Adhyaya 151: The Sacred Greatness of Lohārgala (The ‘Iron-Bolt’ Tīrtha)

Verse 1

अथ लोहर्गलमाहात्म्यम् ॥ सूत उवाच ॥ सानन्दूरस्य माहात्म्यमेतच्छ्रुत्वा वसुन्धरा ॥ कृताञ्जलिपुटा भूत्वा वराहं पुनरब्रवीत् ॥

ಇದೀಗ ಲೋಹರ್ಗಲ ಮಹಾತ್ಮ್ಯ ಆರಂಭವಾಗುತ್ತದೆ. ಸೂತನು ಹೇಳಿದನು—ಸಾನಂದೂರದ ಮಹಿಮೆಯನ್ನು ಕೇಳಿ ವಸುಂಧರೆ (ಭೂಮಿ) ಕೈಜೋಡಿಸಿ ಮತ್ತೆ ವರಾಹ ದೇವರಿಗೆ ಹೇಳಿದರು.

Verse 2

धरण्युवाच ॥ श्रुतमेतज्जगन्नाथ विष्णो गुह्यमनुत्तमम् ॥ यच्छ्रुत्वा सुमहाभाग जाता॒स्मि विगतज्वरा ॥

ಧರಣಿ ಹೇಳಿದರು—ಹೇ ಜಗನ್ನಾಥ ವಿಷ್ಣು, ಈ ಅನುತ್ತಮ ಗುಹ್ಯ ರಹಸ್ಯವನ್ನು ನಾನು ಕೇಳಿದೆ. ಹೇ ಮಹಾಭಾಗ್ಯವಂತನೇ, ಅದನ್ನು ಕೇಳಿ ನಾನು ಜ್ವರರಹಿತ (ದುಃಖನಿವೃತ್ತ) ಆಗಿದ್ದೇನೆ.

Verse 3

अपरं वा॒स्ति चेत्किञ्चिद्गुह्यं क्षेत्रं शुभावहम् ॥ सानन्दूरात्परं गुह्यं क्षेत्रमस्ति न वा परम् ॥

ಇನ್ನೂ ಯಾವುದಾದರೂ ಗುಹ್ಯವಾದ, ಶುಭಫಲದಾಯಕ ಕ್ಷೇತ್ರವಿದ್ದರೆ ಹೇಳಿರಿ—ಸಾನಂದೂರಕ್ಕಿಂತ ಹೆಚ್ಚು ಗುಹ್ಯವಾದ ಕ್ಷೇತ್ರವಿದೆಯೇ, ಅಥವಾ ಅದಕ್ಕಿಂತ ಮೇಲಿಲ್ಲವೇ?

Verse 4

सुरकरण नृसिंह लोकनाथ युतससुरसुरधीऱ देववीर ॥ कमलदलसहस्रनेत्र रूपो जयति कृतान्तसमानकालरूपः ॥

ಜಯವಾಗಲಿ ಆ ದೇವವೀರ ನರಸಿಂಹನಿಗೆ—ದೇವರು-ಅಸುರರ ಮಧ್ಯೆಯೂ ಧೀರನಾಗಿ, ಲೋಕನಾಥನಾಗಿ ಇರುವವನು; ಕಮಲದಳಗಳಂತಿರುವ ಸಹಸ್ರ ನೇತ್ರರೂಪ ಹೊಂದಿದವನು; ಕೃತಾಂತ (ಮರಣ) ಸಮಾನವಾದ ಕಾಲರೂಪವನು.

Verse 5

गद्गदं वचनं श्रुत्वा पृथिव्याः स जनार्दनः ॥ उवाच मधुरं वाक्यं सर्वलोकार्त्तिहा हरिः ॥

ಪೃಥಿವಿಯ ಗದ್ಗದ ವಚನವನ್ನು ಕೇಳಿ ಆ ಜನಾರ್ದನನು—ಎಲ್ಲ ಲೋಕಗಳ ಆರ್ತಿಯನ್ನು ಹರಣ ಮಾಡುವ ಹರಿ—ಮಧುರವಾದ ಮಾತಿನಿಂದ ಉತ್ತರಿಸಿದನು.

Verse 6

श्रीवराह उवाच ॥ शृणु देवि च तत्त्वेन यन्मां त्वं परिपृच्छसि ॥ गुह्यमन्यत्प्रवक्ष्यामि मद्व्रतः कर्मणो जनिः ॥

ಶ್ರೀವರಾಹನು ಹೇಳಿದರು—ಹೇ ದೇವಿ, ನೀನು ನನ್ನನ್ನು ಕೇಳುತ್ತಿರುವುದನ್ನು ತತ್ತ್ವವಾಗಿ ಕೇಳು. ನಾನು ಇನ್ನೊಂದು ಗುಹ್ಯ ವಿಷಯವನ್ನು ಹೇಳುವೆನು—ನನ್ನ ವ್ರತದ ಹಾಗೂ ಅದರ ಕರ್ಮವಿಧಾನದ ಉದ್ಭವವನ್ನು.

Verse 7

ततः सिद्धवटे गत्वा त्रिंशद्योजनदूरतः ॥ म्लेच्छमध्ये वरारोहे हिमवन्तं समाश्रितम् ॥

ನಂತರ ನಾನು ಸಿದ್ಧವಟಕ್ಕೆ ಹೋದೆನು; ಅದು ಮೂವತ್ತು ಯೋಜನ ದೂರದಲ್ಲಿತ್ತು. ಹೇ ಸುಂದರಿ, ಮ್ಲೇಚ್ಛರ ಮಧ್ಯದಲ್ಲಿರುವ ಆ ಸ್ಥಳದಲ್ಲಿ ಹಿಮವಂತನ ಸಮೀಪ ಆಶ್ರಯ ಪಡೆದೆನು.

Verse 8

तत्र लोहर्गले क्षेत्रे निवासो विहितः शुभः ॥ गुह्यं पञ्चदशायामं समन्तात्पञ्चयोजनम् ॥

ಅಲ್ಲಿ ‘ಲೋಹರ್ಗಲ’ ಎಂಬ ಕ್ಷೇತ್ರದಲ್ಲಿ ಶುಭವಾದ ನಿವಾಸಸ್ಥಾನವನ್ನು ಸ್ಥಾಪಿಸಲಾಯಿತು. ಆ ಸ್ಥಳವನ್ನು ‘ಗುಹ್ಯ’ ಎಂದು ವರ್ಣಿಸಿದ್ದಾರೆ—ಉದ್ದದಲ್ಲಿ ಹದಿನೈದು (ಯೋಜನ) ಮತ್ತು ಸುತ್ತಲೂ ಐದು ಯೋಜನ ವ್ಯಾಪ್ತಿ.

Verse 9

दुर्गमं दुःसहं चैव पापैः सर्वत्र वेष्टितम् ॥ सुलभं पुण्ययुक्तानां मम चिन्तानुसारिणाम् ॥

ಆ ಸ್ಥಳ ದುರ್ಗಮವೂ ದುಃಸಹವೂ; ಎಲ್ಲೆಡೆ ಪಾಪದಿಂದ ಆವರಿತವಾಗಿದೆ. ಆದರೆ ಪುಣ್ಯವಂತರಿಗೆ—ನನ್ನ ಚಿಂತನೆ/ಸ್ಮರಣೆಯನ್ನು ಅನುಸರಿಸುವವರಿಗೆ—ಅದು ಸುಲಭವಾಗಿ ಲಭ್ಯವಾಗುತ್ತದೆ.

