Adhyaya 188: Section on the Origin and Procedure of Piṇḍa-Rites and Śrāddha: Rules of Mourning Impurity (Aśauca)

Verse 1

अथ पिण्डकल्पश्राद्धोत्पतिप्रकरणम् ॥ धरण्युवाच ॥ देवदेवोऽसि देवानां लोकनाथोऽपरिग्रहः ॥ आशौचकर्म विधिवच्छ्रोतुमिच्छामि माधव ॥

ಇದೀಗ ಪಿಂಡಕಲ್ಪ ಮತ್ತು ಶ್ರಾದ್ಧದ ಉತ್ಪತ್ತಿ ಹಾಗೂ ವಿಧಿಯ ಪ್ರಕರಣ ಆರಂಭವಾಗುತ್ತದೆ. ಧರಣಿ ಹೇಳಿದರು—‘ಓ ಮಾಧವ! ನೀನು ದೇವದೇವ, ಲೋಕನಾಥ, ಅಪರಿಗ್ರಹಿ. ಆಶೌಚಕರ್ಮವನ್ನು ವಿಧಿವತ್ತಾಗಿ ಕೇಳಲು ಇಚ್ಛಿಸುತ್ತೇನೆ.’

Verse 2

श्रीवराह उवाच ॥ आशौचं शृणु कल्याणि यथा शुध्यन्ति मानवाः ॥ गतायुषस्तृतीयेन स्नानं कुर्यान्नदीजले ॥

ಶ್ರೀವರಾಹನು ಹೇಳಿದರು—‘ಓ ಕಲ್ಯಾಣಿ! ಆಶೌಚವನ್ನು ಕೇಳು; ಮಾನವರು ಹೇಗೆ ಶುದ್ಧರಾಗುತ್ತಾರೆ. ಪ್ರಾಣ ತ್ಯಜಿಸಿದ ಮೂರನೇ ದಿನ ನದಿಜಲದಲ್ಲಿ ಸ್ನಾನ ಮಾಡಬೇಕು.’

Verse 3

पिण्डं सञ्चूरणं दद्यात्रिंश्च दद्याज्जलाञ्जलीन् ॥ चतुर्थे पञ्चमे षष्ठे पिण्डमेकं जलाञ्जलिम् ॥

ಪಿಂಡವನ್ನು ಮತ್ತು ಸಂಚೂರಣವನ್ನು ನೀಡಬೇಕು; ಜೊತೆಗೆ ನೀರಿನ ಮೂರು ಅಂಜಲಿಗಳನ್ನು ಅರ್ಪಿಸಬೇಕು. ನಾಲ್ಕನೇ, ಐದನೇ, ಆರನೇ ದಿನಗಳಲ್ಲಿ ಒಂದು ಪಿಂಡ ಮತ್ತು ಒಂದು ಜಲಾಂಜಲಿ ನೀಡಬೇಕು.

Verse 4

अन्यस्थानेषु दातव्यं स्नानात्त्वहनि सप्तमे ॥ एवं प्रतिदिनं कार्यं यावच्च दशमं दिनम् ॥

ಏಳನೇ ದಿನ ಸ್ನಾನಾನಂತರ ಬೇರೆ ಸ್ಥಳದಲ್ಲಿ ದಾನ ನೀಡಬೇಕು. ಈ ರೀತಿಯಾಗಿ ಪ್ರತಿದಿನವೂ ಹತ್ತನೇ ದಿನದವರೆಗೆ ಮಾಡಬೇಕು.

Verse 5

क्षारादिना वस्त्रशौचं दिने च दशमे तथा ॥ तिलामलकस्नेहेन गोत्रजः स्नानमाचरेत् ॥

ಕ್ಷಾರಾದಿಗಳಿಂದ ವಸ್ತ್ರಶೌಚ ಮಾಡಬೇಕು; ಹಾಗೆಯೇ ಹತ್ತನೇ ದಿನವೂ. ಗೋತ್ರಜ ಬಂಧುವು ಎಳ್ಳು ಹಾಗೂ ಆಮಲಕ ತೈಲದಿಂದ ಸ್ನಾನ ಆಚರಿಸಬೇಕು.

Verse 6

पिण्डदानं विवर्त्याथ क्षौरकर्म तु कारयेत् ॥ स्नानं कृत्वा विधानॆन ज्ञातिभिः स्वगृहं व्रजेत् ॥

ನಂತರ ಪಿಂಡದಾನವನ್ನು ಮುಗಿಸಿ ಕ್ಷೌರಕರ್ಮ (ಮುಂಡನ) ಮಾಡಿಸಬೇಕು. ವಿಧಿಯಂತೆ ಸ್ನಾನ ಮಾಡಿ ಬಂಧುಗಳೊಂದಿಗೆ ಸ್ವಗೃಹಕ್ಕೆ ಹೋಗಬೇಕು.

Verse 7

एकादशे च दिवसे एकोद्दिष्टं यथाविधि ॥ स्नात्वा चैव शुचिर्भूत्वा प्रेतं विप्रेषु योजयेत् ॥

ಹನ್ನೊಂದನೇ ದಿನ ವಿಧಿಯಂತೆ ಏಕೋದ್ದಿಷ್ಟ ಕರ್ಮವನ್ನು ಮಾಡಬೇಕು. ಸ್ನಾನ ಮಾಡಿ ಶುದ್ಧನಾಗಿ ಪ್ರೇತಾರ್ಪಣವನ್ನು ಬ್ರಾಹ್ಮಣರಿಗೆ ನಿಯೋಜಿಸಬೇಕು.

Verse 8

एकोद्दिष्टं मनुष्याणां चातुर्वर्ण्यस्य माधवि॥ यथैकं द्रव्यसंयुक्तं स्वं विप्रं भोजयेत् तदा

ಓ ಮಾಧವಿ, ಚಾತುರ್ವರ್ಣ್ಯದ ಜನರಿಗೆ ಏಕೋದ್ದಿಷ್ಟ ಕರ್ಮವನ್ನು ವಿಧಿಯಂತೆ ಮಾಡಬೇಕು; ಆ ಸಂದರ್ಭದಲ್ಲಿ ಒಂದೇ ಸಮ್ಯಕ್ ಸಿದ್ಧವಾದ ದ್ರವ್ಯಸಂಯುಕ್ತದಿಂದ ತನ್ನ ಆಹ್ವಾನಿತ ವಿಪ್ರನಿಗೆ ಭೋಜನ ಮಾಡಿಸಬೇಕು.

Verse 9

स्नात्वा चैव शुचिर्भूत्वा प्रेतं प्रेतेषु योजयेत्॥ एकोद्दिष्टं तु द्रव्याणां चातुर्वर्ण्यस्य माधवि

ಸ್ನಾನಮಾಡಿ ಶುದ್ಧನಾಗಿ, ಮೃತನನ್ನು ಪ್ರೇತಗಳಲ್ಲಿ ಪ್ರೇತರೂಪವಾಗಿ ನಿಯೋಜಿಸಬೇಕು. ಹೇ ಮಾಧವಿ, ಚಾತುರ್ವರ್ಣ್ಯಕ್ಕೆ ದ್ರವ್ಯಗಳ ಏಕೋದ್ಧಿಷ್ಟ (ಶ್ರಾದ್ಧ) ವಿಧಿಯಿದೆ.

Verse 10

शुश्रूषया विपन्नानां शूद्राणां च वरानने॥ त्रयोदशे दिने प्राप्ते सुपक्वैर्भोजयेद्द्विजान्

ಹೇ ವರಾನನೆ, ವಿಪನ್ನರಿಗೆ—ಶೂದ್ರರನ್ನೂ ಸೇರಿಸಿ—ಸೇವಾಭಾವದಿಂದ, ತ್ರಯೋದಶ ದಿನ ಬಂದಾಗ, ಚೆನ್ನಾಗಿ ಬೇಯಿಸಿದ ಆಹಾರದಿಂದ ದ್ವಿಜರಿಗೆ ಭೋಜನ ಮಾಡಿಸಬೇಕು.

Verse 11

मृतस्य नाम चोद्दिश्य यस्यार्थे च प्रयोजितः॥ स्वर्गतस्येति संकल्प्य कृत्वा ब्राह्मणमन्दिरम्

ಮೃತನ ಹೆಸರನ್ನು ಉದ್ದೇಶಿಸಿ, ಯಾರಿಗಾಗಿ ಈ ಕರ್ಮ ಪ್ರಯೋಜಿತವೋ ಅವನ ನಿಮಿತ್ತ, ‘ಸ್ವರ್ಗಗತನಿಗಾಗಿ’ ಎಂದು ಸಂಕಲ್ಪಿಸಿ, ಬ್ರಾಹ್ಮಣನ ಮಂದಿರ/ನಿವಾಸ (ಕರ್ಮಸ್ಥಳ)ವನ್ನು ಸಿದ್ಧಪಡಿಸಬೇಕು.

Verse 12

गत्वा निमन्त्रितं विप्रं नम्रो भूत्वा समाहितः॥ मन्त्रेणानेन भो देवि मनस्येव पठन्ति तम्

ಆಮಂತ್ರಿತ ವಿಪ್ರನ ಬಳಿಗೆ ಹೋಗಿ, ವಿನಯದಿಂದ ಸಮಾಹಿತನಾಗಿ, ಹೇ ದೇವಿ, ಈ ಮಂತ್ರದಿಂದ ಅದನ್ನು ಪಠಿಸಬೇಕು—ಇದು ಮನಸ್ಸಿನಲ್ಲಿಯೇ (ಧ್ಯಾನದಿಂದ) ಕೂಡ ಪಠಿಸಲಾಗುತ್ತದೆ.

