Adhyaya 23

Verse 1

मार्कंडेय उवाच । द्वारकायाश्च माहात्म्यमिंद्रद्युम्न निबोध मे । कलौ निवसते यत्र क्लेशहा रुक्मिणीपतिः

ಮಾರ್ಕಂಡೇಯನು ಹೇಳಿದರು—ಹೇ ಇಂದ್ರದ್ಯುಮ್ನ, ನನ್ನಿಂದ ದ್ವಾರಕೆಯ ಮಹಾತ್ಮ್ಯವನ್ನು ತಿಳಿದುಕೋ; ಅಲ್ಲಿ ಕಲಿಯುಗದಲ್ಲಿಯೂ ಕ್ಲೇಶಹರ, ರುಕ್ಮಿಣೀಪತಿ ಭಗವಾನ್ ವಾಸಿಸುತ್ತಾನೆ।

Verse 2

कलौ कृष्णस्य माहात्म्यं ये शृण्वंति पठंति च । न तेषां जायते वासो यमलोके युगाष्टकम्

ಕಲಿಯುಗದಲ್ಲಿ ಕೃಷ್ಣನ ಮಹಾತ್ಮ್ಯವನ್ನು ಕೇಳಿ ಪಠಿಸುವವರಿಗೆ ಯಮಲೋಕದಲ್ಲಿ ವಾಸವಾಗುವುದಿಲ್ಲ—ಎಂಟು ಯುಗಗಳವರೆಗೂ ಸಹ ಅಲ್ಲ।

Verse 3

नित्यं कृष्णकथा यस्य प्राणादपि गरीयसी । न तस्य दुर्ल्लभं किंचिदिह लोके परं नृप

ಹೇ ನೃಪ, ಯಾರಿಗೆ ನಿತ್ಯವೂ ಕೃಷ್ಣಕಥೆ ಪ್ರಾಣಕ್ಕಿಂತಲೂ ಹೆಚ್ಚು ಪ್ರಿಯವೋ, ಅವನಿಗೆ ಇಹಲೋಕದಲ್ಲಿಯೂ ಪರಲೋಕದಲ್ಲಿಯೂ ಯಾವುದೂ ದುರ್ಳಭವಲ್ಲ।

Verse 4

मन्वंतरसहस्रैस्तु काशीवासेन यत्फलम् । तत्फलं द्वारकावासे वसतां पंचभिर्दिनैः

ಸಹಸ್ರ ಮನ್ವಂತರಗಳ ಕಾಲ ಕಾಶೀವಾಸದಿಂದ ದೊರೆಯುವ ಪುಣ್ಯಫಲ, ದ್ವಾರಕೆಯಲ್ಲಿ ಐದು ದಿನ ವಾಸಿಸಿದವರಿಗೆ ಅದೇ ಫಲವಾಗಿ ಲಭಿಸುತ್ತದೆ।

Verse 5

कलौ निवसते यस्तु श्वपचो द्वारकां यदि । यतीनां गतिमाप्नोति प्राह ह्येवं प्रजापतिः

ಕಲಿಯುಗದಲ್ಲಿ ಶ್ವಪಚನಾದರೂ ದ್ವಾರಕೆಯಲ್ಲಿ ವಾಸಿಸಿದರೆ, ಅವನು ಯತಿಗಳ ಗತಿಯನ್ನು ಪಡೆಯುತ್ತಾನೆ—ಎಂದು ಪ್ರಜಾಪತಿ ಹೇಳಿದರು।

Verse 6

द्वारकां गंतुकामं यः प्रत्यहं कुरुते नरः । फलमाप्नोति मनुजः कुरुक्षेत्रसमुद्भवम्

ಯಾವ ನರನು ಪ್ರತಿದಿನ ದ್ವಾರಕೆಗೆ ಹೋಗುವ ಶುದ್ಧ ಸಂಕಲ್ಪ ಮಾಡುತ್ತಾನೋ, ಅವನು ಕುರುಕ್ಷೇತ್ರ ತೀರ್ಥದಿಂದ ಉಂಟಾಗುವ ಪುಣ್ಯಫಲವನ್ನು ಪಡೆಯುತ್ತಾನೆ।

Verse 7

सोमग्रहे च यत्प्रोक्तं यत्फलं सोमनायके । दृष्ट्वा तत्फलमाप्नोति द्वारवत्यां जनार्द्दनम्

ಸೋಮಗ್ರಹಣಕಾಲದಲ್ಲಿ ಹೇಳಿದ ಫಲವೂ, ಸೋಮನಾಥನಲ್ಲಿ ಹೇಳಿದ ಪುಣ್ಯವೂ—ದ್ವಾರವತಿಯಲ್ಲಿ ಜನಾರ್ದನನ ದರ್ಶನದಿಂದ ಅದೇ ಫಲ ಲಭಿಸುತ್ತದೆ।

Verse 8

पुष्करे कार्त्तिकीं कृत्वा यत्फलं वर्षकोटिभिः । तत्फलं द्वारकावासे दिनेनैकेन जायते

ಪುಷ್ಕರದಲ್ಲಿ ಕಾರ್ತಿಕೀ ವ್ರತವನ್ನು ಕೋಟಿ ವರ್ಷಗಳಷ್ಟು ಆಚರಿಸಿದ ಫಲ, ದ್ವಾರಕೆಯಲ್ಲಿ ಒಂದೇ ದಿನ ವಾಸಿಸಿದರೂ ಉಂಟಾಗುತ್ತದೆ।

Verse 9

द्वारकायां दिनैकेन दृष्टे देवकिनंदने । फलं कोटिगुणं ज्ञेयमत्र लक्षशतोद्भवम्

ದ್ವಾರಕೆಯಲ್ಲಿ ಒಂದೇ ದಿನದಲ್ಲಿ ದೇವಕೀನಂದನ ಶ್ರೀಕೃಷ್ಣನ ದರ್ಶನ ಮಾಡಿದರೆ ದೊರೆಯುವ ಫಲವು ಕೋಟಿಗುಣವಾಗುತ್ತದೆ; ಇಲ್ಲಿ ಲಕ್ಷಾಂತರ ಪುಣ್ಯವು ಉದ್ಭವಿಸುತ್ತದೆ ಎಂದು ತಿಳಿಯಬೇಕು।

Verse 10

कलौ निवसतां भूप धन्यास्तेषां मनोरथाः । कृष्णस्य दर्शने नित्यं द्वारकागमने मतिः

ಓ ಭೂಪನೇ! ಕಲಿಯುಗದಲ್ಲಿ ವಾಸಿಸುವವರಲ್ಲಿ, ಯಾರ ಮನಸ್ಸು ನಿತ್ಯವೂ ಶ್ರೀಕೃಷ್ಣದರ್ಶನಕ್ಕೂ ದ್ವಾರಕಾಗಮನಕ್ಕೂ ನೆಲೆಸಿದೆಯೋ ಅವರ ಮನೋರಥಗಳು ಧನ್ಯವಾದವು।

Verse 11

एकामपि द्वादशीं तु यः करोति नृपोत्तम । कृष्णस्य सन्निधौ भूप द्वारकायाः फलं शृणु

ಓ ನೃಪೋತ್ತಮನೇ, ಓ ಭೂಪನೇ! ಶ್ರೀಕೃಷ್ಣನ ಸನ್ನಿಧಿಯಲ್ಲಿ ಯಾರು ಒಂದೇ ಒಂದು ದ್ವಾದಶೀ ವ್ರತವನ್ನಾದರೂ ಆಚರಿಸುತ್ತಾರೋ, ಅವರಿಗೆ ದ್ವಾರಕೆಯ ಫಲ ದೊರೆಯುತ್ತದೆ; ಆ ಫಲವನ್ನು ಕೇಳು।

Verse 12

धन्यास्ते कृतकृत्यास्ते ते जना लोकपावनाः । दृष्टं कृष्णमुखं यैस्तु पापकोट्ययुतापहम्

ಧನ್ಯರು ಅವರು, ಕೃತಕೃತ್ಯರು ಅವರು, ಅವರು ಲೋಕಪಾವನ ಜನರು; ಏಕೆಂದರೆ ಅವರು ಶ್ರೀಕೃಷ್ಣನ ಮುಖದರ್ಶನ ಮಾಡಿದ್ದಾರೆ—ಅದು ಕೋಟಿಕೋಟಿ ಪಾಪಗಳನ್ನು ಅಯುತವಾಗಿ ಹರಣಮಾಡುತ್ತದೆ।

Verse 13

यत्फलं व्रतसंयुक्तैर्वासरैः कृष्णसंयुतैः । यज्ञैर्दानैर्बृहद्भिश्च द्वारकायां तथैकया

ವ್ರತಸಹಿತವಾದ, ಶ್ರೀಕೃಷ್ಣನಿಗೆ ಸಮರ್ಪಿತ ದಿನಗಳಿಂದಲೂ, ಮಹಾಯಜ್ಞಗಳೂ ಮಹಾದಾನಗಳೂ ನೀಡುವ ಫಲವೇ—ದ್ವಾರಕೆಯಲ್ಲಿ ಒಂದೇ ಒಂದು (ಆಚರಣೆ) ಯಿಂದಲೂ ದೊರೆಯುತ್ತದೆ।

Verse 14

क्षीरस्नानं प्रकुर्वंति ये नराः कृष्ण मूर्धनि । शताश्वमेधजं पुण्यं बिंदुना बिंदुना स्मृतम्

ಶ್ರೀಕೃಷ್ಣನ ಶಿರಸ್ಸಿನ ಮೇಲೆ ಕ್ಷೀರಾಭಿಷೇಕ ಮಾಡುವವರು—ಪ್ರತಿ ಬಿಂದುವೂ ಶತ ಅಶ್ವಮೇಧ ಯಾಗಜನ್ಯ ಪುಣ್ಯವನ್ನು ನೀಡುತ್ತದೆ ಎಂದು ಸ್ಮೃತಿಯಲ್ಲಿ ಹೇಳಲಾಗಿದೆ।

Verse 15

दधि क्षीराद्दशगुणं घृतं दध्नो दशोत्तरम् । घृताद्दशगुणं क्षौद्रं क्षौद्राद्दशगुणोत्तरम्

ಕ್ಷೀರಕ್ಕಿಂತ ದಧಿಯ ಪುಣ್ಯ ದಶಗುಣ; ದಧಿಗಿಂತ ಘೃತ ದಶಗುಣ ಅಧಿಕ; ಘೃತಕ್ಕಿಂತ ಕ್ಷೌದ್ರ (ಜೇನು) ದಶಗುಣ ಪುಣ್ಯದಾಯಕ; ಜೇನಿಗಿಂತ ಮೇಲೂ ಮತ್ತೆ ದಶಗುಣ ವೃದ್ಧಿಯೆಂದು ಹೇಳಿದೆ।

Verse 16

पुष्पोदकं च रत्नोदं वर्द्धनं च दशोत्तरम् । मंत्रोदकं च गंधोदं तथैव नृपसत्तम

ಹೇ ನೃಪಸತ್ತಮ! ಪುಷ್ಪೋದಕ, ರತ್ನೋದಕ ಮತ್ತು ವರ್ಧನಜಲ—ಇವುಗಳೂ ದಶಗುಣ ಶ್ರೇಷ್ಠವೆಂದು ಹೇಳಲಾಗಿದೆ; ಹಾಗೆಯೇ ಮಂತ್ರೋದಕ ಮತ್ತು ಗಂಧೋದಕವೂ ಪ್ರಶಂಸಿತ।

Verse 17

इक्षो रसेन स्नपनं शतवाजिमखैः समम् । तथैव तीर्थनीरं स फलं यच्छति भूमिप

ಹೇ ಭೂಮಿಪ! ಕಬ್ಬಿನ ರಸದಿಂದ ಸ್ನಾಪನ ಮಾಡುವುದು ಶತ ವಾಜಿಮಖ (ಅಶ್ವಮೇಧ) ಯಾಗಗಳಿಗೆ ಸಮಾನ; ಹಾಗೆಯೇ ತೀರ್ಥನೀರಿನಿಂದ ಸ್ನಾಪನ ಮಾಡಿದರೂ ಅದೇ ಫಲ ದೊರೆಯುತ್ತದೆ।

Verse 18

कृष्णं स्नानार्द्रगात्रं च वस्त्रेण परिमार्जति । तस्य लक्षार्जितस्यापि भवेत्पापस्य मार्जनम्

ಸ್ನಾನದ ನಂತರ ತೇವಗೊಂಡಿರುವ ಶ್ರೀಕೃಷ್ಣನ ದೇಹವನ್ನು ವಸ್ತ್ರದಿಂದ ಒರೆಸುವವನಿಗೆ, ಲಕ್ಷಾಂತರವಾಗಿ ಸಂಚಿತವಾದ ಪಾಪಗಳೂ ಸಹ ಶುದ್ಧಿಯಾಗುತ್ತವೆ।

Verse 19

स्नापयित्वा जगन्नाथं पुष्पमालावरोहणम् । कुरुते प्रतिपुष्पं तु स्वर्णनिष्कायुतं फलम्

ಜಗನ್ನಾಥನಿಗೆ ಸ್ನಾನ ಮಾಡಿಸಿ ನಂತರ ಪುಷ್ಪಮಾಲೆಯನ್ನು ಅರ್ಪಿಸಿದರೆ, ಪ್ರತಿಯೊಂದು ಪುಷ್ಪಕ್ಕೂ ಸ್ವರ್ಣನಿಷ್ಕಸಮಾನ ಪುಣ್ಯಫಲ ದೊರೆಯುತ್ತದೆ.

Verse 20

स्नानकाले तु देवस्य शंखादीनां तु वादनम् । कुरुते ब्रह्मलोके तु वसते ब्रह्मवासरम्

ದೇವರ ಸ್ನಾನಕಾಲದಲ್ಲಿ ಶಂಖಾದಿ ಮಂಗಳವಾದ್ಯಗಳನ್ನು ವಾದಿಸುವವನು ಬ್ರಹ್ಮಲೋಕವನ್ನು ಪಡೆದು ಅಲ್ಲಿ ಬ್ರಹ್ಮದಿನಪರ್ಯಂತ ವಾಸಿಸುತ್ತಾನೆ.

Verse 21

स्नानकाले स कृष्णस्य पठेन्नामसहस्रकम् । प्रत्यक्षरं लभेत्प्रेष्टं कपिलागोशतोद्भवम्

ಸ್ನಾನಕಾಲದಲ್ಲಿ ಕೃಷ್ಣನ ಸಹಸ್ರನಾಮವನ್ನು ಪಠಿಸುವವನು, ಪ್ರತಿಯೊಂದು ಅಕ್ಷರಕ್ಕೂ ನೂರು ಕಪಿಲಾ ಗೋವುಗಳನ್ನು ದಾನ ಮಾಡಿದಷ್ಟೇ ಪ್ರಿಯ ಪುಣ್ಯವನ್ನು ಪಡೆಯುತ್ತಾನೆ.

Verse 22

फलमेतन्महीपाल गीतायाः परिकीर्तितम् । गजेंद्रमोक्षणेनैवं स्तवराजेन कीर्त्तितम्

ಹೇ ಮಹೀಪಾಲ! ಈ ಫಲವು ಗೀತೆಗೆಂದು ಪ್ರಕಟಿಸಲಾಗಿದೆ; ಹಾಗೆಯೇ ಗಜೇಂದ್ರಮೋಕ್ಷಣವೆಂಬ ಈ ಸ್ತವರಾಜಕ್ಕೂ ಇದೇ ಫಲ ಕೀರ್ತಿಸಲಾಗಿದೆ.

Verse 23

स्तवैरृषिकृतैरन्यैः पठितैश्च नराधिप । तोषमाप्नोति देवेशः सर्वान्कामान्प्रयच्छति

ಹೇ ನರಾಧಿಪ! ಋಷಿಗಳು ರಚಿಸಿದ ಇತರ ಸ್ತೋತ್ರಗಳನ್ನು ಪಠಿಸಿದರೆ ದೇವೇಶನು ಸಂತುಷ್ಟನಾಗಿ ಎಲ್ಲ ಇಷ್ಟಾರ್ಥಗಳನ್ನು ದಯಪಾಲಿಸುತ್ತಾನೆ.

Verse 24

किं पुनर्वेदपाठं तु स्नानकाले करोति यः । तस्य यल्लभते पुण्यं न ज्ञातं नरनायक

ಹೇ ನರನಾಯಕಾ! ಸ್ನಾನಾರಾಧನೆಯ ಕಾಲದಲ್ಲಿ ಯಾರು ವೇದಪಾಠ ಮಾಡುತ್ತಾರೋ, ಅವರಿಗೆ ದೊರಕುವ ಪುಣ್ಯ ಅಪರಿಮಿತ; ಅದನ್ನು ಅಳೆಯಲಾಗದು.

