Adhyaya 81

Verse 1

ईश्वर उवाच । ततो गच्छेन्महादेवि देवेशं दैत्यसूदनम् । पापघ्नं सर्वजंतूनां प्रभासक्षेत्रवासिनाम्

ಈಶ್ವರನು ಹೇಳಿದರು—ನಂತರ, ಹೇ ಮಹಾದೇವಿ, ದೇವೇಶನಾದ ದೈತ್ಯಸೂದನನ ಬಳಿಗೆ ಹೋಗಬೇಕು; ಅವನು ಪ್ರಭಾಸಕ್ಷೇತ್ರದಲ್ಲಿ ವಾಸಿಸುವ ಎಲ್ಲಾ ಜೀವಿಗಳ ಪಾಪಗಳನ್ನು ನಾಶಮಾಡುವವನು.

Verse 2

अनादियुगसंस्थानं सर्व कामप्रदं शुभम् । संसारसागरे घोरे स्थितं नौरिव तारणे

ಇದು ಅನಾದಿ ಯುಗಗಳಿಂದ ಸ್ಥಾಪಿತವಾದುದು, ಶುಭಕರವೂ ಸರ್ವಕಾಮಪ್ರದವೂ ಆಗಿದೆ. ಘೋರ ಸಂಸಾರಸಾಗರದಲ್ಲಿ ದಾಟಿಸುವ ದೋಣಿಯಂತೆ ಇದು ಸ್ಥಿತವಾಗಿದೆ.

Verse 3

अन्ये सर्वेऽपि नश्यंति कल्पांते ब्रह्मणो दिने । एतानि मुक्त्वा देवेशि न्यग्रोधं सप्त कल्पगम

ಬ್ರಹ್ಮನ ದಿನದ ಕಲ್ಪಾಂತದಲ್ಲಿ ಇತರ ಎಲ್ಲವೂ ನಾಶವಾಗುತ್ತದೆ. ಆದರೆ, ಹೇ ದೇವೇಶಿ, ಇವೆಲ್ಲವನ್ನು ಬಿಟ್ಟು ಈ ನ್ಯಗ್ರೋಧ (ವಟವೃಕ್ಷ) ಏಳು ಕಲ್ಪಗಳವರೆಗೆ ಉಳಿಯುತ್ತದೆ.

Verse 4

कल्पवृक्षं तथाऽगारं वैडूर्यं पर्वतोत्तमम् । श्रीदैत्यसूदनं देवं मार्कंडेयं महामुनिम्

ಕಲ್ಪವೃಕ್ಷವೂ ಹಾಗೂ ಪವಿತ್ರ ನಿವಾಸವೂ; ವೈಡೂರ್ಯ ಎಂಬ ಶ್ರೇಷ್ಠ ಪರ್ವತವೂ; ಪೂಜ್ಯ ದೇವ ಶ್ರೀದೈತ್ಯಸೂದನನೂ; ಮತ್ತು ಮಹಾಮುನಿ ಮಾರ್ಕಂಡೇಯನೂ—(ಇವೆಲ್ಲವೂ ಇಲ್ಲಿ ಪೂಜ್ಯ).

Verse 5

अक्षयाश्चाव्ययाश्चैते सप्तकल्पानि सुन्दरि । देवि किं बहुनोक्तेन वर्णितेन पुनःपुनः

ಹೇ ಸುಂದರಿ, ಇವು ಏಳು ಕಲ್ಪಗಳವರೆಗೆ ಅಕ್ಷಯವೂ ಅವ್ಯಯವೂ ಆಗಿವೆ. ಹೇ ದೇವಿ, ಇನ್ನಷ್ಟು ಹೇಳುವುದರಿಂದ ಏನು—ಮರುಮರು ವರ್ಣಿಸುವುದರಿಂದ ಏನು ಪ್ರಯೋಜನ?

Verse 6

श्रीदैत्यसूदनाद्देवि नान्यास्ति भुवि देवता । यवाकारं तु तस्यैव क्षेत्रपातकनाशनम्

ಹೇ ದೇವಿ, ಭುವಿಯಲ್ಲಿ ಶ್ರೀದೈತ್ಯಸೂದನನ ಹೊರತು ಬೇರೆ ದೇವತೆ ಇಲ್ಲ. ಅವನಿಗೇ ಸಂಬಂಧಿಸಿದ ಈ ‘ಯವಾಕಾರ’ ರೂಪ/ಪ್ರಮಾಣವೂ ಕ್ಷೇತ್ರಪಾತಕಗಳನ್ನು ನಾಶಮಾಡುತ್ತದೆ.

Verse 7

सेवितं चर्षिभिः सिद्धैर्यक्षविद्याधरोरगैः । तस्य सीमां प्रवक्ष्यामि विष्णुक्षेत्रस्य भामिनि

ಋಷಿಗಳು, ಸಿದ್ಧರು, ಯಕ್ಷರು, ವಿದ್ಯಾಧರರು ಹಾಗೂ ನಾಗರು ಸೇವಿಸಿ ಪೂಜಿಸಿದ—ಓ ಕಾಂತಿಮತೀ! ಈಗ ನಾನು ಆ ವಿಷ್ಣು-ಕ್ಷೇತ್ರದ ಸೀಮೆಯನ್ನು ಹೇಳುವೆನು.

