Adhyaya 42

Verse 1

। सूत उवाच । विश्वामित्रसमुद्भूतं कुण्डं तत्रापरं शुभम् । संतिष्ठते द्विजश्रेष्ठाः सर्वकामप्रदायकम्

ಸೂತನು ಹೇಳಿದನು—ಓ ದ್ವಿಜಶ್ರೇಷ್ಠರೇ! ಅಲ್ಲಿ ವಿಶ್ವಾಮಿತ್ರನಿಂದ ಉದ್ಭವಿಸಿದ ಮತ್ತೊಂದು ಶುಭ ಕುಂಡವಿದೆ; ಅದು ಸರ್ವಕಾಮಗಳನ್ನು ನೀಡುತ್ತದೆ.

Verse 2

तत्र चैत्रतृतीयायां कृते स्नाने भवेन्नरः । दिव्यरूपधरः साक्षात्कामोऽन्यो द्विजसत्तमाः

ಓ ದ್ವಿಜಸತ್ತಮರೇ! ಅಲ್ಲಿ ಚೈತ್ರ ತೃತೀಯದಂದು ಸ್ನಾನ ಮಾಡಿದರೆ ಮನುಷ್ಯನು ದಿವ್ಯರೂಪಧಾರಿಯಾಗುತ್ತಾನೆ—ಸಾಕ್ಷಾತ್ ಮತ್ತೊಬ್ಬ ಕಾಮದೇವನಂತೆ.

Verse 3

नारी वा श्रद्धयोपेता तत्र स्नात्वा प्रजावती । भवेत्सौभाग्यसंयुक्ता स्पृहणीयतमा क्षितौ

ಅಥವಾ ಶ್ರದ್ಧೆಯುಳ್ಳ ಸ್ತ್ರೀ ಅಲ್ಲಿ ಸ್ನಾನ ಮಾಡಿದರೆ ಅವಳು ಸಂತಾನವತಿಯಾಗುತ್ತಾಳೆ; ಸೌಭಾಗ್ಯದಿಂದ ಯುಕ್ತಳಾಗಿ ಭೂಮಿಯಲ್ಲಿ ಅತ್ಯಂತ ಸ್ಪೃಹಣೀಯಳಾಗುತ್ತಾಳೆ.

Verse 4

ऋषय ऊचुः । तीर्थं तस्य मुनेस्तत्र कस्मिन्काले व्यवस्थितम् । निर्मलं केन निःशेषं वद त्वं सूतनंदन

ಋಷಿಗಳು ಹೇಳಿದರು—ಆ ಮುನಿಯ ತೀರ್ಥವು ಅಲ್ಲಿ ಯಾವ ಕಾಲದಲ್ಲಿ ಪ್ರತಿಷ್ಠಿತವಾಯಿತು? ಯಾವ ಕಾರಣದಿಂದ ಅದು ಸಂಪೂರ್ಣ ನಿರ್ಮಲವಾಯಿತು? ಹೇ ಸೂತನಂದನ, ನಮಗೆ ಹೇಳು।

Verse 5

सूत उवाच । तत्रास्ति निर्झरः पूर्वं सामान्यो द्विजसत्तमाः । अवधूतो धरापृष्ठे माहात्म्येन व्यवस्थितः

ಸೂತನು ಹೇಳಿದರು—ಹೇ ದ್ವಿಜಸತ್ತಮರೇ, ಅಲ್ಲಿ ಹಿಂದೆ ಒಂದು ಸಾಮಾನ್ಯ ಜಲಸ್ರೋತವಿತ್ತು; ಆದರೆ ಅದರ ಮಹಾತ್ಮ್ಯದಿಂದ ಭೂಮಿಯ ಮೇಲೆ ಅದು ಮಹಿಮೆಯಿಂದ ಪ್ರತಿಷ್ಠಿತವಾಯಿತು।

Verse 6

यत्र देवनदी गंगा स्वयमेव व्यवस्थिता । यस्यां स्नातः पुमान्सद्यः सर्वपापैः प्रमुच्यते

