Adhyaya 5
Raivata and Cākṣuṣa Manvantaras; Brahmā’s Prayers at Śvetadvīpa (Prelude to Samudra-manthana)
ສຸກເກເດວະເຊື່ອມເລື່ອງການປົດປ່ອຍກະເຈນດຣະ (Gajendra-mokṣaṇa) ເຂົ້າກັບລຳດັບມັນວັນຕະຣະ ໂດຍກ່າວເຖິງມະນຸທີ 5 ໄຣວະຕະ: ລູກຊາຍ, ອິນດຣະ (Vibhu), ກຸ່ມເທວະ (Bhūtarayas) ແລະ ສັບຕະຣິສິ. ໃນມັນວັນຕະຣະນັ້ນ ພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າປາກົດເປັນ Vaikuṇṭha ຈາກ Śubhra ແລະ Vikuṇṭhā ແລະຕາມຄຳຂໍຂອງພຣະລັກສະມີ ຊົງສະແດງໂລກ Vaikuṇṭha ເພີ່ມອີກ ເນັ້ນຄຸນອັນຫາທີ່ສຸດບໍ່ໄດ້ຂອງພຣະອົງ. ຕໍ່ມາເລື່ອງໄປຫາມະນຸທີ 6 Cākṣuṣa: ລູກຊາຍ, ອິນດຣະ (Mantradruma), ເທວະ (Āpyas) ແລະນັກບຳເນັດພຣະ (ຮວມ Haviṣmān ແລະ Vīraka). ພຣະອົງປາກົດເປັນ Ajita ຜູ້ຈະຊ່ວຍໃນການກວນມະຫາສະໝຸດນ້ຳນົມ ແລະຊົງຮັບພູ Mandara ເປັນ Kūrma. ຄຳຖາມຂອງປະຣີກຊິດນຳໄປສູ່ເຫດທີ່ເທວະອ່ອນແຮງ (ຄຳສາບຂອງ Durvāsā, ສິຣີແລະຍັດຍະຫາຍ) ການໄປຂໍພຣະພຣະຫມາທີ່ Sumeru ແລະຄຳແນະນຳໃຫ້ໄປຫາພຣະວິສະນຸທີ່ Śvetadvīpa. ບົດຈົບດ້ວຍຄຳອະທິຖານແບບເວດະຂອງພຣະພຣະຫມາ ສັນລະເສີນພຣະອົງວ່າເປັນຜູ້ເຫນືອທຸກສິ່ງ ສະຫຼຸບຢູ່ທົ່ວໄປ ເປັນປຣະມາຕະມາ ແຫຼ່ງກຳເນີດຫນ້າທີ່ຈັກກະວານ ແລະເປັນທີ່ພຶ່ງສຸດທ້າຍ—ວາງພື້ນຖານໃຫ້ກັບ Samudra-manthana ໃນບົດຕໍ່ໄປ.
Shlokas
Verse 1
श्रीशुक उवाच राजन्नुदितमेतत् ते हरे: कर्माघनाशनम् । गजेन्द्रमोक्षणं पुण्यं रैवतं त्वन्तरं शृणु ॥ १ ॥
ພຣະສຸກະເທວະກ່າວວ່າ—ໂອ ພຣະຣາຊາ! ຂ້າພະເຈົ້າໄດ້ພັນລະນາແກ່ທ່ານແລ້ວເຖິງ «ກະເຊນທຣະ-ໂມກສະ» ອັນເປັນກຸສົນຢ່າງຍິ່ງ ໃນບັນດາກິດຂອງພຣະຫຣິຜູ້ທຳລາຍບາບ; ການຟັງກິດຂອງພຣະອົງເຊັ່ນນີ້ ຍ່ອມລົບລ້າງຜົນບາບທັງປວງ. ບັດນີ້ຈົ່ງຟັງເລື່ອງມະນວັນຕະຣະແຫ່ງໄຣເວຕະ
Verse 2
पञ्चमो रैवतो नाम मनुस्तामससोदर: । बलिविन्ध्यादयस्तस्य सुता हार्जुनपूर्वका: ॥ २ ॥
ມະນຸອົງທີ່ຫ້າ ມີນາມວ່າ ໄຣເວຕະ ເປັນພີ່ນ້ອງຂອງ ຕາມະສະມະນຸ; ບຸດຂອງທ່ານມີ ຫາຣຊຸນ ເປັນຫົວໜ້າ ພ້ອມດ້ວຍ ອະຣຊຸນ ພະລິ ວິນທະຍະ ແລະອື່ນໆ
Verse 3
विभुरिन्द्र: सुरगणा राजन्भूतरयादय: । हिरण्यरोमा वेदशिरा ऊर्ध्वबाह्वादयो द्विजा: ॥ ३ ॥
ໂອ ພຣະຣາຊາ! ໃນມະນວັນຕະຣະຂອງໄຣເວຕະ ອິນທຣະມີນາມວ່າ ‘ວິພຸ’ ໃນຫມູ່ເທວະມີ ພູຕະຣະຍ ແລະອື່ນໆ; ແລະໃນຫມູ່ພຣາຫມັນເຈັດອົງຜູ້ອະທິສະຖານເຈັດໂລກ ມີ ຫິຣັນຍະໂຣມາ ເວທະສິຣາ ແລະ ອູຣທະວະບາຫຸ ເປັນຕົ້ນ
Verse 4
पत्नी विकुण्ठा शुभ्रस्य वैकुण्ठै: सुरसत्तमै: । तयो: स्वकलया जज्ञे वैकुण्ठो भगवान्स्वयम् ॥ ४ ॥
ຈາກການປະສົມປະສານຂອງ ຊຸບຣະ ແລະ ພັນລະຍາ ວິກຸນຖາ, ພຣະບະກະວານ ວາຍກຸນຖະ ປາກົດດ້ວຍພຣະອົງເອງ ພ້ອມເທວະຜູ້ປະເສີດອັນເປັນພາກຂະຫຍາຍສ່ວນພຣະອົງ.
Verse 5
वैकुण्ठ: कल्पितो येन लोको लोकनमस्कृत: । रमया प्रार्थ्यमानेन देव्या तत्प्रियकाम्यया ॥ ५ ॥
ເພື່ອໃຫ້ເທວີ ຣະມາ ເທວີແຫ່ງສິຣີ ຜູ້ປາຖະນາສິ່ງທີ່ພຣະອົງຮັກ ພໍໃຈ, ພຣະບະກະວານ ວາຍກຸນຖະ ໄດ້ສ້າງວາຍກຸນຖະໂລກອີກແຫ່ງ ຕາມຄໍາອ້ອນວອນຂອງນາງ ເຊິ່ງທຸກຜູ້ນົບນ້ອມບູຊາ.
