Adhyaya 240

Verse 1

चत्वार्तिंशदधिकद्विशततमो ऽध्यायः उभयोरित्यादिः, स्वयं व्रजेदित्यन्तः पाठः ज पुस्तके नास्ति बलोत्करमिति ग , घ , ज , ञ च अथ चत्वारिंशदधिकद्विशततमो ऽध्यायः समादिः राम उवाच प्रभवोत्साहशक्तिभ्यां मन्त्रशक्तिः प्रशस्यते प्रभावोत्साहवान् काव्यो जितो देवपुरोधसा

ບົດ 240 (240.1) ບັນທຶກຂໍ້ຄວາມ: ບົດທີ່ “ສອງຝ່າຍ…” ເປັນຕົ້ນ ແລະ “ໄປເອງ” ເປັນທ້າຍ; ການອ່ານນີ້ບໍ່ມີໃນສຳນວນ J. ຄຳວ່າ “balotkaram” ພົບໃນ G, Gh, J, Ñ. ຕໍ່ມາ ຣາມາກ່າວວ່າ: ໃນອຳນາດສອງປະການ—ອິດທິພົນ (prabhāva) ແລະ ຄວາມພາກພຽນ/ພະລັງ (utsāha)—ພະລັງມົນຕຣາ (mantra-śakti) ໄດ້ຮັບການສັນລະເສີນ. ແມ່ນແຕ່ນັກກະວີຜູ້ມີອິດທິພົນແລະພະລັງ ກໍເຄີຍຖືກປຸໂຣຫິດແຫ່ງເທວະດາຊະນະໄດ້.

Verse 2

मन्त्रयेतेह कार्याणि नानाप्तैर् नाविपश्चिता अशक्यारम्भवृत्तीनां कुतः क्लेशादृते फलं

ໃນໂລກນີ້ ຜູ້ທີ່ບໍ່ນ່າເຊື່ອຖື ແລະບໍ່ມີປັນຍາ ຍັງຄິດຄໍານຶກວ່າດ້ວຍວຽກງານຕ່າງໆ; ແຕ່ຜູ້ທີ່ຄຸ້ນຊິນກັບການເລີ່ມສິ່ງທີ່ເຮັດບໍ່ໄດ້ ຈະມີຜົນອັນໃດ—ນອກຈາກຄວາມເຫນື່ອຍຍາກ ແລະຄວາມທຸກທໍລະມານ?

Verse 3

अविज्ञातस्य विज्ञानं विज्ञातस्य च निश् चयः अर्थद्वैधस्य सन्देहच्छेदनं शेषदर्शनं

ວິຊາ (ຄວາມຮູ້) ແມ່ນ (1) ການຮູ້ເຫັນສິ່ງທີ່ກ່ອນນີ້ບໍ່ຮູ້, (2) ການຢືນຢັນໃຫ້ແນ່ນອນສິ່ງທີ່ຮູ້ແລ້ວ, (3) ການຕັດຂາດຄວາມສົງໄສເມື່ອຄວາມໝາຍປາກົດໄດ້ສອງທາງ, ແລະ (4) ການເຫັນຮູ້ສິ່ງທີ່ຍັງເຫຼືອ—ເປັນຄວາມເຂົ້າໃຈອັນຕັດສິນ.

Verse 4

सहायाः साधनोपाया विभागो देशकालयोः विपत्तेश् च प्रतीकारः पञ्चाङ्गो मन्त्र इष्यते

«ມັນຕຣະ» (ຄໍາປຶກສາຍຸດທະສາດ) ຖືກຖອດຄວາມວ່າມີຫ້າອົງ: (1) ພັນມິດ/ຜູ້ຊ່ວຍ, (2) ວິທີການແລະອຸປາຍປະຕິບັດ, (3) ການແບ່ງວິເຄາະສະຖານທີ່ແລະເວລາ, (4) ມາດຕະການຕ້ານທານໃນຍາມວິກິດ.

Verse 5

मनःप्रसादः श्रद्धा च तथा करणपाटवं सहायोत्थानसम्पच्च कर्मणां सिद्धिलक्षणं

ຄວາມຜ່ອນຄາຍແຫ່ງໃຈ, ສັດທາອັນໝັ້ນຄົງ, ຄວາມຊໍານານໃນເຄື່ອງມື/ວິທີການໃນການປະຕິບັດ, ແລະຄວາມຮຸ່ງເຮືອງທີ່ເກີດຈາກພັນມິດຜູ້ຊ່ວຍເຫຼືອ—ເຫຼົ່ານີ້ແມ່ນເຄື່ອງໝາຍແຫ່ງຄວາມສໍາເລັດໃນກິດການ.

Verse 6

मदः प्रमादः कामश् च सुप्तप्रलपितानि च भिन्दन्ति मन्त्रं प्रच्छन्नाः कामिन्यो रमतान्तथा

ຄວາມເມົາ, ຄວາມປະມາດ, ຕັນຫາກາມ, ແລະຄໍາເວົ້າທີ່ຫຼຸດອອກໃນຍາມຫຼັບ—ສິ່ງເຫຼົ່ານີ້ທໍາໃຫ້ຄໍາປຶກສາລັບແຕກກະຈາຍ. ເຊັ່ນດຽວກັນ ຍິງຄູ່ຮັກທີ່ແຝງເລ່ຫຼຽມ ກໍທໍາໃຫ້ຜູ້ຫຼົງໃນການເສບສຸກ ຖືກເຜີຍຄວາມລັບໄດ້.

Verse 7

प्रगल्भः स्मृतिमान्वाग्मीशस्त्रे शास्त्रे च निष्ठितः अभ्यस्तकर्मा नृपतेर्दूतो भवितुर्मर्हति

ຜູ້ກ້າຫານ ມີຄວາມຈື່ຈຳແຂງແຮງ ເວົ້າຈາຄ່ອງແຄ່ວ ຕັ້ງຫມັ້ນໃນວິຊາອາວຸດ ແລະ ຄຳພີວິຊາການ ພ້ອມທັງຝຶກຝົນໜ້າທີ່ດີ—ຜູ້ນັ້ນຄວນເປັນທູດຂອງພະຣາຊາ।

Verse 8

निसृष्टार्थो मितार्थश् च तथा शासनहारकः सामर्थ्यात् पादतो हीनो दूतस्तु त्रिविधः स्मृतः

ທູດຕາມປະເພນີຈື່ຈຳວ່າມີ 3 ປະເພດ: (1) ຜູ້ໄດ້ຮັບມອບໝາຍເຕັມອຳນາດ, (2) ຜູ້ໄດ້ຮັບມອບໝາຍຈຳກັດ, (3) ຜູ້ຖືພຽງແຕ່ຄຳສັ່ງຂຽນຂອງຜູ້ປົກຄອງ; ດ້ວຍຄວາມສາມາດ ແຕ່ລະປະເພດທີ່ຕາມມາຈະຕ່ຳກວ່າກ່ອນໜ້າໜຶ່ງສ່ວນສີ່।

