Adhyaya 347

Verse 1

इत्य् आग्नेये महापुराणे अलङ्कारे काव्यदोषविवेको नाम षट्चत्वारिंशदधिकत्रिशततमो ऽध्यायः अथ अधिकत्रिशततमो ऽध्यायः एकाक्षराभिधानं अग्निर् उवाच एकाक्षराभिधनञ्च मातृकान्तं वदामि ते अ विष्णुः प्रतिषेधः स्यादा पितामहवाक्ययोः

ດັ່ງນັ້ນ ໃນອັກນິມະຫາປຸຣານະ ພາກອະລັງກາຣ (ວິຊາກະວີ) ບົດທີ່ມີຊື່ «ການແຍກແຍະຂໍ້ບົກພ່ອງໃນກະວີ» ບົດທີ 346 ໄດ້ສິ້ນສຸດ. ບັດນີ້ເລີ່ມບົດທີ 347 «ນາມເອີ້ນດ້ວຍພະຍາງດຽວ». ພຣະອັກນິກ່າວວ່າ: «ຂ້າພະເຈົ້າຈະບອກນາມເອີ້ນພະຍາງດຽວ ພ້ອມທັງມາຕຣິກາ (ຊຸດອັກສອນ/ໜ່ວຍສຽງ). ‘a’ ໝາຍເຖິງ ວິສນຸ; ຈາກ ‘ā’ ເປັນຕົ້ນໄປ ຕາມພຣະວາຈາຂອງ ພິຕາມະຫາ (ພຣະພຣະຫມາ) ໃຫ້ເຂົ້າໃຈການຈັດສັນທີ່ເຫຼືອ»។

Verse 2

सीमायामथाव्ययं आ भवेत्संक्रोधपीडयोः इः कामे रतिलक्ष्म्योरी उः शिवे रक्षकाद्य ऊः

‘ā’ ເປັນຄຳບໍ່ຜັນ (ອະວະຍະ) ໃຊ້ໃນຄວາມໝາຍ «ຢູ່ໃນເຂດ/ຂອບເຂດ». ໃນຄວາມໝາຍຂອງຄວາມໂກດຮ້າຍແຮງ ແລະການຖືກກົດຂີ່/ຄວາມທຸກທໍລະມານ ໃຊ້ ‘iḥ’. ໃນຄວາມໝາຍຂອງກາມະ (ຄວາມປາຖະໜາ) ແລະເມື່ອອ້າງເຖິງ ຣະຕິ ແລະ ລັກສະມີ ໃຊ້ ‘ī’. ໃນຄວາມໝາຍອັນເປັນມົງຄຸນ (ພຣະສິວະ) ແລະເມື່ອອ້າງເຖິງຜູ້ປົກປ້ອງ ແລະອື່ນໆ ໃຊ້ ‘uḥ’ ແລະ ‘ūḥ’.

Verse 3

ऋ शब्दे चादितौ ऋस्यात् ऌ ॡ ते वै दितौ गुहे ए देवी ऐ योगिनी स्यादो ब्रह्मा औ महेश्वरः

ສະຫຼະ ‘ṛ’ ໝາຍເຖິງ «ສຽງ» ແລະຍັງໝາຍເຖິງ ອະດິຕິ ເທວີ. ສະຫຼະ ‘ḷ’ ແລະ ‘ḹ’ ກ່າວກັນວ່າ ໝາຍເຖິງ ດິຕິ ແລະ ກຸຫາ (ຖ້ຳ/ໂພງ). ສະຫຼະ ‘e’ ໝາຍເຖິງ ເທວີ; ‘ai’ ໝາຍເຖິງ ໂຍຄິນີ; ‘o’ ໝາຍເຖິງ ພຣະພຣະຫມາ; ແລະ ‘au’ ໝາຍເຖິງ ມະເຫສະວະຣະ (ພຣະສິວະ).