Verse 25

स्नान काले च संप्राप्ते कृष्णस्याग्रे तु नर्तनम् । गीतं चैव पुनस्तत्र स्तवनं वदनेन हि

ಸ್ನಾನಾರಾಧನೆಯ ಕಾಲ ಬಂದಾಗ ಕೃಷ್ಣನ ಮುಂದೆ ನೃತ್ಯ ಮಾಡಬೇಕು; ಅಲ್ಲಿಯೇ ಗಾನ ಮಾಡಿ, ತನ್ನ ಕಂಠದಿಂದ ಪುನಃ ಸ್ತೋತ್ರ ಹೇಳಬೇಕು.

Verse 26

स्नानकाले तु कृष्णस्य जयशब्दं करोति यः । करताल समायुक्तं गीतनृत्यं करोति च

ಕೃಷ್ಣನ ಸ್ನಾನಾರಾಧನೆಯ ಸಮಯದಲ್ಲಿ ಯಾರು ‘ಜಯ’ ಎಂಬ ಘೋಷ ಮಾಡುತ್ತಾರೋ, ಕರತಾಳಗಳೊಂದಿಗೆ ಗೀತ-ನೃತ್ಯವೂ ಮಾಡುತ್ತಾರೆ, (ಅವರು ಮಹಾಪುಣ್ಯ ಪಡೆಯುತ್ತಾರೆ).

Verse 27

तत्र चेष्टां प्रकुर्वाणो हसते जल्पतेऽपि वा । मुक्तं तेन परं मातुर्योनियंत्रस्य निर्गमम्

ಅಲ್ಲಿ ಯಾರು ಚೇಷ್ಟೆ ಮಾಡಲಿ, ನಗಲಿ ಅಥವಾ ಮಾತನಾಡಲಿ—ಆ ಭಕ್ತಿಭಾವದ ಪಾಲ್ಗೊಳ್ಳುವಿಕೆಯಿಂದ ಅವರು ಮಾತೃಯೋನಿಯ ಬಂಧನದಿಂದ ಮುಕ್ತರಾಗಿ ಪುನರ್ಜನ್ಮದ ಬಲಾತ್ಕಾರದಿಂದ ಬಿಡುತ್ತಾರೆ.

Verse 28

नोत्तानशायी भवति मातुरंके नरेश्वर । गुणान्पठति कृष्णस्य यः काले स्नानकर्मणः

ಹೇ ನರೇಶ್ವರಾ! ಸ್ನಾನಕರ್ಮದ ಕಾಲದಲ್ಲಿ ಕೃಷ್ಣನ ಗುಣಗಳನ್ನು ಪಠಿಸುವವನು ಮತ್ತೆ ತಾಯಿಯ ಮಡಿಲಲ್ಲಿ ಅಸಹಾಯ ಶಿಶುವಾಗಿ ಮಲಗುವುದಿಲ್ಲ.

Verse 29

चंदनागुरुमिश्रेण कंकुमेन सुगंधिना । विलेपयति यः कृष्णं कर्पूरमृगनाभिना । कल्पं तु भवने विष्णोर्वसते पितृभिः सह

ಚಂದನಕ್ಕೆ ಅಗರನ್ನು ಬೆರೆಸಿ, ಸುಗಂಧಿತ ಕುಂಕುಮದಿಂದಲೂ, ಕರ್ಪೂರ ಮತ್ತು ಕಸ್ತೂರಿಯಿಂದಲೂ ಭಕ್ತಿಯಿಂದ ಶ್ರೀಕೃಷ್ಣನಿಗೆ ಲೇಪನ ಮಾಡುವವನು ತನ್ನ ಪಿತೃಗಳೊಂದಿಗೆ ವಿಷ್ಣುಲೋಕದಲ್ಲಿ ಒಂದು ಕಲ್ಪಕಾಲ ವಾಸಿಸುತ್ತಾನೆ।

Verse 30

प्रत्येकं चंदनादीनामिंद्रद्युम्न न चान्यथा । नानादेशसमुद्भूतैः सुवस्त्रैश्च सुकोमलैः

ಹೇ ಇಂದ್ರದ್ಯುಮ್ನ! ನಿಸ್ಸಂದೇಹವಾಗಿ ಇದೇ ಸತ್ಯ—ಚಂದನಾದಿಗಳ ಪ್ರತಿಯೊಂದು ಅರ್ಪಣವೂ, ಅನೇಕ ದೇಶಗಳಿಂದ ಬಂದ ಅತಿಕೋಮಲ ಉತ್ತಮ ವಸ್ತ್ರಗಳ ಸಮರ್ಪಣವೂ, ದ್ವಾರಕೆಯಲ್ಲಿ ಪ್ರತ್ಯೇಕ ಮಹಾಪುಣ್ಯಭರಿತ ಪೂಜೆಯಾಗಿ ಪರಿಣಮಿಸುತ್ತದೆ।

Verse 31

धूपयित्वा सुगंधैश्च यो धूपयति मानवः । मन्वंतराणि वसते तत्संख्यानि हरेर्गृहे

ಸುಗಂಧ ಧೂಪಗಳಿಂದ ಹರಿಯನ್ನು ಧೂಪಿಸುವ ಮನುಷ್ಯನು, ಆ ಅರ್ಪಣೆಗಳ ಸಂಖ್ಯೆಗೆ ಸಮಾನವಾದ ಮನ್ವಂತರಗಳಷ್ಟು ಕಾಲ ಹರಿಯ ಗೃಹದಲ್ಲಿ ವಾಸಿಸುತ್ತಾನೆ।

Verse 32

स्वशक्त्या देवदेवेशं भूषणैर्भूषयंति च । हेमजैरतुलैः शुभ्रैर्मणिजैश्च सुशोभनैः

ಅವರು ತಮ್ಮ ಸಾಮರ್ಥ್ಯಕ್ಕೆ ತಕ್ಕಂತೆ ದೇವದೇವೇಶ್ವರನನ್ನು ಆಭರಣಗಳಿಂದ ಅಲಂಕರಿಸುತ್ತಾರೆ—ಅತുലವಾದ ಸ್ವರ್ಣಾಭರಣಗಳಿಂದಲೂ, ಪ್ರಕಾಶಮಾನ ಸುಂದರ ಮಣಿಗಳಿಂದಲೂ।

Verse 33

तेषां फलं महाराज रुद्राश्च वासवादयः

ಹೇ ಮಹಾರಾಜ! ಇಂತಹ ಪೂಜೆಯ ಫಲವನ್ನು ರುದ್ರರು, ಇಂದ್ರನು ಮತ್ತು ಇತರ ದೇವರೂ ಸಹ (ಪೂರ್ಣವಾಗಿ) ತಿಳಿಯಲಾರರು।

Verse 34

जानंति मुनयो नैव वर्जयित्वा तु माधवम् । येऽर्चयंति जगन्नाथं कृष्णं कलिमलापहम् । केतकीतुलसीपत्रैः पुष्पैर्मालतिसंभवैः

ಮಾಧವನನ್ನು ಬಿಟ್ಟು ಮುನಿಗಳಿಗೂ ಇದು ಸಂಪೂರ್ಣವಾಗಿ ತಿಳಿಯದು; ಕಲಿಮಲಾಪಹನಾದ ಜಗನ್ನಾಥ ಶ್ರೀಕೃಷ್ಣನನ್ನು ಕೇತಕೀ, ತುಳಸೀಪತ್ರಗಳು ಹಾಗೂ ಮಾಲತೀಜನ್ಯ ಪುಷ್ಪಗಳಿಂದ ಅರ್ಚಿಸುವವರು ಧನ್ಯರು।

Verse 35

तद्देशसंभवैश्चान्यैर्भूरिभिः कुसुमैर्नृप । एकैकं नृप शार्दूल राजसूयसमं स्मृतम्

ಓ ನೃಪನೇ! ಆ ದೇಶದಲ್ಲಿ ಹುಟ್ಟಿದ ಇತರ ಅನೇಕ ಪುಷ್ಪಗಳಿಂದಲೂ—ಓ ರಾಜಶಾರ್ದೂಲನೇ—ಒಂದುೊಂದು ಪುಷ್ಪಾರ್ಪಣವೂ ರಾಜಸೂಯ ಯಾಗಕ್ಕೆ ಸಮವೆಂದು ಸ್ಮೃತಿಯಲ್ಲಿ ಹೇಳಲಾಗಿದೆ।

Verse 36

ये कुर्वंति नराः पूजां स्वशक्त्या रुक्मिणीपतेः । क्रीडंति विष्णुलोके ते मन्वतरशतं नराः

ತಮ್ಮ ಶಕ್ತಿಯಂತೆ ರುಕ್ಮಿಣೀಪತಿಯನ್ನು ಪೂಜಿಸುವವರು, ಶತ ಮನ್ವಂತರಗಳವರೆಗೆ ವಿಷ್ಣುಲೋಕದಲ್ಲಿ ಕ್ರೀಡಿಸುತ್ತಾರೆ।

Verse 37

यः पुनस्तुलसीपत्रैः कोमलमंजरीयुतैः । पूजयेच्छ्रद्धया यस्तु कृष्णं देवकिनंदनम्

ಕೋಮಲ ಮಂಜರಿಯುಳ್ಳ ತುಳಸೀಪತ್ರಗಳಿಂದ ಶ್ರದ್ಧೆಯಿಂದ ದೇವಕೀನಂದನ ಶ್ರೀಕೃಷ್ಣನನ್ನು ಪೂಜಿಸುವವನು ಪರಮ ಪುಣ್ಯವನ್ನು ಪಡೆಯುತ್ತಾನೆ।

Verse 38

या गतिर्योगयुक्तानां या गतिर्योगशालिनाम् । या गतिर्दानशीलानां या गतिस्तीर्थसेविनाम्

ಯೋಗಯುಕ್ತರಿಗಿರುವ ಗತಿ ಯಾವದೋ, ಯೋಗದಲ್ಲಿ ಸ್ಥಿರರಾದವರಿಗಿರುವ ಗತಿ ಯಾವದೋ; ದಾನಶೀಲರಿಗಿರುವ ಗತಿ ಯಾವದೋ, ತೀರ್ಥಸೇವಕರಿಗಿರುವ ಗತಿ ಯಾವದೋ—

Verse 39

या गतिर्मातृभक्तानां द्वादशीं वेधवर्जिताम् । कुर्वतां जागरं विष्णोर्नृत्यतां गायतां फलम्

ಮಾತೃಭಕ್ತರಿಗೆ ದೊರೆಯುವ ಪರಮಗತಿ ಯಾವದೋ, ಹಾಗೆಯೇ ವೇಧವರ್ಜಿತ (ಶುದ್ಧ) ದ್ವಾದಶಿಯಲ್ಲಿ ವಿಷ್ಣುವಿಗಾಗಿ ಜಾಗರಣೆ ಮಾಡಿ ನೃತ್ಯ-ಗಾನ ಮಾಡುವ ಭಕ್ತರಿಗೆ ದೊರೆಯುವ ಫಲವೂ ಅದೇ ಆಗುತ್ತದೆ।

Verse 40

वैष्णवानां तु भक्तानां यत्फलं वेदवादिनाम् । पठतां वैष्णवं शास्त्रं वैष्णवानां तु यच्छताम्

ಓ ರಾಜನೇ! ಭಕ್ತ ವೈಷ್ಣವರಿಗೆ ದೊರೆಯುವ ಫಲವೇ ವೇದವಾದಿಗಳಿಗೆ; ವೈಷ್ಣವ ಶಾಸ್ತ್ರವನ್ನು ಪಠಿಸುವವರಿಗೆ ಮತ್ತು ವೈಷ್ಣವರಿಗೆ ದಾನ ನೀಡುವವರಿಗೆ ಸಹ ಅದೇ ಫಲ ಲಭಿಸುತ್ತದೆ।

Verse 41

तुलसीमालया कृष्णः पूजितो रुक्मिणी पतिः । फलमेतन्महीपाल यच्छते नात्र सशयः

ತುಳಸಿಮಾಲೆಯಿಂದ ಪೂಜಿಸಲ್ಪಟ್ಟ ರುಕ್ಮಿಣೀಪತಿ ಶ್ರೀಕೃಷ್ಣನು ಈ ಫಲವನ್ನು ನೀಡುತ್ತಾನೆ, ಓ ಮಹೀಪಾಲನೇ—ಇದರಲ್ಲಿ ಸಂಶಯವಿಲ್ಲ।

Verse 42

यथा लक्ष्मीः प्रिया विष्णोस्तुलसी च ततोऽधिका । द्वारकायां समुत्पन्ना विशेषेण फलाधिका

ಲಕ್ಷ್ಮೀ ವಿಷ್ಣುವಿಗೆ ಪ್ರಿಯಳಾದಂತೆ, ತುಳಸಿಯು ಅವಳಿಗಿಂತಲೂ ಹೆಚ್ಚು ಪ್ರಿಯಳು; ದ್ವಾರಕೆಯಲ್ಲಿ ಉದ್ಭವಿಸಿದ ತುಳಸಿ ವಿಶೇಷವಾಗಿ ಹೆಚ್ಚಿನ ಫಲವನ್ನು ನೀಡುವಳು।

Verse 43

यत्र तत्र स्थितो विष्णुस्तुलसीदलमालया । पूजितो द्वारकातुल्यं पुण्यं स यच्छते कलौ

ವಿಷ್ಣು ಎಲ್ಲೆಲ್ಲೇ ಸ್ಥಿತನಾಗಿರಲಿ, ತುಳಸಿದಳಮಾಲೆಯಿಂದ ಪೂಜಿಸಲ್ಪಟ್ಟರೆ, ಕಲಿಯುಗದಲ್ಲಿಯೂ ಅವನು ದ್ವಾರಕಾಸಮಾನ ಪುಣ್ಯವನ್ನು ನೀಡುತ್ತಾನೆ।

Verse 44

योऽर्चयेत्केतकीपत्रैः कृष्णं कलिमलापहम् । पत्रेपत्रेऽश्वमेधस्यफलं यच्छति भूभुज

ಹೇ ಭೂಭುಜ! ಕೇತಕೀಪತ್ರಗಳಿಂದ ಕಲಿಮಲಾಪಹನಾದ ಶ್ರೀಕೃಷ್ಣನನ್ನು ಅರ್ಚಿಸುವವನು, ಪ್ರತಿಯೊಂದು ಪತ್ರಾರ್ಪಣದಲ್ಲಿಯೂ ಅಶ್ವಮೇಧಯಜ್ಞದ ಫಲವನ್ನು ಪಡೆಯುತ್ತಾನೆ.

Verse 45

योऽर्चयेन्मालतीपुष्पैः कृष्णं त्रिभुवनेश्वरम् । तेनाप्तं नास्ति संदेहो यत्फलं दुर्लभं हरेः

ಮಾಲತೀಪುಷ್ಪಗಳಿಂದ ತ್ರಿಭುವನೇಶ್ವರನಾದ ಶ್ರೀಕೃಷ್ಣನನ್ನು ಅರ್ಚಿಸುವವನು, ಸಂಶಯವಿಲ್ಲದೆ ಹರಿಯ ದುರ್ಲಭ ಫಲವನ್ನು ಪಡೆಯುತ್ತಾನೆ.

Verse 46

ऋतुकालोद्भवैः पुष्पैर्योऽर्चयेद्रुक्मिणीपतिम् । सर्वान्कामानवाप्नोति दुर्लभान्देवमानुषैः

ಋತುಕಾಲದಲ್ಲಿ ಉದ್ಭವಿಸಿದ ಪುಷ್ಪಗಳಿಂದ ರುಕ್ಮಿಣೀಪತಿಯಾದ ಶ್ರೀಕೃಷ್ಣನನ್ನು ಅರ್ಚಿಸುವವನು, ದೇವಮಾನವರಿಗೆ ದುರ್ಲಭವಾದ ಎಲ್ಲ ಕಾಮನೆಗಳನ್ನು ಪಡೆಯುತ್ತಾನೆ.

Verse 47

कृष्णेनागुरुणा कृष्णं धूपयंति कलौ युगे । सकर्पूरेण राजेन्द्र कृष्णतुल्या भवंति ते

ಹೇ ರಾಜೇಂದ್ರ! ಕಲಿಯುಗದಲ್ಲಿ ಕೃಷ್ಣವರ್ಣ ಅಗರುವನ್ನು ಕರ್ಪೂರದೊಡನೆ ಸೇರಿಸಿ ಶ್ರೀಕೃಷ್ಣನಿಗೆ ಧೂಪ ಅರ್ಪಿಸುವವರು, ತೇಜಸ್ಸು-ಭಾಗ್ಯದಲ್ಲಿ ಕೃಷ್ಣತೂಲ್ಯರಾಗುತ್ತಾರೆ.