Verse 6
तस्यानुभाव: कथितो गुणाश्च परमोदया: । भौमान्रेणून्स विममे यो विष्णोर्वर्णयेद् गुणान् ॥ ६ ॥
ແມ່ນແທ້ວ່າ ກິດຈະກຳອັນຍິ່ງໃຫຍ່ ແລະ ຄຸນລັກສະນະເຫນືອໂລກຂອງພຣະບະກະວານ ໄດ້ຖືກພັນນາໄວ້ຢ່າງວິຈິດ, ແຕ່ບາງຄັ້ງເຮົາກໍບໍ່ອາດເຂົ້າໃຈໄດ້ທັງໝົດ; ສໍາລັບພຣະວິສນຸ ທຸກສິ່ງເປັນໄປໄດ້. ຜູ້ໃດນັບອາຕອມໃນຈັກກະວານໄດ້ ຈຶ່ງຈະນັບຄຸນຂອງພຣະອົງໄດ້—ແຕ່ບໍ່ມີໃຜນັບໄດ້.
Verse 7
षष्ठश्च चक्षुष: पुत्रश्चाक्षुषो नाम वै मनु: । पूरुपूरुषसुद्युम्नप्रमुखाश्चाक्षुषात्मजा: ॥ ७ ॥
ມະນຸອົງທີ 6 ແມ່ນບຸດຂອງ ຈັກສຸ ຊື່ ຈາກຊຸສະ. ທ່ານມີບຸດຫຼາຍຄົນ ໂດຍມີ ປູຣຸ, ປູຣຸສະ ແລະ ສຸດຍຸມນະ ເປັນຜູ້ນໍາ.
Verse 8
इन्द्रो मन्त्रद्रुमस्तत्र देवा आप्यादयो गणा: । मुनयस्तत्र वै राजन्हविष्मद्वीरकादय: ॥ ८ ॥
ໃນສະໄໝປົກຄອງຂອງ ຈາກຊຸສະ ມະນຸ, ກະສັດແຫ່ງສະຫວັນ (ອິນທຣະ) ມີນາມວ່າ ມັນຕຣະດຣຸມະ. ໃນຫມູ່ເທວະມີພວກ ອາປະຍະ ເປັນຕົ້ນ, ແລະໃນຫມູ່ມຸນີຍິ່ງໃຫຍ່ມີ ຫະວິສມານ ແລະ ວີຣະກະ ເປັນຕົ້ນ, ໂອ ພຣະຣາຊາ.
Verse 9
तत्रापि देवसम्भूत्यां वैराजस्याभवत् सुत: । अजितो नाम भगवानंशेन जगत: पति: ॥ ९ ॥
ໃນມັນວັນຕະຣະທີ 6 ນີ້ ພຣະວິສນຸ ຜູ້ເປັນເຈົ້າແຫ່ງຈັກກະວານ ໄດ້ອະວະຕານເປັນພາກສ່ວນ ເກີດຈາກໄວຣາຊະ ໃນຄັນຂອງເທວະສຳພູຕີ ແລະມີນາມວ່າ ອະຈິຕະ।
Verse 10
पयोधिं येन निर्मथ्य सुराणां साधिता सुधा । भ्रममाणोऽम्भसि धृत: कूर्मरूपेण मन्दर: ॥ १० ॥
ດ້ວຍການກວນທະເລນ້ຳນົມ ພຣະອະຈິຕະໄດ້ບັນດານອະມຣິຕະໃຫ້ແກ່ເທວະ; ໃນຮູບກູຣະມະ (ເຕົ່າ) ພຣະອົງເຄື່ອນໄປມາໃນນ້ຳ ແລະຮັບພູມັນທະຣະໄວ້ເທິງຫຼັງ।
Verse 11
श्रीराजोवाच यथा भगवता ब्रह्मन्मथित: क्षीरसागर: । यदर्थं वा यतश्चाद्रिं दधाराम्बुचरात्मना ॥ ११ ॥ यथामृतं सुरै: प्राप्तं किं चान्यदभवत् तत: । एतद् भगवत: कर्म वदस्व परमाद्भुतम् ॥ १२ ॥
ພຣະຣາຊາປະຣີກຊິດທູນຖາມວ່າ: ໂອ ພຣາຫມະນຜູ້ຍິ່ງໃຫຍ່! ພຣະເຈົ້າໄດ້ກວນທະເລນ້ຳນົມແນວໃດ ແລະເພື່ອຫຍັງ? ເປັນຫຍັງພຣະອົງຈຶ່ງຢູ່ໃນນ້ຳເປັນຮູບກູຣະມະ ແລະຮັບພູມັນທະຣະ? ເທວະໄດ້ອະມຣິຕະແນວໃດ ແລະຍັງມີສິ່ງໃດເກີດຂຶ້ນອີກ? ຂໍໃຫ້ທ່ານພັນນາກິດຈະກຳອັນອັດສະຈັນຂອງພຣະອົງເຖີດ।
Verse 12
श्रीराजोवाच यथा भगवता ब्रह्मन्मथित: क्षीरसागर: । यदर्थं वा यतश्चाद्रिं दधाराम्बुचरात्मना ॥ ११ ॥ यथामृतं सुरै: प्राप्तं किं चान्यदभवत् तत: । एतद् भगवत: कर्म वदस्व परमाद्भुतम् ॥ १२ ॥
ພຣະຣາຊາປະຣີກຊິດທູນຖາມວ່າ: ໂອ ພຣາຫມະນຜູ້ຍິ່ງໃຫຍ່! ພຣະເຈົ້າໄດ້ກວນທະເລນ້ຳນົມແນວໃດ ແລະເພື່ອຫຍັງ? ເປັນຫຍັງພຣະອົງຈຶ່ງຢູ່ໃນນ້ຳເປັນຮູບກູຣະມະ ແລະຮັບພູມັນທະຣະ? ເທວະໄດ້ອະມຣິຕະແນວໃດ ແລະຍັງມີສິ່ງໃດເກີດຂຶ້ນອີກ? ຂໍໃຫ້ທ່ານພັນນາກິດຈະກຳອັນອັດສະຈັນຂອງພຣະອົງເຖີດ।
Verse 13
त्वया सङ्कथ्यमानेन महिम्ना सात्वतां पते: । नातितृप्यति मे चित्तं सुचिरं तापतापितम् ॥ १३ ॥
ແມ່ນແຕ່ທ່ານກໍາລັງເລົ່າມະຫິມາຂອງພຣະເຈົ້າ ຜູ້ເປັນນາຍແຫ່ງຜູ້ພັກດີ ໃຈຂ້ອຍທີ່ຖືກທຸກຂ໌ສາມປະການລົບກວນມາດົນ ກໍຍັງບໍ່ອິ່ມໃນການຟັງນັ້ນເລີຍ।