ಯಾಕೆಂದರೆ ಅಲ್ಲಿ ದೇವನದಿ ಗಂಗೆಯು ಸ್ವಯಂ ಪ್ರತಿಷ್ಠಿತಳಾಗಿದ್ದಾಳೆ; ಅವಳಲ್ಲಿ ಸ್ನಾನ ಮಾಡಿದವನು ತಕ್ಷಣವೇ ಸರ್ವ ಪಾಪಗಳಿಂದ ಮುಕ್ತನಾಗುತ್ತಾನೆ।

Verse 7

यस्तत्र कुरुते श्राद्धं पितॄनुद्दिश्य भावितः । तदक्षयं भवेच्छ्राद्धं पितॄणां तृप्तिकारकम्

ಯಾರು ಅಲ್ಲಿ ಭಕ್ತಿಭಾವದಿಂದ ಪಿತೃಗಳನ್ನು ಉದ್ದೇಶಿಸಿ ಶ್ರಾದ್ಧವನ್ನು ಮಾಡುತ್ತಾನೋ, ಅವನ ಶ್ರಾದ್ಧವು ಅಕ್ಷಯವಾಗಿ ಪಿತೃಗಳಿಗೆ ತೃಪ್ತಿಕರವಾಗುತ್ತದೆ।

Verse 8

यत्किंचिद्दीयत दानं तस्मिंस्तीर्थवरे द्विजाः । हुतजप्यादिकं चैव तदनंतफलं भवेत्

ಹೇ ದ್ವಿಜರೇ, ಆ ಶ್ರೇಷ್ಠ ತೀರ್ಥದಲ್ಲಿ ಏನೇ ದಾನ ನೀಡಿದರೂ, ಹಾಗೆಯೇ ಹೋಮ, ಜಪ ಮೊದಲಾದ ಕರ್ಮಗಳನ್ನು ಮಾಡಿದರೂ—ಅವೆಲ್ಲವೂ ಅನಂತ ಫಲವನ್ನು ನೀಡುತ್ತವೆ।

Verse 9

कस्यचित्त्वथ कालस्य मृगी व्याधशराहता । प्रविष्टा सलिले तस्मिंस्तत्र पञ्चत्वमागता

ಒಂದು ಸಮಯದಲ್ಲಿ ಬೇಟೆಗಾರನ ಬಾಣದಿಂದ ಗಾಯಗೊಂಡ ಮೃಗಿ ಆ ಜಲದಲ್ಲಿ ಪ್ರವೇಶಿಸಿ ಅಲ್ಲಿಯೇ ಪ್ರಾಣ ತ್ಯಜಿಸಿತು।

Verse 10

चैत्रशुक्लतृतीयायां मध्याह्ने द्विजसत्तमाः । नक्षत्रे यमदैवत्ये मार्तंडस्य च वासरे

ಹೇ ದ್ವಿಜಶ್ರೇಷ್ಠರೇ! ಚೈತ್ರ ಶುಕ್ಲ ತೃತೀಯೆಯ ಮಧ್ಯಾಹ್ನದಲ್ಲಿ—ಯಮದೈವತ್ಯ ನಕ್ಷತ್ರದಲ್ಲಿ—ಮಾರ್ತಂಡ (ಸೂರ್ಯ) ವಾರದಲ್ಲಿ ಅದು ಸಂಭವಿಸಿತು।

Verse 11

अथ तत्तोयमाहात्म्यान्मेनकानाम साऽभवत् । अप्सरास्त्रिदशेंद्रस्य समंताच्चारुहासिनी

ಆ ಪವಿತ್ರ ಜಲದ ಮಹಾತ್ಮ್ಯದಿಂದ ಅವಳು ‘ಮೇನಕಾ’ ಎಂಬ ಹೆಸರಿನಿಂದ ಪ್ರಸಿದ್ಧಳಾದಳು—ತ್ರಿದಶೇಂದ್ರ ಇಂದ್ರನ ಅಪ್ಸರೆ—ಮನೋಹರ ನಗುವಿನಿಂದ ಕಂಗೊಳಿಸುವಳು।

Verse 12

स्मरमाणाऽथ सा तस्य प्रभावं वरवर्णिनी । तीर्थमागत्य सद्भक्त्या स्नानं तत्र समाचरत् । चैत्रशुक्लतृतीयायां यामर्क्षे सूर्यवासरे

