Adhyaya 268

Verse 1

आनर्त उवाच । कर्मणा केन मर्त्ये च नराणां जायते वद । चक्रवर्तित्वमखिलं सर्वशत्रुविमर्दनम्

ಆನರ್ತನು ಹೇಳಿದರು—ಹೇ ಮುನಿಯೇ! ಮತ್ಯಲೋಕದಲ್ಲಿ ಯಾವ ಕರ್ಮದಿಂದ ಮನುಷ್ಯನಿಗೆ ಅಖಿಲ ಚಕ್ರವರ್ತಿತ್ವ, ಅಂದರೆ ಎಲ್ಲ ಶತ್ರುಗಳನ್ನು ಮರ್ಧಿಸುವ ಸಾರ್ವಭೌಮಾಧಿಕಾರ, ಉಂಟಾಗುತ್ತದೆ? ಹೇಳಿರಿ.

Verse 2

भर्तृयज्ञ उवाच । दुर्लभं भूमिपालत्वं सर्वपापैर्नराधिप । तपोभिर्नियमैर्दानैस्तथान्यैश्च शुभैर्व्रतैः

ಭರ್ತೃಯಜ್ಞನು ಹೇಳಿದರು—ಹೇ ನರಾಧಿಪ! ಪಾಪಗಳಿಂದ ಭಾರಿತನಾದವನಿಗೆ ಭೂಮಿಪಾಲತ್ವ ದುರ್ಳಭ. ತಪಸ್ಸು, ನಿಯಮಗಳು, ದಾನ ಮತ್ತು ಇತರ ಶುಭ ವ್ರತಗಳಿಂದಲೇ ಅದು ಲಭಿಸುತ್ತದೆ.

Verse 3

यः पुनर्भूपतिर्भूत्वा पृथ्वीं दद्याद्धिरण्मयीम् । गौतमेश्वरदेवस्य पुरतः श्रद्धयान्वितः । चक्रवर्ती भवेन्नूनमेवमाह पितामहः

ಆದರೆ ಯಾರು ರಾಜನಾಗಿ, ಶ್ರದ್ಧೆಯೊಂದಿಗೆ, ಗೌತಮೇಶ್ವರ ದೇವರ ಸಮ್ಮುಖದಲ್ಲಿ ‘ಹಿರಣ್ಮಯೀ ಪೃಥ್ವೀ’ (ಸ್ವರ್ಣಮಯ ಭೂಮಿಯ ಪ್ರತೀಕ ದಾನ) ಅರ್ಪಿಸುತ್ತಾನೋ, ಅವನು ನಿಶ್ಚಯವಾಗಿ ಚಕ್ರವರ್ತಿಯಾಗುತ್ತಾನೆ—ಎಂದು ಪಿತಾಮಹ (ಬ್ರಹ್ಮ) ಹೇಳಿದರು.

Verse 4

मांधाता धुन्धुमारश्च हरिश्चंद्रः पुरूरवाः । भरतः कार्तवीर्यश्च षडेते चक्रवर्तिनः

ಮಾಂಧಾತಾ, ಧುಂಧುಮಾರ, ಹರಿಶ್ಚಂದ್ರ, ಪುರೂರವ, ಭರತ ಮತ್ತು ಕಾರ್ತವೀರ್ಯ—ಈ ಆರು ಮಂದಿ ಪ್ರಸಿದ್ಧ ಚಕ್ರವರ್ತಿಗಳು.

Verse 5

पृथ्वीदानं पुरा कृत्वा गौतमेश्वरसंनिधौ । दत्त्वा हिरण्मयीं पृथ्वीं सार्वभौमास्ततः स्थिताः

ಪೂರ್ವಕಾಲದಲ್ಲಿ ಗೌತಮೇಶ್ವರನ ಸನ್ನಿಧಿಯಲ್ಲಿ ‘ಪೃಥ್ವೀದಾನ’ ನೆರವೇರಿಸಿ, ಭೂಮಿಯ ಸ್ವರ್ಣಮಯ ಪ್ರತಿರೂಪವನ್ನು ದಾನಮಾಡಿದರು; ನಂತರ ಅವರು ಸಾರ್ವಭೌಮರಾದರು.