Verse 9

नाविज्ञातं पुरं शत्रोः प्रविशेच्च न शंसदं नय इष्यते इति ख , घ च शासनशासक इति ख , छ च कालमीक्षेत कार्यार्थमनुज्ञातश् च निष्पतेत्

ບໍ່ຄວນເຂົ້າເມືອງຂອງສັດຕູໂດຍບໍ່ໄດ້ຮູ້ແຈ້ງກ່ອນ ແລະບໍ່ຄວນເຂົ້າສະພາ(ຂອງສັດຕູ) ເຊັ່ນກັນ; ການປະພຶດແບບນີ້ໄດ້ຮັບການຍອມຮັບວ່າເປັນນະໂຍບາຍ (naya) ອັນຖືກຕ້ອງ. ຄວນປະພຶດເປັນຜູ້ຖືຄຳສັ່ງ ແລະເປັນຜູ້ຈັດການຕາມຄວາມຈຳເປັນ. ເມື່ອພິຈາລະນາເວລາອັນເໝາະສົມເພື່ອສຳເລັດກິດ ແລະໄດ້ຮັບອະນຸຍາດແລ້ວ ຈຶ່ງອອກເດີນທາງກັບ।

Verse 10

छिद्रञ्च शत्रोर्जानीयात् कोषमित्रबलानि च रागापरागौ जानीयाद् दृष्टिगात्रविचेष्टितैः

ຄວນຮູ້ຈັກຊ່ອງໂຫວ່ຂອງສັດຕູ ພ້ອມທັງຄັງຊັບ (koṣa) ມິດສະຫາຍ ແລະກຳລັງທະຫານຂອງເຂົາ; ແລະຄວນຈັບໃຈຄວາມມັກກັບຄວາມຊັງ ຈາກສາຍຕາ ລັກສະນະກາຍ ແລະທ່າທາງການເຄື່ອນໄຫວຂອງເຂົາ।

Verse 11

कुर्याच्चतुर्विधं स्तोर्त्रं पक्षयोरुभयोरपि तपस्विव्यञ्जनोपेतैः सुचरैः सह संवसेत्

ຄວນປະພັນບົດສັນລະເສີນ (stotra) ສີ່ປະເພດ ໃຫ້ໃຊ້ໄດ້ທັງສອງຝ່າຍ/ສອງພາກ; ແລະຄວນຢູ່ຮ່ວມກັບຄົນດີ ຜູ້ມີເຄື່ອງໝາຍແຫ່ງຕະປະສະຍາ (tapas) ແລະມີຄວາມປະພຶດດີງາມ।

Verse 12

चरः प्रकाशो दूतः स्यादप्रकाशश् चरो द्विधा बणिक् कृषीबलो लिङ्गी भिक्षुकाद्यात्मकाश् चराः

ຈາລະທີ່ເຄື່ອນໄຫວຢ່າງເປີດເຜີຍ ຄວນເປັນທູດ (ຜູ້ນຳຂ່າວ). ຈາລະລັບມີສອງປະເພດ. ຈາລະອາດປອມໂຕເປັນພໍ່ຄ້າ, ກຳມະກອນກະສິ, ນັກບວດມີເຄື່ອງໝາຍທາງສາສະໜາ, ຜູ້ຂໍທານ ແລະອື່ນໆ.

Verse 13

यायादरिं व्यसनिनं निष्फले दूतचेष्टिते प्रकृतव्यसनं यत्स्यात्तत् समीक्ष्य समुत्पतेत्

ຖ້າສັດຕູຢູ່ໃນຄວາມທຸກຍາກ ແລະຄວາມພະຍາຍາມຂອງທູດບໍ່ໄດ້ຜົນ ແລ້ວ—ເມື່ອພິຈາລະນາວ່າອັນຕະລາຍໃໝ່ໃດອາດເກີດຈາກສະພາບນັ້ນ—ຄວນຖອນຕົວອອກໄປທັນທີ.

Verse 14

अनयाद्व्यस्यति श्रेयस्तस्मात्तद्व्यसनं स्मृतं हुताशनो जलं व्याधिर्दुर्भिक्षं मरकं तथा

ສິ່ງໃດທີ່ເຮັດໃຫ້ຄວາມຜາສຸກແລະຄວາມເຈຣິນ (śreyas) ຖືກລົບກວນ ຈຶ່ງເອີ້ນວ່າ ‘ວິຍະສະນະ’ (vyasana) ຫຼືໄພພິບັດ. ໄພເຫຼົ່ານີ້ແມ່ນ: ໄຟໄໝ້, ນ້ຳຖ້ວມ, ໂລກໄຂ້, ທຸກຍາກອາຫານ (ອົດຢາກ), ແລະການຕາຍລະບາດ (ກະລະໂລກ).

Verse 15

इति पञ्चविधं दैवं व्यसनं मानुषं परं दैवं पुरुषकारेण शान्त्या च प्रशमन्नयेत्

ດັ່ງນັ້ນ ໄພພິບັດຫ້າປະເພດທີ່ເກີດຈາກ daiva (ຊະຕາ/ເຫດທາງເທວະ) ແລະໄພທີ່ເກີດຈາກການກະທຳຂອງມະນຸດ—ແມ່ນແຕ່ daiva ທີ່ແຮງກວ່າ—ຄວນຖືກປະລະງັບໂດຍຄວາມພະຍາຍາມສ່ວນຕົວ ແລະໂດຍພິທີ śānti (ພິທີປະລະງັບ/ປະລອມ).

Verse 16

उत्थापितेन नीत्या च मानुषं व्यसनं हरेत् मन्त्रो मन्त्रफलावाप्तिः कार्यानुष्ठानमायतिः

ດ້ວຍນະໂຍບາຍທີ່ນຳໃຊ້ຢ່າງຖືກຕ້ອງ ແລະການລຸກຂຶ້ນດຳເນີນຢ່າງຮອບຄອບ ຄວນກຳຈັດໄພທີ່ເກີດຈາກມະນຸດ. ‘ມັນຕຣະ’ (mantra) ແມ່ນສິ່ງທີ່ນຳໄປສູ່ການໄດ້ຮັບຜົນຂອງມັນຕຣະ; ແລະການປະຕິບັດວຽກໃຫ້ຖືກຕ້ອງ ແມ່ນສິ່ງທີ່ຮັບປະກັນການສຳເລັດຂອງວຽກນັ້ນ.

Verse 17

आयव्ययौ दण्डनीतिरमित्रप्रतिषेधनं व्यसनस्य प्रतीकारो राज्यराजाभिरक्षणं

ລາຍຮັບແລະລາຍຈ່າຍ, ວິຊາດັນດະນີຕິ (ວິທີລົງໂທດແລະການປົກຄອງ), ການຕ້ານສັດຕູ, ວິທີແກ້ໄຂເມື່ອເກີດໄພພິບັດ, ແລະການປົກປ້ອງອານາຈັກກັບພະມະຫາກະສັດ—ເຫຼົ່ານີ້ແມ່ນຫົວໃຈຂອງລັດຖະນີຕິ.

