Adhyaya 71

Verse 1

। सूत उवाच । तास्तथेति प्रतिज्ञाय चक्रुस्तच्छक्रशासनम् । सूतिकागृहधर्मे यत्तच्चक्रुस्तस्य सर्वशः

ಸೂತನು ಹೇಳಿದನು—‘ತಥಾಸ್ತು’ ಎಂದು ಪ್ರತಿಜ್ಞೆ ಮಾಡಿ ಅವರು ಶಕ್ರ (ಇಂದ್ರ)ನ ಆಜ್ಞೆಯನ್ನು ನೆರವೇರಿಸಿದರು; ಸೂತಿಕಾಗೃಹಧರ್ಮದಲ್ಲಿ ವಿಧಿಸಲಾದ ಎಲ್ಲವನ್ನೂ ಸಂಪೂರ್ಣವಾಗಿ ಆಚರಿಸಿದರು।

Verse 2

अथान्यदिवसे बालो द्वादशार्कसमद्युतिः । संजज्ञे तेन वीर्येण द्विभुजैक मुखः शुभः

ನಂತರ ಮತ್ತೊಂದು ದಿನ ಹನ್ನೆರಡು ಸೂರ್ಯರಂತೆ ಪ್ರಕಾಶಮಾನನಾದ ಬಾಲನು ಜನಿಸಿದನು; ಆ ದಿವ್ಯ ವೀರ್ಯದಿಂದ ಅವನು ಶುಭವಾಗಿ, ಎರಡು ಭುಜಗಳೂ ಒಂದೇ ಮುಖವೂಳ್ಳವನಾಗಿ ಪ್ರಕಟವಾಯಿತು।

Verse 3

यथासौ जातमात्रस्तु प्ररुरोद सुदुःखितः । तच्छ्रुत्वा रुदितं सर्वाः कृत्तिकास्तमुपागताः

ಅವನು ಹುಟ್ಟಿದ ತಕ್ಷಣವೇ ಬಹಳ ದುಃಖದಿಂದ ಅತ್ತನು; ಆ ಅಳುವನ್ನು ಕೇಳಿ ಎಲ್ಲಾ ಕೃತ್ತಿಕೆಯರು ಅವನ ಬಳಿಗೆ ಬಂದರು।

Verse 4

महासेनोऽपि संवीक्ष्य मातॄस्ताः समुपागताः । सोत्कण्ठः षण्मुखो जातो द्वादशाक्षभुजस्तथा

ಮಹಾಸೇನನೂ ಸಮೀಪಕ್ಕೆ ಬಂದ ಆ ಮಾತೃಗಳನ್ನು ನೋಡಿ ಉತ್ಸುಕನಾಗಿ; ಷಣ್ಮುಖನಾಗಿ ಪ್ರಕಟವಾಯಿತು, ಹಾಗೆಯೇ ದ್ವಾದಶಭುಜನೂ ಆಯಿತು।

Verse 5

एकैकस्याः पृथक्तेन प्रपपौ प्रयतः स्तनम् । द्वाभ्यामालिंगयामास भुजाभ्यां स्नेहपूर्वकम्

ಅವನು ಯತ್ನಪೂರ್ವಕವಾಗಿ ಒಂದೊಂದಾಗಿ ಪ್ರತಿ ಮಾತೆಯ ಸ್ತನವನ್ನು ಪ್ರತ್ಯೇಕವಾಗಿ ಪಾನಮಾಡಿದನು; ನಂತರ ಎರಡು ಭುಜಗಳಿಂದ ಸ्नेಹಪೂರ್ವಕವಾಗಿ ಅವರನ್ನು ಆಲಿಂಗಿಸಿದನು।

Verse 6

एतस्मिन्नंतरे प्राप्ता ब्रह्मविष्णुशिवादयः । सर्वे देवाः सहेन्द्रेण गन्धर्वाप्सरसस्तथा

