Adhyaya 31

Verse 1

पुलस्त्य उवाच । रक्तानुबन्धं वै गच्छेत्तीर्थं त्रैलोक्यविश्रुतम् । यत्र स्नातो नरः सम्यङ्मुच्यते ब्रह्महत्यया

ಪುಲಸ್ತ್ಯನು ಹೇಳಿದರು—ತ್ರೈಲೋಕ್ಯದಲ್ಲಿ ಪ್ರಸಿದ್ಧವಾದ ‘ರಕ್ತಾನುಬಂಧ’ ಎಂಬ ತೀರ್ಥಕ್ಕೆ ನಿಶ್ಚಯವಾಗಿ ಹೋಗಬೇಕು; ಅಲ್ಲಿ ವಿಧಿಪೂರ್ವಕವಾಗಿ ಸ್ನಾನ ಮಾಡಿದ ನರನು ಬ್ರಹ್ಮಹತ್ಯಾ ಪಾಪದಿಂದ ಸಂಪೂರ್ಣ ಮುಕ್ತನಾಗುತ್ತಾನೆ।

Verse 2

पुराऽसीत्पार्थिवोनाम इंद्रसेनो महीपतिः । तस्याऽसीत्सुप्रिया भार्या सुनन्दानाम भामिनी । पतिव्रता पतिप्राणा सदा पत्युः प्रिये स्थिता

ಪುರಾತನ ಕಾಲದಲ್ಲಿ ಇಂದ್ರಸೇನ ಎಂಬ ಹೆಸರಿನ ರಾಜನು ಭೂಮಿಯ ಅಧಿಪತಿಯಾಗಿದ್ದನು. ಅವನಿಗೆ ಸುನಂದಾ ಎಂಬ ಅತಿಪ್ರಿಯ ಪತ್ನಿ ಇದ್ದಳು—ಪತಿವ್ರತೆ, ಪತಿಯನ್ನು ಪ್ರಾಣವೆಂದು ಭಾವಿಸುವವಳು, ಸದಾ ಪತಿಯ ಪ್ರಿಯದಲ್ಲೇ ಸ್ಥಿತಳಾಗಿದ್ದಳು।

Verse 3

कस्यचित्त्वथ कालस्य स राजा सपरिग्रहः । परदेशं गतो हंतुं शत्रुसंघं दुरासदम्

ನಂತರ ಒಂದು ಸಮಯದಲ್ಲಿ ಆ ರಾಜನು ತನ್ನ ಪರಿವಾರ ಹಾಗೂ ಸೇನಾ ಸಾಮಗ್ರಿಯೊಂದಿಗೆ, ಜಯಿಸಲು ದುಸ್ತರವಾದ ಶತ್ರುಸಂಘವನ್ನು ಸಂಹರಿಸಲು ಪರದೇಶಕ್ಕೆ ತೆರಳಿದನು।

Verse 4

तं निहत्य धनं भूरि गृहीत्वा प्रस्थितो गृहम् । ततोऽग्रे प्रेषयामास स दूतं कृत्रिमं नृप

ಅವರನ್ನು ಸಂಹರಿಸಿ ಅಪಾರ ಧನವನ್ನು ಪಡೆದು ರಾಜನು ಗೃಹದತ್ತ ಹೊರಟನು. ನಂತರ ಮುಂಚಿತವಾಗಿ ಒಂದು ಕೃತಕ ದೂತನನ್ನು ಕಳುಹಿಸಿದನು.

Verse 5

सुनन्दां ब्रूहि गत्वा त्वमिन्द्रसेनो हतो रणे । तदाकारस्ततो लक्ष्यः पातिव्रत्ये ममाज्ञया

ಹೋಗಿ ಸುನಂದೆಗೆ ಹೇಳು—‘ಇಂದ್ರಸೇನನು ಯುದ್ಧದಲ್ಲಿ ಹತನಾದನು.’ ನಂತರ ನನ್ನ ಆಜ್ಞೆಯಿಂದ ಅವಳ ಪತಿವ್ರತಧರ್ಮದ ಲಕ್ಷಣವನ್ನು ಗಮನಿಸು.

