Adhyaya 128

Verse 1

ईश्वर उवाच । ततो गच्छेन्महादेवि सागरादित्यमुत्तमम् । भैरवेशात्पश्चिमतो रुद्रान्मृत्युञ्जयात्तथा

ಈಶ್ವರನು ಹೇಳಿದರು—ಹೇ ಮಹಾದೇವಿ! ನಂತರ ಶ್ರೇಷ್ಠ ಸಾಗರಾದಿತ್ಯನ ಬಳಿಗೆ ಹೋಗಬೇಕು; ಅದು ಭೈರವೇಶನ ಪಶ್ಚಿಮದಲ್ಲಿ, ಹಾಗೆಯೇ ರುದ್ರ-ಮೃತ್ಯುಂಜಯನ ಪಶ್ಚಿಮದಲ್ಲಿಯೂ ಇದೆ।

Verse 2

कामेशाद्दक्षिणाग्नेये नातिदूरे व्यवस्थितम् । सर्व रोगप्रशमनं दारिद्र्यौघविघातकम् । प्रतिष्ठितं महादेवि सगरेण महात्मना

ಕಾಮೇಶನ ದಕ್ಷಿಣ-ಆಗ್ನೇಯ ದಿಕ್ಕಿನಲ್ಲಿ, ಅತಿದೂರವಲ್ಲದೆ, ಆ ಪುಣ್ಯಕ್ಷೇತ್ರವು ಇದೆ; ಅದು ಎಲ್ಲ ರೋಗಗಳನ್ನು ಶಮನಗೊಳಿಸಿ ದಾರಿದ್ರ್ಯದ ಪ್ರವಾಹವನ್ನು ನಾಶಮಾಡುತ್ತದೆ. ಹೇ ಮಹಾದೇವಿ! ಮಹಾತ್ಮ ಸಾಗರನು ಅದನ್ನು ಪ್ರತಿಷ್ಠಾಪಿಸಿದನು।

Verse 3

षष्टिपुत्रसहस्राणि यः प्रापारातिसूदनः । सूर्यं तत्र समाराध्य सगरः पृथिवीपतिः

ಹೇ ಅರಾತಿಸೂದನ! ಭೂಪತಿ ಸಾಗರನು ಅಲ್ಲಿ ಸೂರ್ಯನನ್ನು ಸಮ್ಯಕ್ ಆರಾಧಿಸಿ ಅರವತ್ತು ಸಾವಿರ ಪುತ್ರರನ್ನು ಪಡೆದನು।

Verse 4

य एष सागरो देवि योजनायतविस्तरः । आयतोऽशीतिसाहस्रं योजनानां प्रकीर्तितः

ಹೇ ದೇವಿ, ಈ ಸಾಗರವು ಯೋಜನಾಮಾನದಂತೆ ಮಹಾವಿಸ್ತಾರವಾಗಿದೆ; ಇದರ ಆಯತವು ಎಂಭತ್ತು ಸಹಸ್ರ ಯೋಜನಗಳೆಂದು ಕೀರ್ತಿತವಾಗಿದೆ.

Verse 5

अस्मिन्मन्वन्तरे क्षिप्तः सागरैश्च चतुर्दिशम् । तस्येदं कीर्तितं देवि नाम सागरसंज्ञितम्

ಹೇ ದೇವಿ, ಈ ಮನ್ವಂತರದಲ್ಲಿ ಅವನು ನಾಲ್ಕು ದಿಕ್ಕುಗಳಲ್ಲಿ ಸಾಗರಗಳಿಂದ ಕ್ಷಿಪ್ತನಾಗಿ ಪ್ರಸಾರಗೊಂಡನು; ಆದ್ದರಿಂದ ಈ ಸ್ಥಳ ‘ಸಾಗರ’ ಎಂಬ ನಾಮದಿಂದ ಕೀರ್ತಿತವಾಗಿದೆ.

