Adhyaya 326

Verse 1

इत्य् आग्नेये महापुराणे गौर्यादिपूजा नाम पञ्चविंशत्यधिकत्रिशततमो ऽध्यायः अथ षड्विंशत्यधिकत्रिशततमो ऽध्यायः देवालयमाहात्म्यम् ईश्वर+उवाच व्रतेश्वरांश् च सत्यादीनिष्ट्वा व्रतसमर्पणम् अरिष्टशमने शस्तमरिष्टं सूत्रनायकम्

ດັ່ງນີ້ ໃນອັກນິມະຫາປຸຣານະ ບົດທີ 325 ຊື່ «ການບູຊາເກົາຣີ ແລະອື່ນໆ» ໄດ້ສິ້ນສຸດລົງ. ບັດນີ້ເລີ່ມບົດທີ 326 ຊື່ «ມະຫິມາແຫ່ງເທວາລະຍະ (ວັດ/ວິຫານ)». ພຣະເຈົ້າຕຣັດວ່າ: «ເມື່ອໄດ້ບູຊາເທວະຜູ້ຄຸ້ມຄອງວຣະຕະ ເຊັ່ນ ສັດຍະ ແລະອື່ນໆ ຢ່າງຖືກຕ້ອງແລ້ວ ພຶງເຮັດການຖວາຍສົ່ງທ້າຍວຣະຕະ (vrata-samarpaṇa). ເພື່ອສະງົບອະຣິດຕະ (ຄວາມອັບປະມົງຄຸນ) ພິທີ ‘ອະຣິດຕະ’ ທີ່ມີສູຕຣະນາຍະກະ (ຜູ້ນໍາພິທີຕາມສູຕຣະ) ເປັນຜູ້ກໍາກັບ ໄດ້ຖືກກໍານົດໄວ້».

Verse 2

हेमरत्रमयं भूत्यै महाशङ्खञ्च मारणे आप्यायने शङ्खसूत्रं मौक्तिकं पुत्रवर्धनम्

ຕະລິສະມັນທີ່ເຮັດດ້ວຍຄໍາ ແລະ ຣັກຕະມະນິ (raktamaṇi) ເປັນເພື່ອຄວາມຮຸ່ງເຮືອງ; ສັງຂ໌ໃຫຍ່ໃຊ້ໃນພິທີມາຣະນະ (māraṇa) ເພື່ອການຂົ່ມ/ທໍາລາຍ. ເພື່ອການບໍາລຸງ ແລະ ການເພີ່ມພູນ ກໍານົດໃຫ້ໃຊ້ສາຍສັງຂ໌; ສາຍໄຂ່ມຸກຊ່ວຍໃຫ້ລູກຫຼານເພີ່ມພູນ.

Verse 3

स्फाटिकं भूतिदं कौशं मुक्तिदं रुद्रनेत्रजं धाधीफलप्रमाणेन रुद्राक्षं चोत्तमन्ततः

ສະຟາຕິກ (sphāṭika) ແກ້ວຜົນຶກ ໃຫ້ຄວາມຮຸ່ງເຮືອງ; ສາຍໄໝ (kauśa) ໃຫ້ມຸກຕິ (ຄວາມຫຼຸດພົ້ນ). ແລະ ຣຸດຣາກຩະ (Rudrākṣa) ອັນເກີດຈາກດວງຕາຂອງຣຸດຣະ—ເມື່ອມີຂະໜາດເທົ່າຜົນ dhādhī—ເປັນສິ່ງປະເສີດສຸດໃນທັງປວງ.

Verse 4

समेरुं मेरुहीनं वा सूत्रं जप्यन्तु मानसम् अनामाङ्गुष्ठमाक्रम्य जपं भाष्यन्तु कारयेत्

ຈະໃຊ້ສາຍມາລາທີ່ມີເມຣຸ (Meru) ຫຼື ບໍ່ມີເມຣຸກໍຕາມ ຄວນເຮັດຊະປະ (japa) ໃນໃຈ (ມານະສະ) ເທົ່ານັ້ນ. ໃຫ້ກົດນິ້ວນາງດ້ວຍນິ້ວໂປ້ ແລ້ວໃຫ້ການນັບ/ສວດຊະປະດໍາເນີນໄປຕາມວິທີນີ້.