ಅಷ್ಟರಲ್ಲಿ ಬ್ರಹ್ಮ, ವಿಷ್ಣು, ಶಿವ ಮೊದಲಾದವರು ಅಲ್ಲಿ ಬಂದರು; ಇಂದ್ರನೊಡನೆ ಎಲ್ಲಾ ದೇವತೆಗಳು, ಗಂಧರ್ವರು ಮತ್ತು ಅಪ್ಸರಸರು ಸಹ ಆಗಮಿಸಿದರು।

Verse 7

महोत्सवोऽथ संजज्ञे तस्मिन्स्थाने निरर्गलः । गीतवाद्यप्रणादेन येनविश्वं प्रपूरितम्

ಆಮೇಲೆ ಆ ಸ್ಥಳದಲ್ಲಿ ಅಡ್ಡಿಯಿಲ್ಲದ ಮಹೋತ್ಸವವು ಉಕ್ಕಿಬಂತು; ಗೀತ-ವಾದ್ಯಗಳ ನಾದದಿಂದ ವಿಶ್ವವೆಲ್ಲ ತುಂಬಿದಂತೆ ಆಯಿತು।

Verse 8

रंभाद्या ननृतुस्तस्य विलासिन्यो दिवौकसाम् । जगुश्च मुख्यगन्धर्वा श्चित्रांगदमुखाश्च ये

ರಂಭೆ ಮೊದಲಾದ ಸ್ವರ್ಗದ ವಿಲಾಸಿನಿಯರು ಅಲ್ಲಿ ನೃತ್ಯಮಾಡಿದರು; ಚಿತ್ರಾಂಗದ ಮೊದಲಾದ ಪ್ರಮುಖ ಗಂಧರ್ವರು ಗಾನಮಾಡಿದರು।

Verse 9

ततस्तु देवताः सर्वास्तस्य नाम प्रचक्रिरे । स्कन्दनाद्रेतसो भूमौ स्कन्द इत्येव सादरम्

ನಂತರ ಎಲ್ಲಾ ದೇವತೆಗಳು ಅವನಿಗೆ ನಾಮಕರಣ ಮಾಡಿದರು; ಭೂಮಿಯಲ್ಲಿ ರೇತಸ್ಸು ‘ಸ್ಕಂದಿತ’ (ಜಾರಿ ಬಿದ್ದ) ಕಾರಣ ಭಕ್ತಿಯಿಂದ ಅವನನ್ನು ‘ಸ್ಕಂದ’ ಎಂದು ಕರೆಯಲಾಯಿತು।

Verse 10

अथ तस्य कुमा रस्य तदा तत्राभिषेचनम् । सेनापत्यं कृतं साक्षाद्देवानां शंभुना स्वयम्

ಆಗ ಅಲ್ಲಿಯೇ ಆ ದಿವ್ಯ ಕುಮಾರನ ಅಭಿಷೇಕ ನಡೆಯಿತು; ಮತ್ತು ಸ್ವಯಂ ಶಂಭುವೇ ಪ್ರತ್ಯಕ್ಷವಾಗಿ ಅವನನ್ನು ದೇವಗಣಗಳ ಸೇನಾಪತಿಯಾಗಿ ನೇಮಿಸಿದನು.

Verse 11

तस्य शक्तिः स्वयं दत्ता विधिनाऽद्भुतदर्शना । अमोघा विजयार्थाय दैत्यपक्षक्षयाय च

ವಿಧಾತಾ ಬ್ರಹ್ಮನು ಸ್ವಯಂ ಅವನಿಗೆ ಅದ್ಭುತದರ್ಶನವಾದ ತೇಜಸ್ವಿ ಶಕ್ತಿಯನ್ನು ನೀಡಿದನು—ವಿಜಯಕ್ಕೆ ಅಮೋಘವಾದುದು, ದೈತ್ಯಪಕ್ಷಕ್ಷಯಕ್ಕಾಗಿ ಕೂಡ.