Verse 6

यस्याद्यापीह गायन्ति पुराणे प्रथितं यशः । तेनायं स्थापितो देवो भास्करो वारितस्करः

ಪುರಾಣಗಳಲ್ಲಿ ಪ್ರಸಿದ್ಧವಾದ ಯಶಸ್ಸುಳ್ಳವನ ಕೀರ್ತಿಯನ್ನು ಇಂದಿಗೂ ಇಲ್ಲಿ ಜನರು ಹಾಡುತ್ತಾರೆ; ಅವನೇ ಕಳ್ಳರನ್ನು ತಡೆಯುವ ಈ ಭಾಸ್ಕರದೇವನನ್ನು ಸ್ಥಾಪಿಸಿದನು.

Verse 7

तं दृष्ट्वा न जडो नान्धो न दरिद्रो न दुःखितः । न चैवेष्टवियोगी स्यान्न रोगी नैव पापकृत्

ಅವನ ದರ್ಶನದಿಂದ ಮನುಷ್ಯನು ಜಡಬುದ್ಧಿಯವನಾಗುವುದಿಲ್ಲ, ಅಂಧನಾಗುವುದಿಲ್ಲ, ದರಿದ್ರನಾಗುವುದಿಲ್ಲ, ದುಃಖಿತನಾಗುವುದಿಲ್ಲ; ಇಷ್ಟವಿಯೋಗವೂ ಆಗದು, ರೋಗಿಯೂ ಆಗದು, ಪಾಪಕೃತನೂ ಆಗದು.

Verse 8

माघे मासि महादेवि सिते पक्षे जितेन्द्रियः । षष्ठ्यामुपोषितो भूत्वा रात्रौ तस्याग्रतः स्वपेत्

ಹೇ ಮಹಾದೇವಿ, ಮಾಘಮಾಸದ ಶಿತಪಕ್ಷದಲ್ಲಿ ಇಂದ್ರಿಯಗಳನ್ನು ಜಯಿಸಿ ಷಷ್ಠೀ ತಿಥಿಯಲ್ಲಿ ಉಪವಾಸವಿಟ್ಟು, ರಾತ್ರಿ ಅವನ (ಭಾಸ್ಕರನ) ಮುಂದೆ ಶಯನಿಸಬೇಕು.

Verse 9

विबुद्धस्त्वथ सप्तम्यां भक्त्या भानुं समर्चयेत् । ब्राह्मणान्भोजयेद्भक्त्या वित्तशाठ्यं विवर्जयेत्

ನಂತರ ಸಪ್ತಮೀ ತಿಥಿಯ ಪ್ರಾತಃಕಾಲದಲ್ಲಿ ಎದ್ದು ಭಕ್ತಿಯಿಂದ ಭಾನು (ಸೂರ್ಯ)ನನ್ನು ಸಮರ್ಚಿಸಬೇಕು. ಹಾಗೆಯೇ ಭಕ್ತಿಯಿಂದ ಬ್ರಾಹ್ಮಣರಿಗೆ ಭೋಜನ ಮಾಡಿಸಿ, ಧನ ವಿಷಯದಲ್ಲಿ ವಂಚನೆ ಮತ್ತು ಕೃಪಣತೆಯನ್ನು ತ್ಯಜಿಸಬೇಕು.

Verse 10

सुतप्तेनेह तपसा यज्ञैर्वा बहुदक्षिणैः । तां गतिं न नरा यान्ति यां गताः सूर्यमाश्रिताः

ಇಲ್ಲಿ ಘೋರ ತಪಸ್ಸು ಮಾಡಿದರೂ ಅಥವಾ ಬಹು ದಕ್ಷಿಣೆಯ ಯಜ್ಞಗಳನ್ನು ಮಾಡಿದರೂ ಜನರು ಆ ಗತಿಯನ್ನು ಪಡೆಯರು; ಸೂರ್ಯನ ಶರಣಾಗತರು ಪಡೆಯುವ ಗತಿಯೇ ಅದು.

