Adhyaya 64

Verse 1

। सूत उवाच । चमत्कारी पुरा देवी तत्रैवास्ति द्विजोत्तमाः । चमत्कारनरेंद्रेण स्थापिता श्रद्धया पुरा

ಸೂತನು ಹೇಳಿದರು—ಹೇ ದ್ವಿಜೋತ್ತಮರೇ, ಅದೇ ಸ್ಥಳದಲ್ಲಿ ‘ಚಮತ್ಕಾರೀ’ ಎಂಬ ದೇವಿ ವಿರಾಜಿಸುತ್ತಾಳೆ. ಪುರಾತನಕಾಲದಲ್ಲಿ ‘ಚಮತ್ಕಾರ’ ಎಂಬ ರಾಜನು ಶ್ರದ್ಧೆಯಿಂದ ಅವಳನ್ನು ಪ್ರತಿಷ್ಠಾಪಿಸಿದನು।

Verse 2

यया स महिषः पूर्वं निहतो दानवो रणे । कौमारव्रतधारिण्या मायाशतसहस्रधृक्

ಅವಳಿಂದಲೇ ಆ ಮಹಿಷರೂಪ ದಾನವನು ಪೂರ್ವದಲ್ಲಿ ಯುದ್ಧದಲ್ಲಿ ಹತನಾದನು—ಆ ದೇವಿ ಕೌಮಾರವ್ರತಧಾರಿಣಿ, ಶತಸಹಸ್ರ ಮಾಯಾಶಕ್ತಿಗಳನ್ನು ಧರಿಸುವವಳು।

Verse 3

यदा तन्निर्मितं तत्र पुरं तेन महात्मना । तस्य संरक्षणार्थाय तदा सा स्थापिता द्विजाः

ಆ ಮಹಾತ್ಮನು ಅಲ್ಲಿ ಆ ನಗರವನ್ನು ನಿರ್ಮಿಸಿದಾಗ—ಹೇ ದ್ವಿಜರೇ—ಆ ನಗರದ ರಕ್ಷಣಾರ್ಥವಾಗಿ ಅವಳನ್ನು ಪ್ರತಿಷ್ಠಾಪಿಸಲಾಯಿತು।

Verse 4

पुरस्य तस्य रक्षार्थं तथा तत्पुरवासिनाम् । सर्वेषां ब्राह्मणेंद्राणां भक्त्या भावितचेतसाम्

ಆ ನಗರದ ರಕ್ಷಣಾರ್ಥವೂ, ಅಲ್ಲಿನ ನಿವಾಸಿಗಳ ರಕ್ಷಣಾರ್ಥವೂ—ವಿಶೇಷವಾಗಿ ಭಕ್ತಿಯಿಂದ ಭಾವಿತಚಿತ್ತರಾದ ಎಲ್ಲ ಬ್ರಾಹ್ಮಣೇಂದ್ರರಿಗಾಗಿ—(ದೇವಿ ಪ್ರತಿಷ್ಠಿತಳಾಗಿದ್ದಾಳೆ)।

Verse 5

यस्तामभ्यर्चयेत्सम्यङ्महानवमिवासरे । कृत्स्नं संवत्सरं तस्य न भयं जायते क्वचित्

ಮಹಾನವಮಿಯ ದಿನದಲ್ಲಿ ಆ ದೇವಿಯನ್ನು ಸಮ್ಯಕ್ಗా ಆರಾಧಿಸುವವನಿಗೆ, ಸಂಪೂರ್ಣ ವರ್ಷದಲ್ಲಿ ಎಲ್ಲಿಯೂ ಭಯವು ಉಂಟಾಗುವುದಿಲ್ಲ.

Verse 6

भूतप्रेतपिशाचेभ्यः शत्रुतश्च विशेषतः । रोगेभ्यस्तस्करेभ्यश्च दुष्टेभ्योऽन्येभ्य एव च

ಭೂತ-ಪ್ರೇತ-ಪಿಶಾಚಗಳಿಂದ, ವಿಶೇಷವಾಗಿ ಶತ್ರುಗಳಿಂದ; ರೋಗಗಳಿಂದ, ಕಳ್ಳರಿಂದ, ಹಾಗೆಯೇ ಇತರ ದುಷ್ಟರಿಂದಲೂ (ರಕ್ಷಣೆ ದೊರೆಯುತ್ತದೆ).

