Adhyaya 36

Verse 1

ऋषय ऊचुः । चित्रेश्वरमिदं पीठमगस्त्यमुनिनिर्मितम् । यत्प्रमाणं यत्प्रभावं तदस्माकं प्रकीर्तय

ಋಷಿಗಳು ಹೇಳಿದರು—ಅಗಸ್ತ್ಯಮುನಿಯಿಂದ ನಿರ್ಮಿತವಾದ ಈ ಚಿತ್ರೇಶ್ವರವೆಂಬ ಪೀಠ. ಇದರ ಪ್ರಮಾಣ (ವಿಸ್ತಾರ/ರೂಪ) ಮತ್ತು ಇದರ ಪ್ರಭಾವವನ್ನು ನಮಗೆ ವಿವರವಾಗಿ ಕೀರ್ತಿಸು.

Verse 2

सूत उवाच । तस्य पीठस्य माहात्म्यं वक्तुं नो शक्यते द्विजाः । सहस्रेणापि वर्षाणां मुखानामयुतैरपि

ಸೂತನು ಹೇಳಿದರು—ಹೇ ದ್ವಿಜರೇ, ಆ ಪೀಠದ ಮಹಾತ್ಮ್ಯವನ್ನು ಸಂಪೂರ್ಣವಾಗಿ ಹೇಳಲು ಸಾಧ್ಯವಿಲ್ಲ; ಸಾವಿರ ವರ್ಷಗಳಾದರೂ, ಅಯುತ ಮುಖಗಳಿದ್ದರೂ ಸಹ ಸಾಧ್ಯವಲ್ಲ.

Verse 3

तत्र सिद्धिमनुप्राप्ताः शतशोऽथ सहस्रशः । अनुध्यानसमायुक्ता योगिनः शंसितव्रताः

ಅಲ್ಲಿ ನೂರಾರು ಹಾಗೂ ಸಾವಿರಾರು ಯೋಗಿಗಳು ಸಿದ್ಧಿಯನ್ನು ಪಡೆದಿದ್ದಾರೆ—ನಿರಂತರ ಧ್ಯಾನದಲ್ಲಿ ಯುಕ್ತರಾಗಿದ್ದು, ಪ್ರಶಂಸಿತ ಹಾಗೂ ನಿಯಮಿತ ವ್ರತಗಳಲ್ಲಿ ಸ್ಥಿರರಾಗಿದ್ದಾರೆ.

Verse 4

अन्यपीठेषु या सिद्धिर्वर्षानुष्ठानतो भवेत् । दिनेनैकेन तां सिद्धिं लभंते योगिनो ध्रुवम्

ಇತರ ಪೀಠಗಳಲ್ಲಿ ವರ್ಷಗಳ ಅನುಷ್ಠಾನದಿಂದ ದೊರೆಯುವ ಸಿದ್ಧಿ, ಅದೇ ಸಿದ್ಧಿಯನ್ನು ಇಲ್ಲಿ ಯೋಗಿಗಳು ನಿಶ್ಚಯವಾಗಿ ಒಂದೇ ದಿನದಲ್ಲಿ ಪಡೆಯುತ್ತಾರೆ.

Verse 5

यस्तत्राथ र्वणान्मंत्राञ्जपेच्छ्रद्धासमन्वितः । तेषामर्थोद्भवं कृत्स्नं फलं प्राप्नोति स ध्रुवम्

ಯಾರು ಅಲ್ಲಿ ಶ್ರದ್ಧೆಯೊಂದಿಗೆ ಅಥರ್ವಣ ಮಂತ್ರಗಳನ್ನು ಜಪಿಸುತ್ತಾರೋ, ಅವರು ಅವುಗಳ ಅರ್ಥದಿಂದ ಉದ್ಭವಿಸುವ ಸಂಪೂರ್ಣ ಫಲವನ್ನು ನಿಶ್ಚಯವಾಗಿ ಪಡೆಯುತ್ತಾರೆ.

Verse 6

पुत्रकामो नरस्तत्र पुंलिंगान्यो जपेन्नरः । स लभेतेप्सितान्पुत्रान्यद्यपि स्याज्जरान्वितः

ಪುತ್ರಕಾಮನೆಯುಳ್ಳ ಪುರುಷನು ಅಲ್ಲಿ ಪುಂಲಿಂಗ ಮಂತ್ರಗಳನ್ನು ಜಪಿಸಲಿ. ಅವನು ವೃದ್ಧನಾದರೂ ಇಷ್ಟಪುತ್ರರನ್ನು ನಿಶ್ಚಯವಾಗಿ ಪಡೆಯುತ್ತಾನೆ.

Verse 7

गर्भोपनिषदं तत्र पुत्रकामो जपेन्नरः । अपि वन्ध्याप्रसंगेन स्यात्स पुत्रसमन्वितः

ಪುತ್ರಕಾಮನೆಯುಳ್ಳ ಪುರುಷನು ಅಲ್ಲಿ ಗರ್ಭೋಪನಿಷತ್ತನ್ನು ಜಪಿಸಲಿ. ವಂಧ್ಯತ್ವದ ದುರ್ಭಾಗ್ಯ ಇದ್ದರೂ ಅವನು ಸಂತಾನಸಂಪನ್ನನಾಗುತ್ತಾನೆ.