Verse 12

मयूरो वाहनार्थाय त्र्यंबकेण सुशीघ्रतः । दिव्यास्त्राणि महेन्द्रेण विष्णुनाथ महात्मना

ತ್ರ್ಯಂಬಕನು ತ್ವರಿತವಾಗಿ ವಾಹನಾರ್ಥವಾಗಿ ಮಯೂರವನ್ನು ನೀಡಿದನು; ಮಹೇಂದ್ರನೂ ಮಹಾತ್ಮನಾದ ವಿಷ್ಣುನಾಥನೂ ದಿವ್ಯಾಸ್ತ್ರಗಳನ್ನು ಕೊಟ್ಟರು.

Verse 13

ततोऽभीष्टानि शस्त्राणि देवैः सर्वैः पृथक्पृथक् । तस्य दत्तानि संतुष्टैस्तथा मातृगणैरपि

ನಂತರ ಎಲ್ಲಾ ದೇವರುಗಳು ಪ್ರತ್ಯೇಕ ಪ್ರತ್ಯೇಕವಾಗಿ ಸಂತೋಷದಿಂದ ಅವನಿಗೆ ತಮತಮ ಅಭೀಷ್ಟ ಶಸ್ತ್ರಗಳನ್ನು ನೀಡಿದರು; ಹಾಗೆಯೇ ಮಾತೃಗಣಗಳೂ ನೀಡಿದರು.

Verse 14

ततस्तमग्रतः कृत्वा सेनानाथं सुरेश्वराः । जग्मुः ससैनिकास्तत्र तारको यत्र संस्थितः

ನಂತರ ಸುರೇಶ್ವರರು ಅವನನ್ನು ಸೇನಾನಾಥನಾಗಿ ಮುಂಭಾಗದಲ್ಲಿ ನಿಲ್ಲಿಸಿ, ತಮ್ಮ ಸೇನೆಗಳೊಂದಿಗೆ ತಾರಕನು ನೆಲೆಸಿದ್ದ ಸ್ಥಳಕ್ಕೆ ಹೊರಟರು.

Verse 15

तारकोऽपि समालोक्य देवान्स्वयमुपागतान् । युद्धार्थं हर्षसंयुक्तः सम्मुखः सत्वरं ययौ

ತಾರಕನೂ ಸ್ವತಃ ಬಂದ ದೇವರನ್ನು ನೋಡಿ, ಯುದ್ಧಾಭಿಲಾಷೆಯಿಂದ ಹರ್ಷಯುಕ್ತನಾಗಿ, ತಕ್ಷಣವೇ ಅವರ ಎದುರಿಗೆ ವೇಗವಾಗಿ ಹೋದನು।

Verse 16

ततोऽभूत्सुमहद्युद्धं देवानां दानवैः सह । कोपसंरक्तनेत्राणां मृत्युं कृत्वा निवर्तनम्

ಆಮೇಲೆ ದೇವರುಗಳಿಗೂ ದಾನವರಿಗೂ ನಡುವೆ ಮಹಾಯುದ್ಧವು ಉಂಟಾಯಿತು. ಕೋಪದಿಂದ ಕೆಂಪಾದ ಕಣ್ಣುಗಳವರು ಮರಣವನ್ನೇ ಕಾರ್ಯವನ್ನಾಗಿ ಮಾಡಿಕೊಂಡು ಮಾತ್ರ ಹಿಂದಿರುಗಿದರು।

Verse 17

अथ स्कन्देन संवीक्ष्य दूरस्थं तारकं रणे । समाहूय ततो मुक्ता सा शक्तिस्तस्य मृत्यवे

ನಂತರ ಸ್ಕಂದನು ಯುದ್ಧದಲ್ಲಿ ದೂರ ನಿಂತಿದ್ದ ತಾರಕನನ್ನು ನೋಡಿ ಅವನನ್ನು ಕರೆಯಿತು; ತದನಂತರ ಆ ಶಕ್ತಿ ಎಸೆಯಲ್ಪಟ್ಟು ಅವನ ಮರಣಕಾರಣವಾಯಿತು।

