Adhyaya 150

Verse 1

इत्य् आग्नेये महापुराणे युद्धजयार्णवे अयुतलक्षकोटिहोमो नामोनपञ्चाशदधिकशततमो ऽध्यायः अथ पञ्चाशदधिकशततमो ऽध्यायः मन्वन्तराणि अग्निर् उवाच मन्वन्तराणि वक्ष्यामि आद्याः स्वायम्भुवो मनुः अग्नीध्राद्यास्तस्य सुता यमो नाम तदा सुराः

ດັ່ງນີ້ ໃນ «ອັກນິ ມະຫາປຸຣານະ» ພາຍໃນພາກທີ່ເອີ້ນວ່າ «ມະຫາສະມຸດແຫ່ງໄຊຊະນະໃນສົງຄາມ» ບົດທີ 149 ຈົບລົງ ມີຊື່ວ່າ «ຮອມ 10,000, 100,000 ແລະ 10,000,000 (ການຖວາຍ)». ບັດນີ້ ເລີ່ມບົດທີ 150: «ມັນວັນຕະຣະ». ອັກນິກ່າວວ່າ: «ຂ້າພະເຈົ້າຈະອະທິບາຍມັນວັນຕະຣະ. ອັນທໍາອິດແມ່ນ ສະວາຍັມພູວະ ມະນຸ; ບຸດຂອງທ່ານ ເລີ່ມດ້ວຍ ອັກນີທຣະ (Agnīdhra) ໄດ້ປົກຄອງໃນການນັ້ນ, ແລະໃນຫມູ່ເທວະດາ ນາມ «ຍະມະ» ໂດດເດັ່ນໃນເວລານັ້ນ»។

Verse 2

और्वाद्याश् च सप्तर्षय इन्द्रश् चैव शतक्रतुः पारावताः सतुषिता देवाः स्वारोचिषे ऽन्तरे

ໃນມັນວັນຕະຣະ Svārociṣa ພວກລຶສີ 7 ອົງມີ Aurva ເປັນຫົວໜ້າ; ອິນທຣະແມ່ນ Śatakratu; ແລະເທວະທັງຫຼາຍແມ່ນ Pārāvata ແລະ Satuṣita.

Verse 3

विपश्चित्तत्र देवेन्द्र ऊर्जस्तम्भादयो द्विजाः चैत्रकिम्पुरुषाः पुत्रास्तृतीयश्चोत्तोतमो मनुः

ໃນມັນວັນຕະຣະນັ້ນ ມີ Vipaścit ແລະ Devendra; ມີພວກພຣາຫມັນລຶສີ (dvija) ເລີ່ມຈາກ Ūrjastambha. ບຸດທັງຫຼາຍແມ່ນ Caitra ແລະ Kimpuruṣa; ແລະມະນຸອົງທີ 3 ແມ່ນ Ottotama.

Verse 4

सुशान्तिरिन्द्रो देवाश् च सुधामाद्या वशिष्ठजाः सप्तर्षयो ऽजाद्याः पुत्राश् चतुर्थस्तामसी मनुः

Suśānti ແມ່ນອິນທຣະ; ແລະເທວະທັງຫຼາຍແມ່ນກຸ່ມທີ່ເລີ່ມດ້ວຍ Sudhāmā. ລຶສີ 7 ອົງແມ່ນບຸດຂອງ Vasiṣṭha; ແລະບຸດຂອງມະນຸເລີ່ມດ້ວຍ Aja. ມະນຸອົງທີ 4 ແມ່ນ Tāmasa.

Verse 5

स्वरूपाद्याः सुरगणाः शिखिरिन्द्रः सुरेश्वरः ज्योतिर्धामादयो विप्रा नव ख्यातिमुखाः सुताः

ກຸ່ມເທວະ (suragaṇa) ທີ່ເລີ່ມດ້ວຍ Svarūpa ຖືກເອີ້ນນາມດັ່ງນີ້. ໃນນັ້ນມີ Śikhirindra ແລະ Sureśvara ຮ່ວມຢູ່. ພວກພຣາຫມັນລຶສີເລີ່ມດ້ວຍ Jyotirdhāman ເປັນບຸດ 9 ອົງ ມີ Khyāti ເປັນຫົວໜ້າ.

