແລະຮູບລັກຈະຄ່ອຍໆ ຄ້າຍຜີ.

Verse 41

कलौ काकिणिकेऽप्यर्थे विगृह्य त्यक्तसौहृदा: । त्यक्ष्यन्ति च प्रियान् प्राणान् हनिष्यन्ति स्वकानपि ॥ ४१ ॥

ໃນກາລີຍຸກ ຄົນຈະເກີດຄວາມເກລີຍດຊັງກັນແມ່ນແຕ່ເພາະເງິນບໍ່ກີ່ຫຼຽນ ແລະລະທິ້ງມິດຕະພາບ. ພວກເຂົາຈະພ້ອມສະລະຊີວິດ ແລະຂ້າແມ່ນແຕ່ຍາດພີ່ນ້ອງຂອງຕົນເອງ.

Verse 42

न रक्षिष्यन्ति मनुजा: स्थविरौ पितरावपि । पुत्रान् भार्यां च कुलजां क्षुद्रा: शिश्न‍ोदरंभरा: ॥ ४२ ॥

ໃນກາລີຍຸກ ມະນຸດຈະບໍ່ປົກປ້ອງພໍ່ແມ່ຊະລາ ລູກ ຫຼືພັນລະຍາຜູ້ຄວນເຄົາລົບອີກຕໍ່ໄປ; ພວກເຂົາຈະເສື່ອມຊົ່ວ ແລະຄິດແຕ່ອິ່ມທ້ອງກັບກາມຕັນຫາຂອງຕົນເທົ່ານັ້ນ।

Verse 43

कलौ न राजन्जगतां परं गुरुं त्रिलोकनाथानतपादपङ्कजम् । प्रायेण मर्त्या भगवन्तमच्युतं यक्ष्यन्ति पाषण्डविभिन्नचेतस: ॥ ४३ ॥

ໂອ ພະຣາຊາ, ໃນກາລີຍຸກ ປັນຍາຂອງຜູ້ຄົນຈະຖືກຫັນໄປດ້ວຍລັດທິນອກທາງ ແລະຄວາມບໍ່ເຊື່ອ; ເພາະນັ້ນເຂົາຈະເກືອບບໍ່ບູຊາຍັດແດ່ພຣະອະຈຸຕະ ຜູ້ເປັນຄູສູງສຸດຂອງສາກົນ, ຜູ້ທີ່ແມ່ນແຕ່ເຈົ້າແຫ່ງສາມໂລກຍັງນົບນ້ອມຕໍ່ດອກບົວແຫ່ງພຣະບາດຂອງພຣະອົງ।

Verse 44

यन्नामधेयं म्रियमाण आतुर: पतन् स्खलन् वा विवशो गृणन् पुमान् । विमुक्तकर्मार्गल उत्तमां गतिं प्राप्नोति यक्ष्यन्ति न तं कलौ जना: ॥ ४४ ॥

ແມ່ນແຕ່ຜູ້ຊາຍທີ່ຢ້ານກົວໃກ້ຕາຍ ລົ້ມ ຫຼືສະດຸດ ແລະຢູ່ໃນພາວະບໍ່ມີສະຕິ ຖ້າຍັງເອີ້ນນາມອັນສັກສິດຂອງພຣະເຈົ້າສູງສຸດ ກໍຈະພົ້ນຈາກພັນທະກຳ ແລະໄດ້ຮັບຈຸດໝາຍສູງສຸດ; ແຕ່ຄົນໃນກາລີຍຸກກໍຍັງບໍ່ບູຊາພຣະອົງ।

Verse 45

पुंसां कलिकृतान् दोषान् द्रव्यदेशात्मसम्भवान् । सर्वान् हरति चित्तस्थो भगवान् पुरुषोत्तम: ॥ ४५ ॥

ໃນກາລີຍຸກ ວັດຖຸ ສະຖານທີ່ ແລະແມ່ນແຕ່ບຸກຄົນກໍຖືກມົນທິນໂດຍໂທດແຫ່ງກາລີ; ແຕ່ຜູ້ໃດທີ່ຕັ້ງພຣະປຸຣຸໂສຕຕະມະໄວ້ໃນໃຈ ພຣະອົງຈະກຳຈັດມົນທິນທັງປວງອອກຈາກຊີວິດຂອງຜູ້ນັ້ນ।

Verse 46

श्रुत: सङ्कीर्तितो ध्यात: पूजितश्चाद‍ृतोऽपि वा । नृणां धुनोति भगवान् हृत्स्थो जन्मायुताशुभम् ॥ ४६ ॥

ຖ້າຜູ້ໃດໄດ້ຟັງເລື່ອງພຣະອົງ, ຮ້ອງສັນກີຣຕະນະສັນລະເສີນ, ພິຈາລະນາພາວະນາ, ບູຊາ ຫຼືແມ່ນແຕ່ຖວາຍຄວາມເຄົາລົບຢ່າງສູງຕໍ່ພຣະພະຄະວານຜູ້ສະຖິດໃນໃຈ, ພຣະອົງຈະຊຳລະອະສຸພະມົນທິນທີ່ສະສົມມາຫຼາຍພັນຊາດອອກຈາກຈິດໃຈນັ້ນ।