Verse 8

शत्रुलोकविनाशाय यो जपेच्छतरुद्रियम् । तस्मिन्पीठेऽरयस्तस्य सद्यो गच्छंति संक्षयम् ०

ಶತ್ರುಲೋಕವಿನಾಶಾರ್ಥವಾಗಿ ಯಾರು ಅಲ್ಲಿ ಶತರುದ್ರೀಯವನ್ನು ಜಪಿಸುತ್ತಾರೋ, ಆ ಪೀಠದಲ್ಲಿ ಅವರ ಶತ್ರುಗಳು ತಕ್ಷಣವೇ ಕ್ಷಯವಾಗುತ್ತಾರೆ.

Verse 9

भूतप्रेतपिशाचादिरक्षार्थं तत्र मानवः । यो जपेद्वामदेव्यं च स स्याद्धि निरुपद्रवः

ಭೂತ-ಪ್ರೇತ-ಪಿಶಾಚಾದಿಗಳಿಂದ ರಕ್ಷಣೆಗಾಗಿ ಅಲ್ಲಿ ವಾಮದೇವ್ಯವನ್ನು ಜಪಿಸುವವನು ನಿಶ್ಚಯವಾಗಿ ಉಪದ್ರವರಹಿತನಾಗುತ್ತಾನೆ.

Verse 10

कोऽदादिति नरस्तत्र कन्यार्थं यो जपेदृचम् । यां कन्यां ध्यायमानस्तु स तां प्राप्नोत्यसंशयम्

ಕನ್ಯಾಪ್ರಾಪ್ತಿಗಾಗಿ ಯಾರು ಅಲ್ಲಿ ‘ಕೋಽದಾದಿತಿ’ಯಿಂದ ಆರಂಭವಾಗುವ ಋಕ್ಕನ್ನು ಜಪಿಸುತ್ತಾರೋ, ಅವರು ಧ್ಯಾನಿಸುವ ಕನ್ಯೆಯನ್ನು ನಿಸ್ಸಂದೇಹವಾಗಿ ಪಡೆಯುತ್ತಾರೆ.

Verse 11

यो भूपालप्रसादार्थमिमं देवा निशं जपेत् । निरर्गलः प्रसादः स्यात्तस्य पार्थिवसंभवः

ಹೇ ದೇವರೇ! ರಾಜಪ್ರಸಾದಕ್ಕಾಗಿ ರಾತ್ರಿಯಲ್ಲಿ ಈ ಮಂತ್ರವನ್ನು ಜಪಿಸುವವನಿಗೆ, ರಾಜನ ಸದುದ್ದೇಶದಿಂದ ಜನಿಸಿದ ಅಡ್ಡಿಯಿಲ್ಲದ ರಾಜಾನುಗ್ರಹ ದೊರೆಯುತ್ತದೆ।

Verse 12

स्वस्त्रीस्नेहकृतेयस्तु तं पत्नीभिरिति द्विजाः । जपेद्भार्या भवेत्साध्वी तस्य सा स्नेहवत्सला

ಹೇ ದ್ವಿಜರೇ! ಪತ್ನಿಯ ಸ्नेಹಕ್ಕಾಗಿ ‘ತಂ ಪತ್ನೀಭಿರ…’ ಎಂದು ಆರಂಭವಾಗುವ ಮಂತ್ರವನ್ನು ಜಪಿಸುವವನ ಪತ್ನಿ ಸಾಧ್ವಿಯಾಗಿ, ಪತಿವ್ರತೆಯಾಗಿ, ಸ್ಥಿರ ಪ್ರೀತಿಯಿಂದ ತುಂಬಿರುತ್ತಾಳೆ।

Verse 13

यो लोकानुग्रहार्थाय जपेददितिरित्यपि । तस्य लोकानुरागः स्यात्सलाभश्च विशेषतः

ಲೋಕಹಿತಕ್ಕಾಗಿ ‘ಅದಿತಿರ…’ ಮಂತ್ರವನ್ನೂ ಜಪಿಸುವವನಿಗೆ ಜನರ ಅನುರಾಗ ದೊರೆಯುತ್ತದೆ; ವಿಶೇಷವಾಗಿ ಲಾಭ ಮತ್ತು ಸಿದ್ಧಿ ಲಭಿಸುತ್ತದೆ।

Verse 14

वित्तार्थी यो जपेत्तत्र श्रीसूक्तं मनुजो द्विजाः । सर्वतस्तस्य वित्तानि समागच्छंत्यनेकशः

ಹೇ ದ್ವಿಜರೇ! ಧನಾರ್ಥಿಯಾದ ಮನುಷ್ಯನು ಅಲ್ಲಿ ಶ್ರೀಸೂಕ್ತವನ್ನು ಜಪಿಸಿದರೆ, ಅವನಿಗೆ ಎಲ್ಲ ದಿಕ್ಕುಗಳಿಂದ ಅನೇಕ ವಿಧದ ಧನವು ಸೇರಿಬರುತ್ತದೆ।

Verse 16

जपेद्रथंतरं साम यानार्थं तत्र यो नरः । स प्राप्नोति हि यानानि शीघ्रगानि शुभानि च

ವಾಹನಾರ್ಥವಾಗಿ ಅಲ್ಲಿ ರಥಂತರ ಸಾಮವನ್ನು ಜಪಿಸುವ ಪುರುಷನು, ನಿಶ್ಚಯವಾಗಿ ಶುಭವಾದ ಮತ್ತು ವೇಗವಾಗಿ ಸಾಗುವ ವಾಹನಗಳು ಹಾಗೂ ಪ್ರಯಾಣಸಾಧನಗಳನ್ನು ಪಡೆಯುತ್ತಾನೆ।

