Adhyaya 270

Verse 1

आनर्त उवाच । मूर्खत्वाद्वा प्रमादाद्वा कामाद्बालस्यतोऽपि वा । यो नरः कुरुते पापं प्रायश्चित्तं करोति न

ಆನರ್ತನು ಹೇಳಿದನು—ಮೂರ್ಖತ್ವದಿಂದಾಗಲಿ, ಅಲಕ್ಷ್ಯದಿಂದಾಗಲಿ, ಕಾಮದಿಂದಾಗಲಿ, ಬಾಲಭಾವದಿಂದಾಗಲಿ, ಯಾರು ಪಾಪಮಾಡಿ ಪ್ರಾಯಶ್ಚಿತ್ತವನ್ನು ಮಾಡದೆ ಇರುತ್ತಾನೋ…

Verse 2

तस्य पापक्षयकरं पुण्यं ब्रूहि द्विजोत्तम । येन मुक्तिर्भवेत्सद्यो यदि तुष्टोऽसि मे प्रभो

ಹೇ ದ್ವಿಜೋತ್ತಮ! ಅವನ ಪಾಪಕ್ಷಯಕರವಾದ ಪುಣ್ಯೋಪಾಯವನ್ನು ನನಗೆ ಹೇಳು; ಅದರಿಂದ ತಕ್ಷಣವೇ ಮುಕ್ತಿ ಉಂಟಾಗಲಿ—ನೀನು ನನ್ನ ಮೇಲೆ ಪ್ರಸನ್ನನಾಗಿದ್ದರೆ, ಹೇ ಪ್ರಭೋ।

Verse 3

लोभमोहपरो योऽसौ पापपिंडं महामुने । प्रददाति विधिं ब्रूहि येन यच्छाम्यहं द्रुतम्

ಹೇ ಮಹಾಮುನಿ! ಲೋಭಮೋಹಕ್ಕೆ ಒಳಗಾದ ಆ ವ್ಯಕ್ತಿ ‘ಪಾಪರೂಪ ಪಿಂಡ’ವನ್ನು ಯಾವ ವಿಧಿಯಿಂದ ಅರ್ಪಿಸಬೇಕು—ಆ ವಿಧಾನವನ್ನು ಹೇಳು; ಅದರಿಂದ ನಾನು ಇದನ್ನು ಶೀಘ್ರ ನೆರವೇರಿಸಲಿ।

Verse 4

भर्तृयज्ञ उवाच । दद्यात्स्वपिंडं सौवर्णं पंचविंशत्पलात्मकम्

ಭರ್ತೃಯಜ್ಞನು ಹೇಳಿದರು—ಇಪ್ಪತ್ತೈದು ಪಲ ತೂಕದ ಸುವರ್ಣಮಯ ಪಿಂಡವನ್ನು ದಾನ ಮಾಡಬೇಕು।

Verse 5

विधायापरपक्षे तु स्नापयित्वा विधानतः । मंडपाद्यं च प्राक्कृत्वा स्नात्वा धौतांबरः शुचिः

ನಂತರ ಕೃಷ್ಣಪಕ್ಷದಲ್ಲಿ ಅದನ್ನು ಸ್ಥಾಪಿಸಿ, ವಿಧಿಯಂತೆ ಸ್ನಾನಕರ್ಮವನ್ನು ನೆರವೇರಿಸಬೇಕು. ಮೊದಲು ಮಂಡಪಾದಿ ಸಿದ್ಧಮಾಡಿ, ತಾನೂ ಸ್ನಾನ ಮಾಡಿ, ತೊಳೆಯಲಾದ ವಸ್ತ್ರ ಧರಿಸಿ ಶುದ್ಧನಾಗಿರಬೇಕು।

Verse 6

तदा स्वरूपं पृथ्व्यादि पूजयेत्पापकृन्नरः । तथा स मुच्यते पापात्तत्कृताद्धि न संशयः