Verse 7

यंयं काममभिध्यायञ्छुक्लाष्टम्यां नरः शुचिः । तां पूजयति सद्भक्त्या स तमाप्नोत्यसंशयम्

ಶುದ್ಧನಾದ ನರನು ಶುಕ್ಲಪಕ್ಷದ ಅಷ್ಟಮಿಯಲ್ಲಿ ಯಾವ ಯಾವ ಕಾಮನೆಯನ್ನು ಧ್ಯಾನಿಸಿ ಆ ದೇವಿಯನ್ನು ಸದ್ಭಕ್ತಿಯಿಂದ ಪೂಜಿಸುತ್ತಾನೋ, ಅವನು ಅದನ್ನು ಸಂಶಯವಿಲ್ಲದೆ ಪಡೆಯುತ್ತಾನೆ.

Verse 8

निष्कामः सुखमाप्नोति मोक्षं नास्त्यत्र संशयः । तस्या देव्याः प्रसादेन सत्यमेतन्मयोदितम्

ನಿಷ್ಕಾಮ ಭಕ್ತನು ಸುಖವನ್ನು ಪಡೆಯುತ್ತಾನೆ; ಮೋಕ್ಷದ ವಿಷಯದಲ್ಲಿ ಇಲ್ಲಿ ಸಂಶಯವೇ ಇಲ್ಲ. ಆ ದೇವಿಯ ಪ್ರಸಾದದಿಂದ ಇದನ್ನು ಸತ್ಯವೆಂದು ನಾನು ಹೇಳಿದ್ದೇನೆ.

Verse 9

तामाराध्य गताः पूर्वं सिद्धिं भूरिर्महीभुजः । ब्राह्मणाश्च तथान्येऽपि योगिनः परमेश्वरीम्

ಆ ಪರಮೇಶ್ವರಿ ದೇವಿಯನ್ನು ಆರಾಧಿಸಿ ಪೂರ್ವಕಾಲದಲ್ಲಿ ಅನೇಕ ರಾಜರು ಮಹಾಸಿದ್ಧಿಯನ್ನು ಪಡೆದರು; ಹಾಗೆಯೇ ಬ್ರಾಹ್ಮಣರೂ ಮತ್ತು ಇತರ ಯೋಗಿಗಳೂ (ತಮ್ಮ ಸಾಧನಾಸಿದ್ಧಿಯನ್ನು ಪಡೆದರು).

Verse 11

तस्या आयतने पूर्वमाश्चर्यमभवन्महत् । यत्तद्वः कीर्तयिष्यामि शृणुध्वं सुसमाहिताः

ಆ ದೇವಿಯ ಆಲಯದಲ್ಲಿ ಪೂರ್ವಕಾಲದಲ್ಲಿ ಮಹದಾಶ್ಚರ್ಯ ಸಂಭವಿಸಿತು. ಅದನ್ನು ನಾನು ನಿಮಗೆ ವರ್ಣಿಸುತ್ತೇನೆ—ನೀವು ಸಮಾಧಾನಚಿತ್ತದಿಂದ ಕೇಳಿರಿ.

Verse 12

आसीच्चित्ररथोनाम पूर्वं पार्थिवसत्तमः । दशार्णाधिपतिः ख्यातः सर्वशत्रुनिबर्हणः

ಪೂರ್ವಕಾಲದಲ್ಲಿ ಚಿತ್ರರಥನೆಂಬ ಶ್ರೇಷ್ಠ ರಾಜನು ಇದ್ದನು. ಅವನು ದಶಾರ್ಣದ ಪ್ರಸಿದ್ಧ ಅಧಿಪತಿ, ಎಲ್ಲ ಶತ್ರುಗಳನ್ನು ಸಂಹರಿಸುವವನು.