Verse 8

पूर्वे यमेश्वरं यावच्छ्रीसोमेशं तु पश्चिमे । उत्तरे तु विशालाक्षी दक्षिणे सरितां पतिः

ಪೂರ್ವದಲ್ಲಿ ಯಮೇಶ್ವರದವರೆಗೆ, ಪಶ್ಚಿಮದಲ್ಲಿ ಶ್ರೀಸೋಮೇಶದವರೆಗೆ; ಉತ್ತರದಲ್ಲಿ ವಿಶಾಲಾಕ್ಷಿ, ದಕ್ಷಿಣದಲ್ಲಿ ನದಿಗಳ ಅಧಿಪತಿ—ಇದೇ ಪವಿತ್ರ ಸೀಮೆ.

Verse 9

एतत्क्षेत्रं यवाकारं वैष्णवं पापनाशनम्

ಈ ಕ್ಷೇತ್ರವು ಯವದಾಣ್ಯದಂತೆ ಆಕಾರ ಹೊಂದಿದ್ದು, ವೈಷ್ಣವಸ್ವರೂಪವಾಗಿದ್ದು, ಪಾಪನಾಶಕವಾಗಿದೆ.

Verse 10

अत्र क्षेत्रे मृता ये तु पापिनोऽपि नरा ध्रुवम् । स्वर्गं गच्छंति ते सर्वे संतः सुकृतिनो यथा

ಈ ಕ್ಷೇತ್ರದಲ್ಲಿ ಪಾಪಿಗಳಾದ ನರರೂ ಮರಣ ಹೊಂದಿದರೆ, ಅವರು ನಿಶ್ಚಯವಾಗಿ ಎಲ್ಲರೂ ಸ್ವರ್ಗಕ್ಕೆ ಹೋಗುತ್ತಾರೆ—ಸಂತರು, ಪುಣ್ಯವಂತರು ಹೋಗುವಂತೆ.

Verse 11

अत्र दत्तं हुतं जप्तं तपस्तप्तं कृतं हि यत् । तत्सर्वं चाक्षयं प्रोक्तं सप्तकल्पावधि प्रिये

ಹೇ ಪ್ರಿಯೆ! ಇಲ್ಲಿ ನೀಡಿದ ದಾನ, ಮಾಡಿದ ಹೋಮ, ಮಾಡಿದ ಜಪ, ಆಚರಿಸಿದ ತಪಸ್ಸು—ಅವೆಲ್ಲವೂ ಅಕ್ಷಯವೆಂದು ಹೇಳಲಾಗಿದೆ; ಏಳು ಕಲ್ಪಗಳವರೆಗೆ ಸ್ಥಿರವಾಗಿರುವುದು.

Verse 12

तत्रैकमपि यो देवि ब्राह्मणं भोजयिष्यति । विधिना विष्णुमुद्दिश्य कोटिर्भवति भोजिता

ಹೇ ದೇವಿ, ಅಲ್ಲಿ ಯಾರು ವಿಧಿಪೂರ್ವಕವಾಗಿ ವಿಷ್ಣುವನ್ನು ಉದ್ದೇಶಿಸಿ ಒಬ್ಬ ಬ್ರಾಹ್ಮಣನಿಗೂ ಭೋಜನ ಮಾಡಿಸಿದರೆ, ಅವನಿಗೆ ಆ ಭೋಜನದಾನವು ಕೋಟಿ ಬ್ರಾಹ್ಮಣರಿಗೆ ಭೋಜನ ಮಾಡಿಸಿದಂತೆ ಫಲ ನೀಡುತ್ತದೆ।

Verse 13

तत्रोपवासं यः कुर्यान्नरो भक्तिसमन्वितः । एकेनैवोपवासेन उपवासायुतं फलम् । चक्रतीर्थे नरः स्नात्वा सोपवासो जितेंद्रियः

ಅಲ್ಲಿ ಭಕ್ತಿಯೊಂದಿಗೆ ಉಪವಾಸ ಮಾಡುವ ನರನು, ಒಂದೇ ಉಪವಾಸದಿಂದ ಹತ್ತು ಸಾವಿರ ಉಪವಾಸಗಳ ಫಲವನ್ನು ಪಡೆಯುತ್ತಾನೆ। ಚಕ್ರತೀರ್ಥದಲ್ಲಿ ಸ್ನಾನ ಮಾಡಿ, ಉಪವಾಸಿಯಾಗಿ ಇಂದ್ರಿಯನಿಗ್ರಹದಿಂದಿರುವವನು ಆ ಶ್ರೇಷ್ಠ ಪುಣ್ಯವನ್ನು ಪಡೆಯುತ್ತಾನೆ।

