Adhyaya 303
Chapter 303: Mantras for Worship Beginning with the Five-syllable (Pañcākṣara) — पञ्चाक्षरादिपूजामन्त्राः
ອັກນິສອນພິທີບູຊາແລະການປະກອບດິກສາແນວຕັນຕຣະສາຍໄສວະ ທີ່ຍຶດມັ່ນໃນມັນຕຣະ «ປັນຈາກສະຣະ» (ຫ້າພະຍາງ) ໂດຍເຫັນມັນຕຣະເປັນທັງຈັກກະວານແລະວິທີປະຕິບັດ. ບົດນີ້ກ່າວວ່າ ພຣະສິວະແມ່ນສະພາບຄວາມຮູ້ຂອງພຣະພຣະຫມັນສູງສຸດ ສະຖິດໃນດວງໃຈ ແລະເຊື່ອມພະຍາງມັນຕຣະກັບທາດ 5 ລົມປຣານ ອິນທຣີຍ ແລະຮ່າງກາຍທັງປວງ ຈົນສົມບູນເປັນ 8 ພະຍາງ. ຕໍ່ມາເປັນຂັ້ນຕອນພິທີ: ຊໍາລະສະຖານທີ່ດິກສາ, ກະກຽມ caru ແລະແບ່ງ 3 ສ່ວນ, ວິນັຍກ່ອນນອນແລະການລາຍງານຕອນອາລຸນ, ບູຊາມັນດະລາຊໍ້າໆ, ທາດິນເຫນືອຕົວ ແລະອາບນ້ໍາທີ່ຕີຣຖະພ້ອມ Aghamarṣaṇa, ປຣານາຍາມ, ຊໍາລະຕົນ ແລະ nyāsa. ການພາວະນາເຂັ້ມຂຶ້ນ: ພະຍາງກາຍເປັນອະວັຍະວະມີສີ, ຕິດຕັ້ງ śakti ໃນກີບດອກບົວແລະໃຈກາງ, ເຊີນພຣະສິວະຂາວໃສດັ່ງຜົງແກ້ວ ມີ 4 ແຂນ 5 ໜ້າ ແລະວາງ pañcabrahma (Tatpuruṣa ແລະອື່ນໆ) ຕາມທິດ. ລໍາດັບດິກສາປະກອບມີ adhivāsa, gavyapañcaka, ປິດຕາ, ເຂົ້າພິທີ, ລະລາຍ tattva ເຂົ້າສູ່ສູງສຸດແລະສ້າງຄືນຕາມ sṛṣṭi-mārga, ວຽນຮອບ, ໂຍນດອກໄມ້ເລືອກຊື່/ອາສນະ, ກໍ່ໄຟພຣະສິວະ, homa ຕາມຈໍານວນພ້ອມສູດ, pūrṇāhuti ແລະ astra-ອາຫຸຕິ, ການຊົດໃຊ້, ບູຊາ kumbha, abhiṣeka, ສັນຍາ samaya, ແລະຖວາຍກຽດແກ່ຄູອາຈານ; ກ່າວວ່າວິທີນີ້ໃຊ້ໄດ້ຄ້າຍກັນກັບເທວະອື່ນໆ ເຊັ່ນ ພຣະວິສນຸ.
Shlokas
Verse 1
इत्य् आग्नेये महापुराणे अङ्गाक्षरार्चनं नाम द्व्यधिकत्रिशततमो ऽध्यायः अथ त्र्यधिकत्रिशततमो ऽध्यायः पञ्चाक्षरादिपूजामन्त्राः अग्निर् उवाच मेषः संज्ञा विषं साद्यमस्ति दीर्घोदकं रसः एतत् पञ्चाक्षरं मन्त्रं शिवदञ्च शिवात्मकं
ດັ່ງນີ້ ໃນອັກນິມະຫາປຸຣານະ ບົດທີ່ເອີ້ນວ່າ «ອັງກະ-ອັກສະຣະ-ອາຣຈະນະ» (ການບູຊາດ້ວຍພະຍາງຂອງອະວັຍະ) ຄືບົດທີ 302 ໄດ້ສິ້ນສຸດລົງ. ບັດນີ້ເລີ່ມບົດທີ 303: «ມັນຕຣາສໍາລັບການບູຊາ ເລີ່ມຈາກປັນຈາກສະຣະ (pañcākṣara)». ອັກນິກ່າວວ່າ: «ເມສະ (Aries) ແມ່ນຊື່ກໍານົດ; ວິສະ (viṣa) ແມ່ນພິດ; ສາດຫຍະ (sādhya) ແມ່ນສິ່ງທີ່ຕ້ອງສໍາເລັດ/ຕ້ອງປະນີປະນອມ; ດີຣຄໂອດະກະ (dīrghodaka) ແມ່ນ ‘ນ້ໍາຍາວ’; ຣະສະ (rasa) ແມ່ນແກ່ນສານ. ນີ້ແມ່ນມັນຕຣາຫ້າພະຍາງ ຜູ້ປະທານພຣະສິວະ ແລະມີສະພາບເປັນພຣະສິວະເອງ»។
Verse 2
तारकादि समभ्यर्च्य देवत्वादि समाप्नुयात् ज्ञानात्मकं परं ब्रह्म परं बुद्धिः शिवो हृदि
ເມື່ອບູຊາ ຕາຣະກະ (Tāraka) ແລະອື່ນໆ ຢ່າງຖືກຕ້ອງ ຈະໄດ້ຮັບຄວາມເປັນເທວະ ແລະຄຸນວິເສດອື່ນໆ. ພຣະພຣະຫມັນສູງສຸດມີສະພາບເປັນຄວາມຮູ້; ປັນຍາສູງສຸດຄື ພຣະສິວະ ຜູ້ສະຖິດຢູ່ໃນດວງໃຈ.