Verse 6

यदि सा निश्चयं गच्छेन्मरणं प्रति भामिनी । तदा रक्ष्या प्रयत्नेन वाच्यं हास्यं ममोद्भवम्

ಆ ಸುಂದರಿ ಮರಣಕ್ಕೆ ನಿಶ್ಚಯಿಸಿದರೆ, ಅವಳನ್ನು ಪ್ರಯತ್ನಪೂರ್ವಕವಾಗಿ ರಕ್ಷಿಸಬೇಕು; ಮತ್ತು ನನ್ನಿಂದ ಉದ್ಭವಿಸಿದ ಹಾಸ್ಯಜನಕ ವಚನಗಳನ್ನು ಹೇಳಬೇಕು.

Verse 7

एवमुक्तो गतो दूतस्तत्क्षणान्नृपसत्तम । तस्यै निवेददामास यदुक्तं तेन भूभुजा

ಹೀಗೆ ಹೇಳಲ್ಪಟ್ಟ ದೂತನು ತಕ್ಷಣವೇ ಹೊರಟನು, ಓ ನೃಪಶ್ರೇಷ್ಠ; ಆ ಭೂಪತಿ ಹೇಳಿದ ಮಾತನ್ನೆಲ್ಲ ಅವಳಿಗೆ ತಿಳಿಸಿದನು.

Verse 8

अथ तस्य वचः श्रुत्वा सुनंदा चारुहासिनी । गतप्राणा नृपश्रेष्ठ पतिप्राणा महासती

ಅವನ ಮಾತುಗಳನ್ನು ಕೇಳಿ ಮಧುರಹಾಸಿನಿ ಸುನಂದಾ, ಓ ನೃಪಶ್ರೇಷ್ಠ, ಪತಿಯೇ ಪ್ರಾಣವಾದ ಆ ಮಹಾಸತಿ ತಕ್ಷಣವೇ ಪ್ರಾಣ ತ್ಯಜಿಸಿದಳು.

Verse 9

यस्मिन्काले मृता सा तु सुनन्दा शीलमंडना । तस्मिन्काले नृपः सोऽपि तत्पापेन समाश्रितः

ಶೀಲಭೂಷಿತಳಾದ ಸುನಂದೆ ಮೃತಳಾದ ಅದೇ ಸಮಯದಲ್ಲಿ, ಆ ರಾಜನೂ ಸಹ ಆ ಪಾಪದಿಂದ ಆವರಿಸಲ್ಪಟ್ಟನು.

Verse 10

अथापश्यद्द्वितीयां स च्छायां गात्रस्य चोपरि । तथा गुरुतरं कायं सालस्यं समपद्यत

ನಂತರ ಅವನು ತನ್ನದೇ ದೇಹದ ಮೇಲೆ ಎರಡನೇ ನೆರಳನ್ನು ಕಂಡನು; ದೇಹವು ಇನ್ನಷ್ಟು ಭಾರವಾಗಿ, ಅವನು ಆಲಸ್ಯ-ತಂದ್ರೆಗೆ ಒಳಗಾದನು.

Verse 11

तेजोहीनं सुदुर्गंधि विवर्णं नृपसत्तम । अथ प्राप्तो गृहं राजा श्रुत्वा भार्यासमुद्भवम्

ಹೇ ನೃಪಶ್ರೇಷ್ಠನೇ! ಅವನು ತೇಜಸ್ಸಿಲ್ಲದ, ದುರ್ಗಂಧಯುಕ್ತ, ವರ್ಣಹೀನನಾದನು; ಬಳಿಕ ಪತ್ನಿಯ ವಿಷಯದಲ್ಲಿ ಉಂಟಾದ ಸಂಗತಿಯನ್ನು ಕೇಳಿ ರಾಜನು ಮನೆಗೆ ಮರಳಿದನು.

Verse 12

विनाशं दुःखशोकार्तः करुणं पर्यदेवयत् । स ज्ञात्वा पापमात्मानं स्त्रीहत्यासुविदूषितम्

ದುಃಖ-ಶೋಕದಿಂದ ಪೀಡಿತನಾಗಿ ಅವನು ವಿನಾಶವನ್ನು ಕುರಿತು ಕರುಣವಾಗಿ ಅಳಲಾಡಿದನು; ಏಕೆಂದರೆ ತಾನು ಪಾಪಿ ಎಂದು ತಿಳಿದು, ಸ್ತ್ರೀಹತ್ಯಾ ದೋಷದಿಂದ ಭಾರಿಯಾಗಿ ಕಲ್ಮಷಿತನಾಗಿದ್ದನು.