Verse 4

अङ्कामः अः प्रशस्तः स्यात् को ब्रह्मादौ कु कुत्सिते खं शून्येन्द्रियं खङ्गो गन्धर्वे च विनायके

ຄຳ/ພະຍາງ ‘aḥ’ ໃຊ້ໃນຄວາມໝາຍ «ນ່າສັນລະເສີນ/ດີເລີດ». ‘ka’ ໝາຍເຖິງ ພຣະພຣະຫມາ ແລະອື່ນໆ. ‘ku’ ໝາຍເຖິງ ສິ່ງທີ່ຕໍ່າຊ້າ/ນ່າດູຖູກ. ‘kha’ ໝາຍເຖິງ «ຄວາມວ່າງ/ສູນ» ແລະຍັງໝາຍເຖິງ ອິນທຣິຍະ (ອະວະຮັບຮູ້) ໃນນັຍວ່າ «ວ່າງ». ‘khaṅga’ ໝາຍເຖິງ ຄັນທັຣວະ ແລະຍັງໝາຍເຖິງ ວິນາຍະກະ (ພຣະຄະເນສ) ອີກດ້ວຍ.

Verse 5

गङ्गीते गो गायने स्यद् घो घण्टा किङ्किणीमुखे ताडने ङश् च विषये स्पृहायाञ्चैव भैरवे

ໃນຄວາມໝາຍ «ເພງ» (gīta) ໃຊ້ພະຍາງ ‘go’. ໃນຄວາມໝາຍ «ການຮ້ອງເພງ» (gāyana) ໃຊ້ ‘gho’. ‘gho’ ຍັງໝາຍເຖິງ ກະດິ່ງ ແລະປາກ/ຮູເປີດຂອງກະດິ່ງນ້ອຍ (kiṅkiṇī) ອີກດ້ວຍ. ພະຍາງ ‘ṅaś’ ໃຊ້ໃນຄວາມໝາຍ «ການຕີ/ການຟາດ» (tāḍana) ແລະຍັງໃຊ້ໃນຄວາມໝາຍ «ວິສັຍ/ອາຣົມຮັບຮູ້» (viṣaya) ແລະ «ຄວາມຢາກ/ຄວາມປາຖະໜາ» (spṛhā); ພ້ອມທັງໃຊ້ໃນຄວາມໝາຍ «ນ່າຢ້ານ/ພະຍານາກ» (bhairava) ດ້ວຍ.

Verse 6

चो दुर्जने निर्मले छश्छेदे जिर्जयने तथा जं गीते झः प्रशस्ते स्याद्बले ञो गायने च टः

ພະຍາງ «co» ໃຊ້ໃນຄວາມໝາຍວ່າຄົນຊົ່ວ ແລະຍັງໝາຍເຖິງສິ່ງບໍລິສຸດ. «cha» ໝາຍເຖິງການຕັດ; «ji» ໝາຍເຖິງການຊະນະ. «jaṃ» ໝາຍເຖິງເພງ; «jhaḥ» ໝາຍເຖິງສິ່ງຄວນສັນລະເສີນ; «ño» ໝາຍເຖິງກໍາລັງ; ແລະ «ṭaḥ» ໝາຍເຖິງການຮ້ອງເພງ.

Verse 7

ठश् चन्द्रमण्डले शून्ये शिवे चोद्बन्धने मतः डश् च रुद्रे ध्वनौ त्रासे ढक्वायां ढो ध्वनौ मतः

ພະຍາງ «ṭha» ຖືກຖອດຄວາມວ່າໝາຍເຖິງວົງຈັນ, ຄວາມວ່າງເປົ່າ (ສູນຍະ), ພຣະສິວະ (Śiva), ແລະ «udbandhana» (ການມັດ/ການແຂວນ). «ḍa» ໝາຍເຖິງຣຸດຣະ (Rudra), ສຽງ, ແລະຄວາມຢ້ານ; ສ່ວນ «ḍha» ຖືວ່າໝາຍເຖິງສຽງທີ່ເກີດໃນການອອກສຽງ «ḍhakvā».