ಅದರ ಪ್ರಭಾವವನ್ನು ಸ್ಮರಿಸುತ್ತಾ ಆ ಸುಂದರಿ ತೀರ್ಥಕ್ಕೆ ಬಂದು ಸತ್ಭಕ್ತಿಯಿಂದ ಅಲ್ಲಿ ಸ್ನಾನ ಮಾಡಿತು—ಚೈತ್ರ ಶುಕ್ಲ ತೃತೀಯೆಯಲ್ಲಿ, ಯಮ ನಕ್ಷತ್ರದಲ್ಲಿ, ಸೂರ್ಯವಾರದಲ್ಲಿ।

Verse 13

एकदा दिवसे तस्मिन्भ्रममाणो मुनीश्वरः । विश्वामित्र इति ख्यातस्तत्रायातस्तपोऽन्वितः

ಒಂದು ದಿನ ಆ ಸಂದರ್ಭದಲ್ಲಿ ಸಂಚರಿಸುತ್ತಿದ್ದ ತಪೋಬಲಯುಕ್ತ ‘ವಿಶ್ವಾಮಿತ್ರ’ ಎಂಬ ಖ್ಯಾತ ಮುನೀಶ್ವರನು ಅಲ್ಲಿ ಬಂದನು।

Verse 14

साऽपि स्वर्गात्समायाता देवतादर्शनार्थतः । पूजयित्वाथ तं देवं प्रस्थिता त्रिदिवं प्रति

ದೇವದರ್ಶನಾರ್ಥವಾಗಿ ಅವಳೂ ಸ್ವರ್ಗದಿಂದ ಇಳಿದು ಬಂದಳು. ಆ ದೇವನನ್ನು ಪೂಜಿಸಿ, ಮತ್ತೆ ತ್ರಿದಿವ (ಸ್ವರ್ಗಲೋಕ)ದ ಕಡೆಗೆ ಹೊರಟಳು.

Verse 15

सा दृष्ट्वा तं मुनिं तत्र भ्रममाणमितस्ततः । यौवनस्थं सुरूपाढ्यं पंचबाणमिवापरम्

ಅಲ್ಲಿ ಇತ್ತಿಚ್ಚೆ ಅತ್ತಿಚ್ಚೆ ಸಂಚರಿಸುತ್ತಿದ್ದ ಆ ಮುನಿಯನ್ನು ನೋಡಿ ಅವಳು—ಅವನು ಯೌವನಸ್ಥ, ಅಪಾರ ಸುಂದರ, ಮತ್ತೊಬ್ಬ ಪಂಚಬಾಣ (ಕಾಮದೇವ)ನಂತೆ ಇದ್ದನೆಂದು ಭಾವಿಸಿದಳು.

Verse 16

व्रतप्रभावजैर्व्याप्तं तेजोभिर्भास्करं यथा । बाल्यात्प्रभृति चीर्णेन तपसा दग्धकिल्बिषम्

ವ್ರತಪ್ರಭಾವದಿಂದ ಜನಿಸಿದ ತೇಜಸ್ಸಿನಿಂದ ಅವನು ಸೂರ್ಯನಂತೆ ಪ್ರಕಾಶಿಸುತ್ತಿದ್ದನು; ಬಾಲ್ಯದಿಂದ ಆಚರಿಸಿದ ತಪಸ್ಸಿನಿಂದ ಅವನ ಪಾಪಗಳು ದಗ್ಧವಾಗಿದ್ದವು.

Verse 17

सा तस्य दर्शनादेव कामबाणप्रपीडिता । सानंदाः सुरतार्थाय समीपं समुपाद्रवत्

ಅವನ ದರ್ಶನಮಾತ್ರದಿಂದಲೇ ಅವಳು ಕಾಮಬಾಣಗಳಿಂದ ಪೀಡಿತಳಾದಳು; ಆನಂದದಿಂದ ಸಂಗಮಾರ್ಥವಾಗಿ ಅವನ ಸಮೀಪಕ್ಕೆ ವೇಗವಾಗಿ ಓಡಿಬಂದಳು.

