Adhyaya 90

Verse 1

ईश्वर उवाच । ततो गच्छेन्महादेवि चतुर्थं रुद्रमुत्तमम् । वृषभेश्वरनामानं कल्पलिंगं सुरप्रियम्

ಈಶ್ವರನು ಹೇಳಿದರು—ಹೇ ಮಹಾದೇವಿ, ನಂತರ ಶ್ರೇಷ್ಠ ಚತುರ್ಥ ರುದ್ರನ ಬಳಿಗೆ ಹೋಗಬೇಕು; ‘ವೃಷಭೇಶ್ವರ’ ಎಂಬ ನಾಮಧಾರಿಯ ಕಲ್ಪಲಿಂಗವು ದೇವರಿಗೆ ಅತ್ಯಂತ ಪ್ರಿಯ.

Verse 2

बालरूपी महादेवि यत्र ब्रह्मा स्वयं स्थितः । तस्यैव चोत्तरे भागे धनुषां त्रितये स्थितम्

ಹೇ ಮಹಾದೇವಿ, ಯಲ್ಲಿ ಬ್ರಹ್ಮನು ಸ್ವಯಂ ದಿವ್ಯ ಬಾಲರೂಪದಲ್ಲಿ ನೆಲೆಸಿರುವನೋ, ಅದರ ಉತ್ತರ ಭಾಗದಲ್ಲಿ ಮೂರು ಧನುಷ್ಯದ ದೂರದಲ್ಲಿ (ಈ ಪವಿತ್ರ ಸ್ಥಾನ) ಸ್ಥಿತವಾಗಿದೆ।

Verse 3

आद्यं महाप्रभावं हि नापुण्यो वेद मानवः । तस्यैव कल्पनामानि सांप्रतं प्रब्रवीमि ते

ನಿಜವಾಗಿ, ಅಪುಣ್ಯನಾದ ಮಾನವನು ಅದರ ಆದ್ಯ ಮಹಾಪ್ರಭಾವವನ್ನು ಅರಿಯಲಾರನು; ಆದ್ದರಿಂದ ಈಗ ನಾನು ನಿನಗೆ ಅದರ ವಿವಿಧ ಕಲ್ಪನಾಮಗಳನ್ನು ಹೇಳುತ್ತೇನೆ।

Verse 4

पूर्वकल्पे महादेवि ब्रह्मेश्वर इति स्मृतः । ब्रह्मणाराधितः पूर्वं वर्षाणामयुतं प्रिये

ಹೇ ಮಹಾದೇವಿ, ಪೂರ್ವಕಲ್ಪದಲ್ಲಿ ಅವನು ‘ಬ್ರಹ್ಮೇಶ್ವರ’ ಎಂದು ಸ್ಮರಿಸಲ್ಪಟ್ಟನು; ಪ್ರಿಯೆ, ಹಿಂದೆ ಬ್ರಹ್ಮನು ಹತ್ತು ಸಾವಿರ ವರ್ಷಗಳ ಕಾಲ ಅವನನ್ನು ಆರಾಧಿಸಿದನು।

Verse 5

सृष्टिकामेन देवेन ततस्तुष्टो महेश्वरः । चतुर्विधां भूतसृष्टिं ततश्चक्रे पितामहः

ಸೃಷ್ಟಿಯನ್ನು ಬಯಸಿದ ದೇವನು (ಬ್ರಹ್ಮ) ಆರಾಧಿಸಿದಾಗ ಮಹೇಶ್ವರನು ತೃಪ್ತನಾದನು; ನಂತರ ಪಿತಾಮಹನು (ಬ್ರಹ್ಮ) ಚತುರ್ವಿಧ ಭೂತಸೃಷ್ಟಿಯನ್ನು ನಿರ್ಮಿಸಿದನು।

Verse 6

ब्रह्मणस्त्वीशभावेन गतस्तुष्टिं यतो हरः । तेन ब्रह्मेश्वरं नाम तस्मिंल्लिंगे पुराऽभवत्

ಬ್ರಹ್ಮನ ಈಶಭಾವಯುಕ್ತ ಭಕ್ತಿಯಿಂದ ಹರನು ಸಂತುಷ್ಟನಾದನು; ಆದಕಾರಣ ಪುರಾತನಕಾಲದಲ್ಲಿ ಆ ಲಿಂಗಕ್ಕೆ ‘ಬ್ರಹ್ಮೇಶ್ವರ’ ಎಂಬ ನಾಮವಾಯಿತು.

