Adhyaya 21

Verse 1

देव्युवाच । श्रुतं सर्वमशेषेण चन्द्रस्योत्पत्ति कारणम् । चिह्नं यथाऽभवत्तस्य सांप्रतं तत्प्रकीर्त्तय

ದೇವಿಯು ಹೇಳಿದರು—ಚಂದ್ರನ ಉತ್ಪತ್ತಿಕಾರಣವನ್ನು ನಾನು ಸಂಪೂರ್ಣವಾಗಿ ಕೇಳಿದೆ. ಈಗ ಅವನ ಮೇಲೆ ಉಂಟಾದ ವಿಶಿಷ್ಟ ಚಿಹ್ನೆ ಯಥಾವತ್ತಾಗಿ ಹೇಗಿತ್ತೋ ಅದನ್ನು ವರ್ಣಿಸು।

Verse 2

ईश्वर उवाच । ब्रह्मणस्तु पुरा देवि दक्षो नाम सुतोऽभवत् । प्रजाः सृजेति उद्दिष्टः पूर्वं दक्षः स्वयंभुवा

ಈಶ್ವರನು ಹೇಳಿದರು—ಹೇ ದೇವಿ! ಪುರಾತನಕಾಲದಲ್ಲಿ ಬ್ರಹ್ಮನಿಗೆ ದಕ್ಷನೆಂಬ ಪುತ್ರನಿದ್ದನು. ಹಿಂದೆ ಸ್ವಯಂಭು (ಬ್ರಹ್ಮ) ದಕ್ಷನಿಗೆ ‘ಪ್ರಜೆಯನ್ನು ಸೃಷ್ಟಿಸು’ ಎಂದು ಆದೇಶಿಸಿದನು।

Verse 3

षष्टिं दक्षोऽसृजत्कन्या वैरिण्यां वै प्रजापतिः । ददौ स दश धर्माय कश्यपाय त्रयोदश

ಪ್ರಜಾಪತಿ ದಕ್ಷನು ವೈರಿಣಿಯಿಂದ ಅರವತ್ತು ಕನ್ಯೆಯರನ್ನು ಸೃಷ್ಟಿಸಿದನು. ಅವರಲ್ಲಿ ಹತ್ತು ಧರ್ಮನಿಗೆ, ಹದಿಮೂರು ಕಶ್ಯಪನಿಗೆ ನೀಡಿದನು.

Verse 4

सप्त विशतिं सोमाय चतस्रोऽरिष्टनेमिने । द्वे चैव भृगुपुत्राय द्वे कृशाश्वाय धीमते

ಇಪ್ಪತ್ತೇಳು ಕನ್ಯೆಯರನ್ನು ಸೋಮನಿಗೆ, ನಾಲ್ವರನ್ನು ಅರಿಷ್ಟನೇಮಿಗೆ, ಇಬ್ಬರನ್ನು ಭೃಗುಪುತ್ರನಿಗೆ, ಇಬ್ಬರನ್ನು ಧೀಮಂತ ಕೃಶಾಶ್ವನಿಗೆ ನೀಡಿದನು.

Verse 5

द्वे चैवांगिरसे तद्वत्तासां नामानि विस्तरात् । शृणु त्वं देवि मातॄणां प्रजाविस्तरमादितः

ಅದೇ ರೀತಿಯಾಗಿ ಇಬ್ಬರು ಕನ್ಯೆಯರನ್ನು ಅಂಗಿರಸನಿಗೂ ನೀಡಿದನು. ಈಗ, ಹೇ ದೇವಿ, ಆ ಮಾತೃಗಳ ನಾಮಗಳನ್ನು ವಿವರವಾಗಿ ಹಾಗೂ ಆದಿಯಿಂದ ಅವರ ಸಂತಾನದ ವಿಸ್ತಾರವನ್ನು ಕೇಳು.

Verse 6

मरुत्वती वसुर्जामी लंबा भानुररुन्धती । संकल्पा च मुहूर्ता च साध्या विश्वा च भामिनि

ಹೇ ಭಾಮಿನಿ, (ಅವರು) ಮರುತ್ವತೀ, ವಸು, ಜಾಮೀ, ಲಂಬಾ, ಭಾನು, ಅರುಂಧತೀ; ಹಾಗೆಯೇ ಸಂಕಲ್ಪಾ, ಮುಹೂರ್ತಾ, ಸಾಧ್ಯಾ, ವಿಶ್ವಾ.

Verse 7

धर्म पत्न्यः समाख्याता दक्षः प्राचेतसो ददौ । अदितिर्दितिर्दनुस्तद्वदरिष्टा सुरसैव च

ಈ ರೀತಿ ಧರ್ಮನ ಪತ್ನಿಯರ ಹೆಸರುಗಳು ಹೇಳಲ್ಪಟ್ಟವು. ಪ್ರಾಚೇತಸಪುತ್ರ ದಕ್ಷನು ಅದಿತಿ, ದಿತಿ, ದನು; ಹಾಗೆಯೇ ಅರಿಷ್ಟಾ ಮತ್ತು ಸುರಸೆಯನ್ನೂ (ಕಶ್ಯಪನಿಗೆ) ನೀಡಿದನು.

Verse 8

सुरभिर्विनता चैव नाम्ना क्रोधवशा त्विला । कद्रूस्त्विषा वसुस्तद्वत्तासां पुत्रान्वदामि वै

ಸುರಭಿ ಮತ್ತು ವಿನತಾ, ಹಾಗೆಯೇ ಕ್ರೋಧವಶಾ ಹಾಗೂ ತ್ವಿಲಾ; ಮತ್ತು ಕದ್ರೂ, ತ್ವಿಷಾ, ವಸು ಸಹ—ಇವರ ಪುತ್ರರನ್ನು ಈಗ ನಾನು ಹೇಳುತ್ತೇನೆ.

Verse 9

विश्वेदेवास्तु विश्वायाः साध्या साध्यानजीजनत् । मरुत्वत्यां मरुत्वंतो वसोस्तु वसवस्तथा

ವಿಶ್ವೆಯಿಂದ ವಿಶ್ವದೇವರು ಜನಿಸಿದರು; ಮತ್ತು (ಅದೇ) ವಿಶ್ವೆಯಿಂದ ಸಾಧ್ಯರು ಸಾಧ್ಯರನ್ನು ಉತ್ಪನ್ನಗೊಳಿಸಿದರು. ಮರುತ್ವತೀ ಯಿಂದ ಮರುತರು, ವಸುವಿನಿಂದ ಹಾಗೆಯೇ ವಸುಗಳು ಪ್ರಕಟವಾದರು.

Verse 10

भानोस्तु भानवस्तेन मुहूर्त्तायां मुहूर्त्तकाः । लंबाया घोषनामानो नागवीथिस्तु जामिजा

ಭಾನು ಯಿಂದ ಭಾನವರು ಜನಿಸಿದರು; ಮುಹೂರ್ತಾ ಯಿಂದ ಮುಹೂರ್ತಕರು. ಲಂಬಾ ಯಿಂದ ‘ಘೋಷನಾಮ’ ಎಂದು ಖ್ಯಾತರಾದವರು; ಜಾಮಿ ಯಿಂದ ನಾಗವೀಥಿ ಜನ್ಮವಾಯಿತು.