Verse 6

आनर्त उवाच । भगवन्केन विधिना दातव्या सा वसुन्धरा । अहं दास्यामि तां नूनं श्रद्धा मे महती स्थिता

ಆನರ್ತನು ಹೇಳಿದನು—ಭಗವನ್, ಆ ವಸುಂಧರೆಯನ್ನು ಯಾವ ವಿಧಿಯಿಂದ ದಾನ ಮಾಡಬೇಕು? ನಾನು ನಿಶ್ಚಯವಾಗಿ ಅದನ್ನು ದಾನಮಾಡುತ್ತೇನೆ; ನನ್ನ ಮಹಾ ಶ್ರದ್ಧೆ ದೃಢವಾಗಿದೆ.

Verse 7

भर्तृयज्ञ उवाच । कार्या पलशतेनोर्वी वृत्ताकारा नृपोत्तम । तदर्धेनाथवा शक्त्या पंचविंशत्पलात्मिका

ಭರ್ತೃಯಜ್ಞನು ಹೇಳಿದನು—ಹೇ ನೃಪೋತ್ತಮ, ದಾನಾರ್ಥ ‘ಉರ್ವಿ/ಪೃಥ್ವಿ’ಯನ್ನು ವೃತ್ತಾಕಾರವಾಗಿ ನೂರು ಪಲ ತೂಕದಂತೆ ಮಾಡಬೇಕು; ಅಥವಾ ಅದರ ಅರ್ಧ, ಇಲ್ಲವೇ ಶಕ್ತಿಯಂತೆ ಇಪ್ಪತ್ತೈದು ಪಲದ ರೂಪ.

Verse 9

धरादाने महाराज वित्तशाठ्यं विवर्जयेत् । नैव पंचपलादर्वाक्प्रदातव्या कथञ्चन । लवणेक्षुसुरासर्पिर्दधिदुग्धजलोद्भवाः । समुद्राः सप्त चैतांस्तु कक्षायां तत्र दर्शयेत्

ಧರಾದಾನದಲ್ಲಿ, ಹೇ ಮಹಾರಾಜ, ಧನದ ವಿಷಯದಲ್ಲಿ ವಂಚನೆಯನ್ನು ತ್ಯಜಿಸಬೇಕು. ಐದು ಪಲಕ್ಕಿಂತ ಕಡಿಮೆ ತೂಕದ ದಾನವನ್ನು ಯಾವ ರೀತಿಯಲ್ಲೂ ಕೊಡಬಾರದು. ಅಲ್ಲಿ ಲವಣ, ಇಕ್ಷುರಸ, ಸುರಾ, ಸರ್ಪಿ, ದಧಿ, ದುಧ, ಜಲದಿಂದ ಉದ್ಭವಿಸಿದ ಏಳು ಸಮುದ್ರಗಳನ್ನು ಸುತ್ತುವರಿದ ವಲಯಗಳಂತೆ ಪ್ರದರ್ಶಿಸಬೇಕು.

Verse 10

जंबूप्लक्षकुशक्रौंचशाकशाल्मलिपुष्कराः । समुद्रान्सरितः सप्त द्वैगुण्येन प्रकल्पयेत्

ಜಂಬೂ, ಪ್ಲಕ್ಷ, ಕುಶ, ಕ್ರೌಂಚ, ಶಾಕ, ಶಾಲ್ಮಲಿ, ಪುಷ್ಕರ ಎಂಬ ಏಳು ದ್ವೀಪಗಳನ್ನು ರೂಪಿಸಬೇಕು; ಹಾಗೆಯೇ ಏಳು ಸಮುದ್ರಗಳು ಮತ್ತು ನದಿಗಳನ್ನು ಯೋಗ್ಯ ಪ್ರಮಾಣದಲ್ಲಿ, ಕ್ರಮವಾಗಿ ದ್ವಿಗುಣ ವಿಸ್ತಾರದಲ್ಲಿ ವ್ಯವಸ್ಥೆ ಮಾಡಬೇಕು।