Verse 13

ब्राह्मणानां समादेशात्तथा यात्रापरोऽभवत् । कृत्वौर्द्ध्वदैहिकं तस्या लघुमात्र परिग्रहः । वाराणस्यां गतः पूर्वं तत्र दानं ददौ बहु

ಬ್ರಾಹ್ಮಣರ ಆಜ್ಞೆಯಿಂದ ಅವನು ತೀರ್ಥಯಾತ್ರೆಗೆ ಪರನಾದನು. ಅವಳ ಊರ್ಧ್ವದೈಹಿಕ ಕರ್ಮಗಳನ್ನು ನೆರವೇರಿಸಿ, ಅಲ್ಪಮಾತ್ರ ಪರಿಗ್ರಹವನ್ನು ತೆಗೆದುಕೊಂಡು, ಮೊದಲು ವಾರಾಣಸಿಗೆ ಹೋಗಿ ಅಲ್ಲಿ ಬಹಳ ದಾನ ಮಾಡಿದನು.

Verse 14

कपालमोचने तीर्थे सर्वपापप्रणाशने । त्रिनेत्रो यत्र निर्मुक्तः पुरा वै ब्रह्महत्यया

ಸರ್ವಪಾಪನಾಶಕವಾದ ಕಪಾಲಮೋಚನ ತೀರ್ಥದಲ್ಲಿ, ತ್ರಿನೇತ್ರ ಭಗವಾನ್ ಶಿವನು ಪೂರ್ವದಲ್ಲಿ ಬ್ರಹ್ಮಹತ್ಯಾ ದೋಷದಿಂದ ವಿಮುಕ್ತನಾದನು।

Verse 15

तस्य च्छाया द्वितीया सा न नष्टा तत्र भूपते । ततः कनखलं प्राप्तः सुपुण्यं शुद्धिदं नृणाम्

ಹೇ ಭೂಪತೇ! ಅಲ್ಲಿ ಅವನ ಎರಡನೆಯ ಛಾಯೆ ನಾಶವಾಗಲಿಲ್ಲ. ನಂತರ ಅವನು ಕನಖಲವನ್ನು ತಲುಪಿದನು; ಅದು ಮಹಾಪುಣ್ಯಕರ, ನರರಿಗೆ ಶುದ್ಧಿದಾಯಕ.

Verse 16

तथैव पुष्करारण्यं तस्मादमरकण्टकम् । कुरुक्षेत्रं ततो राजन्प्राप्तोऽसौ नृपसत्तमः

ಅದೇ ರೀತಿಯಾಗಿ ಅವನು ಪುಷ್ಕರಾರಣ್ಯಕ್ಕೆ ಹೋದನು; ಅಲ್ಲಿಂದ ಅಮರಕಂಟಕಕ್ಕೆ; ನಂತರ, ಹೇ ರಾಜನ್, ಆ ಶ್ರೇಷ್ಠ ನೃಪನು ಕುರುಕ್ಷೇತ್ರವನ್ನು ತಲುಪಿದನು।

Verse 17

प्रभासं सोमतीर्थं च ततस्तु कृमिजांगले । एकहंसं ततो राजन्पुण्यपारिप्लवं ततः

ಅವನು ಪ್ರಭಾಸ ಮತ್ತು ಸೋಮತೀರ್ಥಕ್ಕೆ ಹೋದನು; ನಂತರ ಕೃಮಿಜಾಂಗಲಕ್ಕೆ; ನಂತರ, ಹೇ ರಾಜನ್, ಏಕಹಂಸಕ್ಕೆ; ಆಮೇಲೆ ಪುಣ್ಯಪಾರಿಪ್ಲವಕ್ಕೆ ತಲುಪಿದನು।

Verse 18

रुद्रकोटिं विरूपाक्षं ततः पंचनदं नृप । एवमादीनि तीर्थानि पुण्यान्यायतनानि च । परिभ्रमन्महीपाल परिश्रांतो नराधिपः