Verse 10

ततो मे दानवाः सर्वे क्रमन्तो लोकमुत्तमम् ॥ मया चैवान्तरं कृत्वा कृत्वा मायां च वैष्णवीम् ॥

ನಂತರ ನನ್ನ ಎಲ್ಲಾ ದಾನವರು ಉತ್ತಮ ಲೋಕದತ್ತ ಮುಂದುವರಿದರು; ನಾನು ಮಧ್ಯದಲ್ಲಿ ಅಂತರವನ್ನು ನಿರ್ಮಿಸಿ, ವೈಷ್ಣವೀ ಮಾಯೆಯನ್ನೂ ಸೃಷ್ಟಿಸಿದೆನು.

Verse 11

तत्र ब्रह्मा च रुद्राश्च स्कन्देन्द्रो समुरुद्गणाः ॥ आदित्या वसवो वायुरश्विनौ च महौजसम् ॥

ಅಲ್ಲಿ ಬ್ರಹ್ಮ ಮತ್ತು ರುದ್ರರು, ಸ್ಕಂದ ಮತ್ತು ಇಂದ್ರನು ಮರುದ್ಗಣಗಳೊಂದಿಗೆ ಇದ್ದರು; ಆದಿತ್ಯರು, ವಸುಗಳು, ವಾಯು ಹಾಗೂ ಮಹಾತೇಜಸ್ವಿ ಅಶ್ವಿನೀದೇವತೆಗಳೂ ಇದ್ದರು।

Verse 12

सोमो बृहस्पतिश्चैव ये चान्ये वै दिवौकसः ॥ तेषां चैवार्गलं दत्त्वा चक्रं गृह्य महौजसम् ॥

ಸೋಮ ಮತ್ತು ಬೃಹಸ್ಪತಿ ಹಾಗೂ ಇತರ ಸ್ವರ್ಗವಾಸಿಗಳೂ—ಅವರಿಗೆ ‘ಅರ್ಗಲ’ ಎಂಬ ರಕ್ಷಣಾತ್ಮಕ ತಡೆ ನೀಡಿಸಿ, ನಾನು ಮಹಾತೇಜಸ್ವಿ ಚಕ್ರವನ್ನು ಗ್ರಹಿಸಿದೆನು।

Verse 13

शतकोटिसहस्राणि शीघ्रमेव निपातितम् ॥ ततश्च देवताः सर्वास्तुष्यमाणा इतस्ततः ॥

ಶತಕೋಟಿ ಸಹಸ್ರಗಳು ಅತಿವೇಗವಾಗಿ ನೆಲಕ್ಕುರುಳಿಸಲ್ಪಟ್ಟವು; ನಂತರ ಎಲ್ಲ ದೇವತೆಗಳು ತೃಪ್ತರಾಗಿ ಇಲ್ಲಿ-ಅಲ್ಲಿ ಸಂಚರಿಸಿದರು।

Verse 14

एवं लोहर्गलं नाम क्षेत्रं चैव मया कृतम् ॥ ततो देवासुरे युद्धे हत्वा त्रिदशकण्टकान् ॥

ಈ ರೀತಿಯಾಗಿ ‘ಲೋಹಾರ್ಗಲ’ ಎಂಬ ಪವಿತ್ರ ಕ್ಷೇತ್ರವನ್ನು ನಾನು ಸ್ಥಾಪಿಸಿದೆನು. ನಂತರ ದೇವಾಸುರ ಯುದ್ಧದಲ್ಲಿ ತ್ರಿದಶರಿಗೆ ಕಂಟಕವಾದ—ದೇವಶತ್ರುಗಳನ್ನು—ಹತಮಾಡಿ (ಕಥೆ ಮುಂದುವರಿಯುತ್ತದೆ).

Verse 15

तेषां संस्थापनं तत्र कृतं चैव महौजसाम् ॥ यो मां पश्यति तत्रस्थं प्रयत्नेन कदाचन

ಅಲ್ಲಿ ಆ ಮಹಾತೇಜಸ್ವಿಗಳ ಸ್ಥಾಪನೆಯೂ ನೆರವೇರಿಸಲಾಯಿತು. ಯಾರು ಪ್ರಯತ್ನಪೂರ್ವಕವಾಗಿ ಯಾವಾಗಲಾದರೂ ಅಲ್ಲಿ ಸ್ಥಿತನಾದ ನನ್ನನ್ನು ದರ್ಶನಮಾಡುತ್ತಾನೋ—

Verse 16

सोऽपि भागवतो भूमे भवत्येव सुनिष्ठितः ॥ तस्मिन्कुण्डे तु सुश्रोणि यः स्नाति नियतो नरः

ಹೇ ಭೂಮೇ! ಅವನೂ ನಿಶ್ಚಯವಾಗಿ ಭಗವದ್ಭಕ್ತನಾಗಿ, ದೃಢನಿಷ್ಠೆಯಿಂದ ಸ್ಥಿರನಾಗುತ್ತಾನೆ. ಮತ್ತು ಹೇ ಸುಶ್ರೋಣಿ! ನಿಯಮದಿಂದಿರುವ ನರನು ಆ ಕುಂಡದಲ್ಲಿ ಸ್ನಾನ ಮಾಡಿದರೆ—

Verse 17

उपोष्य च त्रिरात्रं तु विधिदृष्टेन कर्मणा ॥ ततः स्वर्गसहस्रेषु मोदते नात्र संशयः

ವಿಧಿಯಲ್ಲಿ ಕಂಡಂತೆ ಕರ್ಮವನ್ನು ನೆರವೇರಿಸಿ ಮೂರು ರಾತ್ರಿಗಳು ಉಪವಾಸವಿಟ್ಟು, ನಂತರ ಅವನು ಸಾವಿರಾರು ಸ್ವರ್ಗಗಳಲ್ಲಿ ಆನಂದಿಸುತ್ತಾನೆ—ಇದರಲ್ಲಿ ಸಂಶಯವಿಲ್ಲ.

Verse 18

अथात्र मुञ्चते प्राणान्स्वकर्मपरिनिष्ठितः ॥ सर्वान्स्वर्गान्परित्यज्य मम लोकं प्रपद्यते

ನಂತರ ಇಲ್ಲಿ, ತನ್ನ ಕರ್ತವ್ಯದಲ್ಲಿ ಸ್ಥಿರನಾಗಿ, ಅವನು ಪ್ರಾಣಗಳನ್ನು ಬಿಡುತ್ತಾನೆ; ಎಲ್ಲ ಸ್ವರ್ಗಗಳನ್ನು ತ್ಯಜಿಸಿ ನನ್ನ ಲೋಕವನ್ನು ಸೇರುತ್ತಾನೆ.

Verse 19

चतुर्विंशतिद्वादश्यां मासेन विधिना मम ॥ बलिः प्रदीयते तत्र सर्वकामविशोधनः

ನಿರ್ದಿಷ್ಟ ಮಾಸದಲ್ಲಿ ಇಪ್ಪತ್ತನಾಲ್ಕನೇ ದ್ವಾದಶಿಯಂದು, ನನ್ನ ವಿಧಿಯಂತೆ ಅಲ್ಲಿ ಬಲಿ ಅರ್ಪಿಸಲಾಗುತ್ತದೆ; ಅದು ಎಲ್ಲಾ ಕಾಮನೆಗಳನ್ನು ವಿಶೋಧಿಸುವುದಾಗಿದೆ.

Verse 20

अश्वो मे कल्पितस्तत्र सर्वरत्नविभूषितः ॥ श्वेतः कुमुदवर्णाभः शङ्खकुन्दसमप्रभः

ಅಲ್ಲಿ ನನ್ನಿಗಾಗಿ ಒಂದು ಅಶ್ವವನ್ನು ರೂಪಿಸಲಾಗುತ್ತದೆ; ಅದು ಎಲ್ಲಾ ರತ್ನಗಳಿಂದ ಅಲಂಕರಿತ—ಶ್ವೇತವರ್ಣ, ಕುಮುದದಂತೆ ವರ್ಣವಂತ, ಶಂಖ ಮತ್ತು ಕುಂದದಂತೆ ಕಾಂತಿಯುತ.

