Adhyaya 32

Verse 1

प्रह्लाद उवाच । नारदस्त्वग्रतो गत्वा प्रणम्याथ हरिप्रियाम् । उवाच ललितां वाचं हर्षयन्द्वारकां पुरीम्

ಪ್ರಹ್ಲಾದನು ಹೇಳಿದರು—ನಾರದರು ಮೊದಲು ಮುಂದೆ ಹೋಗಿ ಹರಿಪ್ರಿಯೆಯನ್ನು ಪ್ರಣಾಮ ಮಾಡಿ, ಮೃದು ಮಧುರ ವಾಣಿಯಿಂದ ಮಾತನಾಡಿ ದ್ವಾರಕಾಪುರಿಯನ್ನು ಹರ್ಷಗೊಳಿಸಿದರು।

Verse 2

श्रीनारद उवाच । पश्यपश्य महाभागे सर्वे प्राप्ताः सुशोभने । तीर्थक्षेत्राणि देवाश्च ऋषयश्चैव कृत्स्नशः

ಶ್ರೀ ನಾರದರು ಹೇಳಿದರು—ನೋಡು, ನೋಡು, ಮಹಾಭಾಗ್ಯವತೀ, ಅತಿಶಯ ಸುಶೋಭಿನಿ! ಎಲ್ಲರೂ ಬಂದಿದ್ದಾರೆ—ತೀರ್ಥಕ್ಷೇತ್ರಗಳು, ದೇವರುಗಳು ಮತ್ತು ಸಮಸ್ತ ಋಷಿಗಳು।

Verse 3

पश्येमं पुरतः प्राप्तं प्रयागं तीर्थकैः सह । द्वारके तव पादाब्जे लुण्ठंते श्रद्धयाद्भुतम्

ನೋಡು, ಈ ಪ್ರಯಾಗವು ಇತರ ತೀರ್ಥಗಳೊಂದಿಗೆ ನಿನ್ನ ಮುಂದೆ ಬಂದಿದೆ. ಓ ದ್ವಾರಕೇ! ಅದ್ಭುತ—ಅವರು ಶ್ರದ್ಧೆಯಿಂದ ನಿನ್ನ ಪಾದಪದ್ಮಗಳಲ್ಲಿ ಉರುಳಿ ನಮಸ್ಕರಿಸುತ್ತಾರೆ।

Verse 4

इदं तु पुष्करं तीर्थं नमति श्रद्धया शुभे । इयं तु गौतमी पुण्या सर्वतीर्थसमाश्रया

ಇದು ಪುಷ್ಕರ ತೀರ್ಥ, ಓ ಶುಭೇ—ಶ್ರದ್ಧೆಯಿಂದ ನಮಸ್ಕರಿಸುತ್ತದೆ. ಇದು ಪುಣ್ಯವಾದ ಗೌತಮಿ—ಸರ್ವ ತೀರ್ಥಗಳ ಆಶ್ರಯವೆಂದು ಖ್ಯಾತ.

Verse 5

सिंहस्थे च गुरौ भद्रे संप्राप्ता सौभगं महत् । किन्तु दुर्जनसंसर्गाद्दग्धा पापाग्निना भृशम्

ಓ ಭದ್ರೇ! ಸಿಂಹಸ್ಥದಲ್ಲಿ ಗುರು ಸ್ಥಿತರಾಗಿದ್ದಾಗ ಅವಳಿಗೆ ಮಹತ್ ಸೌಭಾಗ್ಯ ದೊರಕಿತು; ಆದರೆ ದುರ್ಜನಸಂಗದಿಂದ ಪಾಪಾಗ್ನಿಯಿಂದ ಬಹಳವಾಗಿ ದಗ್ಧಳಾದಳು।

Verse 6

तत्रोपायमभिज्ञाय ऋषीणां शृण्वतां तदा । श्रुत्वा कर्णे महच्छब्दं संप्राप्तेयं तवांतिकम्

ಅಲ್ಲಿ ಋಷಿಗಳು ಕೇಳುತ್ತಿರುವಾಗ ಉಪಾಯವನ್ನು ತಿಳಿದು, ಕಿವಿಯಲ್ಲಿ ಮಹಾಶಬ್ದವನ್ನು ಕೇಳಿ, ಅವಳು ಬಂದು ನಿಮ್ಮ ಸನ್ನಿಧಿಗೆ ತಲುಪಿದಳು।

Verse 7

नमस्करोति देवि त्वां द्वारके गौतमी शुभा । पश्यपश्य महापुण्या इयं भागीरथी शुभा

ಹೇ ದೇವಿ ದ್ವಾರಕೇ! ಶುಭವಾದ ಗೌತಮೀ (ಗೋದಾವರಿ) ನಿಮಗೆ ನಮಸ್ಕರಿಸುತ್ತದೆ. ನೋಡಿ—ನೋಡಿ! ಇದು ಮಹಾಪುಣ್ಯವತಿ, ಶುಭವಾದ ಭಾಗೀರಥೀ (ಗಂಗಾ) ಸಹ.

Verse 8

नमस्करोति ते पादौ संहृष्टा च पुनःपुनः । पश्येमां नर्मदां रम्यां प्रणतां तव पादयोः

ಅವಳು ಹರ್ಷದಿಂದ ಪುನಃಪುನಃ ನಿಮ್ಮ ಪಾದಗಳಿಗೆ ನಮಸ್ಕರಿಸುತ್ತಾಳೆ. ನೋಡಿ, ಈ ರಮ್ಯ ನರ್ಮದಾ ನಿಮ್ಮ ಪಾದಗಳಲ್ಲಿ ಪ್ರಣತಳಾಗಿ ಇದೆ।

Verse 9

यमुना चन्द्रभागेयमियं प्राचीसरस्वती । सरयूर्गंडकी प्राप्ता गोमती पूर्ववाहिनी

ಇದು ಯಮುನಾ ಮತ್ತು ಇದು ಚಂದ್ರಭಾಗಾ; ಇದು ಪೂರ್ವವಾಹಿನಿ ಸರಸ್ವತಿ. ಸರಯೂ ಮತ್ತು ಗಂಡಕೀ ಬಂದಿವೆ; ಪೂರ್ವಕ್ಕೆ ಹರಿಯುವ ಗೋಮತೀ ಕೂಡ ಬಂದಿದೆ।

Verse 10

शोणः सिन्धुनदी चैता अन्याश्च सरितां वराः । कृष्णा भीमरथी पुण्या कावेर्य्याद्याः सरिद्वराः

ಇದು ಶೋಣ ಮತ್ತು ಇದು ಸಿಂಧು ನದಿ; ಇನ್ನೂ ಇತರ ಶ್ರೇಷ್ಠ ಸರಿತೆಗಳು ಕೂಡ. ಕೃಷ್ಣಾ, ಪುಣ್ಯವಾದ ಭೀಮರಥೀ, ಹಾಗೂ ಕಾವೇರಿ ಮೊದಲಾದ ಪ್ರಮುಖ ನದಿಗಳೂ ಇಲ್ಲಿ ಇದ್ದಾರೆ।

Verse 11

सीताचक्षुर्नदी भद्रा नमंत्येताः पदांबुजम् । द्वारके ता महापुण्याः सप्तद्वीपोद्भवाः पराः

ಸೀತಾ, ಚಕ್ಷುರ್ನದಿ, ಭದ್ರಾ—ಇವರೆಲ್ಲರೂ ನಿಮ್ಮ ಪಾದಪದ್ಮಗಳಿಗೆ ನಮಸ್ಕರಿಸುತ್ತಾರೆ. ದ್ವಾರಕೆಯಲ್ಲಿ ಸಪ್ತದ್ವೀಪಗಳಿಂದ ಉದ್ಭವಿಸಿದ ಆ ಪರಮ ಪುಣ್ಯಮಯ ಪವಿತ್ರ ನದಿಗಳು ವಿರಾಜಿಸುತ್ತಿವೆ.