Verse 17

गजार्थी यो जपेत्तत्र गणानां द्विजसत्तमाः । स प्राप्नोति गजान्मर्त्यो मदप्लावितभूतलान्

ಹೇ ದ್ವಿಜಶ್ರೇಷ್ಠರೇ! ಯಾರು ಆನೆಗಳ ಆಸೆಯಿಂದ ಅಲ್ಲಿ ‘ಗಣಾನಾಂ…’ ಮಂತ್ರವನ್ನು ಜಪಿಸುತ್ತಾರೋ, ಆ ಮನುಷ್ಯನು ಮದದಿಂದ ಭೂಮಿಯನ್ನು ಮುಳುಗಿಸುವ ಮಹಾಬಲ ಆನೆಗಳನ್ನು ಪಡೆಯುತ್ತಾನೆ।

Verse 18

न तद्रक्षेति यो मन्त्रं जपेद्र क्षाकृते नरः । तस्य स्यात्सर्वतो रक्षा समेषु विषमेषु च

ರಕ್ಷಣಾರ್ಥವಾಗಿ ಅಲ್ಲಿ ‘ನ ತದ್ರಕ್ಷೇ…’ ಮಂತ್ರವನ್ನು ಜಪಿಸುವವನಿಗೆ ಎಲ್ಲ ದಿಕ್ಕುಗಳಿಂದಲೂ ರಕ್ಷೆ ದೊರೆಯುತ್ತದೆ—ಸುಖದಲ್ಲೂ ಸಂಕಟದಲ್ಲೂ।

Verse 19

सप्तर्षय इति श्रेष्ठां यो जपेत्तु समाहितः । ऋचं रोगविनाशाय स रोगैः परि मुच्यते

ಏಕಾಗ್ರಚಿತ್ತದಿಂದ ರೋಗವಿನಾಶಕ್ಕಾಗಿ ‘ಸಪ್ತರ್ಷಯಃ…’ ಎಂದು ಆರಂಭವಾಗುವ ಶ್ರೇಷ್ಠ ಋಚೆಯನ್ನು ಜಪಿಸುವವನು ಎಲ್ಲ ರೋಗಗಳಿಂದ ಸಂಪೂರ್ಣ ಮುಕ್ತನಾಗುತ್ತಾನೆ।

Verse 20

यदुभी यो जपेत्तत्र ग्रहपीडार्दितो जनः । सानुकूला ग्रहास्तस्य प्रभवंति न संशयः

ಗ್ರಹಪೀಡೆಯಿಂದ ಬಳಲುವವನು ಅಲ್ಲಿ ‘ಯದುಭೀ…’ ಎಂದು ಆರಂಭವಾಗುವ ಪದ್ಯವನ್ನು ಜಪಿಸಿದರೆ, ಅವನಿಗೆ ಗ್ರಹಗಳು ಅನುಕೂಲವಾಗುತ್ತವೆ; ಸಂಶಯವಿಲ್ಲ।

Verse 21

भूतपीडार्दितो यश्च बृहत्साम जपेन्नरः । पितृवज्जायते तस्य स भूतोऽप्यंतकोऽपि चेत्

ಭೂತಪೀಡೆಯಿಂದ ಬಳಲುವ ಮನುಷ್ಯನು ಬೃಹತ್ಸಾಮವನ್ನು ಜಪಿಸಿದರೆ, ಆ ಭೂತವು ಅವನಿಗೆ ತಂದೆಯಂತೆ ಆಗುತ್ತದೆ—ಅದು ಅಂತಕವಾಗಿದ್ದರೂ ಸಹ।

Verse 22

यात्रासिद्धिकृते यश्च जपेत्सूक्तं च शाकुनम् । तस्य संसिध्यते यात्रा यद्यपि स्यादकिंचनः

ಯಾತ್ರಾಸಿದ್ಧಿಗಾಗಿ ಯಾರು ಶಾಕುನಸೂಕ್ತವನ್ನು ಜಪಿಸುತ್ತಾರೋ, ಅವರ ಯಾತ್ರೆ ನಿಶ್ಚಯವಾಗಿ ಸಿದ್ಧಿಸುತ್ತದೆ; ಅವರು ನಿರಾಧಾರರಾಗಿದ್ದರೂ ಸಹ।

Verse 23

सर्पनाशाय यस्तत्र सार्पसूक्तं जपेन्नरः । न तस्य मंदिरे सर्पाः प्रविशंति कथंचन

ಸರ್ಪನಾಶಕ್ಕಾಗಿ ಯಾರು ಅಲ್ಲಿ ಸಾರ್‍പಸೂಕ್ತವನ್ನು ಜಪಿಸುತ್ತಾರೋ, ಅವರ ಮನೆಯಲ್ಲಿ ಸರ್ಪಗಳು ಯಾವ ರೀತಿಯಲ್ಲೂ ಪ್ರವೇಶಿಸುವುದಿಲ್ಲ।

Verse 24

विषनाशाय यस्तत्र जपेच्छ्र द्धासमन्वितः । उत्तिष्ठेति विषं सद्यस्तस्य नाशं प्रयास्यति