Verse 8

णो निष्कर्षे निश् चये च तश् चौरे क्रोडपुच्छके भक्षणे थश्छेदने दो धारणे शोभने मतः

ອົງປະກອບ «ṇo» ໃຊ້ໃນຄວາມໝາຍວ່າ “ການດຶງອອກ/ການສະກັດອອກ”. «niś» ສື່ຄວາມໝາຍ “ຄວາມແນ່ນອນ/ການກໍານົດແນ່”. «taś» ໝາຍເຖິງ “ໂຈນ” ແລະຍັງໝາຍເຖິງ “ຫາງໝູປ່າ”. «bha» ໝາຍເຖິງ “ການກິນ”. «tha» ໝາຍເຖິງ “ການຕັດ”. «do» ໝາຍເຖິງ “ການຖື/ຄໍ້າຈຸນ” ແລະຍັງໝາຍເຖິງ “ການປະດັບ/ຄວາມງາມ” ດັ່ງທີ່ອາຈານກ່າວໄວ້.

Verse 9

ब्रह्मकाद्य ऊरिति ख प्रशान्तःस्यादिति ख धने इति ञ धो धातरि चधूस्तूरे नो वृन्दे सुगते तथा प उपवने विख्यातः फश् च झञ्झानिले मतः

ກຸ່ມອັກສອນ «kha» ໃຊ້ໃນຄວາມໝາຍ «ūri» (ແທ້ໆ/ຢ່າງຫຼາຍ) ແລະຍັງໃຊ້ໃນຄວາມໝາຍ “ສະງົບ/ຖືກປະລະງັບ”. «ña» ໝາຍເຖິງ “ຊັບສິນ”. «dho» ໝາຍເຖິງ “ຜູ້ຄໍ້າຈຸນ/ຜູ້ສ້າງ (dhātṛ)”. «dhūḥ» ໝາຍເຖິງ “ໂຈນ”. «no» ໃຊ້ໃນຄວາມໝາຍ “ຝູງ/ກຸ່ມຫຼາຍ” ແລະຍັງໝາຍເຖິງ “ຜູ້ໄປດີ (sugata)”. «pa» ເປັນທີ່ຮູ້ຈັກໃນຄວາມໝາຍ “ສວນ/ປ່ານ້ອຍ (upavana)”. «phaś» ເຂົ້າໃຈວ່າໝາຍເຖິງ “ລົມພັດແຮງ (jhañjhā-anila)” ຫຼືລົມພາຍຸສັ້ນໆ.

Verse 10

फुः फुत्कारे निष्फले च विः पक्षी भञ्च तारके मा श्रीर्मानञ्च माता स्याद्याग यो यातृवीरणे

«phuḥ» ໝາຍເຖິງສຽງຟູດ/ຮືດ (phutkāra) ແລະຍັງໝາຍເຖິງສິ່ງທີ່ບໍ່ເກີດຜົນ. «viḥ» ໝາຍເຖິງນົກ. «bhañ» ໃຊ້ສໍາລັບດາວ/ເຄາະ. «mā» ອາດໝາຍເຖິງພຣະລັກສະມີ (Lakṣmī—ສິຣີ) ແລະຍັງໝາຍເຖິງ “ແມ່”. «yāga» ໝາຍເຖິງພິທີບູຊາ/ຍັດຍະ; ແລະ «yaḥ/yo» ໃຊ້ໃນຄວາມໝາຍ “ນັກເດີນທາງ” ແລະ “ວີລະບຸລຸດໃນສົງຄາມ”.

Verse 11

रो बह्नौ च लः शक्रे च लो विधातरि ईरितः विश्लेषणे वो वरुणे शयने शश् च शं सुखे

ພະຍາງ «ro» ໝາຍເຖິງ ອັກນິ (ໄຟ). «laḥ» ໝາຍເຖິງ Śakra (ອິນທຣາ). «lo» ຖືກປະກາດວ່າ ໝາຍເຖິງ Vidhātṛ (ພຣະພຣະຫມາ). «vo» ໝາຍເຖິງ ການແຍກ/ການແບ່ງ. «va» ໝາຍເຖິງ Varuṇa. «śaś» ໝາຍເຖິງ ການນອນ/ການເອົາຕົວລົງ. ແລະ «śaṃ» ໝາຍເຖິງ ຄວາມສຸກສະບາຍ ແລະ ສະຫງົບສຸກ.