Verse 18

अथासौ हृदयं भित्त्वा तस्य दैत्यस्य दारुणा । चमत्कारपुरोपांते पतिता रुधिरोक्षिता

ಆ ಭೀಕರ ಶಕ್ತಿ ಆ ದೈತ್ಯನ ಹೃದಯವನ್ನು ಭೇದಿಸಿ, ರಕ್ತದಿಂದ ತೋಯ್ದು, ಚಮತ್ಕಾರಪುರದ ಅಂಚಿನಲ್ಲಿ ಬಿದ್ದಿತು।

Verse 19

तारकस्तु गतो नाशं मुक्तः प्राणैश्च तत्क्षणात् । ततो देवगणाः सर्वे संहृष्टास्तं महाबलम्

ತಾರಕನು ಆ ಕ್ಷಣದಲ್ಲೇ ಪ್ರಾಣಗಳಿಂದ ವಿಚ್ಛಿನ್ನನಾಗಿ ನಾಶವನ್ನು ಹೊಂದಿದನು. ನಂತರ ಎಲ್ಲಾ ದೇವಗಣಗಳು ಹರ್ಷಗೊಂಡು ಆ ಮಹಾಬಲವಂತನಾದ (ಸ್ಕಂದನ) ಸ್ತುತಿಯನ್ನು ಮಾಡಿದರು।

Verse 20

स्तोत्रैर्बहुविधैः स्तुत्वा प्रोचुस्तस्मिन्हते सति । गताश्च त्रिदिवं तूर्णं सह शक्रेण निर्भयाः

ಬಹುವಿಧ ಸ್ತೋತ್ರಗಳಿಂದ ಸ್ತುತಿಸಿ, ಆ ಶತ್ರು ಹತನಾದಾಗ ಅವರು ಮಾತಾಡಿದರು; ಮತ್ತು ನಿರ್ಭಯರಾಗಿ ಶಕ್ರ (ಇಂದ್ರ)ನೊಂದಿಗೆ ಶೀಘ್ರವಾಗಿ ತ್ರಿದಿವ, ಸ್ವರ್ಗಲೋಕಕ್ಕೆ ತೆರಳಿದರು।

Verse 21

स्कन्दोऽपि तां समादाय शक्तिं तत्र पुरोत्तमे । स्थापयामास येनैव रक्तशृंगोऽभवद्दृढः

ಸ್ಕಂದನೂ ಆ ಶಕ್ತಿಯನ್ನು (ಭಾಲವನ್ನು) ತೆಗೆದುಕೊಂಡು ಆ ಶ್ರೇಷ್ಠ ನಗರದಲ್ಲಿ ಸ್ಥಾಪಿಸಿದನು; ಅದೇ ಕೃತ್ಯದಿಂದ ರಕ್ತಶೃಂಗ ದೃಢವಾಗಿ ಅಚಲನಾಯಿತು।

Verse 22

ऋषय ऊचुः । रक्तशृंगः कथं तेन निश्चलोऽपि दृढीकृतः । कस्य वाक्येन नो ब्रूहि विस्तरेण महामते

ಋಷಿಗಳು ಹೇಳಿದರು—ಹೇ ಮಹಾಮತೇ! ರಕ್ತಶೃಂಗವು ಈಗಾಗಲೇ ನಿಶ್ಚಲವಾಗಿದ್ದರೂ, ಅವನು ಅದನ್ನು ಹೇಗೆ ಇನ್ನಷ್ಟು ದೃಢಪಡಿಸಿದನು? ಯಾರ ವಾಕ್ಯದಿಂದ ಇದು ನೆರವೇರಿತು? ವಿವರವಾಗಿ ಹೇಳು।

Verse 23

सूत उवाच । यदा वै भूमिकम्पस्तु संप्रजातः सुदारुणः । रक्तशृङ्गः प्रचलितः स्वस्थानादतिवेगतः

