Adhyaya 174
Chapter 174 — प्रायश्चित्तानि (Expiations)
ອັກນິກໍານົດພິທີການຕາມທັມມະສາດເພື່ອຟື້ນຟູຄວາມບໍລິສຸດຂອງພິທີ ເມື່ອການບູຊາ ໜ້າທີ່ອາສຣະມ ຫຼື ໂຮມາ ຖືກຂາດຕົກບົກພ່ອງ. ເລີ່ມດ້ວຍປຣາຍະສຈິຕຕະສໍາລັບການພູຊາທີ່ພາດ (ໂດຍເນັ້ນຈະປະ 800 ເທື່ອ ແລະບູຊາສອງເທົ່າ) ແລະການປົກປ່ອຍມົນທິນທີ່ກະທົບຕໍ່ເທວະຕາ ໂດຍແກ້ດ້ວຍມັນຕຣາ pañcopaniṣad, ໂຮມາ, ແລະການເລີ້ຍງພຣາຫມະນ. ຕໍ່ມາອະທິບາຍກົດການແກ້ໄຂທາງປະຕິບັດ: ວັດຖຸໂຮມາປົກປ່ອຍ, ເຄື່ອງຖວາຍເສຍ, ຫຼືສັບສົນມັນຕຣາ/ດຣະວະຍະ ໃຫ້ຖິ້ມແຕ່ສ່ວນທີ່ເສຍ, ປະພອຍນໍ້າຊໍາລະ, ແລະຈະປະມັນຕຣາຮາກຖານອີກຄັ້ງ. ກໍລະນີຮ້າຍແຮງເຊັ່ນ ຮູບບູຊາຕົກ ແຕກ ຫຼືຫາຍ ກໍານົດໃຫ້ອົບອາຫານ ແລະຖວາຍອາຫຸຕິ 100 ເທື່ອ. ຈາກນັ້ນຂະຫຍາຍໄປສູ່ທາງຫຼຸດພົ້ນ: ຄວາມສໍານຶກຜິດຢ່າງແທ້ຈິງສິ້ນສຸດທີ່ປຣາຍະສຈິຕຕະສູງສຸດ ຄື ການລະລຶກຮາຣິ (Hari-smaraṇa). ຕະປະສະຍາ Cāndrāyaṇa, Parāka, Prājāpatya, ລະບົບຈະປະມັນຕຣາ (Gāyatrī, Praṇava-stotra, ມັນຕຣາ Sūrya/Īśa/Śakti/Śrīśa), ອໍານາດຕີຣຖະ, ທານ (ລວມມະຫາທານ), ແລະການພິຈາລະນາອັດວັຍ “ຂ້ອຍແມ່ນພຣະພຣະຫມັນ ແສງສູງສຸດ” ຖືກຍົກຂຶ້ນເປັນຜູ້ທໍາລາຍບາບ. ບົດສຸດທ້າຍຢືນຢັນຄວາມຄົບຖ້ວນຂອງອັກນິປຸຣານ ໂດຍວາງວິດຍາແລະສາດທັງປວງໄວ້ໃນຮາຣິ ເປັນແຫຼ່ງກໍາເນີດ ແລະຜູ້ຊໍາລະສຸດທ້າຍ।
Shlokas
Verse 1
इत्य् आग्नेये महापुराणे प्रायश्चित्तानि नाम त्रिसप्तत्यधिकशततमो ऽध्यायः हविष्यभुगिति ग ,ट च मातृजायागमे इति ग , छ , ट च अथ चतुःसप्तत्यधिकशततमो ऽध्यायः प्रायश्चित्तानि अग्निर् उवाच देवाश्रमार्चनादीनां प्रायश्चित्तन्तु लोपतः पूजालोपे चाष्टशतं जपेद्द्विगुणपूजनं
