Adhyaya 256

Verse 1

गालव उवाच । एकदा भगवान्रुद्रः कैलासशिखरे स्थितः । दधार परमां लक्ष्मीमुमया सहितः किल

ಗಾಲವನು ಹೇಳಿದನು—ಒಮ್ಮೆ ಭಗವಾನ್ ರುದ್ರನು ಕೈಲಾಸಶಿಖರದಲ್ಲಿ ಸ್ಥಿತನಾಗಿ, ಉಮೆಯೊಂದಿಗೆ ಪರಮ ಲಕ್ಷ್ಮೀ-ಸ್ವರೂಪವನ್ನು ಧರಿಸಿದ್ದನು.

Verse 2

गणानां कोटयस्तिस्रस्तं यदा पर्यवारयन् । वीरबाहुर्वीरभद्रो वीरसेनश्च भृङ्गिराट्

ಶಿವಗಣಗಳ ಮೂರು ಕೋಟಿ ಸಂಖ್ಯೆಯವರು ಅವರನ್ನು ಎಲ್ಲೆಡೆಯಿಂದ ಸುತ್ತುವರಿದಾಗ, ಅವರಲ್ಲಿ ವೀರಬಾಹು, ವೀರಭದ್ರ, ವೀರಸೇನ ಮತ್ತು ಭೃಂಗಿರಾಟ್ ಇದ್ದರು.

Verse 3

रुचिस्तुटिस्तथा नन्दी पुष्पदन्तस्तथोत्कटः । विकटः कण्टकश्चैव हरः केशो विघंटकः

ರುಚಿ, ಸ್ತುತಿ, ನಂದಿ, ಪುಷ್ಪದಂತ ಮತ್ತು ಉತ್ಕಟ; ಹಾಗೆಯೇ ವಿಕಟ, ಕಂಟಕ, ಹರ, ಕೇಶ ಮತ್ತು ವಿಘಂಟಕ—ಇವರೂ ಗಣಗಳಲ್ಲಿ ಇದ್ದರು.

Verse 4

मालाधरः पाशधरः शृङ्गी च नरनस्तथा । पुण्योत्कटः शालिभद्रो महाभद्रो विभद्रकः

ಮಾಲಾಧರ, ಪಾಶಧರ, ಶೃಂಗೀ ಮತ್ತು ನರನ; ಹಾಗೆಯೇ ಪುಣ್ಯೋತ್ಕಟ, ಶಾಲಿಭದ್ರ, ಮಹಾಭದ್ರ ಮತ್ತು ವಿಭದ್ರಕ—ಇವರೂ ಅಲ್ಲಿ ಇದ್ದರು.

Verse 5

कणपः कालपः कालो धनपो रक्तलोचनः । विकटास्यो भद्रकश्च दीर्घजिह्वो विरोचनः

ಕಣಪ, ಕಾಲಪ, ಕಾಲ, ಧನಪ ಮತ್ತು ರಕ್ತಲೋಚನ; ವಿಕಟಾಸ್ಯ, ಭದ್ರಕ, ದೀರ್ಘಜಿಹ್ವ ಮತ್ತು ವಿರೋಚನ—ಇವರೂ ಅವರಲ್ಲಿ ಇದ್ದರು.

Verse 6

पारदो घनदो ध्वांक्षी हंसक्री नरकस्तथा । पंचशीर्षस्त्रिशीर्षश्च क्रोडदंष्ट्रो महाद्भुत

ಪಾರದ, ಘನದ, ಧ್ವಾಂಕ್ಷೀ, ಹಂಸಕ್ರೀ ಹಾಗೂ ನರಕ; ಪಂಚಶೀರ್ಷ ಮತ್ತು ತ್ರಿಶೀರ್ಷ; ಹಾಗೆಯೇ ಕ್ರೋಡದಂಷ್ಟ್ರ—ಇವರೆಲ್ಲರೂ ರೂಪ-ಬಲಗಳಲ್ಲಿ ಮಹಾ ಅದ್ಭುತರು.

Verse 7

सिंहवक्त्रो वृषहनुः प्रचण्डस्तुंडिरेव च । एते चान्ये च बहवस्तदा भवसमीपगाः

ಸಿಂಹವಕ್ತ್ರ, ವೃಷಹನು, ಪ್ರಚಂಡ ಮತ್ತು ತುಂಡಿ ಸಹ—ಇವರು ಹಾಗೂ ಇನ್ನೂ ಅನೇಕರು ಆ ವೇಳೆ ಭವ (ಶಿವ)ನ ಸಮೀಪದಲ್ಲಿದ್ದರು.

