Adhyaya 368
Explanation of the Final Dissolution (Ātyantika Laya) and the Arising of Hiraṇyagarbha — Subtle Body, Post-Death Transit, Rebirth, and Embodied Constituents
ພຣະອັກນິສອນວ່າ «ການລະລາຍສຸດທ້າຍ» (ātyantika-laya) ບໍ່ແມ່ນແຕ່ເຫດການລະດັບຈັກກະວານ ແຕ່ແມ່ນການດັບພັນພັນທະດ້ວຍປັນຍາ ເກີດຈາກການເຫັນກິເລດພາຍໃນ ແລະຄວາມຄາຍຄວາມຍຶດຕິດ (ວິຣາກະ). ຈາກນັ້ນພຣະອົງອະທິບາຍເສັ້ນທາງຫຼັງຄວາມຕາຍຂອງຊີວະ: ອອກຈາກຮ່າງກາຍຫຍາບ (bhoga-deha) ໄປຮັບຮ່າງ ātivāhika (ຮ່າງຜ່ານທາງ) ແລ້ວຖືກນໍາໄປຕາມທາງຂອງຍະມະ ທີ່ Citragupta ພິຈາລະນາທຳ–ອະທຳ; ແລະຍັງພຶ່ງພາ śrāddha/piṇḍa ຈົນກວ່າ sapiṇḍīkaraṇa ຈະຮວມເຂົ້າໃນລຳດັບບັນພະບຸລຸດ. ຄຳພີແຍກຮ່າງກາຍການເສບສຸກທີ່ດີ–ບໍ່ດີເພື່ອຮັບຜົນກຳ, ກ່າວເຖິງການຕົກຈາກສະຫວັນ ແລະການອອກຈາກນະລົກໄປເກີດໃນຄັນຕ່ຳ; ພ້ອມລາຍລະອຽດການເຕີບໂຕຂອງທາຣົກເປັນເດືອນໆ ຄວາມທຸກໃນຄັນ ແລະຄວາມຊ້ຳໃນການເກີດ. ທ້າຍສຸດພຣະອັກນິນໍາເສີນຈັກກະວານໃນຮ່າງກາຍ: ທາດ ākāśa–agni–jala–pṛthvī ກໍ່ໃຫ້ເກີດອິນທຣີ ແລະເນື້ອຢ່າງ; guṇa (tāmasa/rājasa/sāttvika) ກຳນົດຈິດໃຈແລະຄວາມປະພຶດ; ແລະໝວດອາຍຸເວດ (doṣa, rasa, ojas, ຊັ້ນຜິວ/kalā) ອະທິບາຍພະລັງຊີວິດ ເພື່ອໃຫ້ວິທະຍາຮ່າງກາຍເປັນຄວາມຮູ້ສະໜັບສະໜູນຍົກຍ້າຍໄປສູ່ໂຍຄະ ແລະພຣະຫມະວິທະຍາ।
Shlokas
Verse 1
इत्य् आग्नेये महापुराणे नित्यनैमित्तिकप्राकृतप्रलया नाम सप्तषष्ट्यधिकत्रिशततमो ऽध्यायः अथाष्टषष्ट्यधिकत्रिशततमो ऽध्यायः आत्यन्तिकलयगर्भोत्पत्तिनिरूपणं अग्निर् उवाच आत्यन्तिकं लयं वक्ष्ये ज्ञानादात्यन्तिको लयः आध्यात्मिकादिसन्तापं ज्ञात्वा स्वस्य विरागतः
ດັ່ງນັ້ນ ໃນອັກນິມະຫາປຸຣານະ ບົດທີ 367 ຊື່ “ການພິນາດແບບນິດຕະ, ໄນມິດຕິກະ ແລະ ປຣາກຣິຕະ” ໄດ້ສິ້ນສຸດລົງ. ບັດນີ້ເລີ່ມບົດທີ 368: “ອະທິບາຍການພິນາດສຸດທ້າຍ ແລະ ການເກີດຂຶ້ນຂອງ ຮິຣັນຍະຄັຣພະ (Hiraṇyagarbha).” ອັກນິກ່າວວ່າ: “ຂ້າພະເຈົ້າຈະກ່າວເຖິງການພິນາດສຸດທ້າຍ; ການພິນາດນັ້ນເກີດຈາກຍານ. ເມື່ອຮູ້ທັນຄວາມຮ້ອນຮົນທາງວິນຍານ ແລະອື່ນໆ ຈຶ່ງເກີດຄວາມຄາຍຄວາມຍຶດຕິດຕໍ່ຕົນແລະໂລກ.”