Verse 12

षः श्रेष्ठे सः परोक्षे च सालक्ष्मीः सं कचेमतः धारणे हस् तथा रुद्रे क्षः क्षत्त्रे चाक्षरे मतः

ພະຍາງ «ṣaḥ» ໝາຍເຖິງ “ອັນປະເສີດ/ຍອດເຢັ້ນ”. «saḥ» ໝາຍເຖິງ “parokṣa—ອ້ອມໆ/ເຊື່ອງໄວ້”. «sā» ກ່າວວ່າ “ພ້ອມກັບ ລັກສະມີ”. «saṃ» ຖືກເຫັນວ່າ ຊີ້ເຖິງ “ຜົມ (kaca)”. «has» ໝາຍເຖິງ “ການຄ້ຳຈຸນ/ການຖືໄວ້ (dhāraṇa)” ແລະຍັງຊີ້ເຖິງ “Rudra”. ພະຍາງ «kṣaḥ» ຖືກນັບວ່າ ໝາຍເຖິງ “kṣatra (ອຳນາດກະສັດ/ອຳນາດນັກຮົບ)” ແລະກໍຖືກນັບເປັນອັກສອນ (akṣara) ດ້ວຍ.

Verse 13

क्षो नृसिंहे हरौ तद्वत् क्षेत्रपालकयोरपि मन्त्र एकाक्षरो देवो भुक्तिमुक्तिप्रदायकः

ມັນຕຣາພະຍາງດຽວ «kṣo» ໃຊ້ສຳລັບ Narasiṃha ແລະ Hari; ເຊັ່ນດຽວກັນ ຍັງໃຊ້ສຳລັບ Kṣetrapāla ທັງສອງ (ຜູ້ພິທັກວັດ/ທົ່ງນາ). ມັນຕຣາພະຍາງດຽວນີ້ເປັນທິບພະ ແລະປະທານທັງ bhukti (ຄວາມສຸກໂລກີ/ຄວາມຮັ່ງມີ) ແລະ mukti (ຄວາມຫຼຸດພົ້ນ).

Verse 14

हैहयशिरसे नमः सर्वविद्याप्रदो मनुः अकाराद्यास् तथा मन्त्रा मातृकामन्त्र उत्तमः

ນະໂມຕໍ່ “ສີສະ” ອັນທິບພະ ຂອງພວກ Haihaya. ມະນຸ (ສູດມັນຕຣາ) ນີ້ເປັນຜູ້ປະທານວິຊາຄວາມຮູ້ທຸກສາຂາ. ເຊັ່ນດຽວກັນ ມັນຕຣາທີ່ເລີ່ມດ້ວຍພະຍາງ «a»—ມັນຕຣາ Mātr̥kā (ອັກສອນແມ່/ອັກສອນລຳດັບ) ອັນປະເສີດ—ກໍຖືກສອນໄວ້.

Verse 15

एकपद्मे ऽर्चयेदेतान्नव दुर्गाश् च पूजयेत् भगवती कात्यायनी कौशिकी चाथ चण्डिका

ໃນຍັນຕຣາຮູບດອກບົວດຽວ ຄວນບູຊາພວກນີ້; ແລະຄວນນະມັດສະການບູຊາ ນວະດຸຣຄາ (ດຸຣຄາ 9 ພຣະນາງ) ຄື: Bhagavatī, Kātyāyanī, Kauśikī ແລະ Caṇḍikā.

Verse 16

प्रचण्डा सुरनायिका उग्रा पार्वती दुर्गया ॐ चण्डिकायै विद्महे भगवत्यै धीमहि तन्नो दुर्गा प्रचोदयात् क्रमादि तु षडङ्गं स्याद्गणो गुरुर्गुरुः क्रमात्

(ນາງແມ່ນ) ປຣະຈັນຑາ (ດຸຮ້າຍ), ຜູ້ນຳເທວະ, ອຸກຣາ (ນ່າຢ້ານ), ປາຣະວະຕີ, ທຸຣຄາ. «ໂອມ—ພວກເຮົາຮູ້ແລະພິຈາລະນາ ຈັນຑິກາ; ພວກເຮົາເຮັດສະມາທິຕໍ່ ພຣະເທວີຜູ້ປະເສີດ; ຂໍໃຫ້ທຸຣຄາດົນໃຈແລະນຳພາພວກເຮົາ»। ຕາມລຳດັບ ຕ້ອງປະຕິບັດ ນຍາສາ 6 ອົງ; ແບບກະວີ (gaṇa) ແມ່ນ «ຄູຣຸ-ຄູຣຸ» ຕາມລຳດັບ।