Verse 8

महादेव जयेत्युच्चैर्भद्रकालीसमन्विताः । भूतप्रेतपिशाचानां समूहा यस्य वल्लभाः

ಭದ್ರಕಾಳಿಯೊಂದಿಗೆ ಅವರು ಗಟ್ಟಿಯಾಗಿ ಕೂಗಿದರು—“ಮಹಾದೇವ ಜಯ!” ಭೂತ, ಪ್ರೇತ, ಪಿಶಾಚಗಳ ಗುಂಪುಗಳೂ ಯಾರಿಗೆ ಪ್ರಿಯ ಸೇವಕರೋ ಆತನಿಗೆ.

Verse 9

अस्तुवंस्तं समीपस्था वसन्ते समुपागते । वनराजिर्विभाति स्म नवकोरकशोभिता

ಅವರು ಸಮೀಪದಲ್ಲಿ ನಿಂತು ಆತನನ್ನು ಸ್ತುತಿಸಿದರು; ವಸಂತ ಬಂದಾಗ ಹೊಸ ಮೊಗ್ಗಿನ ಶೋಭೆಯಿಂದ ಅರಣ್ಯಪಂಕ್ತಿಗಳು ಪ್ರಕಾಶಿಸಿದವು.

Verse 10

दक्षिणानिलसंस्पर्शः कवीनां सुखकृद्बभौ । वियोगिहृदयाकर्षी किंशुकः पुष्पशोभितः

ದಕ್ಷಿಣ ಗಾಳಿಯ ಸ್ಪರ್ಶ ಕವಿಗಳಿಗೆ ಸುಖಕರವಾಯಿತು; ಪುಷ್ಪಶೋಭಿತ ಕಿಂಶುಕವು ವಿರಹಿಗಳ ಹೃದಯವನ್ನು ಆಕರ್ಷಿಸಿತು.

Verse 11

द्वन्द्वादिविक्रियाभावं चिक्रीडुश्च समंततः । तस्मिन्विगाढे समये मनस्युन्मादके तथा

ಸುಖದುಃಖಾದಿ ದ್ವಂದ್ವಗಳಿಂದ ಹುಟ್ಟುವ ವಿಕಾರಗಳಿಂದ ಮುಕ್ತರಾದವರಂತೆ ಅವರು ಎಲ್ಲೆಡೆ ಕ್ರೀಡಿಸಿದರು; ಆ ಗಾಢವಾದ, ಮನಸ್ಸನ್ನು ಮದಗೊಳಿಸುವ ಸಮಯದಲ್ಲಿಯೂ.

Verse 12

नंदी दंडधरः संज्ञां दृष्ट्वा चक्रे हरो परः । अलं चापलदोषेण तपः कुर्वंतु भो गणाः

ನಂದಿ ಮತ್ತು ದಂಡಧಾರಿ ಪರಿಚಾರಕನ ಸಂಕೇತವನ್ನು ನೋಡಿ ಪರಮ ಹರ (ಶಿವ) ಆಜ್ಞಾಪಿಸಿದನು—“ಚಾಪಲ್ಯದೋಷ ಸಾಕು; ಓ ಗಣಗಳೇ, ತಪಸ್ಸು ಮಾಡಿರಿ!”

Verse 13

तदा सर्वे वनमपि भूकांडजमभूत्पुनः । गणास्ते तप आतस्थुर्दृष्ट्वा कान्तिंवसन्तजाम्

ಆಗ ಸಮಸ್ತ ಅರಣ್ಯವೂ ಮತ್ತೆ ಭೂಮಿಯಿಂದ ಹೊಸದಾಗಿ ಉದ್ಭವಿಸಿದಂತಾಯಿತು; ವಸಂತಜನ್ಯ ಕಾಂತಿಯನ್ನು ಕಂಡ ಆ ಗಣರು ತಪಸ್ಸಿನಲ್ಲಿ ಸ್ಥಿರರಾದರು.

Verse 14

ततः सा विश्वजननी पार्वती प्राह शंकरम् । इयं ते करगा नित्यमक्षमाला महेश्वर

ಆಮೇಲೆ ವಿಶ್ವಜನನಿ ಪಾರ್ವತಿ ಶಂಕರನಿಗೆ ಹೇಳಿದರು—“ಓ ಮಹೇಶ್ವರ, ಈ ಅಕ್ಷಮಾಲೆ ಸದಾ ನಿನ್ನ ಕೈಯಲ್ಲೇ ಇದೆ.”

Verse 15

त्वया किं जप्यते देव संदेहयति मे मनः । त्वमेकः सर्व भूतानामादिकृत्सकलेश्वरः

ಓ ದೇವ, ನೀನು ಯಾವುದನ್ನು ಜಪಿಸುತ್ತೀಯ? ನನ್ನ ಮನಸ್ಸು ಸಂಶಯದಿಂದ ತುಂಬಿದೆ; ಏಕೆಂದರೆ ನೀನೇ ಸರ್ವಭೂತಗಳ ಆದಿಕರ್ತ, ಸಕಲೇಶ್ವರನು.