Verse 11

संकल्पायास्तु संकल्पो धर्मपुत्रा दश स्मृताः । आपो ध्रुवश्च सोमश्च धरश्चैवानलोऽनिलः

ಸಂಕಲ್ಪಾ ಯಿಂದ ಸಂಕಲ್ಪ ಎಂಬ ಪುತ್ರನು ಜನಿಸಿದನು. ಧರ್ಮನ ದಶ ಪುತ್ರರು ಸ್ಮರಿಸಲ್ಪಟ್ಟಿದ್ದಾರೆ—ಆಪ, ಧ್ರುವ, ಸೋಮ, ಧರ, ಹಾಗೆಯೇ ಅನಲ ಮತ್ತು ಅನಿಲ.

Verse 12

प्रत्यूषश्च प्रभासश्च वसवोष्टौ प्रकीर्तिताः । आपस्य पुत्रा वैदंड्यः श्रमः शान्तो ध्वनिस्तथा

ಪ್ರತ್ಯೂಷ ಮತ್ತು ಪ್ರಭಾಸ—ಇವರು ಅಷ್ಟ ವಸುಗಳಲ್ಲಿ ಕೀರ್ತಿಸಲ್ಪಟ್ಟಿದ್ದಾರೆ. ಆಪನ ಪುತ್ರರು ವೈದಂಡ್ಯ, ಶ್ರಮ, ಶಾಂತ ಮತ್ತು ಧ್ವನಿ ಎಂದು ಹೇಳಲ್ಪಟ್ಟಿದ್ದಾರೆ.

Verse 13

ध्रुवस्य पुत्रो भगवान्कालो लोकप्रकालनः । सोमस्य भगवाञ्छर्वो ध्रुवश्च गृहबोधनः

ಧ್ರುವನ ಪುತ್ರನು ಭಗವಾನ್ ಕಾಲನು—ಲೋಕಚಕ್ರವನ್ನು ನಿಯಮಿಸುವವನು. ಸೋಮನ ಪುತ್ರನು ಭಗವಾನ್ ಶರ್ವನು; ಧ್ರುವನು ಗೃಹಗಳನ್ನು ಜಾಗೃತಗೊಳಿಸುವವನೆಂದೂ ಹೇಳಲ್ಪಟ್ಟನು.

Verse 14

हुतहव्यवहश्चैव धरस्य द्रविण स्मृतः । मनोजवोऽनिलस्यासीदविज्ञातगतिस्तथा

ಹುತಹವ್ಯವಹ ಮತ್ತು ದ್ರವಿಣ—ಇವರು ಧರನ ಪುತ್ರರೆಂದು ಸ್ಮರಿಸಲ್ಪಟ್ಟಿದ್ದಾರೆ. ಅನಿಲನ ಪುತ್ರರು ಮನೋಜವನು ಮತ್ತು ಹಾಗೆಯೇ ಅವಿಜ್ಞಾತಗತಿಯೂ ಜನಿಸಿದರು.

Verse 15

देवलो भगवान्योगी प्रत्यूषस्याभवन्सुताः । बृहस्पतेस्तु भगिनी भुवना ब्रह्मवादिनी

ಪ್ರತ್ಯೂಷನ ಪುತ್ರನಾಗಿ ಭಗವಾನ್ ಯೋಗಿ ದೇವಲನು ಜನಿಸಿದನು. ಮತ್ತು ಬೃಹಸ್ಪತಿಯ ಸಹೋದರಿ ಭುವನಾ ಬ್ರಹ್ಮವಾದಿನಿ—ಬ್ರಹ್ಮತತ್ತ್ವವನ್ನು ಸಾರುವವಳಾಗಿದ್ದಳು.

Verse 16

प्रभासस्य तु सा भार्या वसूनामष्टमस्य च । विश्वकर्मा सुतस्तस्य शिल्पकर्त्ता प्रजापतिः

ಅವಳು ವಸುಗಳಲ್ಲಿ ಅಷ್ಟಮನಾದ ಪ್ರಭಾಸನ ಪತ್ನಿ. ಅವಳ ಪುತ್ರ ವಿಶ್ವಕರ್ಮ—ಶಿಲ್ಪಕರ್ತ, ಪ್ರಜಾಪತಿ—ಜನಿಸಿದನು.

Verse 17

तुषितानां तु साध्यानां नामान्येतानि वच्मि ते । मनोऽनुमन्ता प्राणश्च नरोऽपानश्च वीर्यवान्

ಈಗ ತುಷಿತರಲ್ಲಿರುವ ಸಾಧ್ಯರ ಈ ನಾಮಗಳನ್ನು ನಿನಗೆ ಹೇಳುತ್ತೇನೆ—ಮನ, ಅನುಮಂತಾ, ಪ್ರಾಣ, ನರ, ಅಪಾನ ಮತ್ತು ವೀರ್ಯವಾನ್.

Verse 18

भक्तिर्भयोऽनघश्चैव हंसो नारायणस्तथा । विभुश्चैव प्रभुश्चैव साध्या द्वादश कीर्तिताः

ಭಕ್ತಿ, ಭಯ, ಅನಘ; ಹಾಗೆಯೇ ಹಂಸ, ನಾರಾಯಣ; ವಿಭು, ಪ್ರಭು ಸಹ—ಇವರು ದ್ವಾದಶ ಸಾಧ್ಯರೆಂದು ಕೀರ್ತಿಸಲ್ಪಟ್ಟಿದ್ದಾರೆ.

Verse 19

कश्यपस्य प्रवक्ष्यामि सन्ततिं वरवर्णिनि । अंशो धाता भगस्त्वष्टा मित्रोऽथ वरुणो र्यमा

ಹೇ ವರವರ್ಣಿನಿ! ಕಶ್ಯಪನ ಸಂತತಿಯನ್ನು ನಾನು ಹೇಳುವೆನು—ಅಂಶ, ಧಾತಾ, ಭಗ, ತ್ವಷ್ಟಾ, ಮಿತ್ರ, ವರುಣ, ಆರ್ಯಮಾ.

Verse 20

विवस्वान्सविता पूषा ह्यंशुमान्विष्णुरेव च । एते सहस्रकिरणा आदित्या द्वादश स्मृताः

ವಿವಸ್ವಾನ್, ಸವಿತೃ, ಪೂಷಾ, ಅಂಶುಮಾನ, ವಿಷ್ಣುವೂ ಸಹ—ಇವರು ಸಹಸ್ರಕಿರಣ ಆದಿತ್ಯರು ದ್ವಾದಶರೆಂದು ಸ್ಮೃತರು.

Verse 21

अजैकपादहिर्बुध्न्यो विरूपाक्षोऽथ रैवतः । हरश्च बहुरूपश्च त्र्यंबकश्च सुरेश्वरः

ಅಜೈಕಪಾದ್, ಅಹಿರ್ಬುಧ್ನ್ಯ, ವಿರೂಪಾಕ್ಷ, ರೈವತ; ಹರ, ಬಹುರೂಪ, ತ್ರ್ಯಂಬಕ, ಸುರೇಶ್ವರ—ಇವರು ರುದ್ರರೂಪಗಳಲ್ಲಿ ಕೀರ್ತಿತರು.