Verse 7

ततो द्वितीयकल्पे तु संप्राप्ते वरवर्णिनि । रैवतेश्वरनामेति प्रख्यातं धरणीतले

ನಂತರ, ಹೇ ವರವರ್ಣಿನಿ, ದ್ವಿತೀಯ ಕಲ್ಪವು ಬಂದಾಗ ಅದು ಭೂಮಿಯಲ್ಲಿ ‘ರೈವತೇಶ್ವರ’ ಎಂಬ ನಾಮದಿಂದ ಪ್ರಸಿದ್ಧವಾಯಿತು.

Verse 8

रैवतो नाम राजाऽभूद्ब्रह्मांडे सचराचरे । जगद्योनिर्जिगायेदं तल्लिंगस्य प्रभावतः

ಈ ಚರಾಚರಸಹಿತ ಬ್ರಹ್ಮಾಂಡದಲ್ಲಿ ‘ರೈವತ’ ಎಂಬ ರಾಜನು ಇದ್ದನು. ಆ ಲಿಂಗದ ಪ್ರಭಾವದಿಂದ ಅವನು ಈ ಜಗತ್ತನ್ನು—ಜಗದ್ಯೋನಿಯೆನ್ನಲ್ಪಟ್ಟುದನ್ನು—ಜಯಿಸಿದನು.

Verse 9

रैवतेश्वरनामाभूत्तेन लिंगं महाप्रभम् । पुनस्तृतीयकल्पे तु संप्राप्ते वरवर्णिनि

ಹೀಗೆ ಆ ಮಹಾಪ್ರಭ ಲಿಂಗವು ‘ರೈವತೇಶ್ವರ’ ಎಂಬ ನಾಮವನ್ನು ಪಡೆದಿತು. ಮತ್ತೆ, ಹೇ ವರವರ್ಣಿನಿ, ತೃತೀಯ ಕಲ್ಪವು ಬಂದಾಗ…

Verse 10

वृषभेश्वरनामाभूत्तस्य लिंगस्य भामिनि । ममैव वाहनं योऽसौ धर्मोयं वृषरूपधृक्

ಹೇ ಭಾಮಿನಿ, ಆಗ ಆ ಲಿಂಗಕ್ಕೆ ‘ವೃಷಭೇಶ್ವರ’ ಎಂಬ ನಾಮವಾಯಿತು. ಧರ್ಮರೂಪಿಯಾಗಿ ವೃಷಭರೂಪವನ್ನು ಧರಿಸಿದ ಆ ವೃಷಭವೇ ನನ್ನ ಸ್ವಂತ ವಾಹನವಾಗಿದೆ.

Verse 11

तेन तत्पूजितं लिंगं दिव्याब्दानां सहस्रकम् । ततस्तुष्टेन देवेशि नीतः सायुज्यतां वृषः

ಅವನು ಆ ಲಿಂಗವನ್ನು ಸಾವಿರ ದಿವ್ಯ ವರ್ಷಗಳವರೆಗೆ ಭಕ್ತಿಯಿಂದ ಪೂಜಿಸಿದನು. ನಂತರ ತೃಪ್ತನಾದ ದೇವೇಶ್ವರನು, ಹೇ ದೇವೇಶಿ, ವೃಷನಿಗೆ ಸಾಯುಜ್ಯ—ಪರಮ ಏಕತ್ವ—ಕೊಟ್ಟನು.

Verse 12

तेन तल्लिंगमभवद्वृषभेशेति भूतले । ततश्चतुर्थे संप्राप्ते वाराहेकल्प संज्ञिते

ಆ ಕಾರಣದಿಂದ ಆ ಲಿಂಗವು ಭೂತಲದಲ್ಲಿ ‘ವೃಷಭೇಶ’ ಎಂಬ ನಾಮದಿಂದ ಪ್ರಸಿದ್ಧವಾಯಿತು. ನಂತರ ‘ವಾರಾಹಕಲ್ಪ’ ಎಂದು ಕರೆಯಲ್ಪಡುವ ನಾಲ್ಕನೇ ಕಲ್ಪ ಬಂದಾಗಲೂ ಅದರ ಮಹಿಮೆ ಪ್ರಕಟವಾಗುತ್ತಲೇ ಇತ್ತು.