ಹೇ ನೃಪ! ಅವನು ರುದ್ರಕೋಟಿ ಮತ್ತು ವಿರೂಪಾಕ್ಷಕ್ಕೆ ಹೋದನು; ನಂತರ ಪಂಚನದವನ್ನು ತಲುಪಿದನು. ಹೀಗೆ ಅನೇಕ ಪುಣ್ಯತೀರ್ಥಗಳು ಹಾಗೂ ಪವಿತ್ರ ಆಯತನಗಳಲ್ಲಿ ಪರಿಭ್ರಮಿಸುತ್ತ, ಹೇ ಮಹೀಪಾಲ, ಆ ನರಾಧಿಪನು ಶ್ರಮಿತನಾದನು।

Verse 19

ततो वर्षसहस्रांते संप्राप्तोऽर्बुदपर्वते । तत्रापश्यन्नरपतिस्तीर्थान्यायतनानि च

ನಂತರ ಸಾವಿರ ವರ್ಷಗಳ ಅಂತ್ಯದಲ್ಲಿ ಅವನು ಅರ್ಬುದ ಪರ್ವತಕ್ಕೆ ಬಂದನು. ಅಲ್ಲಿ ರಾಜನು ಅನೇಕ ಪವಿತ್ರ ತೀರ್ಥಗಳನ್ನೂ ಪುಣ್ಯ ಆಯತನಗಳನ್ನೂ (ಧಾಮಗಳನ್ನು) ಕಂಡನು.

Verse 20

तपस्विसंघान्विविधान्ब्राह्मणान्वेदपारगान् । ददौ दानानि बहुशो ब्राह्मणेभ्यो यदृच्छया

ಅವನು ವೇದಪಾರಂಗತರಾದ ಬ್ರಾಹ್ಮಣ ತಪಸ್ವಿಗಳ ವಿವಿಧ ಸಂಘಗಳಿಗೆ ಸಂದರ್ಭಾನುಸಾರ ಪುನಃಪುನಃ ದಾನಗಳನ್ನು ನೀಡಿ ತೃಪ್ತಿಪಡಿಸಿದನು.

Verse 21

प्राप्तो रक्तानुबंधं च तीर्थं तत्रैव पर्वते । तत्र स्नातो विनिष्क्रांतो यावत्पश्यति भूमिपः

ಅವನು ಅದೇ ಪರ್ವತದಲ್ಲಿರುವ ‘ರಕ್ತಾನುಬಂಧ’ ಎಂಬ ತೀರ್ಥವನ್ನು ತಲುಪಿದನು. ಅಲ್ಲಿ ಸ್ನಾನ ಮಾಡಿ ಹೊರಬಂದು, ರಾಜನು ತನ್ನ ಸ್ಥಿತಿಯನ್ನು ನೋಡಿದನು.

Verse 22

तावन्न दृश्यते च्छाया द्वितीया स्त्रीवधोद्भवा । लघुत्वं सर्वगात्राणि संप्राप्तानि महीपते

ಅಷ್ಟರವರೆಗೆ ಸ್ತ್ರೀವಧ ಪಾಪದಿಂದ ಹುಟ್ಟಿದ ಆ ಎರಡನೇ ನೆರಳು ಕಾಣಿಸಲಿಲ್ಲ; ಹೇ ಭೂಪತೇ, ಅವನ ಎಲ್ಲಾ ಅಂಗಗಳಲ್ಲಿ ಲಘುತ್ವವು ಉಂಟಾಯಿತು.

Verse 23

विगन्धता प्रणष्टा च तेजोवृद्धिः पराभवत् । ततो हृष्टमना भूत्वा दत्त्वा दानानि भूरिशः । स्तूयमानश्चतुर्दिक्षु बंदिभिः प्रस्थितो गृहम्

ಅವನ ದುರ್ಗಂಧವು ನಾಶವಾಯಿತು ಮತ್ತು ಅವನ ತೇಜಸ್ಸು ಬಹಳವಾಗಿ ವೃದ್ಧಿಯಾಯಿತು. ನಂತರ ಹರ್ಷಚಿತ್ತನಾಗಿ ಅವನು ಅಪಾರ ದಾನಗಳನ್ನು ನೀಡಿದನು; ನಾಲ್ಕು ದಿಕ್ಕುಗಳಲ್ಲಿ ಬಂದಿಗಳ ಸ್ತುತಿಯಿಂದ ಗೃಹದತ್ತ ಹೊರಟನು.