Verse 13

गतोऽसि दिव्यलोके त्वं कृतान्तविहितेन च॥ मनसा वायुभूतस्त्वं विप्रमेनं समाश्रय

‘ಕೃತಾಂತ (ಮೃತ್ಯು) ವಿಧಿಸಿದಂತೆ ನೀನು ದಿವ್ಯಲೋಕಕ್ಕೆ ಹೋಗಿರುವೆ; ಮನಸ್ಸಿನಿಂದ ವಾಯುರೂಪ (ಸೂಕ್ಷ್ಮ)ನಾಗಿ, ಈ ವಿಪ್ರನ ಆಶ್ರಯವನ್ನು ಪಡೆ.’

Verse 14

पादसंवाहनं कार्यं प्रेतस्य हितकाम्यया॥ प्रेतभोगशरीरे तु ब्राह्मणस्य च सुन्दरि

ಹೇ ಸುಂದರಿ! ಪ್ರೇತನ ಹಿತವನ್ನು ಬಯಸಿ ಪಾದಸಂವಾಹನವನ್ನು ಮಾಡಬೇಕು; ಏಕೆಂದರೆ ಈ ಕರ್ಮದಲ್ಲಿ ಬ್ರಾಹ್ಮಣನ ದೇಹವು ಪ್ರೇತನಿಗೆ ಭೋಗ-ಶರೀರವೆಂದು ಪರಿಗಣಿತವಾಗುತ್ತದೆ।

Verse 15

यावत्तु तिष्ठते तत्र प्रेतभोगमुदीक्षते॥ तावन्न संस्पृशेद्भूमे मम गात्रं प्रतिष्ठितम्

ಅವನು ಅಲ್ಲಿ ನಿಂತು ಪ್ರೇತನ ಭೋಗಗ್ರಹಣವನ್ನು ನೋಡುತ್ತಿರುವವರೆಗೆ ಭೂಮಿಯನ್ನು ಸ್ಪರ್ಶಿಸಬಾರದು; ಏಕೆಂದರೆ ನನ್ನ ದೇಹವು ಅಲ್ಲಿ ಸ್ಥಿರವಾಗಿ ಪ್ರತಿಷ್ಠಿತವಾಗಿದೆ।

Verse 16

प्रभातायां तु शर्वर्यामुदिते च दिवाकरे॥ श्मश्रुकर्म प्रकर्तव्यं विप्रस्य तु यथाविधि

ಪ್ರಭಾತದಲ್ಲಿ ಸೂರ್ಯೋದಯವಾದ ನಂತರ, ಬ್ರಾಹ್ಮಣನಿಗೆ ಯಥಾವಿಧಿಯಾಗಿ ಶ್ಮಶ್ರು-ಕರ್ಮ (ಕ್ಷೌರ/ಮುಂಡನ ಸಂಬಂಧಿತ ಆಚರಣೆ) ನೆರವೇರಿಸಬೇಕು।

Verse 17

अस्तंगते तथादित्ये गत्वा ब्राह्मणमन्दिरम्॥ दत्त्वा तु पाद्यं विधिवन् नमस्कृत्य द्विजोत्तमम्

ಸೂರ್ಯಾಸ್ತವಾದಾಗ ಬ್ರಾಹ್ಮಣನ ಮನೆಗೆ ಹೋಗಿ, ವಿಧಿವತ್ತಾಗಿ ಪಾದ್ಯ (ಪಾದಪ್ರಕ್ಷಾಳನೆಗೆ ನೀರು) ಅರ್ಪಿಸಿ, ಶ್ರೇಷ್ಠ ದ್ವಿಜನಿಗೆ ನಮಸ್ಕರಿಸಬೇಕು।

Verse 18

स्नापनाभ्यञ्जनं कार्यं प्रेतसन्तोषदायकम्॥ गृहीत्वा भूमिभागं च स्थण्डिलं तत्र कारयेत्॥

ಪ್ರೇತನ ಸಂತೋಷಕ್ಕಾಗಿ ಸ್ನಾಪನ ಮತ್ತು ಅಭ್ಯಂಜನ ಮಾಡಬೇಕು. ನಂತರ ಭೂಮಿಯ ಒಂದು ಭಾಗವನ್ನು ತೆಗೆದುಕೊಂಡು ಅಲ್ಲಿ ಸ್ಥಂಡಿಲ (ವಿಧಿ-ವೇದಿ ಸ್ಥಳ) ನಿರ್ಮಿಸಬೇಕು।

Verse 19

चतुःषष्ठिकृतं भागं यथावत्सुकृतं भवेत्॥ ततो दक्षिणपूर्वेषु दिग्विभागेषु सुन्दरी॥

ಅರವತ್ತನಾಲ್ಕು ಭಾಗಗಳಾಗಿ ಯಥಾವಿಧಿ ವಿಭಾಗಮಾಡಿ ವಿನ್ಯಾಸವನ್ನು ಸಮ್ಯಕವಾಗಿ ನೆರವೇರಿಸಬೇಕು. ನಂತರ, ಓ ಸುಂದರಿ, ದಕ್ಷಿಣ-ಆಗ್ನೇಯಾದಿ ದಿಕ್ಕಿನ ಉಪವಿಭಾಗಗಳಲ್ಲಿ ಕ್ರಮವಾಗಿ ಮುಂದುವರೆಯಬೇಕು.

Verse 20

छायायां कुञ्जरस्यापि नदीकूलद्रुमे तथा॥ चाण्डालादिप्रहीणे तु प्रेतकार्यं समाचरेत्॥

ಆನೆಯ ನೆರಳಲ್ಲಿಯೂ, ಹಾಗೆಯೇ ನದಿತೀರದ ಮರದ ಬಳಿಯೂ—ಆ ಸ್ಥಳವು ಚಾಂಡಾಲಾದಿಗಳಿಂದ ಮುಕ್ತವಾಗಿದ್ದರೆ—ಅಲ್ಲಿ ಪ್ರೇತಕಾರ್ಯ (ಪಿತೃಕರ್ಮ) ಆಚರಿಸಬೇಕು.

Verse 21

यं देशं च न पश्यन्ति कुक्कुटश्वानशूकराः॥ श्वा चापोहति रावेण गर्जितेन च शूकरः॥

ಕೋಳಿ, ನಾಯಿ, ಹಂದಿ ಇವುಗಳು ಕಾಣದ/ಹತ್ತಿರ ಬಾರದ ಸ್ಥಳ, ಮತ್ತು ಅಲ್ಲಿ ನಾಯಿಯನ್ನು ಕೂಗಿನಿಂದ, ಹಂದಿಯನ್ನು ಗರ್ಜನೆಯಿಂದ ಓಡಿಸಬಹುದಾದ ಸ್ಥಳ—ಅದು (ಯೋಗ್ಯ)ವೆಂದು ಪರಿಗಣಿಸಲಾಗಿದೆ.

Verse 22

कुक्कुटः पक्षवातेन चाण्डालश्च यथा धरे॥ तत्र कुर्वन्ति ये श्राद्धं पितॄणां बन्धनप्रदम्॥

ಎಲ್ಲಿ ಕೋಳಿ ರೆಕ್ಕೆಗಳ ಬಡಿತದಿಂದ ಒಳನುಗ್ಗುತ್ತದೋ ಮತ್ತು ಎಲ್ಲಿ ಚಾಂಡಾಲನು ನೆಲದ ಮೇಲೆ ಇರುವಂತೆ ಹಾಜರಿರುತ್ತಾನೋ—ಅಲ್ಲಿ ಶ್ರಾದ್ಧ ಮಾಡುವವರು ಪಿತೃಗಳಿಗೆ ಬಂಧನವನ್ನುಂಟುಮಾಡುತ್ತಾರೆ.

Verse 23

वर्जनीया बुधैरेते प्रेतकार्येषु सुन्दरी॥ देवतासुरगन्धर्वाः पिशाचोरगराक्षसाः॥

ಓ ಸುಂದರಿ, ಪ್ರೇತಕಾರ್ಯಗಳಲ್ಲಿ ಜ್ಞಾನಿಗಳು ಇವನ್ನೆಲ್ಲ ವರ್ಜಿಸಬೇಕು—ದೇವತೆಗಳು, ಅಸುರರು, ಗಂಧರ್ವರು, ಪಿಶಾಚರು, ನಾಗರು, ರಾಕ್ಷಸರು.

Verse 24

नागा भूतानि यज्ञाश्च ये च स्थावरजङ्गमाः॥ स्नानं कृत्वा यथा देवि तव पृष्ठे प्रतिष्ठिताः॥

ಹೇ ದೇವಿ! ನಾಗರು, ಭೂತಗಳು, ಯಜ್ಞಗಳು ಹಾಗೂ ಸ್ಥಾವರ-ಜಂಗಮವೆಲ್ಲವೂ ಸ್ನಾನಮಾಡಿ ನಿನ್ನ ಪೃಷ್ಠದ ಮೇಲೆ, ಅಂದರೆ ಭೂಮಿಯ ಮೇಲೆ, ಯಥಾವಿಧಿ ಪ್ರತಿಷ್ಠಿತರಾಗಿವೆ।

Verse 25

धारयिष्यामि सुश्रोणि विष्णुमायाततं जगत्॥ चण्डालमादितः कृत्वा नराणां तु शुभाशुभम्॥

ಹೇ ಸುಶ್ರೋಣಿ! ವಿಷ್ಣುವಿನ ಮಾಯೆಯಿಂದ ವಿಸ್ತರಿಸಿದ ಈ ಜಗತ್ತನ್ನು ನಾನು ಧರಿಸುವೆನು; ಚಾಂಡಾಲನಿಂದ ಆರಂಭಿಸಿ ಮಾನವರ ಶುಭ-ಅಶುಭ ಸ್ಥಿತಿಗಳೂ ಇದರಲ್ಲಿ ಸೇರಿವೆ।

Verse 26

स्नानं कुर्वन्तु ते भूमे स्थण्डिले तदनन्तरे॥ अकृत्वा पृथिवीभागं निवापं ये तु कुर्वते॥

