Adhyaya 277

Verse 1

ऋषय ऊचुः । कि नामानो द्विजास्ते च वाराणस्याः समागताः । एकादशप्रकारोऽसौ येषां रुद्रः प्रभक्तितः । तत्संज्ञाश्च समाचक्ष्व विस्तरेण महामुने

ಋಷಿಗಳು ಹೇಳಿದರು—ವಾರಾಣಸಿಯಲ್ಲಿ ಸೇರಿರುವ ಆ ದ್ವಿಜರ ಹೆಸರುಗಳು ಯಾವುವು? ರುದ್ರನೊಂದಿಗೆ ಏಕಾದಶಪ್ರಕಾರವಾಗಿ ಸಂಬಂಧ ಹೊಂದಿರುವ ಅವರ ಸಂಜ್ಞೆಗಳನ್ನು, ಓ ಮಹಾಮುನಿಯೇ, ವಿವರವಾಗಿ ಹೇಳು।

Verse 2

सूत उवाच । एकस्तेषां मृगव्याधो विख्यातो भुवनत्रये । द्वितीयः सर्वसंज्ञश्च निंदितश्च तृतीयकः

ಸೂತನು ಹೇಳಿದನು—ಅವರಲ್ಲಿ ಒಬ್ಬನು ‘ಮೃಗವ್ಯಾಧ’ ಎಂಬ ಹೆಸರಿನಿಂದ ತ್ರಿಲೋಕದಲ್ಲೂ ವಿಖ್ಯಾತನು; ಎರಡನೆಯವನು ‘ಸರ್ವಸಂಜ್ಞ’ ಎಂದು, ಮೂರನೆಯವನು ‘ನಿಂದಿತ’ ಎಂದು ಪ್ರಸಿದ್ಧನು।

Verse 3

महायशाश्चतुर्थस्तु कथ्यते मुनिसत्तमाः । अजैकपाद इत्युक्तः पंचमो मुनि सत्तमाः

ಹೇ ಮುನಿಶ್ರೇಷ್ಠರೇ, ನಾಲ್ಕನೆಯವನು ‘ಮಹಾಯಶಾಃ’ ಎಂದು ಹೇಳಲ್ಪಟ್ಟಿದ್ದಾನೆ. ಐದನೆಯವನು, ಹೇ ಮುನಿವರರೇ, ‘ಅಜೈಕಪಾದ’ ಎಂದು ಕರೆಯಲ್ಪಟ್ಟಿದ್ದಾನೆ.

Verse 4

अहिर्बुध्न्यस्तथा षष्ठः पिनाकी सप्तमस्तथा । परं तपस्तथान्यस्तु दहनो नवमस्तथा

ಆರವನೆಯವನು ‘ಅಹಿರ್ಬುಧ್ನ್ಯ’, ಏಳನೆಯವನು ‘ಪಿನಾಕೀ’. ಮತ್ತೊಬ್ಬನು ‘ಪರಂತಪ’ ಎಂದು, ಒಂಬತ್ತನೆಯವನು ‘ದಹನ’ ಎಂದು ಹೇಳಲ್ಪಟ್ಟಿದ್ದಾನೆ.

Verse 5

ईश्वरो दशमः प्रोक्तः कपाली चांति मस्तथा । तेषामेतानि नामानि स्थितान्येव हि यानि च । रुद्राणामपि तान्येव विहितानि हरेण तु

ಹತ್ತನೆಯವನು ‘ಈಶ್ವರ’ ಎಂದು ಘೋಷಿಸಲ್ಪಟ್ಟಿದ್ದಾನೆ; ಅಂತಿಮವನು ‘ಕಪಾಲೀ’ ಕೂಡ. ಇವು ಅವರ ಸ್ಥಿರವಾದ ನಾಮಗಳು; ರುದ್ರರ ಈ ನಾಮಗಳನ್ನೂ ಹರಿಯೇ ವಿಧಿಸಿದನು.

Verse 6

ऋषय ऊचुः । कानि दानानि शस्यानि तदर्थं वद नो द्रुतम् । जपश्चैव पुरा प्रोक्तस्त्वया कार्यो यथैव च

ಋಷಿಗಳು ಹೇಳಿದರು— ಆ ಉದ್ದೇಶಕ್ಕಾಗಿ ಯಾವ ಯಾವ ದಾನಗಳು ಶ್ರೇಷ್ಠವೋ, ಅದನ್ನು ನಮಗೆ ಶೀಘ್ರವಾಗಿ ಹೇಳಿರಿ. ಹಾಗೆಯೇ ನೀವು ಹಿಂದೆ ಹೇಳಿದಂತೆ ಯಾವ ಜಪವನ್ನು ಯಾವ ವಿಧದಲ್ಲಿ ಮಾಡಬೇಕು, ಅದನ್ನೂ ತಿಳಿಸಿರಿ.

Verse 7

सूत उवाच । तदुद्दिश्य प्रदातव्यमेकैकस्य पृथक्पृथक् । प्रत्यक्षाश्च महाभाग दातव्या धेनवः क्रमात्

ಸೂತನು ಹೇಳಿದರು— ಅವರನ್ನು ಉದ್ದೇಶಿಸಿ, ಪ್ರತಿಯೊಬ್ಬನಿಗೂ ಪ್ರತ್ಯೇಕವಾಗಿ ಅರ್ಪಣೆ ನೀಡಬೇಕು. ಹೇ ಮಹಾಭಾಗ, ಕ್ರಮವಾಗಿ ಪ್ರತ್ಯಕ್ಷ (ನಿಜವಾದ) ಧೇನುಗಳನ್ನೂ ದಾನವಾಗಿ ಕೊಡಬೇಕು.