Verse 11

भक्त्या तु पुरुषैः पूजा कृता दूर्वांकुरैरपि । भानुर्ददाति हि फलं सर्वयज्ञैः सुदुर्लभम्

ಮನುಷ್ಯರು ಕೇವಲ ದೂರ್ವಾ ಹುಲ್ಲಿನ ಮೊಗ್ಗುಗಳಿಂದಲೂ ಭಕ್ತಿಯಿಂದ ಪೂಜೆ ಮಾಡಿದರೆ, ಭಾನು ಎಲ್ಲ ಯಜ್ಞಗಳಿಂದಲೂ ಅತಿದುರ್ಳಭವಾದ ಫಲವನ್ನು ನಿಶ್ಚಯವಾಗಿ ನೀಡುತ್ತಾನೆ.

Verse 12

तस्मात्सर्वप्रयत्नेन सूर्यमेवाभिपूजयेत् । जनकादयो यथा सिद्धिं गता भानुं प्रपूज्य च

ಆದ್ದರಿಂದ ಎಲ್ಲ ಪ್ರಯತ್ನದಿಂದಲೂ ಸೂರ್ಯನನ್ನೇ ವಿಶೇಷವಾಗಿ ಪೂಜಿಸಬೇಕು; ಜನಕಾದಿಗಳು ಭಾನುನ್ನು ವಿಧಿವಿಧಾನವಾಗಿ ಪೂಜಿಸಿ ಸಿದ್ಧಿಯನ್ನು ಪಡೆದಂತೆ.

Verse 13

सर्वात्मा सर्वलोकेशो देवदेवः प्रजापतिः । सूर्य एव त्रिलोकस्य मूलं परमदैवतम्

ಸೂರ್ಯನೇ ಸರ್ವಾತ್ಮ, ಸರ್ವಲೋಕೇಶ್ವರ, ದೇವದೇವ ಮತ್ತು ಪ್ರಜಾಪತಿ. ಅವನೇ ತ್ರಿಲೋಕದ ಮೂಲವೂ ಪರಮ ದೈವತವೂ ಆಗಿದ್ದಾನೆ.

Verse 14

वसन्ते कपिलः सूर्यो ग्रीष्मे काञ्चनसप्रभः । श्वेतवर्णश्च वर्षासु पांडुः शरदि भास्करः

ವಸಂತದಲ್ಲಿ ಸೂರ್ಯನು ಕಪಿಲವರ್ಣನಾಗಿ, ಗ್ರೀಷ್ಮದಲ್ಲಿ ಕಾಂಚನಪ್ರಭೆಯಿಂದ ದೀಪ್ತನಾಗುತ್ತಾನೆ. ವರ್ಷಾಕಾಲದಲ್ಲಿ ಶ್ವೇತವರ್ಣನಾಗಿ ಕಾಣುತ್ತಾನೆ; ಶರದೃತುವಿನಲ್ಲಿ ಭಾಸ್ಕರನು ಪಾಂಡುಪ್ರಭೆಯಿಂದ ಪ್ರಕಾಶಿಸುತ್ತಾನೆ।

Verse 15

हेमन्ते ताम्रवर्णस्तु शिशिरे लोहितो रविः । एवं वर्णविशेषेण ध्यायेत्सूर्यं यथाक्रमम्

ಹೇಮಂತದಲ್ಲಿ ಸೂರ್ಯನನ್ನು ತಾಮ್ರವರ್ಣನಾಗಿ, ಶಿಶಿರದಲ್ಲಿ ರವಿಯನ್ನು ಲೋಹಿತವರ್ಣನಾಗಿ ಧ್ಯಾನಿಸಬೇಕು. ಹೀಗೆ ಋತುಕ್ರಮಾನುಸಾರ ವರ್ಣವಿಶೇಷದಿಂದ ಸೂರ್ಯನ ಧ್ಯಾನ ಮಾಡಬೇಕು।