Verse 21

मार्गणा मे धनुस्तत्र अक्षसूत्रं कमण्डलुः ॥ आसनं विततं दिव्यं दीयतेऽश्वोपरि स्थिरम्

ಅಲ್ಲಿ ನನಗಾಗಿ ಬಾಣಗಳು ಮತ್ತು ಧನುಸ್ಸು, ಜಪಮಾಲೆ ಹಾಗೂ ಕಮಂಡಲು ಇವೆ; ಮತ್ತು ಕುದುರೆಯ ಮೇಲೆ ದೃಢವಾಗಿ ಸ್ಥಿರವಾದ ದಿವ್ಯ, ವಿಸ್ತೃತ ಆಸನವನ್ನು ನೀಡಲಾಗುತ್ತದೆ।

Verse 22

श्वेतपर्वतमारोह्य पतमानः कुरून् बहून् ॥ पतितस्तत्र दृश्येत क्षतं तत्र न दृश्यते

ಶ್ವೇತಪರ್ವತವನ್ನು ಏರಿ ಅನೇಕ ‘ಕುರು’ ಪ್ರಮಾಣದಷ್ಟು ಬೀಳುತ್ತಾ, ಅವನು ಅಲ್ಲಿ ಬಿದ್ದವನಾಗಿ ಕಾಣುತ್ತಾನೆ; ಆದರೆ ಅಲ್ಲಿ ಯಾವುದೇ ಗಾಯ ಕಾಣುವುದಿಲ್ಲ।

Verse 23

अनेकान्येव रूपाणि पातयित्वा नभस्तलात् ॥ शान्तो दान्तः परिक्लिष्टः स चाश्वो दिवि वर्तते

ಆಕಾಶತಲದಿಂದ ಅನೇಕ ರೂಪಗಳನ್ನು ಕೆಳಗೆ ಬೀಳಿಸಿ, ಆ ಕುದುರೆ—ಶಾಂತ, ದಾಂತ (ಸ್ವನಿಗ್ರಹಿ), ಮತ್ತು ಕ್ಲಾಂತ—ಸ್ವರ್ಗದಲ್ಲಿ ವಾಸಿಸುತ್ತದೆ।

Verse 24

सूत उवाच ॥ ततो भूम्या वचः श्रुत्वा ब्रह्मपुत्रो महामुनिः ॥ विस्मयं परमं प्राप्तो विष्णुमायोपबृंहितः

ಸೂತನು ಹೇಳಿದನು—ನಂತರ ಭೂಮಿಯ ವಚನವನ್ನು ಕೇಳಿ, ಬ್ರಹ್ಮಪುತ್ರನಾದ ಮಹಾಮುನಿ, ವಿಷ್ಣುವಿನ ಮಾಯೆಯಿಂದ ಇನ್ನಷ್ಟು ಗಾಢಗೊಂಡ ಅನುಭವದಿಂದ, ಪರಮ ವಿಸ್ಮಯವನ್ನು ಪಡೆದನು।

Verse 25

ततः स विस्मयाविष्टो ब्रह्मपुत्रो महामतिः ॥ सनत्कुमारो भगवान् पुनरेवमभाषत

ಆಮೇಲೆ ವಿಸ್ಮಯದಿಂದ ಆವಿಷ್ಟನಾದ ಆ ಮಹಾಮತಿ ಬ್ರಹ್ಮಪುತ್ರ—ಭಗವಾನ್ ಸನತ್ಕುಮಾರ—ಮತ್ತೆ ಹೀಗೆ ಮಾತನಾಡಿದನು।

Verse 26

सनत्कुमार उवाच ॥ धन्यासि देवि सुश्रॊणि सुपुण्यासि वरानने ॥ देवि यल्लोकनाथस्य साक्षाद्दर्शनमागता

ಸನತ್ಕುಮಾರನು ಹೇಳಿದನು—ಹೇ ದೇವಿ, ನೀ ಧನ್ಯಳಾಗಿದ್ದೀ; ಹೇ ಸುಶ್ರೋಣಿ, ನೀ ಮಹಾಪುಣ್ಯವತೀ; ಹೇ ಸುಂದರಾನನೆ! ಲೋಕನಾಥನ ಸಾಕ್ಷಾತ್ ದರ್ಶನಕ್ಕೆ ನೀ ಬಂದಿದ್ದೀ।

Verse 27

पद्मपत्रविशालाक्षो यत्त्वया परिभाषितः ॥ तेनोक्तं शंस सकलं सर्वेषां सुखवर्धनम्

ನೀನು ಸಂಭಾಷಿಸಿದ ಆ ಪದ್ಮಪತ್ರವಿಶಾಲಾಕ್ಷನು (ಕಮಲಪತ್ರದಂತೆ ವಿಶಾಲ ನೇತ್ರಗಳವನು) ಹೇಳಿದುದನ್ನು ಸಂಪೂರ್ಣವಾಗಿ ಪ್ರಕಟಿಸು; ಅದು ಎಲ್ಲರ ಸುಖವನ್ನು ವೃದ್ಧಿಸುತ್ತದೆ।

Verse 28

ततः स पुण्डरीकाक्षः किमाचष्ट ततः परम् ॥ कर्मणा विधिदृष्टेन सर्वभागवतप्रियः

ಆಮೇಲೆ ಆ ಪುಂಡರೀಕಾಕ್ಷನು (ಕಮಲನಯನ) ನಂತರ ಏನು ವಿವರಿಸಿದನು? ಅವನು ಎಲ್ಲ ಭಾಗವತರಿಗೆ ಪ್ರಿಯನು, ಮತ್ತು ವಿಧಿದೃಷ್ಟ ಕರ್ಮಾನುಸಾರವಾಗಿ (ಉಪದೇಶ) ಮಾಡುತ್ತಾನೆ।

Verse 29

(सूत उवाच) ॥ तस्य तद्वचनं श्रुत्वा कुमारस्य महौजसः ॥ उवाच मधुरं वाक्यमाभाष्य ब्रह्मणः सुतम्

ಸೂತನು ಹೇಳಿದನು—ಮಹೌಜಸ್ವಿಯಾದ ಕುಮಾರನ ಆ ವಚನವನ್ನು ಕೇಳಿ, ಬ್ರಹ್ಮನ ಪುತ್ರನನ್ನು ಸಂಬೋಧಿಸಿ ಅವನು ಮಧುರವಾದ ಮಾತುಗಳನ್ನು ಹೇಳಿದನು।

Verse 30

शृणु वत्स जगन्नाथो यथा मामाह चोदितः ॥ श्रीवराह उवाच ॥ एवं तत्रैव कर्माणि क्रियन्ते विधिपूर्वकम्

ಕೇಳು ವತ್ಸ, ಪ್ರೇರಿತನಾದಾಗ ಜಗನ್ನಾಥನು ನನಗೆ ಹೇಗೆ ಹೇಳಿದನೋ ಹಾಗೆಯೇ (ನಾನು ಹೇಳುತ್ತೇನೆ)। ಶ್ರೀವರಾಹನು ಹೇಳಿದನು—ಈ ರೀತಿ ಅಲ್ಲೀಯೇ ಕರ್ಮಗಳು (ಅನುಷ್ಠಾನಗಳು) ವಿಧಿಪೂರ್ವಕವಾಗಿ ನಡೆಯುತ್ತವೆ।

Verse 31

शोधकानि च पापानां मृदूनि च शुभानि च ॥ अश्वानां तत्कुलीनानामावहन्ति सुमध्यमे

ಓ ಸುಮಧ್ಯಮೆ! ಅವರು ಆ ಕುಲೀನ ವಂಶದ ಅಶ್ವಗಳನ್ನು ಅರ್ಪಿಸುತ್ತಾರೆ—ಅವು ಪಾಪಶೋಧಕ, ಮೃದು ಹಾಗೂ ಶುಭಕರವಾದವು.