Verse 14
श्रीसूत उवाच सम्पृष्टो भगवानेवं द्वैपायनसुतो द्विजा: । अभिनन्द्य हरेर्वीर्यमभ्याचष्टुं प्रचक्रमे ॥ १४ ॥
ສຣີສູຕະກ່າວວ່າ: ໂອ ພຣາຫມັນຜູ້ຮູ້ທີ່ຊຸມນຸມຢູ່ໃນໄນມິສາຣັນຍະ, ເມື່ອພຣະສຸກະເທວະ ໂກສວາມີ ບຸດຂອງທວຍປາຍນະ ຖືກກະສັດຖາມດັ່ງນີ້ ທ່ານໄດ້ຊົມເຊີຍກະສັດ ແລ້ວເລີ່ມພັນລະນາພຣະສິລິພາບຂອງພຣະສຣີຫຣິ ຜູ້ເປັນພຣະເຈົ້າສູງສຸດຕໍ່ໄປ
Verse 15
श्रीशुक उवाच यदा युद्धेऽसुरैर्देवा बध्यमाना: शितायुधै: । गतासवो निपतिता नोत्तिष्ठेरन्स्म भूरिश: ॥ १५ ॥ यदा दुर्वास: शापेन सेन्द्रा लोकास्त्रयो नृप । नि:श्रीकाश्चाभवंस्तत्र नेशुरिज्यादय: क्रिया: ॥ १६ ॥
ສຣີຊຸກະເທວະກ່າວວ່າ: ເມື່ອໃນສົງຄາມ ອະສຸຣະໃຊ້ອາວຸດຄົມກະທົບດວງເທວະຢ່າງຮຸນແຮງ ເທວະຫຼາຍອົງລົ້ມລົງສິ້ນຊີວິດ ແລະບໍ່ອາດຟື້ນຄືນໄດ້. ໃນເວລານັ້ນ ໂອ ພຣະຣາຊາ, ເນື່ອງຈາກຄຳສາບຂອງທຸຣວາສາມຸນີ ສາມໂລກພ້ອມພຣະອິນທຣະກໍໄຮ້ສິຣິ ເຮັດໃຫ້ພິທີຍັຊະ ແລະກຳວິທີແຫ່ງເວທະບໍ່ອາດດຳເນີນໄດ້
Verse 16
श्रीशुक उवाच यदा युद्धेऽसुरैर्देवा बध्यमाना: शितायुधै: । गतासवो निपतिता नोत्तिष्ठेरन्स्म भूरिश: ॥ १५ ॥ यदा दुर्वास: शापेन सेन्द्रा लोकास्त्रयो नृप । नि:श्रीकाश्चाभवंस्तत्र नेशुरिज्यादय: क्रिया: ॥ १६ ॥
ສຣີຊຸກະເທວະກ່າວວ່າ: ເມື່ອໃນສົງຄາມ ອະສຸຣະໃຊ້ອາວຸດຄົມກະທົບດວງເທວະຢ່າງຮຸນແຮງ ເທວະຫຼາຍອົງລົ້ມລົງສິ້ນຊີວິດ ແລະບໍ່ອາດຟື້ນຄືນໄດ້. ໃນເວລານັ້ນ ໂອ ພຣະຣາຊາ, ເນື່ອງຈາກຄຳສາບຂອງທຸຣວາສາມຸນີ ສາມໂລກພ້ອມພຣະອິນທຣະກໍໄຮ້ສິຣິ ເຮັດໃຫ້ພິທີຍັຊະ ແລະກຳວິທີແຫ່ງເວທະບໍ່ອາດດຳເນີນໄດ້
Verse 17
निशाम्यैतत् सुरगणा महेन्द्रवरुणादय: । नाध्यगच्छन्स्वयं मन्त्रैर्मन्त्रयन्तो विनिश्चितम् ॥ १७ ॥ ततो ब्रह्मसभां जग्मुर्मेरोर्मूर्धनि सर्वश: । सर्वं विज्ञापयां चक्रु: प्रणता: परमेष्ठिने ॥ १८ ॥
ສຣີຊຸກະເທວະກ່າວວ່າ: ເມື່ອເຫັນສະພາບນັ້ນ ພຣະອິນທຣະ, ພຣະວະຣຸນ ແລະເທວະອື່ນໆ ໄດ້ປຶກສາກັນ ແຕ່ກໍບໍ່ພົບຂໍ້ຕົກລົງອັນແນ່ນອນ. ຈາກນັ້ນເທວະທັງປວງໄດ້ຊຸມນຸມກັນໄປຍັງຍອດພູສຸເມຣຸ ເຂົ້າສູ່ສະພາຂອງພຣະພຣົມ; ທີ່ນັ້ນພວກເຂົາໄດ້ກາບລົງດ້ວຍຄວາມເຄົາລົບ ແລະທູນລາຍງານເຫດການທັງໝົດແດ່ພຣະພຣົມຜູ້ເປັນປຣະເມດຖີ
Verse 18
निशाम्यैतत् सुरगणा महेन्द्रवरुणादय: । नाध्यगच्छन्स्वयं मन्त्रैर्मन्त्रयन्तो विनिश्चितम् ॥ १७ ॥ ततो ब्रह्मसभां जग्मुर्मेरोर्मूर्धनि सर्वश: । सर्वं विज्ञापयां चक्रु: प्रणता: परमेष्ठिने ॥ १८ ॥
ສຣີຊຸກະເທວະກ່າວວ່າ: ເມື່ອເຫັນສະພາບນັ້ນ ພຣະອິນທຣະ, ພຣະວະຣຸນ ແລະເທວະອື່ນໆ ໄດ້ປຶກສາກັນ ແຕ່ກໍບໍ່ພົບຂໍ້ຕົກລົງອັນແນ່ນອນ. ຈາກນັ້ນເທວະທັງປວງໄດ້ຊຸມນຸມກັນໄປຍັງຍອດພູສຸເມຣຸ ເຂົ້າສູ່ສະພາຂອງພຣະພຣົມ; ທີ່ນັ້ນພວກເຂົາໄດ້ກາບລົງດ້ວຍຄວາມເຄົາລົບ ແລະທູນລາຍງານເຫດການທັງໝົດແດ່ພຣະພຣົມຜູ້ເປັນປຣະເມດຖີ
Verse 19
स विलोक्येन्द्रवाय्वादीन् नि:सत्त्वान्विगतप्रभान् । लोकानमङ्गलप्रायानसुरानयथा विभु: ॥ १९ ॥ समाहितेन मनसा संस्मरन्पुरुषं परम् । उवाचोत्फुल्लवदनो देवान्स भगवान्पर: ॥ २० ॥