Verse 48

साज्येन गुग्गुलेनापि सुगंधेन जनार्द्दनम् । धूपयित्वा नरो याति पदं भूयः सदा शिवम्

ತುಪ್ಪದೊಡನೆ ಮಿಶ್ರಿತ ಸುಗಂಧ ಗುಗ್ಗುಲಿನಿಂದಲೂ ಜನಾರ್ದನನಿಗೆ ಧೂಪ ಅರ್ಪಿಸಿದ ನರನು ಮತ್ತೆ ಮರಳುವುದಿಲ್ಲ; ಸದಾಶಿವ ಪರಮಪದವನ್ನು ಸೇರುತ್ತಾನೆ.

Verse 49

यो ददाति महीपाल कृष्णस्याग्रे तु दीपकम् । पातकं तु समुत्सृज्य ज्योतीरूपं लभेत्पदम्

ಹೇ ಮಹೀಪಾಲ! ಯಾರು ಶ್ರೀಕೃಷ್ಣನ ಮುಂದೆ ದೀಪವನ್ನು ಅರ್ಪಿಸುತ್ತಾನೋ, ಅವನು ಪಾಪವನ್ನು ತ್ಯಜಿಸಿ ಜ್ಯೋತಿರ್ಮಯ ಪರಮಪದವನ್ನು ಪಡೆಯುತ್ತಾನೆ.

Verse 50

द्वारे कृष्णस्य यो नित्यं दीपमालां करोति हि । सप्तद्वीपवतीराज्यं द्वीपेद्वीपे फलं लभेत्

ಯಾರು ನಿತ್ಯವೂ ಶ್ರೀಕೃಷ್ಣನ ದ್ವಾರದಲ್ಲಿ ದೀಪಮಾಲೆಯನ್ನು ಅಲಂಕರಿಸುತ್ತಾನೋ, ಅವನು ಸಪ್ತದ್ವೀಪಾಧಿಪತ್ಯದ ಫಲವನ್ನು ಪಡೆದು, ಪ್ರತಿದ್ವೀಪದಲ್ಲಿಯೂ ಯಥೋಚಿತ ಫಲವನ್ನು ಪಡೆಯುತ್ತಾನೆ.

Verse 51

नैवेद्यानि मनोज्ञानि कृष्णाय विनिवेदयेत् । कल्पांतं तत्पितॄणां हि तृप्तिर्भवति शाश्वती

ಮನಸ್ಸಿಗೆ ಇಷ್ಟವಾದ ನೈವೇದ್ಯಗಳನ್ನು ಶ್ರೀಕೃಷ್ಣನಿಗೆ ಸಮರ್ಪಿಸಬೇಕು; ಅದರಿಂದ ಅವನ ಪಿತೃಗಳಿಗೆ ಕಲ್ಪಾಂತವರೆಗೆ ಶಾಶ್ವತ ತೃಪ್ತಿ ಉಂಟಾಗುತ್ತದೆ.

Verse 52

फलानि यच्छते यो वै सुहृद्यानि नरेश्वर । जायंते तस्य कल्पांतं सफलास्तु मनोरथाः

ಹೇ ನರೇಶ್ವರ! ಯಾರು ಭಕ್ತಿಯಿಂದ ಶ್ರೇಷ್ಠ ಫಲಗಳನ್ನು ಅರ್ಪಿಸುತ್ತಾನೋ, ಅವನ ಮನೋರಥಗಳು ಕಲ್ಪಾಂತವರೆಗೆ ಸಫಲವಾಗುತ್ತವೆ.

Verse 53

तांबूलं तु सकर्पूरं सपूगं नरनायक । कृष्णाय यच्छते यो वै पदं तस्याग्निदैवतम्

ಹೇ ನರನಾಯಕ! ಕರ್ಪೂರ ಮತ್ತು ಪೂಕ (ಅಡಿಕೆ) ಸಹಿತ ತಾಂಬೂಲವನ್ನು ಶ್ರೀಕೃಷ್ಣನಿಗೆ ಅರ್ಪಿಸುವವನು ಅಗ್ನಿದೇವತೆಯೊಂದಿಗೆ ಸಂಬಂಧಿತ ಪದವನ್ನು ಪಡೆಯುತ್ತಾನೆ.

Verse 54

सनीरं कर्पुरोपेतं कुंभं कृष्णाग्रतो न्यसेत् । कल्पांते न जलापेक्षां कुर्वंति च पितामहाः

ಕರ್ಪೂರಸುಗಂಧಯುಕ್ತ ಜಲದಿಂದ ತುಂಬಿದ ಕುಂಭವನ್ನು ಶ್ರೀಕೃಷ್ಣನ ಮುಂದಿಟ್ಟು ಸ್ಥಾಪಿಸಬೇಕು. ಹೀಗೆ ಮಾಡಿದರೆ ಕಲ್ಪಾಂತವರೆಗೆ ಅವನ ಪಿತೃಗಳಿಗೆ ಜಲಾಭಾವ ಉಂಟಾಗದು.

Verse 56

तत्कुले नास्ति पापिष्ठो न च लोके यमस्य च । वायुलोकान्महीपाल न पुनर्विद्यते गतिः

ಆ ಕುಲದಲ್ಲಿ ಅತಿಪಾಪಿ ಯಾರೂ ಇಲ್ಲ; ಯಮಲೋಕಕ್ಕೆ ಗಮನವೂ ಇಲ್ಲ. ಓ ಮಹೀಪಾಲ, ವಾಯುಲೋಕದಿಂದ ಮತ್ತೆ ಮর্ত್ಯಜನ್ಮಕ್ಕೆ ಮರಳುವ ಗತಿ ಇಲ್ಲ.

Verse 57

कृष्णवेश्मनि यः कुर्य्यात्सधूपं पुष्पमंडपम् । सपुष्पकविमानैस्तु क्रीडते कोटिभिर्द्दिवि

ಶ್ರೀಕೃಷ್ಣನ ನಿವಾಸದಲ್ಲಿ ಧೂಪಸಹಿತ ಪುಷ್ಪಮಂಡಪವನ್ನು ಯಾರು ನಿರ್ಮಿಸುತ್ತಾರೋ, ಅವರು ಸ್ವರ್ಗದಲ್ಲಿ ಪುಷ್ಪಾಲಂಕೃತ ಕೋಟ್ಯಂತರ ಪುಷ್ಪಕವಿಮಾನಗಳೊಂದಿಗೆ ಕ್ರೀಡಿಸುತ್ತಾರೆ.

Verse 58

चलच्चामरवातेन कृष्णं यस्तोषयेन्नरः । तस्योत्तमांगं देवेशश्चुंबते स्वमुखेन हि

ಚಲಿಸುವ ಚಾಮರದ ಗಾಳಿಯಿಂದ ಶ್ರೀಕೃಷ್ಣನನ್ನು ತೃಪ್ತಿಪಡಿಸುವ ನರನ ಶಿರಸ್ಸನ್ನು ದೇವೇಶ್ವರನು ಸ್ವತಃ ತನ್ನ ಮುಖದಿಂದ ಚುಂಬಿಸುತ್ತಾನೆ.

Verse 59

व्यजनेनाथ वस्त्रेण सुभक्त्या मातरिश्वना । देवदेवस्य राजेन्द्र कुरुते धर्मवारणम्

ಓ ರಾಜೇಂದ್ರ, ವ್ಯಜನ ಮತ್ತು ವಸ್ತ್ರ—ಇವೆರಡನ್ನೂ ಸುದ್ಭಕ್ತಿಯಿಂದ ಅರ್ಪಿಸಿದಾಗ ಮಾತರಿಶ್ವ (ವಾಯು) ದೇವದೇವನಿಗೆ ಧರ್ಮರಕ್ಷಣೆಯ ಆವರಣವನ್ನು ಮಾಡುತ್ತಾನೆ.

Verse 60

धूपं चंदनमालां तु कुरुते कृष्णसद्मनि । देवकन्यायुतैर्लक्षैः सेव्यते सुरनायकैः

ಕೃಷ್ಣಸದ್ಮದಲ್ಲಿ ಧೂಪವನ್ನೂ ಚಂದನಮಾಲೆಯನ್ನೂ ಅರ್ಪಿಸುವವನನ್ನು ದೇವನಾಯಕರು ಲಕ್ಷಾಂತರ ದೇವಕನ್ಯೆಯರೊಂದಿಗೆ ಸೇರಿ ಸೇವಿಸುತ್ತಾರೆ।

Verse 61

ध्वजमारोपयेद्यस्तु प्रासादोपरि भक्तितः । तस्य ब्रह्मपदे वासः क्रीडते ब्रह्मणा सह

ಭಕ್ತಿಯಿಂದ ಪ್ರಭುವಿನ ಪ್ರಾಸಾದಶಿಖರದ ಮೇಲೆ ಧ್ವಜವನ್ನು ಏರಿಸುವವನಿಗೆ ಬ್ರಹ್ಮಪದದಲ್ಲಿ ವಾಸ ದೊರೆಯುತ್ತದೆ; ಅಲ್ಲಿ ಬ್ರಹ್ಮನೊಂದಿಗೆ ಕ್ರೀಡಿಸುತ್ತಾನೆ।

Verse 62

प्रांगणं वर्णकोपेतं स्वस्तिकैश्च समन्वितैः । देवदेवस्य कुरुते क्रीडते भुवनत्रये

ದೇವದೇವನ ಪ್ರಾಂಗಣವನ್ನು ಬಣ್ಣದ ಅಲಂಕಾರಗಳೂ ಮಂಗಳ ಸ್ವಸ್ತಿಕ ಚಿಹ್ನೆಗಳೂ ಸೇರಿ ಅಲಂಕರಿಸುವವನು ತ್ರಿಭುವನದಲ್ಲೆಲ್ಲಾ ಹರ್ಷದಿಂದ ಕ್ರೀಡಿಸುತ್ತಾನೆ।

Verse 63

यो दद्यान्मण्डपे पुष्पप्रकरं रुक्मिणीपतेः । देवोद्यानेषु सर्वेषु क्रीडते नरनायकैः

ರುಕ್ಮಿಣೀಪತಿಯ ಮಂಟಪದಲ್ಲಿ ಪುಷ್ಪರಾಶಿಯನ್ನು ಅರ್ಪಿಸುವವನು ಎಲ್ಲಾ ದೇವೋದ್ಯಾನಗಳಲ್ಲಿ ಶ್ರೇಷ್ಠ ನರನಾಯಕರೊಂದಿಗೆ ಸೇರಿ ಕ್ರೀಡಿಸುತ್ತಾನೆ।

Verse 64

प्रासादे देवदेवस्य चित्रकर्म करोति यः । वसते रुद्रलोके तु यावत्तिष्ठंति सागराः

ದೇವದೇವನ ಪ್ರಾಸಾದದಲ್ಲಿ ಚಿತ್ರಕರ್ಮ ಹಾಗೂ ಅಲಂಕಾರ ಕಾರ್ಯ ಮಾಡುವವನು ಸಾಗರಗಳು ಇರುವವರೆಗೂ ರುದ್ರಲೋಕದಲ್ಲಿ ವಾಸಿಸುತ್ತಾನೆ।

Verse 65

दद्याच्चन्द्रमयं यस्तु कृष्णोपरि नरेश्वर । वसते द्वारकां यावत्सोमलोके स तिष्ठति

ಹೇ ನರೇಶ್ವರಾ! ಯಾರು ಶ್ರೀಕೃಷ್ಣನ ಮೇಲೆ ಚಂದ್ರಚಿಹ್ನಮಯ ಆಭರಣವನ್ನು ಅರ್ಪಿಸುತ್ತಾನೋ, ದ್ವಾರಕಾ ಇರುವವರೆಗೆ ಅವನು ಸೋಮಲೋಕದಲ್ಲಿ ವಾಸಿಸುತ್ತಾನೆ.

Verse 66

छत्रं बहुशलाकं तु किंकिणीवस्रगुण्ठितम् । दिव्यरत्नैश्च संयुक्तं हेमदण्डसमन्वितम्

ಬಹು ಶಲಾಕೆಗಳಿರುವ ಛತ್ರ, ವಸ್ತ್ರ ಹಾಗೂ ಕಿಂಕಿಣಿಗಳಿಂದ ಅಲಂಕರಿತ, ದಿವ್ಯ ರತ್ನಗಳಿಂದ ಜಡಿತ ಮತ್ತು ಸ್ವರ್ಣದಂಡದಿಂದ ಸಮನ್ವಿತ—

Verse 67

समर्पयति कृष्णाय च्छत्रं लक्षार्बुदैर्वृतम् । अमरैः सहितः सर्वैः क्रीडते पितृभिः सह

ಯಾರು ಆ ಛತ್ರವನ್ನು ಶ್ರೀಕೃಷ್ಣನಿಗೆ ಸಮರ್ಪಿಸುತ್ತಾನೋ, ಅವನು ಲಕ್ಷ-ಅರ್ಬುದಗಳಿಂದ ಆವರಿತನಾಗಿ, ಎಲ್ಲ ಅಮರರೊಂದಿಗೆ ಹಾಗೂ ಪಿತೃಗಳೊಂದಿಗೆ ಕ್ರೀಡಿಸುತ್ತಾನೆ.

Verse 68

दद्यान्नरविमानं तु कृष्णाय नरनायक । सत्कृतो धनदेनैव वसते ब्रह्मवासरम्

ಹೇ ನರನಾಯಕಾ! ಯಾರು ಶ್ರೀಕೃಷ್ಣನಿಗೆ ವಿಮಾನಸಮಾನವಾದ ಭವ್ಯ ವಾಹನವನ್ನು ದಾನಮಾಡುತ್ತಾನೋ, ಅವನು ಕುಬೇರನಿಂದ ಸತ್ಕೃತನಾಗಿ ಬ್ರಹ್ಮನ ಒಂದು ದಿನಪರ್ಯಂತ ವಾಸಿಸುತ್ತಾನೆ.

Verse 69

कृता पूजा दिकं भूप ज्वलंतं कृष्णमूर्द्धनि । आरार्तिकं प्रकुर्वाणो मोदते कृष्णसन्निधौ

ಹೇ ಭೂಪಾ! ಪೂಜೆಯನ್ನು ನೆರವೇರಿಸಿ, ಶ್ರೀಕೃಷ್ಣನ ಶಿರಸ್ಸಿನ ಮುಂದೆ ಜ್ವಲಿಸುವ ದೀಪದಿಂದ ಆರಾರ್ತಿಯನ್ನು ಮಾಡುವವನು, ಶ್ರೀಕೃಷ್ಣಸನ್ನಿಧಿಯಲ್ಲಿ ಹರ್ಷಿಸುತ್ತಾನೆ.

Verse 70

दीप्तिमंतं सकर्पूरं करोत्यारार्तिकं नृप । कृष्णस्य वसते लोके सप्तकल्पानि मानवः

ಹೇ ನೃಪಾ! ಕರ್ಪೂರಸಹಿತ ದೀಪ್ತಿಮಾನ್ ಆರತಿಯನ್ನು ಮಾಡುವವನು, ಕೃಷ್ಣಲೋಕದಲ್ಲಿ ಏಳು ಕಲ್ಪಗಳವರೆಗೆ ವಾಸಿಸುತ್ತಾನೆ.

Verse 71

धृत्वा शंखोदकं यस्तु भ्रामयेत्केशवोपरि । संनिधौ वसते विष्णोः कल्पांतं क्षीरसागरे

ಶಂಖದಲ್ಲಿ ಪವಿತ್ರವಾದ ಜಲವನ್ನು ಹಿಡಿದು ಕೇಶವನ ಮೇಲೆ ತಿರುಗಿಸುವವನು, ಕ್ಷೀರಸಾಗರದಲ್ಲಿ ವಿಷ್ಣುವಿನ ಸನ್ನಿಧಿಯಲ್ಲಿ ಕಲ್ಪಾಂತದವರೆಗೆ ವಾಸಿಸುತ್ತಾನೆ.

Verse 72

एवं कृत्वा तु कृप्णस्य यः करोति प्रदक्षिणाम् । पठन्नामसहस्रं तु स्तवमन्यं पठन्नृप । सप्तद्वीपवतीपुण्यं लभते तु पदेपदे

ಇಂತೆ ಮಾಡಿ, ಹೇ ನೃಪಾ! ಕೃಷ್ಣನ ಪ್ರದಕ್ಷಿಣೆ ಮಾಡುವವನು—ಸಹಸ್ರನಾಮ ಪಠಿಸುತ್ತಾ ಅಥವಾ ಬೇರೆ ಸ್ತವಗಳನ್ನು ಪಠಿಸುತ್ತಾ—ಪ್ರತಿ ಹೆಜ್ಜೆಯಲ್ಲೂ ಸಪ್ತದ್ವೀಪವತಿ ಲೋಕದ ಸಮಾನ ಪುಣ್ಯವನ್ನು ಪಡೆಯುತ್ತಾನೆ.