Verse 2
आध्यात्मिकस्तु सन्तापःशारीरो मानसो द्विधा शारीरो बहुभिर्भेदैस्तापो ऽसौ श्रूयतां द्विज
ຄວາມຮ້ອນຮົນ (santāpa) ເປັນປະເພດພາຍໃນ (ādhyātmika) ແລະມີສອງຢ່າງ: ທາງກາຍ (śārīra) ແລະ ທາງໃຈ (mānasa). ສ່ວນຄວາມຮ້ອນຮົນທາງກາຍນັ້ນ ມີຫຼາຍຮູບແບບ—ຈົ່ງຟັງເຖີດ ໂອ ທະວິຊະ (ຜູ້ເກີດສອງຄັ້ງ).
Verse 3
त्यक्त्वा जीवो भोगदेहं गर्भमाप्रोति कर्मभिः आतिवाहिकसंज्ञस्तु देहो भवति वै द्विज
ເມື່ອຈີວະ (jīva) ລະທິ້ງຮ່າງກາຍແຫ່ງການເສບສຸກ (bhoga-deha) ແລ້ວ ຖືກກຳມະຂອງຕົນຂັບດັນ ຈຶ່ງເຂົ້າສູ່ຄັນ (ຄອບຄັນ). ແລ້ວ ໂອ ທະວິຊະ, ຮ່າງກາຍລະອຽດທີ່ເອີ້ນວ່າ ātivāhika (ຮ່າງສົ່ງຜ່ານ/ຂົນສົ່ງ) ກໍເກີດຂຶ້ນ.
Verse 4
केवलं स मनुष्याणां मृत्युकाल उपस्थिते याम्यैः पुंभिर्मनुष्याणां तच्छरीरं द्विजोत्तमाः
ໂອ ທະວິຊະໂອດຕະມະ! ເມື່ອເວລາມໍລະນະມາຮອດມະນຸດ ມີແຕ່ສັດຕະສຸກຊະມະນັ້ນເທົ່ານັ້ນທີ່ຖືກຊາຍຂອງຍະມະນໍາໄປ; ຮ່າງກາຍມະນຸດຍັງຄົງຢູ່ຂ້າງຫຼັງ.
Verse 5
नीयते याम्यमार्गेण प्राणिनां मुने ततः स्वर्याति नरकं स भ्रमेद्घटयन्त्रवत्
ໂອ ມຸນິ! ຫຼັງຈາກນັ້ນ ສັດມີຊີວິດຖືກນໍາໄປຕາມທາງຂອງຍະມະ; ຕໍ່ມາລາວເຖິງນະລົກ ໝຸນວຽນດັ່ງກົງຈັກນ້ໍາ.
Verse 6
कर्मभूमिरियं ब्रह्मन् फलभूमिरसौ स्मृता यमो योनीश् च नरकं निरूपयति कर्मणा
ໂອ ພຣາຫມັນ! ໂລກນີ້ຖືກຈື່ຈໍາວ່າເປັນພື້ນທີ່ແຫ່ງການກະທໍາ; ໂລກນັ້ນຖືກຈື່ຈໍາວ່າເປັນພື້ນທີ່ແຫ່ງຜົນ. ໂດຍກຳຂອງຕົນ ຍະມະ—ພ້ອມດ້ວຍອົງຜູ້ເປັນເຈົ້າແຫ່ງຍົນີ—ກໍານົດນະລົກຂອງຜູ້ນັ້ນ.
Verse 7
पूरणीयाश् च तेनैव यमञ्चैवानुपश्यतां वायुभूताः प्राणिनश् च गर्भन्ते प्राप्नुवन्ति हि
ໂດຍອໍານາດນັ້ນເອງ ຜູ້ທີ່ເຫັນຍະມະຈະຖືກໃຫ້ສໍາເລັດຄວາມຄົບຖ້ວນຕາມກໍານົດ; ແລະສັດມີຊີວິດເມື່ອກາຍເປັນດັ່ງວາຍຸ (ລະອຽດເຫມືອນລົມ) ກໍຈະເຂົ້າສູ່ຄັນທ້ອງ ຄືການເກີດໃໝ່ແທ້ໆ.
Verse 8
यमदूतैर् मनुष्यस्तु नीयते तञ्च पश्यति धर्मी च पूज्यते तेन पापिष्ठस्ताड्यते गृहे
ມະນຸດຄົນໜຶ່ງຖືກຍະມະດູດນໍາໄປ ແລະເຂົາໄດ້ເຫັນອານາເຂດນັ້ນ: ຜູ້ມີທໍາຖືກເຄົາລົບບູຊາຢູ່ທີ່ນັ້ນ ແຕ່ຜູ້ບາບຫນັກທີ່ສຸດຖືກຕີທຳທັນໃນເຮືອນຂອງຍະມະ.