ດັ່ງນັ້ນ ໃນອັກນິ ມະຫາປຸຣານະ, ບົດທີ 173 ມີຊື່ວ່າ «ການໄຖ່ບາບ» (Prāyaścitta)។ (ມີຂໍ້ອ່ານຕ່າງກັນ: ບາງສໍາເນົາອ່ານ «Haviṣyabhuk»; ບາງສໍາເນົາອ່ານ «Mātṛjāyāgame»)। ບັດນີ້ເລີ່ມບົດທີ 174 «ການໄຖ່ບາບ»। ອັກນິກ່າວວ່າ: «ສໍາລັບການຂາດຕົກບົກພ່ອງໃນການບູຊາເທວະ, ພິທີຂອງອາສຣະມະ (āśrama) ແລະອື່ນໆ, ການໄຖ່ບາບຖືກກໍານົດເນື່ອງຈາກການລະເລີຍນັ້ນ. ແລະເມື່ອພິທີປູຊາ (pūjā) ຖືກລະເລີຍ, ຄວນສວດມັນຕຣາ 800 ເທື່ອ ແລະກະທໍາການບູຊາໃຫ້ຄົບສອງເທົ່າ»។
Verse 2
पञ्चोपनिषदैर् मन्त्रैर् हुत्वा ब्राह्मणभोजनं सूतिकान्त्यजकोदक्यास्पृष्टे देवे शतं जपेत्
ເມື່ອໄດ້ຖວາຍຮອມດ້ວຍມັນຕຣາແຫ່ງອຸປນິສັດ 5 ປະການ ແລະໄດ້ເລີ້ຍງອາຫານແກ່ພຣະພຣາຫມັນ ຖ້າເທວະຮູບຖືກແຕະຕ້ອງໂດຍນ້ຳທີ່ກ່ຽວກັບຍິງຫຼັງຄອດ ຍິງມີປະຈຳເດືອນ ແບ້ ຫຼືນ້ຳບໍ່ບໍລິສຸດ ພຶງສວດມັນຕຣາ 100 ເທື່ອ។
Verse 3
पञ्चोपनिषदैः पूजां द्विगुणं स्नानमेव च विप्रभोज्यं होमलोपे होमस्नानं तथार्चनं
ດ້ວຍປັນຈໂອປນິສັດ (ເຄື່ອງບູຊາຍ່ອຍ 5) ພຶງປະກອບພິທີບູຊາ; ແລະພຶງອາບນ້ຳສອງເທື່ອ ພ້ອມທັງເລີ້ຍງອາຫານແກ່ພຣະພຣາຫມັນ. ຖ້າຂາດການຮອມ (homa) ພຶງເຮັດຮອມແລະອາບນ້ຳ ພ້ອມທັງບູຊາອີກຄັ້ງ (arcana).
Verse 4
होमद्रव्ये मूषिकाद्यैर् भक्षिते कीटसंयुते तावन्मात्रं परित्यज्य प्रोक्ष्य देवादि पूजयेत्
ຖ້າເຄື່ອງຮອມຖືກໜູ ຫຼືສັດອື່ນໆກັດກິນ ຫຼືມີແມງໄມ້ປົກປົ່ງ ພຶງຖິ້ມແຕ່ສ່ວນທີ່ເປື້ອນເທົ່ານັ້ນ; ແລ້ວພຶງພອຍນ້ຳຊຳລະ (prokṣaṇa) ໃສ່ສ່ວນທີ່ເຫຼືອ ແລະດຳເນີນບູຊາເທວະ ແລະພິທີທີ່ເຫຼືອຕໍ່ໄປ.
Verse 5
अङ्कुरार्पणमात्रन्तु छिन्नं भिन्नं परित्यजेत् अस्पृश्यैश् चैव संस्पृष्टे अन्यपात्रे तदर्पणं
ສຳລັບເຄື່ອງຖວາຍທີ່ເປັນແຕ່ງອກເທົ່ານັ້ນ ຖ້າຖືກຕັດ ຫຼືແຕກຫັກ ພຶງຖິ້ມເສຍ. ແລະຖ້າຖືກແຕະຕ້ອງໂດຍຜູ້ທີ່ບໍ່ຄວນແຕະ (aspr̥śya) ກໍໃຫ້ນຳເຄື່ອງຖວາຍນັ້ນໄປວາງໃນພາຊະນະອື່ນ.
Verse 6
देवमानुषविघ्नघ्नं पूजाकाले तथैव च मन्त्रद्रव्यादिव्यत्यासे मूलं जप्त्वा पुनर्जपेत्
ໃນເວລາບູຊາ ແລະເມື່ອມີການສັບສົນຫຼືສະຫຼັບກັນລະຫວ່າງມັນຕຣາ ເຄື່ອງຖວາຍ ແລະອື່ນໆ ພຶງສວດມູນມັນຕຣາ (root-mantra) ກ່ອນ ແລ້ວຈຶ່ງສວດຊ້ຳອີກເທື່ອໃຫ້ຖືກຕ້ອງ.