Verse 73

कुर्य्याद्दण्डनमस्कारमश्वमेधायुतैः समम् । कृष्णं संतोषयेद्यस्तु सुगीतैर्मधुरैः स्वरैः । सामवेदफलं तस्य जायते नात्र संशयः

ದಂಡನಮಸ್ಕಾರದ ಪುಣ್ಯವು ಹತ್ತು ಸಾವಿರ ಅಶ್ವಮೇಧ ಯಜ್ಞಗಳಿಗೆ ಸಮಾನ. ಮಧುರ ಸ್ವರದ ಸುಗೀತಗಳಿಂದ ಕೃಷ್ಣನನ್ನು ಸಂತೋಷಪಡಿಸುವವನಿಗೆ ಸಾಮವೇದಫಲ ದೊರೆಯುತ್ತದೆ—ಇದರಲ್ಲಿ ಸಂಶಯವಿಲ್ಲ.

Verse 74

यो नृत्यति प्रहृष्टात्मा भावैर्बहु सुभक्तितः । स निर्द्दहति पापानि मन्वंतरकृतान्यपि

ಪ್ರಹರ್ಷಿತ ಮನಸ್ಸಿನಿಂದ, ಗಾಢ ಭಕ್ತಿಭಾವಗಳಿಂದ ನೃತ್ಯ ಮಾಡುವವನು, ಮನ್ವಂತರಗಳಲ್ಲಿ ಸಂಚಿತವಾದ ಪಾಪಗಳನ್ನೂ ದಹಿಸಿ ಬಿಡುತ್ತಾನೆ.

Verse 75

यः कृष्णाग्रे महाभक्त्या कुर्य्यात्पुस्तकवाचनम् । प्रत्यक्षरं लभेत्पुण्यं कपिलाशतदानजम्

ಯಾರು ಶ್ರೀಕೃಷ್ಣನ ಸನ್ನಿಧಿಯಲ್ಲಿ ಮಹಾಭಕ್ತಿಯಿಂದ ಗ್ರಂಥವಾಚನ ಮಾಡುತ್ತಾರೋ, ಅವರು ಪ್ರತಿಯಕ್ಷರಕ್ಕೂ ನೂರು ಕಪಿಲಾ ಗೋವುಗಳನ್ನು ದಾನ ಮಾಡಿದಷ್ಟು ಪುಣ್ಯವನ್ನು ಪಡೆಯುತ್ತಾರೆ।

Verse 76

ऋग्यजुःसामभिर्वाग्भिः कृष्णं संतोषयंति ये । कल्पांतं ब्रह्मलोके तु ते वसंति द्विजोत्तमाः

ಋಗ್, ಯಜುಃ, ಸಾಮವೇದಗಳ ವಾಣಿಯಿಂದ ಶ್ರೀಕೃಷ್ಣನನ್ನು ಸಂತೋಷಪಡಿಸುವ ಶ್ರೇಷ್ಠ ದ್ವಿಜರು ಕಲ್ಪಾಂತದವರೆಗೆ ಬ್ರಹ್ಮಲೋಕದಲ್ಲಿ ವಾಸಿಸುತ್ತಾರೆ।

Verse 77

योगशास्त्राणि वेदांता न्पुराणं कृष्णसन्निधौ । पठंति रविबिंबं ते भित्त्वा यांति हरेर्लयम्

ಶ್ರೀಕೃಷ್ಣನ ಸನ್ನಿಧಿಯಲ್ಲಿ ಯೋಗಶಾಸ್ತ್ರಗಳು, ವೇದಾಂತಗಳು ಮತ್ತು ಪುರಾಣಗಳನ್ನು ಪಠಿಸುವವರು ಸೂರ್ಯಬಿಂಬವನ್ನು ಭೇದಿಸಿ ಹರಿಯಲ್ಲಿ ಲಯವನ್ನು ಪಡೆಯುತ್ತಾರೆ।

Verse 78

गीता नामसहस्रं तु स्तवराजो ह्यनुस्मृतिः । गजेन्द्रमोक्षणं चैव कृष्णस्यातीव वल्लभम्

ಗೀತೆ, ನಾಮಸಹಸ್ರ, ಸ್ತವರಾಜ, ಅನುಸ್ಮೃತಿ ಹಾಗೂ ಗಜೇಂದ್ರಮೋಕ್ಷಣ—ಇವೆಲ್ಲವೂ ಶ್ರೀಕೃಷ್ಣನಿಗೆ ಅತ್ಯಂತ ಪ್ರಿಯವಾದವುಗಳು।

Verse 79

श्रीमद्रागवतं यस्तु पठते कृष्णसन्निधौ । कुलकोटिशतैर्युक्तः क्रीडते योगिभिः सदा

ಶ್ರೀಕೃಷ್ಣನ ಸನ್ನಿಧಿಯಲ್ಲಿ ಶ್ರೀಮದ್ಭಾಗವತವನ್ನು ಪಠಿಸುವವನು, ತನ್ನ ಕುಲದ ನೂರು ಕೋಟಿ ಜನರೊಂದಿಗೆ ಸದಾ ಯೋಗಿಗಳ ಸಂಗದಲ್ಲಿ ಕ್ರೀಡಿಸುತ್ತಾನೆ।

Verse 80

यः पठेद्रामचरितं भारतं व्यासभाषितम् । पुराणानि महीपाल प्राप्तो मुक्तिं न संशयः

ಹೇ ಭೂಪಾಲನೇ! ರಾಮಚರಿತವನ್ನು, ವ್ಯಾಸಭಾಷಿತ ಭಾರತವನ್ನು ಹಾಗೂ ಪುರಾಣಗಳನ್ನು ಪಠಿಸುವವನು ನಿಸ್ಸಂದೇಹವಾಗಿ ಮೋಕ್ಷವನ್ನು ಪಡೆಯುತ್ತಾನೆ.

Verse 81

द्वादशीवासरे प्राप्त एवं कुर्वंति ये नराः । गीताद्यैः शतसाहस्रं पुण्यं यच्छति केशवः

ದ್ವಾದಶೀ ತಿಥಿ ಬಂದಾಗ ಈ ರೀತಿಯಾಗಿ—ಕೀರ್ತನಾದಿ ಭಕ್ತಿಕರ್ಮಗಳಿಂದ—ಆಚರಿಸುವವರಿಗೆ ಕೇಶವನು ಲಕ್ಷಗుణ ಪುಣ್ಯವನ್ನು ದಯಪಾಲಿಸುತ್ತಾನೆ.

Verse 82

जागरे कोटिगुणितं पुण्यं भवति भूभिप । वसतां द्वारकावासात्प्रत्यहं लभते फलम्

ಹೇ ರಾಜನೇ! ಜಾಗರಣೆ ಮಾಡಿದರೆ ಪುಣ್ಯವು ಕೋಟಿಗುಣವಾಗುತ್ತದೆ; ದ್ವಾರಕೆಯಲ್ಲಿ ವಾಸಿಸುವವರಿಗೆ ಅಲ್ಲಿಯ ವಾಸಮಾತ್ರದಿಂದಲೇ ಪ್ರತಿದಿನ ಫಲ ದೊರೆಯುತ್ತದೆ.

Verse 83

गोमतीनीरपूतानां कृष्णवक्त्रावलोकि नाम् । दर्शनात्पातकं तेषां याति वर्षशतार्जितम्

ಗೋಮತಿಯ ನೀರಿನಿಂದ ಶುದ್ಧರಾದ ಮತ್ತು ಶ್ರೀಕೃಷ್ಣನ ಮುಖವನ್ನು ದರ್ಶಿಸಿದವರ ಪಾಪಗಳು, ಆ ದರ್ಶನಮಾತ್ರದಿಂದಲೇ ನೂರು ವರ್ಷ ಸಂಚಿತವಾದವುಗಳೂ ನಾಶವಾಗುತ್ತವೆ.

Verse 84

धन्यास्ते मानुषे लोके गोमत्युदधिवारिणा । तर्पयंति पितॄन्देवान्गत्वा द्वारवतीं कलौ

ಮಾನವಲೋಕದಲ್ಲಿ ಅವರು ಧನ್ಯರು; ಕಲಿಯುಗದಲ್ಲಿ ದ್ವಾರವತಿಗೆ ಹೋಗಿ ಗೋಮತಿ ಹಾಗೂ ಸಮುದ್ರಜಲದಿಂದ ಪಿತೃಗಳನ್ನೂ ದೇವತೆಗಳನ್ನೂ ತರ್ಪಣ ಮಾಡುವವರು.

Verse 85

गंगाद्वारे प्रयागे च गंगायां कुरुजांगले । प्रभासे शुक्लतीर्थे च श्रीस्थले पुष्करेऽपि च

ಗಂಗಾದ್ವಾರದಲ್ಲಿ, ಪ್ರಯಾಗದಲ್ಲಿ, ಕುರುಜಾಂಗಲದ ಗಂಗೆಯಲ್ಲಿ, ಪ್ರಭಾಸದಲ್ಲಿ, ಶುಕ್ಲತೀರ್ಥದಲ್ಲಿ, ಶ್ರೀಸ್ಥಳದಲ್ಲಿ ಮತ್ತು ಪುಷ್ಕರದಲ್ಲಿಯೂ—

Verse 86

स्नानेन पिंडदानेन पितॄणां तर्पणे कृते । तृप्तिर्भवति भूपाल तथा गोमतिदर्शनात्

ಸ್ನಾನದಿಂದ, ಪಿಂಡದಾನದಿಂದ ಮತ್ತು ಪಿತೃಗಳಿಗೆ ತರ್ಪಣ ಮಾಡಿದಾಗ ತೃಪ್ತಿ ಉಂಟಾಗುತ್ತದೆ, ಹೇ ರಾಜನೇ; ಹಾಗೆಯೇ ಗೋಮತಿಯ ದರ್ಶನದಿಂದಲೂ ತೃಪ್ತಿ ಲಭಿಸುತ್ತದೆ.

Verse 87

योजनैर्बहुभिस्तिष्ठन्गोमतीति च यो वदेत् । चांद्रायणसहस्रस्य फलमाप्नोति यत्नतः

ಅನೇಕ ಯೋಜನ ದೂರ ನಿಂತಿದ್ದರೂ ‘ಗೋಮತಿ’ ಎಂದು ಉಚ್ಚರಿಸುವವನು, ಯತ್ನಪೂರ್ವಕವಾಗಿ ಸಹಸ್ರ ಚಾಂದ್ರಾಯಣ ವ್ರತಗಳ ಫಲವನ್ನು ಪಡೆಯುತ್ತಾನೆ.

Verse 88

धन्या द्वारवती लोके वहते यत्र गोमती । स्वयं तु तिष्ठते यत्र नित्यं रुक्मिणिवल्लभः

ಲೋಕದಲ್ಲಿ ದ್ವಾರವತಿ ಧನ್ಯ; ಅಲ್ಲಿ ಗೋಮತಿ ಹರಿಯುತ್ತದೆ—ಅಲ್ಲಿಯೇ ರುಕ್ಮಿಣಿವಲ್ಲಭನು ಸ್ವಯಂ ನಿತ್ಯವಾಗಿ ವಾಸಿಸುತ್ತಾನೆ.

Verse 89

न स्नाता गोमतीतीरे कलौ पापेन मोहिताः । भविष्यति कथं तेषां पापबंधस्य संक्षयः

ಕಲಿಯುಗದಲ್ಲಿ ಪಾಪದಿಂದ ಮೋಹಿತರಾಗಿ ಗೋಮತಿ ತೀರದಲ್ಲಿ ಸ್ನಾನ ಮಾಡದವರ ಪಾಪಬಂಧನದ ಕ್ಷಯ ಹೇಗೆ ಸಂಭವಿಸುವುದು?

Verse 90

निर्मिता स्वर्गनिःश्रेणी कलौ कृष्णेन गोमती । मनसः प्रीतिजननी जंतूनां नरसत्तम

ಹೇ ನರಶ್ರೇಷ್ಠನೇ! ಕಲಿಯುಗದಲ್ಲಿ ಶ್ರೀಕೃಷ್ಣನು ಗೋಮತಿಯನ್ನು ಸ್ವರ್ಗಾರೋಹಣದ ಮೆಟ್ಟಿಲಿನಂತೆ ನಿರ್ಮಿಸಿದನು; ಅವಳು ಜೀವಿಗಳ ಮನಸ್ಸಿಗೆ ಪ್ರೀತಿ-ಆನಂದವನ್ನು ಜನಿಸುವವಳು।

Verse 91

न दृश्यं स्वर्गसोपानं दृश्यते गोमतीसमम् । सुखदं पापिनां पुंसां स्नानमात्रेण मोक्षदम्

ಗೋಮತಿಗೆ ಸಮಾನವಾದ ಸ್ವರ್ಗಸೋಪಾನ ಲೋಕದಲ್ಲಿ ಇನ್ನೊಂದು ಕಾಣುವುದಿಲ್ಲ. ಅವಳು ಪಾಪಿಗಳಿಗೂ ಸುಖವನ್ನು ನೀಡುವಳು; ಕೇವಲ ಸ್ನಾನಮಾತ್ರದಿಂದಲೇ ಮೋಕ್ಷವನ್ನು ದಯಪಾಲಿಸುವಳು।

Verse 92

गोमतीनीरसंयुक्तो यत्र गर्जति सागरः । तत्र गच्छेन्नरव्याघ्र कृष्णस्तिष्ठति यत्र वै

ಗೋಮತಿಯ ನೀರಿನೊಂದಿಗೆ ಬೆರೆತು ಸಾಗರವು ಗರ್ಜಿಸುವ ಸ್ಥಳಕ್ಕೆ ಹೋಗು, ಹೇ ನರವ್ಯಾಘ್ರನೇ; ಏಕೆಂದರೆ ಅಲ್ಲಿ ನಿಜವಾಗಿಯೂ ಶ್ರೀಕೃಷ್ಣನು ನೆಲೆಸಿದ್ದಾನೆ।

Verse 93

यत्र चक्रांकितशिला गोमत्युदधिनिःसृताः । यच्छंति पूजिता मोक्षं तां पुरीं को न सेवते

ಗೋಮತಿ ಹಾಗೂ ಸಮುದ್ರದಿಂದ ಹೊರಬಂದ ಚಕ್ರಾಂಕಿತ ಶಿಲೆಗಳು ಇರುವಲ್ಲಿ, ಅವು ಪೂಜಿಸಲ್ಪಟ್ಟಾಗ ಮೋಕ್ಷವನ್ನು ನೀಡುತ್ತವೆ; ಆ ಪುರಿಯನ್ನು ಯಾರು ಸೇವಿಸದೆ ಇರುವರು?

Verse 94

यत्र चक्रांकिता मृत्स्ना तिष्ठते निर्मला नृप । कलौ पापविनाशार्थं तां पुरीं को न सेवते

ಹೇ ನೃಪನೇ! ನಿರ್ಮಲವಾದ ಚಕ್ರಾಂಕಿತ ಮಣ್ಣು ಇರುವಲ್ಲಿ—ಕಲಿಯುಗದಲ್ಲಿ ಪಾಪನಾಶಾರ್ಥವಾಗಿ—ಆ ಪುರಿಯನ್ನು ಯಾರು ಸೇವಿಸದೆ ಇರುವರು?

Verse 95

अप्रदृश्या पुरा लोके दैत्यदानवरक्षसाम् । शरण्या देवतादीनां पुरीं तां को न सेवते

ಪೂರ್ವದಲ್ಲಿ ದೈತ್ಯ-ದಾನವ-ರಾಕ್ಷಸರಿಗೆ ಅಪ್ರದೃಶ್ಯವೂ ಅಗಮ್ಯವೂ ಆಗಿದ್ದರೂ, ದೇವತಾದಿಗಳಿಗೆ ಶರಣ್ಯವಾದ ಆ ಪುರಿಯನ್ನು ಯಾರು ಸೇವಿಸದೆ ಇರರು?

Verse 96

त्यजते यां कलौ नैव कृष्णो देवकिनन्दनः । कर्मणा मनसा वाचा तां पुरीं को न सेवते

ಕಲಿಯುಗದಲ್ಲಿಯೂ ದೇವಕೀನಂದನ ಶ್ರೀಕೃಷ್ಣನು ತ್ಯಜಿಸದ ಆ ಪುರಿಯನ್ನು, ಕರ್ಮದಿಂದ, ಮನಸ್ಸಿನಿಂದ, ವಾಕ್ಯದಿಂದ ಯಾರು ಸೇವಿಸದೆ ಇರರು?

