Adhyaya 244

Verse 1

इत्य् आग्नेये महापुराणे स्त्रीलक्षणं नाम त्रिचत्वारिंशदधिकद्विशततमो ऽध्यायः अथ चतुश् चत्वारिंशदधिकद्विशततमो ऽध्यायः चामरादिलक्षणम् अग्निर् उवाच चामरो रुक्मादण्डो ऽग्र्यः छत्रं राज्ञः प्रशस्यते हंसपक्षैर् विरचितं मयूरस्य शुकस्य च

ດັ່ງນີ້ ໃນອັກນິມະຫາປຸຣານະ ບົດທີ່ເອີ້ນວ່າ «ລັກສະນະຂອງຍິງ» ຄືບົດທີ 243 ໄດ້ສິ້ນສຸດ. ບັດນີ້ເລີ່ມບົດທີ 244 «ລັກສະນະຂອງຈາມະຣະ ແລະເຄື່ອງໝາຍຮາຊະອື່ນໆ». ອັກນິກ່າວວ່າ: «ຈາມະຣະທີ່ປະເສີດທີ່ສຸດແມ່ນອັນທີ່ມີດ້າມຄໍາ. ສໍາລັບກະສັດ ຮົ່ມຮາຊະຖືກສັນລະເສີນ—ເຮັດຈາກຂົນປີກຫົງ ແລະຈາກຂົນປີກນົກຍູງ ແລະນົກແກ້ວດ້ວຍ»។

Verse 2

पक्षैर् वाथ बलाकाया न कार्यं मिश्रपक्षकैः न शथेति छ जठरमित्यादिः, ततो गुणा इत्य् अन्तः पाठः घ , ञ , पुस्तकद्वये नास्ति चतुरस्यं ब्राह्मणस्य वृत्तं राज्ञश् च शुक्लकं

ດ້ວຍປີກຂອງນົກບະລາກາ (ນົກກະຮອກ/ກະສາ) ບໍ່ຄວນພະຍາຍາມເຮັດວຽກໂດຍໃຊ້ປີກປົນກັນບໍ່ກົງກັນ. (ໃນບາງສຳນວນມີການເພີ່ມຄໍາອ່ານເຊັ່ນ «na śatheti … jaṭharam ityādiḥ»; ແລະໃນສອງສຳເນົາບໍ່ມີຂໍ້ຄວາມທ້າຍພາຍໃນ «tato guṇāḥ».) ນີ້ຖືກຍົກເປັນຕົວຢ່າງ (śuklaka) ກ່ຽວກັບຄວາມປະພຶດຂອງພຣາຫມັນຜູ້ສະຫຼາດ ແລະຂອງກະສັດ.

Verse 3

त्रिचतुःपञ्चषट्सप्ताष्टपर्वश् च दण्डकः भद्रासनं क्षीरवृक्षैः पञ्चाशदङ्गुलोच्छ्रयैः

ດັນດະກະ (ໄມ້ຄຳ) ຄວນມີຂໍ້ 3, 4, 5, 6, 7 ຫຼື 8 ຂໍ້. ພັດຣາສະນະ (ບ່ອນນັ່ງມງຄົດ) ຄວນເຮັດຈາກໄມ້ມີນ້ຳນົມ ແລະສູງ 50 ອັງກຸລາ.

Verse 4

विस्तारेण त्रिहस्तं स्यात् सुवर्णाद्यैश् च चित्रितं धनुर्द्रव्यत्रयं लोहं शृङ्गं दारु द्विजोत्तम

ໃນຂະໜາດເຕັມ ຄວນຍາວ 3 ມື (hasta) ແລະອາດປະດັບດ້ວຍຄຳ ແລະອື່ນໆ. ວັດຖຸສາມຢ່າງສຳລັບຄັນທະນູແມ່ນ: ໂລຫະ, ເຂົາ, ແລະໄມ້, ໂອ ດວິໂຈຕະມະ.

Verse 5

ज्याद्रव्यत्रितयञ्चैव वंशभङ्गत्वचस् तथा दारुचापप्रमाणन्तु श्रेष्ठं हस्तचतुष्टयं

ໄດ້ກ່າວເຖິງວັດຖຸ 3 ຢ່າງສຳລັບສາຍທະນູ ແລະທັງເປືອກ/ຜິວແຜ່ນໄມ້ໄຜ່ທີ່ຈັດເຮັດໄວ້ເພື່ອມັດໃຫ້ແຂງ. ມາດຕະຖານທີ່ດີທີ່ສຸດຂອງຄັນທະນູໄມ້ແມ່ນ 4 ຮັດສະຕາ (hastas).