Verse 6

रैवते वितथश्चेन्द्रो अमिताभास् तथा सुराः हिरण्यरोमाद्या मुनयो बलबन्धादयः सुताः

ໃນມັນວັນຕະຣະ Raivata, Vitatha ເປັນປູ່ຍ່າຕົ້ນຕໍ (progenitor) ແລະອິນທຣະເປັນເຈົ້າແຫ່ງເທວະ. ເທວະທັງຫຼາຍເອີ້ນວ່າ Amitābhā. ພວກມຸນີມີ Hiraṇyaroman ເປັນຜູ້ນຳ; ແລະບຸດທັງຫຼາຍເລີ່ມດ້ວຍ Balabandha.

Verse 7

मनोजवश्चाक्षुषे ऽथ इन्द्रः स्वात्यादयः सुराः सुमेधाद्या महर्षयः पुरुप्रभृतयः सुताः

ໃນມັນວັນຕະຣະ Cākṣuṣa ນັ້ນ Manojava ເປັນອິນທຣະ; Svāti ແລະອື່ນໆ ເປັນເທວະ; Sumedhā ແລະອື່ນໆ ເປັນມະຫາຣິສີ; ແລະ Puru ກັບຜູ້ອື່ນໆ ເປັນລູກຫຼານ (ສາຍພັນ)។

Verse 8

विवस्वतः सुतो विप्रः श्राद्धदेवो मनुस्ततः आदित्यवसुरुद्राद्या देवा इन्द्रः पुरन्दरः

ໂອ ພຣາຫມະນະ, ບຸດຂອງ Vivasvat ແມ່ນ Śrāddhadeva Manu. ຈາກທ່ານນັ້ນ ເກີດຂຶ້ນເທວະເລີ່ມດ້ວຍ Āditya, Vasu, ແລະ Rudra; ແລະອິນທຣະ ຜູ້ທຳລາຍນະຄອນ (Purandara).

Verse 9

वशिष्ठः काश्यपो ऽथात्रिर्जमदग्निः सगोतमः विश्वामित्रभरद्वाजौ मुनयः सप्त साम्प्रतं

Vasiṣṭha, Kāśyapa, ຕໍ່ມາ Atri, Jamadagni ແລະ Gotama; ພ້ອມດ້ວຍ Viśvāmitra ແລະ Bharadvāja—ເຫຼົ່ານີ້ແມ່ນມຸນີເຈັດ (ສັບຕະຣິສີ) ໃນປັດຈຸບັນ.

Verse 10

इक्ष्वाकुप्रमुखाः पुत्रा अंशेन हरिराभवत् स्वायम्भुवे मानसो ऽभूदजितस्तदनन्तरे

ບຸດທັງຫຼາຍເລີ່ມຈາກ Ikṣvāku ໄດ້ເປັນການປາກົດຂອງ Hari ໂດຍສ່ວນໜຶ່ງແຫ່ງພະລັງທິບ. ໃນມັນວັນຕະຣະ Svāyambhuva ອະວະຕາຣະ Mānasa ໄດ້ເກີດຂຶ້ນ; ແລະຕໍ່ຈາກນັ້ນ Ajita ໄດ້ປາກົດ.

Verse 11

सत्यो हरिर्देवदरो वैकुण्ठो वामनः क्रमात् छायाजः सूर्यपुत्रस्तु भविता चाष्टमो मनुः

ຕາມລຳດັບ: (ພຣະອົງ) ຖືກເອີ້ນວ່າ Satya, Hari, Devadāra, Vaikuṇṭha, ແລະ Vāmana. ແລະ Chāyāja—ແທ້ຈິງແມ່ນບຸດຂອງພຣະອາທິດ—ຈະເປັນມະນຸອົງທີ 8.

Verse 12

पूर्वस्य च सवर्णो ऽसौ सावर्णिर्भविताष्टमः सुतपाद्या देवगणा दीप्तिमद्द्रौणिकादयः

ແລະທ່ານນັ້ນຈະຢູ່ໃນສາຍຕະກູນດຽວກັນກັບມະນຸກ່ອນ; ສາວັຣນິ ຈະເປັນມະນຸອົງທີ 8. ຝູງເທວະຈະເປັນ ສຸຕະປາ ແລະອື່ນໆ ໂດຍເລີ່ມຈາກ ດີປຕິມັດ ແລະ ດຣາວນິກາ.