Verse 11

महेन्द्रो मलयः सह्यो हिमवान्गंधमादनः । विंध्यः शृंगी च सप्तैव कल्पयेत्कुलपर्वतान्

ಮಹೇಂದ್ರ, ಮಲಯ, ಸಹ್ಯ, ಹಿಮವಾನ್, ಗಂಧಮಾದನ, ವಿಂಧ್ಯ, ಶೃಂಗೀ—ಈ ಏಳು ಕುಲಪರ್ವತಗಳನ್ನೂ ವಿಧಿಪೂರ್ವಕವಾಗಿ ರೂಪಿಸಬೇಕು।

Verse 12

मध्ये प्रकल्पयेन्मेरुं दिक्षु विष्कम्भपर्वतान् । जंबून्यग्रोधनीपांश्च प्लक्षश्चैव तथा द्रुमान्

ಮಧ್ಯದಲ್ಲಿ ಮೇರುಪರ್ವತವನ್ನು ಸ್ಥಾಪಿಸಿ, ದಿಕ್ಕುಗಳಲ್ಲಿ ಆಧಾರಪರ್ವತಗಳನ್ನು ಇರಿಸಬೇಕು; ಜೊತೆಗೆ ಜಂಬೂ, ನ್ಯಗ್ರೋಧ, ನೀಪ, ಪ್ಲಕ್ಷ ಮೊದಲಾದ ಪವಿತ್ರ ವೃಕ್ಷಗಳನ್ನೂ ಚಿತ್ರಿಸಬೇಕು।

Verse 13

गंगाद्याः सरितस्तत्र प्राधान्येन प्रकल्पयेत् । एवं निर्माप्य वसुधां सर्वां हेममयीं नृप

ಅಲ್ಲಿ ಗಂಗಾದಿ ನದಿಗಳನ್ನು ಪ್ರಧಾನವಾಗಿ ಸ್ಥಾಪಿಸಬೇಕು. ಈ ರೀತಿಯಾಗಿ, ಹೇ ನೃಪ, ಸಮಸ್ತ ವಸುಧೆಯನ್ನು ಸ್ವರ್ಣಮಯ ರೂಪವಾಗಿ ನಿರ್ಮಿಸಿ,

Verse 14

मंडपं कारयेत्पश्चाद्यथापूर्वं प्रकल्पितम्

ನಂತರ, ಪೂರ್ವೋಕ್ತ ವಿಧಿಯಂತೆ, ಮೊದಲೇ ನಿರ್ಧರಿಸಿದ ಕ್ರಮದಲ್ಲೇ ಮಂಟಪವನ್ನು ನಿರ್ಮಿಸಬೇಕು।

Verse 15

कुण्डानि तोरणान्येव ब्राह्मणग्रहपूजने । पूर्ववत्सकलं कृत्वा मध्ये वेदिं प्रकल्पयेत्

ಬ್ರಾಹ್ಮಣರು ಹಾಗೂ ಗ್ರಹದೇವತೆಗಳ ಪೂಜೆಯಲ್ಲಿ ಕುಂಡಗಳನ್ನೂ ತೋರಣಗಳನ್ನೂ ಅಳವಡಿಸಬೇಕು. ಪೂರ್ವವಿಧಿಯಂತೆ ಎಲ್ಲವನ್ನೂ ಮಾಡಿ ಮಧ್ಯದಲ್ಲಿ ವೇದಿಯನ್ನು ಸ್ಥಾಪಿಸಬೇಕು.

