Adhyaya 24

Verse 1

इत्य् आदिमहापुराणे आग्नेये आदिमूर्त्यादिपूजाविधिर्नाम त्रयोविंशो ऽध्यायः अथ चतुर्विंशो ऽध्यायः कुण्डनिर्माणादिविधिः नारद उवाच अग्निकार्यं प्रवक्ष्यामि येन स्यात्सर्वकामभाक् चतुरभ्यधिकं विंशमङ्गुलं चतुरस्रकं

ດັ່ງນີ້ ໃນ ອັກນິປຸຣານະ (Agni Purāṇa) ອັນເປັນມະຫາປຸຣານະແຫ່ງປະຖົມ ບົດທີ 23 ຊື່ «ວິທີບູຊາເລີ່ມຈາກຮູບປະຖົມ (Ādi-mūrti)» ສິ້ນສຸດລົງ. ບັດນີ້ເລີ່ມບົດທີ 24: «ວິທີສ້າງຄຸນດະ (kuṇḍa) ແລະພິທີທີ່ກ່ຽວຂ້ອງ». ນາຣະດະ (Nārada) ກ່າວວ່າ: «ຂ້າພະເຈົ້າຈະອະທິບາຍພິທີກຳແຫ່ງໄຟສັກສິດ (agni-kārya) ທີ່ເຮັດໃຫ້ສຳເລັດທຸກຄວາມປາດຖະໜາ. (ຄຸນດະ) ຄວນເປັນຮູບສີ່ຫຼ່ຽມ ຂະໜາດ 24 aṅgula».

Verse 2

सूत्रेण सूत्रयित्वा तु क्षेत्रं तावत् खनेत्समं खातस्य मेखला कार्या त्यक्त्वा चैवाङ्गुलद्वयं

ເມື່ອຂຶ້ນແບບພື້ນທີ່ດ້ວຍເຊືອກວັດ (sūtra) ແລ້ວ ຄວນຂຸດດິນໃຫ້ເທົ່າກັນ. ຮອບບ່ອນທີ່ຂຸດແລ້ວ ຄວນເຮັດແຖບຂອບຍົກ (mekhalā) ໂດຍເຫຼືອຂອບໄວ້ 2 ນິ້ວ (aṅgula).

Verse 3

सत्त्वादिसञ्ज्ञा पूर्वाशा द्वादशाङ्गुलमुच्छ्रिता अष्टाङ्गुला द्व्यङुलाथ चतुरङ्गुलविस्तृता

ເສັ້ນດ້ານຕາເວັນອອກ (ດ້ານໜ້າ) ທີ່ເອີ້ນດ້ວຍນາມເລີ່ມຈາກ «ສັດຕະວະ» ຄວນຍົກຂຶ້ນສູງ 12 ອັງກຸລ; ຕໍ່ມາ 8 ອັງກຸລ, ຕໍ່ມາ 2 ອັງກຸລ, ແລະກຳນົດຄວາມກວ້າງ 4 ອັງກຸລ.

Verse 4

योनिर्दशाङ्गुला रम्या षट्चतुर्द्व्यङ्गुलाग्रगा क्रमान्निम्ना तु कर्तव्या पश्चिमाशाव्यवस्थिता

ຮ່ອງຮູບຍົນີ (yoni) ຄວນເຮັດໃຫ້ງາມ ຍາວ 10 ອັງກຸລ. ປາກ/ສ່ວນໜ້າຂອງມັນ ໃຫ້ກວ້າງ 6, 4, ແລະ 2 ອັງກຸລ ຕາມລຳດັບ; ຄວນສ້າງໃຫ້ລາດລົງຢ່າງຄ່ອຍໆ ແລະຈັດໃຫ້ຫັນໄປທາງຕາເວັນຕົກ.

Verse 5

अश्वत्थपत्रसदृशी किञ्चित् कुण्डे निवेशिता तुर्याङ्गुलायता नालं पञ्चदशाङ्गुलायतं

ໃຫ້ຝັງເຂົ້າໃນອ່າງ (kuṇḍa) ພຽງເລັກນ້ອຍ ແລະເຮັດໃຫ້ຄ້າຍໃບອັສວັດຖະ (ຕົ້ນໄພພິກຸນ/ໄຟກັສ). ທໍ່ (nāla) ຍາວ 4 ອັງກຸລ ແລະຄວາມຍາວລວມ 15 ອັງກຸລ.

Verse 6

मूलन्तु त्र्यङ्गुलं योन्या अग्रं तस्याः षडङ्गुलं लक्षणञ्चैकहस्तस्य द्विगुणं द्विकरादिषु

ຖານ (mūla) ໃນຍົນີ ມີ 3 ອັງກຸລ; ສ່ວນໜ້າຂອງມັນມີ 6 ອັງກຸລ. ຂໍ້ກຳນົດສຳລັບຮູບທີ່ມີມືຂ້າງດຽວ ຕ້ອງເພີ່ມເປັນສອງເທົ່າ ສຳລັບຮູບສອງມື ແລະຮູບຫຼາຍມືອື່ນໆ.

Verse 7

एकत्रिमेखलं कुण्डं वर्तुलादि वदाम्यहं सद्मादिसञ्ज्ञा इति ख, चिह्नितपुस्तकपाठः मलन्तु द्व्यङ्गुलमिति ग,चिह्नितपुस्तकपाठः कुण्डार्धे तु स्थितं सूत्रं कोणे यदतिरिच्यते

ຂ້ອຍຈະອະທິບາຍຮູບວົງມົນ ແລະຮູບອື່ນໆ ຂອງຫຼຸມໄຟຊັ້ນດຽວ (eka-tri-mekhalā). ເຊືອກທີ່ວາງໄວ້ກາງຫຼຸມໄຟ ແມ່ນສ່ວນທີ່ຍື່ນເກີນໄປຫາມຸມ; (ໃນການອ່ານຕາມສຳນວນຕົ້ນສະບັບທີ່ຖືກໝາຍ ມີຄວາມແຕກຕ່າງເຊັ່ນ ‘sadmādi-saṁjñā’ ແລະ ‘mala—2 ອັງກຸລ’)។

Verse 8

तदर्धं दिशि संस्थाप्य भ्रामितं वर्तुलं भवेत् कुण्डार्धं कोणभागार्धं दिशिश्चोत्तरतो वहिः

ນໍາເອົາຄ່າວັດນັ້ນເຄິ່ງໜຶ່ງໄປຕັ້ງໄວ້ໃນທິດທີ່ກໍານົດ ແລ້ວໝຸນມັນ ຈະເກີດຮູບວົງມົນ. ເຄິ່ງຄ່ານັ້ນກໍານົດເຄິ່ງຂອງຄຸນດາ (ຫຼຸມໄຟ) ແລະເຄິ່ງສ່ວນຂອງມຸມໃຫ້ວາງຢູ່ທິດນອກໄປທາງເໜືອ.