ເມື່ອພຣະພຣະຫມາເຫັນພຣະອິນທຣ໌ ພຣະວາຍຸ ແລະເທວະທັງຫຼາຍຂາດກຳລັງແລະຣັດສະໝີ ຈົນສາມໂລກເກືອບຈະໄຮ້ມົງຄຸນ ແລະເຫັນອະສຸຣະກຳລັງຮຸ່ງເຮືອງ ພຣະພຣະຫມາຜູ້ມີອຳນາດເຫນືອເທວະທັງປວງຈຶ່ງຕັ້ງຈິດໃຫ້ແນ່ວແນ່ ລະລຶກເຖິງປຸຣຸສະສູງສຸດ ຄືພຣະພະຄະວານ ແລ້ວພຣະພັກຕຣ໌ຜ່ອງໃສ ແລະກ່າວແກ່ເທວະທັງຫຼາຍດັ່ງນີ້
Verse 20
स विलोक्येन्द्रवाय्वादीन् नि:सत्त्वान्विगतप्रभान् । लोकानमङ्गलप्रायानसुरानयथा विभु: ॥ १९ ॥ समाहितेन मनसा संस्मरन्पुरुषं परम् । उवाचोत्फुल्लवदनो देवान्स भगवान्पर: ॥ २० ॥
ເມື່ອທ່ານຕັ້ງຈິດແນ່ວແນ່ລະລຶກເຖິງປຸຣຸສະສູງສຸດ ໃບໜ້າຂອງພຣະພຣະຫມາກໍຜ່ອງໃສຂຶ້ນ। ແລ້ວທ່ານກ່າວແກ່ເທວະທັງຫຼາຍວ່າ “ຈົ່ງຟັງຄຳຂອງເຮົາ”
Verse 21
अहं भवो यूयमथोऽसुरादयो मनुष्यतिर्यग्द्रुमघर्मजातय: । यस्यावतारांशकलाविसर्जिता व्रजाम सर्वे शरणं तमव्ययम् ॥ २१ ॥
ພຣະພຣະຫມາກ່າວວ່າ: ເຮົາ, ພະວະ (ພຣະສິວະ), ພວກເຈົ້າເທວະທັງປວງ, ອະສຸຣະ, ມະນຸດ, ສັດເດຣັດສານ, ຕົ້ນໄມ້ແລະພືດ, ຜູ້ເກີດຈາກເຫື່ອ, ຈາກໄຂ່, ແລະຈາກຄັນ—ລ້ວນເກີດຈາກອະວະຕາຣະຂອງພຣະອົງຜູ້ບໍ່ເສື່ອມສູນ ໂດຍອະງສ໌ແລະປະກາຍ. ດັ່ງນັ້ນ ພວກເຮົາທຸກຄົນຈົ່ງໄປຂໍພຶ່ງພາພຣະອົງນັ້ນ
Verse 22
न यस्य वध्यो न च रक्षणीयो नोपेक्षणीयादरणीयपक्ष: । तथापि सर्गस्थितिसंयमार्थं धत्ते रज:सत्त्वतमांसि काले ॥ २२ ॥
ສຳລັບພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າສູງສຸດ ບໍ່ມີໃຜທີ່ຄວນຖືກຂ້າ ບໍ່ມີໃຜທີ່ຕ້ອງຖືກປົກປ້ອງ ບໍ່ມີໃຜທີ່ຄວນຖືກລະເລີຍ ແລະບໍ່ມີຝ່າຍໃດທີ່ພຣະອົງເຂົ້າຂ້າງເພື່ອບູຊາເປັນພິເສດ. ແຕ່ເພື່ອການສ້າງ ການຄົງຢູ່ ແລະການລະລາຍຕາມກາລ ພຣະອົງຈຶ່ງຮັບຄຸນຣະຈັສ ສັດຕະວະ ແລະຕະມັສ ແລ້ວປາກົດເປັນອະວະຕາຣະຫຼາຍຮູບ
Verse 23
अयं च तस्य स्थितिपालनक्षण: सत्त्वं जुषाणस्य भवाय देहिनाम् । तस्माद् व्रजाम: शरणं जगद्गुरुं स्वानां स नो धास्यति शं सुरप्रिय: ॥ २३ ॥
ບັດນີ້ແມ່ນເວລາແຫ່ງສັດຕະວະຄຸນ ເພື່ອຄວາມຜາສຸກຂອງສັດຜູ້ມີກາຍ; ເມື່ອພຣະອົງຮັບສັດຕະວະ ພຣະອົງຈຶ່ງທຳການຄຸ້ມຄອງການຄົງຢູ່ຂອງໂລກ. ດັ່ງນັ້ນ ພວກເຮົາຈົ່ງໄປຂໍພຶ່ງພາພຣະຄູແຫ່ງຈັກກະວານ ຄືພຣະພະຄະວານ; ພຣະອົງຜູ້ເປັນທີ່ຮັກຂອງເທວະຈະປະທານມົງຄຸນໃຫ້ເຮົາແນ່ນອນ
Verse 24
श्रीशुक उवाच इत्याभाष्य सुरान्वेधा: सह देवैररिन्दम । अजितस्य पदं साक्षाज्जगाम तमस: परम् ॥ २४ ॥
ສຣີຊຸກະກ່າວວ່າ—ໂອ້ ພຣະປຣິກຊິດ ຜູ້ປາບສັດຕູ! ຫຼັງຈາກພຣະພຣະຫມາໄດ້ກ່າວກັບເທວະແລ້ວ ກໍນຳເທວະທັງຫຼາຍໄປຍັງພຣະທຳມະສະຖານຂອງພຣະອະຊິຕ ຜູ້ເປັນພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າສູງສຸດ ອັນພົ້ນຈາກໂລກວັດຖຸ।
Verse 25
तत्रादृष्टस्वरूपाय श्रुतपूर्वाय वै प्रभु: । स्तुतिमब्रूत दैवीभिर्गीर्भिस्त्ववहितेन्द्रिय: ॥ २५ ॥
ທີ່ນັ້ນ ແມ່ນແຕ່ບໍ່ເຄີຍເຫັນພຣະຮູບຂອງພຣະອົງ ແຕ່ເພາະໄດ້ຍິນຈາກພຣະເວດ ພຣະພຣະຫມາຈຶ່ງສຳຮວມອິນທຣີ ແລະກ່າວສັນລະເສີນດ້ວຍຖ້ອຍຄຳທິບຕາມຄຳພີ।
Verse 26