Verse 9
शुभाशुभं कर्म तस्य चित्रगुप्तो निरूपयेत् बान्धवानामशौचे तु देहे खल्वातिवाहिके
ສໍາລັບຜູ້ນັ້ນ ຈິຕຣະກຸບຕະ (Citragupta) ຄວນພິຈາລະນາ ແລະ ບັນທຶກກຳດີກຳຊົ່ວ. ໃນໄລຍະອະເສົາຈະ (aśauca) ຂອງຍາດພີ່ນ້ອງ ນັ້ນ «ອາຕິວາຫິກະ-ເດຫະ» (ātivāhika-deha) ຫຼື ຮ່າງກາຍຜ່ານທາງ ຍັງຄົງຜູກພັນກັບຜູ້ຕາຍຢູ່ແທ້.
Verse 10
तिष्ठन्नयति धर्मज्ञ दत्तपिण्डाशनन्ततः तन्यक्त्वा प्रेतदेहन्तु प्राप्यान्यं प्रेतलोकतः
ໂອ ຜູ້ຮູ້ທຳມະ, ຫຼັງຈາກໄດ້ຖວາຍປິນດະ (piṇḍa) ແລະຜູ້ຕາຍໄດ້ຮັບປະທານອາຫານນັ້ນແລ້ວ ລາວຈຶ່ງເຄື່ອນໄປຂ້າງໜ້າ; ຕໍ່ຈາກນັ້ນ ເມື່ອລະທິ້ງຮ່າງປຣະເຕະ (preta-deha) ກໍໄດ້ຮັບຮ່າງອື່ນ (ລະອຽດ) ໃນໂລກປຣະເຕະ (preta-loka).
Verse 11
वसेत् क्षुधा तृषा युक्त आमश्राद्धान्नभुङ्नरः आतिवाहिकेदेहात्तु प्रेतपिण्डैर् विना नरः
ມະນຸດຜູ້ໜຶ່ງຢູ່ດ້ວຍຄວາມຫິວແລະກະຫາຍ ໂດຍອາໄສອາຫານສຣາດທະ (śrāddha) ທີ່ຍັງບໍ່ຍ່ອຍ (ດິບ). ແລະໃນຮ່າງອາຕິວາຫິກະ (ātivāhika) ນັ້ນ ບຸກຄົນບໍ່ອາດດໍາລົງໄດ້ ຫາກຂາດປິນດະສໍາລັບປຣະເຕະ (preta-piṇḍa).
Verse 12
न हि मोक्षमवाप्नोति पिण्डांस्तत्रैव सो ऽश्रुते कृते सपिण्डीकरणे नरः संवत्सरात्परं
ເພາະແທ້ແລ້ວ ລາວບໍ່ອາດບັນລຸໂມກສະ (mokṣa) ໄດ້ ຕາບໃດທີ່ປິນດະ (piṇḍa) ຍັງຄົງຢູ່ທີ່ນັ້ນ (ບໍ່ທັນຮວມເຂົ້າສາຍບັນພະບຸລຸດ). ແຕ່ເມື່ອໄດ້ປະກອບພິທີສະປິນດີກະຣະນະ (sapiṇḍīkaraṇa) ແລ້ວ ຜູ້ຕາຍ—ຫຼັງຄົບໜຶ່ງປີ—ຈຶ່ງໄດ້ຮັບເຂົ້າສູ່ລຳດັບຂອງພິຕຣະ (Pitṛs).
Verse 13
प्रेतलौकिके इति ख प्रेतदेहं समुतमृज्य भोगदेहं प्रपद्यते भोगदेहावुभौ प्रोक्तावशुभशुभसंज्ञितौ
ໃນຄໍາສອນວ່າດ້ວຍໂລກປຣະເຕະ (preta-loka): ເມື່ອສະລະຮ່າງປຣະເຕະ (preta-deha) ແລ້ວ ຜູ້ນັ້ນຈຶ່ງເຂົ້າສູ່ «ຮ່າງແຫ່ງການເສບສຸກ» (bhoga-deha). ຮ່າງເສບສຸກທັງສອງຖືກກ່າວໄວ້ວ່າ ມີນາມ «ອະສຸພ» ແລະ «ສຸພ».
Verse 14
भुक्त्वा तु भोगदेहेन कर्मबन्धान्निपात्यते तं देहं परतस्तस्माद्भक्षयन्ति निशाचराः
ເມື່ອໄດ້ສະເຫຼີມສຸກຮັບຜົນດ້ວຍ «ກາຍເພື່ອສະຫຼອງຜົນ» (bhoga-deha) ແລ້ວ ຜູ້ນັ້ນຖືກຕົກຈາກພັນທະກຳ; ຕໍ່ມາ ກາຍນັ້ນຖືກສັດຍາມຄ່ຳຄືນກິນ.
Verse 15
पापे तिष्ठति चेत् स्वर्गं तेन भुक्तं तदा द्विज तदा द्वितीयं गृह्णाति भोगदेहन्तु पापिनां
ໂອ ຜູ້ເກີດສອງຄັ້ງ (dvija) ຖ້າບາບຍັງຄົງຢູ່ ແມ່ນແຕ່ສະຫວັນກໍຖືກເຂົາເສບສຸກຈົນໝົດ; ໃນເວລານັ້ນ ຄົນບາບຈຶ່ງຮັບກາຍທີສອງ ຄື «ກາຍເພື່ອຮັບຜົນ» (bhoga-deha).