Verse 32

नान्यं वहन्ति ते चाश्वा मम वाहा दुरत्ययाः ॥ कुण्डं पञ्चसरो नाम गुह्यं क्षेत्रं परं मम

ಆ ಅಶ್ವಗಳು ಬೇರೆ ಯಾರನ್ನೂ ಹೊರುವುದಿಲ್ಲ; ಅವು ನನ್ನ ವಾಹನಗಳು, ಜಯಿಸಲು ದುಸ್ತರ. ‘ಪಂಚಸರ’ ಎಂಬ ಕುಂಡವಿದೆ—ಅದು ನನ್ನ ಗುಹ್ಯ ಹಾಗೂ ಪರಮ ಪುಣ್ಯಕ್ಷೇತ್ರ.

Verse 33

चतुर्धाराः पतन्त्यत्र शङ्खवर्णा मनोजवाः ॥ तत्र स्नानं तु कुर्वीत चतुर्भक्तोषितो नरः

ಇಲ್ಲಿ ನಾಲ್ಕು ಧಾರೆಗಳು ಬೀಳುತ್ತವೆ—ಶಂಖವರ್ಣದಂತೆ ಶುಭ್ರ, ಮನೋವೇಗದಂತೆ ವೇಗವಾದವು. ಅಲ್ಲಿ ನಾಲ್ಕು ಭಕ್ತಿ/ಭೋಜನಗಳಲ್ಲಿ ತೃಪ್ತನಾದ ನರನು ಸ್ನಾನ ಮಾಡಬೇಕು.

Verse 34

लोकं चैत्राङ्गदं गत्वा गन्धर्वैः सह मोदते ॥ अथ चेन्मुञ्चते प्राणांस्तस्मिन्क्षेत्रे परे मम

‘ಚೈತ್ರಾಂಗದ’ ಎಂಬ ಲೋಕಕ್ಕೆ ಹೋಗಿ ಅವನು ಗಂಧರ್ವರೊಂದಿಗೆ ಆನಂದಿಸುತ್ತಾನೆ. ಮತ್ತು ನನ್ನ ಆ ಪರಮ ಪುಣ್ಯಕ್ಷೇತ್ರದಲ್ಲಿ ಪ್ರಾಣಗಳನ್ನು ಬಿಡುವದಾದರೆ…

Verse 35

गन्धर्वलोकमुत्सृज्य मम लोकं स गच्छति ॥ ततो नारदकुण्डे तु मम क्षेत्रे परे महत्

ಗಂಧರ್ವಲೋಕವನ್ನು ತ್ಯಜಿಸಿ ಅವನು ನನ್ನ ಲೋಕಕ್ಕೆ ಹೋಗುತ್ತಾನೆ. ನಂತರ ನನ್ನ ಪರಮ ಹಾಗೂ ಮಹತ್ತಾದ ಪುಣ್ಯಕ್ಷೇತ್ರದಲ್ಲಿರುವ ‘ನಾರದಕುಂಡ’ದಲ್ಲಿ (ವಿಧಿಪೂರ್ವಕ ಕರ್ಮ ನೆರವೇರಿಸಬೇಕು).

Verse 36

पञ्च धाराः पतन्त्यत्र तालवृक्षसमोपमाः ॥ तत्र स्नानं तु कुर्वीत एकभक्तोषितो नरः

ಇಲ್ಲಿ ತಾಳವೃಕ್ಷದಷ್ಟು ಎತ್ತರದಂತೆ ಐದು ಧಾರೆಗಳು ಬೀಳುತ್ತವೆ. ಅಲ್ಲಿ ಏಕಭಕ್ತ ವ್ರತವನ್ನು ಆಚರಿಸಿ ಮನುಷ್ಯನು ಸ್ನಾನ ಮಾಡಬೇಕು.

Verse 37

प्रमुच्य नारदं दिव्यं मम लोकं च गच्छति ॥ ततो वसिष्ठकुण्डं तु तस्मिन्क्षेत्रं परं मम

ದಿವ್ಯ ನಾರದಕುಂಡದಲ್ಲಿ ವಿಮುಕ್ತನಾಗಿ ಅವನು ನನ್ನ ಲೋಕಕ್ಕೂ ಹೋಗುತ್ತಾನೆ. ನಂತರ ವಸಿಷ್ಠಕುಂಡ; ಅದರಲ್ಲಿ ನನ್ನ ಪರಮ ಕ್ಷೇತ್ರವಿದೆ.

Verse 38

धाराः पतन्ति तिस्रस्तु न स्थूला नाति वै कृशाः ॥ तत्राभिषेकं कुर्वीत पञ्च कालोषितो नरः

ಅಲ್ಲಿ ಮೂರು ಧಾರೆಗಳು ಬೀಳುತ್ತವೆ—ದಪ್ಪವೂ ಅಲ್ಲ, ಅತಿಸಣ್ಣವೂ ಅಲ್ಲ. ಅಲ್ಲಿ ಪಂಚಕಾಲ ವ್ರತವನ್ನು ಪಾಲಿಸಿ ಮನುಷ್ಯನು ಅಭಿಷೇಕ ಮಾಡಬೇಕು.

Verse 39

वासिष्ठं लोकमासाद्य मोदते नात्र संशयः ॥ अथात्र मुञ्चते प्राणान्मम कर्मसु निष्ठितः ॥ वासिष्ठं लोकमुत्सृज्य मम लोकं प्रपद्यते ॥ पञ्चकुण्डेति विख्यातं तस्मिन्क्षेत्रे परे मम

ವಸಿಷ್ಠಲೋಕವನ್ನು ಪಡೆದು ಅವನು ಆನಂದಿಸುತ್ತಾನೆ—ಇದರಲ್ಲಿ ಸಂಶಯವಿಲ್ಲ. ನಂತರ ಇಲ್ಲಿ ನನ್ನ ಕರ್ಮಗಳಲ್ಲಿ ನಿಷ್ಠನಾಗಿ ಪ್ರಾಣಗಳನ್ನು ಬಿಡುತ್ತಾನೆ. ವಸಿಷ್ಠಲೋಕವನ್ನು ತ್ಯಜಿಸಿ ನನ್ನ ಲೋಕವನ್ನು ಸೇರುತ್ತಾನೆ. ನನ್ನ ಪರಮ ಕ್ಷೇತ್ರದಲ್ಲಿ ‘ಪಂಚಕುಂಡ’ ಎಂದು ಪ್ರಸಿದ್ಧವಾದ ಸ್ಥಳವಿದೆ.

Verse 40

पञ्च धाराः पतन्त्यत्र हिमकूटविनिःसृताः ॥ तत्राभिषेकं कुर्वीत पञ्चकालोषितो नरः

ಇಲ್ಲಿ ಹಿಮಕೂಟದಿಂದ ಹೊರಹೊಮ್ಮಿದ ಐದು ಧಾರೆಗಳು ಬೀಳುತ್ತವೆ. ಅಲ್ಲಿ ಪಂಚಕಾಲ ವ್ರತವನ್ನು ಪಾಲಿಸಿ ಮನುಷ್ಯನು ಅಭಿಷೇಕ ಮಾಡಬೇಕು.