श्रीब्रह्मोवाच अविक्रियं सत्यमनन्तमाद्यं गुहाशयं निष्कलमप्रतर्क्यम् । मनोऽग्रयानं वचसानिरुक्तं नमामहे देववरं वरेण्यम् ॥ २६ ॥
ພຣະພຣະຫມາກ່າວວ່າ: ໂອ້ ພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າສູງສຸດ ພຣະອົງບໍ່ແປປ່ຽນ ເປັນສັດຈະ ອະນັນຕະ ແລະເປັນປະຖົມເຫດ; ສະຖິດໃນຄູຫາແຫ່ງຫົວໃຈ ບໍ່ມີມົນທິນ ແລະເກີນການຄາດຄິດ. ຈິດບໍ່ອາດເຂົ້າເຖິງ ວາຈາບໍ່ອາດພັນນາ. ຂ້າພະເຈົ້າຂໍນອບນ້ອມແດ່ພຣະອົງ ຜູ້ເປັນເທວະວະຣະ ຄວນແກ່ການບູຊາຍິ່ງ।
Verse 27
विपश्चितं प्राणमनोधियात्मना- मर्थेन्द्रियाभासमनिद्रमव्रणम् । छायातपौ यत्र न गृध्रपक्षौ तमक्षरं खं त्रियुगं व्रजामहे ॥ २७ ॥
ພວກເຮົາຂໍເຂົ້າພຶ່ງພາພຣະບາດຂອງພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າອັນອະມະຕະ ກວ້າງໃຫຍ່ດຸຈຟ້າ ຜູ້ປາກົດພຣະສິຣິໃນສາມຍຸກ; ພຣະອົງຮູ້ການເຄື່ອນໄຫວຂອງປຣານ ຈິດ ແລະປັນຍາ ທັງໂດຍກົງແລະໂດຍອ້ອມ, ເປັນແສງສະຫວ່າງແຫ່ງສັບພະສິ່ງ, ບໍ່ມີນິທຣາ ແລະບໍ່ມີມົນທິນ, ປາສຈາກເງົາແຫ່ງອະຄະຕິແລະຄວາມຮ້ອນແຫ່ງຄູ່ຕົວຕົນ।
Verse 28
अजस्य चक्रं त्वजयेर्यमाणं मनोमयं पञ्चदशारमाशु । त्रिनाभि विद्युच्चलमष्टनेमि यदक्षमाहुस्तमृतं प्रपद्ये ॥ २८ ॥
ໃນວົງຈອນກຳຂອງວັດຖຸ ຮ່າງກາຍນີ້ເຫມືອນລໍ້ລົດສຶກທີ່ເກີດຈາກຈິດ. ອິນທຣີ 10 ແລະປຣານ 5 ເປັນຊີ້ລໍ້ 15; ຄຸນ 3 ເປັນດຸມ; ອົງປະກອບທຳມະຊາດ 8 ເປັນຂອບ; ມາຍາພາຍນອກຂັບເຄື່ອນດຸຈໄຟຟ້າໃຫ້ຫມຸນໄວ. ແກນຂອງມັນແມ່ນປຣະມາຕະມັນ ພຣະອະຊິຕ ຄວາມຈິງສູງສຸດ—ຂ້າພະເຈົ້າຂໍພຶ່ງພາພຣະອົງຜູ້ເປັນອະມະຕະ।
Verse 29
य एकवर्णं तमस: परं त- दलोकमव्यक्तमनन्तपारम् । आसांचकारोपसुपर्णमेन- मुपासते योगरथेन धीरा: ॥ २९ ॥
ພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າສູງສຸດສະຖິດໃນສຸດທະສັດຕະວະ ຈຶ່ງເປັນເອກະວັນນະ ຄື ປຣະນະວະ (ໂອມ). ພຣະອົງຢູ່ເຫນືອໂລກອັນມືດ ເປັນອະວະຍັກຕະ ແລະອະນັນຕະ; ບໍ່ໄກດ້ວຍເວລາແລະສະຖານທີ່ ແຕ່ສະຖິດທົ່ວໄປ. ປະທັບເທິງຄຣຸດ ພຣະອົງຖືກບູຊາໂດຍຍອກີຜູ້ສະຫງົບຈິດດ້ວຍພະລັງຍອກະ; ຂໍນົບນ້ອມແດ່ພຣະອົງ.
Verse 30
न यस्य कश्चातितितर्ति मायां यया जनो मुह्यति वेद नार्थम् । तं निर्जितात्मात्मगुणं परेशं नमाम भूतेषु समं चरन्तम् ॥ ३० ॥
ບໍ່ມີໃຜສາມາດຂ້າມພົ້ນມາຍາຂອງພຣະອົງໄດ້; ມາຍານັ້ນເຮັດໃຫ້ສັດໂລກຫຼົງໄຫຼ ແລະບໍ່ຮູ້ເປົ້າໝາຍຊີວິດ. ແຕ່ພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າສູງສຸດໄດ້ປະຫັດປະຫານມາຍານັ້ນ; ພຣະອົງຊະນະຕົນ ເປັນຈອມເຈົ້າ ແລະມີໃຈເສມພາກຕໍ່ສັດທັງປວງ ສະຖິດຢູ່ໃນທຸກຊີວິດ. ຂໍນົບນ້ອມແດ່ພຣະອົງ.
Verse 31
इमे वयं यत्प्रिययैव तन्वा सत्त्वेन सृष्टा बहिरन्तरावि: । गतिं न सूक्ष्मामृषयश्च विद्महे कुतोऽसुराद्या इतरप्रधाना: ॥ ३१ ॥
ພວກເຮົາເທວະໄດ້ຮັບກາຍທີ່ເປັນສັດຕະວະຕາມພຣະປະສົງຂອງພຣະອົງຜູ້ເປັນທີ່ຮັກ ຈຶ່ງຢູ່ໃນຄຸນດີທັງພາຍໃນແລະພາຍນອກ; ບັນດາິສີກໍເຊັ່ນກັນ. ແຕ່ເຮົາຍັງບໍ່ຮູ້ຄະຕິອັນລະອຽດຂອງພຣະອົງ; ແລ້ວພວກອະສຸຣະທີ່ຮະຈັດ-ຕະມັດເດັ່ນ ຈະຮູ້ໄດ້ແນວໃດ? ຂໍນົບນ້ອມແດ່ພຣະອົງ.