Verse 18

स दृष्ट्वाऽदृष्टपूर्वां तां मार्गपृच्छाकृते ततः । सम्मुखः प्रययौ तूर्णं प्रहृष्टेनांतरात्मना

ಹಿಂದೆ ಎಂದೂ ಕಾಣದ ಅವಳನ್ನು ನೋಡಿ, ದಾರಿ ಕೇಳುವ ನೆಪದಿಂದ, ಅವನು ತ್ವರಿತವಾಗಿ ಎದುರಿಗೆ ಹೋದನು; ಅಂತರಾತ್ಮದಲ್ಲಿ ಹರ್ಷಗೊಂಡಿದ್ದನು.

Verse 19

उवाच देशं तां पृच्छन्स्त्रीधर्मांश्च विशेषतः । शुभलाभोऽस्तु ते भद्रे मनसा कर्मणा गिरा

ಆ ದೇಶವನ್ನು, ವಿಶೇಷವಾಗಿ ಸ್ತ್ರೀಧರ್ಮಗಳನ್ನು ವಿಚಾರಿಸಿ ಅವರು ಹೇಳಿದರು— “ಹೇ ಭದ್ರೇ! ಮನಸಾ, ಕರ್ಮಣಾ, ವಾಣಿಯಿಂದ ನಿನಗೆ ಶುಭಲಾಭವಾಗಲಿ.”

Verse 20

सदैव वासुदेवस्य भक्तिश्चाव्यभिचारिणी । कच्चित्त्वं वर्तसे पुत्रि पतिपादपरायणा । चारित्रविनयोपेता सर्वदा प्रियवादिनी

“ನೀನು ಸದಾ ವಾಸುದೇವನಿಗೆ ಅವ್ಯಭಿಚಾರಿಣೀ ಭಕ್ತಿಯಿಂದಿರುವೆಯೇ? ಹೇ ಪುತ್ರಿ, ಪತಿಯ ಪಾದಸೇವೆಗೆ ಪರಾಯಣಳಾಗಿ—ಶೀಲವೂ ವಿನಯವೂ ಹೊಂದಿ, ಸದಾ ಪ್ರಿಯವಚನ ಮಾತನಾಡುವೆಯೇ?”

Verse 21

कच्चित्त्वं सर्वदाभीष्टा पत्युर्दानैस्तथार्च्चनैः । बंधून्स्वमित्रवर्गं च तत्पुरः पृष्ठतोपि वा

“ದಾನಗಳೂ ಆರಾಧನೆಗಳೂ ಮೂಲಕ ನೀನು ಸದಾ ಪತಿಗೆ ಇಷ್ಟವಾಗಿರುವೆಯೇ? ಅವನ ಬಂಧುಗಳನ್ನೂ ಮಿತ್ರವರ್ಗವನ್ನೂ ಅವನ ಮುಂದೆ ಹಾಗೆಯೇ ಹಿಂದೆ ಕೂಡ ಗೌರವಿಸುವೆಯೇ?”

Verse 22

कच्चिद्भर्तरि संसुप्ते त्वं निशवशमेष्यसि । उत्थानमप्रबुद्धे च करोषि वरवर्णिनि

“ಪತಿ ನಿದ್ರಿಸಿದ ಮೇಲೆ ನೀನು ರಾತ್ರಿ ವಿಶ್ರಾಂತಿಗೆ ಹೋಗುವೆಯೇ? ಮತ್ತು ಅವನು ಎಚ್ಚರಗೊಳ್ಳುವ ಮೊದಲು, ಹೇ ಸುಂದರವರ್ಣಿನಿ, ನೀನು ಎದ್ದು ಕರ್ತವ್ಯಗಳನ್ನು ಆರಂಭಿಸುವೆಯೇ?”

Verse 23

कच्चित्प्रातः समुत्थाय करोषि गृहमार्जनम् । स्वयमेव वरारोहे मण्डनं चोपमण्डनम्

“ನೀನು ಪ್ರಾತಃಕಾಲ ಎದ್ದು ಮನೆಯ ಮಾರುಜನೆ ಮಾಡುತ್ತೀಯೇ? ಹೇ ವರಾರೋಹೆ, ನೀನೇ ಸ್ವತಃ ಯೋಗ್ಯ ಅಲಂಕಾರವೂ ಸುವ್ಯವಸ್ಥಿತ ವೇಷಭೂಷೆಯೂ ಮಾಡಿಕೊಂಡುಕೊಳ್ಳುತ್ತೀಯೇ?”