Verse 16

न माता न पिता बंधुस्तव जातिर्न कश्चन । अहं तव परं किंचिद्वेद्मि नास्तीति किंचन

ನಿನಗೆ ತಾಯಿ ಇಲ್ಲ, ತಂದೆ ಇಲ್ಲ, ಬಂಧು ಇಲ್ಲ, ಯಾವ ಸೀಮಿತ ಜಾತಿ-ವಂಶವೂ ಇಲ್ಲ; ನಾನು ತಿಳಿದಿರುವುದು ಇದಷ್ಟೇ—ನಿನ್ನಿಂತಲೂ ಪರವಾದುದು ಏನೂ ಇಲ್ಲ।

Verse 17

श्रमेण त्वं समायुक्तो श्वासोच्छ्वासपरायणः । जपन्नपि महाभक्त्या दृश्यसे त्वं मया सदा

ನೀನು ಶ್ರಮದಲ್ಲಿ ತೊಡಗಿದವನಂತೆ, ಶ್ವಾಸ-ಉಚ್ಛ್ವಾಸಗಳಲ್ಲಿ ಏಕಾಗ್ರನಾಗಿ ನನಗೆ ಕಾಣುತ್ತೀ; ಮಹಾಭಕ್ತಿಯಿಂದ ಜಪಿಸುತ್ತಿದ್ದರೂ ನೀನು ಸದಾ ನನಗೆ ದರ್ಶನವಾಗುತ್ತೀ।

Verse 18

त्वत्तःपरतरं किचिद्यत्त्वं ध्यायसि चेतसा । तन्मे कथय देवेश यद्यहं दयिता तव

ನೀನು ಮನಸ್ಸಿನಲ್ಲಿ ನಿನ್ನಿಗಿಂತಲೂ ಪರವಾದ ಯಾವುದೋ ಉನ್ನತ ತತ್ತ್ವವನ್ನು ಧ್ಯಾನಿಸುತ್ತಿದ್ದರೆ, ಓ ದೇವೇಶ, ನನಗೆ ಹೇಳು—ನಾನು ನಿಜಕ್ಕೂ ನಿನಗೆ ಪ್ರಿಯಳಾದರೆ।

Verse 19

इति स्पृष्टस्तदा शंभुरुवाच हरिसेवकः । हरेर्नामसहस्राणां सारं ध्यायामि नित्यशः

ಇಂತೆ ಕೇಳಲ್ಪಟ್ಟಾಗ ಹರಿಸೇವಕನಾದ ಶಂಭು ಹೇಳಿದರು: “ಹರಿಯ ಸಹಸ್ರನಾಮಗಳ ಸಾರವನ್ನು ನಾನು ನಿತ್ಯ ಧ್ಯಾನಿಸುತ್ತೇನೆ।”

Verse 20

जपामि रामनामांकमवातरं ससप्तमम् । चतुर्विशतिसंख्याकान्प्रादुर्भावान्हरेर्गुणान्

ನಾನು ರಾಮನಾಮವನ್ನು ಜಪಿಸುತ್ತೇನೆ—ಅದು (ಹರಿಯ) ಏಳನೇ ಅವತಾರ; ಹಾಗೆಯೇ ಹರಿಯ ಇಪ್ಪತ್ತ್ನಾಲ್ಕು ಪ್ರಾದುರ್ಭಾವಗಳು ಮತ್ತು ಗುಣಗಳನ್ನು ಧ್ಯಾನಿಸುತ್ತೇನೆ।

Verse 21

एतेषामपि यत्सारं प्रणवाख्यं महत्फलम् । द्वादशाक्षरसंयुक्तं ब्रह्मरूपं सना तनम्

ಇವೆಲ್ಲದರಲ್ಲಿಯೂ ಸಾರವು ಪ್ರಣವ (ಓಂ); ಅದು ಮಹಾಫಲಪ್ರದ. ಅದು ದ್ವಾದಶಾಕ್ಷರಿ ಮಂತ್ರಸಂಯುಕ್ತ, ಬ್ರಹ್ಮಸ್ವರೂಪವಾದ ಸನಾತನ ತತ್ತ್ವ.

Verse 22

अक्षरत्रयसंबद्धं ग्रामत्रयसमन्वितम् । सबिंदुं प्रणवं शश्वज्जपामि जपमालया

ಅಕ್ಷರತ್ರಯಕ್ಕೆ ಸಂಬಂಧಿಸಿದ, ಗ್ರಾಮತ್ರಯದಿಂದ ಸಮನ್ವಿತ, ಬಿಂದುಸಹಿತ ಆ ಪ್ರಣವ (ಓಂ) ಅನ್ನು ನಾನು ಜಪಮಾಲೆಯಿಂದ ಸದಾ ಜಪಿಸುತ್ತೇನೆ.