Verse 12

मन्दाकिनी महापुण्या भोगवत्यादिसंयुता । पश्याश्चर्यमिदं भद्रे वाराणसी विमुक्तिदा

ಮಹಾಪುಣ್ಯಮಯಿ ಮಂದಾಕಿನಿ ಭೋಗವತಿ ಮೊದಲಾದವರೊಂದಿಗೆ ಇಲ್ಲಿ ಇದೆ. ಓ ಭದ್ರೇ, ಈ ಆಶ್ಚರ್ಯವನ್ನು ನೋಡು—ಮೋಕ್ಷದಾಯಿನಿ ವಾರಾಣಸಿಯೇ ಇಲ್ಲಿಯೇ ಇರುವಂತೆ ಕಾಣುತ್ತದೆ.

Verse 13

भक्त्या ते च पदांभोजं शिरस्याधाय वर्तते । कुरुक्षेत्रं महापुण्यं नमति त्वामहर्निशम्

ಭಕ್ತಿಯಿಂದ ಅದು ನಿಮ್ಮ ಪಾದಪದ್ಮಗಳನ್ನು ಶಿರಸ್ಸಿನ ಮೇಲೆ ಧರಿಸಿ ಇರುತ್ತದೆ. ಮಹಾಪುಣ್ಯವಾದ ಕುರುಕ್ಷೇತ್ರವು ಹಗಲು-ರಾತ್ರಿ ನಿಮಗೆ ನಮಸ್ಕರಿಸುತ್ತದೆ.

Verse 14

द्वारके मथुरां पश्य प्रणतां तव पादयोः । अयोध्याऽवंतिकामायास्ता नमंति पदांबुजम्

ಓ ದ್ವಾರಕೇ, ಮಥುರೆಯನ್ನು ನೋಡು—ಅದು ನಿನ್ನ ಪಾದಗಳಲ್ಲಿ ಪ್ರಣತವಾಗಿದೆ. ಅಯೋಧ್ಯೆ ಮತ್ತು ಅವಂತಿಕಾ (ಉಜ್ಜಯಿನಿ) ಕೂಡ ನಿನ್ನ ಪಾದಪದ್ಮಗಳಿಗೆ ನಮಸ್ಕರಿಸುತ್ತವೆ.

Verse 15

कांची गया विशाला च विरजा लुठति क्षितौ । शालिग्रामं महाक्षेत्रं पतितं तव पादयोः । विराजते प्रभासं च क्षेत्रं च पुरुषोत्तमम्

ಕಾಂಚಿ, ಗಯಾ, ವಿಶಾಲಾ ಮತ್ತು ವಿರಜಾ—ಇವು ಭಕ್ತಿಯಿಂದ ಭೂಮಿಯಲ್ಲಿ ಉರುಳಿ ವಂದಿಸುತ್ತವೆ. ಶಾಲಿಗ್ರಾಮ ಎಂಬ ಮಹಾಕ್ಷೇತ್ರವು ನಿಮ್ಮ ಪಾದಗಳಲ್ಲಿ ಪತನಗೊಂಡಿದೆ. ಪ್ರಭಾಸವೂ ಹಾಗೂ ಪುರುಷೋತ್ತಮ (ಪುರಿ) ಕ್ಷೇತ್ರವೂ ಪ್ರಕಾಶಿಸುತ್ತಿವೆ.

Verse 16

भार्गवादीनि चान्यानि सर्वक्षेत्राणि सुन्दरि । द्वारके प्रणमंति त्वां भक्त्योत्थाय पुनःपुनः

ಹೇ ಸುಂದರಿ ದ್ವಾರಕೇ! ಭಾರ್ಗವ ಮೊದಲಾದ ಇತರ ಎಲ್ಲಾ ಪುಣ್ಯಕ್ಷೇತ್ರಗಳೂ ಭಕ್ತಿಯಿಂದ ಪುನಃ ಪುನಃ ಎದ್ದು ನಿನಗೆ ಪ್ರಣಾಮ ಮಾಡುತ್ತವೆ।

Verse 17

पश्येमान्सागरान्सप्त पतितस्तांब पादयोः । पश्यारण्यानि सर्वाणि नैमिषं प्रणतं पुरः

ನೋಡು, ಈ ಏಳು ಸಾಗರಗಳು ನಿನ್ನ ಪದ್ಮಪಾದಗಳ ಬಳಿ ಬಿದ್ದು ನಮಸ್ಕರಿಸುತ್ತಿವೆ. ನೋಡು, ಎಲ್ಲಾ ಪುಣ್ಯಾರಣ್ಯಗಳನ್ನೂ; ಹಾಗೆಯೇ ನೈಮಿಷವೂ ನಿನ್ನ ಮುಂದೆ ಪ್ರಣತವಾಗಿದೆ।

Verse 18

धनुष्कं च दशारण्यं दंडकारण्यमर्बुदम् । नारायणाश्रमं पश्य द्वारके प्रणतं तथा

ಧನುಷ್ಕ, ದಶಾರಣ್ಯ, ದಂಡಕಾರಣ್ಯ ಮತ್ತು ಅರ್ಬುದವನ್ನು ನೋಡು; ಹಾಗೆಯೇ ನಾರಾಯಣಾಶ್ರಮವನ್ನೂ ನೋಡು—ಹೇ ದ್ವಾರಕೇ, ಇವೆಲ್ಲವೂ ಪ್ರಣತವಾಗಿವೆ।

Verse 19

अयं मेरुश्च कैलासो मन्दराद्याः सहस्रशः । हिमाद्रिर्विंध्यशैलश्च श्रीशैलाद्याः प्रहर्षिताः । एते ह्यृषिगणाः सर्वे नमंतिस्म पुनःपुनः

ಇದೋ ಮೇರು ಮತ್ತು ಕೈಲಾಸ; ಮಂದರ ಮೊದಲಾದ ಸಾವಿರಾರು ಪರ್ವತಗಳು. ಹಿಮಾದ್ರಿ, ವಿಂಧ್ಯಶೈಲ ಮತ್ತು ಶ್ರೀಶೈಲಾದಿಗಳು ಹರ್ಷದಿಂದ ಉಪಸ್ಥಿತರಿದ್ದಾರೆ. ಈ ಎಲ್ಲಾ ಋಷಿಗಣಗಳೂ ಪುನಃ ಪುನಃ ನಮಸ್ಕರಿಸುತ್ತಾರೆ।

Verse 20

गंगाद्याः सागराः शैला नृत्यंति पुरतस्तव । ऋषिदेवगणाः सर्वे सर्वे गर्जंति नामभिः

ಗಂಗಾದಿ ಪುಣ್ಯನದಿಗಳು, ಸಾಗರಗಳು ಮತ್ತು ಪರ್ವತಗಳು ನಿನ್ನ ಮುಂದೆ ನೃತ್ಯಿಸುತ್ತಿವೆ. ಎಲ್ಲಾ ಋಷಿ-ದೇವಗಣಗಳು—ಎಲ್ಲರೂ ನಾಮಗಳನ್ನು ಉಚ್ಚರಿಸಿ ಗರ್ಜಿಸುತ್ತಾರೆ।

Verse 21

श्रीप्रह्लाद उवाच । इत्येवं वदतस्तस्य द्वारका हृष्टमानसा । नृत्यतो मुदितान्वीक्ष्य सर्वान्प्रेम्णाभिनंद्य च । उवाच ललिता वाचं गौतमीं स्पृश्य पाणिना

ಶ್ರೀ ಪ್ರಹ್ಲಾದನು ಹೇಳಿದರು—ಅವನು ಹೀಗೆ ಹೇಳುತ್ತಿದ್ದಾಗ ದ್ವಾರಕೆಯ ಮನಸ್ಸು ಹರ್ಷದಿಂದ ತುಂಬಿತು. ನೃತ್ಯಮಾಡುತ್ತಾ ಆನಂದಿಸಿದ ಎಲ್ಲರನ್ನು ನೋಡಿ ಪ್ರೀತಿಯಿಂದ ಅಭಿನಂದಿಸಿ, ಗೌತಮಿಯನ್ನು ಕೈಯಿಂದ ಸ್ಪರ್ಶಿಸಿ ಮೃದು ವಚನಗಳನ್ನು ನುಡಿದಳು.