Verse 9

पूर्वपश्चिमतो यत्नाल्लाञ्छयित्वा तु मध्यतः संस्थाप्य भ्रामितं कुण्डमर्धचन्द्रं भवेत् शुभं

ເມື່ອໝາຍເສັ້ນຕາມແນວຕາເວັນອອກ–ຕາເວັນຕົກຢ່າງລະມັດລະວັງ ແລ້ວຕັ້ງໄວ້ທີ່ກາງ ແລະຈັດໃຫ້ໝຸນ/ຫັນໃຫ້ຖືກທິດ ຄຸນດາ (ຫຼຸມໄຟ) ຈະເປັນຮູບ «ເຄິ່ງດວງຈັນ» (ardha-candra) ອັນເປັນມົງຄຸນ.

Verse 10

पद्माकारे दलानि स्युर्मेखलानान्तु वर्तुले बाहुदण्डप्रमाणन्तु होमार्थं कारयेत् स्रुचं

ສ່ວນທີ່ຍື່ນອອກຄ້າຍໃບ ຄວນປັ້ນໃຫ້ເປັນຮູບດອກບົວ; ສາຍຄາດຮອບ (ເມຄະລາ) ຄວນເປັນວົງມົນ. ເພື່ອການໂຮມາ (ບູຊາໄຟ) ຄວນເຮັດສຣຸຈ (sruc—ທັບຕັກ) ໃຫ້ຍາວຕາມມາດຕະຖານຄວາມຍາວແຂນທ່ອນໜ້າ (ຄວາມຍາວຂໍ້ສອກ).

Verse 11

सप्तपञ्चाङ्गुलं वापि चतुरस्रन्तु कारयेत् त्रिभागेन भवेद्गर्तं मध्ये वृत्तं सुशोभनम्

ຄວນກໍ່ໃຫ້ເປັນຮູບສີ່ຫຼ່ຽມ ໂດຍໃຫ້ດ້ານໜຶ່ງຍາວ 7 ຫຼື 5 ອັງກຸລະ. ຫຼຸມ (garta) ຄວນເຮັດເປັນສາມສ່ວນ ແລະກາງຫຼຸມໃຫ້ມີພື້ນວົງມົນທີ່ຈັດໄວ້ດີ ງາມນ່າເບິ່ງ.

Verse 12

तिर्यगूर्ध्वं समं खाताद्वहिरर्धन्तु शोधयेत् अङ्गुलस्य चतुर्थांशं शेषार्धार्धं तथान्ततः

ຈາກແນວທີ່ຂຸດໄວ້ (ຮ່ອງ/ຫຼຸມ) ຄວນປັບແຕ່ງແລະເຮັດໃຫ້ດ້ານນອກເທົ່າກັນທັງແນວນອນແລະແນວຕັ້ງ ໂດຍຂັດອອກຄວາມຂຸລຂະໃຫ້ເຖິງຂະໜາດເຄິ່ງໜຶ່ງ. ຕໍ່ມາ ໃຫ້ຕັດອອກໜຶ່ງສ່ວນສີ່ຂອງອັງກຸລະ; ແລະສຸດທ້າຍ ໃຫ້ຫຼຸດສ່ວນທີ່ເຫຼືອອີກເທື່ອໜຶ່ງໂດຍເຄິ່ງໜຶ່ງ.

Verse 13

खातस्य मेखलां रम्यां शेषार्धेन तु कारयेत् कण्ठं त्रिभागविस्तारं अङ्गुष्ठकसमायतं

ໃຊ້ຄຶ່ງທີ່ເຫຼືອຂອງຂະໜາດທີ່ກຳນົດ ຄວນປັ້ນສາຍຄາດແອວ ເມຄະລາ (mekhalā) ໃຫ້ງາມ ສຳລັບຮູ/ຫຼຸມ (khāta)។ ສ່ວນຄໍ (kaṇṭha) ໃຫ້ກວ້າງສາມສ່ວນ ແລະສູງເທົ່າຄວາມກວ້າງນິ້ວໂປ້ (aṅguṣṭhaka)។

Verse 14

सार्धमङ्गुष्ठकं वा स्यात्तदग्रे तु मुखं भवेत् चतुरङ्गुलविस्तारं पञ्चाङ्गुलमथापि वा

ອາດຈະມີຂະໜາດເທົ່ານິ້ວໂປ້ໜຶ່ງກັບເຄິ່ງ (aṅguṣṭhaka) ແລະທາງດ້ານໜ້າໃຫ້ມີສ່ວນໜ້າ. ຄວາມກວ້າງໃຫ້ເທົ່າສີ່ນິ້ວ ຫຼືອີກທາງໜຶ່ງເທົ່າຫ້ານິ້ວ.

Verse 15

त्रिकं द्व्यङ्गुलकं तत् स्यान्मध्यन्तस्य सुशोभनम् आयामस्तत्समस्तस्य मध्यनिम्नः सुशोभनः

ມາດຕາສາມສ່ວນ (tri-ka) ນັ້ນໃຫ້ເທົ່າສອງອັງກຸລະ (aṅgula) ແລະງາມສຳລັບສ່ວນກາງກັບສ່ວນປາຍ. ຄວາມຍາວໂດຍລວມໃຫ້ສົມສ່ວນ ແລະການຍຸບຕ່ຳອ່ອນໆທີ່ກາງເປັນທີ່ນ່າຊົມ.