Verse 14

द्वादश्यां कार्त्तिके मासि दद्याद्विप्रेषु कांचनम् । विष्णुं संपूज्य विधिवन्मुच्यते सर्वपातकैः

ಕಾರ್ತಿಕ ಮಾಸದ ದ್ವಾದಶಿಯಂದು ಬ್ರಾಹ್ಮಣರಿಗೆ ಚಿನ್ನವನ್ನು ದಾನ ಮಾಡಬೇಕು। ವಿಧಿವತ್ತಾಗಿ ವಿಷ್ಣುವನ್ನು ಸಂಪೂಜಿಸಿದರೆ, ಅವನು ಎಲ್ಲಾ ಪಾಪಗಳಿಂದ ಮುಕ್ತನಾಗುತ್ತಾನೆ।

Verse 15

देव्युवाच । दैत्यसूदननामेति कथं तस्य प्रकीर्तितम् । कस्मिन्काले तु देवेश तन्मे विस्तरतो वद

ದೇವಿಯು ಹೇಳಿದರು—ಅವನಿಗೆ ‘ದೈತ್ಯಸೂದನ’ ಎಂಬ ಹೆಸರು ಹೇಗೆ ಪ್ರಸಿದ್ಧವಾಯಿತು? ಮತ್ತು ಯಾವ ಕಾಲದಲ್ಲಿ, ಹೇ ದೇವೇಶ, ಅದು ಸಂಭವಿಸಿತು? ಅದನ್ನು ನನಗೆ ವಿವರವಾಗಿ ಹೇಳಿ।

Verse 16

ईश्वर उवाच । शृणु देवि प्रवक्ष्यामि माहात्म्यं पापनाशनम् । दैत्यसूदनदेवस्य पुरा वृत्तं महोदयम्

ಈಶ್ವರನು ಹೇಳಿದರು—ಹೇ ದೇವಿ, ಕೇಳು; ಪಾಪನಾಶಕವಾದ ಮಹಾತ್ಮ್ಯವನ್ನು ನಾನು ಹೇಳುತ್ತೇನೆ—ದೈತ್ಯಸೂದನ ದೇವನ ಪುರಾತನ, ಪರಮ ಮಂಗಳಕರ ವೃತ್ತಾಂತವನ್ನು।

Verse 17

देवि तस्यैव नामानि कल्पेकल्पे भवंति वै । अनादिनिधनान्येव संभवन्ति पुनःपुनः

ಹೇ ದೇವಿ, ಅವನದೇ ನಾಮಗಳು ಪ್ರತಿಯೊಂದು ಕಲ್ಪದಲ್ಲಿಯೂ ಉದ್ಭವಿಸುತ್ತವೆ; ಅವು ಅನಾದಿ-ಅನಂತವಾಗಿಯೇ ಪುನಃ ಪುನಃ ಪ್ರಕಟವಾಗುತ್ತವೆ.

Verse 18

पूर्वकल्पे श्रिया वृत्तो वामनस्तु द्वितीयके । वज्रांगस्तु तृतीये वै तुरीये कमलाप्रियः

ಪೂರ್ವ ಕಲ್ಪದಲ್ಲಿ ಅವನು ‘ಶ್ರಿಯಾವೃತ್ತ’ ಎಂದು ಪ್ರಸಿದ್ಧನಾಗಿದ್ದ; ಎರಡನೇಯಲ್ಲಿ ‘ವಾಮನ’; ಮೂರನೇಯಲ್ಲಿ ನಿಶ್ಚಯವಾಗಿ ‘ವಜ್ರಾಂಗ’; ನಾಲ್ಕನೇಯಲ್ಲಿ ‘ಕಮಲಾಪ್ರಿಯ’ (ಲಕ್ಷ್ಮೀಪ್ರಿಯ) ಎಂದು ಕೀರ್ತಿಸಲ್ಪಟ್ಟನು.

Verse 19

पंचमे दुःखहर्त्ता च षष्ठे तु पुरुषोत्तमः । श्रीदैत्यसूदनो देवः कल्पे वै सप्तमे स्मृतः

ಐದನೇ ಕಲ್ಪದಲ್ಲಿ ಅವನು ‘ದುಃಖಹರ್ತ’—ದುಃಖ ನಿವಾರಕ—ಎಂದು ಸ್ಮರಿಸಲ್ಪಡುತ್ತಾನೆ; ಆರನೇಯಲ್ಲಿ ‘ಪುರುಷೋತ್ತಮ’; ಏಳನೇ ಕಲ್ಪದಲ್ಲಿ ‘ಶ್ರೀ-ದೈತ್ಯಸೂದನ’ ದೇವ, ದೈತ್ಯಸಂಹಾರಕ, ಎಂದು ಹೇಳಲ್ಪಟ್ಟನು.

Verse 20

तस्यैव नाम चोत्पत्तिं कथयामि यथार्थतः

ಈಗ ನಾನು ಆ ನಾಮದ ಉದ್ಭವವನ್ನೂ ಯಥಾರ್ಥವಾಗಿ ಹೇಳುತ್ತೇನೆ.