ಆಗ ಪಾಪಕರ್ಮ ಮಾಡಿದ ಮನುಷ್ಯನು ಭೂಮಿ ಮೊದಲಾದ ತತ್ತ್ವಗಳ ಸ್ವರೂಪಗಳನ್ನು ಪೂಜಿಸಬೇಕು; ಹೀಗೆ ಮಾಡಿದರೆ ಅವನು ತಾನು ಮಾಡಿದ ಪಾಪಗಳಿಂದ ಮುಕ್ತನಾಗುತ್ತಾನೆ—ಇದರಲ್ಲಿ ಸಂಶಯವಿಲ್ಲ।

Verse 7

चतुर्विंशतितत्त्वानि पृथिव्यादीनि यानि च । तेषां नामभिस्तत्पिंडं पूजयेतन्नराधिपः

ಪೃಥಿವಿ ಮೊದಲಾದ ಇಪ್ಪತ್ತ್ನಾಲ್ಕು ತತ್ತ್ವಗಳನ್ನು ಅವುಗಳ ಅವುಗಳ ನಾಮಗಳಿಂದ ಆವಾಹನ ಮಾಡಿ, ಆ ನಾಮಗಳ ಮೂಲಕವೇ ರಾಜನು ಆ ಪಿಂಡವನ್ನು ಪೂಜಿಸಬೇಕು।

Verse 8

ॐ पृथिव्यै नमः । ॐ अद्भ्यो नमः । ॐ तेजसे नमः । ॐ वायवे नमः । ॐ आकाशाय नमः । ॐ घ्राणाय नमः । ॐ जिह्वायै नमः । ॐ चक्षुषे नमः । ॐ त्वचे नमः । ॐ श्रोत्राय नमः । ॐ गन्धाय नमः । ॐ रसाय नमः । ॐ रूपाय नमः । ॐ स्पर्शाय नमः । ॐ शब्दाय नमः । ॐ वाचे नमः । ॐ पाणिभ्यां नमः । ॐ पादाभ्यां नमः । ॐ पायवे नमः । ॐ उपस्थाय नमः । ॐ मनसे नमः । ॐ बुद्ध्यै नमः । ॐ चित्ताय नमः । ॐ अहंकाराय नमः । ॐ क्षेत्रात्मने नमः । ॐ परमात्मने नमः । धूपं धूरसि मंत्रेण अग्निर्ज्योतीति दीपकम् । युवा सुवासेति च ततो वासांसि परिधापयेत्

ಈ ರೀತಿ ಜಪಿಸಬೇಕು—“ಓಂ ಪೃಥಿವ್ಯೈ ನಮಃ, ಓಂ ಅದ್ಭ್ಯೋ ನಮಃ, ಓಂ ತೇಜಸೇ ನಮಃ, ಓಂ ವಾಯವೇ ನಮಃ, ಓಂ ಆಕಾಶಾಯ ನಮಃ; ಓಂ ಘ್ರಾಣಾಯ ನಮಃ, ಓಂ ಜಿಹ್ವಾಯೈ ನಮಃ, ಓಂ ಚಕ್ಷುಷೇ ನಮಃ, ಓಂ ತ್ವಚೇ ನಮಃ, ಓಂ ಶ್ರೋತ್ರಾಯ ನಮಃ; ಓಂ ಗಂಧಾಯ ನಮಃ, ಓಂ ರಸಾಯ ನಮಃ, ಓಂ ರೂಪಾಯ ನಮಃ, ಓಂ ಸ್ಪರ್ಶಾಯ ನಮಃ, ಓಂ ಶಬ್ದಾಯ ನಮಃ; ಓಂ ವಾಚೇ ನಮಃ, ಓಂ ಪಾಣಿಭ್ಯಾಂ ನಮಃ, ಓಂ ಪಾದಾಭ್ಯಾಂ ನಮಃ, ಓಂ ಪಾಯವೇ ನಮಃ, ಓಂ ಉಪಸ್ಥಾಯ ನಮಃ; ಓಂ ಮನಸೇ ನಮಃ, ಓಂ ಬುದ್ಧ್ಯೈ ನಮಃ, ಓಂ ಚಿತ್ತಾಯ ನಮಃ, ಓಂ ಅಹಂಕಾರಾಯ ನಮಃ; ಓಂ ಕ್ಷೇತ್ರಾತ್ಮನೇ ನಮಃ, ಓಂ ಪರಮಾತ್ಮನೇ ನಮಃ।” ನಂತರ “ಧೂರಸಿ” ಮಂತ್ರದಿಂದ ಧೂಪ ಅರ್ಪಿಸಿ, “ಅಗ್ನಿರ್ಜ್ಯೋತಿಃ” ಮಂತ್ರದಿಂದ ದೀಪ ಸಮರ್ಪಿಸಿ, “ಯುವಾ ಸುವಾಸಾಃ” ಮಂತ್ರದಿಂದ ವಸ್ತ್ರಗಳನ್ನು ಪರಿಧಾನಗೊಳಿಸಬೇಕು।