Verse 3
तच्छक्तिभूतः सर्वेशो भिन्नो ब्रह्मादिमूर्तिभिः मन्त्रार्णाः पञ्च भूतानि तन्मन्त्रा विषयास् तथा
ພຣະສະເວສະ (Sarveśa) ຜູ້ເປັນຮ່າງອັນແທ້ຂອງພະລັງນັ້ນ (Śakti) ປາກົດເປັນຮູບທີ່ແຕກຕ່າງ ເລີ່ມຈາກພຣະພຣະຫມາ ແລະອື່ນໆ. ມະຫາພູຕະທັງຫ້າ ຖືກປະກອບດ້ວຍພະຍາງມັນຕຣາ (ເມັດສຽງ) ແລະມັນຕຣາທີ່ສອດຄ່ອງກັນນັ້ນ ກໍເປັນວິໄສຂອງປະສົບການ (ໂດເມນຂອງອາຣົມ) ເຊັ່ນກັນ.
Verse 4
प्राणादिवायवः पञ्च ज्ञानकर्मेन्द्रियाणि च सर्वं पञ्चाक्षरं ब्रह्म तद्वदष्टाक्षरान्तकः
ລົມຊີວິດທັງຫ້າ ເລີ່ມຈາກ ປຣານະ (prāṇa) ແລະອິນທຣິຍະແຫ່ງການຮູ້ ກັບອິນທຣິຍະແຫ່ງການກະທໍາ ດ້ວຍ—ທຸກສິ່ງຖືກຮວບຮວມເຂົ້າໃນ ພຣະພຣະຫມັນຫ້າພະຍາງ (pañcākṣara). ແລະໃນທໍານອງດຽວກັນ ມັນກໍສິ້ນສຸດລົງທີ່ ອັດຖາກສະຣະ (aṣṭākṣara) ແປດພະຍາງ ເປັນຈຸດສຸດທ້າຍແຫ່ງການສໍາເລັດ.
Verse 5
गव्येन प्रक्षयेद्दीक्षास्थानं मन्त्रेण चोदितं तन्त्रसम्भूतसम्भावः शिवमिष्ट्वा विधानतः
ພຶງພອຍນ້ຳຊຳລະສະຖານທີ່ຮັບດິກສາ ດ້ວຍຜະລິດຕະພັນຈາກງົວອັນເປັນຕົວຊຳລະ ຕາມທີ່ມົນຕຣາກຳນົດ; ຜູ້ມີອຳນາດອັນຖືກຕ້ອງຈາກຕັນຕຣະ ພຶງນະມັດສະການພຣະສິວະຕາມພິທີກຳນົດ।
Verse 6
मध्येषु तोरणद्वहिरिति ख , ज , ञ च मूलमूर्त्यङ्गविद्याभिस्तण्डुलक्षेपणादिकम् कृत्वा चरुञ्च यत् क्षीरं पुनस्तद्विभजेत् त्रिधा
ໃນຕຳແໜ່ງກາງໆ ດ້ວຍມົນຕຣາ ‘toraṇadvahir’ ແລະພະຍາງຄົວເມັດ kha, ja, ña ເມື່ອໄດ້ປະກອບພິທີເຊັ່ນການໂຍນເຂົ້າສານ ພ້ອມມົນຕຣາຮາກ, ມົນຕຣາອົງປະທານ, ແລະມົນຕຣາອັງກະ ແລ້ວປຸງ caru (ເຂົ້າຕົ້ມບູຊາ) ຈຶ່ງແບ່ງນົມທີ່ໃຊ້ສຳລັບນັ້ນອີກເທື່ອເປັນສາມສ່ວນ।
Verse 7
निवेद्यैकं परं हुत्वा सशिष्यो ऽन्यद्भजेद्गुरुः आचम्य सकलीकृत्य दद्याच्च्छिष्याय देशिकः
ເມື່ອຖວາຍສ່ວນໜຶ່ງເປັນນິເວດຍະກ່ອນ ແລະຫຼັງນັ້ນຫວ່ານອີກສ່ວນໜຶ່ງເປັນຮຸຕະຫຼັກລົງໃນໄຟ ຄູອາຈານ (guru) ພ້ອມສິດຈຶ່ງບໍລິໂພກສ່ວນທີ່ເຫຼືອ. ຫຼັງຈາກເຮັດ ācamana ແລະກະທຳ sakalī-kṛtya ໃຫ້ຄົບຖ້ວນ ອາຈານພຶງມອບໃຫ້ສິດ.