Verse 6

तदेव समहीनन्तु प्रोक्तं मध्यकनीयसि मुष्टिग्राहनिमित्तानि मध्ये द्रव्याणि कारयेत्

ວິທີການນັ້ນເອງ ກໍຖືກສອນໄວ້ສຳລັບຄູ່ຕໍ່ສູ້ທີ່ມີກຳລັງປານກາງ ຫຼືອ່ອນກວ່າ. ເພື່ອຈັບແລະຄວບຄຸມການກຳມື ຄວນຈັດເຮັດວັດຖຸທີ່ເໝາະສົມ ແລະວາງໄວ້ກາງໆ.

Verse 7

स्वल्पकोटिस्त्वचा शृङ्गं शार्ङ्गलोहमये द्विज कामिनीभ्रूलताकारा कोटिः कार्या सुसंयुता

ໂອ ດວິຈະ, ປາຍເຂົາຄວນປັ້ນໃຫ້ມີຈຸດນ້ອຍຕາມຂະໜາດ ແລະຫຸ້ມດ້ວຍໜັງ. ສຳລັບຄັນທະນູທີ່ເຮັດດ້ວຍໂລຫະ śārṅga, ປາຍ (koṭi) ຄວນຕໍ່ໃຫ້ແນ່ນຫນາ ແລະປັ້ນໃຫ້ຄ້າຍຄິ້ວທີ່ໂຄ້ງດັ່ງເຄືອອ່ອນຂອງນາງຜູ້ງາມ.

Verse 8

पृथग्वा विप्र मिश्रं वा लौहं शार्ङ्गन्तु कारयेत् शार्ङ्गं समुचितं कार्यं रुक्मविन्दुविभूषितं

ຄວນໃຫ້ສ້າງຄັນທະນູ «ສາຣັງຄະ» ຈາກເຫຼັກລ້ວນ ຫຼື ເຫຼັກທີ່ປະສົມກັບ vipra (ໂລຫະສະຫວ່າງພິເສດ)। ສາຣັງຄະຕ້ອງຖືກປັ້ນໃຫ້ສົມສ່ວນ ແລະ ປະດັບດ້ວຍຈຸດຝັງຄໍາເປັນເມັດນ້ອຍໆ।

Verse 9

कुटिलं स्फुटितञ्चापं सच्छिद्रञ्च न शस्यते सुवर्णं रजतं ताम्रं कृष्णायो धनुषि स्मृतं

ຄັນທະນູທີ່ຄົດງໍ້, ແຕກຮ້າວ, ຫຼື ມີຮູຫຼາຍ ບໍ່ຄວນນໍາໃຊ້. ສໍາລັບຄັນທະນູ ໄດ້ກໍານົດໄວ້ວ່າ ຄໍາ, ເງິນ, ທອງແດງ ແລະ ເຫຼັກດໍາ ເປັນວັດຖຸທີ່ເໝາະສົມ.

Verse 10

माहिषं शारभं शार्ङ्गं रौहिषं वा धनुःशुभं चन्दनं वेतसं सालं धावलङ्ककुभन्तरुः

ສໍາລັບຄັນທະນູອັນປະເສີດ ແນະນໍາໃຫ້ໃຊ້ໄມ້ māhiṣa, śārabha, śārṅga ຫຼື rauhiṣa; ອີກທັງ ໄມ້ຈັນ (sandalwood), vetasa (ຫວາຍ/ວິໂລ), sāla, dhāvala ແລະ ໄມ້ທີ່ເອີ້ນວ່າ laṅkaka ແລະ kubhanta ກໍເໝາະສົມ.

Verse 11

सर्वश्रेष्ठं धनुर्वंशैर् गृहीतैः शरदि श्रितैः पूजयेत्तु धनुः खड्गमन्त्रैस्त्रैलोक्यमोहनैः

ໃນລະດູໃບໄມ້ຫຼົ່ນ ເມື່ອໄດ້ຈັດຫາວັດຖຸດີທີ່ສຸດ—ກ້ານຄັນທະນູຈາກໄມ້ໄຜ່/ອ້ອຍ—ແລ້ວ ຄວນປະກອບພິທີບູຊາຄັນທະນູ ດ້ວຍມັນຕຣາແຫ່ງດາບ ທີ່ກ່າວວ່າສາມາດມົນສະກົດສາມໂລກ.