Verse 7
कुम्भेनाष्टशतजपो देवे तु पतिते करात् भिन्ने नष्टे चोपवासः शतहोमाच्छुभं भवेत्
ຖ້າເກີດເລື່ອງກັບກຸມພະ (ໝໍ້ນ້ຳອະພິເສກ) ກໍໃຫ້ສວດຈະປະ 800 ເທື່ອ. ແຕ່ຖ້າຮູບເທວະຕາຕົກຈາກມື ຫຼືແຕກ ຫຼືສູນຫາຍ ຈຶ່ງຕ້ອງຖືອົບວາສ (ອົດອາຫານ) ແລະເຮັດໂຮມະ 100 ຄັ້ງ ຈຶ່ງໄດ້ຄວາມມົງຄຸນ.
Verse 8
शतं शहुनेदिति ख , छ च शतहोमाच्छुचिर्भवेदिति ख , घ , ञ च कृते पापे ऽनुतापो वै यस्य पुंसः प्रजायते प्रायश्चित्तन्तु तस्यैकं हरिसंस्मरणं परं
«(ບາງສຳນວນກ່າວວ່າ) ‘ໃຫ້ສວດສູດສາຫຸນະ 100 ເທື່ອ’ ແລະ (ອື່ນໆກ່າວວ່າ) ‘ໂດຍໂຮມະ 100 ຄັ້ງ ຈຶ່ງບໍລິສຸດ’។ ແຕ່ສຳລັບຜູ້ຊາຍຜູ້ໃດທີ່ເຮັດບາບແລ້ວເກີດຄວາມສຳນຶກຜິດຢ່າງແທ້ຈິງ ປຣາຍະຊິດຕະອັນສູງສຸດມີຢ່າງດຽວ: ການລະລຶກຮາຣິ (ວິສນຸ).
Verse 9
चान्द्रायणं पराको वा प्राजापत्यमघौघनुत् सूर्येशशक्तिश्रीशदिमन्त्रजप्यमघौघनुत्
ວຣະຕະຈານທຣາຍະນະ ຫຼື ປະຣາກະ (ອົດອາຫານເຂັ້ມງວດ) ຫຼື ປຣາຈາປັດຍະ (ພິທີຊຳລະບາບ) ທຳລາຍກອງບາບທັງຫຼາຍ. ເຊັ່ນດຽວກັນ ການສວດຈະປະມັນຕຣາທີ່ເລີ່ມດ້ວຍ ສູຣຍະ, ອີສະ, ຊັກຕິ, ແລະ ສຣີຊະ ກໍທຳລາຍກອງບາບໄດ້ເຊັ່ນກັນ.
Verse 10
गायत्रीप्रणवस्तोत्रमन्त्रजप्यमघान्तकं काद्यैर् आवीजसंयुक्तैर् आद्यैर् आद्यैस्तदन्तकैः
ການສວດຈະປະຂອງ ຄາຍະຕຣີ ແລະ ປຣະນະວະ-ສະໂຕຕຣະ—ມັນຕຣານີ້ຜູ້ທຳລາຍບາບ—ພຶງກະທຳດ້ວຍພະຍັນຊະນະເລີ່ມຈາກ ‘ka’ ປະສົມກັບພະຍາງບີຈະ ‘āvī’ ແລະໃຊ້ສະຫຼະຕົ້ນ (a, ā ແລະອື່ນໆ) ໂດຍໃຫ້ລົງທ້າຍດ້ວຍສະຫຼະຕົ້ນເຫຼົ່ານັ້ນເຊັ່ນກັນ.
Verse 11
सूर्येशशक्तिश्रीशादिमन्त्राः कोट्यधिकाः पृथक् ओंह्रीमाद्याश् चतुर्थ्यन्ता नमोन्ताः सर्वकामदाः
ມັນຕຣາທີ່ເລີ່ມດ້ວຍ (ນາມ) ສູຣຍະ, ອີສະ, ຊັກຕິ, ແລະ ສຣີຊະ ກ່າວກັນວ່າມີເກີນໜຶ່ງໂກຕິ ແຕ່ລະຢ່າງແຍກກັນ. ສ່ວນມັນຕຣາທີ່ເລີ່ມດ້ວຍ “Oṃ” ແລະ “Hrīm”, ລົງທ້າຍດ້ວຍຮູບກະລະນີທີ 4 (ດາຕິຟ) ແລະຈົບດ້ວຍ “namaḥ” ຖືກປະກາດວ່າໃຫ້ຜົນສຳເລັດທຸກປະສົງ.