Verse 8
दन्तकाष्ठं हृदा जप्तं क्षीरवृक्षादिसम्भवम् संशोध्य दन्तान् संक्षिप्त्वा प्रज्ञाल्यैतत् क्षिपेद्भुवि
ເມື່ອສະຫຼອງມົນຕຣາໃນໃຈ (japa) ແລ້ວ ພຶງເອົາໄມ້ຂັດແຂ້ວທີ່ເກີດຈາກຕົ້ນໄມ້ມີນ້ຳນົມແລະອື່ນໆ. ຫຼັງຈາກຊຳລະແຂ້ວແລ້ວ ພຶງຮວບຮວມມັນ ລ້າງໃຫ້ສະອາດດີ ແລ້ວຖິ້ມລົງພື້ນດິນ.
Verse 9
पूर्वेण सौम्यवारीशगतं शुभमतौ शुभम् पुनस्तं शिष्यमायान्तं शिश्वाबन्धादिरक्षितं
ຕໍ່ມາ ທາງທິດຕາເວັນອອກ ສິດຜູ້ນັ້ນຜູ້ມີໃຈດີງາມ ໄດ້ກັບມາອີກຄັ້ງ ນຳພາສິ່ງອັນເປັນມົງຄຸນມາດ້ວຍ ແລະຖືກປົກປ້ອງຈາກການຜູກມັດແລະອຸປະສັກອື່ນໆ.
Verse 10
कृत्वा वेद्यां सहानेन स्वपेद्दर्भास्तरे बुधः सुषुप्तं वीक्ष्य तं शिष्यः प्रभाते श्रावयेद्गुरुं
ເມື່ອຈັດເຮັດເວທີ (vedī) ພ້ອມດ້ວຍຮາວິສ (havis) ຕາມກົດ ນັກປັນຍາຄວນນອນເທິງທີ່ນອນຫຍ້າດັບພະ. ເມື່ອເຫັນທ່ານນອນ ສິດຄວນລາຍງານໃນຍາມເຊົ້າແກ່ຄູ ກ່ຽວກັບຄວາມຝັນ/ສະພາບທີ່ສັງເກດໄດ້.
Verse 11
शुभैः सिद्धिपदैर् भक्तिस्तैः पुनर्मण्डलार्चनम् मण्डलं भद्रकाद्युक्तं पूजयेत्सर्वसिद्धिदं
ດ້ວຍມັນຕຣາອັນເປັນມົງຄຸນ ແລະໃຫ້ສິດທິ (siddhi) ພ້ອມດ້ວຍຄວາມເລື່ອມໃສ ຄວນກະທຳການບູຊາມັນດະລາ (maṇḍala) ອີກຄັ້ງ. ຄວນນະມັດສະການມັນດະລາທີ່ປະດັບດ້ວຍພັດຣະກາ (Bhadrakā) ແລະອົງປະກອບມົງຄຸນອື່ນໆ ເພາະມັນປະທານສິດທິທັງປວງ.
Verse 12
स्नात्वाचम्य मृदा देहं मन्त्रैर् आलिप्य कल्प्यते शिवतीर्थे नरः स्नायादघमर्षणपूर्वकम्
ເມື່ອອາບນ້ຳແລ້ວ ແລະເຮັດອາຈະມະນະ (ācamana) ແລ້ວ ຄວນຕຽມຕົນໂດຍທາດິນຊຳລະ (ດິນເຜົາ) ລົງໃນກາຍ ພ້ອມກັບສວດມັນຕຣາ. ທີ່ສີວະຕີຣຖະ (Śiva-tīrtha) ຄົນຄວນອາບນ້ຳ ຫຼັງຈາກເຮັດພິທີອະຄະມະຣະສະນະ (Aghamarṣaṇa) ກ່ອນ.
Verse 13
हस्ताभिषेकं कृत्वाथ प्रायात् पूजादिकं बुधः मूलेनाब्जासनं कुर्यात्तेन पूरककुम्भकान्
ເມື່ອເຮັດພິທີຊຳລະມື (hand-ablution) ແລ້ວ ນັກປັນຍາຄວນເດີນໜ້າໄປສູ່ການບູຊາ ແລະພິທີອື່ນໆ. ໂດຍມູລະມັນຕຣາ (root-mantra) ຄວນນັ່ງອາສນະດອກບົວ; ແລະດ້ວຍມັນຕຣານັ້ນເອງ ຄວນເຮັດປຣານາຍາມ: ປູຣະກະ (pūraka) ແລະ ກຸມພະກະ (kumbhaka).