ವಿಷನಾಶಕ್ಕಾಗಿ ಯಾರು ಅಲ್ಲಿ ಶ್ರದ್ಧೆಯಿಂದ ‘ಉತ್ತಿಷ್ಠ’ ಎಂದು ಆರಂಭವಾಗುವ ಮಂತ್ರವನ್ನು ಜಪಿಸುತ್ತಾರೋ, ಅವರ ವಿಷವು ತಕ್ಷಣವೇ ನಾಶವಾಗುತ್ತದೆ।

Verse 25

स्थावरजगमं वापि कृत्रिमं यदि वा विषम् । तस्य नाम्ना विनिर्याति तमः सूर्योदये यथा

ವಿಷವು ಸ್ಥಾವರದಿಂದಾಗಲಿ ಜಂಗಮದಿಂದಾಗಲಿ, ಅಥವಾ ಕೃತಕವಾಗಲಿ—ಆ (ಮಂತ್ರದ) ನಾಮೋಚ್ಚಾರಣ ಮಾತ್ರದಿಂದ ಅದು ಸೂರ್ಯೋದಯದಲ್ಲಿ ಕತ್ತಲೆ ಹೋಗುವಂತೆ ಹೊರಟುಹೋಗುತ್ತದೆ।

Verse 26

व्याघ्रसाम जपेद्यस्तु तत्र श्रद्धासमन्वितः । तस्य व्याघ्रादयो व्याला जायंते सौम्यचेतसः

ಯಾರು ಅಲ್ಲಿ ಶ್ರದ್ಧೆಯಿಂದ ವ್ಯಾಘ್ರಸಾಮವನ್ನು ಜಪಿಸುತ್ತಾರೋ, ಅವರಿಗಾಗಿ ಹುಲಿ ಮೊದಲಾದ ಕ್ರೂರ ಮೃಗಗಳೂ ಸಹ ಸೌಮ್ಯಚಿತ್ತವಾಗುತ್ತವೆ।

Verse 27

कृषिकर्मप्रसि द्ध्यर्थं यो जपेल्लांगलानि च । वृष्टिहीनेऽपि लोकेऽस्मिन्कृषिस्तस्य प्रसिध्यति

ಕೃಷಿಕರ್ಮಸಿದ್ಧಿಗಾಗಿ ಯಾರು ಅಲ್ಲಿ ‘ಲಾಂಗಲಾನಿ’ ಮಂತ್ರಗಳನ್ನು ಜಪಿಸುತ್ತಾರೋ, ಈ ಲೋಕದಲ್ಲಿ ಮಳೆಯಿಲ್ಲದಿದ್ದರೂ ಅವರ ಕೃಷಿ ಯಶಸ್ವಿಯಾಗಿ ಪ್ರಸಿದ್ಧಿಯಾಗುತ್ತದೆ।

Verse 28

ईतिनाशाय तत्रैव जपेद्देवव्रतं नरः । ततः संकीर्त्तना देव ईतयो यांति संक्षयम्

ಉಪದ್ರವ ಹಾಗೂ ಮಹಾಮಾರಿಗಳ ನಾಶಕ್ಕಾಗಿ ಮನುಷ್ಯನು ಅಲ್ಲಿ ‘ದೇವವ್ರತ’ವನ್ನು ಜಪಿಸಲಿ; ಆ ಸಂಕೀರ್ತನೆ/ಜಪದಿಂದ ದೇವಾನುಗ್ರಹದಿಂದ ಎಲ್ಲ ಈತಿಗಳು ಕ್ಷಯವಾಗುತ್ತವೆ।

Verse 29

अनावृष्टिहते लोके पंचेंद्रं तत्र यो जपेत् । तस्य हस्तकृते होमे तन्मंत्रैः स्याज्जलागमः

ಲೋಕವು ಅನಾವೃಷ್ಟಿಯಿಂದ ಪೀಡಿತವಾಗಿರುವಾಗ ಯಾರು ಅಲ್ಲಿ ‘ಪಂಚೇಂದ್ರ’ವನ್ನು ಜಪಿಸುತ್ತಾರೋ—ಅವರ ಕೈಯಿಂದ ಮಾಡಿದ ಹೋಮದಲ್ಲಿ ಆ ಮಂತ್ರಬಲದಿಂದ ಜಲಾಗಮನ, ಅಂದರೆ ಮಳೆ, ಸಂಭವಿಸುತ್ತದೆ।

Verse 30

दंष्ट्राभ्या मिति यस्तत्र नरश्चौरार्दितः पठेत् । नोपद्रवो भवेत्तस्य कदाचिच्चौरसंभवः

ಕಳ್ಳರಿಂದ ಪೀಡಿತನಾದ ಮನುಷ್ಯನು ಅಲ್ಲಿ ‘ದಂಷ್ಟ್ರಾಭ್ಯಾಂ’ ಎಂದು ಪಠಿಸಿದರೆ, ಕಳ್ಳರಿಂದ ಉಂಟಾಗುವ ಉಪದ್ರವವು ಅವನಿಗೆ ಎಂದಿಗೂ ಸಂಭವಿಸುವುದಿಲ್ಲ।

Verse 31

विवादार्थं जपेद्यस्तु संसृष्टमिति तत्र च । विवादे विजय स्तस्य पापस्यापि प्रजायते

ವಿವಾದಾರ್ಥವಾಗಿ ಯಾರು ಅಲ್ಲಿ ‘ಸಂಸೃಷ್ಟಮ್’ ಅನ್ನು ಜಪಿಸುತ್ತಾರೋ, ಅವರಿಗೆ ವಿವಾದದಲ್ಲಿ ಜಯ ದೊರೆಯುತ್ತದೆ—ಪಾಪಿಗೂ ಸಹ।