Verse 13

अष्टाविंशतिमे तत्र त्रेतायुगमुखे तदा । इक्ष्वाकुर्नाम राजाऽभूत्सूर्यवंशविभूषणः

ಅಲ್ಲಿ ಇಪ್ಪತ್ತೆಂಟನೇ ಸಂದರ್ಭದಲ್ಲಿ, ತ್ರೇತಾಯುಗದ ಆರಂಭದಲ್ಲಿ, ಇಕ್ಷ್ವಾಕು ಎಂಬ ರಾಜನು ಉದಯಿಸಿದನು—ಅವನು ಸೂರ್ಯವಂಶದ ವಿಭೂಷಣನಾಗಿದ್ದನು.

Verse 14

स लिंगं पूजयामास त्रिकालं भक्तिभावितः । एकाहारो जिताहारो भूभिशायी जितेंद्रियः

ಭಕ್ತಿಭಾವದಿಂದ ತುಂಬಿ ಅವನು ತ್ರಿಕಾಲವೂ ಲಿಂಗವನ್ನು ಪೂಜಿಸುತ್ತಿದ್ದನು. ಅವನು ಏಕಾಹಾರಿ, ಆಹಾರನಿಯಮಿಯು, ಭೂಮಿಯಲ್ಲಿ ಶಯನಿಸುವವನು, ಇಂದ್ರಿಯಜಯಿಯು ಆಗಿದ್ದನು.

Verse 15

एवं काले बहुविधे ततस्तुष्टो महेश्वरः । ददौ राज्यं महोदग्रं संततिं पुत्र पौत्रिकीम्

ಈ ರೀತಿ ಹಲವು ವಿಧದ ಸಾಧನೆಗಳಲ್ಲಿ ದೀರ್ಘಕಾಲ ಕಳೆದ ಬಳಿಕ ಮಹೇಶ್ವರನು ತೃಪ್ತನಾದನು. ಅವನಿಗೆ ಅತ್ಯಂತ ವೈಭವಶಾಲಿ ರಾಜ್ಯವನ್ನೂ, ಪುತ್ರ-ಪೌತ್ರರೊಂದಿಗೆ ಅಖಂಡ ಸಂತತಿಯನ್ನು ದಯಪಾಲಿಸಿದನು.

Verse 16

इक्ष्वाक्वीश्वरनामाभूत्तेनेदं लिंगमुत्तमम् । यस्तं पूजयते भक्त्या देवं वृषभवाहनम्

ಅವನ ಕಾರಣದಿಂದ ಈ ಪರಮ ಲಿಂಗವು ‘ಇಕ್ಷ್ವಾಕ್ವೀಶ್ವರ’ ಎಂಬ ನಾಮದಿಂದ ಪ್ರಸಿದ್ಧವಾಯಿತು. ಭಕ್ತಿಯಿಂದ ವೃಷಭವಾಹನನಾದ ದೇವ ಶಿವನನ್ನು ಪೂಜಿಸುವವನು ವಾಗ್ದತ್ತ ಪುಣ್ಯಫಲವನ್ನು ಪಡೆಯುತ್ತಾನೆ.

Verse 17

सप्तजन्मकृतैः पापैर्मुच्यते नात्र संशयः । त्रिंशद्धनुष्प्रमाणेन तस्य क्षेत्रचतुर्द्दिशम्

ಅವನು ಏಳು ಜನ್ಮಗಳಲ್ಲಿ ಮಾಡಿದ ಪಾಪಗಳಿಂದ ಮುಕ್ತನಾಗುತ್ತಾನೆ—ಇದರಲ್ಲಿ ಸಂಶಯವಿಲ್ಲ. ಆ ಕ್ಷೇತ್ರವು ನಾಲ್ಕು ದಿಕ್ಕುಗಳಲ್ಲೂ ಮೂವತ್ತು ಧನುಸ್ಸಿನ ಪ್ರಮಾಣದವರೆಗೆ ವಿಸ್ತರಿಸಿದೆ.