Verse 9

ततो ब्राह्मणमानीय वेदवेदांगपारगम् । प्रक्षाल्य चरणौ तस्य वासांसि परिधापयेत्

ನಂತರ ವೇದ-ವೇದಾಂಗಗಳಲ್ಲಿ ಪಾರಂಗತನಾದ ಬ್ರಾಹ್ಮಣನನ್ನು ಕರೆತಂದು, ಅವನ ಪಾದಗಳನ್ನು ತೊಳೆಯಿಸಿ, ಅವನಿಗೆ ವಸ್ತ್ರಗಳನ್ನು ಪರಿಧಾನಗೊಳಿಸಬೇಕು।

Verse 10

केयूरैः कंकणैश्चैव अंगुलीयकभूषणैः

ಕೇಯೂರ, ಕಂಕಣ ಹಾಗೂ ಉಂಗುರಗಳ ಆಭರಣಗಳಿಂದಲೂ.

Verse 11

भूषयित्वा तनुं तस्य ततो मूर्तिं समानयेत् । मंत्रेणानेन राजेंद्र ब्राह्मणाय निवेदयेत्

ಅವನ ದೇಹವನ್ನು ಅಲಂಕರಿಸಿ, ನಂತರ ಮೂರ್ತಿಯನ್ನು (ಸುವರ್ಣಪ್ರತಿಮೆಯನ್ನು) ತರಿಸಬೇಕು; ಓ ರಾಜೇಂದ್ರ, ಈ ಮಂತ್ರದಿಂದ ಅದನ್ನು ಬ್ರಾಹ್ಮಣನಿಗೆ ನಿವೇದಿಸಬೇಕು।

Verse 12

एष आत्मा मया दत्तस्तव हेममयो द्विज । यत्किंचिद्विहितं पापं पूर्वं भूयात्तवाखिलम्

ಹೇ ದ್ವಿಜನೇ! ಸ್ವರ್ಣರೂಪದಲ್ಲಿ ಈ ಆತ್ಮಪ್ರತೀಕವನ್ನು ನಾನು ನಿನಗೆ ದತ್ತವಾಗಿ ನೀಡಿದ್ದೇನೆ. ಹಿಂದೆ ನಡೆದ ಯಾವ ಪಾಪವಿದ್ದರೂ ಅದು ಸಂಪೂರ್ಣವಾಗಿ ನಿನ್ನದಾಗಲಿ.

Verse 13

इति दानमंत्रः । ततस्तु ब्राह्मणो राजन्मंत्रमेतं समुच्चरेत्

ಇದು ದಾನಮಂತ್ರ. ನಂತರ, ಹೇ ರಾಜನೇ, ಬ್ರಾಹ್ಮಣನು ಈ ಮಂತ್ರವನ್ನು ವಿಧಿಪೂರ್ವಕವಾಗಿ ಉಚ್ಚರಿಸಬೇಕು.