Verse 5

तर्जन्यङ्गुष्ठमाक्रम्य न मेरुं लङ्घ्येज्जपे प्रमादात् पतिते सूत्रे जप्तव्यन्तु शतद्वयम्

ໃຫ້ກົດນິ້ວຊີ້ດ້ວຍນິ້ວໂປ້; ໃນຂະນະເຮັດຊະປະ ຢ່າຂ້າມເມຣຸ (meru) ໂດຍຄວາມປະມາດ. ຖ້າສາຍມາລາຕົກລົງ ຈົ່ງສວດເພີ່ມອີກສອງຮ້ອຍຄັ້ງ.

Verse 6

सर्ववाद्यमयी घण्टा तस्या वादनमर्थकृत् गोशकृन्मूत्रवल्मीकमृत्तिकाभस्मवारिभिः

ກະດິ່ງເປັນສານະສໍາຄັນຂອງດົນຕີ/ເຄື່ອງປະກອບສຽງທັງປວງ; ການຕີກະດິ່ງນັ້ນທໍາໃຫ້ພິທີທີ່ປາດຖະໜາສໍາເລັດ. (ເພື່ອຊໍາລະ/ຊໍາລະພິທີ) ໃຫ້ໃຊ້ຂີ້ງົວ, ປັດສະວະງົວ, ດິນຈາກຈອມປວກ, ດິນເຜົາ, ຂີ້ເທົ່າ ແລະ ນໍ້າ.

Verse 7

वेस्मायतनलिङ्गादेः कार्यमेवं विशोधनम् स्कन्दो नमः शिवायेति मन्त्रः सर्वार्थसाधकः

ດັ່ງນັ້ນ ພິທີຊໍາລະຄວາມບໍລິສຸດ ພຶງກະທໍາສໍາລັບເຮືອນ, ສະຖານບູຊາ/ວັດ, ລິງຄະ ແລະອື່ນໆ. ມັນຕຣາ «ສກັນດະ; ນະມະḥ ສິວາຍະ» ມີ຤ິດສໍາເລັດຈຸດປະສົງທັງປວງ.

Verse 8

गीतः पञ्चाक्षरो वेदे लोके गीतःषडक्षरः ओमित्यन्ते स्थितः शम्भुर्मुद्रार्थं वटवीजवत्

ໃນພຣະເວດ ມັນຕຣາ (ຂອງສິວະ) ຖືກສອນວ່າເປັນຫ້າພະຍາງ; ໃນປະເພນີທົ່ວໄປ ຖືກສອນວ່າເປັນຫົກພະຍາງ. ເມື່ອວາງ «ໂອມ» ໄວ້ທ້າຍ ຊັມພູ (ສິວະ) ຖືກສະຖາປະນາຢູ່ນັ້ນ—ເຫມືອນເມັດພັນຕົ້ນໄຊ (ວັດ)—ເພື່ອບັນລຸເຈດຈໍານົງຂອງມຸດຣາ (ຕາປະທັບ/ທ່າມືພິທີ).

Verse 9

क्रमान्नमः शिवायेति ईशानाद्यानि वै विदुः षडक्षरस्य सूत्रस्य भाष्यद्विद्याकदम्बकं

ຕາມລໍາດັບອັນຖືກຕ້ອງ ພວກເຂົາຮູ້ (ແລະນໍາໃຊ້) «ອີສານະ ແລະອື່ນໆ» (ພາກພຣະ/ທິດ) ຜ່ານມັນຕຣາ «ນະມະḥ ສິວາຍະ»; ນີ້ແມ່ນກຸ່ມຄໍາອະທິບາຍ (ຊໍ່ວິທະຍາ) ເປັນດັ່ງພາສະຍະ/ອະທິບາຍຕໍ່ສູດຕຣະຂອງມັນຕຣາຫົກພະຍາງ.