Verse 22

सावित्रश्च जयन्तश्च पिनाकी चापराजितः । एते रुद्राः समाख्याता एकादश गणेश्वराः

ಸಾವಿತ್ರ, ಜಯಂತ, ಪಿನಾಕೀ, ಅಪರಾಜಿತ—ಇವರು ರುದ್ರರೆಂದು ಸಮಾಖ್ಯಾತರು; ದೇವಗಣಗಳ ಏಕಾದಶ ಗಣೇಶ್ವರರು.

Verse 23

दितिः पुत्रद्वयं लेभे कश्यपाद्बलगर्वितम् । हिरण्यकशिपुं श्रेष्ठं हिरण्याक्षं तथानुजम्

ದಿತಿಯು ಕಶ್ಯಪನಿಂದ ಬಲಗರ್ವದಿಂದ ಯುಕ್ತರಾದ ಇಬ್ಬರು ಪುತ್ರರನ್ನು ಪಡೆದಳು—ಶ್ರೇಷ್ಠ ಹಿರಣ್ಯಕಶಿಪು ಹಾಗೂ ಅವನ ಅನುಜ ಹಿರಣ್ಯಾಕ್ಷ।

Verse 24

हिरण्यकशिपोर्दैत्यैः श्लोकोगीतः पुरातनैः

ಹಿರಣ್ಯಕಶಿಪುವಿನ ಕುರಿತು ಪ್ರಾಚೀನ ದೈತ್ಯರು ಒಂದು ಪುರಾತನ ಪ್ರಶಸ್ತಿ-ಶ್ಲೋಕವನ್ನು ಹಾಡಿದರು।

Verse 25

राजा हिरण्यकशिपुर्यांयामाशां निरीक्षते । तस्यां तस्यां दिशि सुरा नमश्चक्रुर्महर्षिभिः । हिरण्यकशिपोः पुत्राश्चत्वारः सुमहाबलाः

ರಾಜ ಹಿರಣ್ಯಕಶಿಪು ಯಾವ ಯಾವ ದಿಕ್ಕನ್ನು ನೋಡಿದನೋ, ಆ ಆ ದಿಕ್ಕಿನಲ್ಲಿ ದೇವತೆಗಳು ಮಹರ್ಷಿಗಳೊಂದಿಗೆ ಅವನಿಗೆ ನಮಸ್ಕರಿಸಿದರು. ಹಿರಣ್ಯಕಶಿಪುವಿಗೆ ಅತ್ಯಂತ ಮಹಾಬಲಿಷ್ಠ ನಾಲ್ಕು ಪುತ್ರರು ಇದ್ದರು।

Verse 26

प्रह्लादः पूर्वजस्तेषामनुह्रादस्ततः परः । ह्रादश्चैव ह्रदश्चैव पुत्राश्चैते प्रकीर्तिताः

ಅವರಲ್ಲಿ ಪ್ರಹ್ಲಾದನು ಹಿರಿಯನು; ನಂತರ ಅನುಹ್ರಾದನು; ಹಾಗೆಯೇ ಹ್ರಾದ ಮತ್ತು ಹ್ರದ—ಈ ಪುತ್ರರು ಹೀಗೆ ಪ್ರಖ್ಯಾತರಾಗಿದ್ದಾರೆ।

Verse 27

उभौ सुन्दोपसुन्दौ तु ह्रदपुत्रौ बभूवतुः । ह्रादस्य पुत्रस्त्वेकोऽभून्मूक इत्यभिविश्रुतः

ಹ್ರದನಿಗೆ ಸುಂದ ಮತ್ತು ಉಪಸುಂದ ಎಂಬ ಇಬ್ಬರು ಪುತ್ರರು ಜನಿಸಿದರು. ಹ್ರಾದನಿಗೆ ಮಾತ್ರ ಒಬ್ಬನೇ ಪುತ್ರನಿದ್ದು, ಅವನು ‘ಮೂಕ’ ಎಂದು ಪ್ರಸಿದ್ಧನಾದನು।

Verse 28

मारीचः सुंदपुत्रस्तु ताडकायामजायत । दण्डके निहतः सोऽयं राघवेण वलीयसा

ಸುಂದನ ಪುತ್ರನಾದ ಮಾರೀಚನು ತಾಟಕೆಯ ಗರ್ಭದಲ್ಲಿ ಜನಿಸಿದನು; ದಂಡಕಾರಣ್ಯದಲ್ಲಿ ಮಹಾಬಲಿಯಾದ ರಾಘವ (ಶ್ರೀರಾಮ) ಅವನನ್ನು ಸಂಹರಿಸಿದನು।

Verse 29

मूको विनिहतश्चापि कैराते सब्यसाचिना । संह्रादस्य तु दैत्यस्य निवातकवचाः कुले

ಕೈರಾತ ಪ್ರಸಂಗದಲ್ಲಿಯೂ ಮೂಕನು ಸವ್ಯಸಾಚಿ (ಅರ್ಜುನ) ಯಿಂದ ವಿನಿಹತನಾದನು; ದೈತ್ಯ ಸಂಹ್ರಾದನ ಕುಲದಲ್ಲಿ ನಿವಾತಕವಚರು ಜನಿಸಿದರು।

Verse 30

तिस्रः कोट्यस्तु विख्याता निहताः सव्यसाचिना । गवेष्ठी कालनेमिश्च जंभो वल्कल एव च

ಸವ್ಯಸಾಚಿ (ಅರ್ಜುನ) ಪ್ರಸಿದ್ಧ ಮೂರು ಕೋಟಿ ಶತ್ರುಗಳನ್ನು ಸಂಹರಿಸಿದನು—ಗವೇಷ್ಠೀ, ಕಾಲನೇಮಿ, ಜಂಭ ಮತ್ತು ವಲ್ಕಲವೂ।

Verse 31

जृंभः षष्ठोनुजस्तेषां स्मृताः प्रह्रादसूनवः । शुंभश्चैव निशुंभश्च गवेष्ठिनः सुतौ स्मृतौ

ಅವರಲ್ಲಿ ಜೃಂಭನು ಆರನೆಯ ಕಿರಿಯ ಸಹೋದರನೆಂದು ಸ್ಮರಿಸಲ್ಪಡುತ್ತಾನೆ; ಅವರು ಪ್ರಹ್ಲಾದನ ಪುತ್ರರೆಂದು ಹೇಳಲ್ಪಡುತ್ತಾರೆ. ಶುಂಬ ಮತ್ತು ನಿಶುಂಬರು ಗವೇಷ್ಠಿಯ ಪುತ್ರರೆಂದು ಸ್ಮೃತರು।

Verse 32

धनुकश्चासिलोमा च शुंभपुत्रौ प्रकीर्तितौ । विरोचनस्य पुत्रस्तु बलिरेकः प्रतापवान्

ಧನುಕ ಮತ್ತು ಅಸಿಲೋಮಾ ಶುಂಬನ ಇಬ್ಬರು ಪುತ್ರರೆಂದು ಪ್ರಖ್ಯಾತರು; ವಿರೋಚನನ ಪುತ್ರನು ಬಲಿ ಒಬ್ಬನೇ, ಮಹಾಪ್ರತಾಪವಂತನು।

Verse 33

हिरण्याक्षसुताः पंच विक्रांताः सुमहाबलाः । अन्धकः शकुनिश्चैव कालनाभस्तथैव च

ಹಿರಣ್ಯಾಕ್ಷನ ಐದು ಪುತ್ರರು ಮಹಾಪರಾಕ್ರಮಿಗಳು, ಮಹಾಬಲವಂತರು—ಅಂಧಕ, ಶಕುನಿ ಹಾಗೂ ಕಾಲನಾಭನೂ ಸಹ.