Verse 16

शुषिरं कण्ठदेशे स्याद्विशेद् यावत् कनीयसी शेषकुण्डन्तु कर्तव्यं यथारुचि विचित्रितं

ໃຫ້ເຮັດຮູກົ້ນກວ້າງຢູ່ບ່ອນຄໍ (kaṇṭha-deśa) ແລະເຈາະໃຫ້ເຂົ້າໄປເຖິງຂະໜາດນິ້ວກ້ອຍ. ຈາກນັ້ນ ຄຸນດະ (kuṇḍa) ທີ່ເຫຼືອໃຫ້ປັ້ນຕໍ່ ແລະປະດັບໃຫ້ຫຼາກຫຼາຍຕາມຄວາມພໍໃຈ.

Verse 17

स्रुवन्तु हस्तमात्रं स्याद्दण्डकेन समन्वितं वटुकं द्व्यङ्गुलं वृत्तं कर्तव्यन्तु सुशोभनं

ສຣຸວາ (sruva) ຊ້ອນຕັກບູຊາ ຄວນຍາວເທົ່າຄວາມຍາວມື ແລະມີດ້າມຈັບປະກອບ. ຖ້ວຍ (vaṭuka) ຂອງມັນໃຫ້ເຮັດເປັນວົງມົນ ຂະໜາດສອງນິ້ວ ແລະປັ້ນໃຫ້ປະນີດງາມ.

Verse 18

कुण्डकेन समन्वितमिति ख, चिह्नितपुस्तकपाठः कण्ठकं द्व्यङ्गुलमिति ख, चिह्नितपुस्तकपाठः चन्द्राभं द्व्यङ्गुलमिति ङ, चिह्नितपुस्तकपाठः गोपदन्तु यथा मग्नमल्पपङ्के तथा भवेत् उपलिप्य लिखेद्रेखामङ्गुलां वज्रनासिकां

(ອ່ານຕ່າງກັນ: «ມີ kuṇḍaka ປະກອບ» ຕາມຕົ້ນສະບັບທີ່ໝາຍໄວ້; «kaṇṭhaka ກວ້າງ 2 ອັງກຸລ» ຕາມຕົ້ນສະບັບດຽວກັນ; «candrābha ຄ້າຍດວງຈັນ ກວ້າງ 2 ອັງກຸລ» ຕາມອີກຕົ້ນສະບັບ.) ຮອຍ «ຕີນງົວ» ຄວນເປັນດັ່ງຮອຍທີ່ຈົມໃນຕົມຕື້ນ. ຫຼັງຈາກທາຜິວແລ້ວ ໃຫ້ຂີດເສັ້ນນໍາ (rekhā) ກວ້າງ 1 ອັງກຸລ ດ້ວຍປາຍແຫຼມ «vajra-nāsikā» ຮູບວັດຊະຣະ.

Verse 19

सौम्याग्रा प्रथमा तस्यां रेखे पूर्वमुखे तयोः मध्ये तिस्रस् तथा कुर्याद्दक्षिणादिक्रमेण तु

ໃນແຜນນັ້ນ ເສັ້ນທໍາອິດໃຫ້ປາຍຫັນໄປທາງມງຄຸນ (ທິດເໜືອ) ແລະເສັ້ນທັງສອງໃຫ້ຫັນໜ້າໄປທິດຕາເວັນອອກ. ລະຫວ່າງເສັ້ນເຫຼົ່ານັ້ນ ໃຫ້ຂີດເພີ່ມອີກ 3 ເສັ້ນ ຕາມລໍາດັບ ເລີ່ມຈາກທິດໃຕ້.

Verse 20

एवमुल्लिख्य चाभ्युक्ष्य प्रणवेन तु मन्त्रवित् विष्टरं कल्पयेत्तेन तस्मिन् शक्तिन्तु वैष्णवीं

ເມື່ອຂີດຮູບຕາມພິທີແລ້ວ ແລະພອຍນ້ໍາສັກສິດ (ອະພິຍຸກສະ) ນັກຮູ້ມັນຕຣາຄວນໃຊ້ພຣະນະວະ (Oṁ) ຈັດຕັ້ງ viṣṭara ເປັນບ່ອນນັ່ງ/ແທ່ນບູຊາ. ແລ້ວໃຫ້ປະດິດຕັ້ງ Vaiṣṇavī Śakti ພະລັງອັນເທວະຂອງພຣະວິສະນຸໄວ້ເທິງນັ້ນ.

Verse 21

अलं कृत्वा मूर्तिमतीं क्षिपेदग्निं हरिं स्मरन् प्रादेशमात्राः समिधो दत्वा परिसमुह्य तं

ເມື່ອຈັດໃຫ້ຄົບຖ້ວນ ແລະເຮັດໃຫ້ພິທີມີຮູບຮ່າງຊັດແຈ້ງແລ້ວ ໃຫ້ຈຸດ/ວາງໄຟ ໂດຍລະລຶກເຖິງ Hari (ພຣະວິສະນຸ). ຫຼັງຈາກຖວາຍໄມ້ຟືນ samidh ຍາວປະມານ 1 ປຣາເທສ (ຊ່ວງມື) ແລ້ວ ໃຫ້ກວາດຮວບຮວມ ແລະຈັດຮອບໆ ຢ່າງລະມັດລະວັງ.

Verse 22

दर्भैस्त्रिधा परिस्तीर्य पूर्वादौ तत्र पात्रकं आसादयेदिध्मवह्नी भूमौ च श्रुक्श्रुवद्वयं

ໃຫ້ປູຫຍ້າ darbha ເປັນ 3 ຊັ້ນ ໂດຍເລີ່ມຈາກທິດຕາເວັນອອກ ແລ້ວນໍາພາຊະນະ (pātraka) ໄປວາງໄວ້ທີ່ນັ້ນ. ແລະໃນພື້ນດິນ ໃຫ້ວາງໄມ້ຟືນແລະໄຟ ພ້ອມທັງຊ້ອນຕັກບູຊາຄູ່ (śruk ແລະ śruva).