Verse 16
भुक्त्वा पापन्तु वै पश्चाद्येन भुक्तं त्रिपिष्टपं शुचीनां श्रीमतां गेहे स्वर्गभ्रष्टो ऽभिजायते
ແຕ່ເມື່ອໄດ້ຮັບຜົນຂອງບາບແລ້ວ ຜູ້ທີ່ເຄີຍເສບສຸກສະຫວັນທີ່ເອີ້ນວ່າ Tripiṣṭapa ນັ້ນ ຕົກຈາກສະຫວັນແລ້ວເກີດໃໝ່ໃນເຮືອນຂອງຜູ້ບໍລິສຸດ ແລະມັ່ງຄັ່ງ.
Verse 17
पुण्ये तिष्ठति चेत्पापन्तेन भुक्तं तदा भवेत् तस्मिन् सम्भक्षिते देहे शुभं गृह्णाति विग्रहम्
ຖ້າບາບຝັງຢູ່ໃນກຸສົນ ບາບນັ້ນຍ່ອມຖືກ “ກິນໝົດ” ໂດຍກຸສົນນັ້ນ ແມ່ນໂດຍການຮັບຜົນເຈັບປວດຂອງມັນ. ເມື່ອກາຍນັ້ນຖືກຜົນກຳໃຊ້ຈົນໝົດແລ້ວ ຜູ້ມີກາຍຈຶ່ງຮັບຮູບກາຍ (vigraha) ອັນເປັນມົງຄຸນ.
Verse 18
कर्मण्यल्पावशेषे तु नरकादपि मुच्यते मुक्तस्तु नरकाद्याति तिर्यग्योनिं न संशयः
ເມື່ອກຳເຫຼືອຢູ່ເພີຍນ້ອຍ ຜູ້ນັ້ນຍ່ອມພົ້ນໄດ້ແມ່ນແຕ່ຈາກນະລົກ. ແຕ່ເມື່ອພົ້ນຈາກນະລົກແລ້ວ ຍ່ອມໄປສູ່ຄັນກຳເນີດສັດ (tiryag-yoni) ບໍ່ມີຂໍ້ສົງໄສ.
Verse 19
जीवः प्रविष्टो गर्भन्तु कलले ऽप्यत्र तिष्ठति घनीभूतं द्वितीये तु तृतीये ऽवयवास्ततः
ຈີວະ (jīva) ເມື່ອເຂົ້າສູ່ຄອດແມ່ ກໍຢູ່ທີ່ນັ້ນ ແມ່ນແຕ່ໃນຂັ້ນ «ກະລະລະ»; ເດືອນທີ 2 ຈະໜາແນ່ນຂຶ້ນ ແລະເດືອນທີ 3 ອະວະຍະວະຂອງຮ່າງກາຍເກີດຂຶ້ນຕໍ່ມາ।
Verse 20
चतुर्थे ऽस्थीनि त्वङ्मांसम्पञ्चमे रोमसम्भवः षष्ठे चेतो ऽथ जीवस्य दुःखं विन्दति सप्तमे
ເດືອນທີ 4 ກະດູກ ຜິວ ແລະເນື້ອເກີດຂຶ້ນ; ເດືອນທີ 5 ຂົນຕາມກາຍເລີ່ມງອກ; ເດືອນທີ 6 ຈິດສຳນຶກ (cetas) ເກີດ; ແລະເດືອນທີ 7 ຈີວະຜູ້ມີກາຍໄດ້ຮັບຮູ້ທຸກຂ໌।
Verse 21
जरायुवेष्टिते देहे मूर्ध्नि बद्धाञ्जलिस् तथा मध्ये क्लीवस्तु वामे स्त्री दक्षिणे पुरुषस्थितिः
ເມື່ອກາຍຂອງທາຣົກຖືກຫໍ່ຫຸ້ມດ້ວຍ ຈະຣາຍຸ (placenta) ແລະມືທັງສອງປະນົມເປັນອັນຈະລີຢູ່ທີ່ສ່ວນຫົວ; ແລ້ວ ກາງແມ່ນ «ກລີບະ» (klība) ພວກກາງ/ບໍ່ສົມບູນ, ຊ້າຍແມ່ນຍິງ, ຂວາແມ່ນຊາຍ—ເປັນຕຳແໜ່ງຂອງແຕ່ລະພວກ।
Verse 22
तिष्ठत्युदरभागे तु पृष्ठस्याभिमुखस् तथा यस्यां तिष्ठत्यसौ योनौ तां स वेत्ति न संशयः
ມັນຢູ່ໃນບ່ອນທ້ອງ ແລະຫັນຫຼັງອອກດ້ານນອກ. ຢູ່ໃນຄອດ (ໂຍນິ) ໃດ ມັນກໍຮູ້ຄອດນັ້ນ—ບໍ່ມີຄວາມສົງໄສເລີຍ।
Verse 23
सर्वञ्च वेत्ति वृत्तान्तमारभ्य नरजम्मनः गच्छतीति क अन्धकारञ्च महतीं पीडां विन्दति मानवः
ມັນຮູ້ເຫດການທັງໝົດ ນັບແຕ່ຕົ້ນແຫ່ງການເກີດເປັນມະນຸດ; ແລະຈິດຂອງມະນຸດນັ້ນເຄື່ອນໄປສູ່ນະຣະກະ (ນະລົກ). ທີ່ນັ້ນພົບຄວາມມືດມົນ ແລະຮັບທຸກທໍລະມານຢ່າງໜັກ.