Verse 13

मुनयो बलिरिन्द्रश् च विरजप्रमुखाः सुताः नवमो दक्षसावर्णिः पाराद्याश् च तदा सुराः

ບັນດາມຸນີ, ບາລິ ແລະ ອິນທຣະ, ພ້ອມທັງບຸດທີ່ມີ ວິຣະຈະ ເປັນຫົວໜ້າ—ໃນຍຸກນັ້ນ ມະນຸອົງທີ 9 ແມ່ນ ດັກສະ-ສາວັຣນິ; ແລະເທວະໃນເວລານັ້ນແມ່ນພວກທີ່ເລີ່ມຈາກ ປາຣາ.

Verse 14

इन्द्रश् चैवाद्भुतस्तेषां सवनाद्या द्विजोत्तमाः धृतकेत्वादयः पुत्रा ब्रह्मसावर्णिरित्यतः

ໃນພວກເຂົານັ້ນ ອິນທຣະແມ່ນ ອັດພູຕະ (Adbhuta) ແທ້. ບັນດາພຣາຫມັນຜູ້ສູງສຸດ (ທະວິຊະ) ເລີ່ມຈາກ ສະວະນະ; ແລະບຸດເລີ່ມຈາກ ທຣິຕະເກຕຸ. ຈາກນີ້ໄປ ເລື່ອງຈະດໍາເນີນຕໍ່ດ້ວຍ ພຣະຫມາ-ສາວັຣນິ.

Verse 15

सुखादयो देवगणास्तेषां शान्तिः शतक्रतुः हिरण्यरोमाद्या ऋषय इति ञ तथा सुरा इति छ हविष्याद्याश् च मुनयः सुक्षेत्राद्याश् च तत्सुताः

ກຸ່ມເທວະຖືກເອີ້ນວ່າ «ສຸຂະ» ແລະອື່ນໆ; ໃນພວກນັ້ນກ່າວເຖິງ «ຊານຕິ» ແລະ «ຊະຕະກຣະຕຸ» (ອິນທຣະ). ຣິສີແມ່ນ ຫິຣັນຍະໂຣມັນ ແລະອື່ນໆ. ທໍານອງດຽວກັນ ມີກຸ່ມທີ່ເອີ້ນວ່າ «ສຸຣາ» (ແລະອື່ນໆ). ອີກທັງ ມຸນີແມ່ນ ຫະວິສຍະ ແລະອື່ນໆ; ສຸກເຂດຕະ ແລະອື່ນໆ ແມ່ນບຸດຂອງພວກເຂົາ.

Verse 16

धर्मसावर्णिकश्चाथ विहङ्गाद्यास्तदा सुराः गणेशश्चेन्द्रो नश् चराद्या मुनयः पुत्रकामयोः

ຕໍ່ມາ (ໃນມັນວັນຕະຣະນັ້ນ) ມະນຸແມ່ນ ທັມມະ-ສາວັຣນິກະ (Dharmasāvarṇika). ພວກເທວະມີ ວິຫັງກະ (Vihaṅga) ເປັນຫົວໜ້າ; ແລະກ່າວເຖິງ ຄະເນຊະ (Gaṇeśa). ອິນທຣະແມ່ນ ນັດ (Naś/Naraśa); ແລະມຸນີແມ່ນ ຄະຣາ ແລະອື່ນໆ (Carādyā) ຜູ້ກ່ຽວຂ້ອງກັບພິທີສໍາລັບຜູ້ປາດຖະໜາບຸດ.

Verse 17

सर्वत्रगाद्या रुद्राख्यः सावर्णिभविता मनुः ऋतधामा सुरेन्द्रश् च हरिताद्याश् च देवताः

ເທວະດາທີ່ເລີ່ມດ້ວຍ Sarvatragā ໄດ້ຖືກກ່າວເຖິງ; Rudrākhya ເປັນອິນທຣະ; Sāvarṇi ຈະເປັນມະນຸ; Ṛtadhāman ກໍໄດ້ຮັບນາມວ່າເຈົ້າແຫ່ງເທວະ; ແລະກຸ່ມເທວະທີ່ເລີ່ມດ້ວຍ Harita ຖືກປະກາດ।

Verse 18

तपस्याद्याः सप्तर्षयः सुता वैदेववन्मुखाः मनुस्त्रयोदशो रौच्यः सूत्रामाणादयः सुराः