Verse 97

मार्कंडेय उवाच । शृणु राजन्प्रवक्ष्यामि कथां पापप्रणाशिनीम् । यां श्रुत्वा मुच्यते नूनं दुःखसंसार बंधनात्

ಮಾರ್ಕಂಡೇಯನು ಹೇಳಿದನು—ಓ ರಾಜನೇ, ಕೇಳು; ಪಾಪನಾಶಿನಿಯಾದ ಕಥೆಯನ್ನು ನಾನು ಹೇಳುವೆನು. ಅದನ್ನು ಕೇಳಿದವನು ನಿಶ್ಚಯವಾಗಿ ದುಃಖಮಯ ಸಂಸಾರಬಂಧನದಿಂದ ಮುಕ್ತನಾಗುವನು.

Verse 98

अवन्तीविषये पूर्वं ब्राह्मणो वेदपारगः । चंद्रशर्मेति विख्यातः शिवभक्तः सदा नृप

ಓ ನೃಪನೇ, ಪೂರ್ವದಲ್ಲಿ ಅವಂತೀ ಪ್ರದೇಶದಲ್ಲಿ ವೇದಪಾರಂಗತನಾದ ಒಬ್ಬ ಬ್ರಾಹ್ಮಣನಿದ್ದನು; ಅವನು ‘ಚಂದ್ರಶರ್ಮ’ ಎಂದು ಖ್ಯಾತನಾಗಿ ಸದಾ ಶಿವಭಕ್ತನಾಗಿದ್ದನು.

Verse 99

मनसा कर्मणा वाचा नान्यं ध्याति सदाशिवात् । शैवाद्व्रताद्व्रतं नान्यत्करोति च नराधिप

ಓ ನರಾಧಿಪನೇ, ಅವನು ಮನಸಾ ಕರ್ಮಣಾ ವಾಚಾ ಸದಾಶಿವನ ಹೊರತು ಬೇರೆ ಯಾರನ್ನೂ ಧ್ಯಾನಿಸಲಿಲ್ಲ; ಶೈವವ್ರತಗಳನ್ನು ಬಿಟ್ಟು ಇನ್ನಾವ ವ್ರತವನ್ನೂ ಕೈಗೊಳ್ಳಲಿಲ್ಲ.

Verse 100

नोपवासं हरिदिने कुरुते न व्रतं हरेः । विना चतुर्दशीं राजन्नान्यदेवसमुद्भवम्

ಅವನು ಹರಿದಿನದಲ್ಲಿ ಉಪವಾಸ ಮಾಡುವುದಿಲ್ಲ, ಹರಿಯ ವ್ರತವನ್ನೂ ಆಚರಿಸುವುದಿಲ್ಲ. ರಾಜನೇ, ಚತುರ್ದಶಿಯನ್ನು ಹೊರತುಪಡಿಸಿ ಇತರ ದೇವತೆಗಳಿಂದ ಉದ್ಭವಿಸಿದ ಯಾವುದೇ ಆಚರಣೆಯನ್ನೂ ಅವನು ಅಂಗೀಕರಿಸುವುದಿಲ್ಲ.

Verse 101

यत्रयत्र शिवक्षेत्रं यत्र तीर्थं तु शांकरम् । तत्र गच्छति राजेन्द्र वैष्णवं नैव गच्छति

ರಾಜೇಂದ್ರನೇ, ಎಲ್ಲೆಲ್ಲೆ ಶಿವಕ್ಷೇತ್ರವಿದೆಯೋ, ಎಲ್ಲೆ ಶಾಂಕರ ತೀರ್ಥವಿದೆಯೋ, ಅಲ್ಲಿಗೆ ಅವನು ಹೋಗುತ್ತಾನೆ; ವೈಷ್ಣವ ತೀರ್ಥಗಳಿಗೆ ಅವನು ಹೋಗುವುದಿಲ್ಲ.

Verse 102

प्रतिवर्षं तु कुरुते सोमनाथस्य दर्शनम् । न जहाति विशेषेण सोमपर्व नरेश्वर

ಅವನು ಪ್ರತಿವರ್ಷ ಸೋಮನಾಥನ ದರ್ಶನವನ್ನು ಮಾಡುತ್ತಾನೆ; ನರೇಶ್ವರನೇ, ವಿಶೇಷವಾಗಿ ಸೋಮಪರ್ವದ ದಿನವನ್ನು ಅವನು ಎಂದಿಗೂ ಬಿಡುವುದಿಲ್ಲ.

Verse 103

एवं प्रकुर्वतस्तस्य वर्षाणि नवसप्ततिः । गतानि किल राजेन्द्र शिवभक्तिं प्रकुर्वतः

ರಾಜೇಂದ್ರನೇ, ಹೀಗೆ ಶಿವಭಕ್ತಿಯನ್ನು ಆಚರಿಸುತ್ತಾ ಇದ್ದ ಅವನಿಗೆ ಎಪ್ಪತ್ತೊಂಬತ್ತು (79) ವರ್ಷಗಳು ಕಳೆದಿವೆ ಎಂದು ಹೇಳಲಾಗುತ್ತದೆ.

Verse 104

कदाचित्सोमपर्वण्यागते सोमोपनायकम् । नानादेशान्महीपाल ह्यसंख्याताश्च मानवाः

ಹೇ ಮಹೀಪಾಲನೇ, ಒಮ್ಮೆ ಸೋಮಪರ್ವದ ದಿನ ಬಂದಾಗ, ಸೋಮಯಾಗಕ್ಕೆ ಅರ್ಪಣೆಗಳನ್ನು ಹೊತ್ತು ನಾನಾ ದೇಶಗಳಿಂದ ಅಸಂಖ್ಯಾತ ಜನರು ಬಂದು ಸೇರಿದರು.

Verse 105

गताः कृष्णपुरीं सर्वे दृष्ट्वा सोमेश्वरं प्रभुम् । आहूतस्तैश्चंद्रशर्मा न गतो द्वारकां पुरीम्

ಎಲ್ಲರೂ ಕೃಷ್ಣಪುರಿಗೆ ಹೋಗಿ ಪ್ರಭು ಸೋಮೇಶ್ವರನ ದರ್ಶನ ಮಾಡಿ ಚಂದ್ರಶರ್ಮನನ್ನು ಆಹ್ವಾನಿಸಿದರು; ಆದರೆ ಅವನು ದ್ವಾರಕಾಪುರಿಗೆ ಹೋಗಲಿಲ್ಲ।

Verse 106

शिवक्षेत्रात्परं तीर्थं नाहं मन्ये जग त्त्रये । नान्यदेवो मया ज्ञात ईश्वराद्देवनायकात्

ಮೂರು ಲೋಕಗಳಲ್ಲಿಯೂ ಶಿವಕ್ಷೇತ್ರಕ್ಕಿಂತ ಶ್ರೇಷ್ಠ ತೀರ್ಥವಿಲ್ಲವೆಂದು ನಾನು ಮನಸಾರೆ ನಂಬುತ್ತೇನೆ; ದೇವನಾಯಕನಾದ ಈಶ್ವರನ ಹೊರತು ಬೇರೆ ದೇವನನ್ನು ನಾನು ಅರಿತಿಲ್ಲ।

Verse 108

विनाऽन्ये चंद्रशर्माणं गतास्ते द्वारकां पुरीम् । अन्यस्मिन्दिवसे राजन्गच्छतः स्वगृहं प्रति । चक्रुस्ते दर्शनं स्वप्ने चंद्रशर्मपितामहाः

ಚಂದ್ರಶರ್ಮನನ್ನು ಬಿಟ್ಟು ಉಳಿದವರು ದ್ವಾರಕಾಪುರಿಗೆ ಹೋದರು. ಮತ್ತೊಂದು ದಿನ, ಓ ರಾಜನೇ, ಅವನು ತನ್ನ ಮನೆಗೆ ಹೋಗುತ್ತಿದ್ದಾಗ, ಸ್ವಪ್ನದಲ್ಲಿ ಚಂದ್ರಶರ್ಮನ ಪಿತೃಪೂರ್ವಜರು ಅವನಿಗೆ ದರ್ಶನ ನೀಡಿದರು।

Verse 109

प्रेतभूता महाकायाः क्षुत्क्षामाश्चैव भीषणाः । दृष्ट्वा स्वप्नं महा रौद्रं भीतोऽसौ च प्रकंपितः

ಅವರು ಪ್ರೇತರೂಪಿಗಳಂತೆ ಮಹಾಕಾಯರು, ಹಸಿವಿನಿಂದ ಕ್ಷೀಣಿಸಿದವರು, ಭೀಕರರು. ಆ ಅತ್ಯಂತ ರೌದ್ರ ಸ್ವಪ್ನವನ್ನು ನೋಡಿ ಅವನು ಭಯಗೊಂಡು ನಡುಗಿದನು।

Verse 110

चन्द्रशर्मोवाच । के यूयं विकृताकारा जंतूनां च भयानकाः । पृथ्वीसमुद्भवा जीवा न दृष्टा न श्रुता मया

ಚಂದ್ರಶರ್ಮನು ಹೇಳಿದನು—ವಿಕೃತಾಕಾರಿಗಳೇ, ಜೀವಿಗಳಿಗೆ ಭಯಂಕರರಾಗಿರುವ ನೀವು ಯಾರು? ನೀವು ಭೂಮಿಯಿಂದ ಉದ್ಭವಿಸಿದ ಜೀವಿಗಳಂತೆ ಕಾಣುತ್ತೀರಿ; ಆದರೆ ನಾನು ನಿಮ್ಮನ್ನು ನೋಡಲಿಲ್ಲ, ಕೇಳಲಿಲ್ಲ।

Verse 111

प्रेता ऊचुः । मा भयं कुरु विप्रेंद्र तव पूर्वपितामहाः । आगतास्त्वत्समीपे तु महादुःखेन पीडिताः

ಪ್ರೇತರು ಹೇಳಿದರು—ಹೇ ವಿಪ್ರೇಂದ್ರ, ಭಯಪಡಬೇಡ. ನಾವು ನಿನ್ನ ಪೂರ್ವ ಪಿತಾಮಹರು; ಮಹಾದುಃಖದಿಂದ ಪೀಡಿತರಾಗಿ ನಿನ್ನ ಸಮೀಪಕ್ಕೆ ಬಂದಿದ್ದೇವೆ.

Verse 112

चन्द्रशर्मोवाच । इष्टं दत्तं तपस्तप्तं भवद्भिर्मत्पितामहैः । प्रेतत्वे कारणं यत्स्याद्भवतां विस्मयो मम

ಚಂದ್ರಶರ್ಮನು ಹೇಳಿದರು—ಹೇ ನನ್ನ ಪಿತಾಮಹರೇ, ನೀವು ಯಜ್ಞಗಳನ್ನು ನೆರವೇರಿಸಿ, ದಾನ ನೀಡಿ, ತಪಸ್ಸು ಆಚರಿಸಿದ್ದೀರಿ. ಹಾಗಿದ್ದರೆ ನಿಮಗೆ ಪ್ರೇತತ್ವಕ್ಕೆ ಕಾರಣ ಹೇಗೆ ಉಂಟಾಯಿತು? ಇದು ನನಗೆ ಆಶ್ಚರ್ಯ.

Verse 113

प्रेता ऊचुः । शृणु पुत्र प्रवक्ष्यामः प्रेतयोनेस्तु कारणम् । वासरं वासुदेवस्य सदा विद्धं कृतं पुरा

ಪ್ರೇತರು ಹೇಳಿದರು—ಹೇ ಪುತ್ರ, ಕೇಳು; ಪ್ರೇತಯೋನಿಗೆ ಕಾರಣವನ್ನು ಹೇಳುತ್ತೇವೆ. ಹಿಂದೆ ನಾವು ವಾಸುದೇವನ ಪವಿತ್ರ ದಿನವನ್ನು ಮರುಮರು ‘ವಿದ್ಧ’ ಮಾಡಿ ಅಪರಾಧ ಮಾಡಿದ್ದೇವೆ.

Verse 114

प्रेतत्वं तेन संप्राप्तमस्माभिः शृणु पुत्रक । विशेषेण कृतं रात्रौ विद्धं जागरणं हरेः

ಅದರಿಂದಲೇ ನಾವು ಪ್ರೇತತ್ವವನ್ನು ಪಡೆದಿದ್ದೇವೆ—ಹೇ ಪುತ್ರಕ, ಕೇಳು. ವಿಶೇಷವಾಗಿ ರಾತ್ರಿ ಹರಿಯ ಜಾಗರಣ ವ್ರತವನ್ನು ‘ವಿದ್ಧ’ ಮಾಡಿ ನಾವು ದೋಷ ಮಾಡಿದ್ದೇವೆ.

Verse 115

पतनं नरके घोरे भविष्यति न संशयः । त्वया सह न संदेहो यावदाभूतसंप्लवम्

ಭೀಕರ ನರಕಕ್ಕೆ ಪತನವಾಗುವುದು—ಇದರಲ್ಲಿ ಸಂಶಯವಿಲ್ಲ; ಮತ್ತು ನಿನ್ನ ಜೊತೆಯಲ್ಲಿಯೂ, ನಿಶ್ಚಯವಾಗಿ, ಆಭೂತಸಂಪ್ಲವ (ಮಹಾಪ್ರಳಯ) ವರೆಗೆ ಅದು ಮುಂದುವರಿಯುವುದು.

Verse 116

चन्द्रशर्मोवाच । हरिभक्तिविहीनानां द्वादशीव्रतवर्जिनाम् । नाशं न याति प्रेतत्वं पूजितैः शंकरादिभिः

ಚಂದ್ರಶರ್ಮನು ಹೇಳಿದನು—ಹರಿಭಕ್ತಿಯಿಲ್ಲದವರಿಗೂ ದ್ವಾದಶೀ ವ್ರತವನ್ನು ತ್ಯಜಿಸಿದವರಿಗೂ, ಶಂಕರಾದಿ ದೇವರನ್ನು ಪೂಜಿಸಿದರೂ ಪ್ರೇತತ್ವ ನಾಶವಾಗದು।

Verse 117

न वा सन्तोषितो देवो भक्त्या त्रिपुरनाशनः । प्रदास्यति गतिं नूनं प्रेतत्वं न गमिष्यति

ಭಕ್ತಿಯಿಂದ ತ್ರಿಪುರನಾಶನ ದೇವ (ಶಿವ) ಸಂತೋಷಗೊಳ್ಳದಿದ್ದರೆ, ಅವನು ನಿಶ್ಚಯವಾಗಿ ಮೋಕ್ಷಗತಿಯನ್ನು ನೀಡುವುದಿಲ್ಲ; ಆದ್ದರಿಂದ ಪ್ರೇತತ್ವ ಅಂತ್ಯವಾಗದು।

Verse 118

प्रेता ऊचुः । प्रायश्चित्तं विना पुत्र द्वादशीवेधसंभवम् । आपन्न गच्छते नूनं प्रेतत्वं नैव गच्छति

ಪ್ರೇತರು ಹೇಳಿದರು—ಓ ಪುತ್ರ, ದ್ವಾದಶೀ ಉಲ್ಲಂಘನೆಯಿಂದ ಉಂಟಾದ ದೋಷಕ್ಕೆ ಪ್ರಾಯಶ್ಚಿತ್ತವಿಲ್ಲದೆ ಮನುಷ್ಯನು ನಿಶ್ಚಯವಾಗಿ ಆಪತ್ತಿಗೆ ಬೀಳುತ್ತಾನೆ; ಪ್ರೇತತ್ವ ಎಂದಿಗೂ ಹೋಗದು।

Verse 119

प्रायश्चित्ती सदा पुत्र पूजयानोऽपि शंकरम् । विना केशवपूजाभिः पापं भजति गोवधम्

ಓ ಪುತ್ರ, ಸದಾ ಪ್ರಾಯಶ್ಚಿತ್ತ ಮಾಡುವವನು ಶಂಕರನನ್ನು ಪೂಜಿಸಿದರೂ—ಕೇಶವಪೂಜೆಯಿಲ್ಲದೆ—ಗೋವಧಸಮಾನ ಪಾಪವನ್ನು ಹೊಂದುತ್ತಾನೆ।

Verse 120

प्रथमं केशवः पूज्यः पश्चाद्देवो महेश्वरः । पूजनीयाश्च भक्त्या वै याश्चान्याः संति देवताः

ಮೊದಲು ಕೇಶವನನ್ನು ಪೂಜಿಸಬೇಕು, ನಂತರ ಪ್ರಭು ಮಹೇಶ್ವರನನ್ನು; ಹಾಗೆಯೇ ಇರುವ ಇತರ ದೇವತೆಗಳೂ ಭಕ್ತಿಯಿಂದ ಪೂಜ್ಯರು।