Verse 14
आत्मानं योजयित्वोर्ध्वं शिखान्ते द्वादशाङ्गुले संशोष्य दग्ध्वा स्वतनुं प्लावयेदमृतेन च
ເມື່ອນຳອັດຕາ/ຕົນເອງໃຫ້ມຸ່ງຂຶ້ນເທິງ ແລະຕັ້ງໄວ້ທີ່ປາຍຊິຄາ (ປອມຜົມ) ສູງຂຶ້ນ 12 ນິ້ວ ຄວນເຮັດໃຫ້ກາຍແຫ້ງ ແລະເຜົາກາຍຂອງຕົນເອງດັ່ງຈະເຜົາ. ແລ້ວຈຶ່ງໃຫ້ກາຍຖືກຊຸມຊ່ຳດ້ວຍອະມຣິຕະ (amṛta) ດຸດນ້ຳທິບ.
Verse 15
ध्मात्वा दिव्यं वपुस्तस्मिन्नात्मानञ्च पुनर्नयेत् कृत्वेवं चात्मशुद्धिः स्याद्विन्यस्यार्चनमारभेत्
ເມື່ອໄດ້ (ຕາມພິທີ) ປະທານຮູບທີ່ພິຈາລະນານັ້ນໃຫ້ມີກາຍທິບແລ້ວ ຄວນນໍາອາດຕະມາກັບເຂົ້າໄປໃນນັ້ນອີກ. ເມື່ອເຮັດແບບນີ້ ການຊໍາລະຕົນສໍາເລັດ; ຫຼັງຈາກເຮັດ ນຍາສາ (ການວາງມັນຕຣາ) ແລ້ວ ຈຶ່ງເລີ່ມອາຣຈະນາ (ການບູຊາ)។
Verse 16
क्रमात् कृष्णसितश्यामरक्तपीता नगादयः मन्त्रार्णा दण्डिनाङ्गानि तेषु सर्वास्तु मूर्तयः
ຕາມລໍາດັບ ພະຍາງມັນຕຣາ—ເລີ່ມຈາກຊັ້ນ ‘ນ’ ແລະອື່ນໆ—ຄວນພິຈາລະນາໃຫ້ເປັນສີ ດໍາ, ຂາວ, ຟ້າເຂັ້ມ/ຄໍາ, ແດງ, ເຫຼືອງ. ພະຍາງເຫຼົ່ານັ້ນເປັນອະວະຍະຂອງທ່ານດັນດິນ (Daṇḍin) ຜູ້ຖືຄັນທອນ. ໃນນັ້ນ ຄວນພິຈາລະນາໃຫ້ຮູບທິບທັງປວງສະຖິດຢູ່.
Verse 17
शिष्यमाचान्तमिति ञ अङ्गुष्ठादिकनिष्ठान्तं विन्यस्याङ्गानि सर्वतः न्यसेन्मन्त्राक्षरं पादगुह्यहृद्वक्त्रमूर्धसु
ໃຫ້ສິດສະວົງເຮັດອາຈະມະນະ (ācamana) ກ່ອນ; ແລ້ວຈັດນຍາສາຈາກນິ້ວໂປ້ງໄປຈົນເຖິງນິ້ວນ້ອຍ. ເມື່ອວາງລົງໃນອະວະທົ່ວກາຍແລ້ວ ຈຶ່ງຕິດຕັ້ງພະຍາງມັນຕຣາໄວ້ທີ່ຕີນ, ສ່ວນລັບ, ຫົວໃຈ, ປາກ, ແລະສີສະ.
Verse 18
व्यापकं न्यस्य मूर्धादि मूलमङ्गानि विन्यसेत् रक्तपीतश्यामसितान् पीठपादान् स्वकालजान्
ໃຫ້ວາງ (ນຍາສາ) ພຣະຫຼັກທີ່ແຜ່ຊອກຊອນທົ່ວໄປ (Vyāpaka) ກ່ອນ; ແລ້ວຈຶ່ງວາງອະວະຮາກ (mūla-aṅga) ເລີ່ມຈາກສີສະ. ຕໍ່ຈາກນັ້ນ ຈົ່ງຕິດຕັ້ງພີຖະ (pīṭha) ແລະ ປາດະ (pāda) ທີ່ເປັນສີແດງ, ເຫຼືອງ, ຟ້າເຂັ້ມ/ດໍາ, ແລະຂາວ ໂດຍເກີດຂຶ້ນຕາມກາລະ (kāla) ຂອງຕົນ.
Verse 19
स्वाङ्गान्मन्त्रैर् न्यसेद्गात्राण्यधर्मादीनि दिक्षु च तत्र पद्मञ्च सुर्यादिमण्डले त्रितयं गुणान्
ດ້ວຍມັນຕຣາ ຄວນເຮັດນຍາສາໃສ່ອະວະຂອງຕົນເອງ; ແລະຄວນວາງອະທັມມະ (adharma) ກັບສິ່ງອື່ນໆທີ່ເປັນອະກຸສົນໄວ້ຕາມທິດ. ທີ່ນັ້ນ ຄວນຕິດຕັ້ງດອກບົວ; ແລະໃນມັນດະລະຂອງດວງອາທິດ ແລະມັນດະລະອື່ນໆ ຄວນຕິດຕັ້ງກຸນະສາມ (triad of guṇas).