Verse 22

भागीरथीप्रयागादीन्क्षेत्रादीनथ सर्वशः । द्वारका मधुरालापैः सर्वानानंदयत्तदा

ಆ ಸಮಯದಲ್ಲಿ ದ್ವಾರಕೆಯು ಮಧುರ ವಚನಗಳಿಂದ ಭಾಗೀರಥಿ, ಪ್ರಯಾಗ ಮೊದಲಾದ ಎಲ್ಲ ತೀರ್ಥಕ್ಷೇತ್ರಗಳನ್ನೂ ಇತರ ಪವಿತ್ರ ಸ್ಥಳಗಳನ್ನೂ ಎಲ್ಲ ರೀತಿಯಿಂದ ಆನಂದಗೊಳಿಸಿದಳು.

Verse 23

अथाश्चर्यमभूत्तत्र सर्वानंदविवर्द्धनम् । अथ तावत्तदाऽकाशे गीतवाद्यजयस्वनाः

ನಂತರ ಅಲ್ಲಿ ಎಲ್ಲರ ಆನಂದವನ್ನು ಹೆಚ್ಚಿಸುವಂತಹ ಒಂದು ಆಶ್ಚರ್ಯ ಸಂಭವಿಸಿತು. ಅದೇ ಕ್ಷಣದಲ್ಲಿ ಆಕಾಶದಲ್ಲಿ ಗೀತ, ವಾದ್ಯ ಮತ್ತು ಜಯಘೋಷಗಳ ಧ್ವನಿಗಳು ಎದ್ದವು.

Verse 24

गर्जनानि सुपुण्यानि हरिशब्दैः पृथक्पृथक् । अपश्यन्वै तदा सर्वे ब्रह्माद्या देवनायकाः

ಅಲ್ಲಿ ‘ಹರಿ’ ಶಬ್ದಗಳಿಂದ ತುಂಬಿದ, ಪ್ರತ್ಯೇಕ ಪ್ರತ್ಯೇಕವಾಗಿ ಕೇಳಿಬರುವ ಶುಭ ಗರ್ಜನೆಗಳು ಉಂಟಾದವು. ಆಗ ಬ್ರಹ್ಮಾದಿ ಎಲ್ಲ ದೇವನಾಯಕರು ಆ ಅದ್ಭುತವನ್ನು ಕಂಡರು.

Verse 25

महेशः स्वगणैः सार्द्धं भवान्या समदृश्यत । इन्द्रस्तु त्रिदशैः सार्द्धं यक्षगन्धर्वकिन्नरैः

ಮಹೇಶ್ವರನು ತನ್ನ ಗಣಗಳೊಂದಿಗೆ ಭವಾನಿಯ ಸಹಿತವಾಗಿ ಪ್ರತ್ಯಕ್ಷನಾದನು. ಹಾಗೆಯೇ ಇಂದ್ರನು ಕೂಡ ತ್ರಿದಶರೊಂದಿಗೆ, ಯಕ್ಷ-ಗಂಧರ್ವ-ಕಿನ್ನರರ ಸಹಿತವಾಗಿ ಪ್ರಾದುರ್ಭವಿಸಿದನು.

Verse 26

मरुद्भिर्लोकपालैश्चा नृत्यमानाः प्रहर्षिताः । सिद्धविद्याधराः सर्वे वस्वादित्याश्च सग्रहाः

ಮರುತರು ಹಾಗೂ ಲೋಕಪಾಲರೊಂದಿಗೆ ಅವರು ಪರಮ ಹರ್ಷದಿಂದ ನೃತ್ಯಮಾಡಿದರು. ಎಲ್ಲಾ ಸಿದ್ಧರು, ವಿದ್ಯಾಧರರು, ವಸುಗಳು ಮತ್ತು ಆದಿತ್ಯರೂ ತಮ್ಮ ದಿವ್ಯ ಗಣಗಳೊಡನೆ ಅಲ್ಲಿ ಸೇರಿದ್ದರು.

Verse 27

भृग्वाद्याः सनकाद्याश्च नृत्यमानाः प्रहर्षिताः । ब्रह्माणं च नमस्कृत्य सप्तस्वर्गस्थिताः सुराः

ಭೃಗು ಮೊದಲಾದ ಋಷಿಗಳು ಮತ್ತು ಸನಕ ಮೊದಲಾದ ಮುನಿಗಳು ಪರಮ ಹರ್ಷದಿಂದ ನೃತ್ಯಮಾಡುತ್ತಾ ಬ್ರಹ್ಮನಿಗೆ ನಮಸ್ಕರಿಸಿದರು. ಏಳು ಸ್ವರ್ಗಗಳಲ್ಲಿ ವಾಸಿಸುವ ದೇವರೂ ಸಹ ಭಕ್ತಿಯಿಂದ ವಂದಿಸಿದರು.

Verse 28

ऊचुस्ते द्वारकां दृष्ट्वा ब्रह्मेशानादयस्तदा । हर्षविह्वलितात्मानो वीक्ष्याऽन्योन्यं च विस्मिताः

ಆಗ ದ್ವಾರಕೆಯನ್ನು ಕಂಡು ಬ್ರಹ್ಮ, ಈಶಾನ (ಶಿವ) ಮೊದಲಾದವರು ಮಾತನಾಡಿದರು. ಹರ್ಷದಿಂದ ವಿಹ್ವಲರಾಗಿ ಪರಸ್ಪರ ನೋಡುತ್ತಾ ಆಶ್ಚರ್ಯಗೊಂಡರು.

Verse 29

देवा ऊचुः । सेयं वै द्वारका देवी वहते यत्र गोमती । यत्राऽस्ते भगवान्कृष्णः सेयं पुण्या विराजते

ದೇವರು ಹೇಳಿದರು—ಇದೇ ದೇವೀ ದ್ವಾರಕಾ; ಇಲ್ಲಿ ಗೋಮತಿ ನದಿ ಹರಿಯುತ್ತದೆ. ಇಲ್ಲಿ ಭಗವಾನ್ ಶ್ರೀಕೃಷ್ಣನು ವಾಸಿಸುತ್ತಾನೆ; ಆದ್ದರಿಂದ ಈ ಪುಣ್ಯನಗರಿ ಪ್ರಕಾಶಿಸುತ್ತದೆ.

Verse 30

सर्वक्षेत्रोत्तमा या च सर्वतीर्थोत्तमोत्तमा । स्वर्गादप्यधिका भूमौ द्वारकेयं प्रकाशते

ಎಲ್ಲ ಕ್ಷೇತ್ರಗಳಲ್ಲಿ ಶ್ರೇಷ್ಠವೂ, ಎಲ್ಲ ತೀರ್ಥಗಳಲ್ಲಿ ಪರಮೋತ್ತಮವೂ ಆದ ಆ ದ್ವಾರಕಾ, ಭೂಮಿಯಲ್ಲಿ ಸ್ವರ್ಗಕ್ಕಿಂತಲೂ ಅಧಿಕ ಮಹಿಮೆಯಿಂದ ಪ್ರಕಾಶಿಸುತ್ತದೆ.

Verse 31

एतद्वै चक्रतीर्थं च यच्छिला चक्र चिह्निता । मुक्तिदा पापिनां लोके म्लेच्छदेशेऽपि पूजिता

ಇದೇ ನಿಶ್ಚಯವಾಗಿ ಚಕ್ರತೀರ್ಥ; ಇದರ ಶಿಲೆಯ ಮೇಲೆ ಚಕ್ರಚಿಹ್ನೆ ಅಂಕಿತವಾಗಿದೆ. ಇದು ಲೋಕದಲ್ಲಿ ಪಾಪಿಗಳಿಗೂ ಮೋಕ್ಷದಾಯಕ, ಮ್ಲೇಚ್ಛದೇಶಗಳಲ್ಲಿಯೂ ಪೂಜಿತವಾಗಿದೆ.