Verse 41

स तत्र गच्छेद्वै भूमे यत्र पञ्चशिखो मुनिः ॥ अथात्र मुञ्चते प्राणान्मम भक्तो जितेन्द्रियः

ಅವನು ನಿಶ್ಚಯವಾಗಿ ಭೂಮಿಯಲ್ಲಿ ಪಂಚಶಿಖ ಮುನಿಯಿರುವ ಸ್ಥಳಕ್ಕೆ ಹೋಗಬೇಕು. ನಂತರ ಇಲ್ಲಿ ನನ್ನ ಭಕ್ತನು ಇಂದ್ರಿಯನಿಗ್ರಹದಿಂದ ಪ್ರಾಣಗಳನ್ನು ತ್ಯಜಿಸುತ್ತಾನೆ.

Verse 42

पञ्चचूडं समुत्सृज्य स याति परमां गतिम् ॥ सप्तर्षिकुण्डं विख्यातमस्मिन्क्षेत्रे परे मम

ಪಂಚಚೂಡವನ್ನು ತ್ಯಜಿಸಿ ಅವನು ಪರಮ ಗತಿಯನ್ನು ಪಡೆಯುತ್ತಾನೆ. ಈ ನನ್ನ ಪರಮ ಪವಿತ್ರ ಕ್ಷೇತ್ರದಲ್ಲಿ ಪ್ರಸಿದ್ಧ ಸಪ್ತರ್ಷಿ-ಕುಂಡವಿದೆ.

Verse 43

सप्त धाराः पतन्त्यत्र हिमवत्पर्वतस्थिताः ॥ तत्राभिषेकं कुर्वीत सप्तभक्तोषितो नरः

ಇಲ್ಲಿ ಹಿಮವತ್ ಪರ್ವತದಲ್ಲಿರುವ ಏಳು ಧಾರೆಗಳು ಬೀಳುತ್ತವೆ. ಅಲ್ಲಿ ‘ಸಪ್ತಭಕ್ತ’ ನಿಯಮವನ್ನು ಆಚರಿಸಿದ ನರನು ಅಭಿಷೇಕವನ್ನು ಮಾಡಬೇಕು.

Verse 44

मोदते ऋषिलोकेषु ऋषिकन्याभिसंवृतः ॥ अथात्र मुञ्चते प्राणान्रागलोभविवर्जितः

ಅವನು ಋಷಿಗಳ ಲೋಕಗಳಲ್ಲಿ ಋಷಿಕನ್ಯೆಯರಿಂದ ಆವರಿತನಾಗಿ ಆನಂದಿಸುತ್ತಾನೆ. ನಂತರ ಇಲ್ಲಿ ರಾಗ-ಲೋಭವಿಲ್ಲದೆ ಪ್ರಾಣಗಳನ್ನು ತ್ಯಜಿಸುತ್ತಾನೆ.

Verse 45

तत्र धारा पतत्येका शरभङ्गश्रिता नदी ॥ स्नानं यस्तत्र कुर्वीत षष्ठभक्तोषितो नरः

ಅಲ್ಲಿ ಶರಭಂಗನಿಗೆ ಸಂಬಂಧಿಸಿದ ನದಿಯ ಒಂದು ಧಾರೆ ಬೀಳುತ್ತದೆ. ಅಲ್ಲಿ ‘ಷಷ್ಠಭಕ್ತ’ ನಿಯಮವನ್ನು ಆಚರಿಸಿ ಸ್ನಾನ ಮಾಡುವ ನರನು,

Verse 46

मोदते तस्य लोकेषु ऋषिकन्याप्रमोदितः ॥ अथात्र मुञ्चते प्राणान् सर्वसङ्गविवर्जितः

ಅವನು ಋಷಿಕನ್ಯೆಯರಿಂದ ಹರ್ಷಿತನಾಗಿ ಆ ಲೋಕಗಳಲ್ಲಿ ಆನಂದಿಸುತ್ತಾನೆ. ನಂತರ ಇಲ್ಲಿಯೇ, ಸರ್ವಸಂಗವಿವರ್ಜಿತನಾಗಿ, ಪ್ರಾಣಗಳನ್ನು ಬಿಡುತ್ತಾನೆ.

Verse 47

शरभङ्गं समुत्सृज्य मम लोके महीयते ॥ कुण्डमग्निसरो नाम सर्वमायाभिसंवृतम्

ಶರಭಂಗವನ್ನು ತ್ಯಜಿಸಿ ಅವನು ನನ್ನ ಲೋಕದಲ್ಲಿ ಗೌರವಿಸಲ್ಪಡುತ್ತಾನೆ. ‘ಅಗ್ನಿಸರ’ ಎಂಬ ಕುಂಡವಿದೆ; ಅದು ಸಂಪೂರ್ಣವಾಗಿ ಮಾಯೆಯಿಂದ ಆವೃತವಾಗಿದೆ.

Verse 48

भूमिं नीत्वा जलं तत्र तिष्ठत्येव वरानने ॥ तत्र स्नानं प्रकुर्वीत चाष्टकालोषितो नरः

ಓ ವರಾನನೆ! ಅಲ್ಲಿ ನೀರನ್ನು ಭೂಮಿಗೆ ತಂದರೂ ಅದು ಅಲ್ಲಿಯೇ ಸ್ಥಿರವಾಗಿರುತ್ತದೆ. ಅಷ್ಟಕಾಲ ನಿಯಮವನ್ನು ಆಚರಿಸಿದ ನರನು ಅಲ್ಲಿ ಸ್ನಾನ ಮಾಡಬೇಕು.

Verse 49

गच्छत्यङ्गिरसो लोकं सुखभागी न संशयः ॥ अथात्र मुञ्चते प्राणान्मम कर्मपरायणः

ಅವನು ಸುಖಭಾಗಿಯಾಗಿಯಾಗಿ ಅಙ್ಗಿರಸನ ಲೋಕಕ್ಕೆ ಹೋಗುತ್ತಾನೆ—ಸಂದೇಹವಿಲ್ಲ. ನಂತರ ಇಲ್ಲಿಯೇ, ನನ್ನ ಕರ್ಮಗಳಲ್ಲಿ ನಿಷ್ಠನಾಗಿ, ಪ್ರಾಣಗಳನ್ನು ಬಿಡುತ್ತಾನೆ.

Verse 50

अग्निलोकं समुत्सृज्य मम लोकं स गच्छति ॥ कुण्डं बृहस्पतेर्भूमे सर्ववेदोदकाश्रितम्

ಅಗ್ನಿಲೋಕವನ್ನು ತ್ಯಜಿಸಿ ಅವನು ನನ್ನ ಲೋಕಕ್ಕೆ ಹೋಗುತ್ತಾನೆ. ಓ ಭೂಮೇ! ಬೃಹಸ್ಪತಿಯ ಕುಂಡವಿದೆ; ಅದು ಸರ್ವವೇದಗಳ ಜಲದಿಂದ ಆಶ್ರಿತವಾಗಿದೆ.

Verse 51

धारा चैका पतत्यत्र हिमकूटसमाश्रिता ॥ तत्र स्नानं प्रकुर्वीत षष्ठकालोषितो नरः

ಇಲ್ಲಿ ಹಿಮಕೂಟಕ್ಕೆ ಸಂಬಂಧಿಸಿದ ಒಂದೇ ಧಾರೆ ಬೀಳುತ್ತದೆ. ಷಷ್ಠಕಾಲವನ್ನು ಆಚರಿಸಿದ ಮನುಷ್ಯನು ಅಲ್ಲಿ ಸ್ನಾನ ಮಾಡಬೇಕು.