ಸೂತನು ಹೇಳಿದನು—ಅತಿಭಯಂಕರ ಭೂಕಂಪ ಉಂಟಾದಾಗ, ರಕ್ತಶೃಂಗವು ತನ್ನ ಸ್ಥಾನದಿಂದ ಮಹಾವೇಗದಿಂದ ಕದಲಿಕೊಂಡು ನಡುಗಿತು।

Verse 24

तस्य दैत्यस्य पातेन यथान्ये पर्व तोत्तमाः । अथ हर्म्याणि सर्वाणि चमत्कारपुरे तदा

ಆ ದೈತ್ಯನ ಪಾತದಿಂದ, ಇತರ ಶ್ರೇಷ್ಠ ಪರ್ವತಗಳು ನಡುಗುವಂತೆ, ಆಗ ಚಮತ್ಕಾರಪುರದಲ್ಲಿನ ಎಲ್ಲಾ ಹರ್ಮ್ಯಗಳು—ಮಹಲ್ಗಳೂ ಕಂಪಿಸಿದವು।

Verse 25

शीर्णानि चलिते तस्मिन्पर्वते व्यथिता द्विजाः । प्रायशो निधनं प्राप्तास्तथाऽन्ये मूर्छयार्दिताः

ಆ ಪರ್ವತವು ಕಂಪಿಸಿದಾಗ ಕಟ್ಟಡಗಳು ಕುಸಿದುಬಿದ್ದವು; ದ್ವಿಜರು ವ್ಯಥಿತರಾಗಿ ಕಳವಳಗೊಂಡರು. ಅನೇಕರು ಮರಣವನ್ನಪ್ಪಿದರು, ಇನ್ನೂ ಕೆಲವರು ಮೂರ್ಚೆಯಿಂದ ಪೀಡಿತರಾಗಿ ಬಿದ್ದರು.

Verse 26

हतशेषास्ततो विप्रा गत्वा स्कन्दं क्रुधान्विताः । प्रोचुश्च किमिदं पाप त्वया कृतमबुद्धिना

ನಂತರ ಉಳಿದಿದ್ದ ವಿಪ್ರರು ಕ್ರೋಧದಿಂದ ತುಂಬಿ ಸ್ಕಂದನ ಬಳಿಗೆ ಹೋಗಿ ಹೇಳಿದರು— “ಅಬುದ್ಧಿಯಿಂದ ನೀನು ಮಾಡಿದ ಈ ಪಾಪಕರ್ಮವೇನು?”

Verse 27

नाशं नीता वयं सर्वे सपुत्रपशुबाधवाः । तस्माच्छापं प्रदास्यामो वयं दुःखेन दुःखिताः

“ನಾವು ಎಲ್ಲರೂ—ಪುತ್ರರು, ಪಶುಗಳು, ಬಂಧುಗಳೊಡನೆ—ನಾಶಕ್ಕೆ ತಳ್ಳಲ್ಪಟ್ಟಿದ್ದೇವೆ. ಆದ್ದರಿಂದ ದುಃಖದಿಂದ ದುಃಖಿತರಾಗಿ ನಾವು ಶಾಪವನ್ನು ನೀಡುವೆವು.”

Verse 28

स्कन्द उवाच । हिताय सर्वलोकानां मयैतत्समनुष्ठितम् । यद्धतो दानवो रौद्रो नान्यथा द्विजसत्तमाः

ಸ್ಕಂದನು ಹೇಳಿದನು— “ಸರ್ವಲೋಕಗಳ ಹಿತಕ್ಕಾಗಿ ನಾನು ಇದನ್ನು ನೆರವೇರಿಸಿದೆ—ಆ ರೌದ್ರ ದಾನವನನ್ನು ಸಂಹರಿಸಿದೆ. ಓ ದ್ವಿಜಸತ್ತಮರೇ, ಇದು ಬೇರೆ ರೀತಿಯಾಗಿ ಆಗಲಾರದು.”