Verse 16

तत्र संस्थापयेत्पृथ्वीं पंचगव्येन पार्थिव । यथोक्तमंत्रैस्तल्लिंगैस्ततः शुद्धोदकेन तु

ಅಲ್ಲಿ, ಓ ರಾಜನೇ, ಪಂಚಗವ್ಯದಿಂದ ಭೂಮಿತತ್ತ್ವವನ್ನು ವಿಧಿವತ್ತಾಗಿ ಸ್ಥಾಪಿಸಬೇಕು. ನಂತರ ನಿಗದಿತ ಮಂತ್ರಗಳು ಹಾಗೂ ಯೋಗ್ಯ ಲಿಂಗಚಿಹ್ನೆಗಳೊಂದಿಗೆ ಶುದ್ಧಜಲದಿಂದ ಅಭಿಷೇಕಿಸಬೇಕು.

Verse 17

इमं मे गंगे यमुने पंचनद्यस्त्रिपुष्करम् । श्रीसूक्तं पावमानं च हैमीं च तदनंतरम्

‘ಇದು ನನ್ನ ಅರ್ಪಣೆ—ಓ ಗಂಗೆ, ಓ ಯಮುನೆ, ಓ ಪಂಚನದಿಗಳೇ; (ಇದು) ತ್ರಿಪುಷ್ಕರ; ಶ್ರೀಸೂಕ್ತ; ಪಾವಮಾನ; ಮತ್ತು ನಂತರ ಹೈಮೀ’—ಎಂದು ಕ್ರಮವಾಗಿ ಜಪಿಸಬೇಕು.

Verse 18

स्नानकर्मणि योग्यांश स्वादिष्ठायनमुत्तमम्

ಸ್ನಾನಕರ್ಮಕ್ಕೆ ಅತ್ಯುತ್ತಮವಾಗಿಯೂ ಯೋಗ್ಯವಾಗಿಯೂ ಇರುವ ಭಾಗ ‘ಸ್ವಾದಿಷ್ಠಾಯನ’ (ಎಂಬ ಪಾಠಭಾಗ) ಎಂದು ಹೇಳಲಾಗಿದೆ.

Verse 19

एवं संस्नाप्य विधिवद्वासांसि परिधापयेत् । युवा सुवासा मंत्रेण सूक्ष्माणि विविधानि च

ಈ ರೀತಿ ವಿಧಿವತ್ತಾಗಿ ಸ್ನಾನ ಮಾಡಿಸಿ ವಸ್ತ್ರಗಳನ್ನು ಧರಿಸಬೇಕು. ‘ಯುವಾ ಸುವಾಸಾ’ ಮಂತ್ರದಿಂದ ಸೂಕ್ಷ್ಮ ಹಾಗೂ ವಿಭಿನ್ನ ವಸ್ತ್ರಗಳನ್ನೂ ಅರ್ಪಿಸಬೇಕು.

Verse 20

ये भूतानामधीत्येवं ततः प्रोच्य प्रपूजयेत् । धूरसीति च मंत्रेण धूपं दद्यात्समाहितः

ಈ ರೀತಿಯಾಗಿ ಭೂತತತ್ತ್ವಗಳ ಮಂತ್ರಗಳನ್ನು ಅಧ್ಯಯನ/ಜಪ ಮಾಡಿ, ನಂತರ ಅವನ್ನು ಉಚ್ಚರಿಸಿ ಸಮ್ಯಕವಾಗಿ ಪೂಜಿಸಬೇಕು. ಮನಸ್ಸನ್ನು ಏಕಾಗ್ರಗೊಳಿಸಿ ‘ಧೂರಸಿ’ ಮಂತ್ರದಿಂದ ಧೂಪ ಅರ್ಪಿಸಬೇಕು.

Verse 21

अग्निर्ज्योतीति मंत्रेण कुर्यादारार्तिकं ततः । अहमस्मीति मंत्रेण सप्तधान्यं प्रकल्पयेत्

ನಂತರ ‘ಅಗ್ನಿರ್ಜ್ಯೋತಿ’ ಮಂತ್ರದಿಂದ ಆರತಿ ಮಾಡಬೇಕು. ‘ಅಹಮಸ್ಮಿ’ ಮಂತ್ರದಿಂದ ಸಪ್ತಧಾನ್ಯ (ಏಳು ಧಾನ್ಯಗಳು) ವ್ಯವಸ್ಥೆ ಮಾಡಿ ಅರ್ಪಿಸಬೇಕು.