Verse 12

अयसश्चाथ वंशस्य शरस्याप्यशरस्य च ऋत्विजो हेमवार्णाभाः स्नायुश्लिष्टाः सुपत्रकाः

ແລະອົງປະກອບຕ່າງໆ ອາດເຮັດຈາກເຫຼັກ ແລະ ຈາກໄມ້ໄຜ່ໄດ້; ທັງຍັງມີຂໍ້ກໍານົດສໍາລັບລູກສອນ ແລະ ສໍາລັບສິ່ງທີ່ບໍ່ແມ່ນລູກສອນ (ເຊັ່ນ ບອນ/ດາດ) ອີກດ້ວຍ. ການມັດດ້ວຍເສັ້ນເນື້ອ (sinew) ທີ່ຕຽມດີ ຕ້ອງຕິດແນ່ນຫນາ, ມີສີດັ່ງຄໍາ, ແລະ ມີຂົນປີກລູກສອນດີ.

Verse 13

चतुरस्रमित्यादिः, पञ्चाशदङ्गुलोच्छ्रयैर् इत्यन्तः पाठः जपुस्तके नास्ति द्विहस्तमिति ट पूजयेत्तद्धनुरिति ग , घ , ञ च रुक्मपुङ्खाः सुपङ्कास्ते तैलधौताः सुवर्णकाः यात्रायामभिषेकादौ यजेद्वाणधनुर्मुखान्

ເລີ່ມຈາກຄໍາວ່າ «(ມັນ) ເປັນຮູບສີ່ຫຼ່ຽມ» ບົດອ່ານທີ່ສິ້ນສຸດດ້ວຍ «ສູງ 50 ອັງກຸລະ» ບໍ່ພົບໃນຕົ້ນສະບັບຈະປຸ (ສໍາລັບສວດ). ອີກບົດອ່ານໜຶ່ງມີ «ສອງມື (ເປັນຂະໜາດ)». ຕົ້ນສະບັບບາງສ່ວນ (ga, gha, ña) ອ່ານວ່າ «ຄວນບູຊາຄັນທະນູນັ້ນ». ລູກສອນມີປີກໂລຫະຄໍາ ປະກອບດີ ເນີຍນວນ ຂັດດ້ວຍນ້ໍາມັນ ແລະມີສີຄໍາ. ໃນໂອກາດເຊັ່ນ ຍາຕຣາ ແລະ ອະພິເສກ ເປັນຕົ້ນ ຄວນບູຊາລູກສອນ ຄັນທະນູ ແລະປາກ/ປາຍຄັນທະນູ.

Verse 14

सपताकास्त्रसङ्ग्राहसांवत्सरकरान्नृपः ब्रह्मा वै मेरुशिखरे स्वर्गगङ्गातटे ऽयजत्

ໂອ ພະຣາຊາ, ພຣະພຣະຫມາ—ຜູ້ວາງ «ໜຶ່ງປີ» ເປັນມາດຕະວັດເວລາ ເພື່ອການໄດ້ມາ ແລະການຮວບຮວມອາວຸດມິສາຍທິບທີ່ເອີ້ນວ່າ «ສະປະຕາກາ»—ໄດ້ປະກອບຍັດຍະພິທີບູຊາ ຢູ່ຍອດເຂົາເມຣຸ ທີ່ຝັ່ງແມ່ນ້ໍາຄັງຄາແຫ່ງສະຫວັນ.

Verse 15

लौहदैत्यं स ददृशे विध्नं यज्ञे तु चिन्तयन् तस्य चिन्तयतो वह्नेः पुरुषो ऽभूद्वली महान्

ໃນຂະນະທີ່ພຣະອົງຄິດພິຈາລະນາເຖິງອຸປະສັກຕໍ່ຍັດຍະພິທີ, ພຣະອົງໄດ້ເຫັນ «ອະສຸຣະເຫຼັກ» ເປັນຕົວຂັດຂວາງໃນພິທີ. ແລະເມື່ອພຣະອົງພິຈາລະນາຢູ່ນັ້ນ, ຈາກອັກນີ (ວະຫນິ) ກໍເກີດຂຶ້ນ «ບຸລຸດ» ຜູ້ມີລິດເດດອັນໃຫຍ່.

Verse 16

ववन्दे ऽजञ्च तन्देवा अभ्यनन्दन्त हर्षिताः तस्मात्स नन्दकः कड्गो देवोक्तो हरिरग्रहीत्

ພຣະອົງໄດ້ນົບນ້ອມຕໍ່ «ອະຈະ» (ຜູ້ບໍ່ເກີດ—ພຣະພຣະຫມາ) ແລະເທວະທັງຫຼາຍກໍຍິນດີປິຕິ. ດັ່ງນັ້ນ ດາບນັ້ນ—ທີ່ເທວະເອີ້ນວ່າ «ນັນດະກະ»—ຈຶ່ງຖືກຮະຣິ (ພຣະວິສນຸ) ຮັບໄປຖື.