Verse 18

इत्यमात्यस्य कर्मेदं हन्ति सव्यसनान्वितः हिरण्यधान्यवस्त्राणि वाहनं प्रजया भवेत्

ດັ່ງນັ້ນ ນີ້ແມ່ນການປະພຶດທີ່ກຳນົດໄວ້ສຳລັບອາມາຕະ (ລັດຖະມົນຕີ): ຜູ້ທີ່ຕິດພັນກັບຄວາມຊົ່ວຊ້າ ຍ່ອມທຳລາຍໜ້າທີ່ແລະເປົ້າໝາຍຂອງຕົນ. ດ້ວຍເຫດນັ້ນ ຈຶ່ງເສຍທອງ, ເຂົ້າເກັບ, ເຄື່ອງນຸ່ງ, ພາຫະນະ, ແມ່ນກະທັ້ງລູກຫຼານຂອງຕົນ.

Verse 19

तथान्ये द्रव्यनिचया दन्ति सव्यसना प्रजा प्रजानामापदिस्थानां रक्षणं कोषदण्डयोः

ເຊັ່ນດຽວກັນ ຄັງສະສົມຊັບສິນອື່ນໆ (ຊັບພະຍາກອນ) ຄວນຖືກຮັກສາໃຫ້ພໍພຽງ; ແລະປະຊາຊົນ—ແມ່ນແຕ່ຜູ້ມີແນວໂນ້ມໄປຫາຄວາມຊົ່ວ—ກໍຄວນຖືກຄວບຄຸມ. ການປົກປ້ອງປະຊາຊົນໃນຍາມໄພພິບັດ ອາໄສຄັງຫຼວງແລະອຳນາດລົງໂທດ.

Verse 20

दृष्टिवक्त्रविचेष्टितैर् इति ग , घ , छ , झ , ञ च स्वचरैर् इति ज विफले इति घ , झ , ञ च पौराद्याश्चोपकुर्वन्ति संश्रयादिह दुर्दिनं तूष्णीं युद्धं जनत्राणं मित्रामित्रपरिग्रहः

ດ້ວຍຄຳວ່າ «dṛṣṭi-vaktra-viceṣṭitaiḥ» ໝາຍເຖິງອັກສອນ ga, gha, cha, jha ແລະ ña; ດ້ວຍ «svacaraiḥ» ໝາຍເຖິງອັກສອນ ja; ດ້ວຍ «viphale» ໝາຍເຖິງອັກສອນ gha, jha ແລະ ña. ນອກຈາກນັ້ນ ຊາວເມືອງແລະຜູ້ອື່ນໆ ຊ່ວຍເຫຼືອຢູ່ນີ້ເນື່ອງຈາກການພຶ່ງພາ/ຂໍອາໄສ: ໃນຍາມໄພພິບັດ, ຄວາມສງົບງຽບ, ສົງຄາມ, ການຄຸ້ມຄອງປະຊາຊົນ, ແລະການເລືອກມິດຫຼືສັດຕູ.

Verse 21

सामन्तादि कृते दोषे नश्येत्तद्व्यसनाच्च तत् भृत्यानां भरणं दानं प्रजामित्रपरिग्रहः

ເມື່ອຄວາມຜິດໃນການປົກຄອງເກີດຈາກສາມັນຕະ (ເຈົ້າເມືອງຂຶ້ນຕໍ່) ແລະອື່ນໆ ຄວນຖືກລົບລ້າງ—ພ້ອມທັງໄພພິບັດທີ່ເກີດຕາມຈາກເຫດຮ້າຍນັ້ນ. (ພະມະຫາກະສັດ) ຄວນຈັດຫາການຫຼ້ຽງດູຂ້າຮັບໃຊ້, ການໃຫ້ທານ/ຂອງຂວັນ, ແລະການຄຸ້ມຄອງປະຊາຊົນກັບມິດສະຫາຍ.

Verse 22

धर्मकामादिभेदश् च दुर्गसंस्कारभूषणं कोषात्तद्व्यसनाद्धन्ति कोषमूलो हि भूपतिः

ການແຍກແຍະເປົ້າໝາຍເຊັ່ນ ທັມມະ ແລະ ກາມະ ພ້ອມທັງການກະກຽມແລະປະດັບປ້ອມປາການໃຫ້ຖືກຕ້ອງ—ທັງໝົດນີ້ອາໄສຄັງຫຼວງ; ເມື່ອຄັງຫຼວງປະສົບໄພ ກໍຖືກທໍາລາຍ. ເພາະອໍານາດຂອງພະຣາຊາມີຮາກຢູ່ໃນຄັງຫຼວງ.

Verse 23

मित्रामित्रावनीहेमसाधनं रिपुमर्दनं दूरकार्याशुकारित्वं दण्डात्तद्व्यसनाद्धरेत्

ໂດຍອໍານາດແຫ່ງທັນດາ (daṇḍa) ພະຣາຊາຄວນຮັບປະກັນ: ການຄວບຄຸມມິດແລະສັດຕູໃຫ້ຖືກລະບຽບ, ການໄດ້ມາຊຶ່ງແຜ່ນດິນແລະຄໍາ, ການບີບບັງຄັບສັດຕູ, ແລະການດໍາເນີນວຽກງານໄກໃຫ້ວ່ອງໄວ; ດັ່ງນັ້ນຈຶ່ງກໍາຈັດໄພພິບັດທີ່ເກີດຈາກຄວາມບໍ່ເປັນລະບຽບ.

Verse 24

सस्तम्भयति मित्राणि अमित्रं नाशयत्यपि धनाद्यैर् उपकारित्वं मित्रात्तद्व्यसनाद्धरेत्

ດ້ວຍຊັບສິນແລະວິທີການທຳນອງດຽວກັນ ຄວນເຮັດໃຫ້ມິດສະຫາຍໝັ້ນຄົງ ແລະທໍາລາຍສັດຕູໄດ້ດ້ວຍ; ຄວນໄດ້ຮັບຄວາມຊ່ວຍເຫຼືອຈາກມິດໂດຍຂອງກໍານັນແລະອື່ນໆ ແລະຊ່ວຍກູ້ມິດອອກຈາກໄພພິບັດຂອງເຂົາ.

Verse 25

राजा सव्यसनी हन्याद्राजकार्याणि यानि च वाग्दण्डयोश् च पारुष्यमर्थदूषणमेव च

ພະຣາຊາຄວນລົງໂທດຜູ້ທີ່ຕິດວິສັຍຊົ່ວ ສໍາລັບການລະເລີຍ ຫຼືບິດເບືອນວຽກງານຫຼວງ; ສໍາລັບຄວາມຫຍາບຄາຍໃນຄໍາເວົ້າ ແລະໃນການລົງໂທດທາງກາຍ; ແລະສໍາລັບການທຸຈຣິດເງິນທອງ (ການເສຍຫາຍທາງການເງິນ) ດ້ວຍ.