Verse 21

पुरा देवासुरे युद्धे दानवैर्देवकंटकैः । निर्जिता देवताः सर्वे जग्मुस्ते शरणं हरिम् । क्षीरोदवासिनं देवमस्तुवन्प्रणताः स्थिताः

ಪುರಾತನ ಕಾಲದಲ್ಲಿ ದೇವಾಸುರ ಯುದ್ಧದಲ್ಲಿ, ದೇವರಿಗೆ ಕಂಟಕಗಳಾದ ದಾನವರು ಎಲ್ಲಾ ದೇವತೆಗಳನ್ನು ಸೋಲಿಸಿದರು. ಆಗ ಅವರು ಎಲ್ಲರೂ ಹರಿಯ ಶರಣಿಗೆ ಹೋದರು—ಕ್ಷೀರಸಾಗರದಲ್ಲಿ ವಾಸಿಸುವ ಆ ದೇವನ ಬಳಿಗೆ—ಮತ್ತು ಶಿರಸನ್ನು ವಾಲಿಸಿ ನಿಂತು ಅವನನ್ನು ಸ್ತುತಿಸಿದರು.

Verse 22

देवा ऊचुः । जय देव जगन्नाथ दैत्यासुरविमर्द्दन । वाराहरूपमास्थाय उद्धृता वसुधा त्वया

ದೇವರು ಹೇಳಿದರು— ಜಯ ಜಯ, ಹೇ ದೇವ ಜಗನ್ನಾಥ, ದೈತ್ಯಾಸುರವಿಮರ್ಧನ! ವರಾಹರೂಪವನ್ನು ಧರಿಸಿ ನೀನು ವಸುಧೆಯನ್ನು ಮೇಲಕ್ಕೆತ್ತಿ ಉದ್ಧರಿಸಿದೆ।

Verse 23

उद्धृता मत्स्यरूपेण वेदा उदधिमध्यतः । कूर्मरूपी तथा भूत्वा क्षीरोदार्णवमंथनम्

ಮತ್ಸ್ಯರೂಪದಲ್ಲಿ ನೀನು ಸಮುದ್ರಮಧ್ಯದಿಂದ ವೇದಗಳನ್ನು ಉದ್ಧರಿಸಿದೆ; ಕೂರ்மರೂಪವಾಗಿ ಕ್ಷೀರಸಾಗರಮಥನವನ್ನು ನೀನೇ ಧರಿಸಿದೆ।

Verse 24

कृत्वा त्वया जगन्नाथ उद्धृता श्रीर्नमो ऽस्तु ते । श्रीपतिः श्रीधरो देव आर्त्तानामर्तिनाशनः

ಹೇ ಜಗನ್ನಾಥ, ನಿನ್ನ ಕೃತ್ಯದಿಂದ ಶ್ರೀ (ಲಕ್ಷ್ಮೀ/ಸಮೃದ್ಧಿ) ಪ್ರकटವಾಗಿ ಉದ್ಧೃತವಾಯಿತು— ನಿನಗೆ ನಮಸ್ಕಾರ. ಹೇ ದೇವ, ನೀನು ಶ್ರೀಪತಿ, ಶ್ರೀಧರ, ಆರ್ಥರ ಆರ್ಥಿನಾಶಕನು।

Verse 25

बलिर्वामनरूपेण त्वया बद्धोऽसुरारिणा । हिरण्याक्षो महादैत्यो हिरण्यकशिपुर्हतः

ವಾಮನರೂಪವನ್ನು ಧರಿಸಿ, ಹೇ ಅಸುರಶತ್ರು, ನೀನು ಬಲಿಯನ್ನು ಬಂಧಿಸಿದೆ. ಮಹಾದೈತ್ಯ ಹಿರಣ್ಯಾಕ್ಷನು ಹತನಾದನು; ಹಿರಣ್ಯಕಶಿಪುವೂ ನಿಹತನಾದನು।

Verse 26

नारसिंहेन रूपेण अन्तरिक्षे धृतस्त्वया । देवमूल महादेव उद्धृतं भुवनं त्वया

ನರಸಿಂಹರೂಪವನ್ನು ಧರಿಸಿ ನೀನು ಅಂತರಿಕ್ಷದಲ್ಲಿ ಜಗತ್ತನ್ನು ಧರಿಸಿದೆ. ಹೇ ಮಹಾದೇವ, ದೇವಮೂಲಾಧಾರ, ನಿನ್ನಿಂದಲೇ ಭುವನವು ಎತ್ತಲ್ಪಟ್ಟು ಸ್ಥಿರಗೊಂಡಿತು।

Verse 27

त्वया विना जगन्नाथ भुवनं निष्प्रभी कृतम् । सूर्येणेव तु विक्रान्तं तमोभिरिव दानवैः

ಓ ಜಗನ್ನಾಥನೇ! ನೀನಿಲ್ಲದೆ ಈ ಜಗತ್ತು ಕಾಂತಿಹೀನವಾಗಿದೆ. ಸೂರ್ಯನಿಲ್ಲದೆ ಕತ್ತಲೆ ಆವರಿಸುವಂತೆ, ದಾನವರು ಈ ಲೋಕವನ್ನು ಆಕ್ರಮಿಸಿಕೊಂಡಿದ್ದಾರೆ.