Verse 22

एवं कृत्वाऽखिलं तस्या यजमानः सितांबरः । पुरः स्थितोंजलिं बद्ध्वा मंत्रानेतानुदाहरेत्

ಈ ರೀತಿಯಾಗಿ ಅವಳಿಗಾಗಿ ಎಲ್ಲವನ್ನೂ ನೆರವೇರಿಸಿ, ಬಿಳಿ ವಸ್ತ್ರಧಾರಿಯಾದ ಯಜಮಾನನು ಮುಂದೆ ನಿಂತು ಅಂಜಲಿ ಬದ್ಧಮಾಡಿ ಈ ಮಂತ್ರಗಳನ್ನು ಉಚ್ಚರಿಸಬೇಕು.

Verse 23

त्वया संधार्यते विश्वं जगदेतच्चराचरम् । तव दानं करिष्यामि सांनिध्यं कुरु मेदिनि

ನಿನ್ನಿಂದಲೇ ಈ ಸಮಸ್ತ ವಿಶ್ವ—ಚರಾಚರ ಜಗತ್ತು—ಧಾರಿತವಾಗಿದೆ. ಹೇ ಮೇದಿನಿ! ನಾನು ನಿನಗೆ ಈ ದಾನವನ್ನು ಅರ್ಪಿಸುತ್ತೇನೆ; ನನಗೆ ನಿನ್ನ ಸಾನ್ನಿಧ್ಯವನ್ನು ಕರುಣಿಸು.

Verse 24

शरीरेष्वपि भूतानां त्वं देवि प्रथमं स्थिता । ततश्चान्यानि भूतानि जलादीनि वसुन्धरे

ಹೇ ದೇವಿ! ಜೀವಿಗಳ ದೇಹಗಳಲ್ಲಿಯೂ ನೀನೇ ಮೊದಲು ಸ್ಥಿತಳಾಗಿರುವೆ. ನಂತರ, ಹೇ ವಸುಂಧರೆ! ಜಲಾದಿ ಇತರ ಭೂತ/ತತ್ತ್ವಗಳು ಉದ್ಭವಿಸುತ್ತವೆ.

Verse 25

ये त्वां यच्छंति ते भूयस्त्वां लभंते न संशयः । इह लोके परे चैव पार्थिवं रूपमाश्रिता

ನಿನ್ನನ್ನು ದಾನರೂಪವಾಗಿ ಅರ್ಪಿಸುವವರು ನಿಸ್ಸಂದೇಹವಾಗಿ ಮತ್ತೆ ನಿನ್ನನ್ನೇ ಪಡೆಯುತ್ತಾರೆ. ಇಹಲೋಕದಲ್ಲಿಯೂ ಪರಲೋಕದಲ್ಲಿಯೂ, ನಿನ್ನ ಪಾರ್ಥಿವ ರೂಪವನ್ನು ಆಶ್ರಯಿಸಿ ಅವರು ಫಲವನ್ನು ಪಡೆಯುತ್ತಾರೆ।

Verse 26

एवं स्तुत्वा समादाय तोयं हेमाकृतिं नृप । वासुदेवं हृदि स्थाप्य मंत्रेणानेन कल्पयेत्

ಓ ನೃಪಾ! ಹೀಗೆ ಸ್ತುತಿಸಿ ನೀರನ್ನು ತೆಗೆದುಕೊಂಡು ಸ್ವರ್ಣಾಕೃತಿಯನ್ನು ರೂಪಿಸಬೇಕು. ನಂತರ ಹೃದಯದಲ್ಲಿ ವಾಸುದೇವನನ್ನು ಸ್ಥಾಪಿಸಿ, ಈ ಮಂತ್ರದಿಂದ ವಿಧಿಯನ್ನು ಆಚರಿಸಬೇಕು।