Verse 23

वेदसारमिदं नित्यं द्व्यक्षरं सततोद्यतम् । निर्मलं ह्यमृतं शांतं सदूपममृतोपमम्

ಇದು ವೇದಸಾರ—ನಿತ್ಯ, ದ್ವ್ಯಕ್ಷರ, ಸದಾ ಧರಿಸಬೇಕಾದದ್ದು. ಇದು ನಿರ್ಮಲ, ಅಮೃತಸ್ವರೂಪ, ಶಾಂತ, ಸದ್ರೂಪ ಮತ್ತು ಅಮರತ್ವಕ್ಕೆ ಸಮಾನ.

Verse 24

कलातीतं निर्वशगं निर्व्यापारं महत्परम् । विश्वाधारं जगन्मध्यं कोटिब्रह्मांडबीजकम्

ಇದು ಕಾಲ-ಕಲಾ ವಿಭಾಗಗಳನ್ನು ಮೀರಿ, ಸ್ವತಂತ್ರ, ಕ್ರಿಯಾರಹಿತ, ಪರಮ ಮತ್ತು ಮಹತ್ತಾದದ್ದು. ಇದು ವಿಶ್ವಾಧಾರ, ಜಗದ್ಮಧ್ಯ, ಕೋಟಿ ಬ್ರಹ್ಮಾಂಡಗಳ ಬೀಜ.

Verse 25

जडं शुद्धक्रियं वापि निरंजनं नियामकम् । यज्ज्ञात्वा मुच्यते क्षिप्रं घोरसंसारबंधनात्

ಅದನ್ನು ಜಡ/ಅಚಲವೆಂದು ಭಾವಿಸಿದರೂ, ಶುದ್ಧಕ್ರಿಯಾಸ್ವರೂಪವೆಂದು ಭಾವಿಸಿದರೂ; ನಿರಂಜನ ಹಾಗೂ ಅಂತರ್ಯಾಮಿ ನಿಯಾಮಕವೆಂದು ತಿಳಿದರೂ—ಆ ತತ್ತ್ವವನ್ನು ತಿಳಿದವನು ಘೋರ ಸಂಸಾರಬಂಧನದಿಂದ ಶೀಘ್ರ ಮುಕ್ತನಾಗುತ್ತಾನೆ.

Verse 26

ओंकारसहितं यच्च द्वादशाक्षरबीजकम् । जपतः पापकोटीनां दावाग्नित्वं प्रजायते

ಓಂಕಾರಸಹಿತವಾದ ದ್ವಾದಶಾಕ್ಷರ ಬೀಜಮಂತ್ರವನ್ನು ಜಪಿಸುವವನಿಗೆ ಪಾಪಕೋಟಿಗಳು ದಾವಾಗ್ನಿಗೆ ಇಂಧನದಂತೆ ದಗ್ಧವಾಗಿ ನಾಶವಾಗುತ್ತವೆ।

Verse 27

एतदेव परं गुह्यमेतदेव परं महः । एतद्धि दुर्लभं लोके लोकत्रयविभूषणम्

ಇದೇ ಪರಮ ಗುಹ್ಯ, ಇದೇ ಪರಮ ತೇಜಸ್ಸು; ಲೋಕದಲ್ಲಿ ಇದು ದುರ್ಲಭ, ತ್ರಿಲೋಕವಿಭೂಷಣವಾಗಿದೆ।

Verse 28

प्राप्यते जन्मकोटीभिः शुभाशुभविनाशकम् । एतदेव परं ज्ञानं द्वादशाक्षरचिन्तनम्

ಇದು ಕೋಟಿ ಕೋಟಿ ಜನ್ಮಗಳ ನಂತರ ಲಭಿಸಿ, ಶುಭಾಶುಭ ಕರ್ಮಾವಶೇಷಗಳನ್ನು ನಾಶಮಾಡುತ್ತದೆ. ಇದೇ ಪರಮ ಜ್ಞಾನ—ದ್ವಾದಶಾಕ್ಷರ ಮಂತ್ರಚಿಂತನೆ।

Verse 29

चातुर्मास्ये विशेषेण ब्रह्मदं चिंतितप्रदम् । एतदक्षरजं स्तोत्रं यः समाश्रयते सदा

ಚಾತುರ್ಮಾಸ್ಯದಲ್ಲಿ ವಿಶೇಷವಾಗಿ ಇದು ಬ್ರಹ್ಮಪ್ರದವಾಗಿದ್ದು, ಚಿಂತಿಸಿದ ಫಲವನ್ನು ನೀಡುತ್ತದೆ. ಈ ಅಕ್ಷರಜನ್ಯ ಸ್ತೋತ್ರವನ್ನು ಯಾರು ಸದಾ ಆಶ್ರಯಿಸುತ್ತಾರೋ—