Verse 24
मातुराहारपीतन्तु सप्तमे मास्युपाश्नुते अष्टमे नवमे मासि भृशमुद्विजत तथा
ໃນເດືອນທີ 7 ທາຣົກໃນຄັນຮັບສ່ວນຈາກອາຫານແລະນ້ຳທີ່ແມ່ໄດ້ບໍລິໂພກ; ໃນເດືອນທີ 8 ແລະ 9 ກໍຖືກກະທົບຈົນຫວັ່ນໄຫວຢ່າງແຮງເຊັ່ນກັນ।
Verse 25
व्यवाये पीडामाप्नोति मातुर्व्यायामके तथा व्याधिश् च व्याधितायां स्यान्मुहूर्तं शतवर्षवत्
ຈາກການຮ່ວມເພດ ຍ່ອມເກີດຄວາມທຸກທໍລະມານ; ເຊັ່ນດຽວກັນ ເມື່ອແມ່ອອກແຮງເກີນຄວນ. ແລະເມື່ອເຈັບໄຂ້ ແມ່ນແຕ່ມຸຫູຣຕະໜຶ່ງຂະນະ ກໍຮູ້ສຶກເຫມືອນຮ້ອຍປີ।
Verse 26
सन्तप्यते कर्मभिस्तु कुरुते ऽथ मनोरथान् गर्भाद्विनिर्गतो ब्रह्मन् मोक्षज्ञानं करिष्यति
ເຂົາຖືກທໍລະມານໂດຍກຳຂອງຕົນ ແລ້ວຈຶ່ງໄລ່ຕາມຄວາມປາຖະໜາ. ແຕ່ເມື່ອອອກຈາກຄັນແລ້ວ, ໂອ ພຣາຫມະນ, ເຂົາຈະປະຕິບັດຄວາມຮູ້ທີ່ນຳໄປສູ່ໂມກສະ (ຄວາມຫຼຸດພົ້ນ).
Verse 27
सूतिवातैर् अधीभूतो निःसरेद्योनियन्त्रतः पीड्यमानो मासमात्रं करस्पर्शेन दुःखितः
ຖືກອຳນາດໂດຍລົມແຫ່ງການຄອດ (ແຮງຄອດ) ເຂົາອອກຈາກການບີບຮັດຂອງທາງເກີດ. ຖືກກົດບີບຢ່າງໜັກ ປະມານໜຶ່ງເດືອນ ເຂົາຍັງທຸກທໍລະມານ ແມ່ນແຕ່ການສຳຜັດດ້ວຍມື.
Verse 28
खशब्दात् क्षुद्रश्रोतांसि देहे श्रोत्रं विविक्तता श्वासोच्छासौ गतिर्वायोर्वक्रसंस्पर्शनं तथा
ຈາກອາກາດ (ອີເທີ) ແລະສຽງ ເກີດຂຶ້ນເປັນຊ່ອງທາງລະອຽດນ້ອຍໆໃນຮ່າງກາຍ; ໃນຮ່າງກາຍ ອະວັຍະວະການໄດ້ຍິນ ແລະຄຸນສົມບັດແຫ່ງຄວາມແຍກອອກ (ຄວາມແຈ້ງຊັດ) ຖືກສ້າງຕັ້ງ. ເຊັ່ນດຽວກັນ ລົມຫາຍໃຈເຂົ້າອອກ, ການເຄື່ອນໄຫວຂອງວາຍຸ (ລົມຊີວິດ), ແລະການສຳຜັດແບບໂຄ້ງ/ອ້ອມ (ຄວາມຮູ້ສຶກສຳຜັດ) ກໍເກີດຂຶ້ນດ້ວຍ.