ಹೇ ಭೂಮೇ! ಅವರು ಸ್ನಾನ ಮಾಡಿ, ನಂತರ ಸಿದ್ಧಪಡಿಸಿದ ಸ್ಥಂಡಿಲದ ಮೇಲೆ (ಕರ್ಮ) ನೆರವೇರಿಸಲಿ; ಆದರೆ ಭೂಮಿಭಾಗವನ್ನು ಸಿದ್ಧಪಡಿಸದೆ ನಿವಾಪವನ್ನು ಮಾಡುವವರು—

Verse 27

त्वदधीनं जगद्भद्रे तवोच्छिष्टं हतं भवेत्॥ न देवाः पितरस्तस्य गृह्णन्तीह कदाचन॥

ಹೇ ಭದ್ರೇ! ಜಗತ್ತು ನಿನ್ನ ಅಧೀನದಲ್ಲಿದೆ; ನಿನ್ನ ಉಚ್ಛಿಷ್ಟವೆಂದು ಭಾವಿಸಿ ಅಪವಿತ್ರವಾದುದು ಹಾಳಾಗುತ್ತದೆ. ಅದನ್ನು ಇಲ್ಲಿ ದೇವರೂ ಪಿತೃಗಳೂ ಎಂದಿಗೂ ಸ್ವೀಕರಿಸುವುದಿಲ್ಲ।

Verse 28

कृत्वा तु पिण्डसङ्कल्पं नामगोत्रेण माधवि ॥ पश्चादश्नन्ति गोत्राणि कुलजाश्चैकभोजनाः ॥

ಹೇ ಮಾಧವಿ! ಹೆಸರು-ಗೋತ್ರಗಳೊಂದಿಗೆ ಮೊದಲು ಪಿಂಡದಾನದ ಸಂಕಲ್ಪವನ್ನು ಮಾಡಿ, ನಂತರ ಅದೇ ಗೋತ್ರದವರೂ ಕುಲಜರೂ ಒಂದೇ ಭೋಜನವಾಗಿ ಸೇರಿ ಊಟಮಾಡುತ್ತಾರೆ।

Verse 29

न दद्यादन्यगोत्रेभ्यो ये न भुञ्जन्ति तत्र वै ॥ चतुर्णामपि वर्णानां प्रेतकार्येषु सुन्दरी ॥

ಅಲ್ಲಿ ಭೋಜನ ಮಾಡದ ಇತರ ಗೋತ್ರಸ್ಥರಿಗೆ (ನಿಯತ) ಭಾಗವನ್ನು ಕೊಡಬಾರದು; ಓ ಸುಂದರೀ, ಪ್ರೇತಕಾರ್ಯಗಳಲ್ಲಿ ಈ ವಿಧಿ ನಾಲ್ಕು ವರ್ಣಗಳಿಗೂ ಅನ್ವಯಿಸುತ್ತದೆ.

Verse 30

एवं दत्तेन प्रीयन्ते प्रेतलोकगता नराः ॥ अदत्वा प्रेतभागं तु भुङ्क्ते यस्तत्र मानवः ॥

ಈ ರೀತಿಯಾಗಿ ನೀಡಿದ ಅರ್ಪಣದಿಂದ ಪ್ರೇತಲೋಕಕ್ಕೆ ಹೋದವರು ತೃಪ್ತರಾಗುತ್ತಾರೆ. ಆದರೆ ಪ್ರೇತಭಾಗವನ್ನು ನೀಡದೆ ಅಲ್ಲಿ ಭೋಜನ ಮಾಡುವ ಮನುಷ್ಯನು ವಿಧಿಗೆ ವಿರುದ್ಧವಾಗಿ ನಡೆಯುತ್ತಾನೆ.

Verse 31

गत्वा महानदीं सोऽपि सचैलं स्नानमाचरेत् ॥ तीर्थानि मनसा गत्वा त्रिभिरभ्युक्षयेद्भुवम् ॥

ಮಹಾನದಿಗೆ ಹೋಗಿ ಅವನೂ ವಸ್ತ್ರಸಹಿತ ಸ್ನಾನ ಮಾಡಬೇಕು. ಮನಸ್ಸಿನಲ್ಲಿ ತೀರ್ಥಗಳನ್ನು ಆಶ್ರಯಿಸಿ ಭೂಮಿಗೆ ಮೂರು ಬಾರಿ ಜಲವನ್ನು ಛಿಟಕಿಸಬೇಕು.

Verse 32

एवं शुद्धिं ततः कृत्वा ब्राह्मणान् शीघ्रमानयेत् ॥ आगतांश्च द्विजान् दृष्ट्वा कर्त्तव्या स्वागतकिया ॥

ಈ ರೀತಿಯಾಗಿ ಶುದ್ಧಿಯನ್ನು ನೆರವೇರಿಸಿ ನಂತರ ಶೀಘ್ರವಾಗಿ ಬ್ರಾಹ್ಮಣರನ್ನು ಕರೆತರುವುದು. ಬಂದಿರುವ ದ್ವಿಜರನ್ನು ಕಂಡು ಸ್ವಾಗತಕ್ರಿಯೆಯನ್ನು ಮಾಡಬೇಕು.

Verse 33

अर्घ्यं पाद्यं ततो दद्याद्धृष्टपुष्टेन माधवि ॥ आसनं चोपकल्पेत मन्त्रेण विधिपूर्वकम् ॥

ನಂತರ ಹರ್ಷಿತವಾಗಿ, ಸಿದ್ಧತೆಯೊಂದಿಗೆ, ಓ ಮಾಧವೀ, ಅರ್ಘ್ಯ ಮತ್ತು ಪಾದ್ಯವನ್ನು ನೀಡಬೇಕು; ಹಾಗೆಯೇ ಮಂತ್ರದೊಂದಿಗೆ ವಿಧಿಪೂರ್ವಕವಾಗಿ ಆಸನವನ್ನು ಸಿದ್ಧಪಡಿಸಬೇಕು.

Verse 34

मन्त्रः— इदं ते आसनं दत्तं विश्रामं क्रियतां द्विज ॥ कुरुष्व मे प्रसादं च सुप्रसीद द्विजोत्तम ॥

ಮಂತ್ರ— ಇದು ನಿನಗೆ ಆಸನವಾಗಿ ನೀಡಲಾಗಿದೆ; ಓ ದ್ವಿಜ, ವಿಶ್ರಾಂತಿ ಮಾಡು. ನನ್ನ ಮೇಲೆ ಪ್ರಸಾದ ಮಾಡು, ಓ ದ್ವಿಜೋತ್ತಮ, ಸುಪ್ರಸನ್ನನಾಗು॥

Verse 35

उपवेश्यासने विप्रं छत्रं सङ्कल्पयेत्पुनः ॥ निवारणार्थमाकाशे भूता गगनचारिणः ॥

ಆಸನದಲ್ಲಿ ವಿಪ್ರನನ್ನು ಕುಳ್ಳಿರಿಸಿ, ಮತ್ತೆ ಛತ್ರದ ಸಂಕಲ್ಪ ಮಾಡಬೇಕು—ಆಕಾಶದಲ್ಲಿ ಸಂಚರಿಸುವ ಭೂತಗಳ ನಿವಾರಣಾರ್ಥವಾಗಿ॥

Verse 36

देवगन्धर्व यक्षाश्च सिद्धसङ्घा महासुराः ॥ धारणार्थं तथाकाशे छत्रं तेजस्विनां कृतम् ॥

ದೇವರು, ಗಂಧರ್ವರು, ಯಕ್ಷರು, ಸಿದ್ಧಸಂಘಗಳು, ಮಹಾಸುರರು—ಇಂತಹ ತೇಜಸ್ವಿಗಳ ಧಾರಣೆ/ರಕ್ಷಣಾರ್ಥವಾಗಿ ಆಕಾಶದಲ್ಲಿ ಛತ್ರವನ್ನು ಸ್ಥಾಪಿಸಲಾಗಿದೆ॥

Verse 37

छत्रमावरणार्थं तु दद्याञ्चैव द्विजातये ॥ आकाशे तत्र पश्यन्ति देवाः सिद्धपुरोगमाः ॥

ಆವರಣ/ರಕ್ಷಣಾರ್ಥವಾಗಿ ದ್ವಿಜಾತಿಗೆ ಛತ್ರವನ್ನು ನಿಶ್ಚಯವಾಗಿ ನೀಡಬೇಕು; ಅಲ್ಲಿ ಆಕಾಶದಲ್ಲಿ ಸಿದ್ಧರು ಮುನ್ನಡೆದು ದೇವರುಗಳು ನೋಡುತ್ತಾರೆ॥

Verse 38

गन्धर्वा ह्यसुराः सिद्धा राक्षसाः पिशिताशिनः ॥ दृश्यामानेषु सर्वेषु प्रेतः संव्रीडितो भवेत् ॥

ಗಂಧರ್ವರು, ಅಸುರರು, ಸಿದ್ಧರು, ರಾಕ್ಷಸರು, ಮಾಂಸಭಕ್ಷಕರು—ಇವರೆಲ್ಲರೂ ಕಾಣಿಸಿದಾಗ ಪ್ರೇತನು ಲಜ್ಜೆಯಿಂದ ಸಂಕೋಚಗೊಳ್ಳುತ್ತಾನೆ॥

Verse 39

व्रीडमानं ततो दृष्ट्वा हसन्त्यसुरराक्षसाः ॥ एवं निवारणं छत्रमादित्येन कृतं पुरा ॥

ಅವನನ್ನು ಹೀಗೆ ಲಜ್ಜಿತನಾಗಿ ಕಂಡು ಅಸುರರು ಮತ್ತು ರಾಕ್ಷಸರು ನಗಿದರು. ಈ ರೀತಿಯಾಗಿ ಪುರಾತನಕಾಲದಲ್ಲಿ ಆದಿತ್ಯನು (ಸೂರ್ಯನು) ಅಪಾಯನಿವಾರಣಾರ್ಥ ರಕ್ಷಕ ‘ಛತ್ರ’ವನ್ನು ನಿರ್ಮಿಸಿದನು.