Verse 27

पातालादुद्धृता येन पृथ्वी सा लोककारिणा । अस्या दानेन च सदा प्रीयतां मे जनार्दनः

ಪಾತಾಳದಿಂದ ಭೂಮಿಯನ್ನು ಎತ್ತಿದ ಲೋಕಹಿತಕಾರಿ ಪ್ರಭುವೇ; ಈ ಭೂಮಿಯನ್ನು ದಾನಮಾಡುವುದರಿಂದ ನನ್ನ ಜನಾರ್ದನನು ಸದಾ ಪ್ರಸನ್ನನಾಗಲಿ।

Verse 28

एवमुच्चार्य तत्तोयं तोयमध्ये परिक्षिपेत् । न भूमौ नैव हस्ते च ब्राह्मणस्य नृपोत्तम

ಓ ನೃಪೋತ್ತಮಾ! ಹೀಗೆ ಉಚ್ಚರಿಸಿ ಆ ನೀರನ್ನು ನೀರಿನ ಮಧ್ಯದಲ್ಲೇ ಇಡಬೇಕು. ಅದನ್ನು ನೆಲದ ಮೇಲೆ ಇಡಬಾರದು, ಬ್ರಾಹ್ಮಣನ ಕೈಯಲ್ಲೂ ಇಡಬಾರದು।

Verse 29

ततो विसर्जयेद्देवीं मन्त्रेणानेन भागशः । आगता च यथान्यायं पूजिता च यथाविधि

ನಂತರ ಈ ಮಂತ್ರದಿಂದ ದೇವಿಯನ್ನು ಭಾಗಭಾಗವಾಗಿ ವಿಸರ್ಜಿಸಬೇಕು—ಯಥಾನ್ಯಾಯವಾಗಿ ಆಹ್ವಾನಿಸಲ್ಪಟ್ಟು, ಯಥಾವಿಧಿಯಾಗಿ ಪೂಜಿಸಲ್ಪಟ್ಟ ದೇವಿಯನ್ನು।

Verse 30

अस्माकं त्वं हितार्थाय यत्रेष्टं तत्र गम्यताम् । उस्रा वेदेति मंत्रेण समुच्चार्य ततः परम् । ब्राह्मणेभ्यः प्रदातव्या संविभज्य नराधिप

ನಮ್ಮ ಹಿತಾರ್ಥವಾಗಿ ನೀನು ಇಷ್ಟವಾದ ಕಡೆಗೆ ಹೋಗು. ನಂತರ ‘ಉಸ್ರಾ ವೇದೆ…’ ಎಂದು ಆರಂಭವಾಗುವ ಮಂತ್ರವನ್ನು ಉಚ್ಚರಿಸಿ, ಅದನ್ನು ವಿಭಜಿಸಿ ಬ್ರಾಹ್ಮಣರಿಗೆ ದಾನ ಮಾಡಬೇಕು, ಓ ನರಾಧಿಪ।

Verse 31

एवं ते सर्वमाख्यातं पृथिवीदानमुत्तमम् । शृणुयात्पार्थिवो भावी दाता जन्मनिजन्मनि

ಈ ರೀತಿ ನಿನಗೆ ಶ್ರೇಷ್ಠವಾದ ‘ಪೃಥ್ವೀದಾನ’ ಸಂಪೂರ್ಣವಾಗಿ ಹೇಳಲಾಗಿದೆ. ಇದನ್ನು ಕೇಳುವ ಭಾವಿ ರಾಜನು ಜನ್ಮಜನ್ಮಾಂತರದಲ್ಲೂ ದಾತನಾಗುತ್ತಾನೆ.

Verse 32

यो राजा पृथिवीं दद्याद्विधिनानेन पार्थिव । राज्यभ्रंशो न वंशेऽपि तस्य संजायते क्वचित्

ಓ ರಾಜಾ, ಈ ವಿಧಿಯಂತೆ ಪೃಥ್ವಿಯನ್ನು ದಾನ ಮಾಡುವ ರಾಜನಿಗೆ, ಅವನ ವಂಶದಲ್ಲಿಯೂ ಎಂದಿಗೂ ರಾಜ್ಯಭ್ರಂಶ ಸಂಭವಿಸುವುದಿಲ್ಲ.