Verse 18

स्नानं जाप्यं बलिं होमं पूजां स्तोत्रमुदीरणम् । तस्मिंस्तीर्थे तु यः कुर्यात्तत्सर्वं चाक्षयं भवेत्

ಸ್ನಾನ, ಜಪ, ಬಲಿ, ಹೋಮ, ಪೂಜೆ ಮತ್ತು ಸ್ತೋತ್ರಪಠಣ—ಆ ತೀರ್ಥದಲ್ಲಿ ಯಾರು ಏನು ಮಾಡಿದರೂ, ಅದು ಎಲ್ಲವೂ ಅಕ್ಷಯ ಪುಣ್ಯವಾಗುತ್ತದೆ.

Verse 19

चतुष्कोणांतरा क्षेत्रमेवं मात्राप्रमाणतः । एकरात्रोषितो भूत्वा तस्य लिंगस्य सन्निधौ

ಪ್ರಮಾಣದಂತೆ ಈ ಕ್ಷೇತ್ರವು ಚತುಷ್ಕೋಣ (ಚೌಕ) ಪರಿಧಿಯಾಗಿದೆ. ಆ ಲಿಂಗದ ಸನ್ನಿಧಿಯಲ್ಲಿ ಒಂದು ರಾತ್ರಿ ವಾಸಿಸಿದವನು ಫಲಭಾಗಿಯಾಗುತ್ತಾನೆ.

Verse 20

ब्रह्मचर्येण जागर्त्ति स पापैः संप्रमुच्यते । होमजाप्यसमाधिस्थो नृत्यगीतादिवादनैः

ಬ್ರಹ್ಮಚರ್ಯವನ್ನು ಪಾಲಿಸಿ ಜಾಗರಣೆ ಮಾಡುವವನು ಪಾಪಗಳಿಂದ ಸಂಪೂರ್ಣ ಮುಕ್ತನಾಗುತ್ತಾನೆ. ಹೋಮ, ಜಪ ಮತ್ತು ಸಮಾಧಿಯಲ್ಲಿ ಸ್ಥಿತನಾಗಿ, ಭಕ್ತಿಯಿಂದ ನೃತ್ಯ-ಗೀತ-ವಾದ್ಯಗಳನ್ನು ಅರ್ಪಿಸಿದರೂ ಅವನು ಶುದ್ಧಿಫಲವನ್ನು ಪಡೆಯುತ್ತಾನೆ.

Verse 21

गोघ्नो वा ब्रह्महा पापी मुच्यते दुष्कृतैर्नरः । यः संप्रीणयते विप्रांस्तत्र भोज्यैः पृथग्विधैः

ಗೋಹತ್ಯೆ ಮಾಡಿದವನಾಗಲಿ ಬ್ರಹ್ಮಹತ್ಯೆಯ ಪಾಪಿಯಾಗಲಿ, ಅಲ್ಲಿ ನಾನಾವಿಧ ಭೋಜ್ಯಗಳಿಂದ ವಿಪ್ರರನ್ನು ಸಂತೋಷಪಡಿಸಿದರೆ ಅವನು ದುಷ್ಕೃತ್ಯಗಳಿಂದ ಮುಕ್ತನಾಗುತ್ತಾನೆ।

Verse 22

एकस्मिन्भोजिते विप्रे कोटिर्भवति भोजिता । भैरवं चैव केदारं पुष्करं द्रुतिजंगमम्

ಅಲ್ಲಿ ಒಬ್ಬ ವಿಪ್ರನಿಗೆ ಭೋಜನ ಮಾಡಿಸಿದರೂ ಕೋಟಿ ವಿಪ್ರರಿಗೆ ಭೋಜನ ಮಾಡಿದ ಫಲ ದೊರೆಯುತ್ತದೆ. ಅಲ್ಲಿ ಭೈರವ, ಕೇದಾರ, ಪುಷ್ಕರ ಹಾಗೂ ದ್ರುತಿಜಂಗಮ ತೀರ್ಥವೂ ಸನ್ನಿಹಿತವಾಗಿದೆ।