Verse 23

आज्यस्थाली चरुस्थाली कुशाज्यञ्च प्रणीतया प्रोक्षयित्वा प्रोक्षणीञ्च गृहीत्वापूर्य वारिणा

ເມື່ອໄດ້ພອຍນ້ຳປະສິດ (praṇītā) ໃສ່ພາຊະນະໃສ່ເນີຍຂຸນ (ājya-sthālī) ພາຊະນະອາຫານບູຊາ (caru-sthālī) ແລະຫຍ້າ kuśa ທີ່ຊຸບເນີຍຂຸນແລ້ວ ຈຶ່ງຍົກ prokṣaṇī (ພາຊະນະພອຍນ້ຳ) ຂຶ້ນ ແລະເຕີມນ້ຳໃຫ້ເຕັມ।

Verse 24

पवित्रान्तर्हिते हस्ते परिश्राव्य च तज्जलं प्राङ्नीत्वा प्रोक्षणीपात्रण् ज्योतिरग्रे निधाय च

ໃຫ້ມືທີ່ຖື pavitra (ວົງ/ຫຍ້າຊຳລະ) ກັ່ນໃຫ້ນ້ຳນັ້ນໄຫຼຊຶມຜ່ານ; ແລ້ວຫັນໜ້າໄປທາງຕາເວັນອອກ ຍົກພາຊະນະ prokṣaṇī ໄປວາງໄວ້ຕໍ່ໜ້າໄຟສັກສິດ (ແສງ).

Verse 25

तदद्भिस्त्रिश् च सम्प्रोक्ष्य इद्ध्मं विन्यस्य चाग्रतः प्रणीतायां सुपुष्पायां विष्णुं ध्यात्वोत्तरेण च

ໃຊ້ນ້ຳນັ້ນພອຍສາມເທື່ອ ແລະວາງໄມ້ເຊື້ອໄຟໄວ້ຂ້າງໜ້າ; ໃນພາຊະນະນ້ຳ praṇītā ທີ່ປະດັບດ້ວຍດອກໄມ້ງາມ ພຶງພິຈາລະນາພຣະ Viṣṇu ແລ້ວດຳເນີນຕໍ່ຕາມມົນຕຣາ/ພິທີຖັດໄປ।

Verse 26

आज्यस्थालीमथाज्येन सम्पूर्याग्रे निधाय च सम्प्लवोत्पवनाभ्यान्तु कुर्यादाज्यस्य संस्कृतिं

ຕໍ່ຈາກນັ້ນ ເຕີມເນີຍຂຸນໃສ່ພາຊະນະ ājya-sthālī ໃຫ້ເຕັມ ແລະວາງໄວ້ຂ້າງໜ້າ (ໃກ້ໄຟ/ແທ່ນບູຊາ); ຈຶ່ງກະທຳການຊຳລະປະສິດຂອງເນີຍຂຸນ ໂດຍສອງກິລິຍາທີ່ເອີ້ນວ່າ samplava ແລະ utpavana।

Verse 27

अखण्डिताग्रौ निर्गर्भौ कुशौ प्रादेशमात्रकौ ताभ्यामुत्तानपाणिभ्यामङ्गुष्ठानामिकेन तु

ໃຫ້ເອົາຫຍ້າ kuśa ສອງກ້ານ ທີ່ປາຍບໍ່ຂາດ ແລະບໍ່ມີຂໍ້ ແຕ່ລະກ້ານຍາວເທົ່າ prādeśa (ຊ່ວງຝາມື); ຈັບດ້ວຍຝາມືຫງາຍ ໂດຍໃຊ້ນິ້ວໂປ້ງ ແລະນິ້ວນາງ (ring finger).

Verse 28

आज्यं तयोस्तु सङ्गृह्य द्विर्नीत्वा त्रिरवाङ्क्षिपेत् स्रुक्स्रुवौ चापि सङ्गृह्य ताभ्यां प्रक्षिप्य वारिण

ເມື່ອເກັບກີ (ghee) ຈາກບ່ວງທັງສອງແລ້ວ ຄວນຕັກຂຶ້ນສອງເທື່ອ ແລະເທລົງລຸ່ມສາມເທື່ອ. ຕໍ່ຈາກນັ້ນ ເກັບບ່ວງ sruk ແລະ sruva ແລ້ວລ້າງດ້ວຍນ້ຳ.

Verse 29

रुद्रनासिकामिति ख, चिह्नितपुस्तकपाठः वक्त्रनासिकामिति ङ, चिह्नितपुस्तकपाठः आद्यं तयोस्तु सम्पूज्य त्रीन् वारानूर्ध्वमुत्क्षिपेदिति ङ, चिह्नितपुस्तकपाठः प्रतप्य दर्भैः सम्मृज्य पुनः प्रक्ष्याल्य चैव हि निष्टप्य स्थापयित्वा तु प्रणवेनैव साधकः

ເມື່ອເຜົາໃຫ້ຮ້ອນແລ້ວ ໃຫ້ໃຊ້ຫຍ້າ darbha ເຊັດ ແລະລ້າງອີກຄັ້ງ. ຈາກນັ້ນ ໃຫ້ຕາກໃຫ້ແຫ້ງສິ້ນເຊີງ ແລະວາງໄວ້ໃນທີ່ຄວນ; ຜູ້ປະຕິບັດຄວນສຳເລັດພິທີດ້ວຍພະຍາງ «ໂອມ» ແຕ່ຢ່າງດຽວ. (ບົດອ່ານຕ່າງກັນມີ “rudra-nāsikā” ກັບ “vaktra-nāsikā” ແລະຄຳສັ່ງໃຫ້ບູຊາທັງສອງກ່ອນ ແລ້ວຍົກອັນທຳອິດຂຶ້ນເທິງສາມເທື່ອ)

Verse 30

प्रणवादिनमोन्तेन पश्चाद्धोमं समाचरेत् गर्भाधानादिकर्माणि यावदंशव्यवस्थया

ເມື່ອສຳເລັດສູດນະມະສະການທີ່ເລີ່ມດ້ວຍ «ໂອມ» ແລ້ວ ຈຶ່ງຄວນປະກອບພິທີໂຮມ (homa) ຢ່າງຖືກຕ້ອງ. ແລະພິທີກຳທີ່ເລີ່ມຈາກ garbhādhāna (ພິທີກ່ອນການປະສົມພັນ) ຄວນດຳເນີນຕາມການແບ່ງສ່ວນແລະລຳດັບທີ່ກຳນົດໄວ້.