Verse 40

प्रेतलोकगतानां च सर्वदेवर्षिणां पुरा ॥ अग्निवर्षं शिलावर्षं तप्तं तत्र जलोदकम् ॥

ಪುರಾತನಕಾಲದಲ್ಲಿ ಪ್ರೇತಲೋಕಕ್ಕೆ ಹೋದ ಎಲ್ಲಾ ದೇವರ್ಷಿಗಳಿಗಾಗಿ ಅಲ್ಲಿ ಅಗ್ನಿವರ್ಷ, ಶಿಲಾವರ್ಷ ಸಂಭವಿಸಿತು; ಅಲ್ಲಿನ ನೀರೂ ಸಹ ತಪ್ತವಾಗಿತ್ತು.

Verse 41

भस्मवर्षं ततो घोरमहोरात्रेण माधवि ॥ पादौ च ते न दह्येतां यमस्य विषयं गते ॥ तमोऽन्धकारविषमं दुर्गमं घोरदर्शनम् ॥

ನಂತರ, ಓ ಮಾಧವಿ, ಒಂದೇ ಅಹೋರಾತ್ರಿಯಲ್ಲಿ ಭಯಂಕರ ಭಸ್ಮವರ್ಷ ಸಂಭವಿಸುತ್ತದೆ. ಯಮನ ವಿಷಯಕ್ಕೆ ಪ್ರವೇಶಿಸಿದಾಗ ನಿನ್ನ ಪಾದಗಳು ಸುಡದಿರಲಿ. ಆ ಲೋಕವು ತಮಸ್ಸು-ಅಂಧಕಾರದಿಂದ ವಿಷಮ, ದುರ್ಗಮ ಮತ್ತು ಘೋರದರ್ಶನವಾಗಿದೆ.

Verse 42

एकाकी दुःसहं लोके पथा येन स गच्छति ॥ कालो मृत्युश्च दूतश्च यष्टिमुद्यम्य पृष्ठतः ॥

ಅವನು ಒಬ್ಬನೇ, ಲೋಕದಲ್ಲಿ ದುಸ್ಸಹವಾದ ನೋವನ್ನು ಸಹಿಸಿಕೊಂಡು ಆ ಮಾರ್ಗದಲ್ಲಿ ಸಾಗುತ್ತಾನೆ; ಅವನ ಹಿಂದೆ ಕಾಲ, ಮೃತ್ಯು ಮತ್ತು ದೂತನು ದಂಡವನ್ನು ಎತ್ತಿಕೊಂಡು ಅನುಸರಿಸುತ್ತಾರೆ.

Verse 43

अहोरात्रेण घोरेण प्रेतं नयति माधवि ॥ दद्यात्तदर्थं विप्राय पदत्रे च सुखावहे ॥

ಓ ಮಾಧವಿ, ಭಯಂಕರವಾದ ಒಂದೇ ಅಹೋರಾತ್ರಿಯಲ್ಲಿ ಅವನು ಪ್ರೇತವನ್ನು ಮುಂದಕ್ಕೆ ಕರೆದೊಯ್ಯುತ್ತಾನೆ. ಆದ್ದರಿಂದ ಸುಖಕರವಾದ ಪಾದುಕೆಯ ಜೋಡಿಯನ್ನು ಬ್ರಾಹ್ಮಣನಿಗೆ ದಾನ ಮಾಡಬೇಕು.

Verse 44

पश्चाद्धूपं च दीपं च दद्याद्वै मन्त्रपूर्वकम् ॥ याति येन विजानीयात्पृथक्प्रेतेन योजयेत् ॥

ನಂತರ ಮಂತ್ರಪೂರ್ವಕವಾಗಿ ಧೂಪ ಮತ್ತು ದೀಪವನ್ನು ಅರ್ಪಿಸಬೇಕು. ಪ್ರೇತನು ಯಾವ ಮಾರ್ಗದಿಂದ ಹೋಗುತ್ತಾನೋ ತಿಳಿದು, ಪ್ರತಿಯೊಂದು ಪ್ರೇತಕ್ಕೆ ಪ್ರತ್ಯೇಕವಾಗಿ ಈ ಅರ್ಪಣಗಳನ್ನು ನಿಯೋಜಿಸಬೇಕು.

Verse 45

नामगोत्रमुदाहृत्य प्रेताय तदनन्तरम् ॥ शीघ्रमावाहयेद्भूमे दर्भपात्रे च भूतले ॥

ಹೆಸರು ಮತ್ತು ಗೋತ್ರವನ್ನು ಉಚ್ಚರಿಸಿ, ತದನಂತರ ತಕ್ಷಣವೇ ಪ್ರೇತನನ್ನು ಶೀಘ್ರವಾಗಿ ಆವಾಹನ ಮಾಡಬೇಕು. ಭೂಮಿಯ ಮೇಲೆ ಇಟ್ಟ ದರ್ಭಪಾತ್ರದಲ್ಲಿ, ಭೂತಲದಲ್ಲೇ ಅವನನ್ನು ಸ್ಥಾಪಿಸಬೇಕು.

Verse 46

मन्त्रः— इह लोकं परित्यज्य गतोऽसि परमां गतिम् ॥ गृह्ण गन्धं मुदा युक्तो भक्त्या प्रेतोपपादितम् ॥

ಮಂತ್ರ— ‘ಈ ಲೋಕವನ್ನು ತ್ಯಜಿಸಿ ನೀನು ಪರಮಗತಿಯನ್ನು ಪಡೆದಿರುವೆ. ಹರ್ಷಯುಕ್ತನಾಗಿ, ಭಕ್ತಿಯಿಂದ ಪ್ರೇತಾರ್ಥವಾಗಿ ಅರ್ಪಿಸಿದ ಈ ಸುಗಂಧವನ್ನು ಸ್ವೀಕರಿಸು.’

Verse 47

गन्धमन्त्रः— सर्वगन्धं सर्वपुष्पं धूपं दीपं तथैव च ॥ प्रतिगृह्णीष्व विप्रेन्द्र प्रेतमोक्षप्रदो भव ॥

ಗಂಧಮಂತ್ರ— ‘ಎಲ್ಲಾ ಸುಗಂಧ, ಎಲ್ಲಾ ಪುಷ್ಪ, ಧೂಪ ಮತ್ತು ದೀಪ—ಇವೆಲ್ಲವನ್ನೂ ಸ್ವೀಕರಿಸು. ಓ ವಿಪ್ರೇಂದ್ರ, ಪ್ರೇತಮೋಕ್ಷವನ್ನು ನೀಡುವವನಾಗು.’

Verse 48

एवं वस्त्राणि विप्राय सर्वाण्याभरणानि च ॥ पुनः पुनश्च पक्वान्नं प्रयच्छेत् तु वसुन्धरे ॥

ಈ ರೀತಿಯಾಗಿ ವಿಪ್ರನಿಗೆ ವಸ್ತ್ರಗಳನ್ನೂ ಎಲ್ಲಾ ಆಭರಣಗಳನ್ನೂ ದಾನ ಮಾಡಬೇಕು. ಓ ವಸುಂಧರೇ, ಮತ್ತೆ ಮತ್ತೆ ಪಕ್ವಾನ್ನವನ್ನೂ ಅರ್ಪಿಸಬೇಕು.

Verse 49

एवमादीनि द्रव्याणि प्रेतभोग्यानि सर्वशः ॥ पादशौचादि त्रिः कृत्वा चातुर्वर्ण्यस्य माधवि ॥

ಈ ರೀತಿಯ ಪ್ರೇತಭೋಗ್ಯ ದ್ರವ್ಯಗಳನ್ನು ಎಲ್ಲ ರೀತಿಯಿಂದಲೂ ವಿಧಿಪೂರ್ವಕವಾಗಿ ಸಿದ್ಧಪಡಿಸಿ, ಓ ಮಾಧವಿ, ಪಾದಶೌಚಾದಿ ಶುದ್ಧಿಯನ್ನು ಮೂರು ಬಾರಿ ನೆರವೇರಿಸಿ, ಚಾತುರ್ವರ್ಣ್ಯಕ್ಕೆ ಈ ವಿಧಿ ಹೇಳಲಾಗಿದೆ।

Verse 50

एवंविधः प्रयोक्‍तव्यः शूद्राणां मन्त्रवर्जितम् ॥ अमन्त्रस्य च शूद्रस्य विप्रो गृह्णाति मन्त्रतः ॥

ಈ ರೀತಿಯಲ್ಲಿ ಶೂದ್ರರಿಗಾಗಿ ಮಂತ್ರವಿಲ್ಲದೆ ವಿಧಿಯನ್ನು ನೆರವೇರಿಸಬೇಕು; ಮಂತ್ರಪ್ರಯೋಗವಿಲ್ಲದ ಶೂದ್ರನ ಅರ್ಪಣವನ್ನು ಬ್ರಾಹ್ಮಣನು ಮಂತ್ರಗಳೊಂದಿಗೆ ಸ್ವೀಕರಿಸುತ್ತಾನೆ।

Verse 51

एतत्सर्वं विनिर्वर्त्य पक्वान्नं भोजयेद् द्विजम् ॥ भोक्ष्यमाणेन विप्रेण ज्ञानशुद्धेन सुन्दरि ॥

ಇವೆಲ್ಲವನ್ನು ನೆರವೇರಿಸಿ, ಓ ಸುಂದರಿ, ಪಕ್ವಾನ್ನದಿಂದ ದ್ವಿಜನಿಗೆ ಭೋಜನ ಮಾಡಿಸಬೇಕು; ಭೋಜನ ಮಾಡುವ ಬ್ರಾಹ್ಮಣನು ಜ್ಞಾನಶುದ್ಧನಾಗಿರಬೇಕು।

Verse 52

प्रेताय प्रथमं दद्याद् न स्पृशेत परात्परम् ॥ सर्वं व्यञ्जनसंयुक्तं प्रेतभागं प्रकल्पयेत् ॥