Verse 26

पानं स्त्री मृगया द्यूतं व्यसनानि महीपतेः आलस्यं स्तब्धता दर्पः प्रमादो द्वैधकारिता

ການດື່ມເຫຼົ້າ, ການຫຼົງໃນຍິງ, ການລ່າສັດ, ແລະການພະນັນ ແມ່ນວິສັຍຕິດຂອງພະຣາຊາ; ອີກທັງ ຄວາມຂີ້ຄ້ານ, ຄວາມດື້ດຶນ, ຄວາມຈອງຫອງ, ຄວາມປະມາດ, ແລະຄວາມສອງໃຈ (ຫຼອກລວງ) ດ້ວຍ.

Verse 27

इति पूर्वोपदिष्टञ्च सचिवव्यसनं स्मृतं अनावृष्टिश् च पीडादौ राष्ट्रव्यसनमुच्यते

ດັ່ງນັ້ນ ສິ່ງທີ່ໄດ້ສອນໄວ້ແຕ່ກ່ອນ ຖືກຈື່ຈຳວ່າເປັນ «ວະຍະສະນະ» ທີ່ກ່ຽວກັບລັດຖະມົນຕີ; ແລະ ຄວາມແຫ້ງແລ້ງ (ອະນາວຣິດຕິ) ພ້ອມທັງຄວາມທຸກຍາກເຊັ່ນ ການກົດຂີ່ ແມ່ນຖືກກ່າວວ່າເປັນວະຍະສະນະຂອງອານາຈັກ/ລັດ।

Verse 28

विशीर्णयन्त्रप्राकारपरिखात्वमशस्त्रता क्षीणया सेनया नद्धं दुर्गव्यसनमुच्यते

ເມື່ອເຄື່ອງກົນປ້ອງກັນ, ກຳແພງ ແລະ ຄູນ້ຳຂອງປ້ອມປະການ ຊຳຮຸດພັງພິນ; ເມື່ອຂາດອາວຸດ; ແລະຖືກຄຸ້ມຄອງໂດຍກອງທະຫານທີ່ອ່ອນແຮງ—ສະພາບນີ້ເອີ້ນວ່າ «ທຸຣຄະວະຍະສະນະ» (ຄວາມວິບັດຂອງປ້ອມ).

Verse 29

व्ययीकृतः परिक्षिप्तो ऽप्रजितो ऽसञ्चितस् तथा दषितो दरसंस्थश् च कोषव्यसनमुच्यते

ຄັງຫຼວງຖືກກ່າວວ່າເຂົ້າສູ່ «ໂກສະວະຍະສະນະ» (ວິບັດຂອງຄັງ) ເມື່ອ (i) ຖືກໃຊ້ຈ່າຍຈົນໝົດ, (ii) ຖືກຟຸ່ມເຟືອຍ/ທຳໃຫ້ຫວ່າງເປົ່າ, (iii) ບໍ່ໄດ້ເພີ່ມພູນ (ບໍ່ເກີດລາຍຮັບ), (iv) ບໍ່ໄດ້ສະສົມ, (v) ຖືກປົກປ່ອງ/ເສື່ອມໂຊມ, ແລະ (vi) ຖືກຝາກໄວ້ກັບ «ດາຣະ» ຄື ຢູ່ໃນມືຂອງແມ່ຍິງ ຫຼືຜູ້ພຶ່ງພາໃນເຮືອນ.

Verse 30

उपरुद्धं परिक्षिप्तममानितविमानितं संस्तम्भयतीत्यादिः, मित्रात्तद्व्यसनाद्धरेदित्यन्तः पाठः छपुअतके नास्ति अभूतं व्याधितं श्रान्तं दूरायातन्नवागतं

ຜູ້ທີ່ຖືກຂັດຂວາງ, ຖືກລ້ອມກັ້ນ, ຖືກບໍ່ໃຫ້ກຽດ ຫຼືຖືກຫຍັບຫຍາມ ຄວນໄດ້ຮັບການປະຄອງໃຈ ແລະການຄ້ຳຈຸນ (ແລະອື່ນໆ)។ ຂໍ້ອ່ານທ້າຍທີ່ວ່າ “ຄວນຊ່ວຍກູ້ (ເຂົາ) ຈາກວິບັດນັ້ນໂດຍມິດ” ບໍ່ພົບໃນສະບັບ Chapu. (ຄວນຊ່ວຍອີກ) ຜູ້ຂາດແຄນ, ຜູ້ເຈັບໄຂ້, ຜູ້ເມື່ອຍລ້າ, ຜູ້ມາຈາກໄກ, ຫຼືຜູ້ພຶ່ງມາໃໝ່.

Verse 31

परिक्षीणं प्रतिहतं प्रहताग्रतरन्तथा आशानिर्वेदभूयिष्ठमनृतप्राप्तमेव च

ເຂົາຈະຖືກທຳໃຫ້ຫມົດແຮງຢ່າງສິ້ນເຊີງ, ຖືກຂັດຂວາງ ແລະຖືກທຳລາຍ; ກຳລັງສ່ວນຫນ້າຂອງເຂົາຖືກຫັກພັງ. ຈາກນັ້ນ ຄວາມໝົດຫວັງຕໍ່ຄວາມຫວັງຂອງຕົນຈະຄອບງຳ, ແລະສິ່ງທີ່ໄດ້ຮັບກໍກາຍເປັນຂອງບໍ່ແທ້ ຫຼືນ່າຜິດຫວັງແທ້ໆ.

Verse 32

कलत्रगर्भन्निक्षिप्तमन्तःशल्पं तथैव च विच्छिन्नवीवधासारं शून्यमूलं तथैव च

ດັ່ງນັ້ນເຊັ່ນກັນ ວັດຖຸຕ່າງປະເທດ (ເຊັ່ນ ຫົວລູກສອນ/ເສັ້ນໄມ້ສຽບ) ທີ່ຝັງຢູ່ໃນໂພງອະວະສຳຄັນພາຍໃນ, ແລະບາດແຜທີ່ເນື້ອຢື່ອຄ້ຳຈຸນຖືກຕັດຂາດ, ພ້ອມທັງບາດແຜທີ່ຖານ/ຮາກຖືກທຳລາຍ—ທັງໝົດນີ້ເປັນອາການທີ່ບໍ່ອາດຮັກສາໃຫ້ຫາຍໄດ້।

Verse 33

अस्वाम्यसंहतं वापि भिन्नकूटं तथैव च दुष्पार्ष्णिग्राहमर्थञ्च बलव्यसनमुच्यते

ຊັບສິນທີ່ຮວບຮວມໂດຍບໍ່ມີເຈົ້າຂອງອັນຊອບທຳ, ຂອງທີ່ມາຈາກຄັງສະສົມທີ່ຖືກແຕກ/ຖືກປອມແປງ, ແລະຊັບທີ່ໄດ້ມາດ້ວຍການຍຶດເອົາໂດຍບັງຄັບ—ທັງໝົດນີ້ເອີ້ນວ່າ «ຄວາມວິບັດຈາກອຳນາດກຳລັງ» (balavyasana).