Verse 52

गत्वा बृहस्पतेर्लोकं मुनिकन्याभिमोदितः ॥ अथात्र मुञ्चते प्राणान्मम लोकं समाश्रितः

ಬೃಹಸ್ಪತಿಯ ಲೋಕಕ್ಕೆ ಹೋಗಿ, ಮುನಿಕನ್ಯರಿಂದ ಅಭಿನಂದಿತನಾಗಿ, ನಂತರ ಇಲ್ಲಿ ನನ್ನ ಲೋಕವನ್ನು ಆಶ್ರಯಿಸಿ ಪ್ರಾಣಗಳನ್ನು ಬಿಡುತ್ತಾನೆ.

Verse 53

सोऽपि याति परां सिद्धिं समुत्सृज्य बृहस्पतिम् ॥ वैश्वानरस्य कुण्डं तु गुह्यं क्षेत्रं परं मम

ಅವನು ಕೂಡ ಬೃಹಸ್ಪತಿಯನ್ನು ತ್ಯಜಿಸಿ ಪರಮ ಸಿದ್ಧಿಯನ್ನು ಪಡೆಯುತ್ತಾನೆ. ಆದರೆ ವೈಶ್ವಾನರನ ಕುಂಡವು ಗುಹ್ಯ ಪುಣ್ಯಕ್ಷೇತ್ರ—ನನ್ನ ಪರಮ ಧಾಮ.

Verse 54

गत्वा बृहस्पतेर्लोकं मुनिकन्याभिमोहितः ॥ वैश्वानरेषु लोकेषु मोदते नात्र संशयः

ಬೃಹಸ್ಪತಿಯ ಲೋಕಕ್ಕೆ ಹೋಗಿ, ಮುನಿಕನ್ಯರಿಂದ ಮೋಹಿತನಾಗಿ, ವೈಶ್ವಾನರ ಲೋಕಗಳಲ್ಲಿ ಆನಂದಿಸುತ್ತಾನೆ—ಇದರಲ್ಲಿ ಸಂಶಯವಿಲ್ಲ.

Verse 55

अथात्र मुंचते प्राणान्मम कर्मपरायणः ॥ वैश्वानरं समुत्सृज्य मम लोकं स गच्छति

ಈಗ ಇಲ್ಲಿ ವಿಧಿಕರ್ಮಗಳಲ್ಲಿ ನಿಷ್ಠನಾಗಿ ಪ್ರಾಣಗಳನ್ನು ಬಿಡುವವನು, ವೈಶ್ವಾನರ ಕ್ಷೇತ್ರವನ್ನು ತ್ಯಜಿಸಿ ನನ್ನ ಲೋಕಕ್ಕೆ ಹೋಗುತ್ತಾನೆ.

Verse 56

कार्त्तिकेयस्य कुण्डं तु गुह्यं क्षेत्रं परं मम ॥ यत्र पञ्चदशा धाराः पतन्ति हिमपर्वतात्

ಕಾರ್ತ್ತಿಕೇಯನ ಕುಂಡವು ನನ್ನ ಪರಮ ಗುಹ್ಯ ಪುಣ್ಯಕ್ಷೇತ್ರ; ಅಲ್ಲಿ ಹಿಮಾಲಯ ಪರ್ವತದಿಂದ ಹದಿನೈದು ಧಾರೆಗಳು ಬೀಳುತ್ತವೆ.

Verse 57

तत्र स्नानं प्रकुर्वीत षष्ठकालोषितो नरः ॥ कुमारं पश्यति व्यक्तं षण्मुखं शुभदर्शनम्

ಅಲ್ಲಿ ಆರು ಕಾಲ (ವಿಧಿಕಾಲ) ವಾಸವ್ರತ ಆಚರಿಸಿದ ಮನುಷ್ಯನು ಸ್ನಾನ ಮಾಡಬೇಕು; ಅವನು ಕುಮಾರನನ್ನು ಸ್ಪಷ್ಟವಾಗಿ—ಷಣ್ಮುಖ, ಶುಭದರ್ಶನ—ಎಂದು ಕಾಣುತ್ತಾನೆ.

Verse 58

अथात्र मुंचते प्राणान्कृत्वा चान्द्रायणं शुचिः ॥ कार्त्तिकेयं समुत्सृज्य मोदते मम मण्डले

ನಂತರ ಇಲ್ಲಿ ಪ್ರಾಣತ್ಯಾಗ ಮಾಡುವವನು—ಶುದ್ಧನಾಗಿ ಚಾಂದ್ರಾಯಣ ವ್ರತ ನೆರವೇರಿಸಿ—ಕಾರ್ತ್ತಿಕೇಯನ ಮಂಡಲವನ್ನು ತ್ಯಜಿಸಿ ನನ್ನ ಮಂಡಲದಲ್ಲಿ ಆನಂದಿಸುತ್ತಾನೆ.

Verse 59

उमाकुण्डमिति ख्यातं तस्मिन्क्षेत्रे परं मम ॥ सा गौरी यत्र चोत्पन्ना महादेववराङ्गना

ನನ್ನ ಪರಮ ಕ್ಷೇತ್ರದಲ್ಲಿ ಅದು ‘ಉಮಾಕುಂಡ’ ಎಂದು ಖ್ಯಾತ; ಅಲ್ಲಿ ಮಹಾದೇವನ ವರಾಂಗನೆ ಆದ ಗೌರೀ ಉದ್ಭವಿಸಿದಳು.

Verse 60

तत्र स्नानं तु कुर्वीत दशरात्रोषितो नरः ॥ गौरीं देवीं स पश्येत्तु तस्या लोके च मोदते

ಅಲ್ಲಿ ಹತ್ತು ರಾತ್ರಿಗಳು ವಾಸಿಸಿದ ಮನುಷ್ಯನು ಸ್ನಾನ ಮಾಡಬೇಕು; ಅವನು ದೇವಿ ಗೌರಿಯನ್ನು ದರ್ಶನ ಮಾಡಿ ಅವಳ ಲೋಕದಲ್ಲಿ ಆನಂದಿಸುತ್ತಾನೆ.

Verse 61

अथ प्राणान्प्रमुंचेत दशरात्रोषितो नरः ॥ उमालोकं समुत्सृज्य मम लोकं प्रपद्यते

ಆಮೇಲೆ ಹತ್ತು ರಾತ್ರಿಗಳು ಅಲ್ಲಿ ವಾಸಿಸಿದ ಮನುಷ್ಯನು ಪ್ರಾಣಗಳನ್ನು ತ್ಯಜಿಸಬಹುದು; ಉಮಾ-ಲೋಕವನ್ನು ಬಿಟ್ಟು ನನ್ನ ಲೋಕವನ್ನು ಪಡೆಯುತ್ತಾನೆ.

Verse 62

महेश्वरस्य वै कुण्डं यत्र चोद्वाहिताः उमा ॥ कादम्बैश्चक्रवाकैश्च हंससारससेवितम्

ನಿಜವಾಗಿ ಮಹೇಶ್ವರನ ಕುಂಡವಿದೆ; ಅಲ್ಲಿ ಉಮೆಯ ವಿವಾಹವಾಯಿತು; ಅದು ಕಾದಂಬ ಪಕ್ಷಿಗಳು, ಚಕ್ರವಾಕಗಳು, ಹಂಸಗಳು ಮತ್ತು ಸಾರಸಗಳಿಂದ ಸೇವಿತವಾಗಿದೆ.

Verse 63

तत्र स्नानं तु कुर्वीत द्वादशाहोषितो नरः ॥ मोदते रुद्रलोकेषु रुद्रकन्याभिरावृतः

ಅಲ್ಲಿ ಹನ್ನೆರಡು ದಿನ ವಾಸಿಸಿದ ಮನುಷ್ಯನು ಸ್ನಾನ ಮಾಡಬೇಕು; ಅವನು ರುದ್ರ-ಲೋಕಗಳಲ್ಲಿ ರುದ್ರಕನ್ಯೆಯರಿಂದ ಆವರಿತನಾಗಿ ಆನಂದಿಸುತ್ತಾನೆ.