Verse 33

राज्यभ्रंशसमोपेता ये दृश्यंते महीभुजः । न तैर्वसुन्धरा दत्ता ब्राह्मणानां धृतात्मनाम्

ರಾಜ್ಯಭ್ರಂಶದಿಂದ ಬಳಲುತ್ತಿರುವಂತೆ ಕಾಣುವ ರಾಜರು—ಅವರು ಧೃತಾತ್ಮರಾದ ಬ್ರಾಹ್ಮಣರಿಗೆ ವಸುಂಧರೆಯನ್ನು (ಭೂಮಿಯನ್ನು) ದಾನ ಮಾಡಿಲ್ಲ.

Verse 34

तस्मात्सर्वप्रयत्नेन पृथ्वीदानं समाचरेत् । न हरेत्परदत्तां च कथंचिदपि मेदिनीम्

ಆದ್ದರಿಂದ ಸಂಪೂರ್ಣ ಪ್ರಯತ್ನದಿಂದ ಪೃಥ್ವೀದಾನವನ್ನು ಆಚರಿಸಬೇಕು; ಮತ್ತು ಮತ್ತೊಬ್ಬರಿಗೆ ದಾನವಾಗಿ ನೀಡಿದ ಭೂಮಿಯನ್ನು ಯಾವ ರೀತಿಯಲ್ಲೂ ಕಸಿದುಕೊಳ್ಳಬಾರದು.

Verse 35

एतत्पुण्यं प्रशस्यं च पृथिवीदानमुत्तमम् । शृण्वतामपि राजेंद्र तद्देहाद्यघनाशनम्

ಈ ಭೂದಾನವು ಪರಮ ಪುಣ್ಯಕರವೂ ಅತ್ಯಂತ ಪ್ರಶಂಸನೀಯವೂ ಆಗಿದೆ. ಹೇ ರಾಜೇಂದ್ರ, ಇದನ್ನು ಕೇಳುವುದರಿಂದಲೇ ದೇಹಾದಿ ಸಂಬಂಧ ಪಾಪಗಳು ನಾಶವಾಗುತ್ತವೆ.

Verse 36

आस्तां तावत्प्रदानं च पृथिव्याः पृथिवीपतेः । दातुः संप्रेरणं यस्या अज्ञानौघविनाशनम्

ಹೇ ಭೂಪತಿ, ಭೂದಾನದ ಮಹಿಮೆಯನ್ನು ಬದಿಗಿಡಲಿ; ಈ ಪುಣ್ಯಕರ್ಮದಲ್ಲಿ ದಾನಮಾಡಬೇಕೆಂಬ ಪ್ರೇರಣೆಯೇ ಅಜ್ಞಾನಪ್ರವಾಹವನ್ನು ನಾಶಮಾಡುತ್ತದೆ.

Verse 37

रूपवान्सुभगश्चैव तथा च प्रियदर्शनः । आधिव्याधिविनिर्मुक्तः पुत्रपौत्रसमन्वितः

ಇದರ ಪ್ರಭಾವದಿಂದ ಮನುಷ್ಯನು ರೂಪವಂತನಾಗಿ, ಸೌಭಾಗ್ಯವಂತನಾಗಿ, ಪ್ರಿಯದರ್ಶನನಾಗುತ್ತಾನೆ; ಮಾನಸಿಕ ಕ್ಲೇಶ ಮತ್ತು ರೋಗಗಳಿಂದ ಮುಕ್ತನಾಗಿ ಪುತ್ರ-ಪೌತ್ರಸಹಿತನಾಗುತ್ತಾನೆ.