Verse 32

प्रह्लाद उवाच । ब्रह्मादीनागतान्दृष्ट्वा विस्मिता नारदादयः । क्षेत्राणि तीर्थमुख्यानि विस्मितानि सरिद्वराः । प्रणेमुर्युगपत्सर्वे सर्वाः सर्वाणि सर्वशः

ಪ್ರಹ್ಲಾದನು ಹೇಳಿದನು—ಬ್ರಹ್ಮಾದಿಗಳು ಆಗಮಿಸುವುದನ್ನು ನೋಡಿ ನಾರದಾದಿಗಳು ವಿಸ್ಮಿತರಾದರು. ಪ್ರಧಾನ ಕ್ಷೇತ್ರಗಳು, ಶ್ರೇಷ್ಠ ತೀರ್ಥಗಳು, ಉತ್ತಮ ನದಿಗಳೂ ಆಶ್ಚರ್ಯಭರಿತರಾಗಿ; ಎಲ್ಲರೂ ಏಕಕಾಲದಲ್ಲಿ—ಎಲ್ಲರಿಗೂ, ಎಲ್ಲ ರೀತಿಯಿಂದ—ಪ್ರಣಾಮ ಮಾಡಿದರು.

Verse 33

ब्रह्मादीनां च तीर्थानां दृष्ट्वा यात्रां मनोहराम् । द्वारकां प्रति विप्रेन्द्रा विस्मिता द्वारकौकसः

ಹೇ ವಿಪ್ರೇಂದ್ರಾ! ಬ್ರಹ್ಮಾದಿಗಳೂ ತೀರ್ಥಗಳೂ ಸೇರಿದ ಮನೋಹರ ಯಾತ್ರೆ ದ್ವಾರಕೆಯ ಕಡೆ ಸಾಗುವುದನ್ನು ನೋಡಿ ದ್ವಾರಕಾವಾಸಿಗಳು ವಿಸ್ಮಿತರಾದರು.

Verse 34

दृष्ट्वा देवगणाः सर्वे द्वारकां प्रति मंदिरे । गीतवाद्यादि निर्घोषैर्नृत्यमानाः प्रहर्षिताः

ದ್ವಾರಕೆಯನ್ನು ನೋಡಿ ಅದರ ಮಂದಿರಗಳ ಕಡೆಗೆ ಸಾಗುವಾಗ, ಗೀತ-ವಾದ್ಯಗಳ ಘೋಷದ ನಡುವೆ ಎಲ್ಲಾ ದೇವಗಣಗಳು ಹರ್ಷಭರಿತರಾಗಿ ನೃತ್ಯಮಾಡಿದರು.

Verse 35

वदन्तो जयशब्दांश्च सेयं कृष्णप्रियेति च । दृष्ट्वा ब्रह्ममहेशानौ द्वारकां प्रीतमानसौ

‘ಜಯ ಜಯ’ ಎಂದು ಜಯಘೋಷಗಳನ್ನು ಹೇಳುತ್ತಾ, ‘ಇವಳೇ ಕೃಷ್ಣಪ್ರಿಯೆ’ ಎಂದು ಪ್ರಕಟಿಸುತ್ತಾ, ದ್ವಾರಕೆಯನ್ನು ಕಂಡ ಬ್ರಹ್ಮ ಮತ್ತು ಮಹೇಶರು ಮನಸಾರೆ ಸಂತೋಷಪಟ್ಟರು.

Verse 36

त्यक्त्वा च वाहने श्रेष्ठे दण्डवत्पतितौ भुवि । ऊचतुश्च तदा देवौ द्वारकां प्रति हर्षितौ

ಶ್ರೇಷ್ಠ ವಾಹನಗಳನ್ನು ತ್ಯಜಿಸಿ ಆ ಇಬ್ಬರು ದೇವರು ದಂಡವತ್‌ವಾಗಿ ಭುವಿಯಲ್ಲಿ ಬಿದ್ದರು. ನಂತರ ಹರ್ಷದಿಂದ ದ್ವಾರಕೆಯ ಕಡೆ ಮುಖಮಾಡಿ ಹೇಳಿದರು.

Verse 37

श्रेष्ठा त्वमम्ब सर्वेभ्योऽस्मदादिभ्योऽपि सर्वतः । यतस्त्वां न त्यजेत्साक्षाद्भगवान्विष्णुरव्ययः

ಹೇ ಅಂಬೆ! ನೀ ಎಲ್ಲರಿಗಿಂತಲೂ, ನಮ್ಮಂತಹ ದೇವರಿಗಿಂತಲೂ ಸಹ, ಸರ್ವಥಾ ಶ್ರೇಷ್ಠೆ; ಏಕೆಂದರೆ ಅವ್ಯಯನಾದ ಭಗವಾನ್ ವಿಷ್ಣು ಸ್ವಯಂ ಸాక్షಾತ್ ನಿನ್ನನ್ನು ಎಂದಿಗೂ ತ್ಯಜಿಸುವುದಿಲ್ಲ.

Verse 38

अतो दर्शय देवेशं कृष्णं कंसविनाशनम् । यद्दर्शनान्महासिद्धिः सर्वेषां च भविष्यति

ಆದ್ದರಿಂದ ಹೇ ದೇವಿ! ದೇವೇಶನಾದ ಕಂಸವಿನಾಶಕ ಶ್ರೀಕೃಷ್ಣನನ್ನು ನಮಗೆ ದರ್ಶನ ಮಾಡಿಸು; ಅವರ ದರ್ಶನದಿಂದ ಎಲ್ಲರಿಗೂ ಮಹಾಸಿದ್ಧಿ ಉಂಟಾಗುವುದು.

Verse 39

प्रह्लाद उवाच । इत्युक्त्वा प्रययौ देवी तीर्थक्षेत्रादिसंयुता । ब्रह्मेशानौ पुरस्कृत्य हृष्टौ दृष्ट्वा महोत्सवान्

ಪ್ರಹ್ಲಾದನು ಹೇಳಿದನು—ಇಂತೆಂದು ಹೇಳಿ ದೇವಿ ತೀರ್ಥಕ್ಷೇತ್ರಾದಿಗಳೊಂದಿಗೆ ಹೊರಟಳು. ಬ್ರಹ್ಮ ಮತ್ತು ಈಶಾನರನ್ನು ಮುಂಚಿಟ್ಟು ಮಹೋತ್ಸವಗಳನ್ನು ನೋಡಿ ಅವರು ಹರ್ಷಿಸಿದರು.

Verse 40

गीतवाद्यपताकैश्च दिव्योपायनपाणिभिः । प्राप्योवाच ततो देवान्द्वारका हर्षविह्वला

ಗೀತೆ, ವಾದ್ಯ, ಪತಾಕೆಗಳೊಂದಿಗೆ, ಕೈಗಳಲ್ಲಿ ದಿವ್ಯ ಉಪಾಯನಗಳನ್ನು ಹಿಡಿದು, ಹರ್ಷವಿಹ್ವಲವಾದ ದ್ವಾರಕೆ ದೇವರ ಬಳಿಗೆ ಬಂದು ನಂತರ ಮಾತನಾಡಿತು.

Verse 41

पश्यतां पश्यतां देवाः सोऽयं वै द्वारकेश्वरः । प्राप्य संदर्शनं यस्य मुक्तानां यत्फलं भवेत् । न विद्यते सहस्रेषु ब्रह्मांडेषु च यत्फलम्

ನೋಡಿ, ನೋಡಿ, ಹೇ ದೇವರೆ! ಇವನೇ ನಿಜವಾಗಿ ದ್ವಾರಕೇಶ್ವರನು. ಇವನ ಸాక్షಾತ್ ದರ್ಶನದಿಂದ ಮುಕ್ತರಿಗೆ ದೊರೆಯುವ ಫಲ ಉಂಟಾಗುತ್ತದೆ; ಅಂಥ ಫಲ ಸಾವಿರ ಬ್ರಹ್ಮಾಂಡಗಳಲ್ಲಿಯೂ ಇಲ್ಲ.