Verse 31

नामान्तं व्रतबन्धान्तं समावर्तावसानकम् अधिकारावसानं वा कर्यादङ्गानुसारतः

ຄວນປະກອບພິທີສິ້ນສຸດຕາມອັງກະ (aṅga) ທີ່ກຳນົດໄວ້: ອາດເຮັດໃນຕອນສິ້ນສຸດພິທີຕັ້ງຊື່, ຫຼືສິ້ນສຸດ vratabandha (ພິທີເຂົ້າວິໄນ/ວຣະຕະ), ຫຼືສິ້ນສຸດ samāvartana (ພິທີຈົບການເປັນນັກສຶກສາ), ຫຼືສິ້ນສຸດໄລຍະ adhikāra (ໄລຍະສິດທິອະນຸຍາດ) ຂອງຕົນ.

Verse 32

प्रणवेनोपचारन्तु कुर्यात्सर्वत्र साधकः अङ्गैर् होमस्तु कर्तव्यो यथावित्तानुसारतः

ຜູ້ປະຕິບັດຄວນເຮັດອຸປະຈາຣະ (ການບູຊາ/ການປະຄອງພິທີ) ໃນທຸກພິທີ ໂດຍໃຊ້ Pranava «ໂອມ». ສ່ວນພິທີໂຮມ (homa) ຄວນເຮັດພ້ອມອັງກະ (aṅga) ທີ່ກຳນົດ ຕາມກຳລັງຊັບສິນຂອງຕົນ.

Verse 33

गर्भादानन्तु प्रथमं ततः पुंसवनं स्मृतम् सीमन्तोन्नयनं जातकर्म नामान्नप्राशनम्

ອັນທຳອິດແມ່ນ Garbhādhāna (ພິທີໃຫ້ເກີດການປະສົມພັນ); ຕໍ່ມາເອີ້ນ Puṃsavana; ຕໍ່ໄປ Sīmantonnayana; ແລ້ວຈຶ່ງ Jātakarman (ພິທີເກີດ), Nāmakaraṇa (ຕັ້ງຊື່), ແລະ Annaprāśana (ໃຫ້ເດັກເລີ່ມກິນອາຫານແຂງ)។

Verse 34

चूडकृतिं व्रतबन्धं वेदव्रतान्यशेषतः समावर्तनं पत्न्या च योगश्चाथाधिकारकः

ພິທີຕັດຜົມ (cūḍākaraṇa), ພິທີຜູກພັນຄຳປະຕິຍານ (vrata-bandha), ການປະພຶດວັດຕະປະຕິບັດຂອງນັກສຶກສາເວດທັງໝົດໃຫ້ຄົບຖ້ວນ, ພິທີສຳເລັດການສຶກສາ (samāvartana), ແລະວິໄນໂຍຄະຮ່ວມກັບພັນລະຍາ—ເຫຼົ່ານີ້ແມ່ນຫົວຂໍ້ທີ່ໃຫ້ສິດທິຄວາມເໝາະສົມສຳລັບພິທີແລະໜ້າທີ່ຕໍ່ໄປ।

Verse 35

हृदादिक्रमतो ध्यात्वा एकैकं कर्म पूज्य च अष्टावष्टौ तु जुहुयात् प्रतिकर्माहुतीः पुनः

ໃຫ້ພິຈາລະນາດ້ວຍສະມາທິຕາມລຳດັບ ເລີ່ມຈາກ «ຫົວໃຈ» (hṛd-nyāsa ແລະການວາງຕໍ່ໆໄປ) ແລະບູຊາກຳແຕ່ລະຢ່າງແຍກຕ່າງຫາກ; ແລ້ວຈຶ່ງຖວາຍອາຫຸຕິ 8 ແລະ 8 ອີກຄັ້ງ, ໂດຍທຳອາຫຸຕິຕາມກຳແຕ່ລະຢ່າງ (prati-karman) ຊ້ຳອີກເທື່ອໜຶ່ງ।

Verse 36

पूर्णाहुतिं ततो दद्यात् श्रुचा मूलेन साधकः वौषडन्तेन मन्त्रेण प्लुतं सुस्वरमुच्चरन्

ຈາກນັ້ນ ຜູ້ປະຕິບັດຄວນຖວາຍ pūrṇāhuti (ອາຫຸຕິສົມບູນ) ດ້ວຍທັບຕັກ (śrucā) ໂດຍໃຊ້ມູລະມັນຕຣາ (root-mantra); ອອກສຽງແບບ pluta ຍາວ ແລະກົງສຽງດີ, ໃຫ້ມັນຕຣາລົງທ້າຍດ້ວຍ “vauṣaṭ”.

Verse 37

विष्णोर्वह्निन्तु संस्कृत्य श्रपयेद्वैष्णवञ्चरुम् आराध्य स्थिण्डिले विष्णुं मन्त्रान् संस्मृत्य संश्रपेत्

ເມື່ອໄດ້ຊຳລະແລະສັງສະການໄຟສຳລັບ Viṣṇu ຢ່າງຖືກຕ້ອງແລ້ວ, ຄວນຕົ້ມ Vaiṣṇava caru (ເຂົ້າຕົ້ມບູຊາ)។ ໄດ້ບູຊາ Viṣṇu ຢູ່ເທິງ sthiṇḍila (ແທ່ນພິທີ) ແລະລະລຶກມັນຕຣາທີ່ກຳນົດໄວ້ແລ້ວ, ຈຶ່ງໃຫ້ສຳເລັດການຕົ້ມ/ຖວາຍຕາມນັ້ນ।