Verse 28

श्रुत्वा स्तोत्रमिदं देवि विष्णुः कमललोचनः । उवाच देवान्ब्रह्माद्यान्क्षीरोदार्णव बोधितः

ಓ ದೇವಿಯೇ! ಈ ಸ್ತೋತ್ರವನ್ನು ಕೇಳಿ, ಕ್ಷೀರಸಾಗರದಲ್ಲಿ ಎಚ್ಚರಗೊಂಡ ಕಮಲನಯನನಾದ ವಿಷ್ಣುವು ಬ್ರಹ್ಮಾದಿ ದೇವತೆಗಳನ್ನು ಕುರಿತು ಹೇಳಿದನು.

Verse 29

भयं त्यजध्वं वै देवा दानवान्प्रति सर्वथा । अचिरेणैव कालेन घातयिष्यामि दानवान्

ಎಲೈ ದೇವತೆಗಳೇ! ದಾನವರ ಬಗೆಗಿನ ಭಯವನ್ನು ಸಂಪೂರ್ಣವಾಗಿ ತ್ಯಜಿಸಿರಿ. ಅಲ್ಪಕಾಲದಲ್ಲಿಯೇ ನಾನು ಆ ದಾನವರನ್ನು ಸಂಹರಿಸುವೆನು.

Verse 30

एवमुक्त्वाथ तैः सार्द्धमा जगाम जनार्द्दनः । दानवान्घातयामास स चक्रेण पृथक्पृथक्

ಹೀಗೆ ಹೇಳಿ ಜನಾರ್ದನನು ಅವರೊಂದಿಗೆ ತೆರಳಿದನು. ಅವನು ತನ್ನ ಚಕ್ರದಿಂದ ದಾನವರನ್ನು ಒಬ್ಬೊಬ್ಬರಾಗಿ ಸಂಹರಿಸತೊಡಗಿದನು.

Verse 31

भयार्त्ता दानवाः सर्वे पलायनपरायणाः । प्रभासं क्षेत्रमासाद्य समुद्राभिमुखा भवन्

ಭಯಭೀತರಾದ ದಾನವರೆಲ್ಲರೂ ಪಲಾಯನ ಮಾಡಲು ನಿರ್ಧರಿಸಿದರು. ಅವರು ಪ್ರಭಾಸ ಕ್ಷೇತ್ರವನ್ನು ತಲುಪಿ ಸಮುದ್ರದ ಕಡೆಗೆ ಮುಖ ಮಾಡಿದರು.

Verse 32

नश्यमानास्ततो दृष्ट्वा दैत्यान्दैत्यविनाशनम् । संजघ्ने तान्स चक्रेण निःशेषान्सर्वदानवान्

ದೈತ್ಯರು ನಾಶವಾಗುವುದನ್ನು ಕಂಡ ದೈತ್ಯವಿನಾಶಕನು ಚಕ್ರದಿಂದ ಅವರನ್ನು ಸಂಹರಿಸಿದನು; ಒಬ್ಬ ದಾನವನೂ ಉಳಿಯಲಿಲ್ಲ.

Verse 33

हतेषु सर्वदैत्येषु देवब्राह्मणतापसैः । कल्याणमभवत्तत्र जगत्स्वस्थमनाकुलम्

ಎಲ್ಲ ದೈತ್ಯರು ಹತರಾದ ಮೇಲೆ ದೇವರು, ಬ್ರಾಹ್ಮಣರು, ತಪಸ್ವಿಗಳಿಗಾಗಿ ಅಲ್ಲಿ ಕಲ್ಯಾಣ ಉಂಟಾಯಿತು; ಜಗತ್ತು ಸ್ವಸ್ಥವಾಗಿ, ಸ್ಥಿರವಾಗಿ, ಅಶಾಂತಿಯಿಲ್ಲದೆ ಆಯಿತು.

Verse 34

तत्प्रभृत्येव देवस्य दैत्यसूदननाम तत् । एतन्माहात्म्यमतुलं कथितं तव सुन्दरि । दैत्यसूदनदेवस्य महाभाग्यं महोदयम्

ಅಂದಿನಿಂದಲೇ ಆ ದೇವರಿಗೆ ‘ದೈತ್ಯಸೂದನ’ ಎಂಬ ನಾಮ ಪ್ರಸಿದ್ಧವಾಯಿತು. ಸುಂದರಿ, ನಿನಗೆ ಈ ಅತುಲ ಮಹಾತ್ಮ್ಯವನ್ನು ಹೇಳಿದೆನು—ದೈತ್ಯಸೂದನ ದೇವನ ಮಹಾಭಾಗ್ಯ, ಮಹೋನ್ನತಿ.