Verse 32
पादौ महीयं स्वकृतैव यस्य चतुर्विधो यत्र हि भूतसर्ग: । स वै महापूरुष आत्मतन्त्र: प्रसीदतां ब्रह्म महाविभूति: ॥ ३२ ॥
ແຜ່ນດິນນີ້ອາໄສຢູ່ເທິງພຣະບາດດອກບົວຂອງພຣະອົງ ແລະໂດຍພະລັງຂອງພຣະອົງ ຈຶ່ງເກີດສັດມີຊີວິດສີ່ປະເພດ. ພຣະອົງແມ່ນມະຫາບຸຣຸດຜູ້ເປັນອິດສະຫຼະ ເຕັມໄປດ້ວຍມະຫາວິພູຕິ. ໂອ ພຣະພຣະຫມາ, ຂໍໃຫ້ພຣະອົງໂປຣດປານີເຮົາ.
Verse 33
अम्भस्तु यद्रेत उदारवीर्यं सिध्यन्ति जीवन्त्युत वर्धमाना: । लोकायतोऽथाखिललोकपाला: प्रसीदतां न: स महाविभूति: ॥ ३३ ॥
ສັບພະຈັກກະວານເກີດຈາກນ້ຳ ແລະເພາະນ້ຳນີ້ ສັດມີຊີວິດຈຶ່ງອົດທົນ ດຳລົງຊີວິດ ແລະເຕີບໃຫຍ່. ນ້ຳນີ້ແທ້ຈິງແມ່ນວີຣະຍະອັນອຸດົມ—ເປັນເມັດພັນ (ເຊື້ອ) ຂອງພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າສູງສຸດ. ດັ່ງນັ້ນ ຂໍໃຫ້ພຣະອົງຜູ້ມີອານຸພາບໃຫຍ່ນັ້ນ ໂປຣດປານີເຮົາ.
Verse 34
सोमं मनो यस्य समामनन्ति दिवौकसां यो बलमन्ध आयु: । ईशो नगानां प्रजन: प्रजानां प्रसीदतां न: स महाविभूति: ॥ ३४ ॥
ໂສມະ ຫຼື ດວງຈັນ ເປັນຜູ້ປະທານອາຫານທັນຍາຫານ ກຳລັງ ແລະ ອາຍຸຍືນແກ່ເທວະທັງຫຼາຍ; ເປັນເຈົ້າແຫ່ງພືດພັນ ແລະ ເປັນຕົ້ນກຳເນີດຂອງສັດທັງປວງ. ບັນດິດກ່າວວ່າ ດວງຈັນແມ່ນຈິດຂອງພຣະເຈົ້າ. ຂໍໃຫ້ພຣະອົງຜູ້ມີມະຫາອິດທິພົນນັ້ນ ໂປດເມດຕາແກ່ພວກເຮົາ.
Verse 35
अग्निर्मुखं यस्य तु जातवेदा जात: क्रियाकाण्डनिमित्तजन्मा । अन्त:समुद्रेऽनुपचन्स्वधातून् प्रसीदतां न: स महाविभूति: ॥ ३५ ॥
ໄຟຜູ້ຮູ້ທຸກສິ່ງ (ຈາຕະເວດາ) ທີ່ເກີດມາເພື່ອຮັບເຄື່ອງບູຊາໃນພິທີຍັດ ແມ່ນປາກຂອງພຣະເຈົ້າ. ໄຟນັ້ນຢູ່ໃນທ້ອງທະເລເພື່ອກໍ່ເກີດຊັບສົມບັດ ແລະຢູ່ໃນທ້ອງເປັນໄຟຍ່ອຍອາຫານ ໃຫ້ເກີດນ້ຳຫຼ້ຽງກາຍ. ຂໍໃຫ້ພຣະອົງຜູ້ມີອຳນາດສູງສຸດນັ້ນ ໂປດເມດຕາແກ່ພວກເຮົາ.
Verse 36
यच्चक्षुरासीत् तरणिर्देवयानं त्रयीमयो ब्रह्मण एष धिष्ण्यम् । द्वारं च मुक्तेरमृतं च मृत्यु: प्रसीदतां न: स महाविभूति: ॥ ३६ ॥
ພຣະສຸລິຍະເທວະເປັນດວງຕາຂອງພຣະເຈົ້າ. ພຣະອົງຊີ້ແນະເສັ້ນທາງແຫ່ງການຫຼຸດພົ້ນທີ່ເອີ້ນວ່າ ອັຣຈິຣາດິ-ວັດຕະມະ; ເປັນແຫຼ່ງຫຼັກໃນການເຂົ້າໃຈພຣະເວດ, ເປັນທີ່ສະຖິດແຫ່ງການບູຊາພຣະສັດຈະສູງສຸດ, ເປັນປະຕູສູ່ໂມກສະ; ເປັນທັງແຫຼ່ງອະມະຕະ ແລະ ເຫດແຫ່ງຄວາມຕາຍ. ຂໍໃຫ້ພຣະອົງຜູ້ມີມະຫາອິດທິພົນນັ້ນ ໂປດເມດຕາແກ່ພວກເຮົາ.
Verse 37
प्राणादभूद् यस्य चराचराणां प्राण: सहो बलमोजश्च वायु: । अन्वास्म सम्राजमिवानुगा वयं प्रसीदतां न: स महाविभूति: ॥ ३७ ॥
ລົມ (ວາຍຸ) ແມ່ນປຣານ ຄວາມກ້າ ກຳລັງ ແລະ ພະລັງຊີວິດຂອງສັດທັງທີ່ເຄື່ອນໄຫວແລະບໍ່ເຄື່ອນໄຫວ. ປຣານແຫ່ງລົມນີ້ເກີດຈາກປຣານດັ້ງເດີມຂອງພຣະເຈົ້າ. ພວກເຮົາທຸກຄົນຕິດຕາມລົມເພື່ອຊີວິດ ເຫມືອນຂ້າຮັບໃຊ້ຕິດຕາມຈັກກະພັດ. ຂໍໃຫ້ພຣະອົງຜູ້ມີມະຫາອິດທິພົນນັ້ນ ໂປດເມດຕາແກ່ພວກເຮົາ.