ໃນມະນວັນຕະຣະ Raucya (ຄັ້ງທີ 13) ມີສັບຕະຣິສິ 7 ອົງ ເລີ່ມດ້ວຍ Tapasyā; ບຸດທັງຫຼາຍມີ Vaidevavat ເປັນຫົວໜ້າ; ແລະເທວະທັງຫຼາຍມີ Sūtrāmāṇa ເປັນຫົວໜ້າ।

Verse 19

इन्द्रो दिवस्पतिस्तेषां दानवादिविमर्दनः निर्मोहाद्याः सप्तर्षयश्चित्रसेनादयः सुताः

ໃນພວກເຂົານັ້ນ ອິນທຣະ—ເຈົ້າແຫ່ງສະຫວັນ ແລະຜູ້ທຳລາຍດານະວະແລະພວກພ້ອມ—ເປັນຜູ້ເດັ່ນ. Nirmoha ແລະອື່ນໆ ເປັນສັບຕະຣິສິ; ແລະ Citraseṇa ແລະອື່ນໆ ເປັນບຸດຂອງພວກເຂົາ।

Verse 20

मनुश् चतुर्दशो भौत्यः शुचिरिन्द्रो भविष्यति चाक्षुषाद्याः सुरगणा अग्निबाह्णादयो द्विजाः

ມະນຸຄັ້ງທີ 14 ຈະເປັນ Bhautya; Śuci ຈະເປັນອິນທຣະ. ຝູງເທວະຈະເລີ່ມດ້ວຍ Cākṣuṣa; ແລະດວິຊະ (ຜູ້ເກີດສອງຄັ້ງ) ຄືພວກຣິສິ ຈະເລີ່ມດ້ວຍ Agnibāhu।

Verse 21

चतुर्दशस्य भौत्यस्य पुत्रा ऊरुमुखा मनोः प्रयर्तयन्ति देवांश् च भुवि सप्तर्षयो दिवः

ໃນມະນວັນຕະຣະຄັ້ງທີ 14 ຂອງ Bhautya, ບຸດຂອງມະນຸຊື່ Ūrūmukha ແລະອື່ນໆ ໄດ້ຈັດຕັ້ງໃຫ້ເທວະດຳເນີນໜ້າທີ່ຂອງຕົນໃນໂລກ. ໃນແຜ່ນດິນມີສັບຕະຣິສິ, ແລະໃນສະຫວັນມີເທວະທັງຫຼາຍ।

Verse 22

देवा यज्ञभुजस्ते तु भूः पुत्रैः परिपाल्यते ब्रह्मणो दिवसे ब्रह्मन्मनवस्तु चतुर्दश

ເທວະທັງຫຼາຍແມ່ນຜູ້ເສບສຸກຜົນແຫ່ງຍັດ; ແຜ່ນດິນຖືກປົກປ້ອງໂດຍລູກຫຼານຂອງພວກເຂົາ. ໂອ ພຣາຫມັນ, ໃນມື້ໜຶ່ງຂອງພຣະພຣະຫມາ ມີມະນຸ 14 ອົງແທ້ໆ.

Verse 23

मन्वाद्याश् च हरिर्वेदं द्वापरान्ते विभेद सः आद्यो वेदश् चतुष्पादः शतसाहस्रसम्मितः

ເລີ່ມແຕ່ມະນຸ ແລະ ຣິຊິບູຮານທັງຫຼາຍ, ຮະຣິ (ວິສນຸ) ໄດ້ແບ່ງວິເທດໃນທ້າຍຍຸກທະວາປະຣະ. ວິເທດເດີມມີສີ່ພາກ (ສີ່ບາດ) ແລະມີປະມານໜຶ່ງແສນຄຳກອນ.

Verse 24

एकश्चासीद् यजुर्वेदस्तं चतुर्धा व्यकल्पयत् आध्वर्यवं यजुर्भिस्तु ऋग्भिर्होत्रं तथा मुनिः

ຍະຊຸຣະເວດເຄີຍເປັນຄັງດຽວ; ຕໍ່ມາມຸນີໄດ້ຈັດແບ່ງເປັນສີ່ພາກ: ໜ້າທີ່ຂອງອັດວາຣຍຸໂດຍມົນຕຣາຍະຊຸສ, ແລະໜ້າທີ່ຂອງໂຫຕຣິໂດຍບົດຮ້ອງຣິກ.