Verse 17

अजितापराजिता चाथ जया च विजया ततः कात्यायनी भद्रकाली मङ्गला सिद्धिरेवती

ຕໍ່ມາ (ນາງຖືກເອີ້ນວ່າ) ອະຈິຕາ ແລະ ອະປະຣາຊິຕາ; ອີກທັງ ຊະຍາ ແລະ ວິຊະຍາ; ຕໍ່ຈາກນັ້ນ (ນາງແມ່ນ) ກາດຍາຍະນີ, ພັດຣະກາລີ, ມັງຄະລາ, ສິດທິ ແລະ ເຣວະຕີ.

Verse 18

सिद्धादिवटुकाः पूज्या हेतुकश् च कपालिकः एकपादो भीमरूपो दिक्पालान्मध्यतो नव

ວະຕຸກະທັງຫຼາຍ ເລີ່ມຈາກ ສິດທະ ຄວນໄດ້ຮັບການບູຊາ; ເຊັ່ນດຽວກັນ (ຮູບ) ເຫດຸກະ ແລະ ກະປາລິກະ. ອີກທັງ ເອກະປາດ ແລະ ພີມະຣູປ—ເຫຼົ່ານີ້ແມ່ນ 9 (ເທວະ/ຜູ້ຕິດຕາມ) ທີ່ສະຖິດຢູ່ກາງທ່າມກາງ ດິກປາລາ (ຜູ້ພິທັກທິດ).

Verse 19

ह्रीं दुर्गे दुर्गे रक्षणि स्वाहामन्त्रार्थसिद्धये गौरी पूज्या च धर्माद्याः स्कन्दाद्याः शक्तयो यजेत्

ເພື່ອໃຫ້ສຳເລັດຜົນຕາມຈຸດປະສົງຂອງມັນຕຣາ ຄວນສະດຸດສະດອງວ່າ: «ຮຣີṃ—ໂອ ທຸຣເກ ທຸຣເກ, ຜູ້ປົກປ້ອງ—ສະວາຫາ»। ຄວນບູຊາ ເກົາຣີ ດ້ວຍ; ແລະຄວນປະກອບພິທີບູຊາແກ່ ສັກຕິ ເລີ່ມຈາກ ທັມມະ ແລະ ສັກຕິ ເລີ່ມຈາກ ສະກັນດະ.

Verse 20

प्रज्ञा ज्ञाना क्रिया वाचा वागीशी ज्वालिनी तथा कामिनी काममाला च इन्द्राद्याः शक्तिपूजनं

ຄວນບູຊາ ສັກຕິ ທີ່ມີນາມ ປຣັຊຍາ (ປັນຍາຮູ້ແຈ້ງ), ຍານາ (ຄວາມຮູ້), ກຣິຍາ (ການກະທຳພິທີ), ວາຈາ (ຖ້ອຍຄຳ), ວາກີຊີ (ນາງເຈົ້າແຫ່ງວາຈາ), ຊວາລິນີ (ພະລັງໄຟ), ກາມິນີ (ຄວາມໃຄ່/ແຮງດຶງດູດ), ກາມະມາລາ (ພວງມາລາແຫ່ງກາມ), ແລະຍັງຄວນບູຊາພະລັງທັງຫຼາຍ ເລີ່ມຈາກ ອິນດຣະ.

Verse 21

ओंगं स्वाहा मूलमन्त्रो ऽयं गं वा गणपतये नमः षडङ्गो रक्तशुक्लश् च दन्ताक्षपरशूतकटः

«ໂອມ ກຳ ສະວາຫາ»—ນີ້ແມ່ນມັນຕຣາຮາກ; ຫຼື «ກຳ, ນະໂມ ແດ່ ຄະນະປະຕິ». ຮູບອັງຄະ 6 (ອັງຄະນຍາສ) ມີສີແດງແລະຂາວ; ຖື ງາ, ສາຍປະຄຳ, ຂວານ, ແລະ ອັງກຸສ.