Verse 42

ततो देवगणाः सर्वे क्षेत्रतीर्थादिसंयुताः । पश्चिमाभिमुखं दृष्ट्वा कृष्णं क्लेशविनाशनम् । प्रणेमुर्युगपत्सर्वे प्रहृष्टाः समुपागताः

ನಂತರ ಎಲ್ಲಾ ದೇವಗಣಗಳು—ಕ್ಷೇತ್ರ-ತೀರ್ಥಗಳೊಡನೆ—ಪಶ್ಚಿಮಾಭಿಮುಖ ಕ್ಲೇಶವಿನಾಶಕ ಶ್ರೀಕೃಷ್ಣನನ್ನು ನೋಡಿ, ಹರ್ಷದಿಂದ ಸಮೀಪಿಸಿ ಎಲ್ಲರೂ ಒಂದೇ ವೇಳೆ ಪ್ರಣಾಮ ಮಾಡಿದರು.

Verse 43

गीतवाद्यप्रघोषैश्च नृत्यमानाः समंततः । जयशब्दं नमःशब्दं गर्जंतो हरिनामभिः

ಗೀತ-ವಾದ್ಯಗಳ ಘೋಷದೊಂದಿಗೆ ಸುತ್ತಮುತ್ತ ನೃತ್ಯಮಾಡುತ್ತ, ಹರಿನಾಮಗಳನ್ನು ಉಚ್ಚರಿಸಿ ‘ಜಯ’ ‘ನಮಃ’ ಎಂದು ಗರ್ಜಿಸಿದರು.

Verse 44

ब्रह्मा भवो भवानी च सेन्द्रा देवगणा भुवि । दृष्ट्वा कृष्णं प्रणेमुस्ते भक्त्योत्थाय पुनःपुनः

ಭೂಮಿಯಲ್ಲಿ ಬ್ರಹ್ಮ, ಭವ (ಶಿವ), ಭವಾನಿ ಹಾಗೂ ಇಂದ್ರನೊಡನೆ ದೇವಗಣಗಳು ಶ್ರೀಕೃಷ್ಣನನ್ನು ನೋಡಿ ಭಕ್ತಿಯಿಂದ ಮರುಮರು ಎದ್ದು ಮತ್ತೆ ಮತ್ತೆ ಪ್ರಣಾಮ ಮಾಡಿದರು.

Verse 45

प्रयागादीनि तीर्थानि गंगाद्याः सरितोऽमलाः । ऋषयो देवगंधर्वाः शुकाद्याः सनकादयः । वीक्ष्य वक्त्रं महाविष्णोः प्रणेमुश्च मुहुर्मुहुः

ಪ್ರಯಾಗಾದಿ ತೀರ್ಥಗಳು, ಗಂಗಾದಿ ನಿರ್ಮಲ ನದಿಗಳು, ಋಷಿಗಳು, ದೇವಗಂಧರ್ವರು, ಶುಕಾದಿಗಳು ಹಾಗೂ ಸನಕಾದಿಗಳು—ಮಹಾವಿಷ್ಣುವಿನ ಮುಖವನ್ನು ನೋಡಿ—ಮರುಮರು ಪ್ರಣಾಮ ಮಾಡಿದರು.

Verse 46

कृष्णकृष्णेति कृष्णेति जय कृष्णेति वादिनः । स्नात्वा तु गोमतीनीरे तीरे चैव महोदधेः । कमलासनः संहृष्टः श्रीमत्कृष्णमपूजयत्

‘ಕೃಷ್ಣ ಕೃಷ್ಣ’ ಹಾಗೂ ‘ಜಯ ಕೃಷ್ಣ’ ಎಂದು ಘೋಷಿಸುತ್ತಾ ಅವರು ಮುಂದುವರಿದರು. ಕಮಲಾಸನ ಬ್ರಹ್ಮನು ಗೋಮತೀತೀರದಲ್ಲಿಯೂ ಮಹಾಸಮುದ್ರತೀರದಲ್ಲಿಯೂ ಸ್ನಾನಮಾಡಿ ಹರ್ಷದಿಂದ ಶ್ರೀಕೃಷ್ಣನನ್ನು ಪೂಜಿಸಿದನು।

Verse 47

स्वर्धेनुपयसा स्नाप्य दिव्यैश्चा मृतपंचकैः । भवश्चाथ भवानी च पूजयामास भक्तितः

ಸ್ವರ್ಗೀಯ ಕಾಮಧೇನುವಿನ ಹಾಲಿನಿಂದಲೂ ದಿವ್ಯ ಪಂಚಾಮೃತಗಳಿಂದಲೂ ಅಭಿಷೇಕಮಾಡಿಸಿ, ನಂತರ ಭವ (ಶಿವ) ಮತ್ತು ಭವಾನಿ (ಪಾರ್ವತಿ) ಭಕ್ತಿಯಿಂದ ಪ್ರಭುವನ್ನು ಪೂಜಿಸಿದರು।

Verse 48

इन्द्रो देवगणाः सर्वे योगिनः सनकादयः । ऋषयो नारदाद्याश्च गंगाद्याश्च सरिद्वराः

ಇಂದ್ರನು, ಎಲ್ಲಾ ದೇವಗಣಗಳು, ಸನಕಾದಿ ಯೋಗಿಗಳು, ನಾರದಾದಿ ಋಷಿಗಳು ಹಾಗೂ ಗಂಗಾದಿ ಶ್ರೇಷ್ಠ ನದಿಗಳು—ಎಲ್ಲರೂ ಅಲ್ಲಿ ಸೇರಿದರು।

Verse 49

अमूल्याभरणैर्भक्त्या महारत्नविनिर्मितैः । दिव्यैर्माल्यैरनेकैश्च नन्दनादिसमुद्भवैः

ಭಕ್ತಿಯಿಂದ ಅವರು ಮಹಾರತ್ನಗಳಿಂದ ನಿರ್ಮಿತ ಅಮೂಲ್ಯ ಆಭರಣಗಳನ್ನೂ, ನಂದನಾದಿ ದಿವ್ಯ ಉದ್ಯಾನಗಳಿಂದ ಉದ್ಭವಿಸಿದ ಅನೇಕ ದಿವ್ಯ ಮಾಲೆಗಳನ್ನೂ ಅರ್ಪಿಸಿದರು।

Verse 50

प्रियया श्रीतुलस्या वै श्रीमत्कृष्णमपूजयन् । धूपैर्नीराजनैर्दिव्यैः कर्पूरैश्च पृथक्पृथक्

ಪ್ರಿಯ ಶ್ರೀತುಳಸಿಯಿಂದ ಅವರು ಶ್ರೀಕೃಷ್ಣನನ್ನು ಪೂಜಿಸಿ, ಪ್ರತ್ಯೇಕವಾಗಿ ದಿವ್ಯ ಧೂಪ, ನೀರಾಜನ (ಆರತಿ) ಹಾಗೂ ಕರ್ಪೂರವನ್ನು ಅರ್ಪಿಸಿದರು।

Verse 51

नैवेद्यैर्विविधैः पुष्पैर्दिव्यैः कर्पूरवासितैः । सकर्पूरैश्च तांबूलैः प्रियैश्चोपायनैस्तथा

ಅವರು ನಾನಾವಿಧ ನೈವೇದ್ಯಗಳಿಂದ, ಕರ್ಪೂರಸುಗಂಧಿತ ದಿವ್ಯ ಪುಷ್ಪಗಳಿಂದ, ಕರ್ಪೂರಮಿಶ್ರಿತ ತಾಂಬೂಲದಿಂದ ಹಾಗೂ ಇತರ ಪ್ರಿಯ ಉಪಾಯನಗಳಿಂದ ಸಹ ಭಕ್ತಿಯಿಂದ ಪ್ರಭುವನ್ನು ಸತ್ಕರಿಸಿ ಪೂಜಿಸಿದರು।

Verse 52

महामांगलिकैः सर्वैः सुदिव्यैर्मंगलाऽर्तिकैः । संपूज्यैवं महाविष्णुं कृष्णं क्लेशविनाशनम् । प्रहृष्टा ननृतुः सर्वे गीतवाद्यप्रहर्षिताः