Verse 121

मूलाच्छाखाः प्रशाखाश्च भवंति बहुशस्ततः । वासुदेवात्समुद्भूतं जगदेतच्चराचरम्

ಹೇಗೆ ಒಂದು ಮೂಲದಿಂದ ಅನೇಕ ಶಾಖೆ-ಪ್ರಶಾಖೆಗಳು ಹುಟ್ಟುತ್ತವೋ, ಹಾಗೆಯೇ ವಾಸುದೇವನಿಂದ ಈ ಸಮಸ್ತ ಚರಾಚರ ಜಗತ್ತು ಉದ್ಭವಿಸಿದೆ।

Verse 122

तस्मान्मूलं परित्यज्य शाखां नैवार्चयेद्बुधः । विशेषेण जगन्नाथं त्रैलोक्याधिपतिं हरिम्

ಆದುದರಿಂದ ಜ್ಞಾನಿಯು ಮೂಲವನ್ನು ತ್ಯಜಿಸಿ ಕೇವಲ ಶಾಖೆಯನ್ನು ಮಾತ್ರ ಪೂಜಿಸಬಾರದು—ವಿಶೇಷವಾಗಿ ತ್ರಿಲೋಕಾಧಿಪತಿ ಜಗನ್ನಾಥ ಹರಿಯ ಆರಾಧನೆಯಲ್ಲಿ।

Verse 123

तद्दिने ये प्रकुर्वंति सम्यग्वेधेन शोभितम् । सशल्यं तन्न संदेहः प्रेतत्वं याति तेन च

ಆ ದಿನವೇ ವೇಧದೋಷದಿಂದ ಕಲుషಿತವಾದ ವಿಧಿಯನ್ನು ‘ಸಮ್ಯಕ್’ ಎಂದು ಭಾವಿಸಿ ಮಾಡುವವರು—ಅದು ನಿಸ್ಸಂದೇಹವಾಗಿ ‘ಶಲ್ಯಯುಕ್ತ’ ಕರ್ಮ; ಅದರ ಫಲವಾಗಿ ಅವರು ಪ್ರೇತತ್ವವನ್ನು ಹೊಂದುತ್ತಾರೆ।

Verse 124

हव्यं देवा न गृह्णन्ति कव्यं च पितरस्तथा । पूजां गृह्णाति नो सूर्यस्तथा चैव पितामहाः

ಆ ಸಮಯದಲ್ಲಿ ದೇವರುಗಳು ಹವ್ಯವನ್ನು ಸ್ವೀಕರಿಸುವುದಿಲ್ಲ, ಹಾಗೆಯೇ ಪಿತೃಗಳು ಕವ್ಯವನ್ನು ಗ್ರಹಿಸುವುದಿಲ್ಲ; ಆಗ ಸೂರ್ಯನೂ ಪೂಜೆಯನ್ನು ಸ್ವೀಕರಿಸುವುದಿಲ್ಲ, ಪಿತಾಮಹರೂ ಹಾಗೆಯೇ.

Verse 125

प्रेतास्ते ये प्रकुर्वंति सशल्यं वासरं हरेः । पौर्णमासीद्वये प्राप्ते राका साग्निविवर्जिता

ಹರಿಯ ಪವಿತ್ರ ವಾಸರದಲ್ಲಿ ‘ಶಲ್ಯಯುಕ್ತ’ ಕರ್ಮ ಮಾಡುವವರು ಪ್ರೇತರಾಗುತ್ತಾರೆ. ಎರಡು ಪೌರ್ಣಮಾಸಿ ಆಚರಣೆಗಳು ಒಂದಾಗಿದಾಗ, ರಾಕಾ ಪೌರ್ಣಿಮೆ ಅಗ್ನಿವಿವರ್ಜಿತವಾಗಿ—ಅಗ್ನಿಯಿಲ್ಲದೆ—ಆಚರಿಸಬೇಕು.

Verse 126

विशेषेण तु वैशाखी श्राद्धादीनां प्रशस्यते । वैशाखे तु तृतीयां वै पूर्वविद्धां करोति यः

ವಿಶೇಷವಾಗಿ ವೈಶಾಖಮಾಸವು ಶ್ರಾದ್ಧಾದಿ ಕರ್ಮಗಳಿಗೆ ಪ್ರಶಂಸಿತವಾಗಿದೆ. ಆದರೆ ವೈಶಾಖದಲ್ಲಿ ತೃತೀಯೆಯನ್ನು ‘ಪೂರ್ವವಿದ್ಧಾ’ ಎಂದು ಮಾಡಿ ಆಚರಿಸುವವನು ವಿಧಿವಿರುದ್ಧವಾಗಿ ನಡೆಯುತ್ತಾನೆ.

Verse 127

हव्यं देवा न गृह्णंति कव्यं चैव पितामहाः । यत्र देवा न गृह्णंति कथं तत्र पितामहाः । तस्मात्कार्य्या तृतीया च पूर्वविद्धा बुधैर्नरैः

ದೇವರು ಹವ್ಯವನ್ನು ಸ್ವೀಕರಿಸುವುದಿಲ್ಲ, ಪಿತೃಗಳು ಕವ್ಯವನ್ನು ಸ್ವೀಕರಿಸುವುದಿಲ್ಲ. ದೇವರು ಸ್ವೀಕರಿಸದ ಸ್ಥಳದಲ್ಲಿ ಪಿತೃಗಳು ಹೇಗೆ ಸ್ವೀಕರಿಸುವರು? ಆದ್ದರಿಂದ ಜ್ಞಾನಿಗಳು ತೃತೀಯೆಯನ್ನು ‘ಪೂರ್ವವಿದ್ಧಾ’ ವಿಧಿಯಿಂದ ಮಾಡಬೇಕು.

Verse 128

कुर्वते यदि मोहाद्वा प्रेतत्वं शाश्वतं ततः । नापयाति कृतैः पुण्यैर्बहुशस्तीर्थसेवनैः

ಯಾರಾದರೂ ಮೋಹದಿಂದ ಅದನ್ನು (ವಿಧಿವಿರುದ್ಧವಾಗಿ) ಮಾಡಿದರೆ, ಅದರಿಂದ ಶಾಶ್ವತ ಪ್ರೇತತ್ವ ಉಂಟಾಗುತ್ತದೆ. ಅನೇಕ ಪುಣ್ಯಕರ್ಮಗಳೂ, ಬಹುಮಾರಿ ತೀರ್ಥಸೇವೆಯೂ ಅದನ್ನು ಸುಲಭವಾಗಿ ನಿವಾರಿಸಲಾರವು.

Verse 129

दशमीं पौर्णमासीं च पित्रोः सांवत्सरं दिनम् । पूर्वविद्धं प्रकुर्वाणो नरकं प्रतिपद्यते

ದಶಮಿ, ಪೌರ್ಣಮಾಸಿ ಮತ್ತು ಪಿತೃಗಳ ಸಾಂವತ್ಸರಿಕ ದಿನವನ್ನು ‘ಪೂರ್ವವಿದ್ಧ’ ಎಂದು ಮಾಡಿ ಆಚರಿಸುವವನು ನರಕವನ್ನು ಸೇರುತ್ತಾನೆ.

Verse 130

दर्शश्च पौर्णमासी च साग्निकैः पूर्वसंयुता । नाग्निहीनैस्तु कर्त्तव्या पुनराह प्रजापतिः

ಸಾಗ್ನಿಕರು (ಅಗ್ನಿಧಾರಿಗಳು) ದರ್ಶ ಮತ್ತು ಪೌರ್ಣಮಾಸಿ ಕರ್ಮಗಳನ್ನು ‘ಪೂರ್ವ’ ಸಂಯೋಗದೊಂದಿಗೆ ಮಾಡಬೇಕು; ಅಗ್ನಿಹೀನರು ಮಾತ್ರ ಭಿನ್ನ ವಿಧಿಯಿಂದ ಮಾಡಬೇಕು—ಎಂದು ಪ್ರಜಾಪತಿ ಮತ್ತೆ ಹೇಳಿದರು.

Verse 131

क्षयाहे तु पुनः प्रोक्ता स्वकालव्यापिनी तिथिः । श्राद्धं तत्र प्रकर्तव्यं ह्रासवृद्धी न कारणम्

ಕ್ಷಯತಿಥಿಯ ಸಂದರ್ಭದಲ್ಲಿ ಪುನಃ ಬೋಧಿಸಲಾಗಿದೆ—ತನ್ನ ನಿಯತಕಾಲವನ್ನೆಲ್ಲ ವ್ಯಾಪಿಸುವ ತಿಥಿಯೇ ಗ್ರಾಹ್ಯ. ಅದೇ ತಿಥಿಯಲ್ಲಿ ಶ್ರಾದ್ಧ ಮಾಡಬೇಕು; ತಿಥಿಯ ಹ್ರಾಸ-ವೃದ್ಧಿ ಕಾರಣವಲ್ಲ.

Verse 132

तत्रोक्तं मनुना पुत्र वेदांतैर्भाष्यकारिभिः । तत्प्रमाणं प्रकर्तव्यं प्रेतत्वं भवतोऽन्यथा

ಪುತ್ರನೇ, ಅಲ್ಲಿ ಮನು ಹಾಗೂ ವೇದಾಂತಾಚಾರ್ಯರು-ಭಾಷ್ಯಕಾರರು ಹೇಳಿದುದೇ ಪ್ರಮಾಣವೆಂದು ಸ್ವೀಕರಿಸಿ ಆಚರಿಸಬೇಕು; ಇಲ್ಲದಿದ್ದರೆ ನಿನಗೆ ಪ್ರೇತತ್ವ ಸಂಭವಿಸುತ್ತದೆ.

Verse 133

एतै प्रकारैः प्रेतत्वं प्राणिनां जायते भुवि । निरीक्ष्य धर्मशास्त्राणि कार्य्यं विहितमात्मनः

ಈ ರೀತಿಗಳಿಂದ ಭುವಿಯಲ್ಲಿ ಪ್ರಾಣಿಗಳಿಗೆ ಪ್ರೇತತ್ವ ಉಂಟಾಗುತ್ತದೆ. ಆದ್ದರಿಂದ ಧರ್ಮಶಾಸ್ತ್ರಗಳನ್ನು ಪರಿಶೀಲಿಸಿ, ಸ್ವಹಿತಕ್ಕಾಗಿ ವಿಧಿಸಿದ ಕರ್ಮವನ್ನು ಮಾಡಬೇಕು.

Verse 134

प्रणम्य सोमनाथं तु यात्रां कृत्वा न गच्छति । कृष्णस्य दर्शनार्थाय तस्य किं जायते फलम्

ಸೋಮನಾಥನಿಗೆ ನಮಸ್ಕರಿಸಿ ಯಾತ್ರೆ ಮಾಡಿದರೂ ಕೃಷ್ಣದರ್ಶನಾರ್ಥವಾಗಿ ಮುಂದಕ್ಕೆ ಹೋಗದವನಿಗೆ ಯಾವ ಫಲ ಉಂಟಾಗುತ್ತದೆ?

Verse 135

कथ्यते परमा मूर्तिर्हरिरीश्वरसं संस्थिता । विभेदो नात्र कर्तव्यो यथा शंभुस्तथा हरिः

ಪರಮಮೂರ್ತಿ ಹರಿ ಎಂದು ಘೋಷಿಸಲಾಗಿದೆ; ಅವನು ಈಶ್ವರನೊಂದಿಗೆ ಏಕತ್ವದಲ್ಲಿ ಸ್ಥಿತನಾಗಿದ್ದಾನೆ. ಇಲ್ಲಿ ಭೇದ ಮಾಡಬಾರದು—ಶಂಭುವೇ ಹೇಗೋ ಹರಿಯೂ ಹಾಗೇ.

Verse 136

कृष्णस्य सोमनाथस्य नांतरं दृश्यते क्वचित् । यात्रा श्रीसोमनाथस्य संपूर्णा कृष्णदर्शनात्

ಕೃಷ್ಣನಿಗೂ ಸೋಮನಾಥನಿಗೂ ಎಲ್ಲಿಯೂ ಭೇದ ಕಾಣುವುದಿಲ್ಲ. ಶ್ರೀಸೋಮನಾಥ ಯಾತ್ರೆ ಕೃಷ್ಣದರ್ಶನದಿಂದಲೇ ಸಂಪೂರ್ಣವಾಗುತ್ತದೆ.

Verse 137

तस्मादुभयतः पुत्र गन्तव्यं नात्र संशयः । दृष्ट्वा सोमेश्वरं देवं गंतव्यं द्वारकां प्रति

ಆದ್ದರಿಂದ, ಮಗನೇ, ಎರಡೂ ಕಡೆಗೂ ಹೋಗಲೇಬೇಕು—ಇದರಲ್ಲಿ ಸಂಶಯವಿಲ್ಲ. ಸೋಮೇಶ್ವರ ದೇವರನ್ನು ದರ್ಶಿಸಿ ದ್ವಾರಕೆಯ ಕಡೆಗೆ ಹೋಗಬೇಕು.

Verse 138

प्रभासे सोमनाथस्य लिंगमध्ये व्यवस्थितः । स्वयं तिष्ठति पुण्यात्मा भोगं गृह्णाति केशवः

ಪ್ರಭಾಸದಲ್ಲಿ ಸೋಮನಾಥ ಲಿಂಗದ ಮಧ್ಯದಲ್ಲೇ ಪುಣ್ಯಾತ್ಮ ಕೇಶವನು ಸ್ವಯಂ ಸ್ಥಿತನಾಗಿ, ಅಲ್ಲಿ ಅರ್ಪಿತ ಭೋಗವನ್ನು ತಾನೇ ಸ್ವೀಕರಿಸುತ್ತಾನೆ.

Verse 139

दृष्ट्वा सोमेश्वरं देवं द्वारकां न नरो गतः । पतनं नरके घोरे पितॄणां च भविष्यति

ಸೋಮೇಶ್ವರ ದೇವರನ್ನು ದರ್ಶಿಸಿ ಕೂಡ ದ್ವಾರಕೆಗೆ ಹೋಗದ ಮನುಷ್ಯನಿಗೆ ಭಯಂಕರ ನರಕಪಾತ ಸಂಭವಿಸುತ್ತದೆ ಎಂದು ಹೇಳಲಾಗಿದೆ—ಅವನ ಪಿತೃಗಳಿಗೂ ಸಹ.

Verse 140

विशेषेण त्वया वत्स न कृतं द्वादशीव्रतम् । व्रतं कृतं यदस्माभिस्तत्कृतं वेधसंयुतम् । निर्गमं यमलोकाद्धि तदस्माकं न दृश्यते

ವಿಶೇಷವಾಗಿ, ವತ್ಸ, ನೀನು ದ್ವಾದಶೀ ವ್ರತವನ್ನು ಮಾಡಿಲ್ಲ. ನಾವು ಮಾಡಿದ ವ್ರತವೂ ದೋಷಯುಕ್ತವಾಯಿತು; ಆದ್ದರಿಂದ ಯಮಲೋಕದಿಂದ ಬಿಡುಗಡೆ ನಮಗೆ ಕಾಣುವುದಿಲ್ಲ.

Verse 141

चन्द्रशर्मोवाच । यदि तात मयाऽज्ञानान्न कृतं द्वादशीव्रतम् । कस्मात्कृतं सशल्यं तु भवद्भिर्द्वादशीव्रतम्

ಚಂದ್ರಶರ್ಮನು ಹೇಳಿದರು—ತಾತ, ನಾನು ಅಜ್ಞಾನದಿಂದ ದ್ವಾದಶೀ ವ್ರತವನ್ನು ಮಾಡದೆ ಇದ್ದರೆ, ನೀವು ಏಕೆ ದೋಷಯುಕ್ತವಾದ (ಸಶಲ್ಯ) ದ್ವಾದಶೀ ವ್ರತವನ್ನು ಆಚರಿಸಿದಿರಿ?

Verse 142

प्रेता ऊचुः । कुविप्रैस्तु कुदैवज्ञैः शुक्रमायाविमोहितैः । पारुष्यताहेतुकैश्च प्रेतयोनिमिमां गताः

ಪ್ರೇತರು ಹೇಳಿದರು—ದುಷ್ಟ ಬ್ರಾಹ್ಮಣರು ಮತ್ತು ಭ್ರಷ್ಟ ದೈವಜ್ಞರು ನಮ್ಮನ್ನು ಧನಮಾಯೆ-ವಂಚನೆಯಿಂದ ಮೋಹಗೊಳಿಸಿದರು; ಕಠೋರತೆ ಮತ್ತು ಕ್ರೂರತೆಯ ಕಾರಣದಿಂದ ನಾವು ಈ ಪ್ರೇತಯೋನಿಗೆ ಬಿದ್ದಿದ್ದೇವೆ.