Verse 8

मृगव्याधाय प्रत्यक्षा गौर्देया च गुडोद्भवा । कपालिने प्रदातव्या नवनीतसमुद्भवा

ಮೃಗವ್ಯಾಧನಿಗೆ ಗುಡಸಂಬಂಧಿತ ಪ್ರತ്യക്ഷ ಗೋವನ್ನು ದಾನ ಮಾಡಬೇಕು; ಕಪಾಲಿಗೆ (ಶಿವನಿಗೆ) ನವನೀತಸಂಬಂಧಿತ ಧೇನುವನ್ನು ಸಮರ್ಪಿಸಬೇಕು।

Verse 9

अजपादाय चाज्योत्था अहिर्बुध्न्याय हेमजा । पिनाकिने प्रदातव्या धेनुर्लवणसम्भवा

ಅಜಪಾದನಿಗೆ ಆಜ್ಯೋದ್ಭವ (ತುಪ್ಪು-ಸಂಬಂಧಿತ) ಧೇನುವನ್ನು ದಾನ ಮಾಡಬೇಕು; ಅಹಿರ್ಬುಧ್ನ್ಯನಿಗೆ ಹೇಮಜ (ಚಿನ್ನ-ಸಂಬಂಧಿತ) ಧೇನು; ಪಿನಾಕಿಗೆ (ಪಿನಾಕಧಾರಿ ಶಿವನಿಗೆ) ಲವಣಸಂಭವ ಧೇನುವನ್ನು ಅರ್ಪಿಸಬೇಕು।

Verse 10

परंतपाय विप्रेन्द्रास्तथैव रसस म्भवा । अन्नजा दहनायोक्ता ईश्वराय जलोद्भवा

ಹೇ ವಿಪ್ರೇಂದ್ರರೇ, ಪರಂತಪನಿಗೆ ರಸಸಂಭವ ಧೇನುವನ್ನು ದಾನ ಮಾಡಬೇಕು; ದಹನನಿಗೆ ಅನ್ನಜ ಧೇನು ವಿಧಿಸಲಾಗಿದೆ; ಈಶ್ವರ (ಶಿವ)ನಿಗೆ ಜಲೋದ್ಭವ ಧೇನುವನ್ನು ಸಮರ್ಪಿಸಬೇಕು।

Verse 11

एता ददाति यो विप्रा एतेषां च महात्मनाम् । चक्रवर्ती भवेन्नूनमेतदाह पितामहः

ಹೇ ಬ್ರಾಹ್ಮಣರೇ, ಈ ಮಹಾತ್ಮರಿಗೆ ಈ ದಾನಗಳನ್ನು ಯಾರು ನೀಡುವರೋ, ಅವರು ನಿಶ್ಚಯವಾಗಿ ಚಕ್ರವರ್ತಿ ಆಗುವರು—ಎಂದು ಪಿತಾಮಹ (ಬ್ರಹ್ಮ) ಹೇಳಿದರು।

Verse 12

अन्यत्रापि प्रदत्ताश्च किं पुनर्भवसंनिधौ । तस्मात्सर्वप्रयत्नेन एता देयाः प्रयत्नतः

ಇವುಗಳನ್ನು ಬೇರೆಡೆ ನೀಡಿದರೂ ಫಲ ಕೊಡುತ್ತವೆ; ಭವ (ಶಿವ)ನ ಸನ್ನಿಧಿಯಲ್ಲಿ ಎಂದರೆ ಎಷ್ಟೋ ಅಧಿಕ. ಆದ್ದರಿಂದ ಸರ್ವಪ್ರಯತ್ನದಿಂದ ಇವುಗಳನ್ನು ಭಕ್ತಿಯಿಂದ ನಿಶ್ಚಯವಾಗಿ ದಾನ ಮಾಡಬೇಕು।

Verse 13

धेनवो यो न शक्तः स्यादेका देया प्रयत्नतः । सर्वेषामेव रुद्राणां भर्तृयज्ञवचो यथा

ಅನೇಕ ಧೇನುಗಳನ್ನು ದಾನ ಮಾಡಲು ಅಶಕ್ತನಾದವನು ಪ್ರಯತ್ನಪೂರ್ವಕವಾಗಿ ಒಂದೇ ಧೇನುವನ್ನಾದರೂ ದಾನ ಮಾಡಲಿ; ಭರ್ತೃಯಜ್ಞನ ವಚನಾನುಸಾರ ಅದು ಸಮಸ್ತ ರುದ್ರರಿಗೆ ಸೇರಿದುದಾಗಿ ಅಂಗೀಕರಿಸಲಾಗುತ್ತದೆ।

Verse 277

इति श्रीस्कान्दे महापुराण एकाशीतिसाहस्र्यां संहितायां षष्ठे नागरखण्डे हाटकेश्वरक्षेत्रमाहात्म्ये एकादशरुद्रसमीपे दानमाहात्म्यवर्णनं नाम सप्तसप्तत्युत्तरद्विशततमोऽध्यायः

ಇಂತೆ ಶ್ರೀಸ್ಕಾಂದ ಮಹಾಪುರಾಣದ ಏಕಾಶೀತಿಸಾಹಸ್ರೀ ಸಂಹಿತೆಯ ಷಷ್ಠ ನಾಗರಖಂಡದ ಹಾಟಕೇಶ್ವರಕ್ಷೇತ್ರಮಾಹಾತ್ಮ್ಯದಲ್ಲಿ ‘ಏಕಾದಶ ರುದ್ರರ ಸಮೀಪ ದಾನಮಾಹಾತ್ಮ್ಯವರ್ಣನ’ ಎಂಬ ಎರಡೂ ನೂರು ಎಪ್ಪತ್ತೇಳನೆಯ ಅಧ್ಯಾಯವು ಸಮಾಪ್ತವಾಯಿತು।