Verse 14

यत्किंचिद्विहितं पापं त्वया पूर्वंमया हि तत् । गृहीतं मूर्तिरूपं तत्ततस्त्वं पापवर्जितः । इति प्रतिग्रहमंत्रः

ನಿನ್ನಿಂದ ಹಿಂದೆ ನಡೆದ ಯಾವ ಪಾಪವಿದ್ದರೂ, ಅದನ್ನು ನಾನು ಮೂರ್ತಿರೂಪವಾಗಿ ಸ್ವೀಕರಿಸಿದ್ದೇನೆ; ಆದ್ದರಿಂದ ನೀನು ಈಗ ಪಾಪವರ್ಜಿತನು. ಇದು ಪ್ರತಿಗ್ರಹಮಂತ್ರ.

Verse 15

एवं दत्त्वा विधानेन ततो विप्रं विसर्जयेत् । एवं कृते ततो राजंस्तस्मै दत्त्वाथ दक्षिणाम्

ಈ ರೀತಿ ವಿಧಿಪೂರ್ವಕವಾಗಿ ದಾನ ನೀಡಿ, ನಂತರ ವಿಪ್ರನನ್ನು ಗೌರವದಿಂದ ವಿದಾಯಗೊಳಿಸಬೇಕು. ಹೀಗೆ ಆದ ಮೇಲೆ, ಹೇ ರಾಜನೇ, ಅವನಿಗೆ ದಕ್ಷಿಣೆಯನ್ನೂ ನೀಡಬೇಕು.

Verse 16

यथा तुष्टिं समभ्येति ततः पापं नयत्यसौ । तस्मिन्कृते महाराज प्रत्ययस्तत्क्षणाद्भवेत्

ಅವನು (ಬ್ರಾಹ್ಮಣ/ಗ್ರಾಹಕ) ತೃಪ್ತನಾದಾಗ, ಆಗ ಪಾಪವನ್ನು ದೂರಕ್ಕೆ ಕೊಂಡೊಯ್ಯುತ್ತಾನೆ. ಅದು ನಡೆದ ತಕ್ಷಣ, ಹೇ ಮಹಾರಾಜನೇ, ಕ್ಷಣಮಾತ್ರದಲ್ಲೇ ನಿಶ್ಚಯ ಉಂಟಾಗುತ್ತದೆ.

Verse 17

शरीरं लघुतामेति तेजोवृद्धिश्च जायते । स्वप्ने च वीक्षते रात्रौ संतुष्टमनसः स्थितान्

ದೇಹವು ಲಘುವಾಗುತ್ತದೆ ಮತ್ತು ತೇಜಸ್ಸಿನ ವೃದ್ಧಿ ಉಂಟಾಗುತ್ತದೆ. ಹಾಗೆಯೇ ರಾತ್ರಿಯಲ್ಲಿ ಸ್ವಪ್ನದಲ್ಲಿ ಸಂತೃಪ್ತಮನಸ್ಸಿನಿಂದ ಸ್ಥಿತರಾದವರನ್ನು ಕಾಣುತ್ತಾನೆ.

Verse 18

नरान्स्त्रियः सितैर्वस्त्रैः श्वेतमाल्यानुलेपनैः । श्वेतान्गोवृषभानश्वांस्तीर्थानि विविधानि च

ಬಿಳಿ ವಸ್ತ್ರಧಾರಿಗಳಾದ ಪುರುಷರು-ಸ್ತ್ರೀಯರು, ಬಿಳಿ ಮಾಲೆ ಹಾಗೂ ಬಿಳಿ ಅನುಲೇಪನದಿಂದ ಅಲಂಕರಿತರಾಗಿ ಕಾಣುತ್ತಾರೆ. ಹಾಗೆಯೇ ಬಿಳಿ ಗೋವುಗಳು, ವೃಷಭಗಳು, ಅಶ್ವಗಳು ಮತ್ತು ನಾನಾವಿಧ ತೀರ್ಥಗಳೂ ಕಾಣುತ್ತವೆ.