Verse 13

शुक्लाष्टम्यां सदा भक्त्या स तस्याः श्रद्धयान्वितः । अष्टोत्तरशतं यावत्प्रचकार प्रदक्षिणाम्

ಶುಕ್ಲಪಕ್ಷದ ಅಷ್ಟಮಿಯಂದು ಅವನು ಸದಾ ಭಕ್ತಿ-ಶ್ರದ್ಧೆಯಿಂದ ಬಂದು, ಆ ದೇವಿಗೆ ನೂರ ಎಂಟು ಬಾರಿ ತನಕ ಪ್ರದಕ್ಷಿಣೆ ಮಾಡುತ್ತಿದ್ದನು.

Verse 14

ततः प्रणम्य तां देवीं संप्रयाति पुनर्गृहम् । सैन्येन चतुरंगेण समंतात्परिवारितः

ನಂತರ ಆ ದೇವಿಗೆ ನಮಸ್ಕರಿಸಿ ಅವನು ಮತ್ತೆ ಮನೆಗೆ ಹೊರಟನು; ಚತುರಂಗ ಸೇನೆಯಿಂದ ಎಲ್ಲ ದಿಕ್ಕುಗಳಿಂದ ಆವರಿಸಲ್ಪಟ್ಟಿದ್ದನು.

Verse 15

एवं तस्य नरेंद्रस्य प्रदक्षिणरतस्य च । जगाम सुमहान्कालो देव्या भक्तिरतस्य च

ಈ ರೀತಿ ಪ್ರದಕ್ಷಿಣೆಯಲ್ಲಿ ರತನಾಗಿ ದೇವೀಭಕ್ತಿಯಲ್ಲಿ ಲೀನನಾಗಿದ್ದ ಆ ನರೆಂದ್ರನಿಗೆ ಬಹು ದೀರ್ಘ ಕಾಲ ಕಳೆದಿತು.

Verse 16

कस्यचित्त्वथ कालस्य स राजा तत्र संगतः । अपश्यद्ब्राह्मणश्रेष्ठान्देवीगृहसमाश्रितान्

ಆಮೇಲೆ ಒಂದು ಸಮಯದಲ್ಲಿ ಆ ರಾಜನು ಅಲ್ಲಿ ಬಂದು, ದೇವೀಮಂದಿರದ ಪ್ರಾಂಗಣದಲ್ಲಿ ಆಶ್ರಯಿಸಿಕೊಂಡಿದ್ದ ಶ್ರೇಷ್ಠ ಬ್ರಾಹ್ಮಣರನ್ನು ಕಂಡನು।

Verse 17

अग्रस्थांस्तान्द्विजान्सर्वान्नमश्चक्रे समाहितः

ಮನಸ್ಸನ್ನು ಸಮಾಹಿತಗೊಳಿಸಿ, ಮುಂಚೆ ನಿಂತಿದ್ದ ಆ ಎಲ್ಲಾ ದ್ವಿಜರಿಗೆ ಅವನು ನಮಸ್ಕಾರ ಮಾಡಿದನು।

Verse 18

ततस्तैः सहितैस्तत्र सहासीनः कथाः शुभाः । राजर्षीणां पुराणानां विप्रर्षीणां चकार ह

ನಂತರ ಅವರೊಂದಿಗೆ ಅಲ್ಲಿ ಕೂತು, ಅವನು ಶುಭಕಥೆಗಳನ್ನು ನಡೆಸಿದನು—ಪ್ರಾಚೀನ ರಾಜರ್ಷಿಗಳ ಪುರಾಣಪ್ರಸಂಗಗಳನ್ನೂ, ವಿಪ್ರರ್ಷಿಗಳ ಕಥೆಗಳನ್ನೂ.