Verse 34

दैवोपपीडितं मित्रं ग्रस्तं शत्रुबलेन च कामक्रोधादिसंयुक्तमुत्साहादरिभिर्भवेत्

ມິດທີ່ຖືກກົດຂີ່ໂດຍຊະຕາກຳ, ຫຼືຖືກກຳລັງຂອງສັດຕູຄອບງຳ, ແລະຜູ້ທີ່ປະກອບດ້ວຍກາມ, ໂກຣດ ແລະອື່ນໆ—ຄົນເຊັ່ນນັ້ນ ໂດຍຄວາມຮຸ່ນແຮງອັນຜິດທາງ ອາດກາຍເປັນສັດຕູໄດ້.

Verse 35

अर्थस्य दूषणं क्रोधात् पारुष्यं वाक्यदण्डयोः कामजं मृगया द्यूतं व्यसनं पानकं स्त्रियः

ຈາກຄວາມໂກຣດ ເກີດການເສື່ອມເສຍແຫ່ງຊັບ; ແລະຄວາມຫຍາບຄາຍເກີດໃນຄຳເວົ້າ ແລະໃນການລົງໂທດ. ຈາກກາມະ ເກີດການລ່າສັດ ແລະການພະນັນ; ສິ່ງເສບຕິດຄື ການດື່ມເຫຼົ້າ ແລະການຫຼົງໃນຍິງ (ຫຼິ້ນຍິງ).

Verse 36

वाक्पारुष्यं परं लोके उद्वेजनमनर्थकं असिद्धसाधनं दण्डस्तं युक्त्यानयेन्नृपः

ຄວາມຫຍາບຄາຍໃນຄຳເວົ້າເປັນໂທດໃຫຍ່ໃນໂລກ—ກໍ່ໃຫ້ເກີດຄວາມຫວາດຫວັ່ນບໍ່ຈຳເປັນ ແລະບໍ່ນຳໄປສູ່ຜົນດີ. ດັ່ງນັ້ນ ພະຣາຊາຄວນລົງໂທດໃຫ້ເໝາະສົມດ້ວຍເຫດຜົນອັນຖືກຕ້ອງ.

Verse 37

उद्वेजयति भूतानि दण्डपारुष्यवान् नृपः भूतान्युद्वेज्यमानानि द्विषतां यान्ति संश्रयं

ກະສັດຜູ້ໃຊ້ການລົງໂທດແລະການບີບຄັ້ນຢ່າງຮຸນແຮງ ຍ່ອມເຮັດໃຫ້ປະຊາຊົນຫວາດກົວ; ແລະຜູ້ຄົນທີ່ຖືກຂົ່ມຂູ່ນັ້ນ ຈະໄປພຶ່ງພາອາໄສສັດຕູຂອງພຣະອົງ।

Verse 38

विवृद्धाः शत्रवश् चैव विनाशाय भवन्ति ते दूष्यस्य दूषणार्थञ्च परित्यागो महीयसः

ເມື່ອສັດຕູເຕີບໃຫຍ່ມີກຳລັງ ພວກເຂົາຍ່ອມເປັນເຫດໃຫ້ເກີດຄວາມພິນາດ. ແລະເພື່ອຕຳນິສິ່ງທີ່ຄວນຕຳນິ ການລະທິ້ງມັນໂດຍຜູ້ຍິ່ງໃຫຍ່ ແມ່ນຫຼັກການອັນຫນັກແນ່ນອນ।

Verse 39

अर्थस्य नीतितत्त्वज्ञैर् अर्थदूषणमुच्यते पानात् कार्यादिनो ज्ञानं मृगयातो ऽरितः क्षयः

ຜູ້ຮູ້ຫຼັກນິຕິການປົກຄອງທີ່ແທ້ ກ່າວວ່າ «ຄວາມເສື່ອມເສຍຂອງຊັບ» ມີດັ່ງນີ້: ຈາກການດື່ມເຫຼົ້າເກີດຄວາມຫຼົງລືມປັນຍາໃນໜ້າທີ່ແລະກິດການ; ຈາກການລ່າສັດເກີດອັນຕະລາຍແລະບາດເຈັບ; ຈາກສັດຕູເກີດຄວາມພິນາດ।

Verse 40

जितश्रमार्थं मृगयां विचरेद्रक्षिते वने धर्मार्थप्राणमाशादि द्यूते स्यात् कलहादिकं

ເພື່ອກຳຈັດຄວາມເມື່ອຍລ້າ ອາດອອກລ່າສັດໃນປ່າທີ່ຖືກປົກປ້ອງ (ຂອງຫຼວງ) ໄດ້. ແຕ່ໃນການພະນັນ ຄວາມຫວັງແລະອາການອື່ນໆ ເກີດຂຶ້ນ ແລະມັນທຳລາຍທັງທຳມະ ຊັບ ແລະແມ່ນກະທັ້ງຊີວິດ—ກ່ອນໃຫ້ເກີດການທະເລາະແລະໂທດອື່ນໆ।

Verse 41

कालातिपातो धर्मार्थपीरा स्त्रीव्यसनाद्भवेत् पानदोषात् प्राणनाशः कार्याकार्याविनिश् चयः

ຈາກການຫຼົງໄຫຼໃນຍິງ ເກີດການເສຍເວລາແລະຄວາມເຈັບປວດ/ສູນເສຍແຫ່ງທຳມະແລະອັດຖະ (ປະໂຫຍດ). ຈາກໂທດແຫ່ງການດື່ມເຫຼົ້າ ເກີດການສູນເສຍຊີວິດ ແລະການບໍ່ອາດຈຳແນກວ່າສິ່ງໃດຄວນເຮັດ ຫຼືບໍ່ຄວນເຮັດ।

Verse 42

स्कन्धावारनिवेशज्ञो निमित्तज्ञो रिपुं जयेत् स्कन्धावारस्य मध्ये तु सकोषं नृपतेर्गृहं

ຜູ້ຊ່ຽວຊານໃນການຈັດຕັ້ງຄ່າຍທະຫານ ແລະຮູ້ນິມິດລາງບອກ ຈະຊະນະສັດຕູ. ໃນກາງຄ່າຍຄວນຕັ້ງທີ່ປະທັບຂອງກະສັດ ພ້ອມຄັງຊັບ.

Verse 43

मौलीभूतं श्रेणिसुहृद्द्विषदाटविकं बलं राजहर्म्यं समावृत्य क्रमेण विनिवेशयेत्

ເມື່ອຈັດໃຫ້ເປັນຮູບວົງລ້ອມດັ່ງມົງກຸດແລ້ວ ຄວນຈັດວາງທີລະຂັ້ນ: ກຳລັງຈາກກຸ່ມຊ່າງ/ພໍ່ຄ້າ, ພັນມິດ, ກອງຈາກຝ່າຍສັດຕູທີ່ຖືກກົດດັນຫຼືຈັບໄດ້, ແລະກອງຊົນເຜົ່າປ່າ ໃຫ້ລ້ອມພະລາຊວັງທຸກດ້ານ.