ಮೊದಲು ಪ್ರೇತನಿಗೆ ಭಾಗವನ್ನು ನೀಡಬೇಕು; ನಂತರ (ಆಹಾರವನ್ನು) ಸ್ಪರ್ಶಿಸಬಾರದು; ಎಲ್ಲ ವ್ಯಂಜನಗಳೊಡನೆ ಪ್ರೇತಭಾಗವನ್ನು ಸಿದ್ಧಪಡಿಸಬೇಕು।

Verse 53

पितृस्थाने प्रदातव्यं विधानान्मन्त्रसंयुतम् ॥ एवं प्रेतेषु विप्रेषु एव कालो न विद्यते ॥

ಪಿತೃಸ್ಥಾನದಲ್ಲಿ ವಿಧಾನದಂತೆ ಮಂತ್ರಗಳೊಡನೆ ಅರ್ಪಿಸಬೇಕು; ಈ ರೀತಿಯಾಗಿ ಪ್ರೇತಸಂಬಂಧಿತ ಬ್ರಾಹ್ಮಣಸಹಿತ ಕರ್ಮಗಳಲ್ಲಿ ಪ್ರತ್ಯೇಕ ಕಾಲನಿಯಮವಿಲ್ಲ ಎಂದು ಹೇಳಲಾಗಿದೆ।

Verse 54

हस्तशौचं पुनः कृत्वा ह्युपस्पृश्य यथाविधि ॥ समन्त्रं प्रतिगृह्णाति पक्वान्नं भक्ष्यभोजनम् ॥

ಮತ್ತೆ ಹಸ್ತಶೌಚವನ್ನು ಮಾಡಿ, ವಿಧಿಯಂತೆ ಜಲಸ್ಪರ್ಶ (ಆಚಮನ) ಮಾಡಿ, ಮಂತ್ರಗಳೊಂದಿಗೆ ಪಕ್ವಾನ್ನ—ಭಕ್ಷ್ಯ ಮತ್ತು ಭೋಜ್ಯ—ವನ್ನು ಸ್ವೀಕರಿಸುತ್ತಾನೆ.

Verse 55

भुज्यमानस्य विप्रस्य प्रेतभागं च नित्यशः ॥ ज्ञातिवर्गेषु गोत्रेषु सम्बन्धिस्वजनेषु च ॥

ಭೋಜನ ಮಾಡುತ್ತಿರುವ ಬ್ರಾಹ್ಮಣನಿಗೆ ಪ್ರೇತಭಾಗವನ್ನು ನಿತ್ಯವಾಗಿ ಕಾಯ್ದಿರಬೇಕು; ಅದು ಬಂಧುಸಮೂಹಗಳಲ್ಲಿ, ಗೋತ್ರಗಳಲ್ಲಿ ಹಾಗೂ ಸಂಬಂಧಿತ ಸ್ವಜನರಲ್ಲಿಯೂ ಅನ್ವಯಿಸುತ್ತದೆ.

Verse 56

भागस्तत्र प्रदातव्यस्तस्यार्थे यस्य विद्यते ॥ विप्राय दीयमाने तु वारणीयं न केनचित् ॥

ಅಲ್ಲಿ ಹಕ್ಕು ಇರುವವನ ಹಿತಕ್ಕಾಗಿ ಭಾಗವನ್ನು ನೀಡಬೇಕು; ಬ್ರಾಹ್ಮಣನಿಗೆ ನೀಡುತ್ತಿರುವಾಗ ಯಾರೂ ತಡೆಯಬಾರದು.

Verse 57

निवारयति यो दत्तं गुरुघात्याफलं लभेत् ॥ न देवा प्रतिगृह्णन्ति नाग्नयः पितरस्तथा ॥

ನೀಡಲಾಗುತ್ತಿರುವ ದಾನವನ್ನು ಯಾರು ತಡೆಯುತ್ತಾರೋ, ಅವನು ಗುರುಹತ್ಯೆಯ ಸಮಾನ ಫಲವನ್ನು ಪಡೆಯುತ್ತಾನೆ; ದೇವರುಗಳು ಅದನ್ನು ಸ್ವೀಕರಿಸುವುದಿಲ್ಲ, ಅಗ್ನಿಗಳೂ ಅಲ್ಲ, ಪಿತೃಗಳೂ ಹಾಗೆಯೇ ಅಲ್ಲ.

Verse 58

एवं विलुप्यते धर्मः प्रेतस्तत्र न तुष्यति ॥ एवं विचिन्त्यमानस्य यथा धर्मो न लुप्यते ॥

ಹೀಗೆ ಧರ್ಮವು ಹಾನಿಗೊಳ್ಳುತ್ತದೆ, ಅಲ್ಲಿ ಪ್ರೇತನು ತೃಪ್ತನಾಗುವುದಿಲ್ಲ; ಆದ್ದರಿಂದ ಧರ್ಮವು ಲೋಪವಾಗದಂತೆ ಯೋಚಿಸಿ ನಡೆದುಕೊಳ್ಳಬೇಕು.

Verse 59

ज्ञातिसम्बन्धिमध्ये तु यो दद्यात्प्रेतभोजनम् ॥ हृष्टेन मनसा विप्रे प्रेतभागं विशेषतः ॥

ಬಂಧು‑ಸಂಬಂಧಿಗಳ ಮಧ್ಯೆ ಯಾರು, ಹೇ ಬ್ರಾಹ್ಮಣ, ಹರ್ಷಿತಮನಸ್ಸಿನಿಂದ ಪ್ರೇತರಿಗೆ ಭೋಜನವನ್ನು ದಾನಮಾಡುತ್ತಾರೋ, ಅವರು ವಿಶೇಷವಾಗಿ ಪ್ರೇತಭಾಗವನ್ನು ಅರ್ಪಿಸುತ್ತಾರೆ.

Verse 60

कूटवत्प्रतितिष्ठेत दृष्ट्वा तृप्तिं न गच्छति ॥ एवं तु प्रेतभावेन शीघ्रं मुञ्चति किल्बिषात् ॥

ಸ್ತಂಭದಂತೆ ಸ್ಥಿರವಾಗಿ ನಿಲ್ಲಬೇಕು; (ವಿಧಿಯನ್ನು) ನೋಡಿದರೂ ತೃಪ್ತಿ ತಕ್ಷಣ ದೊರಕದು. ಆದರೆ ಈ ರೀತಿಯಾಗಿ ಪ್ರೇತಭಾವದಿಂದ ಅವನು ಶೀಘ್ರವಾಗಿ ದೋಷ‑ಪಾಪದಿಂದ ಮುಕ್ತನಾಗುತ್ತಾನೆ.

Verse 61

तृप्तिं ज्ञात्वा तु विप्रस्य पक्वान्नेन तु माधवि ॥ दातव्यमुदके तस्य पाणावभ्युक्षणं ततः ॥

ಹೇ ಮಾಧವಿ, ಪಕ್ವಾನ್ನದಿಂದ ಬ್ರಾಹ್ಮಣನ ತೃಪ್ತಿಯನ್ನು ತಿಳಿದು, ನಂತರ ಅವನಿಗೆ ನೀರನ್ನು ನೀಡಬೇಕು; ಆಮೇಲೆ ಅವನ ಕೈ ಮೇಲೆ ಜಲಾಭ್ಯುಕ್ಷಣ ಮಾಡಬೇಕು.

Verse 62

दातव्यं तत्र चोच्छिष्टं येन हेतुमगर्हितम् ॥ उपस्पृश्य विधानेंन मम तीर्थगतेन च ॥

ಅಲ್ಲಿ ಉಚ್ಛಿಷ್ಟ (ಉಳಿದ)ವನ್ನು ಕಾರಣ ನಿಂದನೀಯವಾಗದ ರೀತಿಯಲ್ಲಿ ನೀಡಬೇಕು. ವಿಧಿಯಂತೆ ಆಚಮನ/ಉಪಸ್ಪರ್ಶ ಮಾಡಿ, ನನ್ನ ತೀರ್ಥ‑ವಿಧಾನದೊಂದಿಗೆ ಕೂಡ…

Verse 63

शुचिर्भूत्वा तु विधिवत्कृत्वा शान्त्युदकानि तु ॥ प्रणम्य शिरसा देवि निवापस्थानमागतः ॥ मन्त्रैः स्तुतिस्तु कर्त्तव्या तव भक्त्या । अवतिष्ठता ॥

ಶುಚಿಯಾಗಿದ್ದು ವಿಧಿವತ್ತಾಗಿ ಶಾಂತ್ಯುದಕಗಳನ್ನು ನೆರವೇರಿಸಿ, ಹೇ ದೇವಿ, ಶಿರಸಾ ನಮಸ್ಕರಿಸಿ ನಿವಾಪಸ್ಥಾನಕ್ಕೆ ಹೋಗಬೇಕು. ಅಲ್ಲಿ ನಿಂತು, ನಿನ್ನ ಭಕ್ತಿಯಿಂದ ಮಂತ್ರಗಳ ಮೂಲಕ ಸ್ತುತಿ ಮಾಡಬೇಕು.

Verse 64

नमो नमो मेदिनी लोकमातरुर्व्यै महाशैलशिलाधरायै ॥ नमो नमो धारिणि लोकधात्रि जगत्प्रतिष्ठे वसुधे नमोऽस्तु ते ॥

ಹೇ ಮೇದಿನೀ, ಲೋಕಮಾತೆ! ನಿಮಗೆ ಪುನಃಪುನಃ ನಮಸ್ಕಾರ. ಮಹಾಪರ್ವತಗಳು ಹಾಗೂ ಶಿಲೆಗಳನ್ನು ಧರಿಸುವ ವಸುಧೆಗೆ ನಮಸ್ಕಾರ. ಹೇ ಧಾರಿಣೀ, ಲೋಕಧಾತ್ರಿ, ಜಗತ್ಪ್ರತಿಷ್ಠೆ—ನಿಮಗೆ ನಮೋऽಸ್ತು.