Verse 30

मनसा कर्मणा वाचा तस्य नास्ति पुनर्भवः । द्वादशाक्षरसंयुक्तं चक्रद्वादशभूषितम्

ಅವನಿಗೆ ಮನಸಾ, ಕರ್ಮಣಾ, ವಾಚಾ ಪುನರ್ಭವವಿಲ್ಲ. ಇದು ದ್ವಾದಶಾಕ್ಷರಸಂಯುಕ್ತವಾಗಿದ್ದು ದ್ವಾದಶ ಚಕ್ರಚಿಹ್ನಗಳಿಂದ ಭೂಷಿತವಾಗಿದೆ।

Verse 31

मासद्वादशनामानि विष्णोर्यो भक्तितत्परः । शालग्रामेषु तान्युक्त्वा न्यसेदघहराणि च

ಭಕ್ತಿಯಲ್ಲಿ ತತ್ಪರನಾದವನು ವಿಷ್ಣುವಿನ ಹನ್ನೆರಡು ಮಾಸನಾಮಗಳನ್ನು ಜಪಿಸಲಿ. ಶಾಲಗ್ರಾಮ ಶಿಲೆಗಳ ಮೇಲೆ ಅವನ್ನು ಉಚ್ಚರಿಸಿ ಪಾಪಹರ ನ್ಯಾಸವನ್ನು ಸ್ಥಾಪಿಸಲಿ.

Verse 32

दिवसेदिवसे तस्य द्वादशाहफलं लभेत् । द्वादशाक्षर माहात्म्यं वर्णितुं नैव शक्यते

ದಿನದಿಂದ ದಿನಕ್ಕೆ ಅವನಿಗೆ ದ್ವಾದಶಾಹ ವ್ರತಫಲ ದೊರೆಯುತ್ತದೆ. ದ್ವಾದಶಾಕ್ಷರ ಮಂತ್ರದ ಮಹಿಮೆಯನ್ನು ಸಂಪೂರ್ಣವಾಗಿ ವರ್ಣಿಸಲು ಸಾಧ್ಯವಿಲ್ಲ.

Verse 33

जिह्वासहस्रैरपि च ब्रह्मणापि न वार्यते । महामन्त्रो ह्ययं लोके जप्यो ध्यातः स्तुतस्तथा

ಸಾವಿರ ನಾಲಿಗೆಗಳಿಂದಲೂ—ಬ್ರಹ್ಮನಿಂದಲೂ ಸಹ—ಇದರ ಸ್ತುತಿ ಮುಗಿಯದು. ಇದು ಲೋಕದಲ್ಲಿ ಮಹಾಮಂತ್ರ; ಜಪಿಸಬೇಕಾದದು, ಧ್ಯಾನಿಸಬೇಕಾದದು, ಸ್ತುತಿಸಬೇಕಾದದು.

Verse 34

पापहा सर्वमासेषु चातुर्मास्ये विशेषतः । इदं रहस्यं वेदानां पुराणानामनेकशः

ಇದು ಎಲ್ಲ ಮಾಸಗಳಲ್ಲಿಯೂ ಪಾಪವನ್ನು ನಾಶಮಾಡುತ್ತದೆ; ವಿಶೇಷವಾಗಿ ಪವಿತ್ರ ಚಾತುರ್ಮಾಸ್ಯದಲ್ಲಿ. ಇದು ವೇದಗಳೂ ಪುರಾಣಗಳೂ ಅನೇಕ ಬಾರಿ ಬೋಧಿಸಿದ ರಹಸ್ಯ.

Verse 35

स्मृतीनामपि सर्वासां द्वादशाक्षरचिन्तनम् । चिंतनादेव मर्त्यानां सिद्धिर्भवति हीप्सिता

ಎಲ್ಲ ಸ್ಮೃತಿಗಳಲ್ಲಿಯೂ ದ್ವಾದಶಾಕ್ಷರ ಮಂತ್ರಚಿಂತನೆ ಪ್ರಶಸ್ತವಾಗಿದೆ. ಚಿಂತನೆಯಿಂದ ಮಾತ್ರವೇ ಮನುಷ್ಯರಿಗೆ ಇಷ್ಟಸಿದ್ಧಿ ಲಭಿಸುತ್ತದೆ.