Verse 34

महानाभश्च विक्रांतो भूतसंतापनस्तथा । शतं शतसहस्राणि निहतास्तारकामये

ಮಹಾನಾಭನು ಪರಾಕ್ರಮಶಾಲಿ; ಭೂತಸಂತಾಪನವೂ ಹಾಗೆಯೇ. ತಾರಕೆಯ ನಿಮಿತ್ತ ನಡೆದ ಯುದ್ಧದಲ್ಲಿ ಲಕ್ಷಾಂತರರು ಹತರಾದರು.

Verse 35

इति संक्षपतः प्रोक्ता कश्यपान्वयसंततिः । यया व्याप्तं जगत्सर्वं सदेवासुरमानुषम्

ಇಂತೆ ಸಂಕ್ಷೇಪವಾಗಿ ಕಶ್ಯಪನ ವಂಶಪರಂಪರೆ ಹೇಳಲ್ಪಟ್ಟಿದೆ; ಅದರಿಂದ ದೇವ-ಅಸುರ-ಮಾನವರೊಡನೆ ಸಮಸ್ತ ಜಗತ್ತು ವ್ಯಾಪಿಸಿದೆ.

Verse 36

अथ याः कन्यका दत्ताः सप्तविंशतिरिंदवे । तासां मध्ये महादेवि प्रिया तस्य च रोहिणी

ಈಗ ಚಂದ್ರನಿಗೆ ನೀಡಲಾದ ಇಪ್ಪತ್ತೇಳು ಕನ್ಯೆಯರಲ್ಲಿ, ಹೇ ಮಹಾದೇವಿ, ರೋಹಿಣಿಯೇ ಅವನಿಗೆ ಪ್ರಿಯಳಾಗಿದ್ದಳು.

Verse 37

अथ नक्षत्रनाथस्य तासां मध्येतिवल्लभा । बभूव रोहिणी देवी प्राणेभ्योऽपि गरीयसी

ಆಗ ಅವರಲ್ಲಿ ನಕ್ಷತ್ರನಾಥನಾದ (ಚಂದ್ರನ)ಿಗೆ ರೋಹಿಣೀ ದೇವಿ ಅತಿವಲ್ಲಭಳಾದಳು—ಪ್ರಾಣಗಳಿಗಿಂತಲೂ ಮಿಗಿಲಾಗಿ ಪ್ರಿಯಳಾಗಿ।

Verse 38

सर्वास्ताः संपरित्यज्य रोहिण्या सहितो रहः । रेमे कामपरीतात्मा वनेषूपवनेषु च । रमणीयेषु देशेषु कन्दरेषु गुहासु च

ಇತರ ಎಲ್ಲರನ್ನೂ ತ್ಯಜಿಸಿ ಅವನು ರೋಹಿಣಿಯೊಂದಿಗೆ ಏಕಾಂತದಲ್ಲಿದ್ದನು. ಕಾಮದಿಂದ ಆವರಿತ ಮನಸ್ಸಿನಿಂದ ಅರಣ್ಯ-ಉಪವನಗಳಲ್ಲಿ, ಮನೋಹರ ಸ್ಥಳಗಳಲ್ಲಿ, ಕಂದರಗಳಲ್ಲೂ ಗುಹೆಗಳಲ್ಲೂ ಕ್ರೀಡಿಸಿದನು.

Verse 39

अथ ता दुःखसंपन्नाः पत्न्यः शेषा यशस्विनि । जग्मुश्च शरणं दक्षं वचनं चेदमब्रुवन्

ಆಮೇಲೆ ಉಳಿದ ಪತ್ನಿಯರು ದುಃಖದಿಂದ ತುಂಬಿ, ಹೇ ಯಶಸ್ವಿನಿ, ದಕ್ಷನ ಶರಣಿಗೆ ಹೋಗಿ ಈ ಮಾತುಗಳನ್ನು ಹೇಳಿದರು.

Verse 40

सोमः सर्वा तिक्रम्य रोहिण्या सह मोदते । संवत्सरसहस्रं तु क्रीडमानो यथासुखम्

ಸೋಮನು ಇತರ ಎಲ್ಲರನ್ನೂ ಮೀರಿ ರೋಹಿಣಿಯೊಂದಿಗೇ ಮಾತ್ರ ಆನಂದಿಸಿದನು; ತನ್ನ ಇಷ್ಟದಂತೆ ಸಾವಿರ ವರ್ಷಗಳ ಕಾಲ ಕ್ರೀಡಿಸುತ್ತಿದ್ದನು.

Verse 41

अवशिष्टास्तु षड्विंशन्मलिना विगतश्रियः । पाणिग्रहणमारभ्य रोहिण्या सह चंद्रमाः

ಆದರೆ ಉಳಿದ ಇಪ್ಪತ್ತಾರು ಮಲಿನವಾಗಿ ಕాంతಿಯನ್ನು ಕಳೆದುಕೊಂಡರು; ಪಾಣಿಗ್ರಹಣದಿಂದಲೇ ಚಂದ್ರನು ರೋಹಿಣಿಯೊಂದಿಗೇ ಮಾತ್ರ ಇದ್ದನು.

Verse 42

संवत्सरसहस्रं तु जानात्येकां स शर्वरीम् । परित्यक्ता वयं तात शशिना दोषवर्जिताः

ಸಾವಿರ ವರ್ಷಗಳಿಂದ ಅವನು (ನಮ್ಮೊಂದಿಗೆ) ಒಂದೇ ಒಂದು ರಾತ್ರಿಯನ್ನಷ್ಟೇ ತಿಳಿದಿದ್ದಾನೆ; ಹೇ ತಾತ, ನಾವು ದೋಷರಹಿತರಾಗಿದ್ದರೂ ಶಶಿಯು ನಮ್ಮನ್ನು ತ್ಯಜಿಸಿದ್ದಾನೆ.

Verse 43

स रेमे सह रोहिण्या अस्माकमसुखप्रदः । अस्माकं दुःखदग्धानां श्रेयोऽतो मरणं भवेत्

ಅವನು ರೋಹಿಣಿಯೊಂದಿಗೆ ವಿಹರಿಸಿ ನಮಗೆ ಮಾತ್ರ ದುಃಖವನ್ನೇ ತಂದನು. ಶೋಕಾಗ್ನಿಯಿಂದ ದಗ್ಧರಾದ ನಮಗೆ ಇದಕ್ಕಿಂತ ಮರಣವೇ ಶ್ರೇಯಸ್ಕರ.