Verse 32

यो रिपूच्चाटनार्थाय नरो रुद्रशिरो जपेत् । तस्य ते रिपवो यांति देशं त्यक्त्वा कुबुद्धितः

ಶತ್ರುಗಳನ್ನು ಓಡಿಸುವ ಉದ್ದೇಶದಿಂದ ಯಾರು ರುದ್ರಶಿರಸ್ಸನ್ನು ಜಪಿಸುತ್ತಾರೋ, ಅವರ ಶತ್ರುಗಳು ತಮ್ಮದೇ ಕುದ್ಬುದ್ಧಿಯಿಂದ ಸ್ಥಳವನ್ನು ತ್ಯಜಿಸಿ ದೂರ ಹೋಗುತ್ತಾರೆ।

Verse 33

मोहनाय रिपूणां च यो जपेद्विष्णुसंहिताम् । तस्य मोहाभिभूतास्ते जायंते रिपवो ध्रुवम्

ಶತ್ರುಗಳನ್ನು ಮೋಹಗೊಳಿಸಲು ಯಾರು ವಿಷ್ಣುಸಂಹಿತೆಯನ್ನು ಜಪಿಸುತ್ತಾರೋ, ಅವರ ಶತ್ರುಗಳು ನಿಶ್ಚಯವಾಗಿ ಮೋಹದಿಂದ ಆವರಿತರಾಗುತ್ತಾರೆ।

Verse 34

वशीकरणहेतोर्यः कूष्मांडीः प्रजपेन्नरः । शत्रवोऽपि वशे तस्य किं पुनः प्रमदादयः

ವಶೀಕರಣಕ್ಕಾಗಿ ಯಾರು ಕೂಷ್ಮಾಂಡೀ ಮಂತ್ರವನ್ನು ಜಪಿಸುತ್ತಾರೋ, ಅವರ ವಶಕ್ಕೆ ಶತ್ರುಗಳೂ ಬರುತ್ತಾರೆ; ಇನ್ನೂ ಸ್ತ್ರೀಯರು ಮೊದಲಾದವರ ಮಾತೇನು!

Verse 35

यः स्तंभाय रिपूणां वै प्राजापत्यं च वारुणम् । मंत्रं जपेद्द्विजश्रेष्ठाः सम्यक्छ्रद्धापरायणः । मंत्रसंस्तंभितास्तस्य जायंते सर्वशत्रवः

ಹೇ ದ್ವಿಜಶ್ರೇಷ್ಠರೇ! ಯಾರು ಸಮ್ಯಕ್ ಶ್ರದ್ಧೆಯಿಂದ ಶತ್ರುಸ್ತಂಭನಕ್ಕಾಗಿ ಪ್ರಾಜಾಪತ್ಯ ಮತ್ತು ವಾರుణ ಮಂತ್ರಗಳನ್ನು ಜಪಿಸುತ್ತಾರೋ, ಅವರ ಎಲ್ಲಾ ಶತ್ರುಗಳು ಆ ಮಂತ್ರದಿಂದ ನಿಶ್ಚಯವಾಗಿ ಸ್ಥಂಭಿತರಾಗುತ್ತಾರೆ।

Verse 36

जपेत्काली करालीति यः शोषाय नरो द्विजाः । स शोषयति तत्कृत्स्नं यच्चित्ते धारयेन्नरः

ಹೇ ದ್ವಿಜರೇ! ಶೋಷಣಾರ್ಥವಾಗಿ ‘ಕಾಳಿ, ಕರಾಳಿ’ ಎಂದು ಜಪಿಸುವವನು, ಮನಸ್ಸಿನಲ್ಲಿ ಯಾವುದನ್ನು ಧಾರಣೆ ಮಾಡುತ್ತಾನೋ ಅದನ್ನು ಸಂಪೂರ್ಣವಾಗಿ ಒಣಗಿಸುತ್ತಾನೆ।

Verse 37

एष मंत्रस्तदा जप्तो ह्यगस्त्येन महात्मना । यत्प्रभावान्नदीनाथस्तेन संशोषितो ध्रुवम्

ಈ ಮಂತ್ರವನ್ನೇ ಆಗ ಮಹಾತ್ಮ ಅಗಸ್ತ್ಯನು ಜಪಿಸಿದನು; ಅದರ ಪ್ರಭಾವದಿಂದ ನದೀನಾಥ (ಸಮುದ್ರ) ಅವನಿಂದ ನಿಶ್ಚಯವಾಗಿ ಒಣಗಿಸಲ್ಪಟ್ಟನು।

Verse 38

एतत्प्रभावं यत्पीठं मंत्राणां सिद्धिकारकम् । ऐहिकानां फलानां च तन्मया वः प्रकीर्तितम्

ಮಂತ್ರಗಳಿಗೆ ಸಿದ್ಧಿಯನ್ನು ನೀಡುವದು ಮತ್ತು ಐಹಿಕ ಫಲಗಳನ್ನೂ ಪ್ರಸಾದಿಸುವದು ಆದ ಆ ಪವಿತ್ರ ಪೀಠದ ಪ್ರಭಾವವನ್ನು ನಾನು ನಿಮಗೆ ಪ್ರಕಟಿಸಿದ್ದೇನೆ।