Verse 24

कच्चिदेवान्नमस्कृत्य गुरुं च तदनंतरम् । करोषि त्वं प्राणयात्रां दत्त्वान्नं शक्तितो जलम्

ನೀನು ದೇವರಿಗೆ ನಮಸ್ಕರಿಸಿ, ನಂತರ ಗುರುವಿಗೆ ಪ್ರಣಾಮ ಮಾಡಿ, ಮೊದಲು ಅನ್ನದಾನ ನೀಡಿ, ಶಕ್ತಿಯಷ್ಟು ಜಲದಾನವೂ ಮಾಡಿ ಪ್ರಾಣಯಾತ್ರೆಯನ್ನು ನಡೆಸುತ್ತೀಯಾ?

Verse 25

कच्चिदस्तंगते सूर्ये नान्नमश्नासि भाभिनि । अदत्त्वा वा स्वभृत्येभ्यः साधुभ्यश्च विशेषतः

ಹೇ ಪ್ರಕಾಶಮಯಿ! ಸೂರ್ಯಾಸ್ತವಾದ ನಂತರ ನೀನು ಅನ್ನವನ್ನು ಸೇವಿಸದೆ ಇರುತ್ತೀಯಾ—ವಿಶೇಷವಾಗಿ ನಿನ್ನ ಆಶ್ರಿತರಿಗೂ ಸಾಧುಜನರಿಗೂ ಮೊದಲು ನೀಡದೆ?

Verse 26

कच्चित्पिबसि पानीयं सप्तवारविशोधितम् । निबिडेन स्ववस्त्रेण पालयंती जलोद्भवान्

ನೀನು ಏಳು ಬಾರಿ ಶೋಧಿಸಿ ಶುದ್ಧಪಡಿಸಿದ ನೀರನ್ನು ಕುಡಿಯುತ್ತೀಯಾ—ದಟ್ಟವಾದ ಬಟ್ಟೆಯಿಂದ ಎಚ್ಚರಿಕೆಯಿಂದ ಶೋಧಿಸಿ, ನೀರಿನಲ್ಲಿ ಹುಟ್ಟುವ ಸೂಕ್ಷ್ಮಜೀವಿಗಳನ್ನು ಕಾಪಾಡುತ್ತಾ?

Verse 27

कच्चिद्दयासमोपेता गात्रक्लेशकरानपि । यूकामत्कुणदंशादीन्पुत्रवत्परिरक्षसि

ದಯೆಯಿಂದ ಕೂಡಿದವಳಾಗಿ, ದೇಹಕ್ಕೆ ಕಷ್ಟಕೊಡುವ ಜೂನು, ಹಾಸಿಗೆಹುಳು, ಸೊಳ್ಳೆ ಮೊದಲಾದವನ್ನೂ ಮಕ್ಕಳಂತೆ ಪರಿರಕ್ಷಿಸುತ್ತೀಯಾ?

Verse 28

कच्चित्साधुमुखान्नित्यं शिवधर्मं सुभक्तितः । शृणोषि भक्तितो भद्रे प्रकरोषि च सादरम्

ಹೇ ಭದ್ರೇ! ನೀನು ನಿತ್ಯ ಸಾಧುಜನರ ಮುಖದಿಂದ ಶಿವಧರ್ಮವನ್ನು ಶುದ್ಧಭಕ್ತಿಯಿಂದ ಕೇಳುತ್ತೀಯಾ, ಮತ್ತು ಭಕ್ತಿಯಿಂದ ಅದನ್ನು ಆದರಪೂರ್ವಕವಾಗಿ ಆಚರಿಸುತ್ತೀಯಾ?