ಈ ರೀತಿ ಎಲ್ಲ ಮಹಾಮಂಗಳ ವಿಧಿಗಳಿಂದಲೂ ದಿವ್ಯ ಮಂಗಳಾರತಿಯಿಂದಲೂ ಕ್ಲೇಶವಿನಾಶಕ ಮಹಾವಿಷ್ಣು ಶ್ರೀಕೃಷ್ಣನನ್ನು ಸಂಪೂರ್ಣವಾಗಿ ಪೂಜಿಸಿ, ಗೀತ-ವಾದ್ಯಗಳ ಹರ್ಷದಿಂದ ಪ್ರಫುಲ್ಲಿತರಾಗಿ ಎಲ್ಲರೂ ಆನಂದದಿಂದ ನೃತ್ಯಮಾಡಿದರು।

Verse 53

पुरतः कृष्णदेवस्य ह्यप्सरोभिः समन्विताः । ब्रह्मा च ब्रह्मपुत्राश्च ततः सेन्द्रा मरुद्गणाः

ಶ್ರೀಕೃಷ್ಣದೇವನ ಮುಂದೆಯಲ್ಲಿ ಅಪ್ಸರೆಯರೊಂದಿಗೆ ಬ್ರಹ್ಮ ಮತ್ತು ಬ್ರಹ್ಮಪುತ್ರರು ನಿಂತರು; ನಂತರ ಇಂದ್ರನೊಡನೆ ಮರುದ್ಗಣಗಳು ಬಂದವು।

Verse 54

ब्रह्मादीन्नृत्यतः प्रेक्ष्य भगवान्कमलेक्षणः । वारयामास हस्तेन प्रीतः प्राह सुरान्विभुः

ಬ್ರಹ್ಮಾದಿಗಳು ನೃತ್ಯಮಾಡುವುದನ್ನು ನೋಡಿ ಕಮಲನಯನ ಭಗವಂತನು ಸಂತೋಷಗೊಂಡು ಕೈಯಿಂದ ಅವರನ್ನು ತಡೆದು, ನಂತರ ದೇವತೆಗಳನ್ನು ಉದ್ದೇಶಿಸಿ ವಿಭು ಮಾತನಾಡಿದನು।

Verse 55

श्रीभगवानुवाच । भोभो ब्रह्मन्महेशान हे भवानि महेश्वरि । क्षेत्राणि सर्वतीर्थानि नारदः सनकादयः । प्रीतोऽहं भवता सम्यक्सर्वान्कामानवाप्स्यथ

ಶ್ರೀಭಗವಾನ್ ಹೇಳಿದರು— ಹೇ ಬ್ರಹ್ಮನ್, ಹೇ ಮಹೇಶಾನ! ಹೇ ಭವಾನಿ, ಹೇ ಮಹೇಶ್ವರಿ! ಹೇ ಎಲ್ಲಾ ಕ್ಷೇತ್ರಗಳೇ, ಸರ್ವ ತೀರ್ಥಗಳೇ! ಹೇ ನಾರದ, ಸನಕಾದಿಗಳೇ! ನಿಮ್ಮಿಂದ ನಾನು ನಿಜವಾಗಿ ಪ್ರಸನ್ನನಾಗಿದ್ದೇನೆ; ನೀವು ಎಲ್ಲ ಇಷ್ಟಕಾಮ್ಯಗಳನ್ನು ಪಡೆಯುವಿರಿ।

Verse 56

प्रह्लाद उवाच । तदाभिलषितांल्लब्ध्वा स र्वान्कामवरानथ । भक्त्या परमया श्रीमत्कृष्णं प्रोचुः प्रहर्षिताः

ಪ್ರಹ್ಲಾದನು ಉವಾಚ—ಆಗ ಅಭಿಲಷಿತ ಇಚ್ಛೆಗಳನ್ನೂ ಸಮಸ್ತ ಶ್ರೇಷ್ಠ ವರಗಳನ್ನೂ ಪಡೆದು, ಪರಮ ಭಕ್ತಿಯಿಂದ ಪರಿಪೂರ್ಣರಾಗಿ ಅವರು ಮಹಾಹರ್ಷದಿಂದ ಶ್ರೀಮಾನ್ ಕೃಷ್ಣನನ್ನು ಉದ್ದೇಶಿಸಿ ಹೇಳಿದರು।

Verse 57

देवा ऊचुः । प्राप्तः कामवरोऽस्माभिः सर्वतः कृपया विभो । सप्रेमा त्वत्पदांभोजे भक्तिर्भव्याऽनपायिनी

ದೇವರುಗಳು ಹೇಳಿದರು—ಹೇ ವಿಭೋ! ಎಲ್ಲ ರೀತಿಯಲ್ಲೂ ನಿಮ್ಮ ಕೃಪೆಯಿಂದ ನಾವು ಶ್ರೇಷ್ಠ ವರವನ್ನು ಪಡೆದಿದ್ದೇವೆ. ನಿಮ್ಮ ಪದಾಂಭೋಜಗಳಲ್ಲಿ ಪ್ರೇಮಯುಕ್ತ, ಮಂಗಳಕರ, ಎಂದಿಗೂ ದೂರವಾಗದ ಭಕ್ತಿ ನಮ್ಮಲ್ಲಿ ಉದಯಿಸಲಿ।

Verse 58

प्रह्लाद उवाच । तथैव पूजयामासू रुक्मिणीं कृष्णवल्लभाम् । अथ ब्रह्ममहेशानौ सर्वेषां शृण्व तामिदम्

ಪ್ರಹ್ಲಾದನು ಉವಾಚ—ಅದೇ ರೀತಿಯಲ್ಲಿ ಅವರು ಕೃಷ್ಣವಲ್ಲಭೆ ರುಕ್ಮಿಣೀದೇವಿಯನ್ನು ಪೂಜಿಸಿದರು. ನಂತರ ಬ್ರಹ್ಮ ಮತ್ತು ಮಹೇಶರು ಎಲ್ಲರ ಸನ್ನಿಧಿಯಲ್ಲಿ ಈ ಮಾತುಗಳನ್ನು ಹೇಳಿದರು—ಶ್ರವಣಮಾಡಿರಿ।

Verse 59

श्रद्धया परया युक्तौ द्वारकां प्रत्यवोचतुः । त्वं देवि सर्वतीर्थानां क्षेत्राणामुत्तमोत्तमा

ಪರಮ ಶ್ರದ್ಧೆಯಿಂದ ಯುಕ್ತರಾದ ಆ ಇಬ್ಬರೂ ದ್ವಾರಕೆಯನ್ನು ಉದ್ದೇಶಿಸಿ ಹೇಳಿದರು—ಹೇ ದೇವಿ! ಸಮಸ್ತ ತೀರ್ಥಕ್ಷೇತ್ರಗಳಲ್ಲಿಯೂ ನೀನೇ ಉತ್ತಮೋತ್ತಮೆ।

Verse 60

पर्वतानां यथा मेरुः सिन्धूनां सागरो यथा । प्राणो यथा शरीराणामिन्द्रियाणां तु वै मनः

ಪರ್ವತಗಳಲ್ಲಿ ಮೇರು ಹೇಗೋ, ನದಿಗಳಲ್ಲಿ ಸಾಗರ ಹೇಗೋ; ದೇಹಗಳಿಗೆ ಪ್ರಾಣ ಹೇಗೋ, ಇಂದ್ರಿಯಗಳಿಗೆ ನಿಶ್ಚಯವಾಗಿ ಮನಸ್ಸು ಹಾಗೆಯೇ—।

Verse 61

तेजस्विनां यथा वह्निस्तत्त्वानां चैत्त्य ईज्यते । यथा ग्रहर्क्षताराणां सोमो वै ज्योतिषां धुवम् । एषां प्रकाशपुंजानां यथा सूर्य्यः प्रकाशते

ಯಥಾ ತೇಜಸ್ವಿಗಳಲ್ಲಿ ಅಗ್ನಿ ಪ್ರಧಾನನೋ, ತತ್ತ್ವಗಳಲ್ಲಿ ಪಾವನ ಚೈತ್ಯ ಪೂಜ್ಯವೋ; ಯಥಾ ಗ್ರಹ‑ನಕ್ಷತ್ರ‑ತಾರಗಳಲ್ಲಿ ಸೋಮ (ಚಂದ್ರ) ಜ್ಯೋತಿಷ್ಕರಿಗೆ ಧ್ರುವವೋ, ಹಾಗೆಯೇ ಈ ಪ್ರಕಾಶಪುಂಜಗಳಲ್ಲಿ ಸೂರ್ಯನು ಅತ್ಯಂತ ಪ್ರಕಾಶಿಸುತ್ತಾನೆ।

Verse 62

यथा नः सर्वदेवानां महाविष्णुरयं महान् । तथैव सर्वतीर्थानां पूज्येयं द्वारका शुभा

ಯಥಾ ನಮಗೆ ಸಮಸ್ತ ದೇವರಲ್ಲಿ ಈ ಮಹಾನ್ ಮಹಾವಿಷ್ಣುವೇ ಪರಮ, ಹಾಗೆಯೇ ಸಮಸ್ತ ತೀರ್ಥಗಳಲ್ಲಿ ಈ ಶುಭ ದ್ವಾರಕೆಯೇ ಪೂಜ್ಯ.