Verse 65

एवं निवापदानेन तव भक्तेन सुन्दरि ॥ दद्यात्तिलोदकं तस्य नामगोत्रमुदाहरेत् ॥

ಹೇ ಸುಂದರಿಯೇ! ಈ ರೀತಿಯಾಗಿ ನಿವಾಪದಾನ ಮಾಡಿದ ಬಳಿಕ, ನಿನ್ನ ಭಕ್ತನು ಆ (ಮೃತನ)ಿಗಾಗಿ ತಿಲೋದಕವನ್ನು ಅರ್ಪಿಸಿ, ಅವನ ಹೆಸರು ಮತ್ತು ಗೋತ್ರವನ್ನು ಉಚ್ಚರಿಸಬೇಕು.

Verse 66

जानुभ्यामवनीं गत्वा नमस्कृत्य द्विजोत्तमान् ॥ पाणिं संगृह्य हस्तेन मन्त्रेणोत्थापयेद्द्विजान् ॥

ಮೋಕಾಲುಗಳ ಮೇಲೆ ಭೂಮಿಗೆ ಇಳಿದು, ಶ್ರೇಷ್ಠ ದ್ವಿಜರಿಗೆ ನಮಸ್ಕರಿಸಿ, ತನ್ನ ಕೈಯಿಂದ ಅವರ ಕೈ ಹಿಡಿದು, ಮಂತ್ರದೊಂದಿಗೆ ಆ ಬ್ರಾಹ್ಮಣರನ್ನು ಎಬ್ಬಿಸಬೇಕು.

Verse 67

दद्याच्छय्यानं देवि तथैवाञ्जनकङ्कणम् ॥ अञ्जनं कङ्कणं गृह्य शय्यामाक्रम्य स द्विजः ॥

ಹೇ ದೇವಿ! ಶಯ್ಯೆಯನ್ನು ದಾನ ಮಾಡಬೇಕು; ಹಾಗೆಯೇ ಅಂಜನ ಮತ್ತು ಕಂಕಣವನ್ನೂ ಕೊಡಬೇಕು. ಅಂಜನ ಹಾಗೂ ಕಂಕಣವನ್ನು ತೆಗೆದುಕೊಂಡು ಆ ದ್ವಿಜನು ಶಯ್ಯೆಯ ಮೇಲೆ ಕಾಲಿಡಬೇಕು.

Verse 68

मुहूर्तं तत्र विश्रम्य निवापस्थानमागतः॥ गवां लाङ्गूलमुद्धृत्य दद्याद्ब्राह्मणहस्तके

ಅಲ್ಲಿ ಸ್ವಲ್ಪ ಕಾಲ ವಿಶ್ರಾಂತಿ ಪಡೆದು, ನಂತರ ನಿವಾಪಸ್ಥಾನಕ್ಕೆ ಬರುತ್ತಾನೆ. ಹಸುವಿನ ಬಾಲವನ್ನು ಎತ್ತಿ, ಅದನ್ನು ಬ್ರಾಹ್ಮಣನ ಕೈಯಲ್ಲಿ ಇಡಬೇಕು.

Verse 69

पात्रेणोदुम्बरस्थेन कृत्वा कृष्णतिलोदकम्॥ उदाहरेत्तु मन्त्रान्वै सौरभेयान् द्विजातयः

ಉದುಂಬರಕಾಷ್ಠದ ಪಾತ್ರೆಯಲ್ಲಿ ಕಪ್ಪು ಎಳ್ಳು ಮಿಶ್ರಿತ ನೀರನ್ನು ಸಿದ್ಧಮಾಡಿ, ದ್ವಿಜರು ನಂತರ ಸೌರಭೇಯ (ಗೋ-ಸಂಬಂಧಿತ) ಪರಂಪರೆಯ ಮಂತ್ರಗಳನ್ನು ಜಪಿಸಬೇಕು।

Verse 70

मन्त्रपूतं तदा तोयं सर्वपापप्रणाशनम्॥ उद्धृत्य तच्च लाङ्गूलं तोयेनाभ्युक्ष्य वै ततः

ಆಮೇಲೆ ಮಂತ್ರಪೂತವಾದ, ಸರ್ವಪಾಪನಾಶಕವಾದ ಆ ನೀರನ್ನು ತೆಗೆದುಕೊಂಡು, ಆ ಬಾಲವನ್ನು ಎತ್ತಿ, ನಂತರ ಆ ನೀರಿನಿಂದ ಅಭ್ಯುಕ್ಷಿಸಬೇಕು (ಚಿಮುಕಿಸಬೇಕು)।

Verse 71

गत्वा तु ब्राह्मणेभ्योऽपि स्वगृहं यत्र तिष्ठति॥ पक्वान्नं भोजयेत्सर्वं न तिष्ठेत् प्रतिवासिकम्

ನಂತರ ಬ್ರಾಹ್ಮಣರನ್ನು ಸತ್ಕರಿಸಿ, ತಾನು ಇರುವ ಸ್ವಗೃಹಕ್ಕೆ ಹೋಗಿ, ಎಲ್ಲಾ ಪಕ್ವಾನ್ನವನ್ನು ಭೋಜನ ಮಾಡಿಸಬೇಕು; ‘ಪ್ರತಿವಾಸಿಕ’ ಸ್ಥಿತಿಯಲ್ಲಿ ಉಳಿಯಬಾರದು।

Verse 72

पिपीलिकादिभूतानि प्रेतभागं च सर्वशः॥ कृत्वा तु तर्पणं देवि यस्यार्थे तस्य कल्पयेत्

ಹೇ ದೇವಿ! ಇರುವೆ ಮೊದಲಾದ ಜೀವಿಗಳಿಗೆ ಹಾಗೂ ಪ್ರೇತಭಾಗವನ್ನೂ ಸಂಪೂರ್ಣವಾಗಿ ನೀಡಿ ತರ್ಪಣವನ್ನು ನೆರವೇರಿಸಿ, ಇದು ಯಾರಿಗಾಗಿ ಮಾಡಲ್ಪಟ್ಟಿದೆಯೋ ಅವರ ಹಿತಕ್ಕಾಗಿ ಅದನ್ನು ಅರ್ಪಿಸಬೇಕು।

Verse 73

भुक्तेषु तेषु सर्वेषु दीनानाथान् प्रतर्प्य च॥ प्रेतराजपुरं गत्वा प्रयच्छति स माधवि

ಅವರು ಎಲ್ಲರೂ ಭೋಜನ ಮಾಡಿದ ನಂತರ, ದೀನ-ಅನಾಥರನ್ನೂ ತೃಪ್ತಿಪಡಿಸಿ, ಅವನು—ಹೇ ಮಾಧವಿ—ಪ್ರೇತರಾಜನ ನಗರಕ್ಕೆ ಹೋಗಿ ತದನುಗುಣ ಫಲವನ್ನು ಪಡೆಯುತ್ತಾನೆ।

Verse 74

सर्वान्नमक्षयं तस्य दत्तं भवति सुन्दरि॥ कर्तव्य एवं संस्कारः प्रेतभावविशोधनः

ಓ ಸುಂದರೀ, ಅವನಿಗೆ ದಾನವಾಗಿ ನೀಡಿದ ಸಮಸ್ತ ಅನ್ನವು ಪುಣ್ಯಫಲವಾಗಿ ಅಕ್ಷಯವಾಗುತ್ತದೆ. ಹೀಗೆ ಪ್ರೇತಭಾವವನ್ನು ಶುದ್ಧಿಗೊಳಿಸುವ ಸಂಸ್ಕಾರವನ್ನು ಮಾಡಬೇಕು.

Verse 75

नेमिपभृतिभिः शौचं चातुर्वर्ण्यस्य सर्वतः॥ भविष्यति न सन्देहो दृष्टपूर्वं स्वयम्भुवा

ನೇಮಿ ಮೊದಲಾದವರ ಮೂಲಕ ಚಾತುರ್ವರ್ಣ್ಯದ ಶೌಚವು ಎಲ್ಲೆಡೆ ಸ್ಥಾಪಿತವಾಗುವುದು—ಸಂದೇಹವಿಲ್ಲ; ಇದನ್ನು ಪೂರ್ವದಲ್ಲಿ ಸ್ವಯಂಭುವು ಕಂಡಿದ್ದನು.

Verse 76

कृत्वा तु धर्मसंकल्पं प्रेतकार्यं विशेषतः॥ न भेतव्यं त्वया पुत्र प्रेतकार्ये कृते सति

ಧರ್ಮಸಂಕಲ್ಪವನ್ನು ಮಾಡಿಕೊಂಡು, ವಿಶೇಷವಾಗಿ ಪ್ರೇತಕಾರ್ಯವನ್ನು ನೆರವೇರಿಸಿದ ನಂತರ, ಓ ಪುತ್ರ, ಪ್ರೇತಕಾರ್ಯವಾದ ಮೇಲೆ ನೀನು ಭಯಪಡಬಾರದು.

Verse 77

विस्तरेण मया प्रोक्तं प्रत्यक्षं नारदस्य च॥ त्वया वत्स सुतस्यार्थे क्रतुरेकः प्रतिष्ठितः

ನಾನು ಇದನ್ನು ವಿವರವಾಗಿ ಹೇಳಿದ್ದೇನೆ; ಇದು ನಾರದನಿಗೂ ಪ್ರತ्यक्षವಾಗಿ ತಿಳಿದಿದೆ. ವತ್ಸ, ನಿನ್ನ ಮಗನ ಹಿತಕ್ಕಾಗಿ ನೀನು ಒಂದು ಕ್ರತು (ಯಜ್ಞಕರ್ಮ)ವನ್ನು ಸ್ಥಾಪಿಸಿ/ನಿರ್ವಹಿಸಿದ್ದೀ.

Verse 78

तस्मात्प्रभृति लोकेषु पितृयज्ञो भविष्यति ॥ एवं यास्यति वत्स त्वं न शोकं कर्त्तुमर्हसि ॥

ಆ ಸಮಯದಿಂದ ಲೋಕಗಳಲ್ಲಿ ಪಿತೃಯಜ್ಞವು ನಡೆಯುತ್ತಿರುತ್ತದೆ. ವತ್ಸ, ಹೀಗೆ ಇದು ಮುಂದುವರಿಯುತ್ತದೆ; ನೀನು ಶೋಕಿಸಬಾರದು.