Verse 44

तासां तद्वचनं श्रुत्वा दुःखार्तानां प्रजापतिः । ब्रह्मतेजः समायुक्तः पुत्रीस्नेहेन कर्षितः । जगाम यत्र ऋक्षेशो वचनं चेदमब्रवीत्

ದುಃಖಾರ್ತರಾದ ತನ್ನ ಪುತ್ರಿಯರ ಮಾತುಗಳನ್ನು ಕೇಳಿ ಪ್ರಜಾಪತಿ ದಕ್ಷನು—ಬ್ರಹ್ಮತೇಜಸ್ಸಿನಿಂದ ಯುಕ್ತನಾಗಿ, ಪುತ್ರೀಸ್ನೇಹದಿಂದ ಆಕರ್ಷಿತನಾಗಿ—ನಕ್ಷತ್ರಾಧಿಪತಿ ಇರುವ ಕಡೆಗೆ ಹೋಗಿ ಈ ವಚನವನ್ನು ಹೇಳಿದನು.

Verse 45

समं वर्त्तस्व कन्यासु मामकासु निशाकर । अन्यथा दोषभागी त्वं भविष्यसि न संशयः

ಓ ನಿಶಾಕರಾ! ನನ್ನ ಪುತ್ರಿಯರ ಕಡೆ ಸಮವಾಗಿ ವರ್ತಿಸು; ಇಲ್ಲದಿದ್ದರೆ ನಿಸ್ಸಂದೇಹವಾಗಿ ನೀನು ದೋಷಭಾಗಿಯಾಗುವೆ.

Verse 46

तस्य तद्वचनं श्रुत्वा लज्जयावनतः स्थितः । बाढमित्येव ऋक्षेंद्रो दक्षस्य पुरतोऽब्रवीत्

ಅವನ ಮಾತುಗಳನ್ನು ಕೇಳಿ ಅವನು ಲಜ್ಜೆಯಿಂದ ತಲೆಬಾಗಿಕೊಂಡು ನಿಂತನು; ದಕ್ಷನ ಮುಂದೆಯಲ್ಲಿ ನಕ್ಷತ್ರಾಧಿಪತಿ “ಬಾಢಮ್, ಹಾಗೆಯೇ” ಎಂದು ಉತ್ತರಿಸಿದನು.

Verse 47

अद्यप्रभृति विप्रर्षे समं वर्त्तयितास्म्यहम् । पुत्रीभिस्तव सत्यं वै शपेऽहं शपथेन ते

ಓ ವಿಪ್ರರ್ಷೇ! ಇಂದಿನಿಂದ ನಿನ್ನ ಪುತ್ರಿಯರೊಂದಿಗೆ ನಾನು ಸಮವಾಗಿ ವರ್ತಿಸುತ್ತೇನೆ. ಇದು ಸತ್ಯ; ಶಪಥಪೂರ್ವಕವಾಗಿ ನಿನಗೆ ಪ್ರತಿಜ್ಞೆ ಮಾಡುತ್ತೇನೆ.

Verse 48

एवं प्रतिज्ञासंयुक्ते निशानाथे तदांबिके । सर्वा रूपेण संयुक्तास्तस्य कन्या निवेदिताः

ಹೇ ಅಂಬಿಕೆ! ಪ್ರತಿಜ್ಞೆಯಿಂದ ಬಂಧಿತನಾದ ನಿಶಾನಾಥ ಚಂದ್ರನಿಗೆ, ಆ ಎಲ್ಲ ಕನ್ಯೆಯರೂ ಪುನಃ ಸೌಂದರ್ಯ-ತೇಜಸ್ಸಿನಿಂದ ಯುಕ್ತರಾಗಿ ಸಮರ್ಪಿಸಲ್ಪಟ್ಟರು।

Verse 49

दक्षः स्वभवनं गत्वा निर्वृतिं परमां गतः । चन्द्रोऽपि पूर्ववद्देवि रोहिण्यां निरतोऽभवत्

ದಕ್ಷನು ತನ್ನ ಭವನಕ್ಕೆ ಹೋಗಿ ಪರಮ ತೃಪ್ತಿಯನ್ನು ಪಡೆದನು; ಆದರೆ ಹೇ ದೇವಿ, ಚಂದ್ರನು ಪೂರ್ವವತ್ತೇ ರೋಹಿಣಿಯಲ್ಲೇ ಆಸಕ್ತನಾಗಿ ಉಳಿದನು।

Verse 50

संपरित्यज्य ताः सर्वाः कामोपहतमानसः । अथ भूयस्तु ताः सर्वा दक्षं वचनमब्रुवन्

ಕಾಮದಿಂದ ಆಘಾತಗೊಂಡ ಮನಸ್ಸಿನ ಚಂದ್ರನು ಆ ಎಲ್ಲರನ್ನೂ ತ್ಯಜಿಸಿ ವಿಮುಖನಾದನು; ನಂತರ ಅವರು ಎಲ್ಲರೂ ಮತ್ತೆ ದಕ್ಷನಿಗೆ ಮಾತುಗಳನ್ನು ಹೇಳಿದರು।

Verse 51

मलिनास्ताः कृशांग्यश्च दीनाः सर्वा विचेतसः । ततो दृष्ट्वा तथारूपं दक्षो मोहमुपागतः

ಅವರು ಎಲ್ಲರೂ ಮಲಿನರಾಗಿದ್ದು, ಕೃಶಾಂಗಿಗಳಾಗಿ, ದೀನರಾಗಿದ್ದು, ಮನಸ್ಸು ಅಶಾಂತವಾಯಿತು; ಅವರ ಆ ಸ್ಥಿತಿಯನ್ನು ನೋಡಿ ದಕ್ಷನು ಮೋಹಕ್ಕೆ ಒಳಗಾದನು।

Verse 52

लब्धसंज्ञः पुनः सोऽपि क्रोधोद्भूततनूरुहः । उवाच सर्वाः स्वाः पुत्रीः किमित्थं मलिनांबराः । किमिदं निष्प्रभाः सर्वाः कथयध्वं ममानघाः

ಮತ್ತೆ ಸಂಜ್ಞೆ ಪಡೆದ ಅವನು, ಕೋಪದಿಂದ ರೋಮಾಂಚಿತನಾಗಿ, ತನ್ನ ಎಲ್ಲ ಪುತ್ರಿಯರಿಗೆ ಹೇಳಿದನು—“ನೀವು ಏಕೆ ಹೀಗೆ ಮಲಿನ ವಸ್ತ್ರಧಾರಿಣಿಯರಾಗಿದ್ದೀರಿ? ನೀವು ಎಲ್ಲರೂ ಏಕೆ ಕాంతಿಹೀನರಾಗಿದ್ದೀರಿ? ಹೇ ಅನಘೆಯರೇ, ನನಗೆ ಹೇಳಿರಿ।”

Verse 53

असुरान्सानुगांश्चैव ये चान्ये सुरसत्तमाः । अद्य शापहतान्पुत्र्यः करिष्यामि न संशयः

ಹೇ ದೇವಶ್ರೇಷ್ಠನೇ! ಅನುಚರರೊಡನೆ ಇರುವ ಅಸುರರನ್ನೂ, ಇತರರನ್ನೂ—ಹೇ ಪುತ್ರಿಯರೇ, ಇಂದು ನಾನು ನಿಶ್ಚಯವಾಗಿ ಶಾಪದಿಂದ ಅವರನ್ನು ಪೀಡಿತಗೊಳಿಸುವೆನು; ಸಂಶಯವಿಲ್ಲ.