Verse 29

क्वचिच्छ्रुत्वाऽगमं पुण्यं प्रकरोषि च पूजनम् । शास्त्रस्य वाचकस्यापि व्याख्यातुश्च विशेषतः

ನೀನು ಕೆಲವೊಮ್ಮೆ ಪುಣ್ಯಪ್ರದ ಆಗಮೋಪದೇಶವನ್ನು ಕೇಳಿ ಪೂಜೆ ಮಾಡುತ್ತೀಯಾ—ಶಾಸ್ತ್ರ ವಾಚಕನನ್ನೂ, ವಿಶೇಷವಾಗಿ ವ್ಯಾಖ್ಯಾನ ಮಾಡುವ ಆಚಾರ್ಯನನ್ನೂ ಗೌರವಿಸುತ್ತೀಯಾ?

Verse 30

कच्चित्पुराणशास्त्राणि प्रणीतानि जनेश्वरैः । संलेख्याक्षररम्याणि साधुभ्यः संप्रयच्छसि

ಹೇ ಸತೀ, ಜನೆಶ್ವರರು ರಚಿಸಿದ ಪುರಾಣಶಾಸ್ತ್ರಗಳನ್ನು ಮನೋಹರ ಅಕ್ಷರಗಳಲ್ಲಿ ಬರೆಯಿಸಿ ಭಕ್ತಿಯಿಂದ ಸಾಧುಗಳಿಗೆ ದಾನವಾಗಿ ನೀಡುತ್ತೀಯಾ?

Verse 31

यः श्रुत्वा सर्व शास्त्राणि निष्क्रयं न प्रयच्छति । शास्त्रचौरः स विज्ञेयो न चैवाप्नोति तत्फलम्

ಎಲ್ಲ ಶಾಸ್ತ್ರಗಳನ್ನು ಕೇಳಿದರೂ ಯೋಗ್ಯ ದಕ್ಷಿಣೆ/ನಿಷ್ಕ್ರಯವನ್ನು ನೀಡದವನು ಶಾಸ್ತ್ರಚೋರನೆಂದು ತಿಳಿಯಬೇಕು; ಅವನು ಆ ಅಧ್ಯಯನಫಲವನ್ನು ಪಡೆಯುವುದಿಲ್ಲ.

Verse 32

कच्चिच्छिवालये नृत्यगीतवाद्यादिकाः क्रियाः । बलिपूजोपहारांश्च त्वं करोषि च शक्तितः

ನೀನು ನಿನ್ನ ಶಕ್ತಿಯಮಟ್ಟಿಗೆ ಶಿವಾಲಯದಲ್ಲಿ ನೃತ್ಯ, ಗೀತ, ವಾದ್ಯಸೇವೆ ಮೊದಲಾದ ಕ್ರಿಯೆಗಳನ್ನೂ, ಹಾಗೆಯೇ ಬಲಿ, ಪೂಜೆ ಮತ್ತು ಇತರ ಉಪಹಾರಗಳನ್ನು ಸಮರ್ಪಿಸುತ್ತೀಯಾ?

Verse 33

कच्चित्प्रावरणं वस्त्रं सुभगे सर्वमेव च । संप्रयच्छसि साधुभ्यः प्रणिपातपुरःसरम्

ಹೇ ಸುಭಗೇ, ನೀನು ನಮಸ್ಕರಿಸಿ ಭಕ್ತಿಯಿಂದ ಸಾಧುಗಳಿಗೆ ಎಲ್ಲ ವಿಧದ ವಸ್ತ್ರಗಳು ಮತ್ತು ಆವರಣಗಳು ಮೊದಲಾದವುಗಳನ್ನು ದಾನವಾಗಿ ನೀಡುತ್ತೀಯಾ?

Verse 34

वृथा पर्यटनं नित्यं कच्चिन्न परमंदिरे । त्वं करोषि विशालाक्षि विशेषेण निशागमे

ಹೇ ವಿಶಾಲಾಕ್ಷಿ! ನೀನು ಪ್ರತಿದಿನ ವ್ಯರ್ಥವಾಗಿ ಅಲೆದಾಡುವುದನ್ನು—ವಿಶೇಷವಾಗಿ ರಾತ್ರಿಯಲ್ಲಿ—ಮಹಾಮಂದಿರದ ಪವಿತ್ರ ಪರಿಧಿಯ ಹೊರಗೆ—ವಿರಮಿಸುತ್ತೀಯಾ?