Verse 64

अथात्र मुञ्चते प्राणान्कृत्वा कर्म सुदुष्करम् ॥ रुद्रलोकं समुत्सृज्य मम लोकं च गच्छति

ಇಲ್ಲಿ ಅತ್ಯಂತ ದುಷ್ಕರವಾದ ವ್ರತಕರ್ಮವನ್ನು ನೆರವೇರಿಸಿ ಪ್ರಾಣಗಳನ್ನು ತ್ಯಜಿಸುವವನು, ರುದ್ರ-ಲೋಕವನ್ನು ಬಿಟ್ಟು ನನ್ನ ಲೋಕಕ್ಕೂ ಹೋಗುತ್ತಾನೆ.

Verse 65

प्रख्यातं ब्रह्मकुण्डं तु वेदा यत्र समुत्थिताः ॥ चतस्रो वेदधारास्तु पतन्ति च हिमालयात् ॥

ಆ ಬ್ರಹ್ಮಕುಂಡ ಪ್ರಸಿದ್ಧವಾಗಿದೆ—ಅಲ್ಲಿ ವೇದಗಳು ಉದ್ಭವಿಸಿದವು ಎಂದು ಹೇಳಲಾಗುತ್ತದೆ; ಹಿಮಾಲಯದಿಂದ ನಾಲ್ಕು ‘ವೇದಧಾರೆಗಳು’ ಇಳಿದು ಬರುತ್ತವೆ.

Verse 66

ततः पूर्वेण पार्श्वेन समा धारा पतेच्छुभा ॥ उच्चा च रमणीया च पाण्डरोदकशोभिता ॥

ಅನಂತರ ಪೂರ್ವ ಪಾರ್ಶ್ವದಲ್ಲಿ ಶುಭವಾದ ಒಂದು ಧಾರೆ ಇಳಿಯುತ್ತದೆ—ಪ್ರವಾಹ ಸಮವಾಗಿ, ಎತ್ತರವಾಗಿ, ಮನೋಹರವಾಗಿ, ಪಾಂಡುರ ಸ್ವಚ್ಛ ಜಲದಿಂದ ಶೋಭಿತ।

Verse 67

अथ पश्चिमपार्श्वेन यजुर्वेदेन संयुता ॥ अथ दक्षिणपार्श्वेन चाथर्वणसमन्विता ॥

ಈಗ ಪಶ್ಚಿಮ ಪಾರ್ಶ್ವದಲ್ಲಿ ಯಜುರ್ವೇದಕ್ಕೆ ಸಂಬಂಧಿಸಿದ ಧಾರೆ ಇದೆ; ಮತ್ತು ದಕ್ಷಿಣ ಪಾರ್ಶ್ವದಲ್ಲಿ ಅಥರ್ವ ಪರಂಪರೆಯೊಂದಿಗೆ ಯುಕ್ತವಾದ ಮತ್ತೊಂದು ಧಾರೆ ಇದೆ।

Verse 68

एका धारा पतत्यत्र इन्द्रगोपकसन्निभा ॥ यस्तत्र कुरुते स्नानं सप्तरात्रोषितो नरः ॥

ಇಲ್ಲಿ ಒಂದು ಧಾರೆ ಇಳಿಯುತ್ತದೆ, ಇಂದ್ರಗೋಪಕದಂತೆ ಕೆಂಪಾಗಿ ಕಾಣುತ್ತದೆ. ಅಲ್ಲಿ ಏಳು ರಾತ್ರಿಗಳು ವಾಸಿಸಿ ಸ್ನಾನ ಮಾಡುವ ನರನು [ಮುಂದಿನ ಫಲವನ್ನು ಪಡೆಯುತ್ತಾನೆ]।

Verse 69

ब्रह्मलोकं समासाद्य ब्रह्मणा सह मोदते ॥ अथात्र मुञ्चते प्राणानहङ्कारविवर्जितः ॥

ಬ್ರಹ್ಮಲೋಕವನ್ನು ಸೇರಿ ಬ್ರಹ್ಮನೊಂದಿಗೆ ಆನಂದಿಸುತ್ತಾನೆ. ನಂತರ ಇಲ್ಲಿ ಅಹಂಕಾರವಿಲ್ಲದೆ ಪ್ರಾಣಗಳನ್ನು ಬಿಡುತ್ತಾನೆ।

Verse 70

पुनरस्योत्तरे पार्श्वे सुवर्णसदृशोपमा ॥ ऋग्वेदः पतते धारा प्रसन्ना विमलोदका ॥

ಮತ್ತೆ ಅದರ ಉತ್ತರ ಪಾರ್ಶ್ವದಲ್ಲಿ ಚಿನ್ನದಂತೆ ಕಂಗೊಳಿಸುವ ಧಾರೆ ಇಳಿಯುತ್ತದೆ—ಋಗ್ವೇದಕ್ಕೆ ಸಂಬಂಧಿಸಿದದು, ಶಾಂತ, ನಿರ್ಮಲ ಜಲವುಳ್ಳದು।

Verse 71

ब्रह्मलोकं परित्यज्य मम लोकं प्रपद्यते ॥ गुह्याख्याने महाभागे क्षेत्रे लोहर्गले मम ॥

ಬ್ರಹ್ಮಲೋಕವನ್ನು ತ್ಯಜಿಸಿ ಅವನು ನನ್ನ ಲೋಕವನ್ನು ಸೇರುತ್ತಾನೆ. ಓ ಮಹಾಭಾಗ, ಇದು ‘ಗುಹ್ಯಾಖ್ಯಾನ’ದಲ್ಲಿ, ನನ್ನ ಲೋಹರ್ಗಲ ಎಂಬ ಪವಿತ್ರ ಕ್ಷೇತ್ರದಲ್ಲಿ ಹೇಳಲಾಗಿದೆ.

Verse 72

न तस्य कर्म विद्येत स एवमपि संस्थितः ॥ आख्यानानां महाख्यानं धर्माणां धर्म उत्तमः ॥

ಅವನಿಗೆ ಬಂಧಕರ್ಮ ಯಾವುದೂ ಉಳಿಯದು—ಅವನು ಹೀಗೆಯೇ ಸ್ಥಿತನಾಗಿರುತ್ತಾನೆ. ಇದು ಕಥನಗಳಲ್ಲಿ ಮಹಾಕಥನ, ಧರ್ಮಗಳಲ್ಲಿ ಪರಮೋತ್ತಮ ಧರ್ಮ.

Verse 73

पवित्राणां पवित्रं तु न देयं यस्य कस्यचित् ॥ ये पठंति महाभागे स्थिताः शृण्वन्ति मत्पथे ॥

ಇದು ಪವಿತ್ರಗಳಲ್ಲಿ ಪರಮಪವಿತ್ರ; ಯಾರಿಗಾದರೂ ನೀಡಬಾರದು. ಓ ಮಹಾಭಾಗ, ಇದನ್ನು ಪಠಿಸುವವರು ಮತ್ತು ನನ್ನ ಮಾರ್ಗದಲ್ಲಿ ಸ್ಥಿತರಾಗಿ ಕೇಳುವವರು—

Verse 74

तारितानि कुलानि स्युरुभयत्र दशापि च ॥ एतन्मरणकाले तु न कदाचित्तु विस्मरेत् ॥

ಅವರ ಕುಲಗಳು ಎರಡೂ ಕಡೆ, ಹತ್ತು ತಲೆಮಾರುಗಳವರೆಗೆ ಸಹ, ತಾರಲ್ಪಡುತ್ತವೆ. ಮತ್ತು ಮರಣಕಾಲದಲ್ಲಿ ಇದನ್ನು ಎಂದಿಗೂ ಮರೆತಬಾರದು.