Verse 63

प्रह्लाद उवाच । इत्युक्त्वा सर्वदेवानां क्षेत्रादीनां च सत्तमाः । आधिपत्ये सुरेशानौ द्वारकामभिषेचतुः

ಪ್ರಹ್ಲಾದನು ಹೇಳಿದನು— ಹೀಗೆಂದು ಹೇಳಿ, ಸಮಸ್ತ ದೇವರುಗಳಲ್ಲಿಯೂ ಪವಿತ್ರ ಕ್ಷೇತ್ರಗಳಲ್ಲಿಯೂ ಶ್ರೇಷ್ಠರಾದ ಆ ಇಬ್ಬರು ದೇವೇಶ್ವರರು ದ್ವಾರಕೆಯನ್ನು ಆಧಿಪತ್ಯಕ್ಕೆ ಅಭಿಷೇಕಿಸಿದರು।

Verse 64

ब्रह्मेशानौ तथा देवाः प्रजेशा ऋषयोऽमलाः । तीर्थानां क्षेत्रराजानां महाराजत्वकारणम्

ಬ್ರಹ್ಮ ಮತ್ತು ಈಶಾನ, ಹಾಗೆಯೇ ದೇವರುಗಳು, ಪ್ರಜೇಶರು (ಪ್ರಜಾಪತಿಗಳು) ಮತ್ತು ಅಮಲ ಋಷಿಗಳು— ತೀರ್ಥಗಳಿಗೂ ಕ್ಷೇತ್ರರಾಜಗಳಿಗೂ ದ್ವಾರಕೆಯ ಮಹಾರಾಜತ್ವಕ್ಕೆ ಕಾರಣರಾದರು।

Verse 65

चक्रुर्महाभिषेकं तु द्वारकायाः प्रहर्षिताः । वादयन्तो विचित्राणि वादित्राणि महोत्सवे

ಅವರು ಪರಮಾನಂದದಿಂದ ದ್ವಾರಕೆಯ ಮಹಾಭಿಷೇಕವನ್ನು ನೆರವೇರಿಸಿದರು; ಆ ಮಹೋತ್ಸವದಲ್ಲಿ ನಾನಾವಿಧ ವಾದ್ಯಗಳನ್ನು ಮೊಳಗಿಸಿದರು।

Verse 66

दिव्यैः पञ्चामृतैस्तोयैः सर्वतीर्थसमुद्भवैः । पुण्यैश्चाकाशगंगाया दिग्गजानां करोद्धृतैः

ಸರ್ವತೀರ್ಥಗಳಿಂದ ಉದ್ಭವಿಸಿದ ದಿವ್ಯ ಪಂಚಾಮೃತಜಲಗಳಿಂದಲೂ, ದಿಕ್ಕುಗಳ ದಿಗ್ಗಜರ ಕರಗಳಿಂದ ಎತ್ತಲ್ಪಟ್ಟ ಆಕಾಶಗಂಗೆಯ ಪುಣ್ಯಜಲಗಳಿಂದಲೂ—

Verse 67

अथ वासांसि दिव्यानि दत्त्वा चाऽचमनं तथा । चर्चितां चन्दनैर्दिव्यैर्दिव्याभरणभूषिताम्

ನಂತರ ಅವರು ದಿವ್ಯ ವಸ್ತ್ರಗಳನ್ನು ಅರ್ಪಿಸಿ ಆಚಮನಾರ್ಥ ಜಲವನ್ನೂ ನೀಡಿದರು; ದಿವ್ಯ ಚಂದನಲೇಪದಿಂದ ಅಲಂಕರಿಸಿ, ದಿವ್ಯಾಭರಣಗಳಿಂದ ಭೂಷಿಸಿದರು।

Verse 68

पूजां च चक्रिरे पुष्पैश्चंदनादिसमुद्भवैः । तदा जाता महादिव्या पुरुषाः पार्षदा हरेः

ಪುಷ್ಪಗಳೂ ಚಂದನಾದಿ ಸಮುದ್ಭವ ಉಪಚಾರಗಳಿಂದ ಅವರು ಪೂಜೆಯನ್ನು ನೆರವೇರಿಸಿದರು; ಆಗ ಮಹಾದಿವ್ಯ ತೇಜಸ್ವಿ ಪುರುಷರು—ಹರಿಯ ಪಾರ್ಷದರು—ಪ್ರಕಟರಾದರು।

Verse 69

विष्वक्सेनसुनंदाद्या द्योतयन्तो दिशो दश । जयशब्दं नमःशब्दं वदंतः पुष्पवर्षिणः

ವಿಷ್ವಕ್ಸೇನ, ಸುನಂದ ಮೊದಲಾದವರು ದಶ ದಿಕ್ಕುಗಳನ್ನು ಪ್ರಕಾಶಗೊಳಿಸುತ್ತಾ ‘ಜಯ’ ‘ನಮಃ’ ಎಂದು ಘೋಷಿಸಿ ಪುಷ್ಪವೃಷ್ಟಿ ಮಾಡಿದರು।

Verse 70

गीतवादित्रघोषेण नृत्यमानाः प्रहर्षिताः । किरीटकुण्डलैर्हारैर्वैजयंत्या विभूषिताः

ಗೀತೆ-ವಾದ್ಯಗಳ ಘೋಷದ ನಡುವೆ ಅವರು ಹರ್ಷದಿಂದ ನೃತ್ಯಿಸಿದರು; ಕಿರೀಟ, ಕುಂಡಲ, ಹಾರಗಳು ಹಾಗೂ ವೈಜಯಂತೀ ಮಾಲೆಯಿಂದ ಭೂಷಿತರಾಗಿದ್ದರು।

Verse 71

श्यामाश्चतुर्भुजाः पीतवस्त्रमाल्यैर्विभूषिताः । स्वप्रभा दीप्यमानौ ते दृष्ट्वा ब्रह्ममहेश्वरौ

ಅವರು ಶ್ಯಾಮವರ್ಣರು, ಚತುರ್ಭುಜರು, ಪೀತವಸ್ತ್ರ ಹಾಗೂ ಮಾಲ್ಯಗಳಿಂದ ವಿಭೂಷಿತರಾಗಿ, ಸ್ವಪ್ರಭೆಯಿಂದಲೇ ದೀಪ್ತಿಮಾನರಾಗಿದ್ದರು. ಅವರನ್ನು ಕಂಡು ಬ್ರಹ್ಮಮಹೇಶ್ವರರೂ ಆಶ್ಚರ್ಯಗೊಂಡರು.

Verse 72

नारदं सनकादींश्च महाभागवतानृषीन् । तेऽपि तानपि संहृष्टाः प्रहर्षागतसंभ्रमाः

ಅಲ್ಲಿ ನಾರದರು, ಸನಕಾದಿಗಳು ಹಾಗೂ ಮಹಾಭಾಗವತ ಋಷಿಗಳು ಇದ್ದರು; ಅವರೂ ಅವರನ್ನು ಕಂಡು ಪರಮಾನಂದದಿಂದ ಹರ್ಷೋತ್ಪನ್ನ ಸಂಭ್ರಮದಲ್ಲಿ ಉಲ್ಲಸಿಸಿದರು.