Verse 24

ततो रक्तानुबंधस्य सोमातिक्रमणं नृप । यावत्करोति राजेन्द्र तावदस्य पुनस्तथा

ಆಮೇಲೆ, ಓ ನೃಪ, ಅವನು ಸೋಮಪಾನದ ನಿಯಮವನ್ನು ಯಾವಾಗ ಯಾವಾಗ ಅತಿಕ್ರಮಿಸುತ್ತಾನೋ, ಓ ರಾಜೇಂದ್ರ, ಅಷ್ಟೇ ಕಾಲ ಅವನಿಗೆ ರಕ್ತಾನುಬಂಧ ದೋಷವು ಮತ್ತೆ ಅದೇ ರೀತಿಯಾಗಿ ಮರಳಿ ಬರುತಿತ್ತು.

Verse 25

सा च्छाया दृश्यते देहे द्वितीया नृपसत्तम । स एव गन्धो गात्रेषु तेजोहानिश्च सा नृप

ಓ ನೃಪಸತ್ತಮ, ಅವನ ದೇಹದಲ್ಲಿ ಆ ಎರಡನೆಯ ಛಾಯೆ ಮತ್ತೆ ಕಾಣಿಸಿತು; ಅವನ ಅಂಗಾಂಗಗಳಲ್ಲಿ ಅದೇ ವಾಸನೆ ಮರಳಿ ಬಂತು, ಓ ನೃಪ, ಅವನ ತೇಜಸ್ಸು ಕ್ಷೀಣವಾಯಿತು.

Verse 26

ततो दुःखाभिसंतप्तो गतस्तत्रैव तत्क्षणात् । रक्तबंधमनुप्राप्तो विपाप्मा सोऽभवत्पुनः

ನಂತರ ದುಃಖದಿಂದ ದಹಿಸಿದವನು ಕ್ಷಣಮಾತ್ರದಲ್ಲೇ ಮತ್ತೆ ಅತ್ತ ಹೋಗಿದನು. ರಕ್ತಬಂಧವನ್ನು ಪುನಃ ಸೇರಿ ಅವನು ಮತ್ತೆ ಪಾಪರಹಿತನಾದನು.

Verse 27

स ज्ञात्वा तीर्थमाहात्म्यं परं पार्थिवसत्तमः । तत्र दारूणि चाहृत्य चितां कृत्वा ततो नृप । दानं दत्त्वा द्विजाग्रेभ्यः प्रविष्टो हव्यवाहनम्

ಆ ತೀರ್ಥದ ಪರಮ ಮಹಾತ್ಮ್ಯವನ್ನು ತಿಳಿದು, ಪಾರ್ಥಿವಸತ್ತಮನು ಅಲ್ಲಿ ಕಟ್ಟಿಗೆಗಳನ್ನು ತಂದು ಚಿತೆಯನ್ನು ನಿರ್ಮಿಸಿದನು. ನಂತರ ಅಗ್ರ ಬ್ರಾಹ್ಮಣರಿಗೆ ದಾನ ನೀಡಿ ಹವ್ಯವಾಹನ ಅಗ್ನಿಯಲ್ಲಿ ಪ್ರವೇಶಿಸಿದನು.

Verse 28

ततो विमानमारुह्य परित्यज्य कलेवरम् । दिव्यमाल्यांबरधरः शिवलोकमुपागमत्

ನಂತರ ಅವನು ವಿಮಾನವನ್ನು ಏರಿ ದೇಹವನ್ನು ತ್ಯಜಿಸಿ, ದಿವ್ಯ ಮಾಲೆ ಮತ್ತು ವಸ್ತ್ರಗಳನ್ನು ಧರಿಸಿ ಶಿವಲೋಕವನ್ನು ಸೇರಿದನು.

Verse 29

शिवलोकमनुप्राप्ते तस्मिन्पार्थिवसत्तमे । देवर्षयस्तदा वाक्यमिदमाहुः सुविस्मयात्

ಆ ಶ್ರೇಷ್ಠ ರಾಜನು ಶಿವಲೋಕವನ್ನು ತಲುಪಿದಾಗ, ಮಹಾ ವಿಸ್ಮಯದಿಂದ ದೇವರ್ಷಿಗಳು ಆಗ ಈ ವಚನಗಳನ್ನು ಹೇಳಿದರು.