Verse 10

यदोंनमः शिवायेति एतावत् परमं पदम् अनेन पूजयेल्लिङ्गं लिङ्गे यस्मात् स्थितः शिवः

«ໂອມ ນະມະḥ ສິວາຍະ»—ພຽງແຕ່ເທົ່ານີ້ເທົ່ານັ້ນ ແມ່ນພະບົດອັນສູງສຸດ (ສູດສູງສຸດ). ດ້ວຍມັນຕຣານີ້ ພຶງບູຊາລິງຄະ ເພາະວ່າສິວະສະຖິດຢູ່ໃນລິງຄະ.

Verse 11

अनुग्रहाय लोकानां धर्मकामार्थमुक्तिदः यो न पूजयते लिङ्गन्न स धर्मादिभाजनं

ລິງຄະ ໂດຍຄວາມເມດຕາກະລຸນາຕໍ່ສັດໂລກ ເປັນຜູ້ປະທານ ທັມມະ, ກາມະ, ອັດຖະ ແລະ ມຸກຕິ (ຄວາມຫຼຸດພົ້ນ). ຜູ້ໃດບໍ່ບູຊາລິງຄະ ຜູ້ນັ້ນບໍ່ເໝາະເປັນພາຊະນະຮັບທັມມະ ແລະອື່ນໆ.

Verse 12

लिङ्गार्चनाद्भुक्तिमुक्तिर्यावज्जीवमतो यजेत् वरं प्राणपरित्यागो भुञ्जीतापूज्य नैव तं

ຈາກການບູຊາລິງຄະ ເກີດທັງຄວາມສຸກໃນໂລກ ແລະ ມຸກຕິ (ຄວາມຫຼຸດພົ້ນ); ດັ່ງນັ້ນຄວນບູຊາຕະຫຼອດຊີວິດ. ດີກວ່າຄືການສະຫຼະລົມຫາຍໃຈ ກ່ອນຈະເສບສຸກໂດຍບໍ່ໄດ້ບູຊາພຣະອົງ—ບໍ່ຄວນເສບສຸກແບບນັ້ນເລີຍ.

Verse 13

भक्तिदमिति ख रुद्रस्य पूजनाद्रुद्रो विष्णुः स्याद्विष्णुपूजनात् सूर्यः स्यात् सुर्यपूजातः शक्त्यादिः शक्तिपूजनात्

«ຄໍາສອນນີ້ເປັນຜູ້ໃຫ້ພັກຕິ» ດັ່ງທີ່ຄຳພີກ່າວ. ບູຊາຣຸດຣະ ແລ້ວ ຣຸດຣະກໍເປັນວິສນຸ; ບູຊາວິສນຸ ແລ້ວ (ບັນລຸ) ສູຣະຍະ; ບູຊາສູຣະຍະ ແລ້ວ (ເຖິງ) ສັກຕິ ແລະ ອື່ນໆ; ແລະບູຊາສັກຕິ ແລ້ວ (ບັນລຸ) ເປົ້າໝາຍສູງສຸດ.

Verse 14

सर्वयज्ञतपोदाने तीर्थे वेदेषु यत् फलं तत् फलं कोटिगुणितं स्थाप्य लिङ्गं लभेन्नरः

ຜົນບຸນໃດທີ່ໄດ້ຈາກຍັດທັງປວງ, ຕະປະ (ການບໍາເພັນພະຍາຍາມ) ແລະ ທານ, ແລະຜົນບຸນໃດທີ່ໄດ້ຈາກຕີຣຖະ (ສະຖານທີ່ຈາລິກບຸນ) ແລະຈາກພຣະເວດ—ຜູ້ໃດຕັ້ງລິງຄະ (ຂອງພຣະສິວະ) ຈະໄດ້ຜົນນັ້ນເທົ່າເດີມ ແຕ່ຄູນເປັນໂກດິເທົ່າ.