Verse 16

पूजयित्वा विधानेन यतात्मा संयतेन्द्रियः । पठेन्नामसहस्रं तु सर्वपातकनाशनम्

ವಿಧಿವಿಧಾನದಿಂದ ಪೂಜೆ ಮಾಡಿ, ಆತ್ಮಸಂಯಮದಿಂದ ಇಂದ್ರಿಯನಿಗ್ರಹ ಹೊಂದಿ, ಸರ್ವಪಾತಕನಾಶಕವಾದ ನಾಮಸಹಸ್ರವನ್ನು ಪಠಿಸಬೇಕು।

Verse 17

देव्युवाच । नाम्नां सहस्रं मे ब्रूहि प्रसादाञ्छंकर प्रभो । तुल्यं नामसहस्रस्य किमप्यन्यत्प्रकीर्तय

ದೇವಿಯು ಹೇಳಿದರು— ಹೇ ಪ್ರಭು ಶಂಕರ, ಪ್ರಸಾದದಿಂದ ನನಗೆ ನಾಮಸಹಸ್ರವನ್ನು ಹೇಳಿರಿ. ಹಾಗೆಯೇ ನಾಮಸಹಸ್ರಕ್ಕೆ ಸಮಫಲದಾಯಕವಾದ ಇನ್ನೊಂದು ಉಪಾಯವನ್ನೂ ಪ್ರಕಟಿಸಿರಿ।

Verse 18

ईश्वर उवाच । अलं नामसहस्रेण पठस्वैवं शुभं स्तवम् । यानि गुह्यानि नामानि पवित्राणि शुभानि च । तानि ते कीर्तयिष्यामि प्रयत्नादवधारय

ಈಶ್ವರನು ಹೇಳಿದರು— ನಾಮಸಹಸ್ರ ಸಾಕು; ಅದರ ಬದಲು ಈ ಶುಭ ಸ್ತವವನ್ನು ಪಠಿಸು. ಗುಹ್ಯವಾದ, ಪವಿತ್ರವಾದ, ಮಂಗಳಕರವಾದ ನಾಮಗಳನ್ನು ನಾನು ನಿನಗೆ ಹೇಳುವೆ; ನೀನು ಪ್ರಯತ್ನದಿಂದ ಗಮನಿಸಿ ಗ್ರಹಿಸು।

Verse 19

विकर्तनो विवस्वांश्च मार्तण्डो भास्करो रविः । लोकप्रकाशकः श्रीमांल्लोकचक्षुर्ग्रहेश्वरः

ವಿಕರ್ತನ, ವಿವಸ್ವಾನ್, ಮಾರ್ತಂಡ, ಭಾಸ್ಕರ, ರವಿ—ಅವನೇ ಲೋಕಪ್ರಕಾಶಕ, ಶ್ರೀಮಂತ, ಜಗತ್ತಿನ ಕಣ್ಣು ಮತ್ತು ಗ್ರಹಾಧಿಪತಿ।

Verse 20

लोकसाक्षी त्रिलोकेशः कर्त्ता हर्त्ता तमिस्रहा । तपनस्तापनश्चैव शुचिः सप्ताश्ववाहनः

ಅವನು ಲೋಕಸಾಕ್ಷಿ, ತ್ರಿಲೋಕೇಶ, ಕರ್ತಾ-ಹರ್ತಾ, ತಮಸ್ಸನ್ನು ಹರಣ ಮಾಡುವವನು; ತಪನ-ತಾಪನ, ಶುಚಿ, ಸಪ್ತಾಶ್ವವಾಹನ।

Verse 21

गभस्तिहस्तो ब्रह्मा च सर्वदेवनमस्कृतः । एकविंशतिरित्येष स्तव इष्टो महात्मनः

ಗಭಸ್ತಿಹಸ್ತ, ಬ್ರಹ್ಮಾ ಹಾಗೂ ಸರ್ವದೇವರಿಂದ ನಮಸ್ಕೃತ—ಈ ಸ್ತವವು ಇಪ್ಪತ್ತೊಂದು (ನಾಮಗಳ)ಯುಕ್ತವಾಗಿದ್ದು ಮಹಾತ್ಮನಿಗೆ ಇಷ್ಟವಾಗಿದೆ।