Verse 79

शिवलोकं ब्रह्मलोकं विष्णुलोकं न सशंयः ॥ एवमुक्त्वा तदात्रेयः पितृकर्म यथाविधि ॥

ಅವನು ಶಿವಲೋಕ, ಬ್ರಹ್ಮಲೋಕ ಅಥವಾ ವಿಷ್ಣುಲೋಕವನ್ನು ಪಡೆಯುತ್ತಾನೆ—ಇದರಲ್ಲಿ ಸಂಶಯವಿಲ್ಲ. ಹೀಗೆ ಹೇಳಿ ಆ ಆತ್ರೇಯನು ವಿಧಿಪೂರ್ವಕವಾಗಿ ಪಿತೃಕರ್ಮವನ್ನು ನೆರವೇರಿಸಿದನು.

Verse 80

प्रेतस्यावाहनं कृत्वा शुचिर्भूत्वा समाहितः ॥ पक्वान्नं भोजयेत्तत्र प्रेतभागं यथाविधि ॥

ಪ್ರೇತದ ಆವಾಹನವನ್ನು ಮಾಡಿ, ಶುದ್ಧನಾಗಿ ಸಮಾಹಿತನಾಗಿ, ಅಲ್ಲಿ ಪಕ್ವಾನ್ನವನ್ನು ಅರ್ಪಿಸಬೇಕು—ವಿಧಿಪೂರ್ವಕವಾಗಿ ಪ್ರೇತಭಾಗವನ್ನು ನಿಗದಿಪಡಿಸಿ.

Verse 81

मन्त्रयुक्तोपचारेण चातुर्वर्ण्यस्य सर्वतः ॥ वृषलानाममन्त्राणां प्रयोक्‍तव्यं यथाविधि ॥

ಮಂತ್ರಯುಕ್ತ ಉಪಚಾರಗಳೊಂದಿಗೆ ಈ ವಿಧಿ ಚಾತುರ್ವರ್ಣ್ಯಕ್ಕೆ ಎಲ್ಲ ರೀತಿಯಲ್ಲೂ ಅನ್ವಯಿಸುತ್ತದೆ; ಆದರೆ ವೃಷಲರ ವಿಷಯದಲ್ಲಿ ಮಂತ್ರವಿಲ್ಲದೆ, ವಿಧಿಪೂರ್ವಕವಾಗಿ, ಮಾಡಬೇಕು.

Verse 82

प्रेतकार्ये निवृत्ते तु पूर्णे संवत्सरे तथा ॥ प्रयान्ति जन्तवः केचिद्गत्वा गच्छन्ति चापरे ॥

ಪ್ರೇತಕಾರ್ಯ ಮುಗಿದ ಬಳಿಕ ಹಾಗೂ ಪೂರ್ಣ ಒಂದು ವರ್ಷ ಕಳೆದಾಗ, ಕೆಲವು ಜೀವಿಗಳು ಹೊರಡುತ್ತಾರೆ; ಇನ್ನೂ ಕೆಲವರು ಮುಂದೆ ಹೋಗಿ ಮತ್ತಷ್ಟು ಮುಂದುವರೆಯುತ್ತಾರೆ.

Verse 83

पितामहः स्नुषा भार्या ज्ञातिसम्बन्धिबान्धवाः ॥ यद्येते बहवः सन्ति स्वप्नोपममिदं जगत् ॥

ಪಿತಾಮಹ, ಸೊಸೆ, ಪತ್ನಿ ಹಾಗೂ ಜ್ಞಾತಿ-ಸಂಬಂಧಿ-ಬಾಂಧವರು—ಇವರು ಎಷ್ಟೇ ಹೆಚ್ಚು ಇದ್ದರೂ ಈ ಜಗತ್ತು ಸ್ವಪ್ನೋಪಮವಾಗಿದೆ.

Verse 84

स्वयं मुहूर्त्तं रोदित्वा ततो याति पराङ्मुखः ॥ स्नेहपाशेन बद्धो वै क्षणार्द्धान्मुच्यते ततः ॥

ಅವನು ಒಂದು ಮುಹೂರ್ತ ಅತ್ತು, ನಂತರ ಮುಖ ತಿರುಗಿಸಿ ಹೊರಟುಹೋಗುತ್ತಾನೆ. ಸ್ನೇಹಪಾಶದಿಂದ ಬಂಧಿತನಾದರೂ ಅರ್ಧಕ್ಷಣದಲ್ಲೇ ಅದರಿಂದ ವಿಮುಕ್ತನಾಗುತ್ತಾನೆ.

Verse 85

कस्य माता पिता कस्य कस्य भार्या सुतास्तथा ॥ युगे युगे तु वर्त्तन्ते मोहपाशेन बध्यते ॥

ಯಾರ ತಾಯಿ, ಯಾರ ತಂದೆ? ಯಾರ ಪತ್ನಿ, ಹಾಗೆಯೇ ಯಾರ ಪುತ್ರರು? ಯುಗಯುಗಾಂತರಗಳಲ್ಲಿ ಇವು ಮರುಮರು ಸಂಭವಿಸುತ್ತವೆ; ಜೀವನು ಮೋಹಪಾಶದಿಂದ ಬಂಧಿತನಾಗುತ್ತಾನೆ.

Verse 86

स्नेहभावेन कर्त्तव्यः संस्कारो हि मृतस्य च ॥ मातापितृसहस्राणि पुत्रदारशतानि च ॥

ಮೃತನ ಸಂಸ್ಕಾರವನ್ನು ಸಹ ಸ್ನೇಹಭಾವದಿಂದಲೇ ಮಾಡಬೇಕು. ಏಕೆಂದರೆ (ಸಂಸಾರದಲ್ಲಿ) ಸಾವಿರಾರು ತಾಯಿ-ತಂದೆಗಳು, ನೂರಾರು ಪುತ್ರರು ಮತ್ತು ಪತ್ನಿಯರು ಆಗಿಹೋಗಿದ್ದಾರೆ.

Verse 87

संसारेष्वनुभूतानि कस्य ते कस्य वा वयम् ॥ स्वयम्भुवा विधिः प्रोक्तः प्रेतसंस्कारलक्षणः ॥

ಸಂಸಾರಗಳಲ್ಲಿ ಅನುಭವಿಸಿದವು ಯಾರವು, ಮತ್ತು ನಾವು ಯಾರವರು? ಸ್ವಯಂಭೂ (ಬ್ರಹ್ಮ) ಪ್ರೇತಸಂಸ್ಕಾರದ ಲಕ್ಷಣಯುಕ್ತ ವಿಧಿಯನ್ನು ಪ್ರಕಟಿಸಿದ್ದಾನೆ.

Verse 88

प्रेतकार्ये निवृत्ते तु पितृत्वमुपजायते ॥ मासि मासि ह्यमायां वै कर्त्तव्यं पितृतर्पणम् ॥

ಪ್ರೇತಕಾರ್ಯ ಮುಗಿದ ನಂತರ ಮೃತನು ಪಿತೃಸ್ಥಿತಿಯನ್ನು ಪಡೆಯುತ್ತಾನೆ. ಆದ್ದರಿಂದ ಪ್ರತಿಮಾಸ ಅಮಾವಾಸ್ಯೆಯಂದು ಪಿತೃತರ್ಪಣವನ್ನು ಮಾಡಬೇಕು.

Verse 89

एवमुक्त्वा स आत्रेयः पितृयज्ञविनिश्चयम् ॥ मुहूर्ते ध्यानमास्थाय तत्रैवान्तरधीयत ॥

ಈ ರೀತಿ ಪಿತೃಯಜ್ಞದ ನಿಶ್ಚಿತ ವಿಧಾನವನ್ನು ಹೇಳಿ, ಋಷಿ ಆತ್ರೇಯನು ಕ್ಷಣಮಾತ್ರ ಧ್ಯಾನಸ್ಥನಾಗಿ ಅಲ್ಲಿಯೇ ಅಂತರ್ಧಾನನಾದನು।

Verse 90

नारद उवाच ॥ श्रुत्वा तु मृतसंस्कारमात्रेयोक्‍तं यथाविधि ॥ चातुवर्ण्यस्य सर्वस्य त्वया धर्मः प्रतिष्ठितः ॥

ನಾರದನು ಹೇಳಿದರು—ಆತ್ರೇಯನು ವಿಧಿಪೂರ್ವಕವಾಗಿ ಉಪದೇಶಿಸಿದ ಮೃತಸಂಸ್ಕಾರವನ್ನು ಕೇಳಿ, ನಿಮ್ಮಿಂದ ಸಮಸ್ತ ಚಾತುರ್ವರ್ಣ್ಯದ ಧರ್ಮವು ಪ್ರತಿಷ್ಠಿತವಾಗಿದೆ।

Verse 91

पितृयज्ञमुपश्राद्धे मासि मासि दिने तथा ॥ वर्त्तयन्ति यथान्यायमृषयश्च तपोधनाः ॥

ತಪೋಧನರಾದ ಋಷಿಗಳು ಉಪಶ್ರಾದ್ಧದಲ್ಲಿಯೂ ಹಾಗೂ ಪ್ರತಿಮಾಸದ ನಿಗದಿತ ದಿನದಲ್ಲಿಯೂ ಯಥಾನ್ಯಾಯವಾಗಿ ಪಿತೃಯಜ್ಞವನ್ನು ಆಚರಿಸುತ್ತಾರೆ।

Verse 92

निर्दिष्टं ब्राह्मणानां वै शूद्राणां मन्त्रवर्जितम् ॥ नेमिना च कृतं श्राद्धं ततः प्रभृति वै द्विजाः ॥