Verse 35

तं दृष्ट्वा न जडो नांधो न दरिद्रो न दुःखितः । जायते सप्त जन्मानि सत्यंसत्यं वरानने

ಅವನ ದರ್ಶನದಿಂದ ಏಳು ಜನ್ಮಗಳವರೆಗೆ ಯಾರೂ ಜಡಬುದ್ಧಿ, ಅಂಧ, ದರಿದ್ರ ಅಥವಾ ದುಃಖಿತನಾಗಿ ಜನಿಸುವುದಿಲ್ಲ. ವರಾನನೆ, ಇದು ಸತ್ಯಂ ಸತ್ಯಂ.

Verse 36

श्रवणद्वादशीं पुण्यां रोहिण्यां चाष्टमीं शुभाम् । शयनोत्थापनीं चैव नरः कृत्वा प्रयत्नतः

ಯಾವ ಪುರುಷನು ಪ್ರಯತ್ನಪೂರ್ವಕವಾಗಿ ಪುಣ್ಯವಾದ ಶ್ರವಣ-ದ್ವಾದಶಿ, ಶುಭವಾದ ರೋಹಿಣೀ-ಅಷ್ಟಮಿ ಮತ್ತು ಶಯನೋತ್ಥಾಪನೀ ವ್ರತವನ್ನು ಆಚರಿಸುತ್ತಾನೋ…

Verse 37

एकैकेनोप वासेन उपवासायुतं फलम् । लभते नात्र सन्देहो दैत्यसूदनसन्निधौ

ಅಲ್ಲಿ ಒಂದೊಂದೇ ಉಪವಾಸದಿಂದ ಹತ್ತು ಸಾವಿರ ಉಪವಾಸಗಳ ಫಲ ದೊರೆಯುತ್ತದೆ—ಇದರಲ್ಲಿ ಸಂಶಯವಿಲ್ಲ—ದೈತ್ಯಸೂದನನ ಸನ್ನಿಧಿಯಲ್ಲಿ।

Verse 38

चण्डालः श्वपचो वापि तिर्यग्योनिगतोऽपि वा । प्राणत्यागे कृते तस्मिन्नाच्युतं लोकमाप्नुयात्

ಚಂಡಾಲನಾಗಲಿ, ಶ್ವಪಚನಾಗಲಿ, ಅಥವಾ ತಿರ್ಯಗ್ಯೋನಿಯಲ್ಲಿ ಹುಟ್ಟಿದವನಾಗಲಿ—ಆ ಪವಿತ್ರ ಸ್ಥಳದಲ್ಲಿ ಪ್ರಾಣತ್ಯಾಗ ಮಾಡಿದರೆ ಅಚ್ಯುತ (ವಿಷ್ಣು)ನ ಅವಿನಾಶಿ ಲೋಕವನ್ನು ಪಡೆಯುತ್ತಾನೆ।

Verse 39

कार्तिक्यां चैव वैशाख्यां मासमेकमुपोषयेत् । दैत्यसूदनमध्यस्थः सम्यक्छ्रद्धासमन्वितः

ಕಾರ್ತಿಕದಲ್ಲಿಯೂ ಹಾಗೆಯೇ ವೈಶಾಖದಲ್ಲಿಯೂ ಒಂದು ಪೂರ್ಣ ತಿಂಗಳು ಉಪವಾಸ ಮಾಡಲಿ—ದೈತ್ಯಸೂದನನ ಸನ್ನಿಧಿಯಲ್ಲಿ ವಾಸಿಸಿ, ಸಮ್ಯಕ್ ಶ್ರದ್ಧೆಯಿಂದ ಯುಕ್ತನಾಗಿ।

Verse 40

एकैकेनोपवासेन कोटिकोटि पृथक्पृथक् । लभते तत्फलं सर्वं विष्णुक्षेत्रप्रभावतः

ಅಲ್ಲಿ ಒಂದೊಂದೇ ಉಪವಾಸದಿಂದ ಕೋಟಿ ಕೋಟಿ ಎಂದು ಪ್ರತ್ಯೇಕವಾಗಿ ಎಲ್ಲಾ ಫಲಗಳು ದೊರೆಯುತ್ತವೆ—ಇವೆಲ್ಲವೂ ವಿಷ್ಣುಕ್ಷೇತ್ರದ ಪ್ರಭಾವದಿಂದ।

Verse 41

दीपं ददाति यस्तत्र मासं वा पक्षमेव वा । एकैक दीपदानेन कोटिदीपफलं लभेत्

ಅಲ್ಲಿ ದೀಪದಾನ ಮಾಡುವವನು—ಒಂದು ತಿಂಗಳಾದರೂ ಅಥವಾ ಪಕ್ಶಕಾಲವಾದರೂ—ಪ್ರತಿ ಒಂದೇ ದೀಪದಾನದಿಂದ ಕೋಟಿ ದೀಪದಾನದ ಫಲವನ್ನು ಪಡೆಯುತ್ತಾನೆ।

Verse 42

पंचामृतेन संस्नाप्य देवदेवं चतुर्भुजम् । एकादश्यां निराहारः पूजयित्वाऽच्युतो भवेत्