Verse 22

शरीरारोग्यदश्चैव धनवृद्धियशस्करः । स्तवराज इति ख्यातस्त्रिषु लोकेषु विश्रुतः

ಇದು ಶರೀರಾರೋಗ್ಯವನ್ನು ನೀಡುತ್ತದೆ, ಧನವೃದ್ಧಿ ಹಾಗೂ ಯಶಸ್ಸನ್ನು ಉಂಟುಮಾಡುತ್ತದೆ. ‘ಸ್ತವರಾಜ’ ಎಂದು ಖ್ಯಾತಿ ಪಡೆದಿದ್ದು ತ್ರಿಲೋಕದಲ್ಲೂ ವಿಶ್ರುತವಾಗಿದೆ।

Verse 23

यश्चानेन महादेवि द्वे संध्येऽस्तमनोदये । स्तौत्यर्कं प्रयतो भूत्वा सर्वपापैः प्रमुच्यते । सर्वकामसमृद्धात्मा सूर्यलोकं स गच्छति

ಹೇ ಮಹಾದೇವಿ! ಯಾರು ಈ ಸ್ತವದಿಂದ ಅಸ್ತಮಯ ಮತ್ತು ಉದಯ ಎಂಬ ಎರಡು ಸಂಧ್ಯಾಕಾಲಗಳಲ್ಲಿ ನಿಯಮಪೂರ್ವಕವಾಗಿ ಸೂರ್ಯನನ್ನು ಸ್ತುತಿಸುತ್ತಾರೋ, ಅವರು ಸರ್ವಪಾಪಗಳಿಂದ ಮುಕ್ತರಾಗುತ್ತಾರೆ; ಸರ್ವಕಾಮಸಮೃದ್ಧರಾಗಿ ಸೂರ್ಯಲೋಕಕ್ಕೆ ಹೋಗುತ್ತಾರೆ।

Verse 24

इत्येवं कथितं देवि माहात्म्यं सागरार्कजम् । श्रुतं दुःखौघशमनं महापातकनाशनम्

ಹೇ ದೇವಿ, ಈ ರೀತಿಯಾಗಿ ಸಾಗರಾರ್ಕನ ಮಹಾತ್ಮ್ಯವನ್ನು ಹೇಳಲಾಗಿದೆ. ಇದನ್ನು ಕೇಳುವುದರಿಂದ ದುಃಖಪ್ರವಾಹ ಶಮನವಾಗಿ ಮಹಾಪಾತಕಗಳು ನಾಶವಾಗುತ್ತವೆ.

Verse 128

इति श्रीस्कांदे महापुराण एकाशीतिसाहस्र्यां संहितायां सप्तमे प्रभासखण्डे प्रथमे प्रभासक्षेत्रमाहात्म्ये सागरादित्यमाहात्म्यवर्णनंनामाष्टाविंशत्युत्तरशततमोऽध्यायः

ಇಂತೆ ಶ್ರೀಸ್ಕಾಂದ ಮಹಾಪುರಾಣದ ಏಕಾಶೀತಿ-ಸಾಹಸ್ರಿ ಸಂಹಿತೆಯ ಏಳನೇ ಪ್ರಭಾಸಖಂಡದಲ್ಲಿ, ಮೊದಲ ಪ್ರಭಾಸಕ್ಷೇತ್ರ-ಮಹಾತ್ಮ್ಯದಲ್ಲಿ ‘ಸಾಗರಾದಿತ್ಯ ಮಹಾತ್ಮ್ಯವರ್ಣನ’ ಎಂಬ ನೂರ ಇಪ್ಪತ್ತೆಂಟನೇ ಅಧ್ಯಾಯವು ಸಮಾಪ್ತವಾಯಿತು.