Verse 23

वाराणसी कुरुक्षेत्रं महा कालं च नैमिषम् । एतत्तीर्थाष्टकं देवि तस्मिंल्लिंगे व्यवस्थितम्

ಹೇ ದೇವಿ! ವಾರಾಣಸಿ, ಕುರುಕ್ಷೇತ್ರ, ಮಹಾಕಾಲ ಮತ್ತು ನೈಮಿಷ—ಈ ಎಂಟು ತೀರ್ಥಗಳ ಸಮೂಹವೆಲ್ಲವೂ ಆ ಲಿಂಗದಲ್ಲೇ ಸ್ಥಿತವಾಗಿದೆ।

Verse 24

माघे कृष्णचतुर्द्दश्यां तत्र यो जागृयान्निशि । संपूज्य विधिना देवं स तीर्थाष्टफलं लभेत्

ಮಾಘ ಮಾಸದ ಕೃಷ್ಣ ಚತುರ್ದಶಿಯ ರಾತ್ರಿಯಲ್ಲಿ ಅಲ್ಲಿ ಜಾಗರಣೆ ಮಾಡಿ, ವಿಧಿಪೂರ್ವಕವಾಗಿ ದೇವರನ್ನು ಪೂಜಿಸಿದವನು ಎಂಟು ತೀರ್ಥಗಳ ಸಂಪೂರ್ಣ ಫಲವನ್ನು ಪಡೆಯುತ್ತಾನೆ।

Verse 25

ददाति तत्र यः पिण्डं नष्टेन्दौ शिवसंनिधौ । तृप्यन्ति पितरस्तस्य यावद्ब्रह्मदिनान्तकम्

ಅಲ್ಲಿ ಅಮಾವಾಸ್ಯೆಯಂದು ಶಿವಸನ್ನಿಧಿಯಲ್ಲಿ ಪಿಂಡದಾನ ಮಾಡುವವನ ಪಿತೃಗಳು ಬ್ರಹ್ಮದಿನಾಂತದವರೆಗೆ ತೃಪ್ತರಾಗಿರುತ್ತಾರೆ।

Verse 26

दधिक्षीर घृतेनैव पंचगव्यकुशोदकैः । कुंकुमागरुकर्पूरैस्तल्लिगं पूजयेन्निशि

ರಾತ್ರಿಯಲ್ಲಿ ಆ ಲಿಂಗವನ್ನು ಮೊಸರು, ಹಾಲು, ತುಪ್ಪದಿಂದ; ಪಂಚಗವ್ಯ ಹಾಗೂ ಕುಶದಿಂದ ಪವಿತ್ರಗೊಂಡ ಜಲದಿಂದ; ಹಾಗೆಯೇ ಕುಂಕುಮ, ಅಗುರು, ಕರ್ಪೂರಗಳಿಂದ ಪೂಜಿಸಬೇಕು।

Verse 27

संमंत्र्याघोरमंत्रेण ध्यात्वा देवं सदाशिवम् । एवं कृत्वा महादेवि मुच्यते पंचपातकैः

ಅಘೋರ ಮಂತ್ರದಿಂದ ವಿಧಿಪೂರ್ವಕ ಆವಾಹನೆ ಮಾಡಿ, ದೇವ ಸದಾಶಿವನನ್ನು ಧ್ಯಾನಿಸಿದರೆ, ಓ ಮಹಾದೇವಿ—ಇಂತೆ ಮಾಡಿದವನು ಪಂಚ ಮಹಾಪಾತಕಗಳಿಂದ ಮುಕ್ತನಾಗುತ್ತಾನೆ।

Verse 28

अष्टम्यां च चतुर्द्दश्यां दध्ना संस्नापयेद्यदि । स ब्राह्मणश्चतुर्वेदो जायते नात्र संशयः