Verse 20
पूर्वादिपत्रे कामाद्या नवकं कर्णिकोपरि वामा ज्येष्ठा क्रमाद्रौद्रो काली कलविकारिणी
ໃນກີບດອກບົວເລີ່ມຈາກທິດຕາເວັນອອກ ໃຫ້ວາງກຸ່ມ 9 ພະລັງງານ (Śakti) ເລີ່ມດ້ວຍ ກາມາ; ແລະເທິງແກນກາງ (pericarp) ຕາມລໍາດັບ ໃຫ້ວາງ ວາມາ, ເຈຍດຖາ, ຣາວດຣີ, ກາລີ, ແລະ ກະລະວິກາຣິນີ.
Verse 21
बलविकारिणी चार्थ बलप्रमथनी तथा सर्वभूतदमनी च नवमी च मनोन्मनी
ບະລະວິກາຣິນີ ແມ່ນຜູ້ປ່ຽນແປງພະລັງ; ບະລະປຣະມະຖະນີ ແມ່ນຜູ້ບີບທຳລາຍພະລັງ; ສັຣວະພູຕະດະມະນີ ແມ່ນຜູ້ປະລາບປະລາມສັດທັງປວງ; ນະວະມີ ແມ່ນອົງທີ 9; ແລະ ມະໂນນມະນີ ແມ່ນຜູ້ຍົກຈິດໃຫ້ເກີນການຄິດທົ່ວໄປ.
Verse 22
श्वेता रक्ता सिता पीता श्यामा वह्निनिभाषिता कृष्णारुणाश् च ताः शक्तीर्ज्वालारूपाः स्मरेत् क्रमात्
ຄວນພິຈາລະນາສະມາທິຕາມລໍາດັບໃນບັນດາ Śakti ເຫຼົ່ານັ້ນ: ສີຂາວ, ສີແດງ, ສີຂາວຈາງ, ສີເຫຼືອງ, ສີຄໍາເຂັ້ມ/ຟ້າດໍາ, ສະຫວ່າງດັ່ງໄຟ, ແລະ ດໍາປົນແດງ; ໃຫ້ນຶກເຫັນວ່າມີຮູບເປັນແປວໄຟ.
Verse 23
अनन्तयोगपीठाय आवाह्याथ हृदब्जतः स्फटिकाभं चतुर्वाहुं फलशूलधरं शिवम्
ແລ້ວເມື່ອໄດ້ອັນເຊີນ (āvāhana) ພຣະອົງລົງສູ່ບັນລັງແຫ່ງໂຍຄະອັນບໍ່ມີທີ່ສິ້ນສຸດ, ຈຶ່ງຄວນນຶກເຫັນພຣະສິວະປາກົດຈາກດອກບົວໃນຫົວໃຈ—ຂາວໃສດັ່ງຜົນຶກ, ມີ 4 ແຂນ, ຖືຜົນໄມ້ (ປະທານພອນ) ແລະ ຕຣິສູລ (ສາມງ່າມ).
Verse 24
साभयं वरदं पञ्चवदंनञ्च त्रिलोचनम् पत्रेषु मुर्तयः पञ्च स्थाप्यास्तत्पुरुषादयः
ພຣະສິວະຄວນຖືກພິມພອນໃຫ້ເປັນຜູ້ປະທານອະໄພ (ບໍ່ມີຄວາມຢ້ານ) ແລະພອນ, ມີ 5 ໃບໜ້າ ແລະ 3 ຕາ; ແລະເທິງໃບພິທີ ໃຫ້ສະຖາປະນາມູຣຕິ 5 ປະການ ເລີ່ມດ້ວຍ ຕັດປຸຣຸສະ (Tatpuruṣa).
Verse 25
पूर्वे तत्पुरुषः श्वेतो अघोरो ऽष्टभुजो ऽसिताः चतुर्वाहुमुखः पीताः सद्योजातश् च पश्चिमे
ທາງທິດຕາເວັນອອກມີ ຕັດປຸຣຸສະ ສີຂາວ. ອະໂຆຣະ ສີດໍາຄ່ອນຂ້າງຄືດ ແລະມີແຂນ 8. (ທາງທິດເໜືອ) ວາມະເທວະ ສີເຫຼືອງ ມີແຂນ 4 ແລະໜ້າຕາມສົມຄວນ; ທາງທິດຕາເວັນຕົກມີ ສັດໂຍຊາຕະ.