Verse 44

सैन्यैकदेशः सन्नद्धः सेनापतिपुरःसरः परिभ्रमेच्चत्वरांश् च मण्डलेन वहिर् निशि

ຕອນກາງຄືນ ກອງທະຫານສ່ວນໜຶ່ງທີ່ສວມອາວຸດພ້ອມ ໂດຍມີແມ່ທັບນຳໜ້າ ຄວນອອກລາດຕະເວນພາຍນອກ ເຄື່ອນໄຫວເປັນວົງມົນ ແລະກວດກາຈຸດສີ່ແຍກ/ລານກາງດ້ວຍ.

Verse 45

वार्ताः स्वका विजानीयाद्दरसीमान्तचारिणः निर्गच्छेत् प्रविशेच्चैव सर्व एवोपलक्षितः

ຄວນຮັບຮູ້ແລະກວດສອບຂ່າວສານຈາກສາຍລັບຂອງຕົນ ຜູ້ເດີນທາງຕາມແນວຊາຍແດນແລະເສັ້ນທາງຊາຍຂອບ. ຜູ້ໃດອອກໄປຫຼືເຂົ້າມາ ທຸກຄົນຕ້ອງຖືກສັງເກດ ແລະກວດຢືນຕົວຕົນໃຫ້ຊັດ.

Verse 46

सामदानं च भेदश् च दण्डोपेक्षेन्द्रजालकं मायोपायाः सप्त परे निक्षिपेत्साधनाय तान्

ສາມ (ການປະນີປະນອມ), ດານ (ການໃຫ້ຂອງຂວັນ/ຊັກຈູງ), ເພດ (ການຍຸແຍກ), ດັນຑ (ການລົງໂທດ/ໃຊ້ກຳລັງ), ອຸເປກສາ (ການລະເລີຍຢ່າງມີກົນລະຍຸດ), ອິນທຣະຊາລ (ມົນລວງ/ພາບລວງ), ແລະ ມາຍາ (ອຸບາຍຫຼອກລວງ) — ເຫຼົ່ານີ້ແມ່ນວິທີ 7; ຜູ້ຮູ້ຄວນນຳໃຊ້ຕາມຄວາມເໝາະສົມເພື່ອໃຫ້ສຳເລັດເປົ້າໝາຍ.

Verse 47

चतुर्विधं स्मृतं साम उपकारानुकीर्तनात् मिथःसम्बन्ह्दकथनं मृदुपूर्वं च भाषणं

ສາມ (ການປະນີປະນອມ) ຖືກຈື່ຈຳວ່າມີ 4 ປະເພດ: (1) ລະລຶກແລະສັນລະເສີນບຸນຄຸນທີ່ໄດ້ຮັບຫຼືໄດ້ເຮັດ (2) ເວົ້າເຖິງການຊ່ວຍເຫຼືອ (3) ອ້າງອີງຄວາມສຳພັນແລະສາຍພົວພັນຮ່ວມກັນ (4) ເວົ້າດ້ວຍຄຳອ່ອນໂຍນ ແລະສຸພາບອ່ອນນ້ອມ.

Verse 48

आयाते दर्शनं वाचा तवाहमिति चार्पणं यः सम्प्राप्तधनोत्सर्ग उत्तमाधममध्यमः

ເມື່ອມີຜູ້ມາຮອດ (ເປັນຜູ້ຂໍຫຼືແຂກ) ຜູ້ທີ່ໃຫ້ການເຂົ້າເຝົ້າຢ່າງເຄົາລົບ (darśana) ແລະອຸທິດຂອງດ້ວຍຄຳວ່າ «ນີ້ເປັນຂອງເຈົ້າ; ຂ້ອຍເປັນຂອງເຈົ້າ» ແລ້ວສະຫຼະຊັບທີ່ໄດ້ມາຢູ່ໃນມື—ຜູ້ນັ້ນຖືກຈັດວ່າມີຊັ້ນສູງ ກາງ ຫຼືຕ່ຳ ຕາມວິທີແລະໃຈໃນການໃຫ້.

Verse 49

प्रतिदानं तदा तस्य गृहीतस्यानुमोदनं द्रव्यदानमपूर्वं च स्वयङ्ग्राहप्रवर्तनं

ແລ້ວຄວນ (1) ໃຫ້ຂອງຕອບແທນແກ່ຜູ້ນັ້ນ (2) ກ່າວອະນຸໂມທະນາ ເຫັນດີຕໍ່ສິ່ງທີ່ໄດ້ຮັບໄວ້ (3) ໃຫ້ຊັບສິນວັດຖຸທີ່ບໍ່ເຄີຍໃຫ້ກ່ອນ (4) ຊັກຊວນໃຫ້ຮັບໂດຍສະໝັກໃຈ (ບໍ່ບັງຄັບ ຫຼືບໍ່ຕ້ອງຮ້ອງຂໍ).

Verse 50

देयश् च प्रतिमोक्षश् च दानं पञ्चविधं स्मृतं स्नेहरागापनयनसंहर्षोत्पादनं तथा

ທານ (dāna) ຖືກຈື່ຈຳວ່າມີ 5 ປະເພດ: (1) deya ການໃຫ້ຢ່າງຕົງໄປຕົງມາ, (2) pratimokṣa ການໃຫ້ເພື່ອການປົດປ່ອຍ/ໄຖ່ຖອນ, (3) dāna ການບໍລິຈາກ, (4) ການກຳຈັດຄວາມຮັກແລະຄວາມຕິດພັນ (sneha-rāga-apanayana), ແລະ (5) ການກໍ່ໃຫ້ເກີດຄວາມປິຕິຍິນດີ (saṃharṣa-utpādana) ດ້ວຍ.

Verse 51

मिथो भेदश् च भेदज्ञैर् भेदश् च त्रिविधः स्मृतः बधो ऽर्थहरणं चैव परिक्लेशस्त्रिधा दमः

ຜູ້ຊຳນານໃນວິຊາການກໍ່ໃຫ້ແຕກແຍກ ກ່າວວ່າ «bheda» (ການແບ່ງແຍກ) ແມ່ນການໃຫ້ຝ່າຍໜຶ່ງຕໍ່ຕ້ານອີກຝ່າຍໜຶ່ງ ແລະຖືກຈື່ຈຳວ່າມີ 3 ປະເພດ. ທຳນອງດຽວກັນ ການຂົ່ມຂືນຄວບຄຸມ (damā) ກໍມີ 3 ຢ່າງ: ການຂ້າ, ການຍຶດຊັບ, ແລະການກໍ່ຄວາມທຸກທໍລະມານ/ລົບກວນ.