Verse 17

तं जग्राह शनैर् देवो विकोषः सो ऽभ्यपद्यत खड्गो नीलो रत्नमुष्टिस्ततो ऽभूच्छतबाहुकः

ເທວະນັ້ນໄດ້ຈັບມັນຂຶ້ນຢ່າງຊ້າໆ; ເມື່ອຊັກອອກຈາກຝັກດາບ ພຣະອົງກໍກ້າວເຂົ້າໄປ. ດາບປາກົດເປັນສີນ້ໍາເງິນເຂັ້ມ/ນ້ໍາເງິນຄໍາ, ມີດ້າມປະດັບດ້ວຍຮັດຕະນະ; ຈາກນັ້ນພຣະອົງກໍປາກົດເປັນ «ສະຕະບາຫຸກະ» ຜູ້ມີແຂນຮ້ອຍ.

Verse 18

दैत्यः स गदया देवान् द्रावयामास वै रणे विष्णुना खड्गच्छिन्नानि दैत्यगात्राणि भूतले

ໄດຕະນັ້ນຖືຄອນກະດາ ໄດ້ຂັບໄລ່ເທວະໃຫ້ແຕກຫນີໃນສົງຄາມ; ແຕ່ເທິງພື້ນດິນກັບມີອະໄວຍະວະຂອງໄດຕະຖືກພຣະວິສນຸໃຊ້ດາບຕັດຂາດນອນກະຈາຍ.

Verse 19

पतितानि तु संस्पर्शान्नन्दकस्य च तानि हि लोहभूतानि सर्वाणि हत्वा तस्मै हरिर्वरं

ແຕ່ສິ່ງທີ່ຕົກລົງນັ້ນ ໂດຍພຽງແຕ່ການສຳຜັດຂອງ «ນັນດະກະ» ກໍກາຍເປັນເຫຼັກທັງໝົດ; ຫຣິໄດ້ສັງຫານທັງປວງ ແລ້ວຈຶ່ງປະທານພອນໃຫ້ເຂົາ.

Verse 20

ददौ पवित्रमङ्गन्ते आयुधाय भवेद्भुवि हरिप्रसादाद् ब्रह्मापि विना विघ्नं हरिं प्रभुं

ພຣະອົງໄດ້ປະທານ «ປະວິຕຣະ» (ສາຍ/ເຄື່ອງຄຸ້ມຄອງອັນສັກສິດ) ໃຫ້ສວມໄວ້ຕາມອະໄວຍະວະເພື່ອປ້ອງກັນ; ໃນໂລກນີ້ມັນເປັນອຸປາຍແຫ່ງການຄຸ້ມຄອງ. ໂດຍພຣະກະລຸນາຂອງຫຣິ ແມ່ນແຕ່ພຣະພຣົມມາກໍບັນລຸໄດ້ໂດຍບໍ່ມີອຸປະສັກ—ເພາະຫຣິແມ່ນຈອມເຈົ້າ.

Verse 21

पूजयामास यज्ञेन वक्ष्ये ऽथो खड्गलक्षणं खटीखट्टरजाता ये दशनीयास्तुते स्मृताः

ເຂົາໄດ້ນະມັດສະການດ້ວຍພິທີຍັດ. ບັດນີ້ຂ້າພະເຈົ້າຈະກ່າວເຖິງລັກສະນະຂອງດາບ; ໂອ ຜູ້ຄວນສັນລະເສີນ, ດາບທີ່ເກີດຈາກໂລຫະທີ່ເອີ້ນວ່າ «ຄະຖີ» ແລະ «ຄະຖັດຕະຣະ» ຖືກຈື່ຈຳວ່າ “ຄວນທົດສອບ/ກວດສອບ”.

Verse 22

कायच्छिदस्त्वाषिकाः स्युर्दृढाः सूर्पारकोद्भवाः तीक्ष्णाश्छेदसहा वङ्गास्तीक्ष्णाःस्युश्चाङ्गदेशजाः

ດາບຄົມ (ອາສິກາ) ທີ່ມາຈາກສູຣປາຣະກະ ກ່າວກັນວ່າແຂງແຮງ ແລະສາມາດຕັດຮ່າງກາຍໄດ້. ດາບຈາກວັງກະ ແຫຼມຄົມ ແລະອົດທົນຕໍ່ແຮງຕັດ; ແລະດາບທີ່ເກີດໃນແດນອັງກະ ກໍຖືກກ່າວວ່າແຫຼມຄົມເຊັ່ນກັນ.