Verse 54

एवमुक्तास्तु दक्षेण सर्वास्ताः समुदैरयन्

ದಕ್ಷನು ಹೀಗೆ ಹೇಳಿದಾಗ ಅವರು ಎಲ್ಲರೂ ಒಂದೇಸಮಯದಲ್ಲಿ ಮಾತಾಡಿದರು.

Verse 55

न चास्माकं निशानाथ ऋतुमात्रमपि प्रभो । प्रयच्छति पुनस्तेन युष्मत्पार्श्वं समागताः

ಹೇ ಪ್ರಭು! ನಿಶಾನಾಥ ಚಂದ್ರನು ನಮಗೆ ಋತುಮಾತ್ರವೂ ತನ್ನ ಸಾನ್ನಿಧ್ಯವನ್ನು ನೀಡುವುದಿಲ್ಲ; ಆದ್ದರಿಂದ ನಾವು ಮತ್ತೆ ನಿಮ್ಮ ಬಳಿಗೆ ಬಂದಿದ್ದೇವೆ.

Verse 56

अनादृत्य तु ते वाक्यं रोहिण्यां निरतो रहः । रेमे कामपरीतात्मा अस्माकं शोकवर्द्धनः

ನಿಮ್ಮ ವಾಕ್ಯವನ್ನು ಅವಗಣಿಸಿ ಅವನು ಗುಪ್ತವಾಗಿ ರೋಹಿಣಿಯಲ್ಲಿ ಆಸಕ್ತನಾಗಿ ಉಳಿದನು; ಕಾಮದಿಂದ ಆವೃತಚಿತ್ತನಾಗಿ ಕ್ರೀಡಿಸಿ ನಮ್ಮ ಶೋಕವನ್ನು ಹೆಚ್ಚಿಸಿದನು.

Verse 57

तासां तद्वचनं श्रुत्वा दक्षः कोपमुपागतः । गत्वा चंद्रं महादेवि शशाप प्रमुखे स्थितम्

ಅವರ ಮಾತುಗಳನ್ನು ಕೇಳಿ ದಕ್ಷನು ಕೋಪಕ್ಕೆ ಒಳಗಾದನು. ಹೇ ಮಹಾದೇವಿ! ಅವನು ಚಂದ್ರನ ಬಳಿಗೆ ಹೋಗಿ, ಎದುರು ನಿಂತಿದ್ದ ಚಂದ್ರನಿಗೆ ಮುಖಾಮುಖಿಯಾಗಿ ಶಾಪವಿತ್ತನು.

Verse 58

अनादृत्य हि मे वाक्यं यस्मात्त्वं रोहिणीरतः । संत्यज्य पुत्रीश्चास्माकं शेषा दोषेण वर्जिताः । तस्माद्यक्ष्मा शरीरं ते ग्रसिष्यति न संशयः

ನನ್ನ ಆಜ್ಞೆಯನ್ನು ಅವಗಣಿಸಿ ನೀನು ರೋಹಿಣಿಯಲ್ಲೇ ಆಸಕ್ತನಾಗಿ ಉಳಿದು, ನಮ್ಮ ಇತರ ನಿರ್ದೋಷ ಪುತ್ರಿಯರನ್ನು ತ್ಯಜಿಸಿದ್ದೀ; ಆದಕಾರಣ ಯಕ್ಷ್ಮಾ (ಕ್ಷಯರೋಗ) ನಿನ್ನ ದೇಹವನ್ನು ನಿಶ್ಚಯವಾಗಿ ಗ್ರಸಿಸುತ್ತದೆ—ಸಂದೇಹವಿಲ್ಲ.

Verse 59

एतस्मिन्नेव काले तु यक्ष्मा पर्वतपुत्रिके । दक्षेण तु समादिष्टस्तस्य कायं समाविशत्

ಅದೇ ಕ್ಷಣದಲ್ಲಿ, ಓ ಪರ್ವತಪುತ್ರಿಕೆ ದೇವಿ, ದಕ್ಷನ ಆಜ್ಞೆಯಿಂದ ಪ್ರೇರಿತವಾದ ಯಕ್ಷ್ಮಾ ಎಂಬ ವ್ಯಾಧಿ ಅವನ ದೇಹದಲ್ಲಿ ಪ್ರವೇಶಿಸಿತು.

Verse 60

यक्ष्मणा ग्रस्तकायोऽसौ क्षयं याति दिनेदिने

ಯಕ್ಷ್ಮಾದಿಂದ ಗ್ರಸ್ತನಾದ ಅವನ ದೇಹವು ದಿನದಿಂದ ದಿನಕ್ಕೆ ಕ್ಷಯವಾಗುತ್ತಾ ಹೋಯಿತು.

Verse 61

एवं सोमस्तु दक्षेण कृतशापो गतप्रभः । पपात वसुधां देवि निश्चेष्टो रोहिणीयुतः

ಹೀಗೆ ದಕ್ಷನ ಶಾಪದಿಂದ ಸೋಮನ ಕಾಂತಿ ಕ್ಷೀಣಿಸಿತು; ಓ ದೇವಿ, ಅವನು ರೋಹಿಣಿಯೊಡನೆ ನಿಶ್ಚೇಷ್ಟನಾಗಿ ಭೂಮಿಗೆ ಬಿದ್ದನು.

Verse 62

लब्ध्वसंज्ञो मुहूर्तेन रोहिणीवाक्य मब्रवीत्

ಸ್ವಲ್ಪ ಹೊತ್ತಿನಲ್ಲಿ ಚೇತನ ಪಡೆದ ಸೋಮನು ರೋಹಿಣಿಗೆ ಮಾತುಗಳನ್ನು ಹೇಳಿದನು.

Verse 63

देवि कार्यं किमधुना त्वत्पित्रा शापितो ह्यहम् । क्षयकुष्ठेन संयुक्तः किं करोम्यधुना प्रिये

ಹೇ ದೇವಿ, ಈಗ ಏನು ಮಾಡಬೇಕು? ನಿನ್ನ ತಂದೆಯ ಶಾಪದಿಂದ ನಾನು ಶಪಿತನಾಗಿದ್ದೇನೆ. ಕ್ಷಯರೋಗ ಮತ್ತು ಕುಷ್ಠದಿಂದ ಪೀಡಿತನಾಗಿ, ಪ್ರಿಯೆ, ಈಗ ನಾನು ಏನು ಮಾಡಲಿ?