Verse 39

यो वांछति पुनः स्वर्गं स तत्र द्विजसत्तमाः । स्नानं करोतु दानं च श्राद्धं चापि विशेषतः

ಹೇ ದ್ವಿಜಶ್ರೇಷ್ಠರೇ! ಯಾರು ಸ್ವರ್ಗವನ್ನು ಬಯಸುವರೋ, ಅವರು ಅಲ್ಲಿ ಸ್ನಾನಮಾಡಿ, ದಾನಮಾಡಿ, ವಿಶೇಷವಾಗಿ ಶ್ರಾದ್ಧವನ್ನೂ ಆಚರಿಸಲಿ।

Verse 40

अथ वांछति यो मोक्षं विरक्तो भवसागरात् । निष्कामस्तत्र संतुष्टस्तपस्तप्येत्सुबुद्धिमान्

ಮೋಕ್ಷವನ್ನು ಬಯಸುವವನು—ಭವಸಾಗರದಿಂದ ವಿರಕ್ತನಾಗಿ—ನಿಷ್ಕಾಮನಾಗಿ ಅಲ್ಲಿ ಸಂತೃಪ್ತನಾಗಿ, ಸುಬುದ್ಧಿಯಿಂದ ತಪಸ್ಸನ್ನು ಆಚರಿಸಲಿ।

Verse 41

ऋषय ऊचुः । मंत्रजाप्यस्य माहात्म्यं यत्त्वया नः प्रकीर्तितम् । तत्कथं सिद्धिमायाति मंत्रजाप्यं हि सूतज

ಋಷಿಗಳು ಹೇಳಿದರು—ಹೇ ಸೂತಪುತ್ರನೇ! ನೀನು ನಮಗೆ ಮಂತ್ರಜಪದ ಮಹಾತ್ಮ್ಯವನ್ನು ಪ್ರಕಟಿಸಿದ್ದೀ; ಆದರೆ ಮಂತ್ರಜಪವು ಸಿದ್ಧಿಯನ್ನು ಹೇಗೆ ಪಡೆಯುತ್ತದೆ?

Verse 42

सूत उवाच । अत्र तत्कथयिष्यामि यन्मया पितृतः श्रुतम् । वदतो ब्राह्मणेंद्रस्य पुरा दुर्वाससो मुनेः

ಸೂತನು ಹೇಳಿದರು—ಇಲ್ಲಿ ನಾನು ಪಿತೃಮುಖದಿಂದ ಕೇಳಿದುದನ್ನು ಹೇಳುವೆನು; ಪೂರ್ವಕಾಲದಲ್ಲಿ ಬ್ರಾಹ್ಮಣೇಂದ್ರನಾದ ಮುನಿ ದುರ್ವಾಸರ ವಚನದಿಂದ.

Verse 43

तेन पूर्वं पिताऽस्माकं पृष्टो दुर्वाससा द्विजाः । मंत्रवादकृते यच्च शृणुध्वं सुसमाहिताः

ಹೇ ದ್ವಿಜರೇ, ಹಿಂದೆ ದುರ್ವಾಸರು ನಮ್ಮ ತಂದೆಯನ್ನು ಮಂತ್ರವಿದ್ಯೆಯ ಆಚರಣೆ ಕುರಿತು ಪ್ರಶ್ನಿಸಿದರು; ಅವರು ಹೇಳಿದುದನ್ನು ನೀವು ಸಮಾಹಿತಚಿತ್ತದಿಂದ ಕೇಳಿರಿ.

Verse 44

दुर्वासा उवाच । साधयिष्याम्यहं मन्त्रमभीष्टं कमपि व्रती । तस्य सिद्धिकृते ब्रूहि विधानं शास्त्रसंभवम्

ದುರ್ವಾಸರು ಹೇಳಿದರು—ನಾನು ವ್ರತಧಾರಿಯಾಗಿ ಇಷ್ಟವಾದ ಯಾವುದೋ ಮಂತ್ರವನ್ನು ಸಾಧಿಸಲು ಬಯಸುತ್ತೇನೆ; ಅದರ ಸಿದ್ಧಿಗಾಗಿ ಶಾಸ್ತ್ರಸಂಭವವಾದ ವಿಧಾನವನ್ನು ಹೇಳು.

Verse 45

लोमहर्षण उवाच । मंत्राणां साधनं कष्टं सर्वेषामपि सन्मुने । प्रत्यवायसमोपेतं बहुच्छिद्रसमाकुलम्

ಲೋಮಹರ್ಷಣನು ಹೇಳಿದರು—ಹೇ ಸನ್ಮುನಿಯೇ, ಮಂತ್ರಸಾಧನೆ ಎಲ್ಲರಿಗೂ ಕಷ್ಟಕರ; ಅದು ಪ್ರತ್ಯವಾಯದ ಭಯದಿಂದ ಕೂಡಿದ್ದು, ಅನೇಕ ವಿಘ್ನ-ರಂಧ್ರಗಳಿಂದ ಆವರಿತವಾಗಿದೆ.