Verse 15

त्रिसन्ध्यं योर्चयेल्लिङ्गं कृत्वा विल्वेन पार्थिवम् शतैकादशिकं यावत् कुलमुद्धृत्य नाकभाक्

ຜູ້ໃດບູຊາລິງຄະໃນສາມສັນທະຍາ (ເຊົ້າ, ທ່ຽງ, ແລງ) ໂດຍປັ້ນລິງຄະດິນກ່ອນ ແລະຖວາຍໃບບິລະວະ (bilva) ຈະຍົກກູ້ວົງຕະກູນໄດ້ເຖິງ 111 ຊົນລຸ້ນ ແລະເປັນຜູ້ຮ່ວມສ່ວນໃນສະຫວັນ.

Verse 16

भक्त्या वित्तानुसारेण कुर्यात् प्रसादसञ्चयम् अल्पे महति वा तुल्यफलमाढ्यदरिद्रयोः

ດ້ວຍພັກຕິ ຄວນສະສົມການຖວາຍບູຊາຕາມກໍາລັງຊັບຂອງຕົນ; ຈະນ້ອຍຫຼືຫຼາຍກໍຕາມ ຜົນບຸນຍ່ອມເທົ່າກັນສໍາລັບຄົນຮັ່ງມີແລະຄົນທຸກຍາກ.

Verse 17

भागद्वयञ्च धर्मार्थं कल्पयेज्जीवनाय च धनस्य भागमेकन्तुअनित्यं जीवितं यतः

ຄວນແບ່ງຊັບສິນເປັນສອງສ່ວນເພື່ອທຳມະ (ໜ້າທີ່ທາງສາສະໜາ ແລະ ທານ) ແລະອີກໜຶ່ງສ່ວນເພື່ອຫຼ້ຽງຊີວິດ ເພາະຊີວິດນັ້ນບໍ່ຖາວອນແທ້ໆ।

Verse 18

त्रिसप्तकुलमुद्धृत्य देवागारकृदर्थभाक् मृत्काष्ठेष्टकशैलाद्यैः क्रमात् कोटिगुणं फलम्

ເມື່ອໄດ້ຊ່ວຍກູ້ພົງສາວົງສາຂອງຕົນສາມເທື່ອເຈັດຊົນ (ລວມ 21 ຊົນ) ແລ້ວ ຜູ້ສ້າງເທວະວິຫານຈະເປັນຜູ້ຮັບບຸນກຸສົນ; ແລະຖ້າສ້າງຕາມລຳດັບດ້ວຍດິນ, ໄມ້, ອິດ, ຫີນ ແລະອື່ນໆ ຜົນບຸນຈະເພີ່ມຂຶ້ນທີລະຂັ້ນ ຈົນເຖິງລ້ານເທົ່າ (ໂກຕິ).

Verse 19

अष्टेष्टकसुरागारकारी स्वर्गमवाप्नुयात् पांशुना क्रीडमानोपि देवागारकृदर्थभाक्

ແມ່ນແຕ່ຜູ້ທີ່ສ້າງສຸຣາຄາຣ (ເຮືອນເຫຼົ້າ) ດ້ວຍອິດພຽງແປດກ້ອນ ກໍຈະໄດ້ບັນລຸສະຫວັນ; ແລະແມ່ນແຕ່ໃນຂະນະທີ່ຫຼິ້ນກັບຝຸ່ນດິນຢ່າງເດັກນ້ອຍ ຜູ້ສ້າງເທວະສະຖານ (ເທວາຄາຣ) ກໍເປັນຜູ້ຮັບຜົນຕອບແທນ (ບຸນ ແລະ ຄວາມຮຸ່ງເຮືອງ).