Prashna 4

Verse 4.1

अथ हैनं सौर्यायणि गार्ग्यः पप्रच्छ । भगवन्नेतस्मिन् पुरुषे कानि स्वपन्ति कान्यस्मिञ्जाग्रति कतर एष देवः स्वप्नान् पश्यति कस्यैतत् सुखं भवति कस्मिन्नु सर्वे सम्प्रतिष्टिता भवन्तीति ॥१॥

ಆಗ ಸೌರ್ಯಾಯಣಿ ಗಾರ್ಗ್ಯನು ಅವನನ್ನು ಕೇಳಿದನು: 'ಹೇ ಭಗವನ್, ಈ ಪುರುಷನಲ್ಲಿ ಯಾವುದು ನಿದ್ರಿಸುತ್ತದೆ? ಯಾವುವು ಜಾಗೃತವಾಗಿರುತ್ತವೆ? ಯಾವ ದೇವತೆ ಸ್ವಪ್ನಗಳನ್ನು ನೋಡುತ್ತದೆ? ಈ ಆನಂದ ಯಾರದ್ದು? ಎಲ್ಲವೂ ಯಾವುದರಲ್ಲಿ ಸ್ಥಿತವಾಗಿವೆ?'

Verse 4.2

तस्मै स होवाच । यथा गार्ग्य मरीचयोऽर्कस्यास्तं गच्छतः सर्वा एतस्मिंस्तेजोमण्डल एकीभवन्ति । ताः पुनः पुनरुदयतः प्रचरन्त्येवं ह वै तत् सर्वं परे देवे मनस्येकीभवति तेन तर्ह्येष पुरुषो न शृणोति न पश्यति न...

ಅವನಿಗೆ ಹೇಳಿದನು: 'ಹೇ ಗಾರ್ಗ್ಯ, ಸೂರ್ಯನ ಕಿರಣಗಳು ಅಸ್ತಮಿಸುವಾಗ ಆ ತೇಜೋಮಂಡಲದಲ್ಲಿ ಎಲ್ಲವೂ ಏಕೀಭವಿಸುತ್ತವೆ, ಮತ್ತೆ ಉದಯಿಸುವಾಗ ಹೊರಬರುತ್ತವೆ—ಹೀಗೇ ಖಂಡಿತ ಎಲ್ಲವೂ ಪರಮ ದೇವನಾದ ಮನಸ್ಸಿನಲ್ಲಿ ಏಕೀಭವಿಸುತ್ತದೆ. ಆದ್ದರಿಂದ ಈ ಪುರುಷನು ಕೇಳುವುದಿಲ್ಲ, ನೋಡುವುದಿಲ್ಲ, ಆಘ್ರಾಣಿಸುವುದಿಲ್ಲ, ರುಚಿ ನೋಡುವುದಿಲ್ಲ, ಸ್ಪರ್ಶಿಸುವುದಿಲ್ಲ, ಮಾತನಾಡುವುದಿಲ್ಲ, ತೆಗೆದುಕೊಳ್ಳುವುದಿಲ್ಲ, ಆನಂದಿಸುವುದಿಲ್ಲ, ವಿಸರ್ಜಿಸುವುದಿಲ್ಲ, ಚಲಿಸುವುದಿಲ್ಲ—ಅವನು ನಿದ್ರಿಸುತ್ತಾನೆ ಎನ್ನುತ್ತಾರೆ.'

Verse 4.3

प्राणा वा अग्र एवैतस्मिन् पुरे जाग्रति । गार्हपत्यो ह वा एषोऽपानो व्यानोऽन्वाहार्यपचनो यद्गार्हपत्यात् प्रणीयते प्रणयनादाहवनीयः प्राणः ॥३॥

ಪ್ರಾಣಗಳು ಖಂಡಿತ ಈ ಪುರದಲ್ಲಿ ಜಾಗೃತವಾಗಿರುತ್ತವೆ. ಈ ಅಪಾನ ಗಾರ್ಹಪತ್ಯ ಅಗ್ನಿ; ವ್ಯಾನ ಅನ್ವಾಹಾರ್ಯಪಚನ ಅಗ್ನಿ. ಗಾರ್ಹಪತ್ಯದಿಂದ ಆಹವನೀಯ ಹೊತ್ತಿಸಲ್ಪಡುವುದರಿಂದ, ಪ್ರಾಣವು ಆಹವನೀಯ.