Verse 22

समोदको ऽथ गन्धादिगन्धोल्कायेति च क्रमात् गजो महागणपतिर्महोल्कः पूज्य एव च

ຕໍ່ມາ ຕາມລຳດັບ ຈົ່ງເຊີນ/ບູຊາພຣະອົງ ໃນນາມ «ສະໂມດະກະ» ແລະ «ຄັນທາດິ-ຄັນໂທນລະກາຍ». ອີກທັງ «ຄະຊະ», «ມະຫາຄະນະປະຕິ», «ມະໂຫນລະກະ»—ພຣະອົງຄວນໄດ້ຮັບການບູຊາດ້ວຍນາມເຫຼົ່ານີ້.

Verse 23

कुष्माण्डाय एकदन्तत्रिपुरान्तकाय श्यामदन्तविकटहरहासाय लम्बनाशाननाय पद्मदंष्ट्राय मेघोल्काय धूमोल्काय वक्रतुण्दाय विघ्नेश्वराय विकटोत्कटाय गजेन्द्रगमनाय भुजगेन्द्रहाराय शशाङ्कधराय गणाधिपतये स्वाहा एतैर् मनुभिः स्वाहान्तैः पूज्य तिलहोमादिनार्थभाक् काद्यैर् वा वीजसंयुक्तैस्तैर् आद्यैश् च नमो ऽन्तकैः

«ສະວາຫາ ແດ່ ກຸສະມານຑະ; ແດ່ ເອກະດັນຕະ ແລະ ຕຣິປຸຣານຕະກະ; ແດ່ຜູ້ມີງາດຳ ແລະ ສຽງຫົວເຮາະນ່າຢ້ານ; ແດ່ຜູ້ມີດັ່ງຍາວ/ໜ້າຍາວ; ແດ່ຜູ້ມີງາດັ່ງດອກບົວ; ແດ່ ເມກໂອນລະກາ; ແດ່ ທູມໂອນລະກາ; ແດ່ ວັກຣະຕຸນຑະ; ແດ່ ວິຄເນສະວະຣະ; ແດ່ ວິກະໂຕດກະຕະ; ແດ່ຜູ້ມີການຍ່າງດັ່ງຊ້າງຈອມ; ແດ່ຜູ້ສວມງູຈອມເປັນພວງມາລາ; ແດ່ຜູ້ຖືດວງຈັນ; ແດ່ ຄະນາທິປະຕິ—ສະວາຫາ». ເມື່ອບູຊາດ້ວຍມັນຕຣາເຫຼົ່ານີ້ທີ່ລົງທ້າຍດ້ວຍ «ສະວາຫາ» ແລ້ວ ຜູ້ນັ້ນຍ່ອມມີສິດທຳພິທີໂຮມຖວາຍງາ (tilahoma) ແລະອື່ນໆ; ຫຼືຈະບູຊາດ້ວຍບີຊະມັນຕຣາທີ່ປະສົມກັບພະຍັນຊະນະເລີ່ມຈາກ «ກ» ແລະດ້ວຍນາມເກົ່າໆທີ່ລົງທ້າຍດ້ວຍ «ນະມະຫ».

Verse 24

मन्त्राः पृथक् पृथग्वा स्युर्द्विरेफद्विर्मुखाक्षिणः* कात्यायनं अकन्द आह यत्तद्व्याकरणं वदे

ມັນຕຣາອາດຈະສວດແຍກກັນ ເປັນອັນໆ; ຫຼືຈະຈັດຮູບແບບໂດຍໃຫ້ ‘ເຣຟະ’ (r) ເປັນສອງ ແລະໃຫ້ອັກສອນທີ່ຈັດເປັນ ‘ມຸຂະ’ ແລະ ‘ອັກສິ’ ເປັນສອງເຊັ່ນກັນ. ອະກັນດະໄດ້ກ່າວວ່າ ນີ້ແມ່ນຄຳສອນຂອງ ກາຕະຍາຍະນະ; ດັ່ງນັ້ນ ຂ້ອຍຈຶ່ງກ່າວກົດໄວຍາກອນນັ້ນ.