Verse 73

ववंदिरे ततो ऽन्योऽन्यं हृष्टा आलिंगनादिभिः । ऋषयोऽन्ये च देवाश्च प्रणेमुर्विष्णुपार्षदान्

ನಂತರ ಅವರು ಹರ್ಷದಿಂದ ಆಲಿಂಗನಾದಿಗಳ ಮೂಲಕ ಪರಸ್ಪರ ವಂದನೆ ಸಲ್ಲಿಸಿದರು. ಇತರ ಋಷಿಗಳು ಮತ್ತು ದೇವತೆಗಳು ವಿಷ್ಣುವಿನ ಪಾರ್ಷದರಿಗೆ ಪ್ರಣಾಮ ಮಾಡಿದರು.

Verse 74

अथ ते समुपागम्य द्वारकां विष्णुपार्षदाः । नत्वाऽथ द्वारकानाथं द्वारकां वै तथैव च

ನಂತರ ವಿಷ್ಣುವಿನ ಪಾರ್ಷದರು ದ್ವಾರಕೆಗೆ ಸಮೀಪಿಸಿ, ಪ್ರಣಾಮ ಮಾಡಿ ದ್ವಾರಕಾನಾಥನಿಗೂ ಹಾಗೆಯೇ ದ್ವಾರಕೆಯಿಗೂ ವಂದಿಸಿದರು.

Verse 75

संपूज्य श्रद्धया भक्त्या निःश्रेयसवनोद्भवैः । कुसुमैर्विविधैर्दिव्यैस्तुलस्या तद्वनोत्थया

ಅವರು ಶ್ರದ್ಧಾ-ಭಕ್ತಿಯಿಂದ ಸಂಪೂಜಿಸಿ, ನಿಃಶ್ರೇಯಸವನದಲ್ಲಿ ಹುಟ್ಟಿದ ನಾನಾವಿಧ ದಿವ್ಯ ಪುಷ್ಪಗಳನ್ನೂ, ಅದೇ ವನಜ ತುಳಸಿಯನ್ನೂ ಅರ್ಪಿಸಿದರು.

Verse 76

तदुत्पन्नैः फलैर्दिव्यैर्धूपैर्नीराजनैः प्रभुम् । विविधैश्चान्नतांबूलैर्दत्त्वा कृष्णमतोषयन्

ಅಲ್ಲಿ ಉತ್ಪನ್ನವಾದ ದಿವ್ಯ ಫಲಗಳು, ಧೂಪ-ನೀರಾಜನಗಳೊಂದಿಗೆ, ಹಾಗೂ ವಿವಿಧ ಅನ್ನ-ತಾಂಬೂಲಗಳನ್ನು ಅರ್ಪಿಸಿ ಅವರು ಪ್ರಭು ಶ್ರೀಕೃಷ್ಣನನ್ನು ಸಂತೋಷಪಡಿಸಿದರು।

Verse 77

क्षेत्रतीर्थादिराजानां महाराजस्त्वमीश्वरि । इति सर्वे वदन्तस्तु द्वारकां च ववंदिरे

“ಹೇ ಈಶ್ವರಿ! ಎಲ್ಲಾ ಕ್ಷೇತ್ರ-ತೀರ್ಥಗಳ ಅಧಿರಾಜ್ಞಿ, ನೀನೇ ಮಹಾರಾಜೆ”—ಎಂದು ಹೇಳಿ ಎಲ್ಲರೂ ದ್ವಾರಕೆಗೆ ನಮಸ್ಕರಿಸಿದರು।

Verse 78

एतस्मिन्नंतरे विप्रा देवदुन्दुभिनिस्वनाः । अश्रूयंत महाशब्दा अभवन्पुष्पवृष्टयः

ಅದೇ ಕ್ಷಣದಲ್ಲಿ, ಓ ವಿಪ್ರರೇ! ದೇವದುಂದುಭಿಗಳ ನಿನಾದ ಕೇಳಿಬಂತು; ಮಹಾಶಬ್ದಗಳು ಉಂಟಾದವು, ಪುಷ್ಪವೃಷ್ಟಿಯೂ ಸುರಿಯಿತು।

Verse 79

अथाऽसीन्महदाश्चर्य्यं शृण्वन्तु ऋषिसत्तमाः । कुरुक्षेत्रं प्रयागं च सव्यदक्षिणपार्श्वयोः

ನಂತರ ಮಹದಾಶ್ಚರ್ಯವೊಂದು ಸಂಭವಿಸಿತು—ಓ ಋಷಿಶ್ರೇಷ್ಠರೇ, ಕೇಳಿರಿ: ಎಡ ಮತ್ತು ಬಲ ಪಾರ್ಶ್ವಗಳಲ್ಲಿ ಕುರುಕ್ಷೇತ್ರವೂ ಪ್ರಯಾಗವೂ ಪ್ರಾದುರ್ಭವಿಸಿದವು।

Verse 80

स्थित्वा जगृहतुर्द्दिव्ये श्वेतच्छत्रे मनोहरे । द्वारकायस्तथा शुभ्रे चामरव्यजने शुभे

ಅಲ್ಲಿ ನಿಂತು ಅವರು ದಿವ್ಯ, ಮನೋಹರ ಶ್ವೇತ ಛತ್ರಗಳನ್ನು ಹಿಡಿದರು; ಹಾಗೆಯೇ ದ್ವಾರಕೆಗೆ ಶುದ್ಧ, ಶುಭ ಚಾಮರ-ವ್ಯಜನಗಳನ್ನೂ ತೆಗೆದುಕೊಂಡರು।

Verse 81

अयोध्या मथुरा माया वाराणसी जयस्वनैः । स्तुवंत्यन्यास्तथान्यानि सर्वक्षेत्राणि सर्वशः

ಅಯೋಧ್ಯೆ, ಮಥುರಾ, ಮಾಯಾ, ವಾರಾಣಸಿ ಜಯಘೋಷಗಳೊಂದಿಗೆ ಅವಳನ್ನು ಸ್ತುತಿಸಿದವು; ಹಾಗೆಯೇ ಎಲ್ಲೆಡೆ ಇತರ ಎಲ್ಲಾ ಪುಣ್ಯಕ್ಷೇತ್ರಗಳೂ ಪ್ರಶಂಸಿಸಿದವು।

Verse 82

तीर्थानि सरितः सर्वा द्वारकाया मुखांबुजम् । पश्यतः परमानंदं लेभिरे देवमानवाः

ಎಲ್ಲಾ ತೀರ್ಥಗಳೂ, ಎಲ್ಲಾ ನದಿಗಳೂ ದ್ವಾರಕೆಯ ಕಮಲಮುಖವನ್ನು ಕಂಡು ಪರಮಾನಂದವನ್ನು ಪಡೆದವು; ದೇವರೂ ಮಾನವರೂ ಎರಡೂ.

Verse 83

आहुश्च पार्षदा विष्णोर्धन्यान्येतानि सर्वशः । दृष्ट्वा तु द्वारकां पुण्यां सर्वलोकैकमण्डनाम्

ಆಗ ವಿಷ್ಣುವಿನ ಪಾರ್ಷದರು ಹೇಳಿದರು—“ಇವೆಲ್ಲವೂ ನಿಜಕ್ಕೂ ಧನ್ಯ; ಏಕೆಂದರೆ ಇವು ಪವಿತ್ರ ದ್ವಾರಕೆಯನ್ನು ಕಂಡಿವೆ, ಅದು ಸಮಸ್ತ ಲೋಕಗಳ ಏಕೈಕ ಅಲಂಕಾರ.”

Verse 84

वेदयज्ञतपोजाप्यैः सम्यगाराधितो हरिः । प्रसीदेद्यस्य तस्य स्याद्द्वारकागमने मतिः

ವೇದ, ಯಜ್ಞ, ತಪಸ್ಸು, ಜಪಗಳಿಂದ ಹರಿಯನ್ನು ಸಮ್ಯಕ್ ಆರಾಧಿಸಿದವನ ಮೇಲೆ ಹರಿ ಪ್ರಸನ್ನನಾಗುತ್ತಾನೆ; ಅವನೊಳಗೆ ದ್ವಾರಕಾಗಮನದ ಸಂಕಲ್ಪ ಉದಯಿಸುತ್ತದೆ।