ಅಷ್ಟಮಿ ಮತ್ತು ಚತುರ್ದಶಿಯಂದು ಮೊಸರಿನಿಂದ (ಪ್ರಭುವಿಗೆ) ಅಭಿಷೇಕ ಮಾಡಿದರೆ, ಅವನು ಚತುರ್ವೇದಪಾರಂಗತ ಬ್ರಾಹ್ಮಣನಾಗಿ ಜನ್ಮಿಸುತ್ತಾನೆ—ಇದರಲ್ಲಿ ಸಂಶಯವಿಲ್ಲ।

Verse 29

क्षीरेण स्नापयेद्देवि यदि तं वृषभेश्वरम् । सप्तधेनुसहस्राणां स फलं विंदते महत्

ಓ ದೇವಿ, ಯಾರಾದರೂ ವೃಷಭೇಶ್ವರನಿಗೆ ಹಾಲಿನಿಂದ ಅಭಿಷೇಕ ಮಾಡಿದರೆ, ಅವನು ಏಳು ಸಾವಿರ ಹಸುಗಳನ್ನು ದಾನ ಮಾಡಿದಷ್ಟೇ ಮಹಾಫಲವನ್ನು ಪಡೆಯುತ್ತಾನೆ।

Verse 30

जन्मांतरेण यत्पापं सांप्रतं यत्कृतं प्रिये । तत्सर्वं नाशमायाति घृतस्नानेन भामिनि

ಓ ಪ್ರಿಯೆ, ಹಿಂದಿನ ಜನ್ಮದಲ್ಲಿ ಮಾಡಿದ ಪಾಪವೂ, ಈ ಜನ್ಮದಲ್ಲಿ ಈಗ ಮಾಡಿದ ಪಾಪವೂ—ಓ ಭಾಮಿನಿ—ತುಪ್ಪಿನಿಂದ ಅಭಿಷೇಕ ಮಾಡಿದರೆ ಅವೆಲ್ಲವೂ ನಾಶವಾಗುತ್ತವೆ।

Verse 31

पंचगव्येन यो देवि स्नापयेद्वृषभेश्वरम् । स दहेत्सर्वपापानि सर्वयज्ञफलं लभेत्

ಹೇ ದೇವಿ! ಯಾರು ಪಂಚಗವ್ಯದಿಂದ ವೃಷಭೇಶ್ವರನಿಗೆ ಸ್ನಾನ ಮಾಡಿಸುತ್ತಾರೋ, ಅವರು ಸರ್ವಪಾಪಗಳನ್ನು ದಹಿಸಿ ಸರ್ವಯಜ್ಞಫಲವನ್ನು ಪಡೆಯುತ್ತಾರೆ.

Verse 32

तद्दृष्ट्वा ब्रह्महा गोघ्नः स्तेयी च गुरुतल्पगः । शरणागतघाती च मित्रविश्रंभघातकः

ಆ (ಪವಿತ್ರ ಲಿಂಗ/ದಿವ್ಯ ಸನ್ನಿಧಿ) ದರ್ಶನಮಾತ್ರದಿಂದಲೇ ಬ್ರಹ್ಮಹಂತಕ, ಗೋಹಂತಕ, ಕಳ್ಳ, ಗುರುತಲ್ಪಗ, ಶರಣಾಗತಘಾತಕ ಹಾಗೂ ಮಿತ್ರವಿಶ್ವಾಸಘಾತಕನೂ ಪಾಪದಿಂದ ವಿಚಲಿತನಾಗುತ್ತಾನೆ.

Verse 33

दुष्टपापसमाचारो मातृहा पितृहा तथा । मुच्यते सर्वपापैस्तु तल्लिंगाराधनोद्यतः

ದುಷ್ಟಾಚಾರದಿಂದ ಪಾಪದಲ್ಲಿ ಮುಳುಗಿದವನು—ಮಾತೃಹಂತಕನಾಗಲಿ ಪಿತೃಹಂತಕನಾಗಲಿ—ಆ ಲಿಂಗಾರಾಧನೆಯಲ್ಲಿ ಉದ್ಯತನಾದರೆ ಸರ್ವಪಾಪಗಳಿಂದ ಮುಕ್ತನಾಗುತ್ತಾನೆ.