Verse 64

एवमुक्ता रोहिणी तु बाष्पव्याकुललोचना । दक्षशापहतं दृष्ट्वा सोमं वचनमब्रवीत्

ಇಂತೆ ಹೇಳಲ್ಪಟ್ಟಾಗ ರೋಹಿಣಿಯ ಕಣ್ಣುಗಳು ಕಣ್ಣೀರಿನಿಂದ ವ್ಯಾಕುಲವಾದವು. ದಕ್ಷನ ಶಾಪದಿಂದ ಪೀಡಿತನಾದ ಸೋಮನನ್ನು ನೋಡಿ ಅವಳು ಈ ಮಾತುಗಳನ್ನು ಹೇಳಿದಳು.

Verse 65

येन शापस्तु ते दत्तस्तमेव शरणं व्रज । स ते शापाभिभूतस्य नूनं श्रेयो विधास्यति

ನಿನಗೆ ಶಾಪವನ್ನು ನೀಡಿದವನಲ್ಲಿಯೇ ಶರಣಾಗು. ಶಾಪದಿಂದ ಅಭಿಭೂತನಾದ ನಿನಗಾಗಿ ಅವನೇ ನಿಶ್ಚಯವಾಗಿ ಶ್ರೇಯಸ್ಸನ್ನು ವಿಧಿಸುವನು.

Verse 66

लप्स्यसे तत्प्रसादात्त्वं प्रभां पूर्वोचितां शुभाम्

ಅವನ ಪ್ರಸಾದದಿಂದ ನೀನು ಪೂರ್ವದಂತೆ ಶುಭವಾದ ಪ್ರಭೆಯನ್ನು, ನಿನ್ನ ಹಿಂದಿನ ಕಾಂತಿಯನ್ನು, ಮತ್ತೆ ಪಡೆಯುವೆ.

Verse 67

रोहिण्या वचनं श्रुत्वा गतो दक्षसमीपतः । चंद्रः प्रोवाच विनयाद्वाष्प व्याकुललोचनः

ರೋಹಿಣಿಯ ಮಾತುಗಳನ್ನು ಕೇಳಿ ಚಂದ್ರನು ದಕ್ಷನ ಸಮೀಪಕ್ಕೆ ಹೋದನು. ವಿನಯದಿಂದ, ಕಣ್ಣೀರಿನಿಂದ ವ್ಯಾಕುಲವಾದ ಕಣ್ಣುಗಳೊಂದಿಗೆ ಚಂದ್ರನು ಮಾತನಾಡಿದನು.

Verse 69

त्वया क्रोधपरीतेन कारणे वाप्यकारणे । अनुकंपां च मे कृत्वा कार्यं शापस्य मोक्षणम्

ಕಾರಣವಿರಲಿ ಇಲ್ಲದಿರಲಿ, ಕ್ರೋಧಾವಿಷ್ಟನಾಗಿ ನೀವು ನನ್ನ ಮೇಲೆ ಈ ಶಾಪವನ್ನು ವಿಧಿಸಿದ್ದೀರಿ. ಈಗ ನನ್ನ ಮೇಲೆ ಕರುಣೆ ಮಾಡಿ ಶಾಪವಿಮೋಚನೆಯ ಕಾರ್ಯವನ್ನು ನೆರವೇರಿಸಿ.

Verse 70

विदितं तु महाभाग शप्तोहं येन कर्मणा । कुरुष्वानुग्रहं दक्ष मम दीनस्य याचतः

ಓ ಮಹಾಭಾಗ್ಯವಂತನೇ, ಯಾವ ಕರ್ಮದಿಂದ ನಾನು ಶಪಿಸಲ್ಪಟ್ಟೆನೋ ಅದು ತಿಳಿದಿದೆ. ಓ ದಕ್ಷಾ, ದೀನನಾಗಿ ಬೇಡಿಕೊಳ್ಳುವ ನನ್ನ ಮೇಲೆ ಅನುಗ್ರಹ ಮಾಡು.

Verse 71

एवं विलपमानस्य सोमस्य तु महात्मनः । अनुग्रहे मतिं कृत्वा इदं वचनमब्रवीत्

ಈ ರೀತಿ ವಿಲಪಿಸುತ್ತಿದ್ದ ಮಹಾತ್ಮ ಸೋಮನನ್ನು ನೋಡಿ (ದಕ್ಷನು) ಅನುಗ್ರಹಿಸುವ ನಿರ್ಧಾರ ಮಾಡಿ ಈ ಮಾತನ್ನು ಹೇಳಿದರು.

Verse 72

दक्ष उवाच । मया शापहतः सोम त्रातुं शक्यो न दैवतैः । यद्यद्ब्रवीम्यहं सोम तत्तथेति न संशयः

ದಕ್ಷನು ಹೇಳಿದರು—ಓ ಸೋಮಾ, ನನ್ನ ಶಾಪದಿಂದ ಪೀಡಿತನಾದ ನಿನ್ನನ್ನು ದೇವತೆಗಳೂ ರಕ್ಷಿಸಲಾರರು. ಆದರೆ ಓ ಸೋಮಾ, ನಾನು ಏನು ಹೇಳುವೆನೋ ಅದು ಹಾಗೆಯೇ ಆಗುವುದು; ಸಂಶಯವಿಲ್ಲ.

Verse 73

आयुः कर्म च वित्तं च विद्या निधनमेव च । पूर्वसृष्टानि यान्येव संभवंति हि तानि वै

ಆಯುಷ್ಯ, ಕರ್ಮ, ಧನ, ವಿದ್ಯೆ ಮತ್ತು ಮರಣವೂ—ಹಿಂದೆಯೇ ಸೃಷ್ಟಿಸಲ್ಪಟ್ಟಿರುವುದೇ ನಿಶ್ಚಯವಾಗಿ ಸಂಭವಿಸುತ್ತದೆ.

Verse 74

असुराश्च सुराश्चैव ये चान्ये यक्षराक्षसाः । सर्वेपि शक्ता न त्रातुं वर्जयित्वा महेश्वरम्

ಅಸುರರಾಗಲಿ ಸುರರಾಗಲಿ, ಇತರ ಯಕ್ಷ-ರಾಕ್ಷಸರಾಗಲಿ—ಅವರಲ್ಲಿ ಯಾರೂ ನಿನ್ನನ್ನು ರಕ್ಷಿಸಲು ಶಕ್ತರಲ್ಲ; ಮಹೇಶ್ವರನ ಹೊರತು ಬೇರೆ ಯಾರೂ ಅಲ್ಲ.

Verse 75

एषां शापो मया दत्तोऽनुग्रहीष्य ति शंकरः । नान्यस्त्रातुं भवेच्छक्तो विना पशुपतिं भवम् । तत्त्वं शीघ्रतरं गच्छ समाराधय शंकर

ಇವರ ಮೇಲೆ ನನ್ನಿಂದ ನೀಡಲ್ಪಟ್ಟ ಶಾಪವಿದೆ; ಶಂಕರನೇ ಅನುಗ್ರಹಿಸುವನು. ಪಶುಪತಿ ಭವನನ್ನು ಹೊರತು ಬೇರೆ ಯಾರೂ ರಕ್ಷಿಸಲು ಶಕ್ತರಲ್ಲ. ಆದ್ದರಿಂದ ತಕ್ಷಣವೇ ವೇಗವಾಗಿ ಹೋಗಿ ವಿಧಿಪೂರ್ವಕ ಶಂಕರನನ್ನು ಆರಾಧಿಸು.