Verse 4.4

यदुच्छ्वासनिःश्वासावेतावाहुती समं नयतीति स समानः । मनो ह वाव यजमानः । इष्टफलमेवोदानः । स एनं यजमानमहरहर्ब्रह्म गमयति ॥४॥

ಶ್ವಾಸ ಮತ್ತು ನಿಃಶ್ವಾಸ ಎಂಬ ಎರಡು ಆಹುತಿಗಳನ್ನು ಸಮಾನವಾಗಿ ಕೊಂಡೊಯ್ಯುವುದು ಸಮಾನ. ಮನಸ್ಸೇ ಯಜಮಾನ. ಯಜ್ಞದ ಫಲವೇ ಉದಾನ. ಅದು ಈ ಯಜಮಾನನನ್ನು ದಿನದಿಂದ ದಿನ ಬ್ರಹ್ಮಕ್ಕೆ ಒಯ್ಯುತ್ತದೆ.

Verse 4.5

अत्रैष देवः स्वप्ने महिमानमनुभवति । यद्दृष्टं दृष्टमनुपश्यति श्रुतं श्रुतमेवार्थमनुशृणोति देशदिगन्तरैश्च प्रत्यनुभूतं पुनः पुनः प्रत्यनुभवति दृष्टं चादृष्टं च श्रुतं चाश्रुतं चानुभूतं चाननुभूतं च सच्च...

ಇಲ್ಲಿ ಈ ದಿವ್ಯ ಜೀವವು ಸ್ವಪ್ನದಲ್ಲಿ ಮಹಿಮೆಯನ್ನು ಅನುಭವಿಸುತ್ತದೆ. ನೋಡಿದ್ದನ್ನು ನೋಡಿದಂತೆ ಮತ್ತೆ ನೋಡುತ್ತದೆ; ಕೇಳಿದ್ದನ್ನು ಕೇಳಿದಂತೆಯೇ ಮತ್ತೆ ಕೇಳುತ್ತದೆ; ಬೇರೆ ದೇಶ ಮತ್ತು ದಿಕ್ಕುಗಳಲ್ಲಿ ಅನುಭವಿಸಿದ್ದನ್ನು ಮತ್ತೆ ಮತ್ತೆ ಅನುಭವಿಸುತ್ತದೆ. ದೃಷ್ಟ ಮತ್ತು ಅದೃಷ್ಟ, ಶ್ರುತ ಮತ್ತು ಅಶ್ರುತ, ಅನುಭೂತ ಮತ್ತು ಅನನುಭೂತ, ಸತ್ ಮತ್ತು ಅಸತ್ - ಎಲ್ಲವನ್ನೂ ನೋಡುತ್ತದೆ; ಸರ್ವವಾಗಿ ಸರ್ವವನ್ನೂ ನೋಡುತ್ತದೆ.

Verse 4.6

स यदा तेजसाऽभिभूतो भवति । अत्रैष देवः स्वप्नान्न पश्यत्यथ यदैतस्मिञ्शरीर एतत्सुखं भवति ॥६॥

ಆದರೆ ತೇಜಸ್ಸಿನಿಂದ ಆವೃತನಾದಾಗ, ಈ ದಿವ್ಯ ಜೀವವು ಸ್ವಪ್ನಗಳನ್ನು ನೋಡುವುದಿಲ್ಲ. ಆಗ ಈ ಶರೀರದಲ್ಲಿಯೇ ಈ ಸುಖ ಉಂಟಾಗುತ್ತದೆ.

Verse 4.7

स यथा सोम्य वयांसि वसोवृक्षं सम्प्रतिष्ठन्ते । एवं ह वै तत् सर्वं पर आत्मनि सम्प्रतिष्ठते ॥७॥

ಹೇ ಪ್ರಿಯ ವತ್ಸ, ಹಕ್ಕಿಗಳು ಮರವನ್ನು ಆಶ್ರಯಿಸುವಂತೆ, ಹಾಗೆಯೇ ನಿಜವಾಗಿ ಇವೆಲ್ಲವೂ ಪರಮಾತ್ಮನಲ್ಲಿ ಆಶ್ರಯಿಸುತ್ತವೆ.

Verse 4.8

पृथिवी च पृथिवीमात्रा चापश्चापोमात्रा च तेजश्च तेजोमात्रा च वायुश्च वायुमात्रा चाकाशश्चाकाशमात्रा च चक्षुश्च द्रष्टव्यं च श्रोत्रं च श्रोतव्यं च घ्राणं च घ्रातव्यं च रसश्च रसयितव्यं च त्वक्च स्पर्शयित...