Verse 30

तीर्थेभ्यस्तु परं तीर्थमिदं वै पावनं परम् । इन्द्रसेनो ह्यतः पापात्तीर्थसंगाद्व्यमुच्यत

ಇದು ಎಲ್ಲ ತೀರ್ಥಗಳಿಗಿಂತಲೂ ಪರಮ ತೀರ್ಥ, ಅತ್ಯಂತ ಪಾವನ. ಈ ತೀರ್ಥಸಂಗದಿಂದಲೇ ಇಂದ್ರಸೇನನು ಪಾಪದಿಂದ ವಿಮುಕ್ತನಾದನು.

Verse 31

ततः प्रभृति तत्तीर्थं ख्यातं च धरणीतले । रक्तानां प्राणिनां यस्मादनुबन्धं करोति यत्

ಆ ಸಮಯದಿಂದ ಆ ತೀರ್ಥವು ಭೂಮಿಯಲ್ಲಿ ಪ್ರಸಿದ್ಧವಾಯಿತು; ಏಕೆಂದರೆ ಅದು ರಕ್ತಧಾರಿಗಳಾದ (ದೇಹಧಾರಿಗಳಾದ) ಪ್ರಾಣಿಗಳೊಂದಿಗೆ ವಿಶೇಷ ಅನುಬಂಧವನ್ನು ಉಂಟುಮಾಡುತ್ತದೆ.

Verse 32

रक्तानुबन्धमित्येव तस्मात्तत्कीर्त्त्यते क्षितौ । तत्र सन्तर्प्य वै देवान्यः श्राद्धं कुरुते नृप

ಆದ್ದರಿಂದ ಅದು ಭೂಮಿಯಲ್ಲಿ ‘ರಕ್ತಾನುಬಂಧ’ ಎಂಬ ಹೆಸರಿನಿಂದ ಕೀರ್ತಿಸಲ್ಪಡುತ್ತದೆ. ಓ ರಾಜನೇ, ಅಲ್ಲಿ ಮೊದಲು ದೇವರಿಗೆ ತರ್ಪಣ ನೀಡಿ ತೃಪ್ತಿಪಡಿಸಿ, ನಂತರ ಶ್ರಾದ್ಧ ಮಾಡುವವನು—

Verse 33

तत्र संक्रमणे भानोर्यः स्नानं कुरुते नरः । श्रद्धया परया युक्तो मुच्यते ब्रह्महत्यया

ಸೂರ್ಯನ ಸಂಕ್ರಾಂತಿ ಕಾಲದಲ್ಲಿ ಅಲ್ಲಿ ಸ್ನಾನ ಮಾಡುವ ಮನುಷ್ಯನು, ಪರಮ ಶ್ರದ್ಧೆಯಿಂದ ಯುಕ್ತನಾಗಿ, ಬ್ರಹ್ಮಹತ್ಯಾ ಪಾಪದಿಂದಲೂ ಮುಕ್ತನಾಗುತ್ತಾನೆ.

Verse 34

पितृक्षेत्रे गयायां च श्राद्धं यः कुरुते नरः । गयाश्राद्धसमं प्राहुः फलं तस्य महर्षयः

ಪಿತೃಕ್ಷೇತ್ರವಾದ ಗಯೆಯಲ್ಲಿ ಯಾರು ಶ್ರಾದ್ಧವನ್ನು ಆಚರಿಸುತ್ತಾರೋ, ಮಹರ್ಷಿಗಳು ಅವರ ಫಲವು ಗಯಾಶ್ರಾದ್ಧಕ್ಕೆ ಸಮಾನವೆಂದು ಹೇಳಿದ್ದಾರೆ.

Verse 35

चन्द्रसूर्योपरागे वा गोदानं नृपसत्तम । यः करोति नरस्तत्र स कुलान्सप्त तारयेत्

ಓ ನೃಪಶ್ರೇಷ್ಠನೇ! ಅಲ್ಲಿ ಚಂದ್ರಗ್ರಹಣ ಅಥವಾ ಸೂರ್ಯಗ್ರಹಣ ಸಮಯದಲ್ಲಿ ಯಾರು ಗೋদান ಮಾಡುತ್ತಾರೋ, ಅವರು ತಮ್ಮ ವಂಶದ ಏಳು ತಲೆಮಾರುಗಳನ್ನು ತಾರಿಸುತ್ತಾರೆ.