Verse 26
वामदेवः स्त्रीविलासी चतुर्वक्त्रभुजो ऽरुणः सौम्ये पञ्चास्य ईशाने ईशानः सर्वदः सितः
ວາມະເທວະ ເປັນຜູ້ຍິນດີໃນການຫຼິ້ນແຫ່ງພະລັງສະຕຣີ (ສັກຕິ); ມີ 4 ໜ້າ 4 ແຂນ ແລະສີແດງອອກອະຣຸນ. ໃນພາກສ່ວນ ສໍາຍະ (Saumya) ມີ 5 ໜ້າ; ໃນພາກສ່ວນ ອີສານະ (Īśāna) ຄື ອີສານະ ສີຂາວ ປະທານສິດທິທັງປວງ.
Verse 27
इष्टाङ्गानि यथान्यायमनन्तं सूक्ष्ममर्चयेत् सिद्धेश्वरं त्वेकनेत्रं पूर्वादौ दिश पूजयेत्
ຄວນບູຊາພຣະເທວະຕາມຫຼັກພິທີທີ່ກໍານົດ ດ້ວຍອົງປະກອບພິທີທີ່ປາດຖະໜາ; ແລະຄວນບູຊາ ອະນັນຕະ ດ້ວຍການບູຊາອັນລະອຽດ. ອີກທັງຄວນບູຊາ ສິດເທສະວະຣະ ຜູ້ມີຕາດຽວ ພ້ອມດ້ວຍທິດທັງຫຼາຍເລີ່ມຈາກທິດຕາເວັນອອກ.
Verse 28
एकरुद्रं त्रिनेत्रञ्च श्रीकण्ठञ्च शिखण्डिनम् ऐशान्यादिविदिक्ष्वेते विद्येशाः कमलासनाः
ເອກະຣຸດຣະ (Ekarudra), ຕຣິເນດຣະ (Trinetra), ສຣີກັນຖະ (Śrīkaṇṭha) ແລະ ສິຂັນດິນ (Śikhaṇḍin) — ວິດເຍຊາ (Vidyeśa) ເຫຼົ່ານີ້ ປະທັບນັ່ງເທິງບັນລັງດອກບົວ ແລະສະຖິດຢູ່ໃນທິດກາງໆ ເລີ່ມຈາກທິດອີສານະ (Aiśānya).
Verse 29
श्वेतः पीतः सितो रक्तो धूम्रो रक्तो ऽरुणः शितः शूलाशनिशरेश्वासवाहवश् चतुराननाः
ພວກເຂົາຖືກພັນນາວ່າ ມີສີຂາວ, ສີເຫຼືອງ, ສີຂາວຈາງ, ສີແດງ, ສີຄວັນ, ສີແດງອີກຄັ້ງ, ສີອະຣຸນ/ສີນ້ໍາຕານແດງ, ແລະສີສວ່າງຄົມ. ຖືຕຣິສູນ, ວັດຊຣະ, ລູກສອນ, ຄັນທະນູ, ແລະພາຫະນະ; ເຫຼົ່ານີ້ແມ່ນຮູບສີ່ໜ້າ.
Verse 30
उमा वण्डेशनन्दीशौ महाकालो गणेश्वरः वृषो भृङ्गरिटिस्कन्दानुत्तरादौ प्रपूजयेत्
ຕໍ່ຈາກນັ້ນ ພຶງບູຊາດ້ວຍຄວາມຖືກຕ້ອງແກ່ ອຸມາ, ວັນເດຊະ ແລະ ນັນດີຊະ, ມະຫາກາລະ ແລະ ຄະເນສະວະຣະ; ພ້ອມທັງ ພະໂຄ (ນັນດິນ), ພຣິງຄະຣິຕິ ແລະ ສະກັນດະ ໂດຍເລີ່ມຈາກທິດເໜືອ ແລ້ວດໍາເນີນຕາມລໍາດັບ।
Verse 31
कुलिशं शक्तिदण्डौ च खड्गपाशध्वजौ गदां शूलं चक्रं यजेत् पद्मं पूव्वादौ देवमर्च्य च
ພຶງບູຊາ ວັຊຣະ (ຄຸລິຊະ), ຫອກ (ສັກຕິ) ແລະ ໄມ້ຄທາ (ດັນດະ); ດາບ, ບ່ວງບາດ (ປາຊະ) ແລະ ທຸງ; ຄະທາ, ຕຣິສູນ ແລະ ຈັກຣະ; ພ້ອມທັງ ດອກບົວ—ໂດຍຈັດໄວ້ທາງທິດຕາເວັນອອກ ແລະທິດອື່ນໆ ແລ້ວຈຶ່ງບູຊາພຣະເທວະດາດ້ວຍ.