Verse 12
नृसिंहद्वादशाष्टार्णमालामन्त्राद्यघौघनुत् आग्नेयस्य पुराणस्य पठनं श्रवणादिकं
ມາລາມັນຕຣານຣສິງຫະ ທີ່ເລີ່ມດ້ວຍສູດ 12 ແລະ 8 ພະຍາງ ຊ່ວຍກຳຈັດກະແສບາບອັນຫນາແນ່ນ; ເຊັ່ນດຽວກັນ ການອ່ານອັກນິປຸຣານ ແລະການຟັງເປັນຕົ້ນ ກໍມີຜົນດັ່ງນັ້ນ.
Verse 13
द्विविद्यारूपको विष्णुरग्निरूपस्तु गीयते परमात्मा देवमुखं सर्ववेदेषु गीयते
ວິສນຸຖືກສັນລະເສີນວ່າມີຮູບແຫ່ງວິທະຍາອັນສັກສິດສອງປະການ ແລະຍັງຖືກສັນລະເສີນວ່າມີຮູບແຫ່ງອັກນິ. ໃນຖານະພຣະອາດຕະມາສູງສຸດ ພຣະອົງຖືກປະກາດເປັນ «ປາກຂອງເທວະ» ແລະຖືກຂັບຮ້ອງໃນວິເທດທັງປວງ.
Verse 14
प्रवृत्तौ तु निवृत्तौ तु इज्यते भुक्तिमुक्तिदः अग्निरूपस्य विष्णोर्हि हवनं ध्यानमर्चनं
ບໍ່ວ່າຢູ່ໃນທາງແຫ່ງການດຳເນີນໂລກ (pravṛtti) ຫຼືທາງແຫ່ງການຖອນອອກ (nivṛtti) ກໍຄວນນະມັດສະການພຣະອົງ—ຜູ້ປະທານທັງຄວາມສຸກແລະຄວາມຫຼຸດພົ້ນ. ສຳລັບວິສນຸໃນຮູບອັກນິ ການບູຊາປະກອບດ້ວຍ ຮະວະນະ (ບູຊາໄຟ), ທຽນ (ສະມາທິ), ແລະ ອັຣຈະນະ (ບູຊາພິທີ).
Verse 15
जप्यं स्तुतिश् च प्रणतिः शारीराशेषाघौघनुत् दशस्वर्णानि दानानि धान्यद्वादशमेव च
ການຈະປະ (ສວດມັນຕຣາຊ້ຳ), ການສັນລະເສີນ (ສະຕຸຕິ), ແລະການກົ້ມນະມັດ (ປຣະນະຕິ) ກຳຈັດກະແສບາບທັງປວງທີ່ເກີດຈາກກາຍ; ເຊັ່ນດຽວກັນ ການບໍລິຈາກຄຳ 10 ຊິ້ນ ແລະທັນຍະ 12 ມາດຕາ.
Verse 16
तुलापुरुषमुख्यानि महादानानि षोडश अन्नदानानि मुख्यानि सर्वाण्यघहराणि हि
ມະຫາທານ 16 ປະການ—ໂດຍມີ ຕຸລາປຸຣຸສະ (Tulāpuruṣa) ເປັນຫົວໜ້າ—ໄດ້ຖືກກຳນົດໄວ້. ແຕ່ໃນບັນດາທານທັງປວງ ທານອາຫານເປັນທານສູງສຸດ ເພາະທານທັງໝົດລ້ວນກຳຈັດບາບ.