Verse 34

कार्तिकं सकलं यस्तु पूजयेद्ब्रह्मणा सह । ब्रह्मेश्वरं महालिंगं स मुक्तः पातकैर्भवेत्

ಯಾರು ಸಂಪೂರ್ಣ ಕಾರ್ತಿಕಮಾಸದಲ್ಲಿ ಬ್ರಹ್ಮನೊಂದಿಗೆ ಬ್ರಹ್ಮೇಶ್ವರ ಮಹಾಲಿಂಗವನ್ನು ಪೂಜಿಸುತ್ತಾರೋ, ಅವರು ಪಾತಕಗಳಿಂದ ಮುಕ್ತರಾಗುತ್ತಾರೆ.

Verse 35

तेन दत्तं भवेत्सर्वं गुरवस्तेन तोषिताः । श्राद्धं कृतं गयातीर्थे तेन तप्तं महत्तपः । येन देवाधिदेवोऽसौपूजितो वृषभेश्वरः

ಯಾರು ದೇವಾಧಿದೇವನಾದ ವೃಷಭೇಶ್ವರನನ್ನು ಪೂಜಿಸಿದರೋ, ಅವರಿಂದ ಸರ್ವದಾನಗಳೂ ನೀಡಿದಂತಾಯಿತು; ಅವರಿಂದ ಗುರುಗಳು ತೃಪ್ತರಾದರು; ಅವರಿಂದ ಗಯಾತೀರ್ಥದಲ್ಲಿ ಶ್ರಾದ್ಧ ನೆರವೇರಿತು; ಅವರಿಂದ ಮಹತ್ತಪಸ್ಸು ಆಚರಿಸಲ್ಪಟ್ಟಿತು—ಏಕೆಂದರೆ ಅವರು ವೃಷಭೇಶ್ವರನನ್ನು ಆರಾಧಿಸಿದ್ದಾರೆ.

Verse 36

इति ते कथितं देवि माहात्म्यं देवपूजितम् । वृषभेश्वरदेवस्य कल्पलिंगस्य भामिनि

ಹೇ ದೇವಿ, ಹೇ ಸುಂದರಿ! ದೇವರಿಂದ ಪೂಜಿತ ವೃಷಭೇಶ್ವರದೇವನ ಕಲ್ಪಲಿಂಗದ ಮಹಾತ್ಮ್ಯವನ್ನು ನಾನು ನಿನಗೆ ತಿಳಿಸಿದೆನು.

Verse 37

यः शृणोति महादेवि माहात्म्यं दैवदेवतम् । मूर्खो वा पंडितो वाऽपि स याति परमां गतिम्

ಹೇ ಮಹಾದೇವಿ! ಈ ದೈವದೇವತೆಯ ಮಹಾತ್ಮ್ಯವನ್ನು ಯಾರು ಕೇಳುವರೋ—ಮೂಢನಾಗಲಿ ಪಂಡಿತನಾಗಲಿ—ಅವನು ಪರಮಗತಿಯನ್ನು ಪಡೆಯುವನು.

Verse 90

इति श्रीस्कांदे महापुराण एकाशीतिसाहस्र्यां संहितायां सप्तमे प्रभासखंडे प्रथमे प्रभासक्षेत्रमाहात्म्य एकादशरुद्रमाहात्म्ये वृषवाहनेश्वरमाहाम्यवर्णनंनाम नवतितमोऽध्यायः

ಇಂತೆ ಶ್ರೀಸ್ಕಾಂದ ಮಹಾಪುರಾಣದ ಏಕಾಶೀತಿಸಾಹಸ್ರೀ ಸಂಹಿತೆಯ ಏಳನೆಯ ಪ್ರಭಾಸಖಂಡದಲ್ಲಿ, ಮೊದಲ ಪ್ರಭಾಸಕ್ಷೇತ್ರಮಾಹಾತ್ಮ್ಯದ ಒಳಗಿನ ಏಕಾದಶರುದ್ರಮಾಹಾತ್ಮ್ಯದಲ್ಲಿ ‘ವೃಷವಾಹನೇಶ್ವರ-ಮಾಹಾತ್ಮ್ಯ-ವರ್ಣನ’ ಎಂಬ ತೊಂಬತ್ತನೇ ಅಧ್ಯಾಯವು ಸಮಾಪ್ತವಾಯಿತು.