Verse 46

तस्मान्मंत्रकृते सिद्धिं यदि त्वं वांछसि द्विज । चमत्कारपुरे क्षेत्रे तत्र त्वं गंतुमर्हसि

ಆದ್ದರಿಂದ, ಹೇ ದ್ವಿಜನೇ, ಮಂತ್ರಸಾಧನೆಯಲ್ಲಿ ಸಿದ್ಧಿಯನ್ನು ಬಯಸಿದರೆ, ಚಮತ್ಕಾರಪುರ ಎಂಬ ಪುಣ್ಯಕ್ಷೇತ್ರಕ್ಕೆ ನೀನು ಹೋಗಬೇಕು.

Verse 47

तत्र चित्रेश्वरीपीठमगस्त्येन विनिर्मितम् । सद्यः सिद्धिकरं प्रोक्तं मन्त्राणां हृदि वर्तिनाम्

ಅಲ್ಲಿ ಅಗಸ್ತ್ಯಮುನಿಯಿಂದ ನಿರ್ಮಿತವಾದ ಚಿತ್ರೇಶ್ವರಿ ಪೀಠವು ವಿರಾಜಿಸುತ್ತದೆ. ಹೃದಯದಲ್ಲಿ ಮಂತ್ರಗಳು ನೆಲೆಸಿರುವವರಿಗೆ ಅದು ತಕ್ಷಣ ಸಿದ್ಧಿಕರವೆಂದು ಹೇಳಲಾಗಿದೆ।

Verse 48

न तत्र जायते छिद्रं प्रत्यवायो न च द्विज । नासिद्धिर्वरदानेन सर्वेषां त्रिदिवौकसाम्

ಹೇ ದ್ವಿಜ! ಅಲ್ಲಿ ಯಾವ ದೋಷವೂ ಹುಟ್ಟದು, ಪ್ರತಿವಾಯವೂ ಇಲ್ಲ. ಆ ಪೀಠದ ವರದಾನದಿಂದ ಅಸಿದ್ಧಿ ಇರುವುದಿಲ್ಲ—ಇದು ಸ್ವರ್ಗವಾಸಿಗಳೆಲ್ಲರೂ ಒಪ್ಪುತ್ತಾರೆ।

Verse 49

चातुर्युंग्यं हि तत्पीठं स्थितानां सिद्धिमाह रेत् । युगानुरूपतः सद्यस्ततो वक्ष्याम्यहं द्विज

ಆ ಪೀಠವು ನಾಲ್ಕು ಯುಗಗಳಲ್ಲಿಯೂ ಪರಿಣಾಮಕಾರಿ; ಅಲ್ಲಿ ನೆಲೆಸಿರುವವರಿಗೆ ಯುಗಾನುಸಾರವಾಗಿ ತಕ್ಷಣ ಸಿದ್ಧಿಯನ್ನು ತರುತ್ತದೆ. ಆದ್ದರಿಂದ, ಹೇ ದ್ವಿಜ, ಈಗ ನಾನು ವಿಧಾನವನ್ನು ಹೇಳುತ್ತೇನೆ।

Verse 50

यो यं साधयितुं मन्त्रमिच्छति द्विजसत्तम । स तस्य पूर्वमेवाथ लक्षमेकं जपेन्नरः

ಹೇ ದ್ವಿಜಸತ್ತಮ! ಯಾವ ಮಂತ್ರವನ್ನು ಸಾಧಿಸಲು ಇಚ್ಛಿಸುವನೋ, ಆ ಮನುಷ್ಯನು ಮೊದಲು ಅದೇ ಮಂತ್ರವನ್ನು ಒಂದು ಲಕ್ಷ ಬಾರಿ ಜಪಿಸಬೇಕು।

Verse 51

ततो भवति संसिद्धो मंत्रार्हः स नरः शुचिः । जपेद्ब्राह्मणशार्दूल ततो लक्षचतुष्टयम् । दशांशेन तु होमः स्यात्सुसमिद्धे हुताशने

ನಂತರ ಆ ಸಾಧಕನು ಸಂಪೂರ್ಣ ಸಂಸಿದ್ಧನಾಗಿ, ಶುಚಿಯಾಗಿ, ಮಂತ್ರಧಾರಣೆಗೆ ಅರ್ಹನಾಗುತ್ತಾನೆ. ಹೇ ಬ್ರಾಹ್ಮಣಶಾರ್ದೂಲ! ಬಳಿಕ ಇನ್ನೂ ನಾಲ್ಕು ಲಕ್ಷ ಜಪಿಸಬೇಕು; ಜಪದ ದಶಾಂಶದಷ್ಟು ಸುವೆಚ್ಚಾಗಿ ಹೊತ್ತಿರುವ ಹುತಾಶನದಲ್ಲಿ ಹೋಮ ಮಾಡಬೇಕು।

Verse 52

ततस्तु जायते सिद्धिर्नूनं तन्मंत्रसंभवा । तत्र सौम्येषु कृत्येषु होमः सिद्धार्थकैः सितैः

ಅನಂತರ ಮಂತ್ರಸಂಭವವಾದ ಸಿದ್ಧಿ ನಿಶ್ಚಯವಾಗಿ ಉಂಟಾಗುತ್ತದೆ. ಅಲ್ಲಿ ಸೌಮ್ಯ ಹಾಗೂ ಶುಭಕೃತ್ಯಗಳಲ್ಲಿ ಶ್ವೇತ ಸಾಸಿವೆ (ಸಿದ್ಧಾರ್ಥಕ)ಗಳಿಂದ ಹೋಮ ಮಾಡಬೇಕು.