Verse 52

प्रकाशश्चाप्रकाशश् च लोकद्विष्टान् प्रकाशतः उद्विजेत हतैर् लोकस्तेषु पिण्डः प्रशस्यते

ບໍ່ວ່າຈະປະພຶດແບບເປີດເຜີຍ ຫຼືແບບລັບໆ ກໍຄວນຫຼີກຫ່າງຈາກຜູ້ທີ່ປະຊາຊົນຊັງ. ເມື່ອຄົນເຫຼົ່ານັ້ນຖືກກຳຈັດ ສາທາລະນະຈະສະຫງົບ ແລະການຖວາຍປິນດາ (piṇḍa) ເປັນກ້ອນອາຫານໃຫ້ເຂົາ ຖືກກ່າວວ່າເໝາະສົມ.

Verse 53

परिवेशयेदिति ख तथैव सुप्रवर्तनमिति ज , ट च विशेषेणोपनिषिद्योगैर् हन्याच्छस्त्रादिना द्विषः जातिमात्रं द्विजं नैव हन्यात् सामोत्तरं वशे

«ໃຫ້ລ້ອມວົງ» ແມ່ນຕາມບົດອ່ານ ຄ (Kha); ແລະ «ໃຫ້ກຳລັງເຄື່ອນໄປຢ່າງດີ/ເຂົ້າປະຈັນໜ້າຢ່າງຖືກທາງ» ແມ່ນຕາມບົດອ່ານ ຈ (Ja) ແລະ ຏ (Ṭa). ໂດຍໃຊ້ກົນລັບ ແລະຍຸດທະວິທີເປັນພິເສດ ຄວນຟັນຟາດສັດຕູດ້ວຍອາວຸດແລະອື່ນໆ. ແຕ່ບໍ່ຄວນຂ້າພຣາຫມັນ (brāhmaṇa) ເພີ່ງແຕ່ເພາະຊາດກຳເນີດ; ຄວນນຳໃຫ້ຢູ່ໃນອຳນາດດ້ວຍການປະນີປະນອມ (sāma) ແລະການໃຫ້ຂໍ້ຕົກລົງທີ່ເໝາະສົມ.

Verse 54

प्रलिम्पन्निव चेतांसि दृष्ट्वासाधु पिबन्निव ग्रसन्निवामृतं साम प्रयुञ्जीत प्रियं वचः

ເມື່ອເຫັນຈິດໃຈຮາວກັບຖືກທາປະປົນ (ດ້ວຍກິເລດຫຼືຄວາມຫຼົງ) ແລະເຫັນຄົນຊົ່ວຮາວກັບກຳລັງດື່ມສິ່ງທີ່ເປັນໂທດ, ຄວນໃຊ້ຄຳເວົ້າປະນີປະນອມ ແລະໄພເພາະ—ດຸດດື່ມນ້ຳອະມຣິຕະ.

Verse 55

मिथ्याभिशस्तः श्रीकाम आहूयाप्रतिमानितः राजद्वेषी चातिकर आत्मसम्भावितस् तथा

ຜູ້ທີ່ຖືກກ່າວຫາຢ່າງບໍ່ຈິງ; ຜູ້ທີ່ໂລບຢາກຮັ່ງມີ; ຜູ້ທີ່ຖືກເຊີນມາແຕ່ຖືກຫຍັບຫຍາມ; ຜູ້ທີ່ຊັງກະສັດ; ແລະຜູ້ທີ່ກ້າວຮ້າວເກີນຄວນ ແລະຍົກຕົນ—ຄົນເຫຼົ່ານີ້ຄວນຖືກສົງໄສວ່າອາດເປັນຄູ່ອະຄາດ.

Verse 56

विच्छिन्नधर्मकामार्थः क्रुद्धो मानी विमानितः अकारणात् परित्यक्तः कृतवैरो ऽपि सान्त्वितः

ຜູ້ທີ່ການດຳເນີນທາງທຳ (dharma) ຄວາມປາຖະໜາ (kāma) ແລະປະໂຫຍດ/ຊັບ (artha) ຖືກຂັດຂວາງ; ຜູ້ທີ່ໂກດ; ຜູ້ທີ່ຖືຕົນ; ຜູ້ທີ່ຖືກດູໝິ່ນ; ຜູ້ທີ່ຖືກປະຖິ້ມໂດຍບໍ່ມີເຫດ; ແລະແມ່ນແຕ່ຜູ້ທີ່ກໍ່ຄວາມອາຄາດ—ຄົນແບບນີ້ກໍຍັງສາມາດຖືກປະນີປະນອມໃຫ້ສະຫງົບໄດ້.

Verse 57

हृतद्रव्यकलत्रश् च पूजार्हो ऽप्रतिपूजितः एतांस्तु भेदयेच्छत्रौ स्थितान्नित्यान् सुशङ्कितान्

ຜູ້ທີ່ຖືກຍຶດເອົາຊັບສິນແລະເມຍ, ແລະຜູ້ທີ່ຄວນໄດ້ຮັບການນັບຖືແຕ່ບໍ່ໄດ້ຮັບການນັບຖືຢ່າງຖືກຕ້ອງ—ຖ້າພົບວ່າຢູ່ໃນຄ່າຍສັດຕູ ແລະມີຄວາມລະແວງສົງໄສຢູ່ເປັນນິດ ຄວນນໍາໃຊ້ເພື່ອກໍ່ໃຫ້ເກີດຄວາມແຕກແຍກທີ່ນັ້ນ.

Verse 58

आगतान् पूजयेत् कामैर् निजांश् च प्रशमन्नयेत् सामदृष्टानुसन्धानमत्युग्रभयदर्शनं

ຄວນຕ້ອນຮັບແລະໃຫ້ກຽດແກ່ຜູ້ທີ່ມາຮອດ ໂດຍມອບສິ່ງທີ່ເຂົາປາຖະໜາ; ແລະຄວນເຮັດໃຫ້ພວກຄົນຂອງຕົນສະຫງົບ. ຄວນດໍາເນີນຕາມ “ສາມະ” (ການປະນີປະນອມ) ເປັນຫຼັກ, ແຕ່ເມື່ອຈໍາເປັນ ຈົ່ງສະແດງຄວາມນ່າຢ້ານຢ່າງຮຸນແຮງເພື່ອຂູ່ຫ້າມໄພອັນຕະລາຍ.

Verse 59

प्रधानदानमानं च भेदोपायाः प्रकीर्तिताः मित्रं हतं काष्ठमिव घुणजग्धं विशीर्यते

“ສາມະ” (ປະນີປະນອມ), “ດານະ” (ການໃຫ້), “ມານະ” (ການໃຫ້ກຽດ), ແລະ “ເພດະ” (ການແຍກແຍະ) ຖືກກ່າວວ່າເປັນອຸບາຍ. ມິດຕະພາບເມື່ອຖືກທໍາລາຍແລ້ວ ຈະແຕກສະລາຍ—ເຫມືອນໄມ້ທີ່ຖືກປວກກິນຈົນຜຸພັງ.