Verse 47

यथा हेम्नि स्थितो वह्निर्दुर्वर्णं हन्ति धातुजम् । एवमात्मगतो विष्णुर्योगिनामशुभाशयम् ॥ ४७ ॥

ດັ່ງໄຟທີ່ຢູ່ໃນຄຳທອງກຳຈັດຄວາມໝອງຈາກໂລຫະອື່ນປົນເປື້ອນ ສັນນັ້ນ ພຣະວິສນຸຜູ້ສະຖິດໃນດວງໃຈ ຊຳລະຈິດຂອງໂຍຄີໃຫ້ພົ້ນຈາກອະສຸພະຈິດ।

Verse 48

विद्यातप:प्राणनिरोधमैत्री- तीर्थाभिषेकव्रतदानजप्यै: । नात्यन्तशुद्धिं लभतेऽन्तरात्मा यथा हृदिस्थे भगवत्यनन्ते ॥ ४८ ॥

ດ້ວຍການບູຊາເທວະ, ຕະປະ, ການຄວບຄຸມລົມຫາຍໃຈ, ເມດຕາ, ອາບນ້ຳທີ່ທີ່ສັກສິດ, ຖືວັດ, ໃຫ້ທານ ແລະ ຈັບມັນຕຣາ ຈິດພາຍໃນບໍ່ໄດ້ຄວາມບໍລິສຸດສູງສຸດ ເທົ່າກັບເມື່ອພຣະພະຄະວານອະນັນຕະສະຖິດໃນດວງໃຈ।

Verse 49

तस्मात् सर्वात्मना राजन् हृदिस्थं कुरु केशवम् । म्रियमाणो ह्यवहितस्ततो यासि परां गतिम् ॥ ४९ ॥

ດັ່ງນັ້ນ ໂອ້ ພຣະຣາຊາ, ຈົ່ງຕັ້ງພຣະເກສະວະໄວ້ໃນດວງໃຈດ້ວຍທັງໝົດແຫ່ງຕົນ. ເມື່ອໃກ້ມໍລະນາ ຖ້າຍັງມີສະຕິແນ່ວແນ່ຢູ່ໃນພຣະອົງ ທ່ານຈະໄປຮອດຄະຕິອັນສູງສຸດແນ່ນອນ।

Verse 50

म्रियमाणैरभिध्येयो भगवान् परमेश्वर: । आत्मभावं नयत्यङ्ग सर्वात्मा सर्वसंश्रय: ॥ ५० ॥

ຂ້າແຕ່ພຣະຣາຊາ, ພຣະພະຄະວານຜູ້ເປັນປະເມດສະວະຣະ ແມ່ນຜູ້ຄວບຄຸມສູງສຸດ; ພຣະອົງເປັນອາດມັນຂອງສັດທັງປວງ ແລະເປັນທີ່ພຶ່ງພາຂອງທຸກຜູ້. ເມື່ອຜູ້ໃກ້ມໍລະນາພິຈາລະນາພຣະອົງ ພຣະອົງຊີ້ນຳໃຫ້ເຂົາເຫັນອັດຕະຕົນວິນຍານອັນນິລັນດອນຂອງຕົນ।

Verse 51

कलेर्दोषनिधे राजन्नस्ति ह्येको महान् गुण: । कीर्तनादेव कृष्णस्य मुक्तसङ्ग: परं व्रजेत् ॥ ५१ ॥

ໂອ້ ພຣະຣາຊາ, ກະລິຍຸກແມ່ນຄັງແຫ່ງຄວາມຜິດພາດ ແຕ່ຍັງມີຄຸນອັນຍິ່ງໃຫຍ່ຢ່າງໜຶ່ງ: ພຽງແຕ່ກີຣຕະນານາມຂອງພຣະກຣິດສະນະ ກໍສາມາດພົ້ນຈາກພັນທະໂລກີ ແລະໄປຮອດພຣະທາມອັນສູງສຸດໄດ້।

Verse 52

कृते यद्ध्यायतो विष्णुं त्रेतायां यजतो मखै: । द्वापरे परिचर्यायां कलौ तद्धरिकीर्तनात् ॥ ५२ ॥

ຜົນບຸນທີ່ໄດ້ໃນສັດຕະຍຸກດ້ວຍການພິຈາລະນາພຣະວິສນຸ, ໃນເຕຣຕາຍຸກດ້ວຍພິທີຍັດ, ແລະໃນດວາປະຣະຍຸກດ້ວຍການຮັບໃຊ້ພຣະບາດດອກບົວ ນັ້ນ ໃນກະລິຍຸກໄດ້ດ້ວຍການສັນລະເສີນນາມຫຣິ—ສວດ ‘ຮະເຣ ກຣິສນະ’ ມະຫາມັນຕຣະ ເທົ່ານັ້ນ।