Verse 38
श्रोत्राद् दिशो यस्य हृदश्च खानि प्रजज्ञिरे खं पुरुषस्य नाभ्या: । प्राणेन्द्रियात्मासुशरीरकेत: प्रसीदतां न: स महाविभूति: ॥ ३८ ॥
ຂໍໃຫ້ພຣະອົງຜູ້ມີມະຫາອິດທິພົນນັ້ນ ໂປດເມດຕາແກ່ພວກເຮົາ. ທິດທັງຫຼາຍເກີດຈາກພຣະກະຫູ; ຮູຮ່າງກາຍເກີດຈາກພຣະຫົວໃຈ; ແລະ ອາກາດ (ເອເທີ) ເກີດຈາກພຣະນາບີ. ປຣານ, ອິນທຣີຍ, ຈິດ, ລົມໃນກາຍ ແລະ ອາກາດທີ່ເປັນທີ່ພຶ່ງຂອງກາຍ—ລ້ວນອອກມາຈາກພຣະອົງ.
Verse 39
बलान्महेन्द्रस्त्रिदशा: प्रसादा- न्मन्योर्गिरीशो धिषणाद् विरिञ्च: । खेम्यस्तुछन्दांस्यृषयो मेढ्रत: क: प्रसीदतां न: स महाविभूति: ॥ ३९ ॥
ດ້ວຍພະລັງອຳນາດຂອງພຣະເຈົ້າ ມະເຫນທຣາເກີດຂຶ້ນ; ດ້ວຍພຣະກະລຸນາ ເທວະທັງຫຼາຍເກີດຂຶ້ນ; ດ້ວຍພຣະພິໂຣດ ພຣະສິວະຜູ້ເປັນກິຣີຊະເກີດ; ແລະດ້ວຍປັນຍາອັນສະຫງົບ ວິຣິນຈິ ພຣະພຣະຫມາເກີດ. ມົນຕຣາເວດເກີດຈາກຮູຮ່າງກາຍຂອງພຣະອົງ ແລະ ຣິຊິກັບປະຊາປະຕິເກີດຈາກອະວັຍະເພດຂອງພຣະອົງ. ຂໍໃຫ້ພຣະຜູ້ມີມະຫາວິພູຕິນັ້ນ ພໍໃຈພວກເຮົາເຖີດ.
Verse 40
श्रीर्वक्षस: पितरश्छाययासन् धर्म: स्तनादितर: पृष्ठतोऽभूत् । द्यौर्यस्य शीर्ष्णोऽप्सरसो विहारात् प्रसीदतां न: स महाविभूति: ॥ ४० ॥
ຈາກອົກຂອງພຣະອົງ ພຣະສຣີລັກຊະມີໄດ້ປາກົດ; ຈາກເງົາຂອງພຣະອົງ ຊາວປິຕຣະໂລກເກີດ; ຈາກອົກເກີດທັມມະ ແລະຈາກຫຼັງເກີດອະທັມມະ. ຈາກຍອດພຣະເສຍະເກີດໂລກສະຫວັນ ແລະຈາກຄວາມສຳລານໃນການເສບສຸກເກີດອັບສະຣາ. ຂໍໃຫ້ພຣະບຸກຄົນສູງສຸດຜູ້ມີມະຫາວິພູຕິນັ້ນ ພໍໃຈພວກເຮົາເຖີດ.
Verse 41
विप्रो मुखाद् ब्रह्म च यस्य गुह्यं राजन्य आसीद् भुजयोर्बलं च । ऊर्वोर्विडोजोऽङ्घ्रिरवेदशूद्रौ प्रसीदतां न: स महाविभूति: ॥ ४१ ॥
ຈາກພຣະໂອດຂອງພຣະບຸກຄົນສູງສຸດ ເກີດພຣາຫມະນະ ແລະ ຄວາມຮູ້ເວດ; ຈາກພຣະກອນເກີດກະສັດຕຣິຍະ ແລະ ກຳລັງກາຍ; ຈາກພຣະຂາເທິງເກີດໄວຊະຍະ ແລະ ຄວາມຊຳນານໃນການຜະລິດກັບຄວາມມັ່ງຄັ່ງ; ແລະຈາກພຣະບາດເກີດຊູດຣະຜູ້ຢູ່ນອກຄວາມຮູ້ເວດ. ຂໍໃຫ້ພຣະຜູ້ມີມະຫາວິພູຕິ ແລະ ເຕັມໄປດ້ວຍພະລັງນັ້ນ ພໍໃຈພວກເຮົາເຖີດ.
Verse 42
लोभोऽधरात् प्रीतिरुपर्यभूद् द्युति- र्नस्त: पशव्य: स्पर्शेन काम: । भ्रुवोर्यम: पक्ष्मभवस्तु काल: प्रसीदतां न: स महाविभूति: ॥ ४२ ॥
ຈາກຮິມຝີປາກລຸ່ມເກີດຄວາມໂລບ; ຈາກຮິມຝີປາກເທິງເກີດຄວາມຮັກໃຄ່; ຈາກດັ່ງເກີດຄວາມສະຫວ່າງແຫ່ງກາຍ; ຈາກສັມຜັດເກີດກາມຕັນຫາດຸຈສັດ. ຈາກຄິ້ວເກີດພຣະຍົມຣາຊ ແລະຈາກຂົນຕາເກີດການເວລາອັນບໍ່ມີຕົ້ນກຳເນີດ. ຂໍໃຫ້ພຣະຜູ້ມີມະຫາວິພູຕິນັ້ນ ພໍໃຈພວກເຮົາເຖີດ.
Verse 43
द्रव्यं वय: कर्म गुणान्विशेषं यद्योगमायाविहितान्वदन्ति । यद् दुर्विभाव्यं प्रबुधापबाधं प्रसीदतां न: स महाविभूति: ॥ ४३ ॥
ນັກຮູ້ທັງຫຼາຍກ່າວວ່າ ທາດທັງຫ້າ, ເວລາ, ກຳ, ຄຸນສາມແຫ່ງປຣະກຣິຕິ, ແລະຄວາມຫຼາກຫຼາຍທີ່ເກີດຈາກຄຸນເຫຼົ່ານັ້ນ—ລ້ວນເປັນການສ້າງທີ່ໂຍກະມາຍາຈັດວາງ. ດັ່ງນັ້ນໂລກວັດຖຸນີ້ຍາກຈະເຂົ້າໃຈຢ່າງຍິ່ງ ແລະຜູ້ຮູ້ແຈ້ງສູງສຸດໄດ້ປະຕິເສດມັນແລ້ວ. ຂໍໃຫ້ພຣະບຸກຄົນສູງສຸດຜູ້ຄວບຄຸມທຸກສິ່ງນັ້ນ ພໍໃຈພວກເຮົາເຖີດ.