Verse 32
ततो ऽधिवासितं शिष्यं पाययेद्गव्यपञ्चकम् आचान्तं प्रोक्ष्ये नेत्रान्तैर् नेत्रे नेत्रेण बन्धयेत्
ຕໍ່ຈາກນັ້ນ ເມື່ອໄດ້ໃຫ້ສິດສະຍາຢູ່ໃນອະທິວາສະ (ການພັກອັນເປັນພິທີສັກສິດ) ແລ້ວ ພຶງໃຫ້ເຂົາດື່ມ “ກັວຍະປັນຈະກະ” ຄື ຜະລິດຕະພັນ 5 ຢ່າງຈາກງົວ. ຫຼັງຈາກເຮັດອາຈາມະນະ ແລະຖືກປະພອຍນ້ໍາແລ້ວ ພຶງຜູກປິດດວງຕາ ໂດຍແຕະມຸມຕາ ແລະປົກປ້ອງຕາແຕ່ລະຂ້າງດ້ວຍພິທີ/ມັນຕຣາ “ເນດຣະ” ນັ້ນເອງ.
Verse 33
द्वारं प्रवेशयेच्छिप्यं मण्डपस्याथ दक्षिणे सासनादिकुशासीनं तत्र संशोधयेद्गुरुः
ພຶງໃຫ້ສິດສະຍາເຂົ້າທາງປະຕູ; ແລ້ວໃນດ້ານທິດໃຕ້ຂອງມັນດະປະ (maṇḍapa) ໃຫ້ນັ່ງເທິງອາສະນະ ແລະເທິງຫຍ້າກຸສະ. ທີ່ນັ້ນ ຄູ (ຄຸຣຸ) ພຶງປະກອບພິທີສຳໂຊດະນະ (saṃśodhana) ຕາມບັນຍັດ ເພື່ອຊໍາລະ/ກວດສອບໃຫ້ບໍລິສຸດ.
Verse 34
आदितत्त्वानि संहृत्य परमार्थे लयः क्रमात् पुनरुत्पादयेच्छिष्यं सृष्टिमार्गेण देशिकः
ເມື່ອຮວບຮວມແລະຖອນຄືນ ຕັດຕະວະ (tattva) ດັ່ງເດີມແລ້ວ ພຶງໃຫ້ມັນລະລາຍເຂົ້າສູ່ ປະຣະມາຣຖະ (paramārtha: ຄວາມຈິງສູງສຸດ) ທີລະຂັ້ນ. ແລ້ວອາຈານຜູ້ໃຫ້ດີກສາ (dīkṣā-guru) ພຶງສ້າງໃຫ້ສິດສະຍາປາກົດຂຶ້ນໃໝ່ ຕາມສຣິດຕິມາຣຄະ (sṛṣṭi-mārga: ວິທີແຫ່ງການສ້າງ).
Verse 35
न्यासं शिष्ये ततः कृत्वा तं प्रदक्षिणमानयेत् पश्चिमद्वारमानीय क्षेपयेत् कुसुमाञ्जलिम्
ແລ້ວເມື່ອໄດ້ປະກອບ (ມັນຕຣາ-)ນຍາສະ ໃຫ້ແກ່ສິດແລ້ວ ຄວນນໍາເຂົາເດີນວຽນຂວາ (pradakṣiṇa) ຮອບບ່ອນສັກສິດ. ນໍາໄປຫາປະຕູທາງຕາເວັນຕົກ ແລ້ວໃຫ້ເຂົາໂຍນດອກໄມ້ໜຶ່ງກໍາມືເປັນອັນຈະລີບູຊາ.
Verse 36
यस्मिन् पतन्ति पुष्पाणि तन्नामाद्यं विनिर्दिशेत् पार्श्वेयागभुवः खाते कुण्डे सन्नभिमेखले
ບ່ອນໃດທີ່ດອກໄມ້ຕົກລົງ ຄວນກ່າວຊື່/ກໍານົດຈຸດນັ້ນກ່ອນ. (ເຮັດໃນ) ບ່ອນບູຊາຂ້າງເຄີຍ—ທີ່ຫຼຸມໄຟ (kuṇḍa) ທີ່ຂຸດໄວ້ ມີເຄື່ອງໝາຍກາງ (ນາບິ) ແລະວົງຂອບຮອບ (ເມຂະລາ).
Verse 37
शिवाग्निं जनयित्वेष्ट्वा पुनः शिष्येण चार्चयेत् ध्यानेनात्मनिभं शिष्यं संहृत्य प्रलयः क्रमात्
ເມື່ອໄດ້ກໍ່ເກີດໄຟພຣະສິວະ (Śivāgni) ແລະບູຊາແລ້ວ ຄວນໃຫ້ສິດບູຊາອີກຄັ້ງ. ຕໍ່ມາ ໂດຍການພິຈາລະນາສະມາທິ ດຶງສິດໃຫ້ກັບຄືນ ໃຫ້ເປັນອັນດຽວກັບຕົນ; ແລ້ວການລະລາຍ (pralaya) ເກີດຂຶ້ນຕາມລໍາດັບ.