Verse 23

शतार्धमङ्गुलानाञ्च श्रेष्ठं खद्गं प्रकीर्तितं लोहदैत्यमित्यादिः, हर्षिता इत्य् अन्तः पाठः ज पुस्तके नास्ति तस्मात्तु नन्दक इति घ , ञ च महादेव इति ज तदर्धं मध्यमं ज्ञेयं ततो हीनं न धारयेत्

ດາບທີ່ຍາວ ໑໐໐ ແລະ ເຄິ່ງ ອັງກຸລາ ຖືກປະກາດວ່າເປັນດາບທີ່ດີທີ່ສຸດ. (ໃນຂໍ້ຄວາມມີການອ່ານຕ່າງກັນເຊັ່ນ “lohadaitya-…”, ແລະກ່າວວ່າ “harṣitā” ບໍ່ພົບໃນຕົ້ນສະບັບ ‘ja’; ບາງສະບັບອ່ານ “nandaka”, ແລະໃນ ‘ja’ ອ່ານ “mahādeva”)। ຄື່ງໜຶ່ງຂອງມາດຕານັ້ນໃຫ້ເຂົ້າໃຈວ່າເປັນຊັ້ນກາງ; ດາບທີ່ສັ້ນກວ່ານັ້ນບໍ່ຄວນພົກພາ।

Verse 24

दीर्घं सुमधुरं शब्दं युस्य खड्गस्य सत्तम किङ्किणीसदृशन्तस्य धारणं श्रेष्ठमुच्यते

ໂອ ຜູ້ປະເສີດໃນມະນຸດ, ດາບໃດທີ່ມີສຽງຍາວລາກ ແລະ ຫວານອ່ອນຢ່າງຍິ່ງ ຄ້າຍສຽງກະດິ່ງນ້ອຍ (kiṅkiṇī) ດາບນັ້ນຖືກກ່າວວ່າເປັນດາບທີ່ດີທີ່ສຸດໃນການຖືແລະພົກພາ।

Verse 25

खड्गः पद्मपलाशाग्रो मण्डलाग्रश् च शस्यते करवीरदलाग्राभो घृतगन्धो वियत्प्रभः

ດາບທີ່ປາຍແຫຼມຄ້າຍປາຍໃບບົວ ແລະ ປາຍທ້າຍມົນຄ້າຍແຜ່ນວົງກົມ ຖືກສັນລະເສີນວ່າດີເລີດ; ຄົມຂອງມັນຄ້າຍປາຍໃບກະຣະວີຣ, ມີກິ່ນຫອມເໝືອນນ້ຳມັນເນີຍ (ghṛta), ແລະ ສ່ອງປະກາຍດັ່ງຄວາມສະຫວ່າງແຫ່ງຟ້າ.

Verse 26

समाङ्गुलस्थाः शस्यन्ते व्रणाः खद्गेषु लिङ्गवत् काकोलूकसवर्णाभा विषमास्ते न शोभनाः

ບາດແຜໃນກາຍທີ່ມີຂະໜາດເທົ່າກັນຕາມການວັດດ້ວຍນິ້ວ ຖືກຊົມເຊີຍ ເພາະມີເຄື່ອງໝາຍຊັດເຈນດັ່ງຖືກດາບ. ແຕ່ບາດແຜທີ່ບໍ່ສະເໝີ ແລະ ມີສີຄ້າຍກາ (ກາກ) ຫຼື ນົກຮູກ ນັ້ນບໍ່ເປັນມົງຄຸນ.

Verse 27

खड्गे न पश्येद्वदनमुच्छिष्टो न स्पृशेदसिं मूल्यं जातिं न कथयेन्निशि कुर्यान्न शीर्षके

ບໍ່ຄວນເບິ່ງໃບໜ້າຂອງຕົນໃນເງົາສະທ້ອນຂອງດາບ. ເມື່ອຢູ່ໃນພາວະບໍ່ບໍລິສຸດຈາກການກິນ (ucchiṣṭa) ບໍ່ຄວນແຕະດາບ. ຕອນກາງຄືນບໍ່ຄວນເວົ້າເຖິງລາຄາ ຫຼື ຊາດກຳເນີດ/ປະເພດຂອງມັນ, ແລະ ບໍ່ຄວນວາງມັນໄວ້ທີ່ຫົວຕຽງ.