Verse 38

मेधावी जायते मर्त्यो दानस्यास्य प्रभावतः । इत्थंभूता महाराज कृत्वा राज्यमकण्टकम्

ಈ ದಾನದ ಪ್ರಭಾವದಿಂದ ಮನುಷ್ಯನು ಮೇಧಾವಿಯಾಗುತ್ತಾನೆ. ಹೇ ಮಹಾರಾಜ, ಹೀಗೆ ಸಮರ್ಥನಾಗಿ ಕಂಟಕರಹಿತ—ಅಡ್ಡಿ ಮತ್ತು ಶತ್ರುರಹಿತ—ರಾಜ್ಯವನ್ನು ಸ್ಥಾಪಿಸುತ್ತಾನೆ.

Verse 39

प्रीता विष्णोः पदं यांति शाश्वतं यन्निरामयम् । अन्यत्रापि धरादानात्प्रकुर्याच्चक्रवर्तिताम्

ಈ ದಾನದಿಂದ ಪ್ರಸನ್ನರಾಗಿ ಅವರು ವಿಷ್ಣುವಿನ ಶಾಶ್ವತ, ನಿರಾಮಯ ಪದವನ್ನು ಸೇರುತ್ತಾರೆ. ಹಾಗೆಯೇ ಬೇರೆಡೆಗೂ ಭೂದಾನದಿಂದ ಚಕ್ರವರ್ತಿತ್ವವನ್ನು ಪಡೆಯಬಹುದು.

Verse 40

एकजन्मांतरं यावत्सम्यग्दत्तं नृपोत्तमः । गौतमेश्वरदेवस्य यत्पुरा पुरतः कृतम्

ಹೇ ನೃಪೋತ್ತಮ! ಗೌತಮೇಶ್ವರ ದೇವರ ಸನ್ನಿಧಿಯಲ್ಲಿ ಪೂರ್ವದಲ್ಲಿ ಸಮ್ಯಕ್ಗా ನೀಡಿದ ದಾನವು, ಒಂದು ಜನ್ಮಾಂತರವರೆಗೆ ಫಲಪ್ರದವಾಗಿರುತ್ತದೆ.

Verse 41

सप्तजन्मांतरं यावत्प्रकरोति न संशयः । तस्मात्सर्वप्रयत्नेन तत्र देया मही नृप

ಆ ದಾನವು ಏಳು ಜನ್ಮಾಂತರಗಳವರೆಗೆ ಕಾರ್ಯನಿರ್ವಹಿಸುತ್ತದೆ—ಸಂಶಯವಿಲ್ಲ. ಆದ್ದರಿಂದ, ಹೇ ರಾಜನೇ, ಸರ್ವಪ್ರಯತ್ನದಿಂದ ಅಲ್ಲಿ ಭೂಮಿದಾನ ಮಾಡಬೇಕು.

Verse 268

इति श्रीस्कांदे महापुराण एकाशीतिसाहस्र्यां संहितायां षष्ठे नागरखण्डे हाटकेश्वरक्षेत्रमाहात्म्ये गौतमेश्वरमाहात्म्ये पृथ्वीदानमाहात्म्यवर्णनंनामाष्टषष्ट्युत्तरद्विशततमोऽध्यायः

ಇಂತೆ ಶ್ರೀಸ್ಕಂದ ಮಹಾಪುರಾಣದ ಏಕಾಶೀತಿಸಾಹಸ್ರ್ಯ ಸಂಹಿತೆಯ ಷಷ್ಠ ನಾಗರಖಂಡದಲ್ಲಿ, ಹಾಟಕೇಶ್ವರಕ್ಷೇತ್ರಮಾಹಾತ್ಮ್ಯದೊಳಗಿನ ಗೌತಮೇಶ್ವರಮಾಹಾತ್ಮ್ಯದಲ್ಲಿ ‘ಪೃಥ್ವೀದಾನಮಾಹಾತ್ಮ್ಯವರ್ಣನ’ ಎಂಬ 268ನೇ ಅಧ್ಯಾಯವು ಸಮಾಪ್ತಿಯಾಯಿತು.