ಪೃಥಿವಿ ಮತ್ತು ಪೃಥಿವಿಯ ಪ್ರಮಾಣ/ಆಧಾರ; ಜಲ ಮತ್ತು ಜಲದ ಪ್ರಮಾಣ; ತೇಜಸ್ಸು (ಅಗ್ನಿ) ಮತ್ತು ತೇಜಸ್ಸಿನ ಪ್ರಮಾಣ; ವಾಯು ಮತ್ತು ವಾಯುವಿನ ಪ್ರಮಾಣ; ಆಕಾಶ ಮತ್ತು ಆಕಾಶದ ಪ್ರಮಾಣ; ಕಣ್ಣು ಮತ್ತು ದೃಶ್ಯ; ಕಿವಿ ಮತ್ತು ಶ್ರವ್ಯ; ಘ್ರಾಣ ಮತ್ತು ಘ್ರಾತವ್ಯ; ರಸ ಮತ್ತು ಆಸ್ವಾದ್ಯ; ಚರ್ಮ ಮತ್ತು ಸ್ಪರ್ಶ್ಯ; ವಾಣಿ ಮತ್ತು ವಕ್ತವ್ಯ; ಕೈಗಳು ಮತ್ತು ಗ್ರಾಹ್ಯ; ಉಪಸ್ಥ ಮತ್ತು ಆನಂದ್ಯ; ಪಾಯು ಮತ್ತು ವಿಸರ್ಜ್ಯ; ಪಾದಗಳು ಮತ್ತು ಗಮ್ಯ; ಮನಸ್ಸು ಮತ್ತು ಮನನೀಯ; ಬುದ್ಧಿ ಮತ್ತು ಬೋಧವ್ಯ; ಅಹಂಕಾರ ಮತ್ತು ‘ನಾನು’ ಎಂದು ಗ್ರಹಿಸಬೇಕಾದುದು; ಚಿತ್ತ ಮತ್ತು ಚೇತನೀಯ; ತೇಜಸ್ಸು ಮತ್ತು ಪ್ರಕಾಶನೀಯ; ಹಾಗೂ ಪ್ರಾಣ ಮತ್ತು ಧಾರಣೀಯ—ಇವೆಲ್ಲವೂ (ಸರ್ವತತ್ತ್ವದಲ್ಲಿ) ಒಳಗೊಂಡಿವೆ.

Verse 4.9

एष हि द्रष्टा स्प्रष्टा श्रोता घ्राता रसयिता मन्ता बोद्धा कर्ता विज्ञानात्मा पुरुषः । स परेऽक्षर आत्मनि सम्प्रतिष्ठते ॥९॥

ಇವನೇ ದ್ರಷ್ಟ, ಸ್ಪರ್ಶಕ, ಶ್ರೋತ, ಘ್ರಾತ, ರಸನ, ಚಿಂತಕ, ಜ್ಞಾತ, ಕರ್ತ-ವಿಜ್ಞಾನಸ್ವರೂಪಿ ಪುರುಷ. ಅವನು ಅಕ್ಷರದಲ್ಲಿ, ಆತ್ಮನಲ್ಲಿ ಪ್ರತಿಷ್ಠಿತನಾಗಿದ್ದಾನೆ.

Verse 4.10

परमेवाक्षरं प्रतिपद्यते स यो ह वै तदच्छायमशरीरमलोहितं शुभ्रमक्षरं वेदयते यस्तु सोम्य । स सर्वज्ञः सर्वो भवति । तदेष श्लोकः ॥१०॥

ಯಾರು ಹೇ ಪ್ರಿಯ ವತ್ಸ, ನೆರಳಿಲ್ಲದ, ದೇಹವಿಲ್ಲದ, ರಕ್ತವಿಲ್ಲದ, ಶುದ್ಧ ಮತ್ತು ಅಕ್ಷರವನ್ನು ತಿಳಿಯುತ್ತಾನೋ, ಅವನು ಪರಮ ಅಕ್ಷರವನ್ನು ಪ್ರಾಪ್ತಿಸುತ್ತಾನೆ. ಅವನು ಸರ್ವಜ್ಞನಾಗುತ್ತಾನೆ, ಅವನು ಸರ್ವವಾಗುತ್ತಾನೆ. ಇದು ಆ ಶ್ಲೋಕ.

Verse 4.11

विज्ञानात्मा सह देवैश्च सर्वैः प्राणा भूतानि सम्प्रतिष्ठन्ति यत्र तदक्षरं वेदयते यस्तु सोम्य स सर्वज्ञः सर्वमेवाविवेशेति ॥११॥

ವಿಜ್ಞಾನಾತ್ಮನು ಎಲ್ಲಾ ದೇವತೆಗಳು, ಪ್ರಾಣಗಳು ಮತ್ತು ಭೂತಗಳೊಂದಿಗೆ ಅಕ್ಷರವನ್ನು ತಿಳಿದಲ್ಲಿ ಪ್ರತಿಷ್ಠಿತನಾಗುತ್ತಾನೆ. ಪ್ರಿಯವಾಗಿ, ಇದನ್ನು ತಿಳಿದವನು ಸರ್ವಜ್ಞನಾಗಿರುತ್ತಾನೆ; ಅವನು ಎಲ್ಲವನ್ನೂ ಪ್ರವೇಶಿಸಿರುತ್ತಾನೆ.