Verse 25

औद्गात्रं सामभिओश् चक्रे ब्रह्मत्वञ्चाप्यथर्वभिः प्रथमं व्यासशिष्यस्तु पैलो ह्य् ऋग्वेदपारगः

ພຣະອົງໄດ້ມອບໜ້າທີ່ຂອງອຸດຄາຕຣິໃຫ້ແກ່ຜູ້ຊ່ຽວຊານສາມະເວດ, ແລະມອບໜ້າທີ່ຂອງພຣາຫມັນ (ປະໂຣຫິດ Brahman) ໃຫ້ແກ່ຜູ້ຊ່ຽວຊານອະຖັຣວະເວດ. ໃນບັນດາສິດຂອງວຽາສະ, ຄົນທໍາອິດແມ່ນໄປລະ, ຜູ້ຊໍານານໃນຣິກເວດ.

Verse 26

इन्द्रः प्रमतये प्रादाद्वास्कलाय च संहितां बौध्यादिभ्यो ददौ सोपि चतुर्धा निजसंहितां

ອິນທຣະໄດ້ມອບສັມຫິຕາ (Saṁhitā) ໃຫ້ແກ່ປຣະມະຕະຍະ ແລະໃຫ້ແກ່ວາສະກະລະດ້ວຍ; ແລ້ວວາສະກະລະກໍໄດ້ຖ່າຍທອດສັມຫິຕາຂອງຕົນເປັນສີ່ພາກໃຫ້ແກ່ບາວທະຍະ ແລະຜູ້ອື່ນໆ.

Verse 27

यजुर्वेदतरोः शाखाः सप्तविंशन्महामतिः वैशम्पायननामासौ व्यासशिष्यश् चकार वै

ໄວສັມປາຍະນະ ຜູ້ມີຈິດໃຈຍິ່ງໃຫຍ່ ເປັນສິດຂອງວະຍາສະ ໄດ້ສ້າງຕັ້ງສາຂາ 27 ຂອງຕົ້ນຢະຊຸຣະເວດາ ແທ້ໆ।

Verse 28

काण्वा वाजसनेयाद्या याज्ञवल्क्यादिभिः स्मृताः सामवेदतरोः शाखा व्यासशिष्यः सजैमिनिः

ການວາ ແລະ ວາຈະສະເນຍີ ແລະອື່ນໆ ຖືກຈື່ຈຳວ່າ ຍາຊະນະວັລກະຍະ ແລະຜູ້ອື່ນໆ ໄດ້ຖ່າຍທອດ. ສ່ວນຕົ້ນສາມະເວດາ ສາຂານັ້ນແທນໂດຍ ໄຈມິນິ ສິດຂອງວະຍາສະ।

Verse 29

सुमन्तुश् च सुकर्मा च एकैकां संहितां ततः गृह्णते च सुकर्माख्यः सहस्रं संहितां गुरुः

ຕໍ່ມາ ສຸມັນຕຸ ແລະ ສຸກັມມາ ແຕ່ລະຄົນໄດ້ຮັບສັມຫິຕາ (Saṃhitā) ຄົນລະໜຶ່ງ. ແລະຜູ້ທີ່ເອີ້ນວ່າ ສຸກັມມາ ໄດ້ຮັບສັມຫິຕາ ໜຶ່ງພັນ ຈາກອາຈານຂອງຕົນ।

Verse 30

सुमन्तुश्चाथर्वतरुं व्यासशिष्यो विभेद तं शिष्यानध्यापयामास पैप्यलादान् सहस्रशः

ສຸມັນຕຸ ສິດຂອງວະຍາສະ ໄດ້ແບ່ງປະເພນີອະຖັຣວະເວດາ (Atharva-veda) ເປັນສາຂາໆ ແລະໃຫ້ສິດຂອງຕົນ—ເລີ່ມຈາກ ໄປປະຍະລະ (Paipyala)—ສຶກສາມັນເປັນພັນໆ ສາຍການສືບທອດ।

Verse 31

पुराणसंहितां चक्रे सुतो व्यासप्रसादतः

ໂດຍພຣະກະລຸນາປະສາດຂອງວະຍາສະ ສູຕະ (Sūta) ໄດ້ຮຽບຮວບຮວມເປັນສັງຄະຫະ ສຳຫຼັບປຸຣານະທັງຫຼາຍ।