ಪಂಚಾಮೃತದಿಂದ ದೇವದೇವನಾದ ಚತುರ್ಭುಜ ಭಗವಂತನಿಗೆ ಅಭಿಷೇಕಸ್ನಾನ ಮಾಡಿಸಿ, ಏಕಾದಶಿಯಲ್ಲಿ ಸಂಪೂರ್ಣ ನಿರಾಹಾರವಾಗಿ ಪೂಜಿಸಿದವನು ಅಚ್ಯುತಸ್ಥಿತಿಯನ್ನು ಪಡೆಯನು।

Verse 43

चातुर्मास्यं विधानेन दैत्यसूदनसन्निधौ । नियमेन क्षिपेद्यस्तु तस्य तुष्यति केशवः

ವಿಧಿವಿಧಾನದಿಂದ ದೈತ್ಯಸೂದನನ ಸನ್ನಿಧಿಯಲ್ಲಿ ಚಾತುರ್ಮಾಸ್ಯ ವ್ರತವನ್ನು ಆಚರಿಸಿ, ನಿಯಮಸಂಯಮದಿಂದ ಆ ಕಾಲವನ್ನು ಕಳೆಯುವವನ ಮೇಲೆ ಕೇಶವನು ತೃಪ್ತನಾಗುತ್ತಾನೆ।

Verse 44

अन्यक्षेत्रेषु यत्कृत्वा चातुर्मास्यानि कोटिशः । तत्फलं लभते सर्वं दैत्यसूदनदर्शनात्

ಇತರೆ ಕ್ಷೇತ್ರಗಳಲ್ಲಿ ಕೋಟಿಸಾರಿ ಚಾತುರ್ಮಾಸ್ಯ ವ್ರತಗಳನ್ನು ಮಾಡಿದ ಫಲ ಯಾವದೋ, ಅದನ್ನೆಲ್ಲ ಇಲ್ಲಿ ದೈತ್ಯಸೂದನನ ದರ್ಶನಮಾತ್ರದಿಂದಲೇ ಪಡೆಯಬಹುದು।

Verse 45

ब्रह्माण्डं सकलं दत्त्वा यत्पुण्यफलमाप्नुयात् । तत्पुण्यं लभते सर्वं दैत्यसूदनदर्शनात्

ಸಂಪೂರ್ಣ ಬ್ರಹ್ಮಾಂಡವನ್ನು ದಾನ ಮಾಡಿದರೆ ದೊರೆಯುವ ಪುಣ್ಯಫಲ ಯಾವದೋ, ಆ ಪುಣ್ಯವೆಲ್ಲ ಇಲ್ಲಿ ದೈತ್ಯಸೂದನನ ದರ್ಶನಮಾತ್ರದಿಂದಲೇ ಲಭಿಸುತ್ತದೆ।

Verse 46

एकादश्यां तु यस्तत्र कुरुते जागरं नरः । गीतनृत्यैस्तथा वाद्यैः प्रेक्षणीयैस्तथाविधैः । स याति वैष्णवं लोकं यं गत्वा न निवर्त्तते

ಅಲ್ಲಿ ಏಕಾದಶಿಯಲ್ಲಿ ಜಾಗರಣೆ ಮಾಡುವ ನರನು—ಭಜನೆಗಾನ, ನೃತ್ಯ, ವಾದ್ಯಗಳು ಹಾಗೂ ಇಂತಹ ಪವಿತ್ರ ಆಚರಣೆಗಳಿಂದ—ವೈಷ್ಣವ ಲೋಕವನ್ನು ಸೇರುತ್ತಾನೆ; ಅಲ್ಲಿ ಹೋದವನು ಮತ್ತೆ ಮರಳುವುದಿಲ್ಲ।

Verse 47

हत्याऽयुतानीह सुसंचितानि स्तेयानि रुक्मस्य न सन्ति संख्या । निहंति केनापि पुरा कृतानि सर्वाणि भद्रा निशि जागरेण

ಹೇ ಭದ್ರೇ! ಇಲ್ಲಿ ಸುಸಂಚಿತವಾದ ಹತ್ತು ಸಾವಿರ ಹತ್ಯಾಪಾಪಗಳಾದರೂ, ಚಿನ್ನದ ಕಳ್ಳತನದ ಅಸಂಖ್ಯ ಪಾಪಗಳಾದರೂ—ಹಿಂದೆ ಮಾಡಿದ ಎಲ್ಲ ಪಾಪಗಳು—ರಾತ್ರಿ ಜಾಗರಣದಿಂದ ಯಾವುದೋ ದಿವ್ಯಶಕ್ತಿಯಿಂದ ನಾಶವಾಗುತ್ತವೆ.