Verse 76

न शक्तोऽन्यः पुनश्चंद्रः कर्तुं त्वां निर्मलं पुनः । वर्जयित्वा महादेवं शितिकंठमुमापतिम्

ಓ ಚಂದ್ರನೇ! ಮಹಾದೇವ—ಶಿತಿಕಂಠ ಉಮಾಪತಿ—ಅವನನ್ನು ಹೊರತು ನಿನ್ನನ್ನು ಮತ್ತೆ ನಿರ್ಮಲಗೊಳಿಸಲು ಬೇರೆ ಯಾರೂ ಶಕ್ತರಲ್ಲ.

Verse 77

दक्षस्य च वचः श्रुत्वा कृतांजलिपुटः स्थितः । प्रत्युवाच तदा सोमः प्रहष्टेनांतरात्मना

ದಕ್ಷನ ವಚನವನ್ನು ಕೇಳಿ ಸೋಮನು ಕೈಮುಗಿದು ನಿಂತನು; ನಂತರ ಅಂತರಾತ್ಮದಲ್ಲಿ ಹರ್ಷಗೊಂಡು ಸೋಮನು ಉತ್ತರಿಸಿದನು.

Verse 78

भगवन्यदि तुष्टोसि मम भक्तस्य सुव्रत । अनुग्रहे कृता बुद्धिस्तदाचक्ष्व कुतः शिवः

ಹೇ ಭಗವನ್, ಹೇ ಸುವ್ರತ! ನನ್ನಂತಹ ಭಕ್ತನ ಮೇಲೆ ನೀವು ತೃಪ್ತರಾಗಿದ್ದು ಅನುಗ್ರಹಿಸಲು ಮನಸ್ಸು ಮಾಡಿದರೆ, ಹೇಳಿರಿ—ಶಿವನು ಎಲ್ಲಿದೆ (ಹೇಗೆ) ದೊರೆಯುವನು?

Verse 79

कस्मिन्स्थाने मया दक्ष द्रष्टव्योऽसौ महेश्वरः । तत्स्थानानि चरिष्यामि यानि तानि वदस्व मे

ಹೇ ದಕ್ಷಾ! ಆ ಮಹೇಶ್ವರನನ್ನು ನಾನು ಯಾವ ಸ್ಥಳದಲ್ಲಿ ದರ್ಶನ ಮಾಡಬೇಕು? ನಾನು ಸಂಚರಿಸಬೇಕಾದ ಆ ಸ್ಥಳಗಳನ್ನು ನನಗೆ ಹೇಳು; ನಾನು ಅವನ್ನು ಯಾತ್ರೆ ಮಾಡುತ್ತೇನೆ।

Verse 80

दक्ष उवाच । शृणु सोम प्रयत्नेन श्रुत्वा चैवावधारय । वारुणीं दिशमाश्रित्य सागरानूपसन्निधौ

ದಕ್ಷನು ಹೇಳಿದರು—ಹೇ ಸೋಮಾ! ಪ್ರಯತ್ನದಿಂದ ಕೇಳು; ಕೇಳಿ ಮನಸ್ಸಿನಲ್ಲಿ ದೃಢವಾಗಿ ಧರಿಸು. ವರುಣದಿಕ್ಕು ಅಂದರೆ ಪಶ್ಚಿಮದ ಕಡೆ, ಸಮುದ್ರ ಮತ್ತು ಕರಾವಳಿಯ ಜಲಚರಂಡಿಗಳ ಸಮೀಪದಲ್ಲಿ…

Verse 81

कृतस्मरस्यापरतो धन्वंतरशतत्रये । लिंगं महाप्रभावं च स्वयंभूतं व्यवस्थितम्

ಕೃತಸ್ಮರದ ಆಚೆಗೆ, ಮೂರು ನೂರು ಧನ್ವಂತರ ದೂರದಲ್ಲಿ, ಮಹಾಪ್ರಭಾವವುಳ್ಳ ಸ್ವಯಂಭೂ ಲಿಂಗವು ಅಲ್ಲಿ ಸ್ಥಿತವಾಗಿದೆ।

Verse 82

सूर्य्यबिंबसमप्रख्यं सर्प मेखलमंडितम् । कुक्कुटांडकमानं तद्भूमिमध्ये व्यवस्थितम्

ಅದು ಸೂರ್ಯಬಿಂಬದಂತೆ ಪ್ರಕಾಶಮಾನ, ಸರ್ಪಮೇಖಲೆಯಿಂದ ಅಲಂಕರಿತ; ಕೋಳಿಯ ಮೊಟ್ಟೆಯಷ್ಟು ಪ್ರಮಾಣದದು, ಭೂಮಿಯ ಮಧ್ಯದಲ್ಲಿ ಸ್ಥಿರವಾಗಿ ನಿಂತಿದೆ।

Verse 83

स्पर्शलिंगं हि तद्विद्धि तद्भक्त्या ज्ञास्यते भवान् । तत्र संनिहितो देवः शंकरः परमेश्वरः

ಅದನ್ನು ‘ಸ್ಪರ್ಶಲಿಂಗ’ವೆಂದು ತಿಳಿ; ಅದರ ಭಕ್ತಿಯಿಂದ ನೀನೇ ಅದರ ಸತ್ಯವನ್ನು ಅರಿಯುವೆ. ಅಲ್ಲಿ ದೇವ ಶಂಕರನು, ಪರಮೇಶ್ವರನು, ಸನ್ನಿಹಿತನಾಗಿದ್ದಾನೆ।

Verse 85

प्रशस्य देवदेवेशमात्मानं निर्मलं कुरु । यस्याशु वरदानेन प्राप्स्यसे रूपमुत्तमम्

ದೇವದೇವೇಶ್ವರನನ್ನು ಸ್ತುತಿಸಿ ನಿನ್ನನ್ನು ನೀನೇ ನಿರ್ಮಲಗೊಳಿಸು; ಅವನ ಶೀಘ್ರ ವರಪ್ರದಾನದಿಂದ ನೀನು ಉತ್ತಮ ರೂಪವನ್ನು ಪಡೆಯುವೆ.

Verse 94

गच्छ त्वं तपसोग्रेण आराधय सुरेश्वरम्

ನೀನು ಹೋಗಿ, ಘೋರ ತಪಸ್ಸಿನಿಂದ ಸುರೇಶ್ವರನನ್ನು ಆರಾಧಿಸು.

Verse 168

कुरुष्वानुग्रहं दक्ष प्रसन्नेनांतरात्मना । कोपं त्यज महर्षे त्वं ममोपरि दयां कुरु

ಹೇ ದಕ್ಷ, ಪ್ರಸನ್ನವಾದ ಅಂತರಾತ್ಮದಿಂದ ನನ್ನ ಮೇಲೆ ಅನುಗ್ರಹ ಮಾಡು. ಹೇ ಮಹರ್ಷಿ, ಕೋಪವನ್ನು ತ್ಯಜಿಸಿ ನನ್ನ ಮೇಲೆ ದಯೆ ತೋರು.