Verse 29

प्रसादः क्रियतां तस्मान्मान्या मे ब्राह्मणाः सदा । मृतानपि द्विजान्सर्वानहं तानमृताश्रयात्

“ಆದುದರಿಂದ ಪ್ರಸನ್ನರಾಗಿರಿ; ಬ್ರಾಹ್ಮಣರು ಸದಾ ನನಗೆ ಪೂಜ್ಯರು. ಆ ದ್ವಿಜರೆಲ್ಲರೂ ಮೃತರಾದರೂ, ನಾನು ಅಮೃತಾಶ್ರಯದಿಂದ ಅವರನ್ನು ಪುನರ್ಜೀವನಗೊಳಿಸುವೆನು.”

Verse 30

पुनर्जीवितसंयुक्तान्करिष्यामि न संशयः । तथा सुनिश्चलं शैलं करिष्यामि स्वशक्तितः

ಸಂದೇಹವಿಲ್ಲದೆ ನಾನು ಅವರನ್ನು ಮತ್ತೆ ಜೀವಂತಗೊಳಿಸುವೆನು; ನನ್ನ ಸ್ವಶಕ್ತಿಯಿಂದ ಈ ಪರ್ವತವನ್ನು ಸಂಪೂರ್ಣ ಅಚಲವಾಗಿಸುವೆನು।

Verse 31

एवमुक्त्वा समादाय तां शक्तिं रुधिरोक्षिताम् । चक्रे स्थापनमस्यास्तु रक्तशृङ्गस्य मूर्धनि

ಹೀಗೆಂದು ಹೇಳಿ ರಕ್ತದಿಂದ ಸಿಂಚಿತವಾದ ಆ ಶಕ್ತಿ (ಭಾಲ)ಯನ್ನು ತೆಗೆದುಕೊಂಡು, ರಕ್ತಶೃಂಗದ ಶಿಖರದಲ್ಲಿ ಅದನ್ನು ಸ್ಥಾಪಿಸಿದನು।

Verse 32

ततः प्रोवाच संहृष्टो देवतानां चतुष्टयम् । आंबवृद्धां तथैवाम्रां माहित्थां च चमत्करीम्

ನಂತರ ಹರ್ಷಿತನಾಗಿ ಅವನು ನಾಲ್ಕು ದೇವಿಯರ ಸಮೂಹವನ್ನು ಉದ್ದೇಶಿಸಿ ಹೇಳಿದನು—ಆಂಬವೃದ್ಧಾ, ಹಾಗೆಯೇ ಆಮ್ರಾ, ಮಾಹಿತ್ಥಾ ಮತ್ತು ಚಮತ್ಕರೀ।

Verse 33

युष्माभिर्निश्चलः कार्यो भूयोऽयं नगसत्तमः । प्रलयेऽपि यथा स्थानाद्रक्तशृङ्गश्चलेन्नहि

ನೀವು ಈ ಶ್ರೇಷ್ಠ ಪರ್ವತವನ್ನು ಮತ್ತೆ ದೃಢವಾಗಿ ಅಚಲವಾಗಿಸಬೇಕು; ಪ್ರಳಯಕಾಲದಲ್ಲಿಯೂ ರಕ್ತಶೃಂಗವು ತನ್ನ ಸ್ಥಾನದಿಂದ ಚಲಿಸಬಾರದು।

Verse 34

युष्माकं ब्राह्मणाः सर्वे पूजां दास्यंति सर्वदा

ಎಲ್ಲ ಬ್ರಾಹ್ಮಣರೂ ನಿಮಗೆ ಸದಾ ಪೂಜೆಯನ್ನು ಅರ್ಪಿಸುವರು।

Verse 36

बाढमित्येव ताः प्रोच्य चतुर्दिक्षु ततश्च तम् । शूलाग्रैः सुदृढं चक्रुः स्कन्दवाक्येन हर्षिताः । ततश्चामृतमादाय मृतानपि द्विजोत्तमान् । स्कन्दो जीवापयामास द्विजभक्तिपरायणः