Verse 18
तिथिवारर्क्षसङ्क्रान्तियोगमन्वादिकालके ब्रतादि सूर्येशशक्तिश्रीशादेरघघातनं
ເມື່ອປະຕິບັດວຣະຕະ ແລະພິທີກ່ຽວຂ້ອງ ໃນເວລາທີ່ກຳນົດໂດຍ ຕິຖິ (ວັນຈັນທະ), ວາຣະ (ວັນອາທິດ), ນັກສັດຕຣະ, ສັງກຣານຕິ (ການເຂົ້າຮາສີຂອງພຣະອາທິດ), ແລະ ໂຢກ (ການປະສົມອັນມົງຄຸນ) ພ້ອມທັງໃນການມັນວາດິ ແລະໂອກາດສັກສິດອື່ນໆ—ພິທີເຫຼົ່ານັ້ນເປັນຜູ້ທຳລາຍບາບ ໂດຍສະເພາະຜ່ານການບູຊາ ສູຣະຍະ, ອີສະ (ຊິວະ), ສັກຕິ, ສຣີສະ (ວິສະນຸ) ແລະອື່ນໆ.
Verse 19
गङ्गा गया प्रयागश् च काश्ययोध्या ह्य् अवम्तिका प्रवृत्तैस्तु निवृत्तैस्तु इज्यते भुक्तिमुक्तिद इति घ , ङ , झ , ञ च अघनाशनमिति ग कुरुक्षेत्रं पुष्करञ्च नैमिषं पुरुषोत्तमः
ຄົງຄາ, ຄະຍາ, ປຣະຍາກ, ກາສີ, ອະໂຍທະຍາ ແລະ ອະວັນຕິກາ ເປັນທີ່ບູຊາທັງໂດຍຜູ້ດຳເນີນຊີວິດໂລກິຍະ ແລະຜູ້ອອກບວດ; ກ່າວກັນວ່າ ໃຫ້ທັງ ພຸກຕິ (ຄວາມສຸກແຫ່ງໂລກ) ແລະ ມຸກຕິ (ຄວາມຫຼຸດພົ້ນ)។ (ກຸ່ມນີ້ຖືກກຳນົດໂດຍພະຍັນຊະນະ) ຆ, ງ, ຊ, ຍ; ແລະກຸ່ມທີ່ເອີ້ນວ່າ «ອະຄະນາຊະນະ» ຖືກໝາຍໂດຍ «ກ»। ອີກທັງ ກຸຣຸກເຩດຕຣະ, ປຸສະກະຣະ, ໄນມິສະ ແລະ ປຸຣຸໂສຕຕະມະ ກໍດັ່ງກັນ.
Verse 20
शालग्रामप्रभासाद्यं तीर्थञ्चघोघघातकं अहं ब्रह्म परं ज्योतिरिति ध्यानमघौघनुत्
ຊາລະຄຣາມ, ປຣະພາສະ ແລະຕີຣະຖະອື່ນໆ ເປັນຜູ້ທຳລາຍກອງບາບອັນໃຫຍ່; ອີກທັງ ການພິຈາລະນາ (ທະຍານ) ວ່າ «ຂ້ອຍແມ່ນພຣະພຣະຫມັນ, ແສງສູງສຸດ» ກໍກຳຈັດບາບໄດ້ຫຼາຍປະການ.
Verse 21
पुराणं ब्रह्म चाग्नेयं ब्रह्मा विष्णुर्महेश्वरः अवताराः सर्वपूजाः प्रतिष्ठाप्रतिमादिकं
ໃນນີ້ໄດ້ກ່າວໄວ້ທັງ ປຸຣານະ ແລະ ຄຳສອນອັນສັກສິດອັກເນຍະ: ເລື່ອງພຣະພຣະຫມາ, ວິສະນຸ, ແລະ ມະເຫສະວະຣະ; ອະວະຕາຣະທັງຫຼາຍ; ຮູບແບບການບູຊາທຸກປະການ; ແລະວິທີການເຊັ່ນ ພິທີປະຕິສະຖາ ແລະການຕິດຕັ້ງປະຕິມາ ເປັນຕົ້ນ.
Verse 22
ज्योतिःशास्त्रपुराणानि स्मृतयस्तु तपोव्रतं अर्थशास्त्रञ्च सर्गाद्या आयुर्वेदो धनुर्मतिः
ຍົດຕິຫະສາດຕຣະ (ວິຊາໂຫຣາ) ແລະ ປຸຣານະທັງຫຼາຍ; ສະມຣິຕິ ແລະວິໄນແຫ່ງຕະປະ-ວຣະຕະ; ອັດຖະສາດຕຣະ (ລັດຖະການ) ແລະເລື່ອງທີ່ເລີ່ມຈາກ ສັກກະ (ການສ້າງ) ແລະຫົວຂໍ້ອື່ນໆ; ອາຍຸຣເວດ (ວິຊາຊີວິດ) ແລະ ທະນຸຣເວດ (ວິຊາທະນູ-ສົງຄາມ)—ເຫຼົ່ານີ້ແມ່ນຄຳສອນທີ່ຄວນຮູ້.