Verse 38
पुनरुत्पाद्य तत्पाणौ दद्याद्दर्भांश् च मन्त्रितान् पृथिव्यादीनि तत्त्वानि जुहुयाद्धृदयादिभिः
ເມື່ອກໍ່ເກີດຂຶ້ນອີກຄັ້ງ (ພະລັງພິທີ/ການສ້າງທາງໃຈ) ແລ້ວ ຄວນວາງໃສ່ຝາມືຂອງສິດ ໃບຫຍ້າດັຣພະ (darbha) ທີ່ປະສິດທິດ້ວຍມັນຕຣາ. ຕໍ່ຈາກນັ້ນ ເລີ່ມຈາກທາດດິນ ຈຶ່ງຖວາຍທັດຕະວະທາດຕ່າງໆ ລົງໃນໄຟ ໂດຍໃຊ້ມັນຕຣາຫົວໃຈ (hṛdaya) ແລະມັນຕຣາອັງກະອື່ນໆ.
Verse 39
कमलानना इति ञ सन्धादिमेखले इति ख एकैकस्य शतं हुत्वा व्योममूलेन होमयेत् हुत्वा पूर्णाहुतिं कुर्यादस्त्रेणाष्टाहुतीर्हुनेत्
ດ້ວຍສູດພະຍາງ “kamalānanā” (ກໍານົດເປັນ ña) ແລະ “sandhādimekhale” (ກໍານົດເປັນ kha) ຄວນຖວາຍຮອມຢ່າງລະ 100 ຄັ້ງ. ຕໍ່ຈາກນັ້ນ ຄວນປະກອບຮອມດ້ວຍ “Vyoma-mūla” (ມູລະມັນຕຣາທີ່ເລີ່ມດ້ວຍ vyoma). ເມື່ອຖວາຍແລ້ວ ຄວນເຮັດປູຣະນາຫຸຕິ (pūrṇāhuti) ແລະຕໍ່ມາ ຖວາຍ 8 ຄັ້ງດ້ວຍ ອັສຕຣະ-ມັນຕຣາ (Astra-mantra).
Verse 40
प्रायश्चित्तं विशुद्ध्यर्थं ततः शेषं समापयेत् कुम्भं समन्त्रितं प्रार्च्य शिशुं पीठे ऽभिषेचयेत्
ເພື່ອຄວາມບໍລິສຸດ ຄວນປະກອບພິທີປຣາຍະຊິດ (ພິທີຊຳລະບາບ) ກ່ອນ; ຫຼັງຈາກນັ້ນຈຶ່ງສຳເລັດຂັ້ນຕອນທີ່ເຫຼືອ. ເມື່ອສະຫຼອງກຸມພະ (ໝໍ້ນ້ຳ) ດ້ວຍມັນຕຣາ ແລະບູຊາຢ່າງຖືກຕ້ອງແລ້ວ ຈຶ່ງເຮັດອະພິເສກ (ອາບນ້ຳພິທີ) ໃຫ້ເດັກນ້ອຍເທິງປີຖະ (ບ່ອນນັ່ງພິທີ)។
Verse 41
शिष्ये तु समयं दत्वा स्वर्णाद्यैः स्वगुरुं यजेत् दीक्षा पञ्चाक्षरस्योक्ता विष्ण्वादेरेवमेव हि
ເມື່ອໃຫ້ສະມະຍະ (ຄຳປະຕິຍານວິໄນ) ແກ່ສິດແລ້ວ ຄວນບູຊາຄູອາຈານຂອງຕົນດ້ວຍຂອງຖວາຍເຊັ່ນ ຄຳ ແລະອື່ນໆ. ດີກຊາ (ພິທີຮັບມັນຕຣາ) ສຳລັບມັນຕຣາຫ້າພະຍາງໄດ້ກ່າວໄວ້ແລ້ວ; ແທ້ຈິງ ວິທີດຽວກັນນີ້ ນຳໃຊ້ກັບວິສນຸ ແລະອື່ນໆ ເຊັ່ນກັນ।
Frequently Asked Questions
A full tantric workflow: site purification, maṇḍala construction and re-worship, layered nyāsa (vyāpaka and aṅga), deity/śakti directional installations, and a quantified homa sequence (including pūrṇāhuti and astra oblations) within a formal dīkṣā framework.
It converts metaphysics into practice: by mapping mantra to body, elements, and cognition, then purifying the self through prāṇāyāma, nyāsa, and tattva-saṃhāra, the rite aims at inner identification with Śiva (jñāna-svarūpa) while also conferring siddhi-oriented ritual competence.
The pañcabrahma set beginning with Tatpuruṣa—Tatpuruṣa, Aghora, Vāmadeva, Sadyojāta, and Īśāna—installed directionally with specified colors and iconographic features.
Adhivāsa, administration of gavyapañcaka, protective sealing of the eyes, entry and purification, dissolution of tattvas into the Supreme (laya/saṃhāra), re-creation by sṛṣṭi-mārga, circumambulation and flower-casting for determination, Śiva-fire worship and homa, expiation, kumbha worship, abhiṣeka, samaya vow, and guru honoring with gifts.