Verse 19

ततः कस्मिन्कथांते स पृष्टस्तैर्द्विजसत्तमैः । कौतूहलसमोपेतैर्विनयावनतः स्थितः

ನಂತರ ಒಂದು ಕಥೆಯ ಅಂತ್ಯದಲ್ಲಿ, ಕುತೂಹಲದಿಂದ ತುಂಬಿದ ಆ ಶ್ರೇಷ್ಠ ಬ್ರಾಹ್ಮಣರು ಅವನನ್ನು ಪ್ರಶ್ನಿಸಿದರು; ಅವನು ವಿನಯದಿಂದ ತಲೆಬಾಗಿಕೊಂಡು ನಿಂತನು।

Verse 20

राजन्पृच्छामहे सर्वे त्वां वयं कौतुकान्विताः । तस्मात्कीर्तय चेद्गुह्यं न तत्तव व्यवस्थितम्

‘ಓ ರಾಜನೇ, ನಾವು ಎಲ್ಲರೂ ಕುತೂಹಲದಿಂದ ನಿನ್ನನ್ನು ಕೇಳುತ್ತೇವೆ; ಆದ್ದರಿಂದ ಇದು ನಿನಗೆ ಗುಪ್ತವಾಗಿ ಕಾಯ್ದಿರಬೇಕಾದದ್ದಲ್ಲದಿದ್ದರೆ, ದಯವಿಟ್ಟು ಹೇಳು.’

Verse 21

मासिमासि सदाष्टम्यां त्वं शुक्लायां सुदूरतः । आगत्य देवतायाश्च प्रकरोषि प्रदक्षिणाम्

ಪ್ರತಿ ತಿಂಗಳು ಶುಕ್ಲಪಕ್ಷದ ಅಷ್ಟಮಿಯಲ್ಲಿ ನೀನು ಬಹುದೂರದಿಂದ ಬಂದು ದೇವಿಯ ಪ್ರದಕ್ಷಿಣೆ ಮಾಡುತ್ತೀ.

Verse 22

यत्नेनान्याः परित्यज्य सर्वाः पूजादिकाः क्रियाः । नूनं वेत्सि फलं कृत्स्नं यत्प्रदक्षिणसंभवम्

ನೀನು ಯತ್ನಪೂರ್ವಕವಾಗಿ ಇತರ ಎಲ್ಲಾ ಪೂಜಾದಿ ಕ್ರಿಯೆಗಳನ್ನು ತ್ಯಜಿಸಿದ್ದೀ; ಆದ್ದರಿಂದ ಪ್ರದಕ್ಷಿಣೆಯಿಂದ ಉಂಟಾಗುವ ಸಂಪೂರ್ಣ ಫಲವನ್ನು ನಿಶ್ಚಯವಾಗಿ ತಿಳಿದಿದ್ದೀ.

Verse 23

राजोवाच सत्यमेतद्द्विजश्रेष्ठा यद्भवद्भिरुदाहृतम् । रहस्यमपि वक्तव्यं युष्माकं सांप्रतं मया

ರಾಜನು ಹೇಳಿದನು—ಓ ದ್ವಿಜಶ್ರೇಷ್ಠರೇ, ನೀವು ಉಚ್ಚರಿಸಿದುದು ಸತ್ಯ. ಈಗ ನಿಮ್ಮ ವಿಷಯಕ್ಕೆ ಸಂಬಂಧಿಸಿದ ಒಂದು ರಹಸ್ಯವನ್ನೂ ನಾನು ನಿಮಗೆ ಹೇಳಬೇಕಾಗಿದೆ.

Verse 24

अहमास शुकः पूर्वमस्मिन्नायतने शुभे । देव्याः पश्चिमदिग्भागे कुलायकृतसंश्रयः

ಹಿಂದೆ ಈ ಶುಭ ಆಲಯದಲ್ಲಿ ನಾನು ಶುಕ (ಗಿಳಿ) ಆಗಿದ್ದೆ; ದೇವಿಯ ಪಶ್ಚಿಮ ಭಾಗದಲ್ಲಿ ಗೂಡು ಕಟ್ಟಿಕೊಂಡು ಅಲ್ಲಿ ಆಶ್ರಯಿಸಿದ್ದೆ.