ಆ ದೇವತೆಗಳು “ಬಾಢಮ್—ತಥಾಸ್ತು” ಎಂದು ಹೇಳಿ, ಸ್ಕಂದನ ವಾಕ್ಯದಿಂದ ಹರ್ಷಿತರಾಗಿ ತಮ್ಮ ಶೂಲಗಳ ಅಗ್ರಗಳಿಂದ ಅದನ್ನು ನಾಲ್ಕು ದಿಕ್ಕುಗಳಲ್ಲಿ ದೃಢವಾಗಿ ಸ್ಥಿರಗೊಳಿಸಿದರು. ನಂತರ ದ್ವಿಜಭಕ್ತಿಗೆ ಪರಾಯಣನಾದ ಸ್ಕಂದನು ಅಮೃತವನ್ನು ತೆಗೆದುಕೊಂಡು ಮೃತರಾದ ಶ್ರೇಷ್ಠ ಬ್ರಾಹ್ಮಣರನ್ನೂ ಪುನರ್ಜೀವನಗೊಳಿಸಿದನು.

Verse 37

ततस्ते ब्राह्मणास्तत्र संहृष्टा वरमुत्तमम् । ददुस्तस्य स च प्राह मन्नामैतत्पुरोत्तमम् । सदैव ख्यातिमायातु एतन्मे हृदि वांछितम्

ನಂತರ ಅಲ್ಲಿ ಇದ್ದ ಬ್ರಾಹ್ಮಣರು ಸಂತೋಷದಿಂದ ಅವನಿಗೆ ಶ್ರೇಷ್ಠ ವರವನ್ನು ನೀಡಿದರು. ಅವನು ಹೇಳಿದನು—“ಈ ಉತ್ತಮ ಪಟ್ಟಣವು ನನ್ನ ಹೆಸರಿನಿಂದ ಪ್ರಸಿದ್ಧಿಯಾಗಲಿ; ಇದು ಸದಾ ಕೀರ್ತಿಯನ್ನು ಪಡೆಯಲಿ—ಇದೇ ನನ್ನ ಹೃದಯದ ಆಶಯ.”

Verse 38

ऋषय ऊचुः । एतत्स्कन्दपुरंनाम तव नाम्ना भविष्यति । चमत्कारपुरं तद्वत्सांप्रतं सुरसत्तम

ಋಷಿಗಳು ಹೇಳಿದರು—“ನಿನ್ನ ಹೆಸರಿನಿಂದ ಈ ನಗರ ‘ಸ್ಕಂದಪುರ’ ಎಂದು ಕರೆಯಲ್ಪಡುವುದು. ಹಾಗೆಯೇ, ದೇವಶ್ರೇಷ್ಠನೇ, ಇದು ಈಗ ‘ಚಮತ್ಕಾರಪುರ’ ಎಂದೂ ಪ್ರಸಿದ್ಧಿಯಾಗುವುದು.”

Verse 39

पूजां तव करिष्यामः कृत्वा प्रासादमुत्त मम् । तथैव देवताः सर्वाश्चतस्रोऽपि त्वया धृताः

“ನಾವು ಉತ್ತಮ ಪ್ರಾಸಾದ (ದೇವಾಲಯ)ವನ್ನು ನಿರ್ಮಿಸಿ ನಿನ್ನ ಪೂಜೆಯನ್ನು ಮಾಡುತ್ತೇವೆ. ಹಾಗೆಯೇ, ನೀನು ಧರಿಸಿರುವ ಆ ನಾಲ್ವರೂ ಸೇರಿ ಎಲ್ಲಾ ದೇವತೆಗಳನ್ನೂ ಪೂಜಿಸುತ್ತೇವೆ.”