ಬ್ರಾಹ್ಮಣರಿಗೆ (ಮಂತ್ರಗಳೊಂದಿಗೆ) ಇದು ನಿರ್ದಿಷ್ಟವಾಗಿದೆ; ಶೂದ್ರರಿಗೆ ಮಂತ್ರವರ್ಜಿತವೆಂದು ಹೇಳಲಾಗಿದೆ। ನೇಮಿಯು ಶ್ರಾದ್ಧವನ್ನು ಮಾಡಿದನು; ಆ ಕಾಲದಿಂದ ದ್ವಿಜರು ಈ ಆಚಾರವನ್ನು ಅನುಸರಿಸಿದರು।

Verse 93

कुर्वन्ति सततं श्राद्धं नैमिश्राद्धं तदुच्यते ॥ स्वस्त्यस्तु ते महाभाग यास्यामि मुनिसत्तम ॥

ಅವರು ಸದಾ ಶ್ರಾದ್ಧವನ್ನು ಮಾಡುತ್ತಾರೆ; ಅದನ್ನೇ ‘ನೈಮಿ-ಶ್ರಾದ್ಧ’ ಎಂದು ಕರೆಯುತ್ತಾರೆ। ಮಹಾಭಾಗನೇ, ನಿಮಗೆ ಮಂಗಳವಾಗಲಿ; ಮುನಿಸತ್ತಮನೇ, ನಾನು ಈಗ ಹೊರಡುತ್ತೇನೆ।

Verse 94

एवमुक्त्वा मुनिश्रेष्ठो नारदो द्विजतत्तमः ॥ तेजसा द्योतयन्सर्वं गतः शक्रपुरं प्रति ॥

ಹೀಗೆ ಹೇಳಿ, ಮುನಿಶ್ರೇಷ್ಠನೂ ದ್ವಿಜೋತ್ತಮನೂ ಆದ ನಾರದನು ತನ್ನ ತೇಜಸ್ಸಿನಿಂದ ಎಲ್ಲವನ್ನೂ ಪ್ರಕಾಶಗೊಳಿಸುತ್ತ ಶಕ್ರಪುರದ ಕಡೆಗೆ ಹೊರಟನು.

Verse 95

एवं च पिण्डसंकल्पं श्राद्धोत्पत्तिश्च माधवि ॥ आत्रेयेणैव मुनिना स्थापितं ब्राह्मणेषु च ॥

ಓ ಮಾಧವಿ, ಹೀಗೆ ಪಿಂಡಸಂಕಲ್ಪವೂ ಶ್ರಾದ್ಧೋತ್ಪತ್ತಿಯೂ—ಇವೆರಡನ್ನೂ—ಆತ್ರೇಯ ಮುನಿಯೇ ಬ್ರಾಹ್ಮಣರಲ್ಲಿ ಸ್ಥಾಪಿಸಿದನು.

Verse 96

अपाकद्रव्यं संगृह्य ब्रह्मणो वचनं यथा ॥ त्रिषु वर्णेषु कर्त्तव्यं पाकभोजनमित्युत ॥

ಅಪಾಕ ದ್ರವ್ಯಗಳನ್ನು ಸಂಗ್ರಹಿಸಿ, ಬ್ರಹ್ಮನ ವಚನದಂತೆ, ಮೂರು ವರ್ಣಗಳಲ್ಲಿ ಪಾಕಭೋಜನದ ದಾನವನ್ನು ಮಾಡಬೇಕು ಎಂದು ಹೇಳಲಾಗಿದೆ.

Verse 97

पिता पितामहश्चैव तथैव प्रपितामहः ॥ जुहुयाद्ब्राह्मणमुखे तृप्तिर्भवति शाश्वती ॥

ತಂದೆ, ಪಿತಾಮಹ ಮತ್ತು ಪ್ರಪಿತಾಮಹ—ಇವರಿಗಾಗಿ ಬ್ರಾಹ್ಮಣನ ಮುಖದಲ್ಲಿ ಆಹುತಿಯನ್ನು ಅರ್ಪಿಸಬೇಕು; ಅದರಿಂದ ಪಿತೃಗಳಿಗೆ ಶಾಶ್ವತ ತೃಪ್ತಿ ಉಂಟಾಗುತ್ತದೆ.

Verse 98

निपातदेशं संगृह्य शुचिदेशे समाहितः॥ नदीकूले निखाते वा प्रेतभूमिं विनिर्देशेत्॥

ನಿಪಾತಸ್ಥಾನವನ್ನು ಆಯ್ದುಕೊಂಡು, ಶುಚಿಸ್ಥಳದಲ್ಲಿ ಮನಸ್ಸನ್ನು ಏಕಾಗ್ರಗೊಳಿಸಿ, ನದೀತೀರದಲ್ಲಿ ಅಥವಾ ತೋಡಿದ ಸ್ಥಳದಲ್ಲಿ ‘ಪ್ರೇತಭೂಮಿ’ಯನ್ನು ನಿರ್ದಿಷ್ಟಪಡಿಸಬೇಕು.

Verse 99

पतन्ति नरके घोरे तेनोच्छिष्टेन सुन्दरी॥ स्थण्डिले प्रेतभागं तु दद्यात्पूर्वाह्णिकं तु तम्॥

ಹೇ ಸುಂದರಿ, ಆ (ದೋಷಯುಕ್ತ) ಉಚ್ಛಿಷ್ಟದಿಂದ ಅವರು ಘೋರ ನರಕದಲ್ಲಿ ಬೀಳುತ್ತಾರೆ; ಆದ್ದರಿಂದ ಶುದ್ಧ ಸ್ಥಂಡಿಲದಲ್ಲಿ ಪೂರ್ವಾಹ್ನಿಕ ವಿಧಿಯಾಗಿ ಪ್ರೇತಭಾಗವನ್ನು ನೀಡಬೇಕು।

Verse 100

प्रेतस्य च हितार्थाय धारयेत वसुन्धरे॥ पूर्वं संहृष्टतुष्टेन प्रेतभागं च दापयेत्॥

ಹೇ ವಸುಂಧರಾ, ಪ್ರೇತನ ಹಿತಾರ್ಥ ಈ ವಿಧಿಯನ್ನು ಜಾಗ್ರತೆಯಿಂದ ಪಾಲಿಸಬೇಕು; ಮೊದಲು ಸಂತೋಷ-ತೃಪ್ತಚಿತ್ತದಿಂದ ಪ್ರೇತಭಾಗವನ್ನು ಕೊಡಿಸಬೇಕು।

Verse 101

तप्तवालुमयी भूमिः कण्टकैरुपसंस्तृता॥ तेन दुर्गाणि तरति दत्तयोपानहात्र वै॥

ಭೂಮಿ ಸುಡುವ ಮರಳಿನಿಂದ ಕೂಡಿದ್ದು ಮುಳ್ಳುಗಳಿಂದ ಆವೃತವಾಗಿದೆ; ಆ ದಾನದಿಂದ ಅವನು ದುರ್ಗಮ ಮಾರ್ಗಗಳನ್ನು ದಾಟುತ್ತಾನೆ—ದಾನವಾಗಿ ದೊರೆತ ಪಾದುಕೆಯಂತೆ।

Verse 102

देवत्वं ब्राह्मणत्वं च प्रेतपिण्डे प्रदीयते॥ मानुषत्वं निवापेषु ज्ञातव्यं सततं बुधैः॥

ಪ್ರೇತಪಿಂಡವನ್ನು ನೀಡುವುದರಿಂದ ದೇವತ್ವವೂ ಬ್ರಾಹ್ಮಣತ್ವವೂ ದೊರೆಯುತ್ತದೆ; ನಿವಾಪ ಅರ್ಪಣಗಳಿಂದ ಮಾನುಷತ್ವ—ಇದನ್ನು ಪಂಡಿತರು ಸದಾ ತಿಳಿಯಬೇಕು।

Verse 103

दृष्ट्वा तु प्रोषितं तेन उच्छिष्टं न विसर्जयेत्॥ ब्राह्मणे नाप्यनुज्ञातः शीघ्रं संरम्भयेत् ततः॥

ಗ್ರಾಹಕ ಬ್ರಾಹ್ಮಣನು ಹೊರಟುಹೋದರೂ ಆ ಕಾರಣಕ್ಕೆ ಉಚ್ಛಿಷ್ಟವನ್ನು ತ್ಯಜಿಸಬಾರದು; ಬ್ರಾಹ್ಮಣನ ಅನುಮತಿ ಇಲ್ಲದೆ ಅಲ್ಲಿಂದ ತ್ವರಿತವಾಗಿ ಮುಂದುವರಿಯಬಾರದು।

Verse 104

पश्चात्प्रेतं विसर्ज्यैवं दद्याद्दानं द्विजातये॥ निवापमन्नमशुचिं दद्याद्वायसतर्पणम्॥

ನಂತರ ಪ್ರೇತವನ್ನು ಈ ರೀತಿಯಾಗಿ ವಿಸರ್ಜಿಸಿ ದ್ವಿಜನಿಗೆ ದಾನ ನೀಡಬೇಕು. ನಿವಾಪ ಅನ್ನವು ಅಶುಚಿ ಎನಿಸಿದರೂ ಕಾಗೆಗಳಿಗೆ ತರ್ಪಣಾರ್ಥವಾಗಿ ನೀಡಬೇಕು॥

Verse 105

दातव्यं तु तृतीये च मासे सप्तनवेषु च॥ एकादशे तथा मासे दद्यात्सांवत्सरीं क्रियाम्॥

ಮೂರನೇ ಮಾಸದಲ್ಲಿ ನೀಡಬೇಕು; ಏಳನೇ ಮತ್ತು ಒಂಬತ್ತನೇ ಮಾಸಗಳಲ್ಲಿಯೂ. ಹಾಗೆಯೇ ಹನ್ನೊಂದನೇ ಮಾಸದಲ್ಲಿ ವಾರ್ಷಿಕ ಕ್ರಿಯೆಯನ್ನು ನೆರವೇರಿಸಬೇಕು॥