Verse 25

तत्र निर्गच्छतो नित्यं कुर्वतश्चप्रवेशनम् । प्रदक्षिणाभवद्देव्या नित्यमेव द्विजोत्तमाः

ಅಲ್ಲಿ ನಾನು ಪ್ರತಿದಿನ ಹೊರಗೆ ಹೋಗಿ ಮತ್ತೆ ಒಳಗೆ ಪ್ರವೇಶಿಸುತ್ತಿದ್ದೆ; ಓ ದ್ವಿಜೋತ್ತಮರೇ, ಅದು ನಿತ್ಯವೂ ದೇವಿಯ ಪ್ರದಕ್ಷಿಣೆಯೇ ಆಗುತ್ತಿತ್ತು.

Verse 26

ततः कालेन मे मृत्युः संजातोऽत्रैव मंदिरे । तत्प्रभावेण संजातो राजा जातिस्मरोऽत्र हि

ನಂತರ ಕಾಲಕ್ರಮೇಣ ನನ್ನ ಮರಣವು ಇದೇ ಮಂದಿರದಲ್ಲೇ ಸಂಭವಿಸಿತು. ಅದರ ಪ್ರಭಾವದಿಂದಲೇ ಇದೇ ಸ್ಥಳದಲ್ಲಿ ನಾನು ಪೂರ್ವಜನ್ಮಸ್ಮೃತಿಯುಳ್ಳ ರಾಜನಾಗಿ ಪುನರ್ಜನ್ಮ ಪಡೆದேன்.

Verse 27

एतस्मात्कारणाद्दूरात्समभ्येत्य प्रदक्षिणाम् । करोम्यस्या द्विजश्रेष्ठा देवतायाः समाहितः

ಈ ಕಾರಣದಿಂದಲೇ, ಓ ದ್ವಿಜಶ್ರೇಷ್ಠರೇ, ನಾನು ದೂರದಿಂದಲೂ ಬಂದು ಏಕಾಗ್ರಚಿತ್ತನಾಗಿ ಈ ದೇವತೆಯ ಪ್ರದಕ್ಷಿಣೆಯನ್ನು ಮಾಡುತ್ತೇನೆ.

Verse 28

पुरा भक्तिविहीनेन कुलाये वसता मया । कृता प्रदक्षिणा देव्यास्तेन जातोऽस्मि भूपतिः

ಹಿಂದೆ ನಾನು ಭಕ್ತಿಹೀನನಾಗಿ ಗೂಡಿನಲ್ಲಿ ವಾಸಿಸುತ್ತಿದ್ದೆ; ಆದರೂ ದೇವಿಯ ಪ್ರದಕ್ಷಿಣೆ ಮಾಡಿದೆ—ಅದರಿಂದಲೇ ನಾನು ರಾಜನಾಗಿ ಜನ್ಮಿಸಿದೆ.

Verse 29

अधुना श्रद्धया युक्तो यत्करोमि प्रदक्षिणाम् । किं मे भविष्यति श्रेयस्तन्न वेद्मि द्विजोत्तमाः

ಈಗ ನಾನು ಶ್ರದ್ಧೆಯೊಂದಿಗೆ ಪ್ರದಕ್ಷಿಣೆ ಮಾಡುತ್ತೇನೆ; ಇದರಿಂದ ನನಗೆ ಯಾವ ಮಹಾಶ್ರೇಯಸ್ಸು ದೊರೆಯುವುದೋ—ನನಗೆ ತಿಳಿಯದು, ಓ ದ್ವಿಜೋತ್ತಮರೇ.

Verse 30

सूत उवाच । तच्छ्रुत्वा तस्य ते विप्रा विस्मयोत्फुल्ललोचनाः । साधुवादं तथा चक्रुस्तस्य भूपस्य हर्षिताः

ಸೂತನು ಹೇಳಿದನು—ಆ ರಾಜನ ಮಾತುಗಳನ್ನು ಕೇಳಿ ಆ ಬ್ರಾಹ್ಮಣರು ಆಶ್ಚರ್ಯದಿಂದ ಕಣ್ಣುಗಳನ್ನು ವಿಸ್ತರಿಸಿ, ಹರ್ಷದಿಂದ ಆ ನೃಪನಿಗೆ ಸಾಧುವಾದವನ್ನು ಮಾಡಿದರು.