Verse 38

आसनादिक्रमेणैव साङ्गावरणमुत्तमम् गन्धपुष्पैः समभ्यर्च्य ध्याता देवं सुरोत्तमम्

ຕາມລຳດັບພິທີທີ່ກຳນົດ ເລີ່ມຈາກການຖວາຍອາສະນະ ແລະພິທີປະກອບອື່ນໆ ຄວນບູຊາອັນປະເສີດແກ່ເທວະ ພ້ອມທັງອົງປະກອບ ແລະເທວະບໍລິວານ (ອາວະຣະນະ)។ ເມື່ອບູຊາດ້ວຍກິ່ນຫອມ ແລະດອກໄມ້ແລ້ວ ຜູ້ບູຊາຄວນເຮັດສະມາທິລະນຶກເຖິງພຣະເທວະນັ້ນ—ຜູ້ສູງສຸດໃນຫມູ່ເທວະທັງປວງ។

Verse 39

आधायेध्ममथाघारावाज्यावग्नीशसंस्थितौ नियुज्य स्थापयित्वेति ख, चिह्नितपुस्तकपाठः देवव्रतान्यशेषत इति ख, चिह्नितपुस्तकपाठः योगश्चाथाधिकारत इति ख, चिह्नितपुस्तकपाठः मन्त्रान् सन्तर्प्य संत्रपेत् इति ख, घ, चिह्नितपुस्तकद्वयपाठः वायव्यनैरृताशादिप्रवृत्तौ तु यथाक्रमम्

ກ່ອນອື່ນໃຫ້ວາງໄມ້ຟືນ (idhma) ແລ້ວຈັດວາງການຫຼັ່ງອາຄາຣະ (āghāra) ສອງຄັ້ງດ້ວຍນ້ຳມັນເນີຍ (ghee) ໃຫ້ຖືກຕຳແໜ່ງຕາມພຣະອັກນີ (Agni) ຜູ້ປົກຄອງໄຟ. ຈາກນັ້ນໃຫ້ແຕ່ງຕັ້ງກິດຈະກຳແຕ່ລະຢ່າງ ແລະຈັດໃຫ້ເປັນລຳດັບ. ຄວນປະຕິບັດວຣະຕະແຫ່ງເທວະໃຫ້ຄົບຖ້ວນ ແລະວິໄນໂຍຄະຕາມສິດທິຂອງຕົນ. ເມື່ອໄດ້ທຳໃຫ້ມັນຕຣາພໍໃຈດ້ວຍການສະດຸດສະດອນແລະການບູຊາໄຟແລ້ວ ຈຶ່ງດຳເນີນຕາມລຳດັບ ເມື່ອເລີ່ມພິທີທີ່ກ່ຽວກັບທິດວາຍະວະ (ຕາເວັນຕົກເໜືອ) ແລະນາຍຣິຕະ (ຕາເວັນຕົກໃຕ້) ແລະອື່ນໆ.

Verse 40

आज्यभागौ ततो हुत्वा चक्षुषी दक्षिणोत्तरे मध्येथ जुहुयात्सर्वमन्त्रानर्चाक्रमेण तु

ຈາກນັ້ນໃຫ້ຖວາຍສ່ວນອາຊະຍະ (ājyabhāga) ສອງສ່ວນ ແລ້ວຖວາຍບູຊາໄຟ ‘ຈັກຂຸສີ’ ສອງຄັ້ງ—ຂວາ ແລະ ຊ້າຍ—ໃນກາງ. ຫຼັງຈາກນັ້ນ ຈຶ່ງຖວາຍບູຊາໄຟດ້ວຍມັນຕຣາທັງປວງ ຕາມລຳດັບການບູຊາ (arcā-krama) ທີ່ກຳນົດໄວ້.

Verse 41

आज्येन तर्पयेन्मूर्तेर्दशांशेनाङ्गहोमकम् शतं सहस्रं वाज्याद्यैः समिद्भिर्वा तिलैः सह

ໃຫ້ໃຊ້ນ້ຳມັນເນີຍ (ghee) ເຮັດການຕັຣປະນະ (tarpana) ເພື່ອຫຼ້ຽງບຳລຸງພຣະຮູບ (mūrti) ຂອງເທວະ. ແລະໃຫ້ເຮັດອັງກະໂຮມະ (aṅga-homa) ເປັນພິທີປະກອບ ໂດຍໃຊ້ຈຳນວນໜຶ່ງສ່ວນສິບຂອງຈຳນວນຫຼັກ. ອາດຖວາຍ 100 ຫຼື 1000 ຄັ້ງ ໂດຍໃຊ້ ghee ແລະສິ່ງອື່ນໆ, ຫຼືໄມ້ຟືນບູຊາ (samidh), ຫຼືຮ່ວມກັບເມັດງາ.

Verse 42

समाप्यार्चान्तु होमान्तां शुचीन् शिष्यानुपोषितान् आहूयाग्रे निवेश्याथ ह्य् अस्त्रेण प्रोक्षयेत् पशून्

ເມື່ອສຳເລັດການບູຊາຈົນເຖິງທ້າຍພິທີໂຮມະແລ້ວ ໃຫ້ເຊີນສິດທິສາວົກຜູ້ບໍລິສຸດ ທີ່ຕົນໄດ້ອຸປະຖຳບຳລຸງແລະຝຶກຝົນ ໃຫ້ມາ ແລ້ວໃຫ້ນັ່ງຢູ່ຂ້າງໜ້າ. ຈາກນັ້ນ ໃຊ້ອັສຕຣະ-ມັນຕຣາ (Astra-mantra) ປະພອຍນ້ຳສັກສິດໃສ່ສັດບູຊາ ເພື່ອຊຳລະແລະອຸທິດຖວາຍ.

Verse 43

शिष्यानात्मनि संयोज्य अविद्याकर्मबन्धनैः लिङ्गानुवृत्तश् चैतन्यं सह लिङ्गेन पाशितम्

ເມື່ອໄດ້ຜູກສາວົກໃຫ້ຕິດກັບອາດຕະມັນ ໂດຍພັນທະແຫ່ງອະວິດຍາ ແລະກຳ, ຈິດຮູ້ຕົວທີ່ຕາມລິງກະ (ກາຍລະອຽດ) ຖືກຈຳພັນພ້ອມກັບລິງກະນັ້ນ.