Verse 36

पुण्यदानेन याम्येन मुक्तिर्भवति शाश्वती । वर्णैस्तथाश्रमैरेव प्रणवेन समन्वितैः

ವಿಧಿಪೂರ್ವಕವಾಗಿ ಮಾಡಿದ ಪುಣ್ಯದಾನದಿಂದ ಶಾಶ್ವತ ಮೋಕ್ಷವು ಲಭಿಸುತ್ತದೆ; ಪ್ರಣವ (ಓಂ) ಯುಕ್ತವಾದ ವರ್ಣಗಳಿಗೂ ಆಶ್ರಮಗಳಿಗೂ ಈ ಉಪದೇಶವಾಗಿದೆ।

Verse 37

जपैर्ध्यानैः शमपरैर्मोक्षं यास्येत निश्चितम । शूद्राणां चापि नारीणां प्रणवेन विवर्जितः

ಜಪ, ಧ್ಯಾನ ಮತ್ತು ಶಮಪ್ರಧಾನ ಸಾಧನೆಗಳಿಂದ ನಿಶ್ಚಯವಾಗಿ ಮೋಕ್ಷ ಸಿದ್ಧಿಸುತ್ತದೆ; ಶೂದ್ರರಿಗೂ ಸ್ತ್ರೀಯರಿಗೂ ಇದು ಪ್ರಣವ (ಓಂ) ರಹಿತವೆಂದು ಹೇಳಲಾಗಿದೆ।

Verse 38

प्रकृतीनां च सर्वासां न मन्त्रो द्वादशाक्षरः । न जपो न तपः कार्यं कायक्लेशाद्विशुद्धिता

ಅಂತಹ ಎಲ್ಲರಿಗೂ ದ್ವಾದಶಾಕ್ಷರ ಮಂತ್ರವು ಮಂತ್ರವಾಗಿ ವಿಧಿಸಲ್ಪಟ್ಟಿಲ್ಲ. ಜಪವೂ ಬೇಡ, ತಪವೂ ಬೇಡ—ದೇಹಕ್ಲೇಶದಿಂದ ಶುದ್ಧಿ ಆಗದು।

Verse 39

विप्रभक्त्या च दानेन विष्णुध्यानेन सिद्ध्यति । तासां मन्त्रो रामनाम ध्येयः कोट्यधिको भवेत्

ವಿಪ್ರಭಕ್ತಿ, ದಾನ ಮತ್ತು ವಿಷ್ಣುಧ್ಯಾನದಿಂದ ಸಿದ್ಧಿ ಲಭಿಸುತ್ತದೆ. ಅವರಿಗಾಗಿ ಮಂತ್ರ ‘ರಾಮನಾಮ’—ಧ್ಯೇಯ—ಕೋಟಿಗಿಂತಲೂ ಅಧಿಕ ಶ್ರೇಷ್ಠ।

Verse 40

रामेति द्व्यक्षरजपः सर्वपापापनोदकः । गच्छंस्तिष्ठञ्छयानो वा मनुजो रामकीर्तनात्

‘ರಾಮ’ ಎಂಬ ದ್ವ್ಯಕ್ಷರ ಜಪವು ಸರ್ವಪಾಪಗಳನ್ನು ನಿವಾರಿಸುತ್ತದೆ. ನಡೆಯುತ್ತಾ, ನಿಂತು ಅಥವಾ ಮಲಗಿದ್ದರೂ ಮನುಷ್ಯನು ರಾಮಕೀರ್ತನೆಯಿಂದ (ಪವಿತ್ರನಾಗುತ್ತಾನೆ)।

Verse 41

इह निर्वर्ततो याति प्रान्ते हरिगणो भवेत् । रामेति द्व्यक्षरो मन्त्रो मंत्रकोटिशताधिकः

ಇಲ್ಲಿ ಈ ಸಾಧನೆಯನ್ನು ಸಮ್ಯಕ್ ಪೂರ್ಣಗೊಳಿಸಿ ಹೊರಡುವವನು, ಅಂತ್ಯದಲ್ಲಿ ಹರಿಯ ಗಣದಲ್ಲಿ ಸೇರುತ್ತಾನೆ. ‘ರಾಮ’ ಎಂಬ ದ್ವಾಕ್ಷರ ಮಂತ್ರವು ಕೋಟಿ ಕೋಟಿ ಮಂತ್ರಗಳಿಗಿಂತಲೂ ಶ್ರೇಷ್ಠವಾಗಿದೆ.

Verse 42

सर्वासां प्रकृतीनां च कथितः पापनाशकः । चातुर्मास्येऽथ संप्राप्ते सोऽप्यनंतफलप्रदः

ಇದು ಎಲ್ಲ ಸ್ವಭಾವಗಳ ಜೀವಿಗಳಿಗೆ ಪಾಪನಾಶಕವೆಂದು ಹೇಳಲಾಗಿದೆ. ಪವಿತ್ರ ಚಾತುರ್ಮಾಸ್ಯ ಕಾಲ ಬಂದಾಗ, ಅದೇ ಸಾಧನೆ ಅನಂತ ಫಲವನ್ನು ನೀಡುತ್ತದೆ.