Verse 48

मार्गा न ते प्रेतपुरी न दूता वनं च तत्खेचरखड्गपत्रम् । स्वप्ने न पश्यंति च ते मनुष्या येषां गता जागरणेन भद्रा

ಹೇ ಭದ್ರೇ! ಯಾರ ರಾತ್ರಿಜಾಗರಣೆ ಸಿದ್ಧವಾಗಿದೆಯೋ, ಅವರಿಗೆ ಪ್ರೇತಪುರಿಗೆ ಹೋಗುವ ಮಾರ್ಗಗಳಿಲ್ಲ; ಯಮದೂತರೂ ಇಲ್ಲ; ಖಡ್ಗಪತ್ರ ವನವೂ ಇಲ್ಲ. ಅವರು ಆ ಭಯಗಳನ್ನು ಕನಸಲ್ಲಿಯೂ ಕಾಣರು.

Verse 49

कन्यासहस्रं विधिवद्ददाति रत्नैरलंकृत्य स्वधर्मबुद्ध्या । गवां सहस्रं कुरुजांगले तु तेषां परं जागरणेन विष्णोः

ಯಾರಾದರೂ ಸ್ವಧರ್ಮಬುದ್ಧಿಯಿಂದ ವಿಧಿಪೂರ್ವಕ ರತ್ನಗಳಿಂದ ಅಲಂಕರಿಸಿದ ಸಾವಿರ ಕನ್ಯೆಯರನ್ನು ದಾನ ಮಾಡಿದರೂ, ಅಥವಾ ಕುರುಜಾಂಗಲದಲ್ಲಿ ಸಾವಿರ ಹಸುಗಳನ್ನು ದಾನ ಮಾಡಿದರೂ—ವಿಷ್ಣುವಿನ ರಾತ್ರಿಜಾಗರಣದ ಫಲವು ಅವೆಲ್ಲಕ್ಕಿಂತ ಶ್ರೇಷ್ಠವೆಂದು ಹೇಳಲಾಗಿದೆ.

Verse 50

कृत्वा चैवोपवासं च योऽश्नाति द्वादशीदिने । नैवेद्यं तुलसीमिश्रं हत्याकोटिविनाशनम्

ಮೊದಲು ಉಪವಾಸ ಮಾಡಿ, ನಂತರ ದ್ವಾದಶಿ ದಿನ ತುಳಸಿ ಮಿಶ್ರಿತ ನೈವೇದ್ಯವನ್ನು ಭುಜಿಸುವವನು—ಆ ಆಚರಣೆಯಿಂದ ಕೋಟಿ ಕೋಟಿ ಹತ್ಯಾಸಮಾನ ಮಹಾಪಾಪಗಳೂ ನಾಶವಾಗುತ್ತವೆ.

Verse 51

इति ते कथितं देवि माहात्म्यं पापनाशनम् । दैत्यसूदनदेवस्य किमन्यत्परिपृच्छसि

ಹೇ ದೇವಿ! ಈ ರೀತಿಯಾಗಿ ದೈತ್ಯಸೂದನ ದೇವರ ಪಾಪನಾಶಕ ಮಹಾತ್ಮ್ಯವನ್ನು ನಿನಗೆ ಹೇಳಲಾಗಿದೆ. ಈಗ ನೀನು ಇನ್ನೇನು ಕೇಳಲು ಬಯಸುತ್ತೀಯ?

Verse 52

पीतवस्त्राणि देवस्य गां हिरण्यं च दापयेत् । स्नात्वा चक्रवरे तीर्थे मुच्यते सर्वपातकात्

ದೇವರಿಗೆ ಹಳದಿ ವಸ್ತ್ರಗಳನ್ನು ಅರ್ಪಿಸಿ, ಗೋವು ಮತ್ತು ಸ್ವರ್ಣವನ್ನು ದಾನಮಾಡಲಿ. ಶ್ರೇಷ್ಠ ಚಕ್ರತೀರ್ಥದಲ್ಲಿ ಸ್ನಾನ ಮಾಡಿದವನು ಸರ್ವ ಪಾಪಗಳಿಂದ ಮುಕ್ತನಾಗುತ್ತಾನೆ.

Verse 81

इति श्रीस्कांदे महापुराण एकाशीति साहस्र्यां संहितायां सप्तमे प्रभासखण्डे प्रथमेप्रभासक्षेत्रमाहात्म्ये श्रीदैत्यसूदनमाहात्म्यवर्णनंनामैकाशीतितमोऽध्यायः

ಇಂತೆ ಶ್ರೀಸ್ಕಂದ ಮಹಾಪುರಾಣದ ಏಕಾಶೀತಿ-ಸಾಹಸ್ರೀ ಸಂಹಿತೆಯ ಏಳನೇ ಪ್ರಭಾಸಖಂಡದ ಮೊದಲ ‘ಪ್ರಭಾಸಕ್ಷೇತ್ರಮಾಹಾತ್ಮ್ಯ’ದಲ್ಲಿ ‘ಶ್ರೀದೈತ್ಯಸೂದನಮಾಹಾತ್ಮ್ಯವರ್ಣನ’ ಎಂಬ ಎಂಭತ್ತೊಂದನೇ ಅಧ್ಯಾಯವು ಸಮಾಪ್ತಿಯಾಯಿತು.