Verse 40

सर्वाः संपूजयिष्यामः सर्वकृत्येषु सादरम् । एतां चं तावकीं शक्तिं सदा सुरवरोत्तम । विशेषात्पूजयिष्यामः षष्ठ्यां श्रद्धासमन्विताः

“ನಾವು ಎಲ್ಲಾ ಕೃತ್ಯಗಳಲ್ಲಿ ಎಲ್ಲರನ್ನೂ ಆದರದಿಂದ ಸಮ್ಯಕ್ ಪೂಜಿಸುತ್ತೇವೆ. ದೇವವರಶ್ರೇಷ್ಠನೇ, ನಿನ್ನ ಈ ಶಕ್ತಿಯನ್ನು (ಶಕ್ತ್ಯಾಯುಧವನ್ನು) ನಾವು ವಿಶೇಷವಾಗಿ ಷಷ್ಠಿಯಂದು ಶ್ರದ್ಧೆಯಿಂದ ಪೂಜಿಸುತ್ತೇವೆ.”

Verse 41

सूत उवाच । एवं स ब्राह्मणैः प्रोक्तो महासेनो महाबलः । स्थितस्तत्रैव तद्वा क्याज्ज्ञात्वा तत्क्षेत्रमुत्तमम्

ಸೂತನು ಹೇಳಿದನು—ಬ್ರಾಹ್ಮಣರು ಹೀಗೆ ಹೇಳಿದಾಗ ಮಹಾಬಲಶಾಲಿ ಮಹಾಸೇನನು ಅಲ್ಲಿಯೇ ನಿಂತನು; ಅವರ ವಚನದಿಂದ ಇದು ಶ್ರೇಷ್ಠ ಪುಣ್ಯಕ್ಷೇತ್ರವೆಂದು ತಿಳಿದನು.

Verse 42

यस्तं पूजयते भक्त्या चैत्रषष्ठ्यां सुभावतः । शुक्लायां तस्य संतुष्टिं कुरुते बर्हिवाहनः

ಚೈತ್ರ ಶುಕ್ಲಪಕ್ಷದ ಷಷ್ಠಿಯಲ್ಲಿ ಶುಭಭಾವದಿಂದ ಭಕ್ತಿಯಿಂದ ಅವನನ್ನು ಪೂಜಿಸುವವನ ಮೇಲೆ ಬರ್ಹಿವಾಹನನಾದ ಸ್ಕಂದನು ಪ್ರಸನ್ನನಾಗುತ್ತಾನೆ.

Verse 43

तस्यां शक्तौ नरो यश्च कुर्यात्पृष्ठिनिघर्षणम् । पूजयित्वा तु पुष्पाद्यैः सम्यक्छ्रद्धासमन्वितः । स न स्याद्रोगसंयुक्तो यावत्संवत्सरं द्विजाः

ಹೇ ದ್ವಿಜರೇ! ಯಾರು ಆ ಶಕ್ತಿಯನ್ನು ಪುಷ್ಪಾದಿಗಳಿಂದ ಸಮ್ಯಕವಾಗಿ ಪೂಜಿಸಿ, ಶ್ರದ್ಧೆಯಿಂದ ತನ್ನ ಬೆನ್ನನ್ನು ಅದಕ್ಕೆ ಒರೆಸಿ (ಸ್ಪರ್ಶಿಸಿ) ಮಾಡುತ್ತಾನೋ, ಅವನು ಒಂದು ವರ್ಷವರೆಗೆ ರೋಗದಿಂದ ಬಳಲುವುದಿಲ್ಲ.

Verse 44

एवं तत्र धृता शक्तिस्तेन स्कन्देन धीमता । रक्तशृंगस्य रक्षार्थं तत्पुरस्य विशेषतः

ಹೀಗೆ ಧೀಮಂತನಾದ ಸ್ಕಂದನು ಅಲ್ಲಿ ಆ ಶಕ್ತಿಯನ್ನು ಸ್ಥಾಪಿಸಿದನು—ರಕ್ತಶೃಂಗನ ರಕ್ಷಣಾರ್ಥವೂ, ವಿಶೇಷವಾಗಿ ಆ ನಗರದ ಪರಿರಕ್ಷಣಾರ್ಥವೂ.