Verse 31

ततः स पार्थिवः सर्वान्प्रणम्य द्विजसत्तमान् । अनुज्ञाप्य ययौ तूर्णं स्वगृहाय ससैनिकः

ಅನಂತರ ಆ ರಾಜನು ಎಲ್ಲ ದ್ವಿಜಸತ್ತಮರಿಗೆ ನಮಸ್ಕರಿಸಿ, ಅವರ ಅನುಮತಿ ಪಡೆದು, ಸೈನ್ಯಸಹಿತ ತ್ವರಿತವಾಗಿ ತನ್ನ ಅರಮನೆಗೆ ಹೊರಟನು।

Verse 32

अधुना श्रद्धया युक्तो यः करोति प्रदक्षिणाम् । सर्वपापविनिर्मुक्तो लभते वांछितं फलम्

ಈಗ ಶ್ರದ್ಧೆಯೊಂದಿಗೆ ಯಾರು ಪ್ರದಕ್ಷಿಣೆ ಮಾಡುವರೋ, ಅವರು ಸರ್ವಪಾಪಗಳಿಂದ ವಿಮುಕ್ತರಾಗಿ ಇಷ್ಟಫಲವನ್ನು ಪಡೆಯುತ್ತಾರೆ।

Verse 33

ततः प्रभृति ते विप्राः सर्वे भक्तिपुरःसराः । तस्याः प्रदक्षिणां चक्रुस्तथान्ये मुक्तिहेतवे

ಆ ಸಮಯದಿಂದ ಭಕ್ತಿಯನ್ನು ಮುಂಚಿಟ್ಟು ಆ ಎಲ್ಲಾ ವಿಪ್ರರು ಅವಳ ಪ್ರದಕ್ಷಿಣೆ ಮಾಡಿದರು; ಇತರರೂ ಮೋಕ್ಷಹೇತುವಾಗಿ ಹಾಗೆಯೇ ಮಾಡಿದರು।

Verse 34

प्राप्ताश्च परमां सिद्धिं वांछितां तत्प्रभावतः । इह लोके परे चैव दुर्लभां त्रिदशैरपि

ಅದರ ಪ್ರಭಾವದಿಂದ ಅವರು ಇಹಲೋಕದಲ್ಲಿಯೂ ಪರಲೋಕದಲ್ಲಿಯೂ ತಮಗೆ ಇಷ್ಟವಾದ ಪರಮಸಿದ್ಧಿಯನ್ನು ಪಡೆದರು; ಅದು ದೇವತೆಗಳಿಗೂ ದುರ್ಲಭ।

Verse 35

तस्मात्सर्वप्रयत्नेन तां देवीमिह संश्रयेत् । सर्वकामप्रदां नृणां तस्मिन्क्षेत्रे व्यवस्थिताम्

ಆದ್ದರಿಂದ ಸರ್ವಪ್ರಯತ್ನದಿಂದ ಇಲ್ಲಿ ಆ ದೇವಿಯನ್ನು ಶರಣಾಗಬೇಕು; ಆಕೆ ಆ ಕ್ಷೇತ್ರದಲ್ಲಿ ಸ್ಥಿತಳಾಗಿ ನರರಿಗೆ ಸರ್ವಕಾಮಗಳನ್ನು ನೀಡುವಳು।

Verse 6410

यस्तस्याः श्रद्धयोपेतः प्रकरोति प्रदक्षिणाम् । नित्यं संवत्सरं यावत्तिर्यग्योनौ न स व्रजेत्

ಯಾರು ಶ್ರದ್ಧಾಯುಕ್ತನಾಗಿ ಒಂದು ವರ್ಷಪೂರ್ತಿ ನಿತ್ಯ ಅವಳಿಗೆ ಪ್ರದಕ್ಷಿಣೆ ಮಾಡುತ್ತಾನೋ, ಅವನು ತಿರ್ಯಗ್ಯೋನಿ ಅಂದರೆ ಪಶುಜನ್ಮಕ್ಕೆ ಎಂದಿಗೂ ಹೋಗುವುದಿಲ್ಲ।