Verse 43

चातुर्मास्ये महापुण्ये लभ्यते भक्तितत्परैः । देववन्निष्फलं तेषां यमलोकस्यसेवनम्

ಮಹಾಪುಣ್ಯದ ಚಾತುರ್ಮಾಸ್ಯದಲ್ಲಿ ಭಕ್ತಿಗೆ ತತ್ಪರರಾದವರಿಗೆ ಇದು ಸುಲಭವಾಗಿ ಲಭ್ಯ. ಅವರಿಗಾಗಿ ಯಮಲೋಕಸೇವನೆ ದೇವತ್ವಕ್ಕಾಗಿ ಮಾಡುವ ನಿಷ್ಫಲ ಪ್ರಯತ್ನದಂತೆ ವ್ಯರ್ಥವಾಗುತ್ತದೆ.

Verse 44

न रामादधिकं किंचित्पठनं जगतीतले । रामनामाश्रया ये वै न तेषां यमयातना

ಭೂಮಿಯ ಮೇಲೆ ರಾಮನಾಮ ಪಠಣಕ್ಕಿಂತ ಶ್ರೇಷ್ಠವಾದ ಪಠಣವೇ ಇಲ್ಲ. ‘ರಾಮ’ ನಾಮವನ್ನು ಆಶ್ರಯಿಸಿದವರಿಗೆ ಯಮಯಾತನೆ ಇರುವುದಿಲ್ಲ.

Verse 45

ये च दोषा विघ्नकरा मृतका विग्रहाश्च ये । राम नामैव विलयं यांति नात्र विचारणा

ವಿಘ್ನಕಾರಕವಾದ ಯಾವ ದೋಷಗಳಾದರೂ—ಮೃತ (ಸುಪ್ತ) ಮಲವಾಗಿರಲಿ ಅಥವಾ ವೈರವಿಗ್ರಹವಾಗಿರಲಿ—ಅವು ಎಲ್ಲವೂ ‘ರಾಮ’ ನಾಮಮಾತ್ರದಿಂದಲೇ ಲಯವಾಗುತ್ತವೆ; ಇದರಲ್ಲಿ ಸಂಶಯವಿಲ್ಲ.

Verse 46

रमते सर्वभूतेषु स्थावरेषु चरेषु च । अन्तरात्मस्वरूपेण यच्च रामेति कथ्यते

ಸ್ಥಾವರಗಳಲ್ಲಿಯೂ ಚರಗಳಲ್ಲಿಯೂ ಸಮಸ್ತ ಭೂತಗಳಲ್ಲಿ ಅಂತರಾತ್ಮಸ್ವರೂಪವಾಗಿ रमಿಸುವುದೇ ‘ರಾಮ’ ಎಂದು ಕರೆಯಲ್ಪಡುತ್ತದೆ।

Verse 47

रामेति मत्रराजोऽयं भयव्याधिनिषूदकः । रणे विजयदश्चापि सर्वकार्यार्थसाधकः

‘ರಾಮ’ ಎಂಬ ಈ ಮಂತ್ರರಾಜನು ಭಯ-ವ್ಯಾಧಿಗಳನ್ನು ನಾಶಮಾಡುವವನು; ಯುದ್ಧದಲ್ಲಿ ವಿಜಯ ನೀಡುವವನು ಹಾಗೂ ಸರ್ವ ಕಾರ್ಯಾರ್ಥಗಳನ್ನು ಸಾಧಿಸುವವನು।

Verse 48

सर्वतीर्थफलः प्रोक्तो विप्राणामपि कामदः । रामचन्द्रेति रामेति रामेति समुदाहृतः

ಇದು ಸರ್ವತೀರ್ಥಫಲಪ್ರದವೆಂದು, ವಿಪ್ರರಿಗೂ ಕಾಮದವೆಂದು ಹೇಳಲ್ಪಟ್ಟಿದೆ; ‘ರಾಮಚಂದ್ರ’ ಎಂದು, ‘ರಾಮ’ ಎಂದು, ‘ರಾಮ’ ಎಂದು ಉಚ್ಚರಿಸಲಾಗುತ್ತದೆ।

Verse 49

द्व्यक्षरो मन्त्रराजोऽयं सर्वकार्यकरो भुवि । देवा अपि प्रगायंति रामनामगुणाकरम्

ಈ ದ್ವ್ಯಕ್ಷರ ಮಂತ್ರರಾಜನು ಭುವಿಯಲ್ಲಿ ಸರ್ವಕಾರ್ಯಗಳನ್ನು ನೆರವೇರಿಸುವವನು; ದೇವರೂ ಸಹ ಗುಣಾಕರವಾದ ರಾಮನಾಮವನ್ನು ಪ್ರಗಾಯಿಸುತ್ತಾರೆ।