Verse 29
अग्नेरूपं दर्शनं स्यादूष्मा पङ्क्तिश् च पित्तकं मेधा वर्णं बलं छाया तेजः शौर्यं शरीरके
ໃນຮ່າງກາຍ ຮູບຂອງອັກນິ (Agni) ຖືກກ່າວວ່າແມ່ນການເຫັນ; ຄວາມຮ້ອນ ແລະການຈັດລຳດັບຂອງໜ້າທີ່ ພ້ອມທັງ pitta; ອີກທັງ ປັນຍາ ສີຜິວ ກຳລັງ ຄວາມງາມສະຫວ່າງ ລັງສີ ແລະຄວາມກ້າຫານ ໃນສາລີຣະ।
Verse 30
जलात्स्वेदश् च रसनन्देहे वै संप्रजायते क्लेदो वसा रसा तक्रं शुक्रमूत्रकफादिकं
ຈາກນ້ຳ ເກີດເຫື່ອ; ແລະຈາກ rasa (ຂອງເຫຼວຫຼ້ຽງຊີວິດ) ໃນຮ່າງກາຍ ຍ່ອມເກີດຂຶ້ນແທ້ໆເປັນ ຄວາມຊຸ່ມ (kleda), ໄຂມັນ (vasā), ສານນ້ຳເຫຼວຂອງກາຍ (rasāḥ), ນ້ຳຄ້າຍຕັກຣະ/takra, ພ້ອມທັງນ້ຳອະສຸຈິ, ປັດສາວະ, ເສມະ ແລະອື່ນໆ.
Verse 31
भूमेर्ध्राणं केशनखं गौरवं स्थिरतो ऽस्थितः मातृजानि मृदून्यत्र त्वङ्मांसहृदयानि च
ຈາກທາດດິນ ເກີດຂຶ້ນເປັນປະສາດຮັບກິ່ນ, ຜົມແລະເລັບ, ຄວາມໜັກ ແລະຄວາມໝັ້ນຄົງ/ຄວາມຢືນຍົງ. ໃນນີ້ ອະໄວຍະວະອ່ອນທີ່ເອີ້ນວ່າ “ເກີດຈາກແມ່” ຄື ຜິວໜັງ, ເນື້ອ ແລະຫົວໃຈ ກໍຖືກນັບວ່າມາຈາກທາດດິນເຊັ່ນກັນ.
Verse 32
नाभिर्मज्जा शकृन्मेदः क्लेदान्यामाशयानि च पितृजानि शिरास्नायुशुक्रञ्चैवात्मजानि तु
ສະດື, ໄຂກະດູກ, ອຸຈະ, ໄຂມັນ, ຂອງເຫຼວຊຸ່ມຊື່ນຕ່າງໆ ແລະກະເພາະອາຫານ (ພ້ອມອະໄວຍະວະພາຍໃນທີ່ກ່ຽວຂ້ອງ) ຖືກກ່າວວ່າມາຈາກພໍ່; ແຕ່ເສັ້ນເລືອດ, ເສັ້ນເນື້ອ/ເສັ້ນຍຶດ ແລະນ້ຳອະສຸຈິ ຖືກກ່າວວ່າມາຈາກຕົນເອງ (ātman).
Verse 33
कामक्रोधौ भयं हर्षो धर्माधर्मात्मता तथा आकृतिः स्वरवर्णौ तु मेहनाद्यं तथा च यत्
ຄວາມໃຄ່ (kāma) ແລະຄວາມໂກດ, ຄວາມຢ້ານ ແລະຄວາມຍິນດີ; ນິໄສເອົາຂ້າງທາງທຳມະ ຫຼືອະທຳມະ; ຮູບຮ່າງ, ສຽງ ແລະສີຜິວ; ພ້ອມທັງການປັດສາວະ ແລະອື່ນໆທຳນອງນັ້ນ—ສິ່ງເຫຼົ່ານີ້ທັງໝົດຄວນຮູ້ແລະພິຈາລະນາ.
Verse 34
श्वासोच्छासौ सनिर्वापौ वाह्यसंस्पर्शनमिति ञ नाभिर्मेडमिति ख , ञ च ???
ການຫາຍໃຈເຂົ້າ ແລະ ຫາຍໃຈອອກ ພ້ອມດ້ວຍການບັນເທົາໃຫ້ເຢັນ (ນິຣວາປ) ແລະ ການສຳຜັດຈາກພາຍນອກ—ດັ່ງນີ້ໄດ້ກ່າວໄວ້ (ຕາມສຳນວນໜຶ່ງ). ອີກສຳນວນໜຶ່ງກ່າວວ່າ «ສະດື ແລະ ບ່ອນອະໄວຍະວະເພດ»; ແລະຍັງມີສຳນວນອື່ນອີກ ແຕ່ຂໍ້ຄວາມຕອນນີ້ຂາດ/ບໍ່ແນ່ນອນ.