Verse 60

त्रिशक्तिर्देशकालज्ञो दण्डेनास्तं नयेदरीन् मैत्रीप्रधानं कल्याणबुद्धिं सान्त्वेन साधयेत्

ຜູ້ມີອໍານາດລັດສາມປະການ ແລະຮູ້ຈັກການໃຊ້ສະຖານທີ່ກັບເວລາ ຄວນນໍາສັດຕູໄປສູ່ຄວາມພິນາດດ້ວຍການລົງໂທດ. ແຕ່ຜູ້ທີ່ຍຶດມິດຕະພາບເປັນຫຼັກ ແລະມີຈິດໃຈດີ ຄວນຊະນະໃຈເຂົາດ້ວຍ “ສາມະ” (ການປະນີປະນອມ).

Verse 61

लुब्धं क्षीणञ्च दानेन मित्रानन्योन्यशङ्कया दण्डस्य दर्शनाद्दुष्टान् पुत्रभ्रातादि सामतः

ຈົ່ງຊະນະໃຈຜູ້ໂລບ ແລະຜູ້ອ່ອນແອດ້ວຍ “ດານະ” (ການໃຫ້); ຄວນຄຸ້ມຄອງມິດດ້ວຍການໃຫ້ມີຄວາມລະແວງກັນແລະກັນ; ຄວນຫ້າມຜູ້ຊົ່ວໂດຍສະແດງອໍານາດແຫ່ງການລົງໂທດ; ແລະຄວນປະນີປະນອມວົງໃນຂອງຕົນ—ລູກ, ພີ່ນ້ອງ ແລະອື່ນໆ—ດ້ວຍ “ສາມະ”.

Verse 62

दानभेदैश् चमूमुख्यान् योधान् जनपददिकान् सामान्ताटविकान् भेददण्डाभ्यामपराद्धकान्

ໂດຍອາໄສການໃຫ້ທານ ແລະການກໍ່ໃຫ້ແຕກແຍກ ພຶງຈັດການຫົວໜ້າກອງທັບ, ນັກຮົບ, ແລະຜູ້ທີ່ກ່ຽວພັນກັບຊົນນະບົດແລະກຸ່ມຂອງມັນ; ສ່ວນຂຸນນາງຊາຍແດນ ແລະຊົນເຜົ່າປ່າ ພຶງໃຊ້ການແບ່ງແຍກແລະການລົງໂທດ; ຜູ້ທີ່ຜິດພາດກໍໃຫ້ຈັດການດ້ວຍການແບ່ງແລະໂທດທັນທີ.

Verse 63

देवताप्रतिमानन्तु पूजयान्तर्गतैर् नरैः पुमान् स्त्रीवस्त्रसंवीतो निशि चाद्भुतदर्शनः

ແຕ່ເມື່ອບຸລຸດທັງຫຼາຍບູຊາຮູບເທວະດາຈາກພາຍໃນ (ເຂດສັກສິດ/ພາຍໃນສະຖານ) ໃນຍາມຄ່ຳຄືນ ຈະມີຊາຍຜູ້ໜຶ່ງນຸ່ງເຄື່ອງຍິງປາກົດ ໃຫ້ເຫັນນິມິດອັນອັດສະຈັນ.

Verse 64

दानभेदैश् चैव मुख्यान् पौरानिति ज वेतालोल्कापिशाचानां शिवानां च स्वरूपकी कामतो रूपधारित्वं शस्त्राग्न्यश्माम्बुवर्षणं

ແລະຍັງຈັດແບ່ງຕາມປະເພດແຫ່ງທານ/ເຄື່ອງບູຊາ ພ້ອມທັງຕາມຊັ້ນ ‘paura’ ອັນເປັນຫົວໜ້າ; ດັ່ງນັ້ນຈຶ່ງພັນລະນາຮູບລັກຂອງ vetāla, olkā, piśāca ແລະ śiva (ຈຳພວກສັດອະລັດ). ພວກມັນສາມາດແປງຮູບຕາມໃຈ ແລະໂຮຍລົງເປັນຝົນແຫ່ງອາວຸດ, ໄຟ, ຫີນ, ແລະນ້ຳ.

Verse 65

तमो ऽनिलो ऽनलो मेघ इति माया ह्य् अमानुषी जघान कीचकं भीम आस्थितः स्त्रीरूपतां

“ຄວາມມືດ, ລົມ, ໄຟ, ເມກ”—ນີ້ແມ່ນມາຍາອັນບໍ່ແມ່ນມະນຸດ (ອະລັດ). ເມື່ອຮັບຮູບເປັນຍິງ ພີມະ (Bhīma) ໄດ້ຟັນລົງຄີຈະກະ (Kīcaka).

Verse 66

अन्याये व्यसने युद्धे प्रवृत्तस्यानिवारणं उपेक्षेयं स्मृता भ्रातोपेक्षितश् च हिडिम्बया

ໃນຍາມອະທຳ, ໄພພິບັດ, ຫຼືສົງຄາມ ການບໍ່ຫ້າມຜູ້ທີ່ຮີບຮ້ອນເຂົ້າໄປກະທຳ ຖືກກ່າວວ່າເປັນ «ການລະເລີຍ» ອັນມີຄວາມຜິດ; ແລະເປັນຕົວຢ່າງ ພີ່ນ້ອງຄົນໜຶ່ງກໍຖືກຮິດິມບາ (Hiḍimbā) ລະເລີຍເຊັ່ນກັນ.

Verse 67

मेघान्धकारवृष्ट्यग्निपर्वताद्भुतदर्शनं दरस्थानं च सैन्यानां दर्शनं ध्वजशालिनां

ການປາກົດຂອງພາບອັນອັດສະຈັນ (ແລະເປັນລາງຮ້າຍ) ເຊັ່ນ ຄວາມມືດທີ່ເກີດຈາກເມກ, ຝົນ, ໄຟ, ແລະພູເຂົາ; ພ້ອມທັງການຈັດວາງກອງທັບຢ່າງແປກ ແລະການເຫັນກອງທີ່ຖືທຸງຊັຍໃນຮູບແບບຜິດປົກກະຕິ ຄວນນັບເປັນນິມິດລາງບອກເຫດ।

Verse 68

छिन्नपाटितभिन्नानां संसृतानां च दर्शनं इतीन्द्रजालं द्विषताम्भोत्यर्थमुपकल्पयेत्

ຄວນຈັດທຳ «ອິນທຣະຊາລ» (ການສະແດງມາຍາລວງຕາ) ໃຫ້ສັດຕູເຫັນເປັນຈິງ ຜູ້ທີ່ຖືກຕັດຂາດ, ຖືກຟັນແຕກ, ຫຼືຖືກທຳລາຍ; ແມ່ນແຕ່ຜູ້ທີ່ລ່ວງລັບໄປແລ້ວ ກໍໃຫ້ເຫັນດັ່ງກຳລັງເຄື່ອນໄຫວ ເພື່ອໃຫ້ຝ່າຍປະປັກສັບສົນ ແລະຖືກໂຄ່ນລົ້ມ.