Verse 50

तस्मात्त्वमपि देवेशि रामनाम सदा वद । रामनाम जपेद्यो वै मुच्यते सर्वकिल्बिषैः

ಆದ್ದರಿಂದ, ಹೇ ದೇವೇಶಿ, ನೀನೂ ಸದಾ ‘ರಾಮ’ ನಾಮವನ್ನು ಉಚ್ಚರಿಸು; ಯಾರು ನಿಜವಾಗಿ ರಾಮನಾಮ ಜಪಿಸುತ್ತಾರೋ ಅವರು ಸರ್ವ ಪಾಪಗಳಿಂದ ಮುಕ್ತರಾಗುತ್ತಾರೆ।

Verse 51

सहस्रनामजं पुण्यं रामनाम्नैव जायते । चातुर्मास्ये विशेषेण तत्पुण्यं दशधोत्तरम्

ಸಹಸ್ರ ನಾಮಜಪದಿಂದ ಜನಿಸುವ ಪುಣ್ಯವು ‘ರಾಮ’ ನಾಮಮಾತ್ರದಿಂದಲೇ ಉಂಟಾಗುತ್ತದೆ; ಚಾತುರ್ಮಾಸ್ಯದಲ್ಲಿ ವಿಶೇಷವಾಗಿ ಆ ಪುಣ್ಯವು ದಶಗುಣವಾಗಿ ವೃದ್ಧಿಸುತ್ತದೆ।

Verse 52

हीनजातिप्रजातानां महदह्यति पातकम्

ಹೀನ ಸ್ಥಿತಿಯಲ್ಲಿ ಜನಿಸಿದವರಿಗೂ, ಈ ಪವಿತ್ರ ಉಪಾಯದಿಂದ ಮಹಾಪಾಪವೂ ದಹಿಸಿ ನಾಶವಾಗುತ್ತದೆ।

Verse 53

रामो ह्ययं विश्वमिदं समयं स्वतेजसा व्याप्य जनांतरात्मना । पुनाति जन्मांतरपातकानि स्थूलानि सूक्ष्माणि क्षणाच्च दग्ध्वा

ಈ ರಾಮನು ತನ್ನ ಸ್ವತೇಜಸ್ಸಿನಿಂದ ಸದಾ ಸಮಸ್ತ ವಿಶ್ವವನ್ನು ವ್ಯಾಪಿಸಿ, ಎಲ್ಲರೊಳಗೆ ಅಂತರಾತ್ಮನಾಗಿ ನೆಲೆಸಿದ್ದಾನೆ; ಅವನು ಕ್ಷಣಮಾತ್ರದಲ್ಲಿ ದಹಿಸಿ, ಅನೇಕ ಜನ್ಮಗಳ ಸ್ಥೂಲ-ಸೂಕ್ಷ್ಮ ಪಾಪಗಳನ್ನು ಶುದ್ಧಿಗೊಳಿಸುತ್ತಾನೆ।

Verse 256

इति श्रीस्कांदे महापुराण एकाशीति साहस्र्यां संहितायां षष्ठे नागरखण्डे हाटकेश्वरक्षेत्रमाहात्म्ये शेषशाय्युपाख्याने ब्रह्मनारदसंवादे चातुर्मास्यमाहात्म्ये रामनाममहिमवर्णनं नाम षट्पंचाशदुत्तरद्विशततमोऽध्यायः

ಇಂತೆ ಶ್ರೀಸ್ಕಾಂದ ಮಹಾಪುರಾಣದ ಏಕಾಶೀತಿ-ಸಾಹಸ್ರ್ಯಾ ಸಂಹಿತೆಯ ಷಷ್ಠ ನಾಗರಖಂಡದಲ್ಲಿ, ಹಾಟಕೇಶ್ವರಕ್ಷೇತ್ರಮಾಹಾತ್ಮ್ಯದೊಳಗೆ, ಶೇಷಶಾಯೀ ಉಪಾಖ್ಯಾನದಲ್ಲಿ, ಬ್ರಹ್ಮ-ನಾರದ ಸಂವಾದದ ಚಾತುರ್ಮಾಸ್ಯಮಾಹಾತ್ಮ್ಯದಲ್ಲಿ ‘ರಾಮನಾಮ ಮಹಿಮಾವರ್ಣನ’ ಎಂಬ ಎರಡೂ ನೂರ ಐವತ್ತಾರನೆಯ ಅಧ್ಯಾಯವು ಸಮಾಪ್ತಿಯಾಯಿತು।