Verse 53

तर्पणैः कन्यकानां च होमः स्यात्स फलप्रदः

ಕನ್ಯೆಯರ ಹಿತಾರ್ಥ ತರ್ಪಣ ಮತ್ತು ಹೋಮ ಮಾಡಿದರೆ ಅದು ಫಲಪ್ರದವಾಗಿದ್ದು ಇಷ್ಟ ಪುಣ್ಯಫಲವನ್ನು ನೀಡುತ್ತದೆ.

Verse 54

एतत्कृतयुगे प्रोक्तं मंत्रसाधनमुत्त मम् । सर्वेषां साधकानां च मया प्रोक्तं द्विजोत्तम

ಇದು ಕೃತಯುಗಕ್ಕೆ ಹೇಳಲ್ಪಟ್ಟ ಅತ್ಯುತ್ತಮ ಮಂತ್ರಸಾಧನೆ. ಓ ದ್ವಿಜೋತ್ತಮ, ಎಲ್ಲ ಸಾಧಕರಿಗೂ ಇದನ್ನು ನಾನು ಉಪದೇಶಿಸಿದ್ದೇನೆ.

Verse 55

एतत्त्रेतायुगे प्रोक्तं पादोनं मन्त्रसाधनम् । युग्मार्धं द्वापरे कार्यं चतुर्थांशं कलौ युगे

ತ್ರೇತಾಯುಗದಲ್ಲಿ ಈ ಮಂತ್ರಸಾಧನೆ ಪಾದೋನವಾಗಿ (ಒಂದು ಪಾದ ಕಡಿಮೆ) ಹೇಳಲಾಗಿದೆ. ದ್ವಾಪರದಲ್ಲಿ ಅರ್ಧವಾಗಿ ಮಾಡಬೇಕು; ಕಲಿಯುಗದಲ್ಲಿ ಚತುರ್ಥಾಂಶವಾಗಿ ಮಾಡಬೇಕು.

Verse 56

एवं तत्र समासाद्य सिद्धिं मंत्रसमुद्भवाम् । तत्र पीठे ततः कृत्यं साधयेत्स्वेच्छया नरः

ಈ ರೀತಿ ಅಲ್ಲಿ ಮಂತ್ರಸಂಭವ ಸಿದ್ಧಿಯನ್ನು ಪಡೆದು, ಆ ಪವಿತ್ರ ಪೀಠದಲ್ಲಿ ಮನುಷ್ಯನು ತನ್ನ ಇಚ್ಛೆಯಂತೆ ಕಾರ್ಯವನ್ನು ಸಾಧಿಸಬಹುದು.

Verse 57

शापानुग्रहसामर्थ्यसंयुतस्तेज साऽन्वितः । अजेयः सर्वभूतानां साधूनां संमतस्तथा

ಶಾಪ ನೀಡುವ ಹಾಗೂ ಅನುಗ್ರಹಿಸುವ ಸಾಮರ್ಥ್ಯದಿಂದ ಯುಕ್ತನಾಗಿ, ದಿವ್ಯ ತೇಜಸ್ಸಿನಿಂದ ಸಮನ್ವಿತನಾದವನು ಸರ್ವಭೂತಗಳಿಗೆ ಅಜೇಯನಾಗುತ್ತಾನೆ; ಸಾಧುಜನರಿಂದಲೂ ಸಮ್ಮತನು ಆಗುತ್ತಾನೆ.

Verse 58

सूत उवाच । तच्छ्रुत्वा स मुनिस्तस्य पितुर्मम वचोऽखिलम् । ततश्चित्रेश्वरं पीठं समायातोऽथ सन्मुनिः

ಸೂತನು ಹೇಳಿದನು—ಅವನ ತಂದೆಯ ಹಿತಾರ್ಥವಾಗಿ ನಾನು ಹೇಳಿದ ನನ್ನ ಈ ಎಲ್ಲಾ ವಚನಗಳನ್ನು ಸಂಪೂರ್ಣವಾಗಿ ಕೇಳಿ, ಆ ಸನ್ಮುನಿ ನಂತರ ಚಿತ್ರೇಶ್ವರನ ಪವಿತ್ರ ಪೀಠಕ್ಕೆ ಬಂದನು.

Verse 59

तत्र संसाधयामास सर्वान्मंत्रान्यथाक्रमम् । विधिना शास्त्रदृष्टेन श्रद्धया परया युतः

ಅಲ್ಲಿ ಅವನು ಕ್ರಮವಾಗಿ ಎಲ್ಲಾ ಮಂತ್ರಗಳನ್ನು ಸಾಧಿಸಿದನು—ಶಾಸ್ತ್ರದಲ್ಲಿ ಕಂಡ ವಿಧಾನದಂತೆ, ಪರಮ ಶ್ರದ್ಧೆಯಿಂದ ಯುಕ್ತನಾಗಿ.

Verse 60

इति संसिद्धमंत्रः स चमत्कारपुरं गतः । विप्राणां प्रार्थनार्थाय भूमिखंडकृते द्विजाः

ಇಂತೆ ಮಂತ್ರಸಿದ್ಧನಾಗಿ ಅವನು ಚಮತ್ಕಾರಪುರಕ್ಕೆ ಹೋದನು—ಓ ದ್ವಿಜರೇ, ವಿಪ್ರರ ಪ್ರಾರ್ಥನೆಗಾಗಿ, ಭೂಮಿಖಂಡ ಸಂಬಂಧಿತ ವಿಷಯದ ನಿಮಿತ್ತ.