Verse 35
तामसानि तथाज्ञानं प्रमादालस्यतृट्क्षुधाः मोहमात्सर्यवैगुण्यशोकायासभयानि च
ສະພາວະຕາມະສິກ (ຄວາມມືດ ແລະ ຄວາມເຉື່ອຍຊາ) ມີ: ອະວິຊາ (ຄວາມບໍ່ຮູ້), ຄວາມປະມາດ, ຄວາມເກີດຄວາມຂີ້ຄ້ານ, ຄວາມຫິວນ້ຳ ແລະ ຄວາມຫິວເຂົ້າ, ຄວາມຫຼົງ, ຄວາມອິດສາ, ຄວາມບົກພ່ອງທາງຄຸນທຳ, ຄວາມໂສກ, ຄວາມເມື່ອຍລ້າ, ແລະ ຄວາມຢ້ານກົວດ້ວຍ.
Verse 36
कामक्रोधौ तथा शौर्यं यज्ञेप्सा बहुभाषिता अहङ्कारः परावज्ञा राजसानि महामुने
ກາມະ (ຄວາມປາຖະໜາ) ແລະ ໂກຣະທະ (ຄວາມໂກດ), ພ້ອມດ້ວຍຄວາມກ້າຫານ, ຄວາມປາຖະໜາຈະປະກອບຍັດຍະ (ພິທີບູຊາ), ການເວົ້າຫຼາຍ, ອະຫັງກາຣະ (ອັດຕາຕົນ), ແລະ ການດູຖູກຜູ້ອື່ນ—ເຫຼົ່ານີ້ ໂອ ມະຫາມຸນີ, ແມ່ນລັກສະນະແຫ່ງຣາຊະສິກ.
Verse 37
धर्मेप्सा मोक्षकामित्वं परा भक्तिश् च केशवे दाक्षिण्यं व्यवसायित्वं सात्विकानि विनिर्दिशेत्
ຄວາມປາຖະໜາໃນທຳມະ, ຄວາມໃຝ່ຝັນຫາໂມກສະ (ຄວາມຫຼຸດພົ້ນ), ພັກຕິອັນສູງສຸດຕໍ່ເກສະວະ, ຄວາມເມດຕາໃຈດີ, ແລະ ຄວາມມຸ່ງໝັ້ນໜັກແນ່ນ—ເຫຼົ່ານີ້ຖືກປະກາດວ່າເປັນຄຸນສົມບັດສາຕະວິກ.
Verse 38
चपलः क्रोधनो भीरुर्बहुभाषो कलिप्रियः स्वप्ने गगनगश् चैव बहुवातो नरो भवेत्
ຖ້າເຫັນຊາຍຄົນໜຶ່ງໃນຄວາມຝັນວ່າເຄື່ອນໄຫວໄປໃນທ້ອງຟ້າ, ຜູ້ນັ້ນຈະເປັນຄົນຈິດໃຈວຸ່ນວາຍ, ໂກດງ່າຍ, ຂີ້ຢ້ານ, ເວົ້າຫຼາຍ, ມັກການທະເລາະ, ແລະ ຖືກລົບກວນໂດຍວາຕະ (ລົມ) ເກີນປົກກະຕິ.
Verse 39
अकालपलितः क्रोर्धो महाप्राज्ञो रणप्रियः स्वप्ने च दीप्तिमत्प्रेक्षी बहुपित्तो नरो भवेत्
ຜູ້ຊາຍທີ່ຜົມຫງອກກ່ອນໄວ ໂກດງ່າຍ ມີປັນຍາສູງ ມັກການຮົບ ແລະໃນຄວາມຝັນເຫັນແສງໄຟສະຫວ່າງຈ້າ—ຜູ້ນັ້ນເອີ້ນວ່າມີພິຕຕະ (pitta) ເດັ່ນຫນັກ।
Verse 40
स्थिरमित्रः स्थिरोत्साहः स्थिराङ्गो द्रविणान्वितः स्वप्ने जलसितालोकी बहुश्ले ष्मा नरो भवेत्
ຜູ້ຊາຍທີ່ໃນຄວາມຝັນເຫັນນ້ຳຂາວ/ໃສຈາງ ຈະມີມິດສະຫາຍໝັ້ນຄົງ ຄວາມພາກພຽນໝັ້ນຄົງ ຮ່າງກາຍໝັ້ນຄົງ ແລະມີຊັບສິນ; ແລະຖືກກ່າວວ່າກະພະ/ເສລດສະມັນ (kapha) ເດັ່ນຫນັກ।
Verse 41
रसस्तु प्राणिनां देहे जीवनं रुधिरं तथा लेपनञ्च तथा मांसमेधस्नेहकरन्तु तत्
ໃນກາຍຂອງສັດມີຊີວິດ ຣະສະ (rasa) ແມ່ນນ້ຳຫຼ້ຽງຊີວິດ; ມັນຍັງກາຍເປັນເລືອດ ໃຫ້ການເຄືອບ/ຫຼ້ຽນ ແລະກໍ່ໃຫ້ເກີດທັງເນື້ອແລະໄຂມັນ ພ້ອມທັງກໍ່ໃຫ້ເກີດຄວາມມັນຊຸ່ມ (sneha) ດ້ວຍ।
Verse 42
धारणन्त्व् अस्थि मज्जा स्यात्पूरणं वीर्यवर्धनं शुक्रवीर्यकरं ह्य् ओजः प्राणकृज्जीवसंस्थितिः
ມັດຊາ (majjā) ຫຼືໄຂກະດູກ ຄ້ຳຈຸນກະດູກ ແລະເປັນການເຕີມບຳລຸງ; ມັນເພີ່ມພະລັງແລະຄວາມກ້າຫານ. ໂອຈັສ (ojas) ແທ້ໆ ກໍ່ໃຫ້ເກີດນ້ຳກາມແລະພະລັງຊີວິດ; ມັນສ້າງປຣານະ (prāṇa) ແລະເປັນຖານອັນໝັ້ນຄົງຂອງການດຳລົງຊີວິດ।