Verse 19

एतत्ते सर्वमाख्यातं पापपिंडस्य दापनम् । श्रवणादपि राजेंद्र यस्य पापैः प्रमुच्यते

ಪಾಪಪಿಂಡದ ದಾನದ ವಿಧಾನ—ಇವೆಲ್ಲವನ್ನೂ ನಿನಗೆ ವಿವರಿಸಲಾಗಿದೆ. ಹೇ ರಾಜೇಂದ್ರ, ಇದರ ಶ್ರವಣಮಾತ್ರದಿಂದಲೂ ಮನುಷ್ಯನು ಪಾಪಗಳಿಂದ ಮುಕ್ತನಾಗುತ್ತಾನೆ.

Verse 20

अन्यत्रापि महादानं पापपिण्डो हरेन्नृप

ಹೇ ನೃಪ, ಬೇರೆಡೆಗಳಲ್ಲಿಯೂ ಈ ಮಹಾದಾನವಾದ ಪಾಪಪಿಂಡವು ಪಾಪವನ್ನು ಹರಿಸುತ್ತದೆ.

Verse 21

एकजन्मकृतं पापं निजकायेन निर्मितम् । कपालेश्वरदेवस्य सहस्रगुणितं हरेत्

ಒಂದು ಜನ್ಮದಲ್ಲಿ ಮಾಡಿದ, ತನ್ನದೇ ದೇಹದಿಂದ ನಿರ್ಮಿತವಾದ ಪಾಪವನ್ನು—ಕಪಾಲೇಶ್ವರ ದೇವನು ಸಹಸ್ರಗುಣವಾಗಿ ಹರಿಸುತ್ತಾನೆ.

Verse 22

पूर्ववच्चैव कर्तव्यो वेदिमंडपयोर्विधिः । परं होमः प्रकर्तव्यो गायत्र्या केवलं नृप

ಹಿಂದಿನಂತೆವೇ ವೇದಿ ಮತ್ತು ಮಂಡಪಗಳ ವಿಧಿಯನ್ನು ನೆರವೇರಿಸಬೇಕು. ನಂತರ, ಓ ರಾಜನೇ, ಕೇವಲ ಗಾಯತ್ರೀಮಂತ್ರದಿಂದಲೇ ಹೋಮವನ್ನು ಮಾಡಬೇಕು.

Verse 270

इति श्रीस्कान्दे महापुराण एकाशीतिसाहस्र्यां संहितायां षष्ठे नागरखण्डे हाटकेश्वरक्षेत्रमाहात्म्ये कपालेश्वरक्षेत्रमाहात्म्यप्रसंगेन पापपिंडप्रदानविधानवर्णनंनाम सप्तत्युत्तरद्विशततमोऽध्यायः

ಇಂತೆ ಶ್ರೀಸ್ಕಾಂದ ಮಹಾಪುರಾಣದ ಏಕಾಶೀತಿಸಾಹಸ್ರೀ ಸಂಹಿತೆಯ ಷಷ್ಠ ನಾಗರಖಂಡದಲ್ಲಿ, ಹಾಟಕೇಶ್ವರ ಕ್ಷೇತ್ರಮಾಹಾತ್ಮ್ಯದಲ್ಲಿ, ಕಪಾಲೇಶ್ವರ ಕ್ಷೇತ್ರಮಾಹಾತ್ಮ್ಯ ಪ್ರಸಂಗವಾಗಿ ‘ಪಾಪಹರ ಪಿಂಡಪ್ರದಾನ ವಿಧಿವರ್ಣನೆ’ ಎಂಬ ೨೭೦ನೇ ಅಧ್ಯಾಯವು ಸಮಾಪ್ತವಾಯಿತು.