Verse 44
नमोऽस्तु तस्मा उपशान्तशक्तये स्वाराज्यलाभप्रतिपूरितात्मने । गुणेषु मायारचितेषु वृत्तिभि- र्न सज्जमानाय नभस्वदूतये ॥ ४४ ॥
ຂໍນອບນ້ອມແດ່ພຣະພະຄະວານ ພຣະບຸກຄົນສູງສຸດ ຜູ້ມີພະລັງສະງົບ ບໍ່ຕ້ອງພະຍາຍາມ ແລະພໍໃຈດ້ວຍອຳນາດອັນເປັນເອກະລາດຂອງພຣະອົງເອງ। ພຣະອົງບໍ່ຕິດກັບກິດຈະກຳໃນຄຸນທີ່ມາຍາສ້າງ; ໃນລີລາໂລກກໍເຫມືອນລົມທີ່ບໍ່ຂ້ອງກ່ຽວ।
Verse 45
स त्वं नो दर्शयात्मानमस्मत्करणगोचरम् । प्रपन्नानां दिदृक्षूणां सस्मितं ते मुखाम्बुजम् ॥ ४५ ॥
ໂອ້ ພຣະພະຄະວານ ຜູ້ເປັນບຸກຄົນສູງສຸດ ພວກເຮົາໄດ້ພຶ່ງພາພຣະອົງແລ້ວ ແຕ່ຍັງປາຖະໜາຈະເຫັນພຣະອົງ। ຂໍໂປດສຳແດງສະວະຣູບແທ້ ແລະໃບໜ້າດອກບົວທີ່ຍິ້ມຂອງພຣະອົງ ໃຫ້ປາກົດແກ່ຕາແລະອິນທຣີຂອງພວກເຮົາ।
Verse 46
तैस्तै: स्वेच्छाभूतै रूपै: काले काले स्वयं विभो । कर्म दुर्विषहं यन्नो भगवांस्तत् करोति हि ॥ ४६ ॥
ໂອ້ ພຣະວິພູ ໂອ້ ພຣະພະຄະວານ ດ້ວຍພຣະປະສົງອັນອ່ອນຫວານ ພຣະອົງປາກົດເປັນຮູບອວະຕານານາ ການແລ້ວການອີກ. ກິດຈະກຳອັນນ່າອັດສະຈັນທີ່ພວກເຮົາທົນບໍ່ໄດ້ ແລະເຮັດບໍ່ໄດ້ ພຣະອົງເອງກໍກະທຳໄດ້ແທ້.
Verse 47
क्लेशभूर्यल्पसाराणि कर्माणि विफलानि वा । देहिनां विषयार्तानां न तथैवार्पितं त्वयि ॥ ४७ ॥
ກິດຈະກຳຂອງຜູ້ມີກາຍທີ່ຖືກຄວາມຢາກໃນອາຣົມປວງປັ່ນ ເປັນການງານທີ່ເກີດທຸກຂ໌ຫຼາຍ ມີສາລະນ້ອຍ ແລະບາງຄັ້ງກໍໄຮ້ຜົນ. ແຕ່ສຳລັບພວກພັກຕະຜູ້ອຸທິດຊີວິດແດ່ພຣະອົງ ບໍ່ເປັນແບບນັ້ນ; ໂດຍບໍ່ຕ້ອງລຳບາກຫນັກ ກໍໄດ້ຜົນອັນຍິ່ງໃຫຍ່.
Verse 48
नावम: कर्मकल्पोऽपि विफलायेश्वरार्पित: । कल्पते पुरुषस्यैव स ह्यात्मा दयितो हित: ॥ ४८ ॥
ການກະທຳທີ່ອຸທິດແດ່ພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າ ແມ່ນແມ່ນແຕ່ນ້ອຍນິດກໍບໍ່ເຄີຍເສຍເປົ່າ. ພຣະພະຄະວານເປັນພໍ່ສູງສຸດ; ເປັນອາດມັນອັນເປັນທີ່ຮັກຂອງສັດມີຊີວິດ ແລະພ້ອມເສມອທີ່ຈະກະທຳເພື່ອປະໂຫຍດຂອງພວກເຂົາ.
Verse 49
यथा हि स्कन्धशाखानां तरोर्मूलावसेचनम् । एवमाराधनं विष्णो: सर्वेषामात्मनश्च हि ॥ ४९ ॥
ເຫມືອນການລາດນ້ຳທີ່ຮາກໄມ້ ລຳຕົ້ນແລະກິ່ງກ້ານກໍອິ່ມເອມເອງ ສັນນັ້ນ ການບູຊາພຣະວິດສະນຸ ເປັນການຮັບໃຊ້ທຸກຊີວິດ ເພາະພຣະອົງເປັນປະຣະມາດມັນຂອງທຸກຄົນ।
Verse 50
नमस्तुभ्यमनन्ताय दुर्वितर्क्यात्मकर्मणे । निर्गुणाय गुणेशाय सत्त्वस्थाय च साम्प्रतम् ॥ ५० ॥
ຂ້າແຕ່ພຣະອົງອະນັນຕະ ຂ້າພະເຈົ້າຂໍນອບນ້ອມ. ພຣະກິດຂອງພຣະອົງເກີນກວ່າຕັກກະ. ພຣະອົງເປັນນິຣກຸນແຕ່ເປັນເຈົ້າແຫ່ງໄຕຣກຸນ; ບັດນີ້ທຣົງເກື້ອໜູນສັດຕະວະ—ຂໍນອບນ້ອມແດ່ພຣະອົງ.
Frequently Asked Questions
Raivata is the fifth Manu, brother of Tāmasa Manu. His manvantara is marked by Indra named Vibhu, devas known as Bhūtarayas, and sages such as Hiraṇyaromā, Vedaśirā, and Ūrdhvabāhu. The Lord appears as Vaikuṇṭha (from Śubhra and Vikuṇṭhā), emphasizing that divine governance and transcendental abodes manifest within each cosmic administration to sustain dharma and worship.
The chapter states that the devas were afflicted by Durvāsā Muni’s curse, leading to loss of influence and prosperity across the three worlds. As a result, ritual ceremonies (yajña) could not be properly performed, producing severe downstream effects: devas weakened, asuras flourished, and cosmic auspiciousness diminished—necessitating recourse to Viṣṇu rather than relying on deva-strength alone.
Brahmā praises the Lord as changeless, all-pervading, beyond material qualities, and present in the atom and the heart. He describes prakṛti’s revolving system (senses, prāṇas, guṇas, elements) as moving around the Lord as the hub (Paramātmā), establishing Viṣṇu as the ultimate controller. Devotionally, the prayers affirm that māyā is unconquerable for conditioned beings but is fully under the Lord’s mastery, making surrender the practical and theological solution for both cosmic and personal crises.