Verse 44

ध्यानमार्गेन सम्प्रोक्ष्य वायुवीजेन शोधयेत् ततो दहनवीजेन सृष्टिं ब्रह्माण्डसञ्ज्ञिकाम्

ໂດຍທາງແຫ່ງສະມາທິ ໃຫ້ປະພິທີພອຍນ້ຳສັກສິດ (ສຳໂປຣກຊະ) ແລ້ວຊຳລະດ້ວຍວາຍຸ-ບີຈະ; ຕໍ່ຈາກນັ້ນ ດ້ວຍດະຫະນະ (ອັກນິ)-ບີຈະ ໃຫ້ກໍ່ເກີດການສ້າງທີ່ເອີ້ນວ່າ «ພຣະຫມານະອັນດະ» (ໄຂ່ຈັກກະວານ).

Verse 45

निर्दग्धां सकलां ध्यायेद्भस्मकूटनिभस्थिताम्

ຄວນເພ່ງສະມາທິເຫັນ (ນາງ/ຮູບນັ້ນ) ວ່າຖືກເຜົາໝົດສິ້ນ ແລະດຳລົງຢູ່ດັ່ງກອງຂີ້ເທົ່າ.

Verse 46

प्लावयेद्वारिणा भस्म संसारं वार्मयंस्मरेतप्_२४०४५च्द्तत्र शक्तिं न्यसेत् पश्चात् पार्थिवीं बीजसञ्ज्ञिकाम् तन्मात्राभिः समस्ताभिः संवृतं पार्थिवं शुभम्

ໃຫ້ເຮັດໃຫ້ຂີ້ເທົ່າຊຸ່ມດ້ວຍນ້ຳ ແລະລະນຶກໂລກແຫ່ງພິທີວ່າປະກອບດ້ວຍນ້ຳ. ທີ່ນັ້ນ ຈຶ່ງວາງ (nyāsa) ພະລັງງານ ຄື ສັກຕິ (Śakti); ຕໍ່ຈາກນັ້ນ ວາງທາດດິນ ທີ່ຖືກເອີ້ນດ້ວຍພະຍາງບີຈະ. ດັ່ງນັ້ນ ຫຼັກການແຫ່ງດິນອັນມົງຄຸນ ທີ່ຖືກຫຸ້ມຫໍ້ດ້ວຍຕັນມາດຣາທັງປວງ ຈຶ່ງຖືກສະຖາປະນາ.

Verse 47

अण्डन्तदुद्भवन्ध्यायेत्तदाधारन्तदात्मकम् तन्मध्ये चिन्तयेन्मूर्तिं पौरुषीं प्रणवात्मिकाम्

ຄວນເພ່ງສະມາທິເຫັນໄຂ່ຈັກກະວານ (ອັນດະ) ແລະ «ຕັດ» ທີ່ເກີດອອກຈາກມັນ—ຜູ້ເປັນຖານຮອງ ແລະເປັນແກ່ນສານຂອງມັນ. ໃນກາງນັ້ນ ຄວນຄິດພິຈາລະນາຮູບພຸຣຸສະ ຜູ້ມີທາດແທ້ເປັນປຣະນະວະ (Oṃ).

Verse 48

लिङ्गं सङ्क्रामयेत् पश्चादात्मस्थं पूर्वसंस्कृतम् विभक्तेन्द्रियसंस्थानं क्रमाद् वृद्धं विचिन्तयेत्

ຕໍ່ຈາກນັ້ນ ພຶງໃຫ້ລິງຄະ (ກາຍລະອຽດ) ທີ່ໄດ້ຊໍາລະສະອາດແຕ່ກ່ອນ ຍ້າຍໄປຕັ້ງຢູ່ໃນອາດຕະມາ; ແລ້ວພຶງພິຈາລະນາຕາມລໍາດັບ ໂຄງສ້າງຂອງລິງຄະທີ່ປະກອບດ້ວຍອິນທຣິຍະທີ່ແຍກກັນ ແລະການເຕີບໂຕຂຶ້ນເປັນຂັ້ນໆ.

Verse 49

ततोण्डमब्दमेकं तु स्थित्वा द्विशकलीकृतम् समिद्भिर्वा तिलैस् तथा इति घ, चिह्नितपुस्तकपाठः सह लिङ्गेन दर्शितमिति ङ, चिह्नितपुस्तकपाठः संसारञ्चाक्षयं स्मरेदिति ख, चिह्नितपुस्तकपाठः स्थण्डिले पूर्वसंस्कृतमिति ख, चिह्नितपुस्तकपाठः द्यावापृथिव्यौ शकले तयोर्मध्ये प्रजापतिम्

ຕໍ່ມາ ເມື່ອຢູ່ໃນໄຂ່ຈັກກະວານຄົບໜຶ່ງປີ ມັນກໍແຕກອອກເປັນສອງຊິ້ນ. ໂດຍຖວາຍສະມິດ (ໄມ້ເຊື້ອໄຟ) ຫຼື ເມັດງາ (ຕິລະ) ເປັນເຄື່ອງບູຊາ ພຶງຄິດພິຈາລະນາວ່າສອງຊິ້ນນັ້ນແມ່ນ ຟ້າ ແລະ ແຜ່ນດິນ; ແລະໃນຊ່ອງກາງຂອງທັງສອງ ແມ່ນ ປຣະຊາປະຕິ (ຈອມເຈົ້າແຫ່ງສັດທັງປວງ).

Verse 50

जातं ध्यात्वा पुनः प्रोक्ष्य प्रणवेन तु संश्रितम् मन्त्रात्मकतनुं कृत्वा यथान्यासं पुरोदितम्

ເມື່ອໄດ້ພິຈາລະນາສິ່ງທີ່ເກີດຂຶ້ນແລ້ວ ພຶງພອກພົວນ້ໍາສັກສິດອີກຄັ້ງ; ຈາກນັ້ນ ອາໄສພຣະນະວະ (Oṁ) ເປັນທີ່ພຶ່ງ ພຶງປັ້ນໃຫ້ເປັນກາຍທີ່ປະກອບດ້ວຍມັນຕຣະ ຕາມພິທີນຍາສະ (nyāsa) ທີ່ໄດ້ກ່າວໄວ້ກ່ອນ.