Verse 35

कच्चिन्नाश्नासि भद्रे त्वं स्वभर्तरि बुभुक्षिते । आज्ञाभंगं प्रयत्नेन कच्चित्तत्र प्ररक्षसि

ಹೇ ಭದ್ರೇ! ನಿನ್ನ ಸ್ವಾಮಿ ಹಸಿದಿರುವಾಗ ನೀನು ಊಟಮಾಡದೆ ಇರುತ್ತೀಯಾ; ಹಾಗೆಯೇ ಅವನ ಆಜ್ಞಾಭಂಗವಾಗದಂತೆ ಪ್ರಯತ್ನಪೂರ್ವಕವಾಗಿ ಕಾಪಾಡಿಕೊಳ್ಳುತ್ತೀಯಾ?

Verse 36

कच्चित्प्रकुपिते कांते नोत्तराणि प्रयच्छसि । तस्यकोपप्रणाशार्षं प्रियं कच्चिच्च जल्पसि

ಪ್ರಿಯನು ಕೋಪಗೊಂಡಾಗ ನೀನು ಕಠಿಣ ಉತ್ತರಗಳನ್ನು ನೀಡದೆ ಇರುತ್ತೀಯಾ; ಅವನ ಕೋಪ ಶಮನವಾಗಲೆಂದು ಮಧುರವಾದ, ಪ್ರಿಯವಾದ ಮಾತುಗಳನ್ನೇ ಆಡುತ್ತೀಯಾ?

Verse 37

कच्चित्त्वं प्रोषिते कांते मलिनांबरधारिणी । जायसे च तथा दीना विवर्णवदना कृशा

ಪ್ರಿಯನು ದೂರವಿರುವಾಗ ನೀನು ಮಲಿನ ವಸ್ತ್ರ ಧರಿಸಿ, ದೀನಳಾಗಿ, ವರ್ಣಹೀನ ಮುಖದವಳಾಗಿ, ಕೃಶಳಾಗುತ್ತೀಯಾ?

Verse 39

कच्चिन्मंदिरपृष्ठे त्वं न धत्से भिन्नभाजनम् । उच्छिष्टं वा जनैस्त्यक्तमपि कार्योपकारकम्

ನೀನು ಮಂದಿರದ ಹಿಂಭಾಗದಲ್ಲಿ ಒಡೆದ ಪಾತ್ರೆಗಳನ್ನು, ಅಥವಾ ಜನರು ತ್ಯಜಿಸಿದ ಉಚ್ಛಿಷ್ಟವನ್ನು—ಅದು ಕೆಲಸಕ್ಕೆ ಬರುವಂತೆ ಕಂಡರೂ—ಇಟ್ಟುಕೊಳ್ಳುವುದನ್ನು ತಪ್ಪಿಸುತ್ತೀಯಾ?

Verse 40

कच्चिन्न कुरुषे मैत्रीं बंधकीभिः समं शुभे । धात्रीभिर्मालिकस्त्रीभी रजकीभिश्च भामिनि

ಹೇ ಶುಭೆ, ನೀನು ವೇಶ್ಯೆಯರು, ಧಾತ್ರಿಯರು, ಮಾಲಿಕರ ಸ್ತ್ರೀಯರು ಮತ್ತು ರಜಕಸ್ತ್ರೀಯರೊಂದಿಗೆ ಆಪ್ತ ಮೈತ್ರಿ ಮಾಡದೆ ಇರುವೆಯಾ, ಹೇ ಕಾಮಿನಿ?

Verse 41

कञ्चिद्दधासि नित्यं त्वं मुखं कुंकुमरंजितम् । शिरः पुष्पसमाकीर्णं नेत्रे कज्जलरंजिते

ನೀನು ಸದಾ ಕುಂಕುಮದಿಂದ ರಂಜಿತವಾದ ಮುಖವನ್ನು ಧರಿಸುತ್ತೀಯೆ; ನಿನ್ನ ಶಿರಸ್ಸು ಪುಷ್ಪಗಳಿಂದ ತುಂಬಿದೆ, ನಿನ್ನ ನೇತ್ರಗಳು ಕಜ್ಜಲದಿಂದ ರಂಜಿತವಾಗಿವೆ.