Verse 43
ओजः शुक्रात् सारतरमापीतं हृदयोपगं षडङ्गशक्थिनी बाहुर्मूर्धा जठरमीरितं
ໂອຈັສ (ojas) ແມ່ນແກ່ນສານທີ່ລະອຽດຍິ່ງ ທີ່ສະກັດຈາກນ້ຳກາມ; ມັນຖືກຮັບເຂົ້າໄປສູ່ຫົວໃຈ ແລະສະຖິດຢູ່ທີ່ນັ້ນ. ຖືກກ່າວວ່າມັນແຜ່ຊຶມໄປທົ່ວກາຍ—ຫົກອະວະຍະແລະປາຍແຂນຂາ, ແຂນ, ຫົວ, ແລະທ້ອງ।
Verse 44
षट्त्वचा वाह्यतो यद्वदन्या रुधिरधारिका विलासधारिणी चान्या चतुर्थी कुण्डधारिणी
ຜິວໜັງມີ 6 ຊັ້ນ. ຈາກພາຍນອກເຂົ້າພາຍໃນ ຊັ້ນໜຶ່ງເປັນດັ່ງທີ່ກ່າວໄວ້; ອີກຊັ້ນເປັນຜູ້ຮັບຮອງເລືອດ; ອີກຊັ້ນຖືກຖືກສາຍ/ທໍ່ທາງ; ຊັ້ນທີ 4 ເປັນຜູ້ຮັບຮອງຕຸ່ມຝີຄ້າຍ kuṇḍa.
Verse 45
पञ्चमी विद्रधिस्थानं षष्ठी प्राणधरा मता कलासप्तमौ मांसधरा द्वितीया रक्तधारिणी
ກະລາຊັ້ນທີ 5 ຖືກນັບເປັນບ່ອນຕັ້ງຂອງຝີລຶກ; ຊັ້ນທີ 6 ເປັນຜູ້ຄ້ຳຈຸນພຣານ (ລົມຫາຍໃຈຊີວິດ). ຊັ້ນທີ 7 ເປັນຜູ້ຖືຊີ້ນ, ແລະຊັ້ນທີ 2 ເປັນຜູ້ຖືເລືອດ.
Verse 46
यकृत्प्लीहाश्रया चान्या मेदोधरास्थिधारिणी मज्जाश्लेष्मपुरीषाणां धरा पक्वाशयस्थिता षष्ठी पित्तधरा शुक्रधरा शुक्राशयापरा
ດະຣາອີກຊັ້ນໜຶ່ງຢູ່ໃນບໍລິເວນຕັບແລະມ້າມ; ອີກຊັ້ນໜຶ່ງຄ້ຳຈຸນໄຂມັນແລະກະດູກ. ດະຣາທີ່ເປັນພາຊະນະຂອງໄຂກະດູກ, ເສມະ ແລະອຸຈາລະ ຕັ້ງຢູ່ໃນລໍາໄສ້ໃຫຍ່ (pakvāśaya). ດະຣາຊັ້ນທີ 6 ເປັນຜູ້ຖືນ້ໍາດີ; ແລະອີກຊັ້ນໜຶ່ງເປັນຜູ້ຖືນ້ໍາກາມ ຢູ່ໃນຖົງນ້ໍາກາມ (śukrāśaya).
Frequently Asked Questions
It is the “final dissolution” of bondage achieved through jñāna (liberating knowledge), arising from insight into inner afflictions (ādhyātmika santāpa) and resulting vairāgya.
It is a subtle “transit/transporting” body assumed after leaving the gross bhoga-deha at death; it is the vehicle by which the jīva is led on Yama’s path and through preta-loka processes.
They sustain and transition the departed through preta status; sapiṇḍīkaraṇa, after a year, ritually integrates the departed into the pitṛ line, completing a key post-death dharmic passage.
It treats physiology, psychology, and karmic mechanics as diagnostic knowledge that supports detachment and disciplined practice—culminating in the claim that liberation is realized through knowledge rather than mere post-mortem movement.