Verse 51

विष्णुर्हस्तं ततो मूर्ध्नि दत्वा ध्यात्वा तु वैष्णवम् एवमेकं बहून् वापि जनित्वा ध्यानयोगतः

ຕໍ່ຈາກນັ້ນ ພຣະວິສນຸ ວາງພຣະຫັດໄວ້ເທິງກະຫຼອດສີສະ ແລະພິຈາລະນາວາຍສະນະວະ (ຮູບ/ມັນຕຣະ) ໂດຍວິໄນແຫ່ງຍົກຄະສະມາທິ; ດັ່ງນັ້ນຈຶ່ງກໍ່ໃຫ້ເກີດໄດ້ທັງໜຶ່ງປະກົດ ຫຼືຫຼາຍປະກົດກໍໄດ້.

Verse 52

करौ सङ्गृह्य मूलेन नेत्रे बद्ध्वा तु वाससा नेत्रमन्त्रेण मन्त्री तान् सदनेनाहतेन तु

ເມື່ອຈັບມືທັງສອງໄວ້ທີ່ໂຄນ (ຄືຂໍ້ມື) ແລະມັດຕາດ້ວຍຜ້າແລ້ວ ຜູ້ປະກອບມັນຕຣະພຶງກົດ/ຕີພວກນັ້ນດ້ວຍຄະທາ (sadanāhata) ໃນຂະນະທີ່ສະດຸດມັນຕຣະເນດຣະ (Netra-mantra).

Verse 53

कृतपूजो गुरुः सम्यक् देवदेवस्य तत्त्ववान् शिष्यान् पुष्पाञ्जलिभृतः प्राङ्मुखानुपवेशयेत्

ເມື່ອປະກອບພິທີບູຊາໃຫ້ສົມບູນແລ້ວ ຄູອາຈານຜູ້ຮູ້ແທ້ເຖິງສັດຈະທັດຂອງ «ເທວະເທວະ» ຄວນໃຫ້ສິດສານັ່ງຫັນໜ້າໄປທາງທິດຕາເວັນອອກ ພ້ອມຖືດອກໄມ້ໃນອັນຈະລີ (ປະນົມມື)។

Verse 54

अर्चयेयुश् च तेप्येवम्प्रसूता गुरुणा हरिम् क्षिप्त्वा पुष्पाञ्जलिं तत्र पुष्पादिभिरनन्तरम्

ແລະພວກເຂົາເອງ ເມື່ອໄດ້ຮັບການຊີ້ນຳຈາກຄູອາຈານແລ້ວ ຄວນບູຊາພຣະຫຣິ; ໂດຍໂຍນອັນຈະລີດອກໄມ້ລົງທີ່ນັ້ນ ແລ້ວຈຶ່ງບູຊາຕໍ່ທັນທີດ້ວຍດອກໄມ້ ແລະເຄື່ອງບູຊາອື່ນໆ।

Verse 55

अमन्त्रमर्चनं कृत्वा गुरोः पादार्चनन्ततः विधाय दक्षिणां दद्यात् सर्वस्वं चार्धमेव वा

ເມື່ອໄດ້ປະກອບການບູຊາໂດຍບໍ່ໃຊ້ມົນຕຣາ ແລ້ວບູຊາພຣະບາດຂອງຄູອາຈານຕໍ່ຈາກນັ້ນ ຄວນຈັດແລະຖວາຍທັກສິນາ (dakṣiṇā) — ຈະເປັນຊັບສິນທັງໝົດ ຫຼືຢ່າງນ້ອຍເຄິ່ງໜຶ່ງກໍໄດ້।

Verse 56

गुरुः संशिक्षयेच्छिष्यान् तैः पूज्यो नामभिर्हरिः विश्वक्सेनं यजेदीशं शङ्खचक्रगदाधरम्

ຄູອາຈານຄວນຝຶກສອນສິດສາໃຫ້ຮອບຄອບ; ແລະໂດຍສິດສາເຫຼົ່ານັ້ນ ພຣະຫຣິຄວນຖືກບູຊາດ້ວຍພຣະນາມອັນສັກສິດຂອງພຣະອົງ. ອີກທັງຄວນບູຊາວິສະວັກເສນ (Viśvaksena) ຜູ້ເປັນອົງອິດສະວະຣະ ຜູ້ຖືສັງຂ໌ ຈັກຣະ ແລະຄະທາ।

Verse 57

तज्जपन्तञ्च तर्जन्या मण्डलस्थं विसर्जयेत्

ໃນຂະນະທີ່ສວດຈະປະມົນຕຣານັ້ນ ຄວນໃຊ້ນິ້ວຊີ້ ເພື່ອປ່ອຍອອກ (ສົ່ງຄືນ) ສິ່ງທີ່ວາງໄວ້ໃນມັນດະລາ (maṇḍala)។

Verse 58

विष्णुनिर्माल्यमखिलं विष्वक्सेनाय चार्पयेत् प्रणीताभिस् तथात्मानमभिषिच्य च कुण्डगं

ຄວນນໍານິມາລຍະ (ເສດສ່ວນອັນສັກສິດ) ທັງໝົດຂອງພຣະວິສນຸ ໄປຖວາຍແກ່ ວິສວັກເສນ; ແລະດ້ວຍນໍ້າປຣະນີຕະ ຄວນປະພອຍຊໍາລະຕົນເອງ ແລະພາຊະນະ/ພາຫະນະ kuṇḍa ດ້ວຍ.

Verse 59

वह्निमात्मनि संयोज्य विष्वक्सेनं विसर्जयेत् बुभुक्षुः सर्वमाप्नोति मुमुक्षुर् लीयते हरौ

ເມື່ອຮວມເອົາໄຟອັນສັກສິດ (ອັກນິ) ໄວ້ໃນຕົນເອງແລ້ວ ຄວນປະກາດສົ່ງຄືນ/ປ່ອຍວິສວັກເສນອອກຕາມພິທີ. ຜູ້ແສວງຫາຄວາມສຸກໂລກຍ໌ໄດ້ທຸກສິ່ງ; ຜູ້ແສວງຫາຫຼຸດພົ້ນ ຍ່ອມຫຼວມເຂົ້າໃນຮະຣິ (ວິສນຸ).