Verse 75

यदीच्छेत्पराम् सिद्धिं सर्वसंसारमोक्षणीम् ॥ एतत्ते कथितं भद्रे लोहाङ्गलमनुत्तमम् ॥

ಸಂಪೂರ್ಣ ಸಂಸಾರಬಂಧನದಿಂದ ಮುಕ್ತಿಗೊಳಿಸುವ ಪರಮಸಿದ್ಧಿಯನ್ನು ಯಾರಾದರೂ ಬಯಸಿದರೆ, ಓ ಭದ್ರೇ, ನಿನಗೆ ಈ ಅನುತ್ತಮ ‘ಲೋಹಾಂಗಲ’ ವಿವರಿಸಲಾಗಿದೆ.

Verse 76

माहात्म्यं पद्मपत्राक्षि गुह्यं यच्च महौजसम् ॥ माङ्गल्यं च पवित्रं च मम भक्तसुखावहम् ॥

ಹೇ ಪದ್ಮಪತ್ರಾಕ್ಷಿ! ಈ ಮಹಾತ್ಮ್ಯವು ಗುಹ್ಯವೂ ಮಹಾತೇಜಸ್ವಿಯೂ ಆಗಿದೆ; ಇದು ಮಂಗಳಕರ, ಪವಿತ್ರ ಮತ್ತು ನನ್ನ ಭಕ್ತರಿಗೆ ಸುಖ-ಕ್ಷೇಮವನ್ನು ನೀಡುವುದು.

Verse 77

तत्र तिष्ठाम्यहं भद्रे उदीचीं दिशमाश्रितः ॥ हिरण्यप्रतिमां कृत्वा जातरूपां न संशयः ॥

ಹೇ ಭದ್ರೇ! ಅಲ್ಲಿ ನಾನು ಉತ್ತರ ದಿಕ್ಕನ್ನು ಆಶ್ರಯಿಸಿ ನೆಲೆಸಿದ್ದೇನೆ; ಸಂಶಯವಿಲ್ಲದೆ ನಾನು ಬಂಗಾರದ, ಅಂದರೆ ಜಾತರೂಪದ, ಪ್ರತಿಮೆಯನ್ನು ನಿರ್ಮಿಸಿದ್ದೇನೆ.

Verse 78

अन्यच्च ते प्रवक्ष्यामि यत्र तत्परमद्भुतम् ॥ लोकविस्मापनार्थाय मया तत्र च यत्कृतम् ॥

ಇನ್ನೂ ನಿನಗೆ ನಾನು ಹೇಳುವೆನು—ಆ ಪರಮ ಅದ್ಭುತವು ಎಲ್ಲಿದೆ; ಮತ್ತು ಲೋಕವನ್ನು ವಿಸ್ಮಯಗೊಳಿಸಲು ಅಲ್ಲಿ ನಾನು ಮಾಡಿದ ಕಾರ್ಯವೇನು ಎಂಬುದನ್ನೂ.

Verse 79

यथा यथा वदसि च धर्मसंहितं गुह्यं परं देववरप्रणीतम् ॥ गुणोत्तमं कारणसम्प्रयुक्तं तथा तथा भावयसि मनो मम ॥

ನೀನು ಯಾವ ಯಾವ ರೀತಿಯಲ್ಲಿ ಈ ಧರ್ಮಸಂಹಿತೆಯನ್ನು—ಗುಹ್ಯ, ಪರಮ, ದೇವವರರಿಂದ ಪ್ರಣೀತ, ಗುಣೋತ್ತಮ ಮತ್ತು ಕಾರಣಸಂಪೃಕ್ತ—ವರ್ಣಿಸುತ್ತೀಯೋ, ಆ ಆ ಪ್ರಮಾಣದಲ್ಲಿ ನನ್ನ ಮನಸ್ಸನ್ನು ನೀನು ಭಾವಯಿಸಿ ಉನ್ನತಗೊಳಿಸುತ್ತೀಯೆ.

Verse 80

देवर्षिनारदं पश्येन्मोदते तेन वै समम् ॥ अथात्र मुञ्चते प्राणान्मम गुह्यविनिश्चितः ॥

ದೇವರ್ಷಿ ನಾರದರನ್ನು ದರ್ಶನಮಾಡಿ ಅವರೊಂದಿಗೆ ಸಮಾನವಾಗಿ ಹರ್ಷಿಸಬೇಕು; ನಂತರ ಇಲ್ಲಿ ಪ್ರಾಣಗಳನ್ನು ಬಿಡುತ್ತಾನೆ—ಇದು ನನ್ನ ಗುಹ್ಯ ನಿರ್ಣಯ.

Verse 81

सप्तर्षीन् स समुत्सृज्य मोदते मम संस्थितः ॥ शरभङ्गस्य कुण्डं वै क्षेत्रे गुह्यं परे मम ॥

ಅವನು ಸಪ್ತರ್ಷಿಗಳನ್ನೂ ಮೀರಿಸಿ, ನನ್ನಲ್ಲಿ ಸ್ಥಿತನಾಗಿ ಹರ್ಷಿಸುತ್ತಾನೆ. ನನ್ನ ಪರಮ ಗುಹ್ಯ ಕ್ಷೇತ್ರದಲ್ಲಿ ಶರಭಂಗನ ಕುಂಡವು ನಿಶ್ಚಯವಾಗಿ ಇದೆ.

Verse 82

धारा चैका पतत्यत्र दृश्यते हिमसंश्रयात् ॥ तत्राभिषेकं कुर्वीत षष्ठभक्तोषितो नरः ॥

ಇಲ್ಲಿ ಹಿಮದ ಆಶ್ರಯದಿಂದ ಒಂದು ಮಾತ್ರ ಜಲಧಾರೆ ಬೀಳುವುದು ಕಾಣುತ್ತದೆ. ಅಲ್ಲಿ ಷಷ್ಠಭಕ್ತ ವ್ರತದಿಂದ ಜೀವನ ನಡೆಸುವ ಮನುಷ್ಯನು ಅಭಿಷೇಕ-ಸ್ನಾನ ಮಾಡಬೇಕು.

Verse 83

तिस्रो धाराः पतन्त्यत्र हिमवत्पर्वताश्रिताः ॥ स्थूलाश्च रमणीयाश्च न ह्रस्वाश्चातिनिर्मलाः ॥

ಇಲ್ಲಿ ಹಿಮವತ್ ಪರ್ವತವನ್ನು ಆಶ್ರಯಿಸಿ ಮೂರು ಜಲಧಾರೆಗಳು ಬೀಳುತ್ತವೆ. ಅವು ವಿಶಾಲವೂ ಮನೋಹರವೂ ಆಗಿವೆ—ಚಿಕ್ಕವಲ್ಲ, ಅತ್ಯಂತ ನಿರ್ಮಲವೂ ಆಗಿವೆ.

Verse 84

सिद्धिकामेन मर्त्येन गन्तव्यं नात्र संशयः ॥ समन्तात्पञ्चविंशति योजनानि वरानने ॥

ಸಿದ್ಧಿಯನ್ನು ಬಯಸುವ ಮನುಷ್ಯನು ಇಲ್ಲಿ ತಪ್ಪದೇ ಬರಬೇಕು—ಇದರಲ್ಲಿ ಸಂಶಯವಿಲ್ಲ. ಓ ಸುಂದರಮುಖಿಯೇ, ಈ ಪುಣ್ಯಕ್ಷೇತ್ರವು ಎಲ್ಲ ದಿಕ್ಕುಗಳಲ್ಲೂ ಇಪ್ಪತ್ತೈದು ಯೋಜನಗಳವರೆಗೆ ವ್ಯಾಪಿಸಿದೆ.