Verse 143

दत्तं तप्तं हुतं जप्तमस्माकं विफलं गतम् । संप्राप्ता प्रेतयोनिस्तु सशल्याद्वादशीव्रतात्

ನಮ್ಮ ದಾನ, ತಪಸ್ಸು, ಹೋಮ, ಜಪ—ಎಲ್ಲವೂ ವ್ಯರ್ಥವಾಯಿತು; ಏಕೆಂದರೆ ದೋಷಯುಕ್ತ (ಸಶಲ್ಯ) ದ್ವಾದಶೀ ವ್ರತದಿಂದ ನಾವು ಪ್ರೇತಯೋನಿಗೆ ತಲುಪಿದ್ದೇವೆ.

Verse 144

सशल्यं ये प्रकुर्वंति वासरं केशव प्रियम् । तेषां पितामहाः स्वर्गात्प्रेतत्वं यांति पुत्रक

ಕೇಶವಪ್ರಿಯವಾದ ಆ ದಿನವನ್ನು ದೋಷಯುಕ್ತವಾಗಿ ಆಚರಿಸುವವರಿಂದ, ಅವರ ಪಿತಾಮಹರು ಸ್ವರ್ಗದಿಂದಲೂ ಬೀಳಿಸಿ ಪ್ರೇತತ್ವವನ್ನು ಹೊಂದುತ್ತಾರೆ, ಪುತ್ರನೇ.

Verse 145

चन्द्रशर्मोवाच । प्रेतत्वं नाशमायाति कथमेतत्पितामहाः । कर्मणा केन तत्सर्वं यच्चाहं प्रकरोमि तत्

ಚಂದ್ರಶರ್ಮನು ಹೇಳಿದರು—ನನ್ನ ಪಿತಾಮಹರ ಪ್ರೇತತ್ವ ಹೇಗೆ ನಾಶವಾಗುವುದಿಲ್ಲ? ಯಾವ ಕರ್ಮದಿಂದ ಇದು ಎಲ್ಲವೂ ಶಮನವಾಗುತ್ತದೆ? ಮಾಡಬೇಕಾದದ್ದನ್ನೆಲ್ಲ ನಾನು ಮಾಡುತ್ತೇನೆ.

Verse 146

प्रेता ऊचुः । मा गयां मा प्रयागं च पुष्करे कुरुजांगले । अयोध्यायामवंत्यां वा मधुरायां न चार्बुदे

ಪ್ರೇತರು ಹೇಳಿದರು—ಗಯಾ ಅಲ್ಲ, ಪ್ರಯಾಗ ಅಲ್ಲ, ಪುಷ್ಕರ ಅಲ್ಲ, ಕುರುಜಾಂಗಲವೂ ಅಲ್ಲ; ಅಯೋಧ್ಯಾ ಅಲ್ಲ, ಅವಂತೀ ಅಲ್ಲ, ಮಥುರಾ ಅಲ್ಲ, ಅರ್ಬುದವೂ ಅಲ್ಲ—ಈ ವಿಷಯದಲ್ಲಿ ಇವುಗಳಿಗೆ ಸಮಾನವಿಲ್ಲ।

Verse 147

न चान्यत्तीर्थलक्षं तु वर्जयित्वा तु गोमतीम् । गंगा सरस्वती चैव नर्मदा नैव पुष्करम्

ಗೋಮತಿಯನ್ನು ಬಿಟ್ಟು ಇನ್ನೂ ಲಕ್ಷಾಂತರ ತೀರ್ಥಗಳೂ ಅಲ್ಲ—ಗಂಗಾ, ಸರಸ್ವತೀ, ನರ್ಮದಾ, ಪುಷ್ಕರವೂ—ಈ ಪ್ರಯೋಜನದಲ್ಲಿ ಅದಕ್ಕೆ ಸಮಾನವಲ್ಲ।

Verse 148

यादृशं गोमतीतीरे कलौ प्रेतत्वनाशनम् । गोमतीनीरदानेन कृष्णवक्त्रविलोकनात्

ಕಲಿಯುಗದಲ್ಲಿ ಗೋಮತೀ ತೀರದಲ್ಲಿ ಹೇಗೆ ಪ್ರೇತತ್ವ ನಾಶವಾಗುತ್ತದೆಂದರೆ—ಗೋಮತೀ ಜಲದಾನದಿಂದಲೂ, ಶ್ರೀಕೃಷ್ಣನ ಮುಖದರ್ಶನದಿಂದಲೂ।

Verse 149

विलयं यांति पापानि जन्मकोटिकृतान्यपि । वृथा संन्यासिनां पुण्यं वृथा च वनवासिनाम्

ಕೋಟಿ ಜನ್ಮಗಳಲ್ಲಿ ಮಾಡಿದ ಪಾಪಗಳೂ ಸಹ ಲಯವಾಗುತ್ತವೆ. ಇದರ ಮುಂದೆ ಸಂನ್ಯಾಸಿಗಳ ಪುಣ್ಯವೂ যেন ವ್ಯರ್ಥ, ವನವಾಸಿಗಳ ಪುಣ್ಯವೂ যেন ವ್ಯರ್ಥ।

Verse 150

सशल्यं वासरं विष्णोः कुर्वंति यदि पुत्रक । तस्माद्गच्छ मुखं पश्य पूर्णचन्द्रसमं मुखम्

ಓ ಪುತ್ರನೇ! ಜನರು ವಿಷ್ಣುವಿನ ಪವಿತ್ರ ದಿನವನ್ನೂ ದೋಷಯುಕ್ತವಾಗಿ ಆಚರಿಸಿದರೆ, ಆದ್ದರಿಂದ ನೀನು ಹೋಗಿ ಆ ಮುಖವನ್ನು ನೋಡು—ಪೂರ್ಣಚಂದ್ರನಂತೆ ಪ್ರಕಾಶಿಸುವ ಮುಖವನ್ನು।

Verse 151

कृष्णस्य द्वारकां गत्वा यथास्माकं गतिर्भवेत् । विफलं तव संजाता न कृतं यदुपार्ज्जितम्

ಕೃಷ್ಣನ ದ್ವಾರಕೆಗೆ ಹೋಗು; ಆಗ ನಿನ್ನ ಗತಿಯೂ ನಮ್ಮ ಗತಿಯಂತೆ (ಮೋಕ್ಷದಾಯಕ) ಆಗುವುದು. ಇಲ್ಲದಿದ್ದರೆ ನಿನ್ನ ಪ್ರಯತ್ನ ವ್ಯರ್ಥ—ನೀನು ಸಂಪಾದಿಸಿದ ಪುಣ್ಯಕ್ಕೆ ಯೋಗ್ಯ ಫಲ ದೊರೆಯದು.

Verse 152

तद्व्यर्थ सकलं जातं विना केशव पूजनात् । विना केशवपूजायाः शंकरो यस्त्वयार्च्चितः । तत्पुण्यं विफलं जातं प्रेतयोनिं गमिष्यसि

ಕೇಶವಪೂಜೆ ಇಲ್ಲದೆ ನೀನು ಮಾಡಿದ ಎಲ್ಲವೂ ವ್ಯರ್ಥ. ಕೇಶವಪೂಜೆಯಿಲ್ಲದೆ ನೀನು ಶಂಕರನನ್ನು ಅರ್ಚಿಸಿದರೂ ಆ ಪುಣ್ಯವೂ ಫಲಹೀನ; ಆ ಪುಣ್ಯ ನಿರರ್ಥಕವಾಗಿ ನಿನ್ನನ್ನು ಪ್ರೇತಯೋನಿಗೆ ಕರೆದೊಯ್ಯುವುದು.

Verse 153

संपूर्णं तव पुण्यं च द्वारका कृष्णदर्शनात् । भविष्यति न सन्देहो गोमत्युदधिसन्निधौ

ದ್ವಾರಕೆಯಲ್ಲಿ ಕೃಷ್ಣದರ್ಶನದಿಂದ ನಿನ್ನ ಪುಣ್ಯ ಸಂಪೂರ್ಣವಾಗುವುದು—ಇದರಲ್ಲಿ ಸಂಶಯವಿಲ್ಲ; ಗೋಮತಿ ಮತ್ತು ಸಮುದ್ರದ ಪವಿತ್ರ ಸಂಗಮಸನ್ನಿಧಿಯಲ್ಲಿ.

Verse 154

दृष्ट्वा सोमेश्वरं देवं कृष्णं यदि न पश्यति । यात्राफलं न चाप्नोति वदत्येवं स्वयं शिवः

ಸೋಮೇಶ್ವರ ದೇವನನ್ನು ಕಂಡರೂ ಕೃಷ್ಣನನ್ನು ನೋಡದಿದ್ದರೆ ಯಾತ್ರಾಫಲ ದೊರೆಯದು—ಎಂದು ಸ್ವಯಂ ಶಿವನು ಹೇಳುತ್ತಾನೆ.

Verse 155

दृष्टोऽहं तैर्न सन्देहो यैः कृतं कृष्णदर्शनम् । एका मूर्तिर्न सन्देहो मम कृष्णस्य नांतरम्

ಯಾರು ಕೃಷ್ಣದರ್ಶನ ಮಾಡಿದ್ದಾರೆ ಅವರು ನನ್ನನ್ನೇ ಕಂಡಿದ್ದಾರೆ—ಇದರಲ್ಲಿ ಸಂಶಯವಿಲ್ಲ. ಒಂದೇ ದಿವ್ಯಮೂರ್ತಿ; ನನ್ನ ಮತ್ತು ಕೃಷ್ಣನ ನಡುವೆ ಯಾವುದೇ ಭೇದವಿಲ್ಲ.

Verse 156

दृष्ट्वा मां द्वारकां गत्वा कर्त्तव्यं कृष्णदर्शनम् । दृष्ट्वा कृष्णं तु मां पश्येद्यास्यत्येव महाफलम्

ನನ್ನನ್ನು ದರ್ಶಿಸಿ ದ್ವಾರಕೆಗೆ ಹೋಗಿ ಶ್ರೀಕೃಷ್ಣದರ್ಶನವನ್ನು ಅವಶ್ಯ ಮಾಡಬೇಕು. ಶ್ರೀಕೃಷ್ಣನನ್ನು ದರ್ಶಿಸಿದ ಬಳಿಕ ಮತ್ತೆ ನನ್ನನ್ನೂ ದರ್ಶಿಸಿದರೆ—ನಿಶ್ಚಯವಾಗಿ ಮಹಾಫಲ ದೊರೆಯುತ್ತದೆ.

Verse 157

कृष्णदर्शनपूतात्मा यो मां पश्यति मानवः । न तस्य पुनरावृत्तिर्मम लोकाच्च वैष्णवात्

ಶ್ರೀಕೃಷ್ಣದರ್ಶನದಿಂದ ಆತ್ಮ ಶುದ್ಧಿಯಾದ ಮಾನವನು ನನ್ನನ್ನು ದರ್ಶಿಸಿದರೆ, ನನ್ನ ವೈಷ್ಣವ ಲೋಕದಿಂದ ಅವನಿಗೆ ಪುನಃ ಸಂಸಾರಕ್ಕೆ ಮರಳುವಿಕೆ ಇರುವುದಿಲ್ಲ.

Verse 158

इत्याह देवदेवेशः स्वयं सोमपतिः पुरा । विप्राणां श्रुतमस्माभिर्वदतां पुष्करे सताम्

ಈ ರೀತಿ ಪುರಾತನ ಕಾಲದಲ್ಲಿ ಸ್ವಯಂ ಸೋಮಪತಿ, ದೇವದೇವೇಶ್ವರನು, ಹೇಳಿದರು. ಪುಷ್ಕರದಲ್ಲಿ ಸತ್ಪುರುಷ ಬ್ರಾಹ್ಮಣರು ಹೇಳಿದುದನ್ನು ನಾವು ಕೇಳಿದ್ದೇವೆ.

Verse 159

तस्माद्गच्छ प्रयाणार्थ कुरु कृष्णस्य दर्शनम् । अन्यथा यास्यसे योनिं पैशाचीं पापदायिनीम्

ಆದ್ದರಿಂದ ಹೋಗು—ಪ್ರಯಾಣಕ್ಕೆ ಹೊರಟು ಶ್ರೀಕೃಷ್ಣದರ್ಶನ ಮಾಡು. ಇಲ್ಲದಿದ್ದರೆ ಪಾಪದಾಯಕವಾದ ಪೈಶಾಚೀ ಯೋನಿಗೆ ನೀನು ಬೀಳುವೆ.

Verse 160

कृतापराधोऽपि यदा कुरुते कृष्णदर्शनम् । मुच्यते नाऽत्र संदेहः पापाज्जन्मकृतादपि

ಅಪರಾಧ ಮಾಡಿದವನಾದರೂ, ಯಾವಾಗ ಶ್ರೀಕೃಷ್ಣದರ್ಶನ ಮಾಡುತ್ತಾನೋ, ಆಗ ಅವನು ಮುಕ್ತನಾಗುತ್ತಾನೆ—ಇದರಲ್ಲಿ ಸಂಶಯವಿಲ್ಲ; ಜನ್ಮದಿಂದ ಮಾಡಿದ ಪಾಪಗಳಿಂದಲೂ.

Verse 161

पूजिते देवदेवेशे कृष्णे देवकिनन्दने । पूजिता देवताः सर्वा ब्रह्मरुद्रभगादिकाः

ದೇವದೇವೇಶನಾದ ದೇವಕೀನಂದನ ಶ್ರೀಕೃಷ್ಣನನ್ನು ಪೂಜಿಸಿದರೆ ಬ್ರಹ್ಮ, ರುದ್ರ, ಭಗ ಮೊದಲಾದ ಸಮಸ್ತ ದೇವತೆಗಳ ಪೂಜೆಯೂ ನೆರವೇರಿದಂತಾಗುತ್ತದೆ.

Verse 162

विना कृष्णस्य पूजां च रुद्राद्यास्त्रिदिवौकसः । पूजिता नैव कुर्वंति तुष्टिं पुत्र पितामहाः

ಶ್ರೀಕೃಷ್ಣಪೂಜೆ ಇಲ್ಲದೆ ಸ್ವರ್ಗವಾಸಿಗಳಾದ ರುದ್ರಾದಿ ದೇವರುಗಳು ಪೂಜಿಸಲ್ಪಟ್ಟರೂ ತೃಪ್ತಿಯನ್ನು ನೀಡುವುದಿಲ್ಲ; ಮಗನೇ, ಪಿತೃಗಳೂ ಸಂತೃಪ್ತರಾಗುವುದಿಲ್ಲ.

Verse 163

तस्माद्द्वारवतीं गत्वा कृष्णस्य दर्शनं कुरु । प्रेतयोनेर्विनिर्मुक्ता यास्यामः परमां गतिम्

ಆದ್ದರಿಂದ ದ್ವಾರವತಿಗೆ ಹೋಗಿ ಶ್ರೀಕೃಷ್ಣನ ದರ್ಶನ ಮಾಡು; ಪ್ರೇತಯೋನಿಯಿಂದ ವಿಮುಕ್ತರಾಗಿ ನಾವು ಪರಮಗತಿಯನ್ನು ಪಡೆಯುವೆವು.

Verse 164

गोमतीनीरधौतानि यस्यांगानि कलौ युगे । मुनिभिर्योनिगमनं तस्य दृष्टं न पुत्रक

ಕಲಿಯುಗದಲ್ಲಿ ಯಾರ ಅಂಗಗಳು ಗೋಮತಿಯ ನೀರಿನಿಂದ ತೊಳೆಯಲ್ಪಡುತ್ತವೋ, ಮಗನೇ, ಅವನು ಮತ್ತೆ ನೀಚ ಯೋನಿಗೆ ಇಳಿಯುವುದನ್ನು ಮುನಿಗಳು ಕಾಣುವುದಿಲ್ಲ.

Verse 165

ताडिताः पादयुग्मेन गोमतीनीरवीचयः । अगतीनां प्रकुर्वति गतिं वै ब्रह्मवादिनाम्

ಎರಡು ಪಾದಗಳ ಸ್ಪರ್ಶದಿಂದ ತಾಕಲ್ಪಟ್ಟ ಗೋಮತಿಯ ನೀರಿನ ಅಲೆಗಳು ಆಶ್ರಯವಿಲ್ಲದವರಿಗೂ, ಬ್ರಹ್ಮವಾಡಿಗಳಾದ ಸಾಧಕರಿಗೂ ಸಹ ಉದ್ಧಾರದ ಗತಿಯನ್ನು ನೀಡುತ್ತವೆ.