Verse 23
शिक्षा छन्दो व्याकरणं निरुक्तञ्चाभिधानकं कल्पो न्यायश् च मीमांसा ह्य् अन्यत् सर्वं हरिः प्रभुः
ສິກສາ (Śikṣā) ວ່າດ້ວຍສຽງ, ຈັນທັດ (Chandas) ວ່າດ້ວຍສັນທະສະຫຼອງ, ວະຍາກະຣະນະ (Vyākaraṇa) ໄວຍາກອນ, ນິຣຸກຕະ (Nirukta) ອະທິບາຍຮາກຄໍາ, ແລະ ອະພິທານະກະ (Abhidhānaka) ພະຈະນານຸກົມ; ພ້ອມທັງ ກັລປະ (Kalpa) ພິທີກຳ, ນະຍາຍ (Nyāya) ຕຣະກະ, ແລະ ມີມາງສາ (Mīmāṃsā) ການຕີຄວາມ—ແທ້ຈິງແລ້ວ ທຸກສິ່ງທັງປວງ: ຮະຣິ (Hari) ແຕ່ຜູ້ດຽວແມ່ນພຣະເຈົ້າຜູ້ເປັນອະທິປະໄຕ ແຫ່ງຄວາມຮູ້ທັງປວງ।
Verse 24
एके द्वयोर्यतो यस्मिन् यः सर्वमिति वेद यः तं दृष्ट्वान्यस्य पापानि विनश्यन्ति हरिश् च सः
ພຣະອົງແມ່ນ “ອົງດຽວ” ທີ່ບາງພວກເອີ້ນວ່າເປັນຕົ້ນກຳເນີດຂອງ “ສອງ” (ຄວາມຄູ່ຂອງຫຼັກການປາກົດ). ພຣະອົງແມ່ນຜູ້ທີ່ທຸກສິ່ງພັກພິງຢູ່ໃນພຣະອົງ; ພຣະອົງແມ່ນຜູ້ຮູ້ວ່າ “ທັງໝົດນີ້ແມ່ນພຣະອົງເທົ່ານັ້ນ.” ເມື່ອໄດ້ເຫັນພຣະອົງ ບາບຂອງຜູ້ອື່ນກໍສູນສິ້ນ—ແລະພຣະອົງນັ້ນແທ້ໆແມ່ນ ຮະຣິ (Hari).
Verse 25
विद्याष्टादशरूपश् च सूक्ष्मः स्थूलो ऽपरो हरिः ज्योतिः सदक्षरं ब्रह्म परं विष्णुश् च निर्मलः
ຮະຣິ (Hari) ເປັນຮູບແຫ່ງສາຂາວິຊາ 18 ປະການດ້ວຍ; ພຣະອົງທັງລະອຽດ (ສຸກສະມະ) ແລະ ຫຍາບ (ສະຖູລະ) ແຕ່ກໍເຫນືອກວ່ານັ້ນ. ພຣະອົງແມ່ນແສງສະຫວ່າງ; ພຣະອົງແມ່ນພຣະພຣະຫມັນອັກສະຣະ (akṣara) ອັນບໍ່ເສື່ອມ ປະກອບດ້ວຍພະຍາງສັກສິດ; ພຣະອົງແມ່ນ ວິສນຸ (Viṣṇu) ສູງສຸດ ບໍ່ມີມົນທິນ.
Frequently Asked Questions
Agni states that when formal worship (pūjā) is omitted, one should perform eight hundred repetitions (japa) and then perform the worship twice over (a doubled worship sequence).
It gives precise corrective rites (japa, homa, fasting, feeding brāhmaṇas, dāna, tīrtha) for defined ritual faults, yet declares that for one who genuinely repents after sin, the supreme single atonement is Hari-smaraṇa (remembrance of Viṣṇu), integrating moral interiority with ritual repair.