Verse 166

यः पुनः कुरुते श्राद्धं गोमत्युदधिसंगमे । पितॄणां जायते तृप्तिर्यावदाभूतसंप्लवम्

ಗೋಮತಿ–ಸಮುದ್ರ ಸಂಗಮದಲ್ಲಿ ಯಾರು ಶ್ರಾದ್ಧವನ್ನು ನೆರವೇರಿಸುತ್ತಾರೋ, ಅವರ ಪಿತೃಗಳಿಗೆ ಮಹಾಪ್ರಳಯದವರೆಗೆ ತೃಪ್ತಿ ಉಂಟಾಗುತ್ತದೆ.

Verse 167

ससागरधरायां च सर्वतीर्थेषु यत्फलम् । दिनेनैकेन तत्पुण्यं द्वारकाकृष्णसन्निधौ

ಸಮುದ್ರಗಳೊಡನೆ ಇರುವ ಭೂಮಿಯ ಎಲ್ಲಾ ತೀರ್ಥಗಳಲ್ಲಿ ದೊರೆಯುವ ಫಲವೇ, ದ್ವಾರಕೆಯಲ್ಲಿ ಶ್ರೀಕೃಷ್ಣನ ಸನ್ನಿಧಿಯಲ್ಲಿ ಒಂದೇ ದಿನದಲ್ಲಿ ದೊರೆಯುತ್ತದೆ.

Verse 168

यत्फलं त्रिदशैर्दृष्टं सर्वतीर्थसमुद्भवम् । तत्फलं लभते सर्वं द्वारकायां दिनेदिने

ದೇವತೆಗಳು ಎಲ್ಲಾ ತೀರ್ಥಗಳಿಂದ ಉದ್ಭವಿಸುವುದೆಂದು ಗುರುತಿಸಿದ ಫಲವೇ, ಆ ಸಂಪೂರ್ಣ ಫಲ ದ್ವಾರಕೆಯಲ್ಲಿ ದಿನೇದಿನೇ ಲಭಿಸುತ್ತದೆ.

Verse 169

तीर्थकोटिसहस्रैस्तु कृतैः श्राद्धैश्च यत्फलम् । पितॄणां तत्फलं प्रोक्तं गोमतीतिलतर्पणात्

ಕೋಟಿ-ಸಹಸ್ರ ತೀರ್ಥಗಳಲ್ಲಿ ಮಾಡಿದ ಶ್ರಾದ್ಧಗಳಿಂದ ಪಿತೃಗಳಿಗೆ ದೊರೆಯುವ ಫಲವೇ, ಅದೇ ಫಲ ಗೋಮತಿಯಲ್ಲಿ ತಿಲತರ್ಪಣ ಮಾಡುವುದರಿಂದಲೇ ಉಂಟಾಗುತ್ತದೆ ಎಂದು ಹೇಳಲಾಗಿದೆ.

Verse 170

यतीनां भोजनं यस्तु यच्छते कृष्णमन्दिरे । सिक्थेसिक्थे भवेत्तृप्तिः पितॄणां युगसंख्यया

ಯಾರು ಕೃಷ್ಣಮಂದಿರದಲ್ಲಿ ಯತಿಗಳಿಗೆ ಭೋಜನವನ್ನು ಅರ್ಪಿಸುತ್ತಾರೋ, ಅವರ ಪಿತೃಗಳಿಗೆ ಪ್ರತಿಯೊಂದು ಕವಳದಿಂದ ಯುಗಗಳಷ್ಟು ತೃಪ್ತಿ ಉಂಟಾಗುತ್ತದೆ.

Verse 171

कौपीनाच्छादनं छत्रं पादुके च कमण्डलुम् । दत्त्वा संन्यासिनां याति सप्त कल्पानि तत्फलम्

ಸನ್ನ್ಯಾಸಿಗಳಿಗೆ ಕೌಪೀನ ಹಾಗೂ ಆಚ್ಚಾದನ, ಛತ್ರ, ಪಾದುಕಾ ಮತ್ತು ಕಮಂಡಲುವನ್ನು ದಾನಮಾಡಿದವನು, ಆ ದಾನದ ಫಲವನ್ನು ಏಳು ಕಲ್ಪಗಳವರೆಗೆ ಪಡೆಯುತ್ತಾನೆ.

Verse 172

धन्यास्ते मानवाः पुत्र वसन्ति श्वपचादयः । द्वारकायां गतिं यांति वसतां तत्र योगिनाम्

ಪುತ್ರನೇ! ಧನ್ಯರು ಅವರು—ಶ್ವಪಚಾದಿಗಳಂತಹ ನೀಚಸ್ಥಿತಿಯವರಾದರೂ—ದ್ವಾರಕೆಯಲ್ಲಿ ವಾಸಿಸುವವರು; ಅಲ್ಲಿ ವಾಸಿಸುವ ಯೋಗಿಗಳ ಗತಿಯನ್ನು ಅವರೂ ಪಡೆಯುತ್ತಾರೆ.

Verse 173

त्रिकालं ये प्रपश्यंति वदनं प्रत्यहं हरेः । न तेषां पुनरावृत्तिः कल्पकोटिशतैरपि

ಯಾರು ಪ್ರತಿದಿನ ಪ್ರಾತಃ, ಮಧ್ಯಾಹ್ನ, ಸಾಯಂಕಾಲ ಎಂಬ ತ್ರಿಕಾಲದಲ್ಲೂ ಹರಿಯ ಮುಖದರ್ಶನ ಮಾಡುತ್ತಾರೆ, ಅವರಿಗೆ ಕಲ್ಪಕೋಟಿಶತಗಳಾದರೂ ಪುನರಾವೃತ್ತಿ ಇಲ್ಲ.

Verse 174

या नारी विधवा भूत्वा कुरुते द्वारकाश्रयम् । कुलायुतसहस्रं तु नयते परमं पदम्

ಯಾವ ಸ್ತ್ರೀ ವಿಧವೆಯಾಗಿ ದ್ವಾರಕೆಯನ್ನು ಆಶ್ರಯಿಸುತ್ತಾಳೋ, ಆಕೆ ತನ್ನ ಕುಲದ ಅಯುತ-ಸಹಸ್ರ (ಅಸಂಖ್ಯ) ಜನರನ್ನು ಪರಮಪದಕ್ಕೆ ಕರೆದೊಯ್ಯುತ್ತಾಳೆ.

Verse 175

पुत्रेणापीह किं कार्य्यं न गतो द्वारकां यदि । नारी पुत्रशताच्छ्रेष्ठा गत्वा कृष्णपुरीं वसेत्

ಪುತ್ರನು ದ್ವಾರಕೆಗೆ ಹೋಗದಿದ್ದರೆ ಇಲ್ಲಿ ಪುತ್ರನಿಂದ ಏನು ಪ್ರಯೋಜನ? ಕೃಷ್ಣಪುರಿಗೆ ಹೋಗಿ ವಾಸಿಸುವ ಸ್ತ್ರೀ ನೂರು ಪುತ್ರರಿಗಿಂತಲೂ ಶ್ರೇಷ್ಠಳು.

Verse 176

कृष्णं कृष्णपुरीं गत्वा योऽर्च्चयेत्तुलसीदलैः । प्राप्तं जन्मफलं तेन तारिताः प्रपितामहाः

ಯಾರು ಕೃಷ್ಣಪುರಿಗೆ ಹೋಗಿ ತುಳಸಿದಳಗಳಿಂದ ಶ್ರೀಕೃಷ್ಣನನ್ನು ಅರ್ಚಿಸುತ್ತಾರೋ, ಅವರು ಮಾನವಜನ್ಮದ ಫಲವನ್ನು ಪಡೆಯುತ್ತಾರೆ; ಅವರ ಪ್ರಪಿತಾಮಹರೂ ಸಹ ತಾರಣೆಯಾಗುತ್ತಾರೆ.

Verse 177

तुलसीदलमालां तु कृष्णोत्तीर्णां तु यो वहेत् । पत्रेपत्रेऽश्वमेधानां दशानां लभते फलम्

ಕೃಷ್ಣನಿಗೆ ಅರ್ಪಿಸಲಾದ ತುಳಸಿದಳಗಳ ಮಾಲೆಯನ್ನು ಯಾರು ಧರಿಸುತ್ತಾರೋ, ಅವರು ಎಲೆ ಎಲೆಗೆ ಹತ್ತು ಅಶ್ವಮೇಧ ಯಾಗಗಳ ಫಲವನ್ನು ಪಡೆಯುತ್ತಾರೆ.

Verse 178

तुलसीकाष्ठसंभूतां यो मालां वहते नरः । फलं यच्छति दैत्यारिः प्रत्यहं द्वारकोद्भवम्

ತುಳಸಿಕಾಷ್ಠದಿಂದ ನಿರ್ಮಿತ ಮಾಲೆಯನ್ನು ಯಾರು ಧರಿಸುತ್ತಾರೋ, ದೈತ್ಯಾರಿ (ಹರಿ/ಕೃಷ್ಣ) ಅವರಿಗೆ ಪ್ರತಿದಿನ ದ್ವಾರಕಾ-ಜನ್ಯ ಪುಣ್ಯಫಲವನ್ನು ದಯಪಾಲಿಸುತ್ತಾನೆ.

Verse 179

निवेद्य विष्णवे मालां तुलसीकाष्ठसंभवाम् । वहते यो नरो भक्त्या तस्य नैवास्ति पातकम् । सदा प्रीतमनास्तस्य कृष्णो देवकिनंदनः

ತುಳಸಿಕಾಷ್ಠದಿಂದಾದ ಮಾಲೆಯನ್ನು ವಿಷ್ಣುವಿಗೆ ಅರ್ಪಿಸಿ ಭಕ್ತಿಯಿಂದ ಧರಿಸುವವನಿಗೆ ಪಾಪವೇ ಉಳಿಯದು; ದೇವಕೀನಂದನ ಕೃಷ್ಣನು ಸದಾ ಮನಃಪ್ರೀತನಾಗಿರುತ್ತಾನೆ.

Verse 180

तुलसीकाष्ठसंभूतं शिरोबाह्वादिभूषणम् । जायते यस्य मर्त्यस्य तस्य देहे सदा हरिः

ಯಾವ ಮನುಷ್ಯನ ಶಿರಸ್ಸು, ಭುಜಗಳು ಮೊದಲಾದಲ್ಲಿ ತುಳಸಿಕಾಷ್ಠದಿಂದ ಮಾಡಿದ ಆಭರಣಗಳು ಧರಿಸಲ್ಪಡುತ್ತವೋ, ಅವನ ದೇಹದಲ್ಲಿ ಹರಿ ಸದಾ ವಾಸಿಸುತ್ತಾನೆ.

Verse 181

तुलसीमालया यस्तु भूषितः कर्म चाऽचरेत् । पितॄणां देवतानां च कृतं कोटिगुणं कलौ

ತುಳಸಿಮಾಲೆಯಿಂದ ಭೂಷಿತನಾಗಿ ತನ್ನ ಕರ್ತವ್ಯವನ್ನು ಆಚರಿಸುವವನು, ಪಿತೃಗಳಿಗೂ ದೇವತೆಗಳಿಗೂ ಮಾಡಿದ ಕರ್ಮವು ಕಲಿಯುಗದಲ್ಲಿ ಕೋಟಿಗುಣ ಫಲ ನೀಡುತ್ತದೆ.

Verse 182

तुलसीकाष्ठमालां तु प्रेतराजस्य दूतकाः । दृष्ट्वा दूरेण नश्यंति वातोद्धूता यथाऽलयः

ತುಳಸಿಕಾಷ್ಠದ ಮಾಲೆಯನ್ನು ಕಂಡಮಾತ್ರಕ್ಕೆ ಪ್ರೇತರಾಜ ಯಮನ ದೂತರು ದೂರದಿಂದಲೇ ಓಡಿ ನಾಶವಾಗುತ್ತಾರೆ; ಗಾಳಿಗೆ ಹಾರಿದ ಗೂಡು ಹೇಗೋ ಹಾಗೆ.

Verse 183

जायते तद्ग्रहे नैव पापसंक्रमणं कुतः । श्रुतं पुराणमस्माभिः कथितं ब्रह्मवादिभिः

ಆ ಮನೆಯಲ್ಲಿ ಪಾಪಸಂಕ್ರಮಣ ಎಂದಿಗೂ ಹುಟ್ಟುವುದಿಲ್ಲ—ಅದು ಹೇಗೆ ಹುಟ್ಟುತ್ತದೆ? ಬ್ರಹ್ಮವಾದಿಗಳು ಪ್ರಕಟಿಸಿದ ಈ ಪುರಾಣವಚನವನ್ನು ನಾವು ಶ್ರವಣ ಮಾಡಿದ್ದೇವೆ.

Verse 184

तस्मान्माला त्वया धार्य्या तुलसीकाष्ठसंभवा । हरते नात्र संदेह ऐहिकामुष्मिकं त्वघम्

ಆದ್ದರಿಂದ ನೀನು ತುಳಸಿಕಾಷ್ಠದಿಂದ ಉತ್ಪನ್ನವಾದ ಮಾಲೆಯನ್ನು ಧರಿಸಬೇಕು; ಅದು ಸಂಶಯವಿಲ್ಲದೆ ಇಹಲೋಕ-ಪರಲೋಕ ಎರಡರ ಪಾಪವನ್ನೂ ಹರಣಮಾಡುತ್ತದೆ.

Verse 185

तुलसीमालया यस्तु भूषितो भ्रमते यदि । दुःस्वप्नं दुर्निमित्तं च न भयं शात्रवं क्वचित्

ತುಳಸಿಮಾಲೆಯಿಂದ ಭೂಷಿತನಾಗಿ ಸಂಚರಿಸುವವನಿಗೆ ದುಃಸ್ವಪ್ನಗಳ ಭಯವಿಲ್ಲ, ದುರ್ಣಿಮಿತ್ತಗಳ ಭಯವಿಲ್ಲ, ಯಾವಾಗಲೂ ಶತ್ರುಭಯವೂ ಇಲ್ಲ.

Verse 186

कृत्वा वै तीर्थसंन्यासं यतयो विधवाः स्त्रियः । जीवन्मुक्ताः कलौ ज्ञेयाः कुलकोटिसमन्विताः

ತೀರ್ಥಸಂಬಂಧವಾದ ಸನ್ನ್ಯಾಸವನ್ನು ಕೈಗೊಂಡ ಯತಿಗಳೂ, ವಿಧವಾ ಸ್ತ್ರೀಯರೂ ಸಹ ಕಲಿಯುಗದಲ್ಲಿ ಜೀವನ್ಮುಕ್ತರೆಂದು ತಿಳಿಯಬೇಕು; ಅವರು ಕೋಟಿ ಕುಲಗಳ ಪುಣ್ಯದಿಂದ ಸಮನ್ವಿತರಾಗಿರುತ್ತಾರೆ।

Verse 187

धारयंति न ये मालां हैतुकाः पापमोहिताः । नरकान्न निवर्तंते दग्धाः कोपाग्निना हरेः

ಪಾಪಮೋಹಿತರಾಗಿ ಕಾರಣವಾಡುತ್ತ ಮಾಲೆಯನ್ನು ಧರಿಸದವರು, ಹರಿಯ ಕೋಪಾಗ್ನಿಯಿಂದ ದಗ್ಧರಾಗಿ ನರಕಗಳಿಂದ ಮರಳಿ ಬರುವುದಿಲ್ಲ।

Verse 188

उन्मीलिनी वंजुलिनी त्रिस्पृशा पक्षवर्द्धिनी । त्वया पुत्र प्रकर्त्तव्या जयंती विजया जया

‘ಉನ್ಮೀಲಿನೀ’, ‘ವಂಜುಲಿನೀ’, ‘ತ್ರಿಸ್ಪೃಶಾ’, ‘ಪಕ್ಷವರ್ಧಿನೀ’ ಹಾಗೂ ‘ಜಯಂತೀ’, ‘ವಿಜಯಾ’, ‘ಜಯಾ’—ಹೇ ಪುತ್ರ, ಈ ಅಷ್ಟಮಿ ವ್ರತಗಳನ್ನು ನೀನು ವಿಧಿಪೂರ್ವಕವಾಗಿ ಆಚರಿಸಬೇಕು.

Verse 189

पापघ्नी चाष्टमी प्रोक्ता कृष्णस्यातीव वल्लभा । कृता कलौ युगे पुत्र द्वारका मोक्षदायिनी

ಅಷ್ಟಮಿಯನ್ನು ‘ಪಾಪಘ್ನೀ’ ಎಂದು ಹೇಳಲಾಗಿದೆ; ಅದು ಶ್ರೀಕೃಷ್ಣನಿಗೆ ಅತ್ಯಂತ ಪ್ರಿಯ. ಹೇ ಪುತ್ರ, ಕಲಿಯುಗದಲ್ಲಿ ದ್ವಾರಕಾ ಮೋಕ್ಷದಾಯಿನಿ.